Full text of "Poetae lyrici Graeci"

See other formats

- 


DILE 


3 





GF TORONTO 
(LIBRARY 
USES 























r. D Port oet Er 
j Ab 


POETAE eur ; 


GRAECI. 


: RECENSUIT 


THEODORUS BERGK. 


. EDITIONIS QUARTAE 
VOL. III. 


POETAS MELICOS CONTINENS. 


e 


LIPSIAE 
IN AEDIBUS B. G. TEUBNERI, 


MDCCOLXXXII. 


Cj a, UR p eg 








PRAEFATIO. 


Theodorus Bergk priusquam a. 1881 ultimum diem 
obiret mihi mandavit ut editionis poetarum lyricorum Grae- 
corum volumen alterum et tertium, quae quartis curis aucta 
atque emendata reliquerat, publici iuris facerem. 

Quo mandato quanti me fecerit vir illustrissimus grato 
animo agnovi: imposuit autem mihi munus, cui me parem 
non esse non dubitabam nisi accederet consilium auxilium- 
que viri in poetis Graecis continuo versati. Neque spes quam 
eoneeperam me fefellit. Eduardus enim Hillerus, qui in his 
studiis habitat quemque noveram et Bergkium magni facere 
et ab Bergkio magni esse habitum, hane curam non sane 
ubique facilem expeditu non detrectavit, cumque id solum 
spectaret, ut haec editio ita prodiret quemadmodum Bergkius 
eam adornatam voluit, pietatis insigne documentum dedit et 
de poetarum Graecorum fragmentis optime meruit. Hilleri 
igitur operae tribuendum est quod quarta haee editio tam 
nitide adeoque ex editoris mente absolvi potuit. 


Ser. Bonnae Kal. Iuliis 1882. 


Arnoldus Schaefer. 











LO 




























Ne quis miretur, quod Olympum a melicorum poetarum 809 
- M mumero segregavi pauca praemunienda sunt. Olympo nullus hie 
.. loeus, neque enim carmina, sed tantum modos tibiarum cantibus 
. &ptos composuit, quamquam pervagatus est error, quem a vete- 
ribus acceptum etiam nostri homines fovent, vati Volkmann in 
B. commentario, quo Plutarchi librum de Y don illustravit, et West- 
 phal de metr. arte II 1 p. 126*), qui Olympum et poetam et 
musicum fuisse perhibent. At vóuovg «)vAoó:xovg primus condi- 
dit Clonas Tegeata, qui Terpandro minor aetate fuit et Ter- 
pandri exemplo excitatus eiusque vópuove xi9«goÓixovg aemulatus 
- hoe novavit: vid. Plut de mus. c. 3 et 5 ae praeterea c. 4: 
of óÉ "ijs xiOuogíec vóuor mQO0rtQov z01ÀÓ qgOvo vÀv avAQ0ixdv 
xertGvoOnocv imi Tegmavügov. Olympus autem aetate antecessit 
- Terpandrum, hine Plut. c. 29: "Olvumov éxeivov, à 7 viv &oyQv 
tlc "EAAqwexg v& xel vojuxie Wovcme &modidoecw. Igitur vóuoi, 
quos Olympus condidit, evAxrixol fuerunt, non ev4o0:xof: idque 
| plane testifioatur Plut. c. 7: émel 0b vovg «vAo0:ixo)g vópovg xol 
. . su9eooóiko?g OuoU roUc cgyelovo Pumsqevínuusv, uevefnoóusDa 
... él uóvovg (ser. vóuovg) rovg eXAqwuxoUg' Aéysve: yàg tÓv mQo- 
-- &gnuévov "Olvuzov evAquv Ovra vÀv ix QGovyíog mowjoci. vouov 
—  evANuxov tig AmóAÀove rv xoAovpuevov Iloivxígolov.  Adversari 
- sane videtur alius locus c. 5: éfniexéve: Óà rüv Tíomavógov 
-. 'Owoov uiv tà Pmq, 'Oggíog 0i rà u£Aq: 0 0" 'Oggebg ov0fva 
—. etveret ueuuuruévog! oj0slg ydg mo ysyivmro ti ur) of vàv ojio- 
— Quxv mowjrei. hic enim Plutarchus vóuoig «vÀo0ixoig vel prin- 
cipem locum videtur vindicare: at manifestus librariorum est 
error, nam Scribendum of zàv «v$Aqvix Ov moureí. Maior dubi- 
tatio est de alio loco e, 4, ubi de Terpandri et Archilochi aetate 
. disserit: moscBUrsgov yoUv «vvóv (Téoravógov) Aoyiiógov àmogalvst 
- Pie)xog 0 iE "IreMeg iv ovyyoéuper. và méQb dgyolov moujrów 
E z& xol uovcikOv' quol yàg «Uróv Üsórsgov yevíc9et uer& tToUg 
. . stporovg zronjc«vrag ecUAo0ícv. His verbis si P EupUs eiusque 


En In editione altera I 277 seqq. Westphal cavit sibi ab hoc errore, 
1 * 


4 POETAE MELICI. 


discipuli signifieantur, censendum est ipsum Plutarchum negli- 
genter verbo non apto usum esse (quemadmodum etiam alia in- 
scitiae documenta in hoe libro edidit); nam evAqrwv dici opor- 
tebat: sin recte se habet cvÀoó/(«g vocabulum, non iam de Olympo 
accipiendus est locus, sed de Callino, elegiacae poesis principe. 
Igitur Olympus, qui ante Clonam evAgóixGv vóuov »ventorem 
vixit et- eUAmruxoUe vópuovg condidit, modos tagtum, neque vero 
carmina composuit. 

Sane Suidas dicit: 'Olvumog ... ewAqvüe wel moujvüe uiÀow 
x«l éAeye(ov, aique is, quem grammaticus descripsit, haud dubie 
poetam fuisse credidit, sed in eum errorem inductus est, quem- 810 
admodum nostri homines, quoniam ignoravit vocabula so£que et 
 zowjvc etiam de musicis, qui modos fagi, usurpari: ita planis- 
sime Aristotel. Probl. XIX 19, 20: xel zwvreg of c&ya90l mona, 
zvxv& góc Qv uíoqv cmovrOow xav &mtAOoGi, vay émevigyov- 
Tw," zg0g Óà &AÀqv oUvog ovOsuícv. atque eodem vocabulo Plu- 
tarchus vel potius Aristoxenus, quem ille descripsit, etiam Olym- 
pum appellat c. 11, ubi enarmonii generis inventio ei vindicatur: 
10 yàg iv voig uéGoig ivagpóviov mwxvóv, Q viv goOvron, ov Ooxei 
(adde eum Westphalio 2«sívov) ro zomproU sivo:: neque aliter 
accipiendus locus c. 18: gegrvge yov z& 'Oléumov re xol Ttg- 
zt&vÓQov monjueto xcL rÀv roUroi.g OpoLOTQOzv ztcvrov: nam ibi 
de modorum simplicitate, non de carminibus agitur. — Neque 
ubi uéAj Olympi memorantur, de carminibus cogitandum, velut 
ap. Aristot. Pol. VIII 5, 5: ooy mxicre« 0b xol Ói& vOv 'Oloumov 
uzÀdv' vcrc y&g ÓpoAoyovuévoc v&g apvy&g. moisi ivÜovciaGtuxee, 
ubi secus iudieant interpretes, quemadmodum etiam Volkmann 
Plut. de mus. e. 19 óiiov Ó' sivoi xol ix ràv Govylov, Ovi 
oUx qyvoqro (z wav cvvquuivov) ox OXvoumov vt xol vv «x0- 
Aovünccvrov ixsívo' iyoOvro Ó' e)rjj oU uóvov xar& rqv xgoUGiw, 
GÀÀ& xol xev& T0 uílog iv roig lMurogoig xol fv www vv QDv- 
yov perperam xer& uéíloc, quod est i» melodiis, vertit in cam- 
lilenis. Potius quod praecedit xev& xoobo: ad carmina modis 
musieis adaptata est referendum, at hoc non Olympum, sed eius 
sectatores, velut 'Terpandrum spectat. 

Olympi nomi hi recensentur: in Apollinem qui lloÀvzé- 
q«Àog dictus est, quem alii Crateti Olympi discipulo tribuebant, 
Plut. e. 7. Pindar. Pyth. XII 15 ibique schol. et Hesych. v. 
Iloexeg. (ubi non. recte citharoedicum melos dicitur*); 1J4ogu«- 


*) Hunc Olympi nomum haud dubie respicit Epicrates comicus f 
poeta ap. Athen. XIII 570 B: T'&g uiv yàg dAieg £ovwv avAovoag (Ótiv 


POETAE MELICI. 5 






£t0g vópgog, quem Plut. c. 7 maiori Olympo vindicare studet, 

in Minervam, vid. Plut. c. 33, qui etiam vóuog 099:0g (Pollux 
[IV 73 eühgge 0B óp8wov, àg' ov xci vóuog 0gOi0g) dictus est, 
— ef. Dio Chrys. 11— 3, eundem fortasse respexit Plato Cratyl. 
417 E; in Martem Plut. c, 29: et hune utrumque Olympi nomum 
olim existimabam respici in Jis, quae Plut, c. 27 ex Aristoxeno 
descripsit: dEwoxe: 0' «Ur (IlAdrowi) và sig vv "Ag xal 40m- 
vüv xol rà omovósio' imiggdGct yàg raUra [x«và &vÓgóg Gogpo- 
vog wupjv. Nóuov Ooíyiov (uflog DoUyiov, v& OoUyiu) me- 
morat schol. Aristoph. Acharn. 14, quemadmodum correxi infra 
p. 10, quorsum etiam spectat Plut. c. 19, ubi de Olympo eius- 
" que secta dicit: éyoQvro y&o ev] (rj cvvquuévov wQrg) ov uó- 
vov xert& Tv|v xooUGww dGÀÀé xol xerà TÓ uéAog iv voig Mhuroooic 
xcL fv vut vÀv Oovylov. ubi Westphal Hist. Artis Mus. I 152 
non recte legendum censet £v ruGw &AA0ig rÀÓv QDvy(ov, integra 
sunt haec verba, quae nihil aliud significant, quam i» nonnullis 
. parlibus nomi Phrygii. Porro Olympi Mw«voóc adhibet Plut. 
- €. 19 et 29, denique 2mix5óciov inl và Iló9ovi c. 10. Hos 
- Olympi nomos satis diu viguisse testantur Plato et Aristoteles, 
. sed quod Plutarchus scribit c. 7: rotg vóuovg rove 6guovixoUc 
iQveyxsv sig r$v "EAAdóa, oig v)v qgívros of "EAAqveg £v vaig 
 fograig tÀwv 9tàv, non ad Plutarchi aetatem referendum est, sed 
Heraclidem Ponticum sive alium antiquum auctorem fideliter 
sequitur. 


q 


Se^ 
De 

Av 

» 4 ? 


AWAqtoíüug zdceg "Amóllovog vóuov, zióg vóuov * * * * Abrai Oi 
uóvov «0LoUcw "ígexog vóuov. Ac fortasse etiam Zfióg vóuog qui hic 
memoratur, Olympi esse perhibebatur: quae desunt, non possunt certa 
emendatione restitui, quamquam possis suspicari: TÓv &ouériOv, TOV 
-  6o9iov. Meineke scripsit "Eguo? vóuov, IIcvóg vópov, zfióg vouov, quae 
auctoritate destituta sunt. 





yan E 811 
EUMELUS. 
IIPOZOAION EIZ AHAON. 


Tà y&g I9cou&vc x«rc)Uuuog ÉmAero Moio« 
& xa9wgtv (x(D«gwu) xcl éAceó9ege o«uBeA Pyowa. 


Eumelus. Pausanias IV 33, 3: &yovei ób xol £ogvQv imértiov 
"I8cueic (of Meconvio): vó Ó$ &oyoiov xal &yOvo &v(£tcav wovovane: 
vexpuxéoscQ'u,. 0^ fovuv GAMowg ve wol EownjAov roig £zmtGiw' imo(Qos yovv 
xal v&Ós iv và moocoüíp và ig 4WAov: vrQ y&Q wv. oDwoÜv mowujcat 
pou Ooxsi và Émx wel uovcuwis cyGÀve ímwrcusvog vi9fivrag. Hoc car- 
men etiam IV 4, 2 memorat: izi óà dívra ro) ZXw(jóve moórov Mea- 
cQvioL vóte vQ AnóAAovi ig ZAov Ovcíav xal dvÓgGv yogóv dzocréA- 
Aovcw r0 Of cqucuv dope zQocó0Lov ig vüv $s0v £ü(üeEsv EUpunAos, 
siva( vt Og cÀmÜüdc EvwjAov vouíterau. uóva rà zm vabor«. Aique 
denuo V 19, 10, ubi epigrammata arcae Cypseliae ab Eumelo facta 
esse coniicit: zd ézuyocuuore Ób vx im^ evvüe vàya uév mov wol GALoG 
vig Qv sin memz0UXOg, vzg OL vmzovoíeg v0 z049 ég EopwwnAov vóv Kogív- 
Quov siysv Tuiv, (Alv ve Évexo wol coo ztQocoÓ(ov ucAwo, 0 Éxo(nasv 
íg 4m5]iov. Suspicari igitur licet in peculiari aliqua re hoc Eumeli car- 
men cum signis et titulis illius arcae eonspiravisse. — V. 1. Moo«, 
Pd uoige. — V. 2 om. Pd. & x«9«o& om. Vab. — Scripsi & xa $«odv 
(«£9«gvv) et deinde £yorce pro £govc«, quae dixisse videtur poeta 
libieinum arti adversatus, quae tunc in Graecia laetissima capiebat in- 
crementa, Emperius coniecit & xe9«ox xol iAsvüéouog woAm cou. Py. 
— cecufgoA  BMPcdAgVbRLb, cuero Pa, ccuor' reliqui, hine non 
recte Goldhagen &eguer' scripsit. 





IL 812 
TERPANDER. 


Septem nomos Terpandro tribuit Photius p. 302, 16: Nóygoc 
0 siDago0ixóg roómoc rijg usio0Íog, vouovíav Fymv va vvqv (rex- 
rQv) xol óvOuóv dgiguévov: qcav 0i £mvà oí $nó Ttgmévógov: 
Qv tg 099109, vero&ótog (revgeoíÓtog), 0E; *) eademque Suidas 
v. vóuog et üg0:0g vópuog. Ac totidem recenset Plut. de mus. 

€. 4: Éxtivog yo)v rotg xieggóuxovg mQGrog dvóuecs Boworióv 
"cwve xal AióAiv Tooyoióv ve xol 'Obov, K«míovd vs xol Ttomv- 
dostov. xeÀQv, dÀÀà wmv xol TtrocoíÓ:ov. discrepat vero, quod 
0o9:0v, quem Photius Terpandro tribuit, non recenset: hune qui- 
dem etiam Pollux agnoscit, qui octo nomos Terpandreos iusto 
ordine recenset IV 65: vóuor 0i oí Tegmévógov dm uiv ràv 
iQvàv O0:v qv Aióhog xol Bowónog, àmó 0i vÀv QvOuGv 010g 
xcl rgoyoiog, &z0 ÓÀ rgómcov OÉog xol rergeciÓiog (unus liber ce- 
vQ&0i00c, fort. rergeoídt0g), c0 0B evroU xol roU igouévov Ttg- 
z&vÓgstog xol Kamímv'**) cgpdAiovrat Ói of xal dmoOtrov moocn- 
Oévrsg erüvQ wol Gyowíove' ovror y&o eUMqrxol (scr. e01001xol). 
Atque 'Og9:0g vóuog qui non fuit diversus a prooemio in 
: Apollinem, vid. quae dixi ad fr. 2., omnium consensu adscri- 
bitur Terpandro. Adde praeterea Suid. v. "Ogtiov vógov xol 
 vQoyaiov'.roUg Óvo vouovg «mo rOv QvOudv dvóueos Tígmavógosc, 
&verereufvor Ó' mG6av xol sÜrovoi. Fallitur enim Volkmann, qui 
0g9i0v vóopov ab hoc loco alienum esse censet, quippe qui fuerit 
«UÀqnxóg: at duo fuerunt diversi vópor 099101, alter xi9«9001x06 
Terpandri, quos modos prooemium in Apollinem exhibebat, alter 
evAxrxóg Olympi, ut videtur, qui vóuog '"4Owv&g dictus est. Illi 
vero, quos Photius et Suidas sequuntur, eum septem tantum 





*) Glossa ad Herod. I 24: óg8:0v vóuov OwegsQa^ Ó xPagoÓixoc 

toómog tij6 tetas , ,&ouovíuv PCyov raxvü)»v xal QvOuov doiGuévov 

— q6uv ài f', àv sig ó Og0i0g. ubi falso Thamyras pro Terpandro no- 
minatur. 

**) Terpandri et Capionis vógov etiam Clemens Protr. p. 2 memorat. 


g . POETAE MELICI. - 


vóuovg "Terpandro vindicant, videntur unum ei abiudicavisse, for- 
tasse J4ióAiov: Plutarchum horum auctoritatem non sequi mani- 
festum est, nam omisit 0g9:0v, quem illi testificantur, quamquam 
mirum est a Plutarcho nobilem hune nomum praetermissum esse; 
haud dubie octo enumeraverat, ut scribendum sit: dAÀ& pv xol 


Tevoeoíótov «el "Og9:1ov. Ceterum quod Schol Aristoph. Ach./ 


v. 14 Phrygium nomwnm 'Terpandro tribuit, credo subesse errorem. 
10 O08 Bowiov puélog ovro xoloUusvov, Ozeo svos Téíomovógor, 
diózto xol v0 GovUyiov (quem descripsit Suidas v. Mócgoc, vbi 
duo libri ó dGoUyiog), ubi scribendum d6zso xoi 'OÀvumog Ó 
Qov& r0 Ooóyiov, quod ex parte firmat Apostol XI 79: dg 
x«l ó GU6 róv Ggyiov. Huic emendationi frustra adversatus 
est Hiller in Philol. XXXIV 231. 


I. EIZ AIA. 813 


L 
Ze0 mívvov dy, 
müvvov GynNtog, 
Zt, col Gzévóo 
vXorRv Uuvov doyiv. 


Terpand er. Fr. 1. Clemens Alexandr. Strom. VI 784: » voívov 
&opovín t0) Betofoov vo vnotov TÓ Geuwóv $ugaívovco TOU u.£Lovg 
dggotovivr TUYyycvovao onóOsvyua Teonzvógo ueduoza yévevou moóg 
&ouovícav 5v Zoóotiov Oouvob)vctu vrÓV Ata. dà 70g" Z9 a. 
Eadem Arsen. 261. Apostol. III 29e. — V. 2. &yrvoo Clem. &ynroo 
Arsen. — V. 3. emévóo scripsi, legebatur z£uzo: quamquam possis 
tueri veterem scripturam epigrammate musei Heliconii, quod Schillbach 
edidit .(Vratisl. 1862) 5 Zrvog zu vórvüs llolóurw véwvaQog ctuüv míu- 
700 TV ócinv mzerQl vívovca ydo: nam Pindaricum Ol. VII 7 xoi 
iyà véxvaQ yvróv, Mow&v óócw, d910gó6gots dvÓocci méuzov diver- 
sum, — V. 4. vevro», Ritschl coniecit voire» ré», in tres paroemia- 
cos anapaesticos haee describens, qui nnmeri ab huius nomi gravitate 
alieni: sed ipse quoque erravi, cum censerem duos esse versus ex binis 
paeonibus epibatis compositos: nam quamvis illius metri speciem haec 
referre videantur, tamen isti quoque numeri cum a Terpandri arte, 
lum ab hoe carmine abhorrent. Hoc nomi exordium, quod quatuor 
versibus constare videtur, partim molossos, partim spondeos exhibet: 
pedes autem haud dubie sunt porrecti trochaei qui equevzoi nuncupan- 
tur vel integri vel catalectici, et ozovósior OumAoí sive usífove, ut hoc 
sit diagramma: 


: un 
cei a cse TRE: LE. Le ^ 

. — 
bee! Gal Lud GEIL VOHWNEPL 
SAT A MAT LES 
Lol Lj SRI OT UP E iod 


/ 


TERPANDER. 9 


IH. EIZ APOAACSNA. 
2. 

— "Augí uoi aDre dvay9' éxevafóAov 

J à&Oéro qoiv. 





.. Rossbach (Metr. Gr. I p. 100) item trochaeos semantos agnoscit, sed 
|. duos esse versus ex quaternis pedibus compositos putat, ut in clausula 


octo inania sint tempora, quod mihi parum verisfmile videtur. Contra 
Caesar (Rhythm. p. 177), qui item duos versus descripsit, quorum prior 
— voce Ze? terminatur, iamborum potius productorum, qui 'Oo$10: appel- 
- lantur, numerum sibi deprehendisse videtur. — Ceterum quod Terpan- 
drum praeter hymnos in Iovem (fr. 1) et Apollinem (fr. 2) etiam nomum 


- in Minervam composuisse olim suspicatns sum, iam retracto; nam 


Pollux, qui IV 66 haec dicit: ró uévro, vàv quóv xw£wouróv Opycvov, 
, , , , , ^ 
0 xal IlvQuxóv Ovoudtevo, OoxvvAuOv vweg xexAqkoacw: vóuot 0 coróv 


—— — Zhóg, A91vàc, AnólAovos, laufot, l«uíüsc, regoueufíüsc. non citha- 


roedicos nomos recenset, quos Terpander condere solebat, sed eos, quos 
eitharistae solis fidibus canebant. 


Fr. 2. Schol. Aristoph. Nub. 595: Tó 0h dug uot ars ix tóv 
"Trgmávógov mz ooowuíamv: wol y&g ixsivog ovros Toboro" dug uot 
&0TiG Gvaxce, xol vÓ zroootuuatsoQ o. 0 djupiavoewriGsuw £Aeyov. etibid. 
puusiru, 0b rv Ovgvocu(kov rà mooo(qut* Gvvegdg y&Q joovcvct vary 
c5] AíÉsw O10 xol &uquitvexrag «0rovg (xdiovrv. fov. ÓR Tegmavógov: 
&ug' igol &vaxca £xocnóAov. Huc respicit Hesych. iugi! &voxra* 
doy xi9e900ix09 vóuov. Auctius Suidas Auguevoxvi£sw: vÓ z90- 
oufetv . .. llegíavógog (scr. Tíomovógog) &uqí uot «vcvig (sic 
AB, v. «99ic) dvowcv«. (eadem Zonar. 163) et deinde: Gugievoxri£e: 
&üsw róv Teomudvógov vóuov, vóv wcAoUusvov 'Ogg10v, o9 vÓ z90- 
o(utov cc)cQv v$v coynv eiysv* uq uot «970v (sed AB «v cóv) 
üvagy9' £xetufgoAov Oro (A dol0évo, B dero) pov. fcr Ót 
x«l év Evva(e (recte Dindorf E$vsíüe:g, quae Cratini fuit fabula) «el 
iv "Aveyóoo (ta A, iv dvey oyvoo BE, v &ysgo vulgo: Aristophanis 
comoediam diei iam Küster intellexit). His Suidae verbis abusus Har- 


d tung duos hexametros edolavit: 4uq/ uot «org Grve«y9' fzovn(oiov 


(femevs Moor), &Ófea vrO qoüv iorw wal svvoía xol docoyc. Hermann 
hexametrum composuit hoc modo: 


Augt uo, eors &vay9* fxornfólov dófvo & gonv. 


Hoe carmen, ut téstimonia adscripta arguunt, modo zgoo/íuuov modo 
.vópog dicitur: late enim patet zoooiwov nomen, quo varia carminum 
genera appellari solent: sed Plutarchus de mus. c. 4 postquam Ter- 
pandri nomos percensuit, cum addit: zezoígve, Ób cà Teomcvóoo wal 
moooígio i9«ooÓie iv Pmsow proprietate sermonis servata prooemia 
dicit breviora carmina heroicis versibus condita, cum nomi numerorum 
varietate essent insignes. Itaque non decet abuti hoc Plutarchi testi- 
monio et haec Terpandri verba, quoniam a schol. Aristoph. prooemio 
adscribuntur. in hexametri speciem redigere. Ego tetrametrum dacty- 
licum et penthemimeres iambicum restitui: nam videtur ob id ipsum 
hic nomus 099109 nuncupatus esse, quoniam Terpander primus in hoc , 
quidem carminum genere cum dactylis consociavit iambicum numerum: 
iambus autem a principio videtur óg010g vocatus esse, unde etiam 

. postea versus, qui ex puris iambis fuit compositus, hoc nomen sibi 
- . vindicabat, vid. Atil. Fort. II 10, 2 et 4. — V. 1. e)vs et £xaraflo4ov 


.10 —" POETAE MELICI. 


IH. EIZ AIIOAAQNA KAI MOTZAX. 814 
iE , 
Zmévócyusv veis Mváueg 
zeuoiw Moe 
xci vQ MeoGcdoyo 
ZAoaroUe wisi. 


IV. (EIE AIOEKOTPOTZ)  . 815 
*4. 
'O Zavógs x«l 4uóeg x4AMwTOL GOrQsg. 


scripsi, in edit, 2 «vig et £xernfoiov. — Ceterum fortasse ex fine 
huius nomi petitum: 
"A (vof udi eios. 

Cf. Zenob. V 99: Xov ài 950i uxores" TOUTO i éÉyovowr of QopoOof, 
EI xci oL xi€egoOoí(* AA. vot udo (B uEya) Aeiog. Hesych. A 
&vo£: iÉó0i0v wi9o9c000 có xod emádov xol TO viv corrigunt TÓ XxUT- 
enodpevor, sed malim: xez& Téíomoavóoov, xol Tó* vov (02 $'tol 
udxereg, ócodo3). cf. Eust. Il. 239, 13: lez£ov 36, Ov. ix voo dAA. 
&vo£, ómeo évrobQo mo gà TO zov) xtivet, &oyr vig éEoÓ0lov wi9upo- 
Oix00 TO: dÀÀa GAÀ &vaÉ, cg Lcroos? AlAtoc Zhovéctos. 

Fr. 3. Keil Anal. Gramm. 6, 6: Zxovósiog à' ixAc9m vo0 QvOuoo 
«7x0 o0 iv voig omovÓais ixaviovuévov ve wul émaOouévov, liy: 
Zmívócousv wv. ex cod. Ambrosiano (A), eadem Gaisford post He- 
phaest. p. 170 ed. 2 ex cod. Saibantiano (S) et Mangelsdorf ex cod. 
Chisiano (C) Terpandro haec tribuenda esse iam in ed. 2 suspicatus 
sum. De divisione versum ambigi potest, antea tres versus discripsi 
Zm. v. M. mowcív | M. *. 19 | M. A. vísi, nunc quatuor: videtur hoc 
prooemium ex orthiis et spondeis maioribus constare, ut hoc sit dia- 
gramma: 

LL LI LJ LL LJ LJ 

Loc ed EE ed 
bj L1 Loud s EE 
L— 


Lo 5. Ux 


Leutsch Philol XI 336 trochaeos semantos esse censet. Nauck in di- 
metros anapaestos redegit delens 7Movce:g et vo. Dixit etiam de his 
versibus Buchholtz Tanzkunst des Euripides p. 56 et in Mus. Rhen. 
XXVIII 566, ubi trisyllabos iambos et trochaeos porrectos ommino ad- 
mittendos esse negat. — Denique addo ex hoe Terpandreo exordio 
fictum esse versum hexametrum, quem latinus grammaticus. Audax 
p. 14 ed. Keil ad Phemonoen refert: Znévóousv Mo$scoig x«l và uovc- 
c«oyo Go/fo. — V. 1. Znévóousv A, onévóousv OS. — Mvdyuagc Xs 
: legebatur uvcpeuig, C uviuog. — V. 9, swuG(v A, mact O, moot S. 


Moaceiwg scripsi et v. 3 Mocdozo, legebatur Los ccu et uovodo Qi) 


V.4. Aev0)g A, Anvovg S, utrumque C, malim 4ev&g. — vfei, vier A. 
Fr. 4. Dionys. Halic. de compos verb. e. 17: ztoooüsvyuo Ot eUrOU 
(molossi) z00s* à Zmqvóg wrA. Terpandro tribui, quemadmodum etiam 


'TERPANDER. 11 


5. 
Xol à' Quei verg&ynovv &zocréogkcvreg &ouddv 
Éxvaróvo qóguiyyt véovg xsAaóQoousv Üuvovg. 






























— Leutsch Phil. XI 342 censet, qui trochaeis semantis constare existimat: 
— mihi orthii quatuor videntur esse; fluctuat Rossbach I 99. Buchholtz 
— Mus. Rh. III 567 vel in anapaestos redigit à Zzvóg xol | Aó«g 
- — «A4. v. qui cum artis legibus pugnant, vel in quinque syllabarum versus 
E- Ep» x«l Andeg | xdAAtoTOL (zciOsg) | corjoeg (vavvotc) | e96cApov vaov 
- mihil moratus Dionysii auctoritatem. — Zevog scripsi, v. Zgvóg. — x&AA- 
eroi, Schaefer xaAAícreg coniecit. — Aliquando putavi haec augenda esse 
uobus vocabulis e96£2gov v«àv, quae suppeditare visus est Sext. 
 Empir. p. 411, 1: xei ro?ro Gvuqovs? t0 rovg Z[i00x00govg ayatobg 
 Tww«g cive, Óccuovag cováo«g s0cfAuov vsOv, qui haud dubie nobilem 
alieuius poetae locum respexit. Postea hune Sexti locum adhibui ad 
 ywersum redintegrandum, quem sive ex iambo aliquo sive ex tragoedia 
adscripsit Aelian. V. H. 1 30: gégs, Zftóexovgos roig OsiLo(owg ysvo- 
 pí9a coros FvQa wol dyatol megeoréter, rovro Oy, 1Ó Aeyousvov ml 

TOv» Qsàv rovrov», ut poeta ille dixerit: 

,  &96fÀuov vsiwv 
corijosg £vQa wcyaOol mogecvicot. 
Fr. 5. Strabo XIII 618: o?rog (4oíov) uiv oov w9c9o00g: xol 
— Téogmavógoov Óbi rác ovre uovouxns vsyvítqv yeyovívot geolv ^al 
-. Ts «)rZ]c vQcov, t0v zQOtov «vrl vüg vétQey000ov AvQeag ÉmroyóQÓo 
|. gonedusvov, xcOcztQ xci iv roig &vaqgeoouévoug Emecoiv eig a9- 
— v0» ÀAéysevau Zol à' xzÀ, (ubi Dhi veroeyvow, et v. 2 DFhi £ovg, 
mox xsied5oeusv) Eadem Euclid. Introd. Harm. 19 (Pappus Cram. 
An. Par. I 56,10). Dialecti legi satis facias cuig rergejagvv et vé£og 
Purog scribens. — Terodymovv doi)à»; Volkmann ad Plut. de mus. 
p. 81 componit sed dubitanter cum zergco:uó/o vóuo, quo nomine Ter- 
pandri hymnus insignis fuit: vid. Plut. de mus. c. 4, sed is ipse nomus 
unde hoc nomen consecutus sit incertum. Quod si illa Volkmanni 
suspicio vera esset, censendum foret Terpandrum, cum prius in deum 
aliquem vóuov rsro«oíótov condidisset, postea in eundem deum novum 
hune hymnum adornavisse. 'T'erQoy5nove &oid& est ut Strabo significat 
Noduenins musica, quae potuit etiam vergcy09o9og dici, qua ipse Ter- 
pander videtur in vou rsg«ot0íp more maiorum usus esse, sed postea 
spreta antiqua simplicitate artem auxit et amplificavit, itaque in exordio 
nomi, qui videtur in locum veteris cantilenae substitutus esse, dicit se 
ovum sive £zmréyogóov uéiog condere: sed aliquot saeculis post haec 
x m artis forma nimis rudis visa est, hinc Aristophanes (ap. Miller 
isc. 124) o)y ole zoórov yOov fmréyogóc, mávé' onov. Sed idem 
Terpander, qui £zréyogó« uéAg composuit, etiam priscam sacrorum 
carminum formam ac speciem immutavit: haec enim carmina, ut alio 
loco plane ostendam, olim quatuor tantum partibus constabant (dgz«, 
xerürQoze, Ouqelóc, cqoeyíc) quas Terpander. tribus additis auxit 
(mereoyc, usrcxereroozm«, ém(Aioyog) cf. Pollux IV 66: u£grg ób rov 
— 3t0«gpUixoU vóuov, TtomdvÓgov xoravt(uavrog, £mtd' doge, uer- 
«Qy&, xoTOTQOTÓ, uET(XCT(TQOTÓ, OpQuAOg, Gqooyíg, EmAoyog. 
la enim legendum est, vulgo £zegy« (/wr«oy«) uéraoye xatátQoma 
peroxeriroomo. — V. 1. col à" Qusic, Euclid, zug vo: (vov om. Bryenn.). 
— dmocríobavrsg Euclid. &zocvgéwavrsg Strabo. — oie» cod. Bar. 
 Bryenn,, ceteri doi:07jv. — V. 2. affert Clem. Alex. Strom. VI 814 om. 
poetae nom. 


12 " POETAE MELICI. 


8. 5c 816 
"Ev9' aiyu& vs véov 94AÀs xol udoc Aíysua 
xcl Ó(x« sUQvéyviut, x«AOv émwggo80g &£oyav. 


"i 


Plut. de Mus. e. 6: r0 y&g moóg rovg; 9tovg ce ovAovrat 
* , -! ? ^ 31 A e , * -— 5» 
«gociovusvor, éi5éBouvov evOvg émí re vqv Oyunggov xal vOv GAÀÀov 
, . - M -5 ?f 'N bd , , 
voUnoiv' Oiov 0&8 roUv £o: Ói.w rÀOv Ttomcvógov ztoootuícv. 


8. 


Io. Lyd. de mens. 72: Tégozevóoóg ys wv 0 .4éofiog Nvcoav 
Aéyss veviOmviu£von vóv Zlióvucov, róv onó wvov Xofátuv óvoua- 
Cóusvov, ix Zhióg xol IleoGegóvqo yevóusvov, sive vmó vÀv Tud- 
vov Gmogcy9ivre. In theatri Attiei sedilibus legitur Vuvwroleg 
NNóco(c) voogoU ..... mé9oUg et ouvqrouv (IN)Uco(g vi)ugne, 
vid. Keil Philol. XXIII, 608. 


Fr. 6. Plut. Lycurg. e. 91: oiac ó' &v ci morijcug ToiS "Acavi- 
xoig atoructouy 2... 00 Xoxüc Ty Toeuto xol TÓv Tégravógov xal TÓv 
Ilívóegov Tv GvOosíav Tj Uovoix? cvv&zttwV: Ó uiv y&o (T£emavógos) 
ovrog mzemzO0U)4E TtQl vTOÓY ÁAcuxtÓoiuovíov: '"EvyQ' ... tógvdyvie. 
Integrum fragm. affert Arrian. Tact. 44, 3: ovs dg miràs vav faci- 
As(av, iv "AÓgiovog &ixoovóv TobT. £rog Beciesen, 7z0À9 uGAÀov Évu- 
Betveww pov Óoxsi TO fmm vore, jjmsQ ig vüv mei AoxsÓc(uove, 
fv) wvà. — V. 1. udoc Arrian., uo?c« Plut. — Acyew, ap. Plut. € 
Awsi. Respicit huc Pindarus Ol. XIII 929 i» 0i Moic! áóUmvoog, iv à* 
"Aoge &vOsiü viov ovA(cg oiyuciciww dvógOv, laudes quibus Terpander 
Laconas ornavit, ad Corinthios transferens, quamquam fr. 199 simili 
praeconio Spartam ornavit. — V. 9, eXgvdyvia, Schneidewin £9 dg«- 
Qviw, ego conieci s?$Qovévoccoa (nomen certe E?ovfdveco« Spartae 
satis frequens, vid. Ahrens II 45. Keil Inscr. Spart. I et tituli Laco-- 
nici in Annal. Inst. Arch. XXXIII) vel s$$vcyvic« leniore medela ad- 
hibita, nisi forte licet tueri traditam scripturam Arati loco v. 105: 
dien... dysigouévg yégovvag Qüé zov &iv dyogT 7| eovyóQo iv 
eyvip. " (Cognomen Zhjuqroog Evo9vóOsi«, huie deae satis conveniens, 
testatur Hesychius.) Est fortasse ex carmine, quo Lacedaemoniorum 
discordiam composuit, de quo carmine vide quae dixi ad Pindari fr. 268. 








IIT. 817 
POLYMNASTUS. 


yg 


. . Pausanias I 14, 4: Gic 9) à Aaxtdesuovíore THv vóGOv 
mu vGeg oU: üAÀog mQocNxov oUre zOÀsoG qv "Emwutvíóg vij circ 
4i 0ó uiv Kvocoig, Odqre Ó' sivaí gno Togróvov Ilolóuva- 
$rog KoAogowviog, Lm«u ^lexsüciuovíorg ig «)róv moujéag. Quod 
Em dieit Pausanias, non melieum, sed vel heroicum vel elegia- 
— eum hoe carmen fuisse significat, cf. Theocriti epigr. in Archi- 
oehum 19, 5: óg £uuelQg v éyévero wümuüf&uog "Exmte ve moLtiv 
^moóg Àógev T' de(üswv. — Pindarus cum fr. 169 dicit: gOéyue 
eiv T yX0LVOV Éyvonec Ilo!vuvacrov KoAogovíov &vógóc, Polymnasti 
sive apophthegma sive notum aliquem. versum adhibuit: sed hoe 
verisimilius. Alia, quae de Polymnasto memoriae prodita sunt, 
nullas earminum reliquias suppeditant, vide Comment. de Com. 
E " Att. p. 230, ubi Cratini versus, quem servavit schol. Aristoph. 

; Eq. 1284, ga videtur redintegrandus esse: xol IHolvuviorer aeíóec 
pes v Olovígov MavO&va. 






















IV. 818 
ALOCOMAN 9?*?. 


EIX AIA AYKAION. 1—8. 


1. [1.] 
dg. SU auc 
Luwvu-uuM 
i UE NU OU AD) SUE CAU SiS, TJ 


Aleman. Grammatici, qui Alemanis carmina in ordiném redege- 
runt, poemata in deorum honorem composita praemiserunt, quos quoad 
licuit secutus sum: nam varia carminum genera, quae videntur gram- 
matici separatim edidisse, nos aegre discernimus propter reliquiarum 
paucitatem. Erant hymni i. e. poemata quae ad similitudinem carmi- 
num, quibus hymnorum proprium est nomen, prope accedebant, erant 
paeanes, hyporchemata et inprimis parthenia: hoc genus carminum, 
quod Aleman praeter cetera frequentavit, fortasse compluribus libris 
comprehensum fuit. Orsi autem sunt grammatici ut par erat a carmine 
in Iovem. Huius hymni argumentum illustrat Himer. Or. V 3: Alpin 
.' 0 viv Zapuov Avoev AvOtoic xe giioug ouacw, royyave uiv óic c5S 
Zméorng sig Ze Avxatov xopiSav C Gpoe, ov umv marie Ty» Zimo- 
vQv, zQlv «ol cov5v vqV mOÀw «*cl i06xógovg cozéoco)üo. Nam haec 
verba haud dubie significant poetam hymno in Iovem inseruisse Spartae 
et Dioscurorum laudes. At composuit poeta etiam peculiare carmen in 
Dioscuros, atque huie carmini vel propter argumenti similitudinem 
grammatici secundum tribuerunt locum. (vid. fr. 9). Et ipsi quidem 
numeri versuum indicio sunt, utrum fragmentum aliquod de Dioscuris 
ad hymnum I an ad hymnum II pertineat, nam hymnus I constat, ut 
testatur Maximus Planudes, strophis ternorum versuum, sed dvopoíov, 
quae usque iterabantur, sed hymnus II dispari numerorum genere ei 
strophis ut videtur amplioribus; verum ubi poetae sententia tantum 
refertur, ambigi licet, quo quidque sit referendum.  Disseruit de his 
Schneidewin ad Orion. p. 1seqq., sed veram rei rationem non perspexit. 
Hymni in Iovem singulae strophae ternis constant versibus, duobus 
dactylieis, tertio iambieo: verum lie versus negotium facessit, nam 
quarto loco bis reperitur spondeus (fr. 4 et 6), qui trimetrorum legi . 
prorsus adversatur, Itaque olim existimavi trochaicum esse trimetrum - 


*) Numeri adiecti sunt editionis Welckerianae. 
- 








ALCMAN. 15 


Móo' &ys, Mec Aíyew noAvuueAbg 819 
«lev&oide u£Aog 
vtoyuóv &gye magoévoug Ge(Ócv. 


2. [31.] 


sss Eyóvya à dsícouc 
x Zhg &oyou£va. 


" anacrusi auctum, cuius tertius pes vice dipodiae trochaicae fungatur, 
velut est in hyporchemate laconico ap. Aristoph. Lysistr. 1253: 


Ilovt& x&À«, vog Myjóog v ivíxow. 


Sed tamen scrupulus iniicitur, quod alias in hac versus sede spondei 
loco etiam iambus reperitur, velut fr. 1 v. 3 et fr. 7. Praeterea, quon- 


jam haec Alemanica stropha ad similitudinem Archilochiae: 


Kol grüocag Ópfov Óvoncwxrlovg 
olog 5v im Tj[ne- 
Oyuog xaxàv Oi ynocog xoci. 


prope accedit, consentaneum est clausulam quoque non plane diversam 
isse. Novavit tamen hic quoque aliquid Aleman, etenim versus iam- 
bieus non tribus dipodiis, sed duabus tripodiis constat, quemadmodum 
est in Anacreontis versu fr. 93: 


'Q ' guvvk Or Aíqv, molioict yàg uéAtug. 


Vel sie tamen duo versus refragari videntur, sed fr. 4 &yvóg ut legatur 
ipsa sententia flagitat, fr. 7 xé««y', quam formam doricae dialecti lex 
requirit, non perfecti, sed aoristi formam esse censeo. lta iam omnis 
difficultas remota est. ^- * 

Fr. 1i. Maxim. Plan. Rhett. V p. 510 ed. Walz. postquam aliud 
Alemanis fr. (36) attulit, pergit: && c&wopoíov àb (srQogr) cvyxsiu£vg) 
Gg ró0r: Mc «rA. eb v. 3. Priscian. de metr. Terent. 251 ed. Lindem. 
(II 425 Keil) nominatim ex Alemane affert: ,,Aleman autem inm primo 
catalectum trimetrum fecit habentem in quarto loco modo iambum, 
modo spondeum sic: Neoyuóv &oys z«gotvowg cs(ürv.* Est autem 
ipsum huius hymni exordium. — V. 1 affert Et. M. 589, 47 sine poetae 
nomine: AMósoc« ys Móoc« A(ys«. et Apollon. de Synt. | 4, ubi vulgo 
Mósce ys Àwysim. — zoAvuusits Ven., zoivusAng Ald., moAvusiig rell. 
— V.2. aisvéoi0s de coniectura restitui (de accentu cf. Arcad. p. 86), 


sive elivéoi)s malis, quamquam Dorienses etiam «e/év» dixisse testatur 


Cram, An. Ox. I 71, 19, vulgo dsl óà, unde Hermann &oiódg, sed cod. 
Par. 2918 &slv &siÓs, sch. An. oíiv &si0e, quod ipsum recepit Walz. 


Hartung e/oidowós scripsit. — V. 3. veoguov, ap. Plan. cod. Par. 2916 


veoyuó», ut Erotian. 262: Neoyuóv (Klein vsoyuóv)' vecrotOv, Og xol 
"Awu&v iv «' (AB ex) usióv. ap. Prisc. libri veouov. —  za«goéfvotg 
Prisc. libri, sed codd. Plan. zo 6' ivoig, ix dooévow, ix' &octvas. 
— &tíüsv, ap. Prisc. libri oie:0e», ap. Planud. xol deis. Aleman et 


' de(üsv et de(ünv dixit, cf. Et. M. p. 327. 


Fr. 2, Vita Arati ed. Buhle II 437: &yvoo?ct 0 Ort xol Ilívóagos 
xeveyonóuro tQ ms. voUvQ, AÓyov: 09sv msQ wal Ourno(dc. Goyortat, 
Zhóg Í« moootuíov: xol Aixudáv: Pyà 0h de( cot us ix zig aoyópeva. 
Valckenaer 2yà à' de(cogou ix 4. cogóusvog, scripsi éyovya (nisi malis 
iyà A(y) et doyouéva, nam puellarum chorus hoc carmen cantavit, ut 
fr. 1 v. 3 docet. : 


LI 


Ez -— —X POETAE MELICI. 


3. [18.] 
Tué vs xci Gqeréoog 
iuwo 3.79 


4. [2.] .. 820 
Kol vaóg &yvóg som)gyo Xsoázvas. 


5. 


Schol. Eurip. Troad. v. 210: o/xqrágiov 0€ quo: và Osodzveg 
vv ZoGxovocov z«gócov vxo rmv yWv vij OsoczwwWo sivoi Aéyovret 
füvreg, Og Aixudv (A dÀn..., N GAuolov) guow. 


* 6. 


XsocóvÓs xoqóv iv qUxs6GL zwtVsi. 


Fr. 3. Apollon. de pron. 399 B de pronominum abusione dispu- 
tans: nisioro yobv. £v, mro &vépoic &bp£Üv, cpézegov moréga ivt 
TOU buéregov. dvci ToU v&( TOL »iósa Àdbov. £c regi Koluecyo , xol 
z«Àw mz«Q' «0vÀ vii v0U cqoirígov. Aixudv: "Tuí uz. Callimacho 
Alemanica tribuere vult Ahrens Dialect. Dor. 263, existimans Calli- 
machum in hymno aliquo in Castores dixisse: 4Axuav vouí vs x. eq. 
(nz. (éxAéicosv. Non animadverterunt homines docti Callimachi testi- 
monium satis incommodum locum obtinere; ne iustus disputationis eur- 
sus turbetur, eximenda sunt verba: &vri Tov veQ TÓ : 


Kxósa Aífov fa 


zeoG Koiluwyo, quae postea a grammatico aliquo adscripta ex mar- 
gine in verborum ordinem se insinuaverunt. Apollonius usus Hesiodi 
Operum exordio (cgévsoov zeríow) dicit eundem poetam cqéregog pro 
é6goeírsoog usurpavisse (in perdito aliquo carmine); tum eundem usum. 
duobus Alcmanieis exemplis confirmat. Neque enim iusta est causa, 
cur antiquioribus poetis hunc usum abiudicemus, de quo quae Cobet 
(Eowrns Aóywog Y 260 seqq.) disputavit, religiose examinanda sunt: nam 
ut solet confidenter et pro imperio veteres scriptores castigat, imperi- 
tiae alios insimulans, ipse erroris non immunis. 

Fr. 4. Priscian. de metr.- Terent. 251 (I 428 Keil) postquam fr. 1 
v. 8 attulit: Kol vaóg dyvüg somvoyo Ztodzvug (svvvoycov soumvog A, 
versum omisit R): , Hie quarto loco spondeum habet.* ut certum sit 
hunc versum ad idem carmen pertinere, ex quo petitum est fr. 1. Cf. 
Harpocr. 95, 20: Osodzvet (ABÜ Osodzvy) vózoe éoriv iv Aewsücinovt, 
0v urnuoveosi wol Aiwuev (A AXxoavog) Év «'. Similia Phot. 85, 7 et 
Suid. v. Osoczvoi. Therapnis Dioscurorum templum sanctissimum, vid. 
fragm. 5. Pausan. III 20, 1 et Schol. Pind. Isthm. I 43. — &yvóg scripsi, 
quod Hermann correxit, legebatur &yvag. 

Fr. 6. Priscian. ibid, pergit: , Similiter Xeocóvàt (X£ocovós Ald., 
XEPZANAE RVA) «090v (KQbQN A) iv g$xsoci (Ald. qvxsot, A 
qoUxscot) zuv»si (om. R, antea seripsi zívvs:). Quarto loco spondeum - 
posui, nam gv producitur teste Heliodoro, qui ait Simonidem hoe 
frequenter facere. Apparet hune quoque versum Alemanis ex eodem 
carmine esse. 





ALCMAN. . 17 


1. [6.] 
A MG xéxA«y', & Aiyeut Xeugov. 





* 8. 
Tog réxs ol 9vycruo 
D'Aevxo udxeige. 
^  EIX AIOXKOYPOYX, 9—i1. - 22 
9. [3.] 


CI 


EN WU Lg X Uu LU zw .- 

Qe 

Káovoo vs moAov dxfov Óuavüote, (zz0rQ. Gogoí, 
xcl IloAvótUxQs xvügós. 


Ao s. 


Fr. 7. Aristid. II 508: "4xovsig Óà xol vro» Adwovog Aéyovtog tic 
wbtóv vs x«l vÓv qgooóv: 'H Móca« xcwAmysi, 5 A(ysta Zxeiguv, ubi D. 
xexAnyn, Welcker x£x4wy', 7 correxit, Schneidewin & scripsit, ego 
xíxAiey' & substitui, quod Zxieys, non xéxAqys esse puto. Versum ut 
hue referrem me non tantum numerorum similitudo permovit, sed con- 
firmat hanc euspicionem ipse Aristides cum addit: zoooríQe: 02 x&usivo, 
Or. evc5e vic Mo$onc Oeq9eio xar  doyg&g Ó mown]tüe, Uv 
ivsoyóc im aócüc yívowvo, sita doztQ é&éovn wol quoív, Ori 
ToDro Pxsivo xogóg c0tóg dvrl vie Movong ysyfvqgro. Vides quam 
apte haec conveniant, si sumamus fr. 1 proxime praecessisse. 

Fr. 8. Schol. Apoll. Rhod. I 146: deosxv0ne Ói iv vj (' iw Aco- 
góvrrns Tüs llievoàvog 4üóav xol Al(a(av Osctío yevíctas qnoív: 
Or. 0 D'Aasxov $órl xci AÀQc(ug civírrevot Aéyov* vovg vcíxs Qvyd- 
ryo l'ia?xo uéxe«iugc. qecl róv uiv lloivüsowgv zhóc, róv ài 
Kdcvoo« Tvvódoso. Apparet AA9oíug ortum esse ex errore, nomine 
quod in superiore versu legitur repetito; scripsi 4Awu&v' rog rÉx& 
of 9. l'Àa$xo uixeioa. S 

Fr. 9. . Herodian. zzi ojqu. 61: "Aixwuevixóv cGynuc TÓ utccfov 
tjv ixoAMjAov Óvopdrov 3) óquárov Oéicw migOvvrnxoig 5 Ovixoig 
óvópacw 1 OunucaG.  ríog«oc Ób zcQ& T our) vowc)re" qt Qo&g 
Xiuósuig ovufdLiisvov qgOÓb XucuoavÓgog. mzAtovateu Ób rovro TÓ 
eyipe ze! Ahxuüvi cQ ÀvguxQ, OUtv xal AÀxuaviuxóv óvónactor. 
svÜvc yoov iv rij Ósvríoua Qm mzogt(immraw KéoroQ vt (A xd- 
61005) m. à*ícv (ita A, oxs« CD, om. B) óeudvcrogse (A, Quuavri- 
ose BCD) (zzóczat coqol (Uxxóvo coq CD) x. II. «vógóg (B xvógosc, 
CD vósog) Eadem Schol. Pind. Pyth. IV. 318 ubi regéow ÓOyunr5osc 
(unde àuec70osc cum Scehneidewino scripsi), Schol. Od, x 513, ubi K«- 
cro ox. IT.£Aaviote xal IoAvósoxgc, eademque iterat Eustath. 1667, 34, 
nisi quod 21«er7os et IIolvósoxsig exhibet. — V.2. IIo4vósvUxqs scripsi, 
legebatur IIo4vós?xgc, cf. fr. 23 pag. Iv. 1. Weleker Mus. Rhen. X 405 
sic constituit: 

Kaovoo vs zÀcov oxfov ÓOcudvrogs, 
Ínzóra cogo, 
x«l Iloivós$wns xvógog. 
PorTAE Lym. III. 2 


18 * — POETAE MELICI. 


* 10. [66.] 
Kal xivog iv 6«AsGoL zoAAoig Tusvog wéxego &vmg. 
»J4. 
Mxaoo éxsivos. 
12. 


Schol. cod. Bernens. ad Virg. Georg. III 89: ,,Amycla urbs 
in Peloponneso: equos autem a Neptuno lunoni datos Aleman 
lyricus dieit Cyllarum et Xanthum, quorum Polluei Cyllarum, 
Xanthum fratri eius concessum esse dietum est; Cyllarus enim 
equus fuit Pollucis, et magni currus Achillis." 


13. [3.] 

Pausan. I 41, 4: Meyoegéoc 0? Tíucixov zaido ríe ubv 2g "Aqu 
Óvav iÀ9siv uerà vOv Zi0GxoUQcv Pygows; mg Ó &v éguxópevog 
&vougsOjvot vouítorro An. Ono£cc;. onov xci "Aixp&v moujceg coue 
ig vovg Zii06x009ovc, oc AO0vac CAgíÓvac) Elorev xol viv. Oncécc 
&yeyoisv qrége ciyucAoTOv, Op0c Owncía quclv cevróv dmsivat. 
Cf. Schol. Hom. Il. y 242: 'Eàév &omac9:ioo wvmó "Albdvgov, 
QyvooUca TO cvupeBuxóc uere roli &OsAgoic 4htockopoic mexóv, 
omoloufives. M adoyóvue cvv um memoosUcOo: rovrovg sig" Turov, 
ied] moorígog vm Omncíog vomdcün, xeO0c mootíoven. Zhu yàp 


Fr. 10. Hephaest. 3 sine poetae nom.: "Hroi ydo cyst (A Axgési) 
sls óvo cópqorve , oiov Téovvsc, o0 TL veio £mQowsos (hoe ex 
epico poeta petitum. videtur) xa£* Kei xsivos (sic AFIHB, xoi "«sivog E, 
xav eivog Turn. C) d» ociscw (Welcker caAésciv i. e. Suscatv, Pau- 
wius et Hermann recte odAsoow). Tjusvog (E xeltevOG yo. Tiuevoc, A 

5qUévoc, Turn. in calce xe(pevog) uéxe«os dv5o (A &vijo'). Redintegratus 

pie Alemanis versus ex Apollon. de pronom. 335 B: Aoieie wijvos, .. . 
Zagreis Thvog . .. ezovíog Óu& r0? x, Kal xsivog iv odisoww z0AÀoic 
qusvos, AÀxudv. Versus hue à me relatus propter numerorum simi- 
lhtudinem, quos non admodum frequentasse videtur Aleman. Aleman 
Hereulem dieere videtur, qui vitae aerummis defunctus consummata 
felicitate fruebatur. Herculem, quem Graeci heroicis vel divinis hono- 
ribus colere solebant, etiam post mortem d&vóg« dici a poeta illius 
saeculi et Spartano equidem non miror: nam Spartae quidem Herculis 
sacra non videntur ea religione, quam in plerisque aliis civitatibus 
deprehendimus, culta fuisse. 'Hoex4siov, quod Pausan. III 15, 3 et 5 
memorat, haud dubie iam fuit dedicatum, cum Aleman hoe carmen 
condidit; "alia Herculis signa idem memorat III 14, 6 et 9. 

Fr. 11. Apollon. de pron. 3834 A: AAÀià xol Aix zoocro Ma- 
x«oc éxsivog quqoí. Non est, ut putant, idem fragmentum atque 
praegressum, sed poeta non sine vi quadam illa repetit, auctiore pro- 
nominis forma usus. Nam ex eodem carmine utrumque fragmentum 
esse petitum non est dubium. Commode autem Apollon. hic indicat, 
ex primo libro locum desumtum esse. 


mno 
d 





ALCMAN, 19 


»omqv Tore yevouévqv &gmoymv "Aquóva mo "rre 7090titoi xol 
vitQOOxevo. Kéorog m vquivoU roU rore (JaciiÁog xer& rov Óckióv 
ugóv' of Óà Z4ióGxovgoi, Ownofog uy rvgóvreg, A«qvgayoyoUot tác 
"Agpíüvag (L4Owvag A). T (6rooíe« zx«Q& roig lloieuovío:g (unus 
eod, reiepuovíoig) v] roig (T| rov D) xvxArxoig xal &x0 uígovg mag 
Mxu&v. và AvgikQ (de quo difficillimo loco cf. Prelleri Polemo 
p. l6 seqq.). -49wv«c, non A4gíüveg et apud Pausaniam et in 
Schol. Il. legendum esse contendit Schubart (Methodologie der 
Kritik p. 95), sed quod utitur ad illam lectionem stabiliendam 
versieulo, qui legebatur in area Cypseli (Pausan. V 19, 3) Twvv- 
dagíUe "EAivev qéígsrov, iOoov 0' fAxerov "AO9dva9:v, omnino 
fallitur: non nego ita seriptum fuisse in arca, quamquam 49«- 
veOev fortasse ipsius Pausaniae vel eius librariorum error est; 
at poeta scripserat: T'vvóeoíó« "EAévev géígerov AiOgav v' "Agíóva- 
Qev. quae artifex addito verbo £Axsrov interpolavit. — Quod 
Sehneidewin duce O. Müllero tribuere vult Alemani ap. Hesych.: 
"Acavéov nóÀwv' vàc "Agíüveg; ubi Palmerius 446oveíov correxit, 
fortasse ex hymno II petitum. 


14. [3.] 


Pausan. III 26, 2: GcAeuóv 0 &méysi GreÓÍovg sixociww Óvo- 
ua£ouévy IHégvog inl 9eÀd60Q, moóxswoi 0b volg mérgag rÀv ucya- 
Àov o) usífov, llípvog xci vavrQ r0 Ovoua" vtyOTvoi Ób ivicbO0« 
vOUg Zlio0xovgovo qa«clv of Ocleuürow voUro uiv O5 xol Àxuüve 
iv Gouers ola simóvra: rQagijvo: 0b oUxéw. iv vij Ilépvo qeolv 
«Uvrovc,. GÀÀ Eguüv 1v ig IlsAÀAdvav xouícevra sivo: — Fr. 12. 
13. 14 hoc loco collocavi: nam non licet decernere, quid horum 
in primo, quid in seeundo hymno Aleman memoraverit, ac veri- 
simile est poetam etiam in"^aliis carminibus Castorum fabularem 
historiam attigisse, id quod reliquiae Parthenii carminis fr. 23 
plane ostendunt. 


15. 823 


Schol. Clem. Alex. T. IV 107 ed. Klotz: "Imzoxóov tig iyfvero 
Jexiüciuóviog, Ov víol &mó vo? zevgóg AtyOutvot "Inzoxoovrído: 
lgóvevcav vv Zixvuviov víóv, Olovóv Ovópou, Gvvóvt« rQ Hoa- 
 xÀsi, &yevexnjcevreg imi tQ meqoveUoOo: Um  aUrOU xiva aUtQv' 
gel Àj dyavexrceg iml toívoug Ó 'HooxAZc zóAsuov Gvyxootsi xar 
&UrtQv xci moÀÀoUg Gvoigei, Ort xal avrüg TQv qtia émAwym gu&- 
pvqrat xol ixu&v iv «'. u£uvqror xei Eüqogíov iv Ogexb ràv 
"Inzoxócovrog moídov, vàv dvrpwvqorjoov vàv Zi6xovoov.  Attigit 

9* 


NET UAI 
v IBS 


90 — POETAE MELICI. 


hane famam etiam Plutarch. Qu. Rom. 90, ubi dieit propter Oeoni 


caedem canes Herculi invisos esse, deinde addit in pugna ad- 


versus Hippocoontidas etiam Iphiclem Herculis fratrum occisum 
esse. — Dnbitanter schol. Clem. hue rettuli: nam scholiasta hie 
Herculem. solum Hippocoontidas devicisse dicere videtur, neque 
aliter Apollod. Bibl III 10, 5: 'Imzoxóovrog uiv ovv éiytvovro 
coi0sg -ZlogvxAsUe, Zxeiog, "Eveocpógoc (ita Heyne, légebatur 
"Eucooqogoc), Evvsíyns (ita libri, vulgo Eorógne), BovzóAoc, Zvx&v 
(ita libri praeter P, qui 24óxevov, vulgo 4óxov), Téífooc, "Inmó- 
90oc, EUovroe, "ImmoxogvorQe, -Aiuivovc, "Aixov. ovrovc "Immo- 
xoóov Zyov zuwiÓec Ixegíovo xol TvvOcosov i&feÀs Aoxsüeluovog* 
of Ó& geUyovci sgüg Ofcriov xol GvpwyoDorv cvv mc rotg Óuó- 
govo ztóAsuov Fyovri. xol yousi Tvvodosoc Oscríov 9vyoréga Zijüav. 
«v0ig Of, Ore "Hooxigc Inzoxóovre xol voUg rovrov zeidwg dzu- 
éxvétve, xeiéoyovrou xol mogeAeuavss Tuvócosog TQv ecusiow. 
ubi Apollodorus epicos poetas, ut opinor, Hesiodi xercAoyov yv- 
voixOv, secutus est: ac similiter supra II 7, 93, postquam narravit 
Hereulis expeditioni eontra Hippoceoontidas etiam Cephea cum 
viginti filis interfuisse eosque omnes una cum'Iphicle interemtos 
esse, dicit Tyndareum ab Hercule Hippocoontidis vietis in regnum 
restitutum esse: 'HooxAWo Oi xrtíveg 10v '"Immoxóovte xoeL ToUg 
7ztGí0wg cwUroU, yeigooccuevog vv m0Àwv, Tuvdoco (scr. Tvvódoscv) 


xorcyoyOv vQv Becisioav me«gíómxs Tovro: et ad eundem fere . 
modum Diodor. IV 33 haec enarrat. Verum etiam Tyndareum et 824 


filios huie pugnae interfuisse verisimile est: certe Spartanorum 
' haee memoria fuisse videtur, hine in Apollinis Amyclaei solio 
inerat T'vvÓcoso zoóg EUgvrov uy (Paus. III 18, 11), qui Eury- 
tus fuit Hippocoontis filius. Secundum Pausaniam III 15, 5 Her- 
cules bis pugnavit cum Hippocontidis Oeoni eaedem ulturus, pri- 
mum $olus ut videtur, ac tune vulneratus est, postea maioribus 
opibus adiutus extinxit adversarios. Si ad hune modum Aleman 
rem exposuit, potuit in hymno in Dioseuros Herculis vulnerati 
mentionem facere, Interitum Hippocoontidarum poeta in Parthe- 
nio fr. 23 enarravit, hinc Ahrens ap. schol. Clem. iv «' (rv Ilep- 
Oevslov) scribendum putat, quemadmodum est fr. 94 zv doy? rov 
Osvrígov vv lleg9sviov GGuerov: sed ibi ambigas, utrum se- 
cundum earmen an secundus liber Partheniorum dicatur. 


ALCMAN. | 21 





(EIE HPAN.) 839 
16. [29.] 
— Kel viv tÜyouet. gégouoc 
rÓvÓ' £AuygíGo zvAtOv« 
xuo«rO xvzaígo. 


(EIZ AIIOAASNA) -. 840 


17. [61.] 
'"Eué, 4«rotón, véo Ó«vyvogógov. 


EIZX APTEMIN. 


* 18, [113.] 
"Exeuuéva zégu Óégueva 9uoov. 


* 19. 
Qv0i rà KvexéAo ovó? và NvgcvAa. 


Fr. 16. Athen. XV 681A: Mvmquovtóst o9r09 (r0 fAupoocov) AÀ- 
xu&v iv rovrOig" xaí r.V' &Ux. ut. — V. 1. xol viv scripsi, Casau- 
bonus xa rwv, vulgo xo vwv'. — &Ügouo:, Hecker foyouet. — q£ootce 
A, pígowcev Cant. L. — V. 2. mvisóve wrnoero Boissonade, mviéova 
dxnocro Casaubonus (quod probans Hartung ««l wvzeíoo scripsit), 
mzvÀsco &xnoírov Cant. L. — V. 3. wvzaíoo Welcker, xvmégo libri, 
cf. Eust. Od. 1648, 7: xci womtigov wvz«iQov m«o AÀxu&v»i atque 
etiam apud Homerum ll. 6 351 af i« vàv zóAsov hanc formam suppe- 
ditabant. Ex hymno in Iunonem haec esse petita docet Athen. XV 678A: 
Ilvisdw: oUvog xoLeitot Óó cvíqavoc, 0v vj Hoc m&QvtiQécctv of Adxco- 
veg, Og qmot Ile ugios. 

Fr. 17. Apollon. de pron. 356 B: 'H c£o msvefAAsu vÓ 6 sig tO c 
z«Q& Zogisvow, Aixudv: iub A«voíón río Ó' «y0c10Qov. quod correxi; 
óevgvogóoov i. e. «gv5ngógov: quamquam alia quoque tentari possunt, 
velat véo déxsv yogóv, vel véo v' dycAioig y., ut ex hymno in Dia- 
nam sit. Hermann coni. Aixu&v iv s'' A«ro(óu, tío à' doy£yogov, cf. 
inseriptionem Lesbiaeam ap. Conze (Iter Lesb.) tab. XVII 1: v&g re 
"Aotíuióog xol "4móAlovog Moié£ovrog (corr. MeAósvrog) dgyíyogov. 
Schneidewin z£o Acy0e z09óv. 

Fr. 18. Schol Hom. ll. 6 485: éveígsw, govsosuw 7| GwvAsvsiv* 
z:Egu&zrEzOL y&g (7) Agreuuc) veQoíüac AAxuuav: éxmtusevat mao Ó. €. 
Seripsi éxeuuévo zíoi, (Hartung émsiuévo méQs praeoptavit.) et iam 
Welcker ézeupévos coniecit. 

Fr. 19. Schol. Hephaest. p. 77 ed. 2 Gaisf.: 'Hiióóegog Óé qot 
xocuíuv siveL vÀv zciovixÓY TjV x«rü mzóÓc rouQv, OzOg 7) iv&zav- 
Gig OidoUGc goóvov f£acQuovg tàg (oti mo] x«l (cousoeig Oc rdg 
&ALeg. olov: 0905 và xvaxdio o90h rà vvocvA«. Alcmanis haud 
dubie est versus, ex carmine aliquo in Dianam petitus, quod testifica- 
tur Menander, cuius locum infra fr. 21 adscripsi: et quod ille dicit 


99 — POETAE MELICI. 


90. [18.] 
Opiüex(ox«g ve xci xgufcveg vavrosg. 
- EIX AQPOAITAN. | . — ed 
21. [83.] | 
Kzoov (usgvàv Aumoicc x«l Iléqov zéguggUvav. 
(II A I A N) 
99. [91.] 


poetam excitare deam ex plurimis montibus, fluviis, urbibus, plane con- 
yenit: nam Cnacalus Arcadiae mons Dianae sacer, vid. Paus. VIII 23, 4: 
Keagvázauis à feo Üedv Ioceidóvóg écvi wol émínAmowr Kroxuedatug 
"Aegvé utdog* gor, Ób aOvoig wol Opoc Kvewoos, £»9a émívsuov veÀevi]» 
&yovo, vj AoréípiÓ. A rupium colore videtur mons nomen traxisse, 
quemadmodum etiam in Laconica prope Lan fuit 0oog Kvaxdótov Paus. 
III 24, 6. Alterum nomen Nvocsio. vel montis vel fluvii fuisse videtur. 
Male Westphal hiatu offensus, qui satis habet excusationis, ov0b rÀv 
xvoócAov o00f vàv * vootiov. 

Fr. 20. Athen. III 114 F: AL 05 mao! Alxu&vi 9oiOawioue, Ae- 
yóuevou ob eore£ sic, veis "Avzvxaig Qoidoxívoug (cf. Hesych. 9ordouivot) 
Aéys, 0b oUrcg Ó Alupdy OoiÓàoxécxo (ita AC, Oordexéoxon B, Qoi- 
O'awtoxog PVL) vs xal xeipevocósc (P nou feos): Zoecípuos bx £v 
voíro tol Aluuavog xoíBoo. qnoi A£yscÜ)oi mAoxobvrdg vweg TO Gyü- 
port pocrosiÓ0sig, ubi wore veg pro xoígevo scribendum esse docet 
alter locus Athenaei, adde Hesych. xouBevore mÀexobDvrcg rwcg. Antea 
seripsi .. &grde/oxo xol xorfevoroc ... in iambos haec redigens, sed 
Alemanem Qoi0ex/oxov, non oido (onov dixisse ipse Athenaeus con- 
firmat: Sed locus nondum in integrum restitutus, fortasse scribendun: 
OoiÓowLoneg v8 wol xoBevoróg (vel -1à6) pos, vel quod magis placet 
Ooi0ox(Gwoc rs xol xov vog vàvzos, cf. Photius vàvrog: ccgsborrog, 
itaque hoc recepi. Versus est creticus, quem ut hymno in Dianam ad- 
scriberem aon tam prioris fr. 19 similitudo fecit, sed Athenaei locus 
XIV 646 À: xourec (PLV xvouBáves) mioxobvrds tuvo Óvop.acixg 
"Ano ó0cooc zo AAxuüvi: OpLoLog xl 2ecipuos. év voírc meg Axua- 
vog, TO GT C LTTIDEITS geoxav eivou a'izo0g" 1e69o1 à crois 
Adxaov«g zQ0g teg TÀY yvvovkGv &cvidaetg, zEQuQéQ&Lv T6  urovoUe, Orc 
néAioGtv dÓsiv T mUQEGXEUGGUÉVOV éyxwoóuiov vc raoU évov 
cft év v6 1009 &x0L10v90:i. ubi ate 99 évoc haud dubie Diana dicitur. 

Fr. 21. Strabo VIII 340: Kol 4Axudv: K$zoov xrA. Eadem Eust. 

. H. 305, 34. Respicit hue Menander Walzii Rhet. IX 135: Métgov uévtoL 
TOV nnmis UuvVOY iv ubv TOUfGEL émuimxéocegov: Sue uiv yco x 
7z,011Q?» cvÓzQV &Eeovwv. t0Ug OsoUg Eine Ely de toga Ziompor xod TO 
Au uv 0A 00 &vploxopsv viv uiv y&o "Agreuuv £x uvoíov óo£cv, 
uvoíav 0à móAsov, fv. Ób morauQv dvoxoAsi: vyv Ob AgpooÓícqv 
Koz9ov, Kv»tàov, Zvoíag, molkagyód ev dvouciii xt. 

Fr. 92. Strabo X 482: zd ói cvcoívux dvOosio zoe uiv voig Kom- 





ALCMAN, . 25 


— Qoíveig 0$ xal iv $uícoicuv 
&rOgc(ov zeQà Ocirvuóveocuv 
méme, ztCtva xeTtQyev. 





-— 


23. 


Insignes hae reliquiae carminis Parthenii ex Aegyptiacorum 
sepulerorum situ in lucem protractae sunt: repperit hoc chartae 
fragmentum Mariette anno 1855 in sepulero, quod fuit haud ita 
proeul a secunda Pyramide, eamque chartam Eggero permisit 
qui, postquam Brunet de Presle recte perspexit Alemanis esse 
versus, edidit in libro, qui inscriptus est: Mémoires d'histoire 
ancienne et de philologie Parisiis 1863 p. 159 seqq. 

'* Paginae sunt tres, sed primae paginae pars sinistra abscissa 
ita ut nullus versus sit integer; tertiae paginae deterrima est 
conditio, nam etiam postquam iteratis studiis examinata est illa 
pars, plurima incerta; commode igitur accidit, ut certe media 
pagina fere integra sit servata. In pag. I et II 34, in III 33 
versus leguntur. Addita sunt in marginibus*) scholia, lectu dif- 
fieiliora ut fieri solet et partim evanida. Apparet autem haec 
ex amplis veterum grammaticorum commentariis in breviarium 
redacta et selecta esse: nam difficillima haec poemáàta, si quae 
alia, interpretum industriam exercuerunt: sed integrum commen- 
tarium non eapiebant harum paginarum angustiae. 

Eggerus quidem satis habuit apographum chartae litteris 
minuseulis publici iuris facere, paucis quibusdam locis poetae 
verba instaurare vel interpretari conatus: sed continuo B. ten 
Brink in Philologo XXI p. 126 seq. negotii difficultate haud 


div xul vov frt woisicOnr (AÓys. "Egogog), meaoc OP roig Zmagtureig 
(3j O.xusivot xeAobpsve ópotoc vwQórtQOv' z«Q Àixuüvi yovv oUrto 
xeicQaw Doívaug ... xavtogsuv. — V. 1. Ooívoig, qoíveg B (ex 
corr. pO9oívaic, ut K), 9o/veig n (a m. $) o, qo/viveg CDhis. — V. 2. 
dvógetov, dvÓoíov BCDhi, dvógsiav Meineke. — z«o«, Cobet z«o. — 
V. 8. moémér Ursinus, vulgo zo£ms. ^ 


*) In pag. II 24, 25, 26 etiam intervalla versuum adnotationibus 
interpretum recipiendis inserviunt. Praeterea in ima margine alia le- 
guntur, quae quorsum spectent, incompertum velut sub p. I 


NOIKATTOI: 
O..NO..ON 


Et haec quidem maiore interstitio diremta sunt a poetae versibus p. I 
et II, sed p. III scholiis subscriptis contigua. 


24 | ." POETAE MELICI. 


deterritus Alemanis has reliquias in integrum restituere pro viri- 
bus aggressus est; et nonnulla quidem recte emendavit, sed alia 
levissimis coniecturis tentavit, neque potuit inceptus labor suce- 
cedere, quandoquidem falsam concepit opinionem, non continui 
carminis partem esse servatam, sed a grammatico aliquo ex di- 
versis carminibus haec decerpta et pro arbitrio coniuncta esse. 
Tpse de his Alemanis reliquis primum disserui in Philologo XXII 
p. 1 seq., tum retraetavi et inserui editioni 3 Lyricorum poe- 
tarum, denique in addendis exhibui has paginas litteris maius- 
culis, usus exemplo, quod a 1865 editum est in sylloge char- 
tarum  Parisinarum (Notices et extraits de Manuscrits 'T. XVII 
2 p. 416 seq. n. 71; ipsius chartae exemplum exhibet tab. 2). 
Hoe exemplum, quamvis non potuerit plane desideriis nostris satis 
facere, quandoquidem lithographi opera usi sunt editores, insigni 
et fide et cura confectum esse apparet. Nune demum licuit non 
solum penitus persentiscere, quam difficile sit chartae litteras 
rudi admodum librarii manu exaratas expedire, sed etiam chartae 
habitu cognito propius accedere ad veram scripturam indagan- 
dam: itaque illo exemplo usus quantum per temporis angustias 
lieuit, nonnulla rectius administravi, quam antea, ubi praeter 
unum Eggeri apographum nullum criticam artem factitanti fuit 
instrumentum. 


Iam post meam qualemcunque operam in his Alcmanis re- 
liquis instaurandis eollocatam alii certatim studia sua hue con- 
tulerunt, velut Ahrens in Philologo XXVII 241.seq. et 577 seq. 
et Blass in Museo Rhenano XXIII p. 545 seq. et XXV p. 177 
[et in Herma XIII p. 15 seq. et XIV p. 466 seq.] qui a. 1869 
[et 1877] ipse Parisiis chartam denuo examinavit et inprimis in 
pag. III plurima expedivit. Praeter hos de Alemanis poemate 
optime meritos memorandus Christ, qui in Philologo XXIX 911 
seq. de aliquot locis disputavit, et Canini, qui Parisis a. 1870 
eommentationem edidit (Fragment du parthénée d' Aleman restauré, 
commenté et traduit) qui denuo diligenter nec sine fructa chartae . 
seripturas. pervestigavit. [De scholiorum reliquiis cf. Blass in 
Herma XIII.] 


Alemanis has reliquias esse planissime docent veterum gram- 
maticorum testimonia, vide ad p. I v. 6 et p. II v. 27. 30. 31, 
atque etiam si testium auctoritate destituti essemus, nemo opinor 
dubitaret haec Laconieo poetae vindicare. Egger insigne hoc 
poematis fragmentum, quód versibus CI constat, hymno in Dios- 
curos adscripsit, quem. antea secutus sum: etenim p. I v. 6 








VIERTE NE IN 


ALCMAN. 25 
Eivilyn v& Févoxté v' dgniov 


qui iam dudum ex, Crameri Anecdotis Oxoniensibus innotuit, a 
me praeeunte Schneidewino ad hoc carmen relatus fuit: spectat 
enim versiculus, ut seite animadvertit Schneidewin, ad Hippocoon- 
tidarum eaedem, quam Alemanem in libro I enarravisse auctor 
est schol. Clem. Alex. itaque secundo carmini libri I sive prooe- 
mio in Castores probabili, ut tune videbatur, ratione attribuimus 


istum versieulum. Verum postquam Ahrens ostendit, poematis 
" huius Parthenii strophae quemadmodum fuerint aedifieatae, ista 


opinio omnino abiieienda: nam cum harum stropharum diagram- 
mate reliquiae prooemii in Castores nequeunt conciliari, neque 
verisimile Parthenia primo libro inserta fuisse. 


Carmen hoc quoniam exordio orbatum est, cui deo deaeve 
dedicatum fuerit ignoramus, nam ex fabularis narrationis, quae 
inserta est, indole non satis tuto coniecturam capias. Fortasse 
carmen Dianae Orthiae destinatum, siquidem p. II v. 27 recte 
huius deae nomen restitui, ac nisi fallor sacris vigilis virginum 
chorus hoc carmen canebat, vid. praeterea p. II v. 28: quem- 


.admodum etiam Athenis virgines Minervae pervigilium choreis 


celebrabant, vid. Eurip. Heracl 781: óAoAóyuera mevvvyloi vmo 
megOfvowv lewyci modQv xooroicv. 


Veteres grammatici cum melicae poesis varia genera recen- 
sent, primum carmina in deorum honorem scripta, tum hominum 
laudibus destinata enumerant, denique poemata, quorum duplex 
fuit argumentum, quae ut Proclus dicit, &/g 9:009 ygegousve xol 
qv9ooztov ztoislAngtv énoívovg: quorsum refert moco9cveia, Óegvg- 
qoguxc, 00y0QoQux, tÜxtix&"). Ac nune demum ubi partem Par- 
thenii Alemanici reciperavimus, paulo planius perspicitur, quae 
indoles fuerit istorum carminum: sane et prima et extrema de- 
siderantur, et quod aegerrime ferimus, carminis reliquiae magna 


. ex parte tam male sunt habitae atque adeo obscurae, ut non 


lieeat in integrum restituere: sed apparet poetam in priore parte, 
quae &d deorum religionem pertinebat, more tralaticio fabulam 
antiquitus traditam quamvis strictim enarravisse: tum serio ar- 
gumento misso in rem praesentem audientes perducit, ludibundus 
ad chorum se convertit et in virginum laude versatur, tanta 


*)'"Twroey5uere quae a principio deorum religioni per omnia in- 
serviebant, postea in societatem eiusdem licentiae venerunt, quae in 
Partheniis cernitur. 


26 — POETAE MELICI. 


libertate et audacia usus, ut vel iis locis, qui integri prope- 
modum sunt servati, diffieillimum sit poetae ingeniosissimi con- 
silium sats assequi. 


Cum primum has reliquias. redintegrare conarer, dispares 
pericopas mihi videbar discernere, itaque carmen lege solutum 
esse existimabam: sed verissime animadvertit Ahrens carmen 
constare strophis XIV versuum, atque Blass idem. assecutus est. 
Ita lege numerorum reperta iam licet etiam mutilatas et vitiatas 
carminis partes ad certam normam exigere. Neque veteres gram- 
matieos strophicum esse carmen latuit, sed si fides habenda notis 
in col. II additis*) strophas breviores et dispares discripserunt, 
ut strophae VIII versuum et strophae VI versuum alternis vicibus 
iterarentur. Comparet enim paragraphi nota — in col. II post 
v. 1 evanida quidem (...) sed non dubia, deinde post v. 9 et 
rursus post v, 15, ut plane appareat in charta stropham quar- 
tam in duas dispares strophas octonorum alteram, alteram seno- 
rum versuum diremtam fuisse. Tum paragraphus addita v. 25 
et rursus v. 29, sed librarii negligentiam hic licet animadvertere 
qui debebat notam v. 23, non v. 25 subicere. Col. I nullas 
notas exhibet, quoniam sinistra margo perdita: sed librarii neg- 
ligentia culpanda, quod nulla notarum vestigia in col. III com- 
parent**) nisi quod v. 10, ubi nova stropha initium capit, legi- 


tur » OYT'APA, quae nota metrica parágraphus vel ó:uxÀ5 potius 
esse videtur***), quam spiritus lenis index, qui negationi non solet 
addi Verum haec notatio, quam in charta deprehendimus, in- 
solens prorsus est: nam paragrapho utebantur in carminibus 
monostrophis, ubi eadem strophae species usque iteratur, ad 
strophas dirimendas T), sed in hoc carmine, ubi secundum ve- 
terum grammaticorum discriptionem dispares strophae alternis 
vicibus copulantur, strophae VIII versuum paragrapho —-, stro- 








*) Eggeri exemplum cum has notas non exhiberet, non potui iis 
uti: sed quod col. ll 29 paragraphum additam esse testabatur, id in- 
dicio esse dixi, olim pericopas diremtas fuisse. 

**) Quod tribus deinceps versibus 18, 19, 20 non subiecta, sed in 
margine addita videtur —, cavendum, ne fallaci specie decipiamur, 
nam scholia prioris paginae hoc loco cum poetae versibus propemodum 
coaluerunt. 

***) Variatur enim nota paragraphi, vel l', cf. Osann Aneed. 
Rom. p. 329. ; 

1) Hephaest. p. 133: zeoc uiv voig Avovxois, üv piv povócrQoqov 
v0 douce 7, xx9' £xdotg» cíüsr«. orQogrv 7| zoQuygeqoc, tive ml 
rélovg vov GGuorog 7) wogovíg. 


D 
d 





ALCMAN. 2 


phae VI versuum | sive umAjj f£o vevevwvíg erant notandae, 
quemadmodum faetum esse in alio Alemanis carmine ipse He- 
phaestio testatur*), nisi quod ibi strophae pares praecedebant, 
dispares subsequebantur. Fortasse in archetypo strophae VI ver- 
Suum paragrapho et dipla erant notatae — | , sed librarius 
compendi fecit. ***) 


Sed strophis XIV versuum usum esse Alemanem argumento 
est, quod antiquae artis simplieitati convenienter curavit, ut no- 
vissimo versu sententia integra absolveretur, id quod nusquam 
.est neglectum, quantum quidem coniecturam capere licet ex mu- 
lilatarum reliquiarum conditione: verum post v. 8 cum nullum 
sit interstitium sententiae col II 9, indieio est, stropham non 
esse finitam, sed novam tantum periodum inechoari: duabus enim 
periodis una quaeque constat stropha, priore VIII versuum, al- 
tera VI. 


- Animadversione inprimis dignum, quod tres primae strophae 
quibus fabulare argumentum absolvitur, terminantur tetrapodia 
daectyliea catalectica 


— MOM wMKXVIILIKVvML 


sed alterius partis strophae, quarum quidem clausulae integrae 
servatae, hoe loco ostentant tetrapodiam logaoedicam acatalecton 


tM UM ee. MCN VS Mas 


Poetam dispares has species prorsus promiscue pro arbitrio ad- 
hibuisse non est verisimile, itaque conieci Alemanem, quamvis 
per totum earmen easdem strophas usque repetiverit, clausulam 
in altera parte de industria variavisse. Verum postquam Blass 
chartam denuo examinavit et strophae 7 versu extremo haec 
sibi visus est legisse 


. AINACÉPAT ACETT TTEBAN : 


etiam in altera parte deprehendimus versum dactylicum. Sed 
vel sie arbitror poetam non temere haec variavisse. Fortasse 
carmen XII strophis constabat, sex strophis fabulare argumen- 
Qum absolvebatur, totidem lusibus et lasciviae puellari erant de- 
sünatae. In utraque autem parte tres priores strophae versu 
logaoedieo, tres posteriores versu dactylico terminabantur. Haec 
$i tenemus, interciderunt ab initio tres strophae, in fine una de- 





*) Hephaestionis locum postea adhibebo. 


**) Notam hanc Anecd. Parisin. et Isidorus recensent; — |. aver- 
sa, quotiens strofae antistrofos infertur. 


9g POETAE MELICI. 


sideratur, ut integri carminis fuerint versus 168. Nam aequa . 


lanee diversa argumenta in eiusmodi carminibus  pensitavisse 
Alemanem colligo ex Hephaest. p. 139: 'H 0» Oum 5j 8$ fA- 
zOvóc, zt«Qu uiv TOig xopuxoig xol Toig rgeyixolg $e mt0ÀM[, 
. mt«Q& Ó? Avgixoio Gzavíe' moeg& yoUv ixuüvi evgloxnevow yocnpog 
y&g éxcivog ÓtxovtóGeocov Grooqóv (uar, T0 ubv duGv TOU cU- 
TOU. uérgov moínosv ÉmvecrQogov, r0 Ób Tcv £frígov' xal Óu& 
roUro iml veio £mrà 6tgogeic Toig £rígeug cíÜero, T) ÓvmÀm) Gquot- 
vovGc r0 usrofloluxOg TO Ge yeygéq9ou. *) 


Nota X quae adseripta legitur in margine Col. Il 25. 27 . 


et fortasse 28, item col. III 30, indicio est scholia adiecta esse: 
quod II 28 et III 30 nune scholia quae quidem ad ilios versus 
revocari possint non comparent, non est mirum: aut oblitterata 
sunt, aut librarii socordia describere neglexit.  Vicissim scholia 
plàne eiusdem generis, quibus unum aliquod vocabulum explica- 
tur, in charta leguntur, neque X in margine additum.**) 


Hippoeoontis et filiorum interitum Aleman potissimum eo 
consilio videtur enarravisse, ut ostenderet inevitabilem esse vin- 
dietam divinam, in epilogo (p. IT) summam argumenti, ut solent 
graeci poetae, professus. 1Ín ipsa pugna praecipuas partes tribuit 
Castoribus, Herculis non fit mentio nisi forte in ea poematis 
parte, quae penitus perdita est. 


De numero Hippocoontidarum dissentiunt veteres: Apollod.$825 


III 10, 5 (vid. supra fr. 15)^duodecim nominatim recenset, quos 
omnes interemtos esse dicit: Diodorus IV 33 viginti dicit, verum 
decem tantum una cum Hippocoonte occisos esse perhibet; sed 
praeterea vv GAAov ZmegrerQv meumA«9:is: Hippocoontidarum 
numerus videtur auctus esse, ut congrueret cum Cephei filiis: sed 
hie queque Diodorus cum Apollodoro (II 7, 3) non plane consen- 
tit, siquidem ires de viginti Cephei filis sospites ae superstites 
fuisse prodidit. Aleman quid secutus sit incertum: novem Hippo- 
coontidas nominatim memorat in iis versibus, qui sunt servati. 


*) Ita hie loeus corrigendus, legitur vulgo Zyoews . .. (cuore, àv 
ró uiv piov, sed duo libri yocweg, itaque ov delevi, ac nescio an 
praeterea & 6j pro egere sit restituendum. 


"*) De hac nota disseruit Lehrs in libro de scholiis Pindaricis 


p. 110, ubi etiam chartae huius mentionem facit, sed inspicere et exa- 
minare neglexit: itaque vir doctissimus non dubitavit haec scribere: 
,Wo es einmal am Rande ülterer Handschriften erscheinen sollte, ist 
es wohl von spüterer Hand hinzugesetzt, Es soll in dem Pariser Pa- 
pyrus des Alkmanfragmentes stehen.'' 


TOM 


ALCMAN. 99 





Ex iis, quos recenset, AZnarsphorus, Sebrus, Euteiches, Eurytus 
etiam ab Apollodoro enumerantur, JLycaethus ab ipso Alemane 
&dditur, quattuor nomina de coniectura redintegrata, AAleimus, 
JBucolus, Sceaeus, Aleon, quos Apollodorus et ex parte Pausa- 
nias testifieatur. lllud inprimis memorabile, ab Alemane hic 
eos potissimum recenseri, quorum memoriam monumenta vetusta 
Spartae servarunt, id quod Pausanias docet III 15, 1: or; 0i826 
Ts GroGg, 7 meg& róv llÀereviótüv  wemolqro:, vovvwg OmiGOtv . 
q0Gc, t0 uiv "Alxiuov, x0 0$ "Evageigógov, xol dqtGrqxóg ov z0ÀU 
Zogxíoc (4soníog Va)' v0 0à imi voíro Xefjgov' moideg Oi Immo- 
xócvrog tivat Aéyovow. d&z0 Ób ro) 4ogxíoc (MVa Acoxíoc) wou- 
vqv tv zAqoíov roO q9o0v Zogxtícv, ró 0i ycolov r0 (aut delenda 
haee vocula, aut excidit aliquid) ZXgo«ov (ser. Xefosíov) xoAov- 
Gv &mó roU XefjgoU. voU Xtfoíov Oé douv iv debug uvijua LAÀx- 
'uüvoc, à mouGevri gnare ovübv ig jdoviyv avrQv jivwqveto vv 
Aexoivav q yÀdccc, puro mugeyouívy TO eÜpavov" "EAévqo i 
ís9& xe "HoexAfovg, Tijg uiv nnalov TOU réQOv TOU .AÀxuüvoc, 
TQ Ói iyyviémo TOU re(yovg, iv «vrQ OP &yed qut "Hooxove écriv 
orclusudvov* T0 0i yino TOU dydApovog uà vv mgog "Inmoxóovte 
x«l rove zciÓec ucynv yivécSot ÀÉyovow. itaque Spartani Alema- 
nis monumentum eo ipso loco exstruxerunt, eui adhaerebat Hip- 
pocoontidarum memoria, quam poeta hoc carmine illustraverat, 
Erant praeterea alia Hippocoontidarum monumenta seorsim illa 
quidem sed haud ita procul condita, vid. Paus. III 14, 6:' ic 
roUrov vüv Ógóuov ióvz dm roU vágov rQv "Ayidàv Por uiv iv 
douGregg uve Ebuüoovg (Inzoxóovrog Ói xol ovrog 0 Eoyaj0nc), 
For, 0à GyoAue Ggyoiov "HooxAfovc, o 9vovow of Ggetgsig. et ib. 7: 
moüg ÓÀ roU Ogóuov cj doyij Ziócxovgoí ví sicw genou xol 
OÀÍyov mQotA9óvr. qoGov "Aixovog' róv 0i "Alxove AÉyovcw "Immo 
xócvrog mcide sivo mage 0i "Alacovog 10 oQov IlocsóGvóg $6rw 
ísgóv, Ocpuerízqv 08 imovouctovcw. 


Ut quae conditio sit ehartae planius cognosci possit atque 
universae reliquiae carminis Alemani in medio ponantur, etiam 
eae, quas infra repetere.nolui, quoniam nimis mutilae ae male 
habitae sunt, subieci apographon ad exemplum Parisinum quanta 
potui cura et religione faetum, sed tenendum est, multas litteras 
ambiguas et obscuras esse: ego singulis locis id secutus sum, 
ut eam speciem litterarum exhiberem, quae ad exempli simili- 
iudinem proxime accederet. "Tertiae autem paginae integrum 
apographon a Blassio confectum exhibui. [Scripturae quas in 
charta extare Blass testatur etiam in pag. let II receptae sunt.] 


30 POETAE MELICI. 


Pagina I. 897 
(9JAYAC€YKHC 


^ AYKAICONEFKAMOYCINAAÉT () oc. soutvra (an routor "T 
PCOÓPONT EKAICEBPONTTOAGKH Óu vov AvwoL 


Hon 0v 0v GUVXOtOC 
NTE€TONBIATAN Q9. «ÀÀo . vridoug | — j ovi .| rov | 5| q 


SHE Y (an :6?) roievAo.u0t. | rov Avxoiev. | gou- 
6 . TeTONKOPYCTAN TOvGp. 7t0vG|ÓnouriÓcG Àv &7t 0 vouoOG- AEyEL 


T€FÁNAKTATAPHION gsptx evd 
ATÉZOXONHMICÍGN Korg c 
NTONAFPOTAN TOUVXOLECVTO 
ME€FANÉYPYTONTE iE 
Óswc qveonio» 
10 TTOPOKAONON 15 3 
TETOCAPICTOC NP RE 
APHCOMEC 
APAÍCATTANT GN 
l'€PAITÁTOI OL TÓv mógov. elon«e Tüv (oTÓV 
; ue TL nó T0) 'Heióóov usuvésv- 
15 €ACIAOCAAKA pívov gest 


PGTTGNECGPANON TTOTHCO() 
PHTGFAMENTANAO9POAITAN 
7 N. CCANÉIETINA 
HTTAÍAATT . PK) 

20 TTTECACAIOCA . MON 
CINEÉPOFA€9ÁPOI 


* 


[V. 2. Schol. ótt coww?ve qrnoiv 7| Óà TÓ vv Avx«cv ov GD'ywet- 
v«ouQuüdeig Dou roig &Aiote Inmoavríóou — — 4j0o: (an £cva ?) o) 
nóvov vüv A)xoci0v dAAGd «wl roUg Aourovc. zhmowt(0eg Avxowov im 
óvOporog Afytu,,, suppl.. Blass.] 


[V. 6. ,Schol. Deoewóóne &vo (an iy o?) vàv "Inzoxovriódv Arj- 
T0» — — 1j vü» Aeriicov 0 Aixu&v Aprov suppl. Blass.] 


[V. 7... ,, Vor TÉZOXON ziemlich sicher ein A." Blass.] 
[V. 11. , Vor T€ anscheinend Reste eines A." Bl.] 
[V. 13. ,Eher APAICA als AIAICA.* BI.] 


V. 15. Ahrens £ósiog, ita voluit librarius scribere, sed charta C 
non € exhibet. 


V. 17. l'AMOQ)" ex. Par, extrema satis ambigua, fort. lAME€Q ". 
Blass PH. TO)ITAMEN, adpungens (0 tanquam incertae lectionis. [,,Der 
Punkt zwischen PH und TG) zweifelhaft; nach der Photographie T6) 
ohne l.'* Bl.) 


ALCMAN, 31 


TÁTOI 
AAAIMGN 
9ÍAOIC 
36 GKECAGPA 
FAPÉON 
- (9AECHBA 
PONON 
TÁIAC 
30 ÉBA TONAAAAOCI I 
MAPMAP(OGIMYAAKPO)I 
ENAÍAAC cQuGrO GiÓ«g zouqiA 
| AYTOI dideg 
'ITTON AAACTAA€ 


Pagina Il. 828 


EPFATTACONKAKAMHCAMÉNOI 


. CTÍTICCIONTÍCIC &.q..t ayidovg 
OÀ .. B. OCOCTICEYOPGN X, 
«Qt O.. 


. MÉPAN . . ATTAEKEI 
8 — .K...CTOC. €FONAAEÍAQ 

"AFIAG . CTOOG)COPÓ) 

PO TAAIONONTTEPAMIN 

"ATIAGMAPTYPETAI 

$AÍNEN, €MCAOYTETTAINÉN EX T. LE 


V. 30. Blass post €BA stigmen dubitanter agnovit, idem AAAAOCIO)I, 
non AAMOCIQ)I. . 


[V. 2. Schol. «oz7 àv "Ayidovg ixaívov? Bl.] 
[V. 3. Schol. "Aoícraoyog 00^ OiQiog. Bl.] 
[V. 5. ,d]xAevcrog scheint sicher". Bl.] 


V. 7. Scholii, quod Egger hic exhibet, nullum vestigium in ex. 
Par., videtur hoc elicuisse ex schol. ad v. 9 adscripto. [,Das erste | 
scheint durchstrichen.* Bl. — De scholiis ad vss. 9 et 14 cf. Blass 
Herm. XIII p. 19.] 


x 


39 ' POETAE MELICI. 


10 |  OYTE€MOMÉCOAININ AKNENNAXOPA-OC 
OYAAMOC €Hil. AOKEEITAPEIMENAYTA 
€KTTPETTHCTO)COTTTEPAITIC 
-NBOTOICCTACEIEN , TITTON 


2d TTAFON , €9AO9 ÓPONKANAXATTOAA 
15. X.... Y. OTIETPIAIQNANÉIPON 
ROYXOPHCOMENKÉAHC peach i 
€NETIKÓC . AACXAITA rà xal regard of 
x : zoujvol sio oor Tolg 
TACEMÁCANEYIAÁC óv£(goLg ZzoocmrEip wc 
; zsQ...Tp0v Ou TO qoatvsotot 
AFHCIXÓPACETTANOEI 


A x«rü vrO[v] OvstQov T0 cra. 
20 .PYCOC . CAKHPATOC vaomtro]i/K(ovc) slomw[s ovs 


; vxo zért|oc oixoovco[c 
TOTAPTYPIONTIPÓCOTTON — 2, dó/io| cám. zrepavyed(eper) 


AIASPÁAANTITOIAET G2 3i "Ou[j]eov iv vit Ovcctícu 
s i: zxo Ó icoav cxsovoio gocg 
'AFHCIXÓPAMENAYTA xci ievud 


-— ' ^ ' IN 
" AACACYTEPATICAAFÍAOITOEIAOC 
óc mzívonv TOL mcg ":A(ot0 z)Leg xcl Ójuov OrvtíQov 


95 X ITITTOCCI BHNO I KOAAZÁI . CAPAMEÍTAI 


TAITTCACIAACCFAPAMIN Bits cob- 
agorpor v& yévg éciv ...... 
X OPOPIAIPAÁPOCOCPOICAIC vkov Umzov s[0]guv 
vOxebuy .... Xt 


V. 10. Ahrens cum Eggero x&puctot, sed Blass MGMÉCOAt testa- 
tur, ego antea . (MÁCOAI. 
V. 11. Ahrens et Blass o?$0epog. 


V. 19. iuzgsz:jg etiam nune mihi videor legere, Egger et Ahrens 
tozgrmyc, Blass £wzosmüc, quod ex coniectura commendavi. Blass 
AITIC legi testatur. 


V. 15, Init. TON legit Blass. 


V. 29. Bieggodur litterae 9 haec species p, unde Ahrens et Blass 
expunctam esse animadverterunt. 


TV. 24. TIEAATÍAOQ m. pr.; das letzte | scheint doppelt dazustehn. 
Bei der Correctur ist | durch einen Querstrieh getilgt und N darüber- 
geschrieben; also mit Ahrens Ayiov.* Bl.] 


[V. 25. ,KOAAZAI€C m. pr., das | nach EA ist durch einen dicken 


Querstrich getilgt; ob dann weiter € oder O folgt, ist nicht zu er- 
kennen. S0 nach der Photographie; aus dem Original habe ich mir 
nur notirt, dass sich in den Cireumflex über « der Schweif des P mischt, 
welches dem übergeschriebenen Scholion angehürt (z«o' "HeA£oro).* Bl.] 





ALCMAN. 39 


/. NYKTAAIAMIPOCIANATEC.PION 
ACTIONAYECIPOMÉNAIMAXONTAI 
30 . OYTÍFAPTITTOPoYPAC 
TOCCOCKOIOCO)CTAMYNAI 
OYTETIOIKÍ AOCAPAKGN 
TTANXPYCIOCOYAEMITPA 
AYAIANEAN Í AGN 


eooroov 
t bie qegoc Eocupávigg &QorQov. OTi 
vnv..fo xci Aynouyógav meQuoTEQUUS. ix&fovciw 
Pagina III. 829 


SEIL UD e ecsteo. (hc vuh-. 74, 67 9 - 9, «X, «Samo. ^6 


IANO INK. . . ADGNAFAAMA 
OYAETAINANNO)CKÓMAI . 
AANOYAEPÁTACIEIAHC 
OYA€CYAAK Í CTEKA I KACHIC I CHPA 
5 — OYA€CAINHCIMBP | TÀCENOOÍCAoÀCETC 

ACTA91C. éMOIT€NOITO 
KAITTOTH . €TTOI 9 [AYAAA 
AAMAITIATEPATA , €ANOEMÍC 
AAAAFHCIXÓPAMETHPEI 

10 — ÓYFAPAK . ANICOYPOC 


[V. 28. ,,Ob AT€CIPION oder AF€CIPION ist nicht auszumachen. 
Gestrichen ist das | vor P und nach der Photographie auch das P 
selbst; von der vorauszusetzenden Correctur 65otov finde ich nichts. Bl. ] 


[Ante v. 1 legitur scholion versuum sex — — | — — | — — uo. | 
NI Fr 
— -- o)0b rol Nav[vàg wóuct | — — cvÀexicvxxienowne|a | — — 


quiv[4io] xüepeume x wevOeu[w. Ceterum cf. de omnibus huius pa- 


ginae versibus Blass, Herm. XIII p. 20 sqq. et XIV p. 466 sqq.] 
PoxrAm Lm. ILI. 3 


34 : - POETAE MELICI. 


"AFHCIX.... AP? AYTEÍ & vto) 
NT MURS x: T'. 9 6re6LxAnc 
AF1AOI.€..APMENEI 
O(CTHP... /AMETTAINET $'orQoie t0 
AAAATAN .. . GNIOI 
15 X AEZACOE..TTON, TIANA ÓrL TÓ va &vvoic 


KAIT€AOC -.. AYCTOTIC 
€ITTOIMÍK'ATTANMENAYTA 
TTAPCENOCMÁTANATTGPNGBEBAKA 
FAAYZ - EG) . ACTATMENAGT IMAAICTAI 

90 — FANAANHNEPOUTTONGNFAP dodoxsw imivuó 
FAMINIATOP ..€NTO 
EZAFHCIXOP .. AENEANIAEC 
AINACEPATACETTEBAN 
.AT€FAPCT ; NÓ£ÓPO0I 

25 — ..TOC€A... KEPÁMAI 
T .IKYBEPNATAIAEX.'N 
H - NNAI MOAOTH . - GOKA voi vwi &Qi... 
FAACTANEHPHN , ,"9N 
AOIAOTEPAK - €XM 

$0. X CIOIFAP.-ANTIA -— AHORA EE dS 
TTAL AGNAEK., ..... De ova ww am AO AN 
9OETTETAIA. .(). TTIZANOGPOAIC y ipii 
KYKNOC * AA€.A€IMEPOQIZANOAI KOMICKA] — «4A« te 


tO TOY Xy 
qooortusvs. Lc 7txoÜsvov ort Ót s* i qm ovv 

Tiv y0gnyov «...yx..«vvt t« cu&wv & ebnv yao a? 

CQULÜQOV ELTELV TOP Cu) 
ztxoUsvov — — wo. — 

a0 .or0AvuzO — — 


lo 


[V. 11. Schol. &vri ro? «vro? zotcru ZcccuxAnc? BI.] 
[V. 27. Schol. vot: v& Aowrogevgc? Bl.] 


[V. 30. Schol. &44« ói&à rÓ v0v yogóv ori uiv iE ÉvOsua maQÜüfvov 
Orb 0i i4 Ófxa* qmoiv oov vQv goomyóv dvaywdco: dvrl fvOswa dósiww 
Ofxa' iÉQv yo avr] rv GovOuóv tímtiv wrt. suppl. Blass.] 





ALCMAN. 95 


L-0-U- 
QW uw 
Zu-u-l-uv- 
Uns WM Lwu : 
5 bDoLo29z 
Wo Ur ML U Lu 
SM G-— oW 
Qe- M Meu Masc 
uu guswuulwW axougJ. 
EUTQUXSGEOUD Sg 
EU Age wr REHRUS aneu. 
ADU ue Og A. 
LOQUO LAXAJLMVAJLNMAS 
LiOgg.-uw- v- M (vel - uu — ou —- uv -) 
EET UA QR verae cR Ledv e utt 830 


IIoAvósvxqs. * P. I. 
olov oo Axeucov iv xauobDow GAÉyO, 

.... Evagegógov ve xol Xéfigov moÓox, 
BoxóAov vs vóv fuer&v, 


B.o.l..er.. TE TOV X0QvGTÉV, 5 
Evst&i(ym ve, Füvaxva v' &gniov 
R ARETUE : &ogov. qjuotov. 
EN rv Gygérav 831 


V. 1. IIàAvósoxnse, facile apparet cur hic prosodiae nota sit addita, 
ua alias H et Q carent. — V. 2. oiov ov| Avx«wov iv x«uovcw 
«Aiíyo, ita versum supplevi, et litterae Y etiam vestigium in charta 
paret. Poeta videtur antea dixisse: Hippocoontem wna cwm filiis inter- 
fecerunt. Castor et. Polluz (IIoivósóxqg): nune dieit umum Lycaethum 
mortis diserimen evitasse. Antea scripseram xeL ei 4óxoic , Ov rA. 
— iv», charta £y, quod tuetur Ahrens. — »xe«guovciv, antea in charta 
visus sum xepuóc legere, quod sermonis lex requirit. — «Aéyc, Christ 
male diyfíe. — V. 3. Iam recensentur nominatim ii, quos Castor et 
Pollux occiderunt. Quodsi quis scholia huic loco addita enodaverit, 
fortasse etiam hune Hippocoontidarum catalogum, quem poeta exhibet, 
melius in integrum poterit restituere. — [c«44' "Ev. suppl. Blass. —] 
"Evagcqógov ut scripsi plane exhibet charta, atque ita vocatur apud 
Apollodorum, Ahrens "Evagogógov, Egger 'Ev«gaiwógov, Brink 'Era«o- 
- qógorv, — Zífoov, apud Pausaniam Zejoóc, apud Apollodorum Téfoos 
dieitur. — V. 4. Boxó4ov addidi (Egger "4Axiuov). — V. 5. [Iazó9cv 
suppl. Blass.] Brink /7zov, Ahrens í(zmorüv rs róv xogvordv scripsit, 
ut'ImzoxoovGét5e, quem Apollodorus nominat, intelligatur: sed tali no- 
minis periphrasi usum fuisse Alemanem iam non verisimile arbitror. 
— V. $6. E)rsíyn| ve, Fdvaxvd v' dgr(ov, charta plane exhibet .F, errat 
Ahrens, qui existimat fuisse [ hastula addita expunctum. Huius versi- 
culi supplementum certum, quandoquidem eo utitur gramm. in Crameri 


4 3* 


36 : POETAE MELICI. 


ess. Béyav, Ebgvvóv ce . 
10 "49sog &v zo xAovov 10 


An. Ox. 1159, 2: o0 y&e mávvog và uiv wóguo. cel Bapbveva:, và oi do 
D'evixa óEdvezen, AA si zov Beoóvsvau TÓ *vQLOY, óEóverot TÓ £m en- 
xóv: &( 00v £rly Exvetins Óvopa zo Alxu&vi- Evcrtíym v iva 

Aenior, x«l dGgsiAsv sivo. vOvTO TQ Aóyo Evvetye (corr. &ÜTEL- 
qíe, i. e in versu Homerico Il. II 5T) zó9sv ovv 1 vevQLUMMÉvY po- 
Q£Lo Té6t6; Adde Schol. n. II 57. Sed restat difficultas, in charta 
est [Eove£yn] ve J'ivoxva v gno, videntur igitur duo heroes com- 
memorari, itaque Egger 44e5:ov proprii nominis loco esse putat, sed 
"Aprog nunquam inter Hippocoontis filios refertur. Itaque aut vitium 
'ontraxit chartae scriptura (quod secutus antea correxi Evvet£yn ve Fá- 
vere Fog5iov nunc omnino repudio) aut alter heros non fuit nomi- 
natim designatus, quare v. 3— 7 in hunc modum redintegravi xoà à* 
"Evoocg. OE invdvs]v &Éoyov Tuiciov i. e. ipsum Hippocoontem, 

cuius nomen reticere licuit poetae, cum verbis &v«£ coris et £foyog 
quicíov satis superque praeter ceteros insigniverit. Poetae Castores, 

Hippocoontidarum debellatores, alloquitur; de quibus supra v. 1 tertia 
persona usus verba fecit: sed apostrophae figura lyricum poetam, qui 
variare solet orationem, inprimis decet, apteque poeta verbum Pidvere 
clausulae strophae reservavit. Antea scripsi [Zooxée] v' &£Éoyovw Tu- 
cíov (nomen Zfooxée metro adversatur, quod verbum a vocali littera 
iucipiens requirit), ut haec omnia et quae proxime sequuntur a verbo 
[£xv«] IloAvOsoxqnc, quod v. 1 supplevi suspensa sint, et enuntiatum 
v. 19 absolvatur: at strophae fine etiam oratio terminatur. Ahrens 
haee ita conformavit: «44 éyàv Aíxaucov éy 1100017 dAíyo, iv à 

"Eveoogógov -—- Axuiov ve 10v D., Ixzovüv vs v. 9. Eovetgn TE Févoxr 
dy ditor, Zooxía v' $Éoyov Tucíov, satis audacter &y' &gniov i. e. 

&yev deno» novare ausus. [Blass scripsit : 00x. éyàv Avxoicov fy «. 

aÀ., &AÀ. E». x14. Bowoóiov 28 7. B. InxóO8cv vs vÓv w., Evrtiyw t6, 
Fávoxta 1^ * Aonj.ov "Aluuova v^ PÉoyov utet. ] V. 2 Dlass opinatur deli- 
tescere apud schol. Pind. Ol. X 15 AZàxeiog: 09x éyo Avuov iv povcoLg 
&Aíyo, ubi "AAxg&v corrigit. Christ scripsit "Axuov& v' ££. 5, nomen 
inauditum, nam ap. Schol. Apoll. Rhod. II 373 dudum Holstenius sustu- 
lit nov, ,corrigens. — V. 8. Conieci x0) orQar]o r0v dygévav [ Z«atov] 
u£yav, Evovvóv vs . . . [zjoo«c] zeo5couse (v. 12). Charta eyoóvov prono 
librarii errore, qui etiam ap. Aesch. Pers. 1002 deprehenditur: gefec: 
yde TOÜLEQ dyodtoi 6rQorO), ubi libri itidem dyoóro: exhibent. Neque 
enim existimandum est, ó in locum litterae $ successisse, quod nec 
rationem habet, nec firmatur usu, nam et xo eyeécau (nene £zon) dice- 
bantur, et apud Spartanos (zoryoézet et moiümyoéro,. Sed Hesychii 
glossa cyofrav: Tqysuóve, 9t:óv alio videtur spectare, fort. $ysuóve 
sov scribendum , poterat poeta Iovem d'ygézov Qtov indigitare. 

[ K&inuiov av d'yoéra GTQO TO uéyav, Evovzóv TS V ve our xÀOvOV 
péyeg mort vOg doíorog . o o2 (vel ovómuog) z«o5ncousg dubitanter 
coni. Blass.] —. V. 9. Zxeiov supplevit Ahrens, ego antea ,Evuij0n in- 
serui. — V. 10. "4osog dv] zo xiovov [4ixcovd]| vs vàg doícrog scri- 
psi. Notanda liberior verborum collocatio, Eurytus et Alcon dicuntur. 
dQLGTOL "Aesog ev 70 xAcvov, cf. fr. 9 Kdcorop vt TOLov Qyuéov Óua- 

vÍjesG, (zxóveu cogot, «cl Ioo0tóxxs »vàoós. Antea scripsi: x«l orocto) 
T. &y. Esp p. Ebg. vt 640v qv zoo xÀóvor &AL«g vt v. VQ. 70. 

ztc9., ut zrógog substantivi loco belli tumultum sive laborem significaret: 

dieit Ahrens hoc nomen auctoritate destitutum esse, at v«A«/zooog et 
similia satis testificantur, haec enim composita ad nomina, non ad ad- 





ALCMAN, 91 


AÀxovd vs vOg &gíorOg 
ens ZIOQnoousg. 


orQ. y. Lo * *. * * . * 832 
. 0. e. Gata Ób 34 
36 £gy« zwGov x«x& wuGeuévot. P. II. 


ro. 0'. &OTL Tig OLQV (Gig. 
o 0' (04f:)og, 06Tig eUgoov 


iectiva referenda sunt, sed ambiguum utrum 0 zógog àn vÓ zog 
fuerit; nunc ubi «4» zoo xAóvov cum rg doícrog copulandum esse 
intellexi, 2c40v alienum, itaque scripsi "49t0g &v zrà)gc x40vov, ut zàoog 
adiectivi sit loco, cf. Hesych. zÀ90sg' 0 voAcízoQ0g. Ahrens haec sic 
constituit: x«l oroerG v. €. Zx«iov uéyav E99. rs Óog0g du zOQo «Aó- 
vov mgémovO' dcs v. 4. qorXg 07 mOCQTGOutg. 

Reliquam partem paginae I.intactam relinquere satius duxi. Ad 
v. 13 adnotavit schol. ot& zóv zógov sigmws róv «)róv rQ m0 vo) 


. 'Heió0ov usuveüsvuévo Xs: unde certum lIógog hic oblitteratum esse, 


sed restitutio prorsus incerta. Ahrens scripsit: e/zsi« y]&o eie« zav- 
rà», [Gv Ilógo] yegewréto [ríw! r?z]£0:iiog Aid. [(xoirnos y)&o Alc 
zavrtOv (xal [lógog,) ysoeizcvot (cuv: &m)£Owog "AÀx& coni. Blass.] — 
Tum v.16 Ahrens: [444' éz^ &v6]oczov ic óocvóv mxor5jo9wo [Og 
&olonrov» y&uov rà» 'Agoooírav [xol SHEER FÜ Gyviv [mdAw 
imo|msvónv, imácav [simox« u5] océípi]t , ég Ot zhóg Oóuov [alw« 
z«]|njv iegoylsqego:: hoc postremum verbum óte00yAegcoot interpreta- 
tus. [nivis &r9)oozov ig óg«vóv zor5o9o (ugó msiü)gnro ycuiv r&v 
"Aqooírav (Kvzoíav &v«ccuv, 3j vw' - vo —, 1) naiàe Ilóguo (etyaAav: 
Xd)owig OR 20g Oouov (dc(lí(vo)sw £ooylegégor coni. Blass.]] — 
V. 30 Ahrens scripsit V&gog c9rí(x« og] ge vàv Qauocióv [2c (osov 
ÓbPccece] ucoucoo uvÀAdxoo, [móvrtog à" fueow]sv Aídeg. Insolens ac- 
centus d«uociGv (o:) sane videtur firmari lectione cod. Mutin. Theogn. 
50 nuoc: , sed hic praeterea brevis syllaba vice productae fungens 
offendit; permira protulit de hac voce Ahrens p. 278 seq., neque satis 
fecit Blassio, qui £g«* vàv à' &AXog (9 [£g9ir', &Aiog Ó' cort] nao- 
uégo uwvidxoo scripsit. "Euogwvs», quod v. 30 Ahrens dedit, ipse olim 
commendaveram, scholion additum: ^4owro(pévag) Líüeg, Ilduquiog 
"Aijag arguit criticos olim dubitavisse, utrum trisyllaba an disyllaba 
forma Aleman usus fuerit. 

V. 35. unceuévoi In clausala strophae fabulae narratione absoluta 
summam paucis comprehendit: infanda facinora perpetrare ausi gravia 
mala perpessi swnt, Hippocoontidas ut par est dicens. Antea, cum 
Eggeri apographum guc«uéver suppeditaret, ad Tyndari filias rettuli 
ull. Hesiodo ap. Schol. Eurip. Orest. 289 et Hom. Od. 9 199. — V. 37. 
6Afiog restituit Brink quamvis institutam sententiam non perspexerit, 
nam v. 838 dvemAé£xeL (1. e. jyoírev) correxit, ubi dta zA£xec emendavi. 
— In scholio Egger 4oícreQyog legendum suspicatur, sed fuit fortasse 


38 "POETAE MELICI. 


&pégev. (Ót)emAéxet, 
tA x og. éyàv Ó' ds(Óo | 5 
40 yi0dg TÓ qOg' 09O- 
"n9 M 


Q Gv Atog, ÓOvzeQ &quv 


"Ayióg woxorioerat 1 . 883 
M ? M9 , 

qaívev' dub à  oUv. ézawiv ec 

obrs uouot9«. vvv & xAsvv& yogeyóog 10 


"eyíloyog. — V. 39. Egger ex5ovxrog scripsit, quod et versus numero 
et sermonis Dorici legi adversatur, Ahrens et Blass &x4evorog, Christ 
&xAvorog. — V. 40. Poeta fabulari perfunctus argumento ad virgines, 
quae hoc carmen canebant, se convertit, atque in hae altera carminis 
parte suaviter et puellaribus ingeniis convenienter ludit. Ac nomina- 
tim quidem appellat Agido et Agesichoram.  Agesichorae etiam im 
scholis passim fit mentio. Agidus nomen restituendum schol. II 34: 
viv ..Éfe (u«to Egger) wol ;Aymouyóoav m&QuortQeie &ixdfovow, fuit 
haud dubie (AFDAOGO: littera A speciem Z refert, quoniam librarius 
solet passim litteras hastulis coniungere: nam de tertia puella, cuius 
puleritudinem poeta laudaverit, non esse cogitandum, versus, quibus 
scholion illud adseriptum, argumento sunt. Scripsi sicut Blass yide 
T0 gg, quandoquidem non licet commode 70 gg cum sequentibus 
iungere: in charta ATlIA .. litterarum, quae partim chartae hiatu 
absumptae sunt, reliquiae incertae, Blass sibi visus est ATIA.C le- 
gisse. Perperam Brink dsíóo: 4yí(ówo v0 qóg óoÀ de Agesichora 
haec interpretatus, quae Agidae fuerit consobrina: Agidam hune fuisse 
Alemanis patronum eundemque tunc choregi munere functum esse. 
At Alemanis patrono .Agesidae fuit nomen, vid. Heraclid. Pont. Pol. 
c.9. Agido autem Agesichorae fuit consobrina, nt ipse poeta v. 52 
testatur. Nomen 4y:90, quamquam alibi non legitur, recte tamen a 
nomine 4yig descendit, quemadmodum epuzióó (Plato Alcib. I 123 E) 
a nomine 4cuzic. — Cum antea ógoo' scripsissem, ratus librarium, 
qui 699 sibi videretur legere, peccavisse, nune ógóg' tueor, auctore 
Ahrensio, qui dorieae prosodiae proprietatem agnovit. — o c d4tog 
scripsi, charta o v' &Aiov manifesto errore, nam hoc dicit poeta: Agido. 
ubi est, quasi sol oritur. "Qure vel rs secundum veterum grammati- 
corum praecepta scribendum, non ovs, id quod secutus sum, in medio 
relinquens, reectene an secus isti iudicaverint. —  weor?oecos Ahrens 
peorvoérau requirit. —  geíve»v, carmen hoc fortasse pervigilio fuit . 
destinatum, cf. infra v. 62. — Blass scripsit óo9 $^ ov «Atv, OvztQ 
Gui "Aytüà pogvogevot, goívev, praeeunte Christio, qui óoó ó' excogi- 
tavit, Ahrens z0 góg 0póo «co J«ówov £vmtQ &guv yi) pogrvoézat 
gQvqv. — V. 43. ézoiwiv, Ahrens ézouwwijv requin. — V. 44. uounot«t 
seripsi, charta utrum uopcc9«r an wopéc9'«. exhibeat, incertum, uou£- 
c9'v. legit Blass, hoc si verum, antiquae scripturae vestigium est. Egger 
male legit xcu£ot'et, unde Ahrens zce4AAéc9«, quamvis ipse iam in adden- 
dis Eggeri errorem sustulissem. — «& xAsvv& yoocy0g Ahrens, cum Egger 
& xAtvvà et in margine tanquam scholiastae interpretamentum zogqyos 
exhibuisset, qui error cum alios tum me vexavit: existimavi enim ipsum 
poetam a grammatico choregum dici, usus Athenaei loco XIV 633 A: £x«- 
Aovv à (oi Aaxsóciuórtor) xl yogrjyovs, dg qow 6 Bv£&vrtog zinuwicovog 
éy vevégro eol zovucvov, ovy GoztQ vov vovg utcÜovuévovg vovg x0- 
Qo)g, dAÀG vovg waOmnyovu£vovg TOO yogo), xcOdzsQ «vt0 roUvouc cm- 


ALCMAN. 39 


45 ov0$ Ado ij Óoxécsi yàg musev «Ur« 
éumgemig vOg, QueQ «i vig 


£v BOTOIC ór&G&ev. lzxzov 834 
z«yóv &s0Aogógov xcvecydzoóa, 
... UxozerQuid(ov Óve(Qov; 15 


peívsii At choragos hie vocatur Agesichora, cuius laudes iam poeta 
persequitur, non Agido, ut Ahrensio visum. — V. 45. ovól ioc ij 


seripsi, charta ut videtur OYACA()C, quod cum Aurora memorari vide- 
retur, me antea frustra exercuit, sed fuit fortasse id ipsum, quod nunc 
restitui, ibi scriptum, nam et prosodia et littera A ambigua. Hoc dicit 

eta: Agesichora neque si velit me sinit vel laudare vel vituperare 
illam virginem, ipsa enim eximia sua puleritudine animum meum plane 
oceupat. Huc fortasse Hesych. spectat: 406«* 9í1ovc«. Ahrens o$9«- 
pás (ov9euós) correxit, idque ipsum Blass dicit se ín charta reperisse, 
aud dubie vana specie deceptus: o9óvcuog languidum foret versus 
complementum, neque eo vocabulo antiquiores poetae utuntur. — 7usv 
charta ex corr. erat s/usv. — V. 46. £uzoszrg ut mihi videtur exem- 
lum Paris, Egger somgezrge legit, ego conieci Zxzoez5je, idque ipsum 
in charta legi testatur Blass. — coc, so ci! rig iam olim scri- 
pseram (nisi quod óweo dedi) Egger legit v eà/ msocio:, ex Par. 


TOCOITTEPAIDIC, in charta AITIC extare auctor Blass. — V. 47. 
BOTAIC ex. Paris. sed T incerta. Egger f&vo:g, Ahrens forois, quod 
in charta legi testatur Blass, sed incredibile poetam lepidissimum adeo 
illepida comparatione usum esse, ut dum Agesichoram praeconio vult 
ornare, choro virginum conviciaretur. Equidem nequeo expedire, nam 
Bérveigi e. qcvvoig sive zétveig proposito non satis aptum, neque 
|a i e. gregibus puerorum correpta priore syllaba conveniens, 

ort, 2v feduoig vel v Qao, i. e. iv flaigisiw. — V.48. meyóv, quod 
dubitanter conieci, plane in charta comparere auctor est Blass. — xeva- 
1&(z0)0« quemadmodum supplevi agnovit in charta Blass. Cum Eggeri 
apographon x&rcy«ó« exhiberet, primum xeveyeó& (9£ovro) scripsi. — 
V. 49. Primum vocabulum in ex. Par. oblitteratum, Blass T()N legit, 
atque ita poetam scripsisse opinatur, sed equum celetem alatis somniis 
adnumerare inficetum. Conieci vàpu« i. e. vónue. Mentis sensa omnium 
rerum celerrima, hine 0 Óà' Gors vónu' £xozüco, vítg duciat Qosl zt16QÓv 
|» vónua, item somnia, spvy7] à' 5jóv. Ovtigog dà xozopu£vr, vel axij el«siog 
;j x«l óvsíoo Émraro. ltaque Aleman audacter sane, sed non invenuste 
hyperbole usus celerem equum dixit sensum alatorum somniorum. Antea 
scripsi z«9' oz., vel moi à vel zà à' i. e. ví, 02, cui bono, quod vulgo 
dici solet z/ uor £gudog xol &goy5c, ví yàg veg» uoi (vid. ad Anacr., 
fr. 130. Bernhardy Paralip. synt. II 67): sed poterat etiam ro vel ívi 
diei, quemadmodum etiam z/j (quod male dirimunt z/* 7) dandi est 
casus et Latini dicunt quo mihi fortunam. Sed haec pariter atque 
cav i e. Q9evuc ab Ahrensio, moió' olim a Blassio commendatum, 
institutae sententiae non satisfaciunt. "TzozerQí(ótog dictum per metathe- 
sin pro ?zozzso(ó:0g vel potius per syncopen pro YTTOTTETEPIAIOC, 
id quod plane confirmat Et. M. 783, 20: ozomerQid(ov óve(gov (ita 
certe V a m. sec. atque Et. Flor, vulgo $zozrígov ów.)  ziovvciog 6 
Zióó»iog (ità Boeckh, vulgo (tog, V Gídtvog) ztQrov (V zQGzog) rav 
Tj émifjoAg £xonocro, jmtQ oOvcot of yoeppacixot, og, voufos rvuiotos, 
z«b0gog zcvgíótog, uo(gOg uouy(Oiog, mrtgóv mrtQíOiuog. Piyoiv oov eimsiv 


40 POETAE MELICI. 


o19.:2.50 1] OUy ÓQco; 0 uiv xéAqc 
"Evevxóg, & 0b yore 


vüg du&g Aveyuag 835 
"Ayuévyógeg énovoct 
qQv6óg cg &x«octoe, M 


55 T0 T' &QyUQuov zoóGozov 


xul vOv VmonTÉQov Ovt(Qav vÀwv OmozctQudiov bagbdbu TÓV VTOTE- 
voiO(ov. ovrog Hooóivüs iv rQ moi me9óOv. lta fere libri, sed ap- 
paret locum ampliorem male in breviarium redactum esse. Primum 
Dionysii Sidonii, qui fuit Aristarchi discipulus et anagnostes (in scho- 
lis Homericis passim llocsióowviog perperam scribitur pro E 2uóviog) 

sententia proponitur: vzoz&tQid(ov Ov&(Qay" Zhovóciog Ó Ziódviog 
TZ ETE Qóv, i227 vj émwjoAg (AMxu&v) éyorcovo jmtQ X9vcoL of Ta«- 
eevcivot ls igitur recte vidit Alemanicum non ad zzsgóv, sed ad 
z&£T&QÓv esse revocandum, quod inserta littera E sit auctum, ézifoAzv 
dicens, cui contraria est á xo loix, quam alii imévQscw iméwvacw, meg- 
oAwnv "vocant, neque inepte .Laconici poetae idiomati illustrando adhi- 
buit sermonem Tarentinorum, qui a Laconibus originem ducunt, et ad 
eundem modum cógovog pro vóovos ( (yid. Hesych.) dixerunt. Dionysius 
igitur, quamvis non agnoverit z:tT£QÓv esse primigeniam vocabuli spe- 
ciem, tamen eius auxilio expedivit Alemanicum, contra Herodianus 
metathesin tuetur: sed Herodiani explanatio non integra est servata: 
novissima ita redintegranda: oUTOg mT5Q0V a8 oíOL0g* £goriv oov sÜmsiv 
'cüv ozozxttguÓ(ov Óvtígov xal vomtQüéosu vOV CmontcotÓtov. 
Quae praeterea Lentz Herod. II 238. 39 tentavit, improbanda. Scho- 
liasta Alemanis docte magis quam vere existimat somnia dici oz0- 
zevQí(Ói€, quoniam somniorum sedes fuerit , prope AgvxaOc zírQnv, ad- 
hibens Homeri yersus Od. 9, 11 mop à' ic«v Ssavoio (ap. Hom. est 
Sxeavot v£) Qoàg xol AsvxaÓo mívonv "HÓb mag TvsA(owo zvA«g x«l on- 
uov óve(gov. Neque vero Dionysii explicatio latuit hune interpretem, 
qui videtur (vid. init. schol.) dixisse, veteres solitos esse somniis aliis- 
que, quae monstri. instar sint, pinnas tribuere. — V. 50. 7 00x OQjs; 
0 piv xfAng emendavi Eggeri apographon 00 yoQncoucv «fing, emen- 
dationem firmavit ex. Paris., nisi quod ogrs exhibet, 5 quod dubitanter 
proposui, Blass sibi visus est reperire. Satis apparet iam Alemanis 
aetate Lacones usos esse Venetis equis in certaminibus curulibus, 
velut Olympiae, cf. fr. adesp.: "Evezíówc move oreqovogópoc. Errat 
igitur schol. Eurip. Hippol 230 Aécv ToO rog AoxsÓciuóviog m9 
(Eustath. z£) óAvuzwów $víxqosv "Evírtoug Ümzoiw, neque videtur hoe 
dixisse Polemo, quem antestatur, neque arguit. hoc titulus statuae ad- 
«scriptus: Aéev "Aaeüeiióvtos f. Przovct viu v "Evévoug Avveuis(Ón mOTEQ: 
ubi 4»z«Ax(Óc corrigo, cuius pater Ol. 89 (85) potuit Olympiae vie- 
toriam hanc reportare: hoc additamentum si recte se habet, statua multo 
post dedicata sit necesse est, sed credo Polemonem scripsisse haec 
qv ài (0 Aéov) 'AvzaAw(óo metro. — V. 58. "Aynouxyóoas, hoc nomen hic 
et aliis locis spiritu caret, sed. v. 57 spiritus vestigium superest, pag. 
III 11 asper deprehenditur contra dorici sermonis consuetudinem, — 
V. 54. govcóg ag dxijootog ut redintegravi manifesto chartae scriptura 
firmat. — V. 55. vó v' &oyogiov zo06cno0v Oixgoónv — Tí ro, Àéyo; 
charta ieqpdóev, sed P est expunctum, ut Ahrens vidit conlato Poll. 
II 129 dogrómnv, Ótcgorjónv, Ouxqeónv. Correxi distinctionem: laudare 
cum vult virginis faciem, fingit se nescire, qua comparatione commode 





ALCMAN, 41 


óiagüev — ví rot À£yo; — 

Ayqeuóoea, uév' avra. — 

& 0b Osvréga m0! Ayi0 Ov ró siÓog 

(mmog eifhjvo KoAa&atog Ópeusíre. 25 
60 ral ztAewtüeg y&Q Guív 

o9 (c qigog qegoíaeug 


uti possit, itaque orationem non continuat, reticentia usus. Neque 
enim ut Ahrens et Blass volunt oratio ita conformanda: vo c' &gyv- 
tov zQ6Gco70v' Ót«gÓav rí ro, A&yco* (vel 4éyo;) nam có v^ doy. 70. 
Inavbet nullo pacto ferendum, itaque antea scripsi r0 Jwoyvo. zo., 
iungens yoíre ézavOsi moócomov i. e. mgocomo. — V. 51. Aynowuóga, 
uév' «vro scripsi, fingit enim Agesichoram se avertere vel recedere, ne 
coram suas laudes exaudiat: nam ^4ygoeujóg« uiv avc haec est Agesi- 
chora otiosum plane additamentum, praeterea uiv si legimus, quod se- 
quitur & ài feldhdum foret ad aliam (i. e. tertiam puellam), at uni- 
versa haec stropha Agesichorae laudibus destinata, quemadmodum prior 
idus praeconio. Nihil egit Blass ^4y5o:góo« uiv oUra' &Ó& Ócv- 
réoc scribendo. — V. 58. zsÓ' 4yióóv Ahrensii emendationem charta 
plane confirmat. — V. 59. ?maog svo KoAaEeiog Ooeusívac h. e. tàn- 
quam equus Colaxaidos Scytharum regis cum venatico cane pernicitate 
certabit: cf. Pollux V 41 de Cretensium canibus: of à zeQumzoL roig 
- [mmoig GvvOfovcw, ovs mgoÜéfovrtg obrs uv dzoÀsurzOusvo. Dativus 
enim certandi studium significat, idem est ac si dixisset &u« Opopusitat, 
quemadmodum Theocr. VIII6 uvxnz&v £níovos (ov, zdqve, 11$ uot deicon, 
i.e. 0e eicuu vel 0tgonc9ot, quod.veteres rectius quam nostri interpre- 
tantur. e/5vo quid sit, vidit Blass adhibens Hesych. 2g7vow: &Aomex(ósg 
et Pollux V 38 Aéyove: 0à ràc uiv Aewaívag (xvvag) £É dAicm£wov wal 
 "^vvàv ysvouévog xin975vot dAcomzsX(0ac. Idem Blass in scholio adscri- 
pto vidit sgrv (Egger vmv). XKoAeferog Aleman contractione admissa 
dixit pro KoAe£ei0g: KoAcEe:g antiquus Scytharum rex (vid. Herod. IV 
5 et 7) equum pernicitate insignem habuisse videtur: scholion «xov 
urzov redintegrandum (Zxv9)i«àv Ümzov: nam ad equum, non ad 
canem hoe nomen referendum: canem si insignire voluisset poeta, Ca- 
storis nomen addidisset, cf. Pollux V 39: eí ài Kacrogíüsg Keorogoc 
Sofuuara, AmóAAovog v0 Ocgov: va)r«g Ó' Ó a)rÓg ovros zoujr)s (Ni- 
cander) sve. vàg &Acotxi(üag Pyeu, pi$npévov v0 yévog cAomsw Kdaro- 
eog. Aleman autem quantopere peregrinis nominibus locorum, gentium, 
hominum delectatus sit, satis constat. Ahrens /zzog sígnv (og) x0Aa& 
Zióg Ógeu5rot, at sigmv (sigrv) quod non est segregandum ab Gcrv 
(primigenia species fuit APIHN) ab hoc loco omnino alienum. Blass fsrzog 
eive xoAa& 9ioc [postea dic] Qgeusívor, at «02a& quod Qegcstovre inter- 
pretur non convenit; poterat canis equi minister, non equus canis 
comes dici. — V.60. &uév, accentus nota in charta nulla, ut videtur. — 


- V. 61. 'Og9í« qgoc scripsi, in charta est OPOPIAIPAPOC, sed oo8oíat 
vel propter insolentem collocationem verborum displicet (hine Egger 
qegoícer scripsit) neque satis convenit cum proximis verbis vóxra àu' 
e«gorQov 

&puoocíev. ln scholio est ogQuet qeoog 6e6tpovrs «gorgov, quod ap- 
E" descriptum esse ex libro, qui diversam recensionem exhibebat. 

uc bw Herodianus z. gov». Aé&. 39, 31, ubi dicit $APOC correpta 
paenultima tria genera et varias significationes adsciscere, xai ov0é- 


49 X. POETAE MELICI. 


voxvc Ov cGufBooGíav Grs GQoiov 836 
&Grgov «vtugouévat wiyovrat. 


org. c. OUre y&Q TL zTOQQUQag 30 
65 TÓGGOG xógoc, OT GuUvat, 
oUrs z0ix(Ao0g Ógixcov 
zUyxyoUoui0g, ovÓb uíro« 
Zvü(a veavíÓov 
SV. P eir 0E OOPOAMU, P. HI. 


v£QOv, OztóTS GmuovvixÓv TOU [uctíov 3 xoci voU &oÓrQov, dg xol zuo" 
Alwuüvi, diÀa x«l moo! Avtuwiyo: cti qdgsog gurevovoir fyow (scr. 
yüv qeríovcauv £y.)' oUrcog iv rOíg Gvrwyoeqoug sUonro.. qoc, si ara- 
trum notat, correpta priore syllaba dictum esse poetarum usus arguit, 
atque hanc explicationem praeter Sosiphanem (quem in aliquo com- 
mentario de hoc versu disputavisse credo, quamquam Brink in tiagoe- 
diis ipsum hoc vocabulum adhibuisse existimat, comprobavit Herodia- 
nus, cuius auctoritas me movet, ut hanc scripturam sequar, quamquam 
quid iste ritus sibi velit, ignoramus: nam aratrum in Dianae sacris ad- 
hiberi insolens: sed veteres interpretes velut Sosiphanem non temere 
id statuisse, consentaneum: cognomen Dianae E$4exív (ap. Hesych., 
ubi Meineke s94Acxti« suasit) quorsum spectet, ambiguum. Alii inter- 
pretabantur vestem, solenne deabus munus, hinc in charta q&oog scri- 
ptum. Sed sive g&oog sive q&oog probaveris, Oo0/o pro Oo$/ot 
(Brinck óg99/w) recte mihi videor restituisse. — V. 62. &vs exotov 
(antea es/o.o» scripsi) &oroov «cvstoóuévor correxi chartae scripturam 
ATE€CTPIONACTION (Ahrens &oroov sibi videre visus est) Hoc enim 
chorus dicit: Hae per sanctam noctem wt lucidwm sidus mobiscum 
certant pernicitate in. choreis agendis. Cf. Ibyci fr. 3: gAeyé9vov &nto 
Ó:à voxTc uoxouv csíout zoupovóovre. Adde Hesych. Zsigíov «vvóg 
Ofxqv: ZogoxA5ns róv &6vooov wvov«, 0 Óh Aoyloyoc vOv "ov, "Ifv- 
xog 0b zwívro và Govoe. AiotcO9ocr de sideris ortu dictum, ut est apud 
Soph. Phil. 1331 £ez' d» 4741s oiog. Medela, quam v. 61 seq. ad- 
hibui Ahrensio visa est omnium infelicissima, sed quod ipse coniecit 
cyscíouov h. e. aestatem adducens metrum pervertit et quod virgines 
cum Pleiadibus comparari existimat vix cuiquam probaverit. Canini 
dyscsíoiov scripsit. — V. 64. odrs corrector chartae, erat obr.. Hunc et 
v. Seq. Alemanis nomine ex Aristophanis grammatici commentariis ad- 
scripsit schol. Hom. 1l. E 206: qol y&o ó yoeuueixóg "Aooroqevne và 
duórvectot . ., cíOccSwt xol dvrl wilov vof dushpocüi qos ydo gorjow 
£x ve Aixuüvog vÓ' o0 yàg mz 00q 004g TÓGOG xÓQOG GT CuUov«- 
c9«. (eadem Eust, 546, 29): ubi eu?2vac9o«:r ex librarii errore ortum, 
quefn non debebat Brink probare: nam media forma versus numero 
aperte adversatur. Recte Aristophanes ausíwpeo9«r (GusDwor) interpre- 
tatur, nam sententia haec est: purpurearum vestium non tanta est copia, 
ut mutare liceat, quemadmodum est Od. E 521: yAeivav ... 5 of mag- 
txfoxtT' dgowflig. — V. 66. Ógdxov, cf. Luciani Àmor. 41: of z&ol xao- 
zoig x«l foeyíoc. Ógdxovrsc. Hesych. ógueg . . . xol v0 govco)v sept- 
Boceycóviov. et Oqtig, v& Ópowovvdór yuwousve apéAAux. Mévavópoc IIaga- 
xeraQ1xq]' rovg Ogsig, ÀÉyti, x«AOg y& uo. yóguceag. et Nicostrat. 
fr. inc. 7: dA$6sig, xoOtrhQac, ÓcwrvAlove, Bov(oAv ügsu. — V. 69. 
l«vogóocov antea scripsi. [tevóv «oorcgov &yoAuc Blass, cui fere omnia 





VF Wy —OTPPr2r 








SUN SNAM TWUVTOWeR- orm TSNERVERS 
7 & di DT EUCTTRRS ». ers T 


ALCMAN. 43 


70 ovà? ral N«vvóg xóuat, 837 
&AÀ o00  '"Egéra cuins, 
ov0h ZwvA«exíg re «cl KAemouonoc, 
ov0' ig Aivqougórag iv9o(on, qeotig: 5 
'"Aeragíg vé uo yévowro 

16 xcl zorqvémou. OuAUAA«, 
Z«uayóga v' igoré ve lav9eug, 
&AÀ  Mygeuyóge use voci. 


' eto. £.. Ov yàg & xeAA(GQvoog 10 
"Ayqeugyóge z&g' «vc, 
80 4yi0ot Óf zaguévet, 


quae in hae pagina restituta sunt debentur.] — V. 70. Conieci ovóé 
uot Novvog xópc. — Chorus postquam dixit simplici cultu se uti. 
(quorsum etiam spectant N«evvóg xou. i. e. eleganter coacti crines, qui- 
bus Nanno superbieba), deinde dicit non virgines nobiles et potentes, 
quas nominatim recenset, sed Agesichoram choragum esse, Neque 
enim mundus muliebris hic euumeratur, quemadmodum critici antea 
opinabantur, sed nomina recensentur virginum Laconicarum, quibus Age- 
sichora chori dux et magistra multum praestare dicitur. Id statim 


intellexi, ubi in apographo Blassiano v. 72 KACHCICHPA coniparuit; 
est enim hoc Laconicum nomen pro vulgari K2s(o:950«, quo Lyco- 
phro v. 1222 utitur, geminumque plane exemplum  KAe5oturzog ex- 
tat in Fr. adesp. 45, qui haud dubie Alcemanis est versus. Fuit enim 
antiquitus verbum KAEHM!, euius tertia persona KAEHXI nominibus 
componendis adhibita, unde etiam postea Lacones dixerunt xiséo sive 
xÀeo pro xAéco (xAsío), inde est apud Aristophanem in Lysistr. 1299 
xiede vOv Au)xAcug cióv, ita recte libri, non xA£oee. — V. 71. cist- 
às non ad $s0gc(c:0g), sed ad Laconicum c/g referendum (ef. ó vóv 
cí(v g£oov in titnlo, Hesych. cív: vzv csuváv Otóv, ita enim scriben- 
dum videtur) — V. 74. 4er«qíg mulieris nomen, velut in Plauti Tru- : 
culento est Astaphium, antea inaures dici opinabar, quae alias Legs 
vel forovóuv vocantur (vid. Aristoph. Thesmoph. II fr. 6, 2. Hesych. 
v. Bórove. Pollux V 97). — V. 76. zi«ueyógü correxi chartae scriptu- 


ram quae videtur AAMAITTA, quamquam alia quoque tentari possunt. 
Ahrens stropham hane ita refinxit: r&v o(0 uox)íoov &ycApo, ovóL 
z(w)veAuwzge xóuci cAÀ' ov(0É rw yo)Og dtiünc, ovÓb cv(ugvoro)s xc 
mds' & JKéenox o$0 ig G(xoov v&g du) ivüoicm, qecsic, davaqíc 
(rig 098" &v)osro(g)' we mov' i(cyío)v q(Oiv)vAhe OGAAd (rie, &c vea)oa 
Fin dvOcuís* dAX' dy(a)s(Rv x)óge (40)e (x)9ott, quae quemodo inter- 
pretatus &i& qui cognoscere velit, adeat ipsum. — V. 78seq. Pergit. 
chorus hae stropha Agesichoram laudibus ornare, laetatur enim , quod 
choro huic virginum praeesse non dedignetur, quod arcta amicitiae 
necessitudine sit coniuneta cum Agidone, quod festis diebus epulas à 
virginibus paratas non spernat: utitur autem chorus per omnia inter- 
rogativa oratione, — V. 19. [Blass ita scribit: o9 y&g — «rei; Ayidoi 
Mícp' &o uívtt, QwcvjQie xiu Pxowsó] c)re? agnovit Ahrens, huc 


44 ^A POETAE MELICI. 


OwoovQout 9' Gu ixewel; 
GAA& vRV .... GtOÉ, 
ócíacQ9 — ASI 
x«i v£Aoe — 

85 simowu( x &zav uiv cov 
zeg6fvog uwcvxv — 
yAmUÉ  éyv 0 .......... wtAtova 
&vü&rvqv égà' móvov yàg 20 - 
&uuv (cvog Eysvro. 

90 2& "Ayq6uyógag Ób vecvideg 
deep . égar&g énépav. 


spectat schol. adscriptum & «vo i. e. &vrl «0r00. — V. 81. $worj- 


qut 9' &u^ Pues; scripsi, charta OQCTHP — AMETTAINEI, unde in 
promptu correctio, &ud i. e. &uírsow. Huc pertinet schol. Socr 
£0Q quemadmodum Blass legit. Cf. Hesych. Qoocvruoie svoznvnot xal 
Óvoua (&oer ijs). Ahrens Qocviusv .. u E£mouver. — V. 82. Conieci 
dii TüvV ded», - -— GuoL, EA &vcv 00r, — &oyà wai vflog' yogo- 
ctcttg tinoww x^, &üva név" aire meo6£vog. Schol. oz. vo «v« evv6tg. 
Cf. Callim. in Tov. 90 «)r0g &vqv ixóiovoae, ivíxiaocog Ói usvownv. 
Hesych. &vev: &vvow. Hoc dicere chorum putavi: precum mearum quas 
di ratas faciant principiwm et fimis est; optat autem, ut virgo maneat 
et chorum regere pergat. Antea conieci del uéve. [dài vivÓ" Gv, 
cto£, óffacQ": cmovqi. &»vo xod r£Aog' yoga TÓ cig simOuLL ww ' (mtv 
uiv cor mogcévog prov zo 99dvo A £A oro yAow£. scr. Blass]. — 

V. 87 aegre in integrum restitui potest; conieci u& vov, ezmeim ' àvo 
Bígoaxac, yAoví: h. e. negat, noctua enim sursum abiit, fingit. enim 
noctuam, Minervae deae virginalis ministram, infaustum edidisse omen, 
unde colligit Agesichoram nolle semper virginem manere. Prima per- 
sona Bégexe jA«vÉ nullo modo ferenda, itaque féfexeg correxi, eor- 
rector AéAexe substituit, sed cum incertum sit, utrum volatu an' voce 
noctua omen ediderit, illad servavi. — V. 87. Conieci éyó» à' égóc« 
Ocpu tL poALGTO ávüdvqv igà (Oücuoti i. e. Quo riÓL sive virgini, quae 
ludendi studiosa et perita est. cf. Stesichor. fr. 34 rows xor Xegt- 
vov OÓ«uouore xcÀAvópor vurvtiv, quod. Et. M. 265, 35 recte ma yvuat 
interpretatur, schol. Arist. Pac. 797 quem sequitur Hesych. male TG 97- 
uocíc cOóusve. Plato Theaet. 161E: Onuduevov Aéysww. vOv Ilgcreyo- 
Qav. Hesych. Oops vog * cyoAlóusvog: of Ói maífov, (xol) O«guocsic 
(zetyrvw), ita enim scribendum: quae sequuntur s ectant aliam glos- 
sam Ocuóven.) Quod antea conieci éyà» à' iod" doudni i e. viragini 
(Évvvig ab 'Evvo fictum) dudem repudiavi. &v»ódvgv, non &ródviw, 
plane exhibet charta; éoó, quod divinavit Ahrens, Blass in charta agno- 
vit, ego antea z09 conieci, usus interpretamento adscripto eo£axsuv 
imo vuó. [éyàv ài c& uiv Aou .uéAiove (vel poto con) &vódvgv £oó 
Blass.] — Conieci dyierüg. égaág ÉnéQev. [Blass 5 6 «veg igerüg . 
émégav.] — A novissima stropha restituenda, me abstinu. Ad v. 32 
ef. Hymn. Hom. 21, 1. doife, ob uiv xol wvxvog vzO mteQbyov . Ay" 
csíüeu OyOn mid odioxav zo0r«uov 7coc OwwiQsvva Ilqveióv. Xanthum . 
enim Lyciae flumen. dici recte monuit Ahrens: ego quod antea existi- 





Ter? amu 


[^w CSRMWU, TEC ESSO e! VAM WISI ERIS PM TT 





3.4 ——TUE idi: 
CE PCI Js k*^ 


207. * &9" EM 
P y 


ALCMAN. 45 


24. [11.] 
M. ou M 
^ 

£v -wWVuM.-w 
XU .-ul4u.- 
7 
nuu Ua wu uEewu ou. 
zw pr Ua uc 
O)x sig &vQo Gygouxog -ovÓ£ 842 


Gx«t0g oU0À z«g& GogoiGur 
ovói Gso0«A0g yévog 
ov0' '"EgvGwyatog ovói zowuujv, 


- 


mavi c&v$ov esse Laconicae terrae rivum, qui Kvoxivv (ita Herodianus, 

apud Lycophr. 550 est Kwrmxswv, Choerob. 296 Kaewvowv paenultima 
producta) vocatus in rhetra Lycurgi, postea Olvo)s appellatus est, in 
errorem inductus sum Eggeri apographo. "ure y&o v-wv.- O9rÓg 
£dos, ai x fonat: Tol xvpegvdou: 9" £yov* 7| &v và uoAoím (vel ,uoión) 
... Qua* &Ós Tüv Znenvióov doidotéga. x d udodos. gua yo avi à' 
fvàsxa maí(üov Ófxa enu qe(üsv: qOtyysvau Ó0' Gg (Or imi Edv9o 
Qoaic. wóxwvog:-&Osi Ó' (uégo faveà xouíóxo — Blass.) 


Fr. 94. Steph. Byz. v. "Egoeégs Ilólig "Axagvavías: E. .TÓ ini- 


- Xüv "Eovotyaios, ztQl 00 zt0ÀvG Aóyoc TOUS &ogetoig" Ó Tegvixóg y&o pr] 


'Heciavóg goo. (fort. del. x«l Hocoói«vóg et deinde qoi restituen- 
dum), óvt cec uetarot 10 "Eovotyotoc zozteQobvvópevov iv voig iOni- 


X0ic* uijmote oU» tÓ (oiov eyssiotu, ó dar 7 BovxoAx] gd doc, xal 


TÓv Se9so u.EA Lorca. Urn ovv &aron, eg iori ó7Aov moo AAÀwpüvi 
(P &x vr, V dij evet) iv doy v0) Ósvréoov vàv llaotevs(ov 
d6pácov: 956i y&og: Oox ... Eovcigaiog. si yàg vo Otccalóg 
y£vog cvrvoztíov, éQvixóv low xol zíQOT. E Qut GO (0 * "Hooówevóc év 
vuig KaQ96ólov mooG olii pr] Ilvoleuetog Égm" sb Ob TO 990i mo:- 
idi GvvdipeLé Tig, ifyov o2ó £Qvciya 00g ovài motuiv, (sic vulgo, 
HRV 35 igveijaiog t ov0i mowujv, À 1j igvaryaiog rà Ol ovà? ztoiuirjv, 
Meineke A1éyov ró: ovói LU D égvotyotos), zoó0nLov. dg ztQ07:€Q- 
o&vv& jos vou ^el nior Tv Bovxolov T tÓv aimÓAlov, zQÓg O0 tÓ mz Oiju7v 
&ouódtov iz rosca. Igitur paradosis antiqua proparoxytonon tue- 
batur, Herodianus praecipit, si £Qwwxóv sit, cireumducendam esse pae- 
nultimam, id quod secutus sum; sin acuatur antepaenultima, esse appel- 
lativum, quam interpretationem comprobavit schol. Apoll. Rhod: IV 
972: xe tO(v) z«Q' Aiwuavi Ob Aeyousvov igvo(yot0v, v yaío igv- 
ovra jjvo. zoiueivorra. Qui ultimam acuunt Et. M. 180, 27, Cram. An. 
Ox. I 10, 28, Philem. 16, non sunt audiendi. Initium. affert Chrysipp. 
nsQl dztoqazt iy ce. 21: Ei Alxpàv Ó mous ovrog &zxtqaíveto: Ovx 

5s év5g dygoixog ov0L cxcióg. ubi quod "s pro eie Jegitur, ex. errore 
(E16 et HC) ortum videtur, sed recte &'ygouxos, Steph. &yeroc, M. Schmidt 
ay osiog praeoptat. — V. 2. mood cogoic.w manifestum mendum aegre 
procuraveris, olim ze avgoict (cf. Lycophr. 676) conieci, Iacobs magd- 
G0goc, Hartung zeoccogog ov, Welcker z«o' dcóqo::v, Meineke zo 
dGógour. — V. 4 et 5 redintegrandi sunt ex Strabone X 460, ubi haec 
leguntur: Tijg Ó* uscoyaíag xard, uiv Uv Axaravíav "Egvtzaíovg turae 
quow "AmoAÀoóooog AfytoÜoi, Ov AÀlxuav ufurqgrcw O»00* "Eova:i- 


46 "^. POETAE MELICI. . 
6GAÀA€ XegÓíov &m  &xgüv. 


25. [22.] 839 


N 
"Emw váós xal u£Aog AÀxudv 
&bQt, yEyAoGGeuévov 
xexxeóov ovoóuc ovvb)éusvoc. 


26. [12.] 
Ov uw £u, xagücvixocl usAvytoveg (usgógavor, 


yo iog, Kaàivóorviog ovóE TOL, ciiQ E.dc G xoc, ubi Keàv- 
Qovioc ovót Casaubonus scripsit, libri xc4vóovoíov ài vel xevdov£ov 
Ó£,.vel xAvócveíov Oé,-vel denique x4vdcvéov 0£. At delendum plane 
est Koivóo»iog apud Strabonem, quae est interpretatio vocis "Eovct- 
qoios, namque Stephanus satis luculenter docet, versum fuisse o00" 
"Eovovyoios 0702 rou, Hartung scripsit "Egvouyeios ovÓi. zowwv 
priore vocula o2 deleta, Stephani verba non satis recte interpreta- 
tus. — V. 5b. xoà» Villebrun, codd. xav , praeter lx, qui ut vulgo 
xoc. Ceterum hoc fortasse fuit carmen, iu quo poeta recensuit varias 
gentes, apud quas ipsius nomen vigeat, vid. fr. 118. 

Fr. 25. Athen. IX 390 A: xeioóvrwt Ob of míoówweg voz viov 
vxor for, dg el oz Ax uüvos , Afyovvoc oUTOg' imays XtÀ., aq às 
fugavítov TL moa TÓYV mt6gÓ ov GÓsuv iudv9avs 010 x«l Xopoii£ow 
ó IIovvixóg &gn viv SEG Tüs Lovovxije toig dogotous. ézivon vot 
$mó vrÀàv iv voig éonpiote cóovtov Ogv/Q'ov, óc «cra p£unew | Aaeiv 
Gri LL ILOUGLX]V. MEUS £n v&Ós xol uéLog scripsi, legebatur 
íziys (ita APN, Emüyeye, L). ói xol n£Log. Cf. Theocriti epigr. 19, 5 
de Archilocho: 6g fuushue v. fÜysvvo wwümiüítiog "Emsd vt mOieiv Ttw90g 
vga T &síóswv. Hermann éz&ys, Meineke Énelys à7 xol u£Aoc, Em- 
perius £z óé zi «ol t.£Log vel £zmn «aós ,*wunéLog et deinde siot. — 
V. 9. ev9s yeyMoccauévoy xoxo ídov GTÓUe cvv usvog emendavit 
Meineke, legebatur &Ogfí r$ yÀocoduevov wow. OÓvouc cvv. Emperius 
MT (sos) TÓ yAcocciyóv zoxe (vel $QGue) x«xx. crOóuc cvv9., Her- 
mann evoé vt yÀOcoc vOuov, ] xewx. opoÓov | cvv. Ego olim proposui 
toro yioccáve nov (ut zodcveuog dicitur) x. óz« c., Hartung hei à 
vt wel pfAog 4A. s0QsTO, yAvxvorOQuov *. Oz« cvv9. 

Fr. 26. Antig. Caryst. Hist. Mir. 21 (23): Tv ài iànviviso of 
doGsvtg x19 Aot XooUrcct: Orr 0v baó vov yes d69ev1,6oct xe 
puc. à ivovcat mévtGo ot, qégovotv evro)g af uA scat él TOV zTEQOYv 
Ae Bov con vet &evi TÓ Vm TOU Aluuüvos Aeyópevov tobcQ) GUY QYELO- 
pívov' gQolv yoQ &ogevijs. av ux tÓ yijoeg «ol voig yogoc 00 Ovvd- 
uevoc Gvjumegug £oe co ov02 vj vàv zooOiívov óoynosv OO u' 
£r, wtÀ.:— V. 1. o9 u' fw, cod. Pal. quem inspexit Holder o9 uév «i. 
— fpeoópoovot Scripsi cum Barkero, idemque Schneidewin edidit, lege- 
batur fegóg vot, quod vocabulum "nonnulli legisse videntur ap. Hom. 
Il. 2 505, ubi nunc gsoogovov extat. Ahrens et apud Alcmanem et 
apud Homerum (soógevoc requirit, quod repetit ab /soóg (— óus066, 





F3. c.n 


ALCMAN. 41 


yvie qg£égttv verat: p&As 07 fe xmovAog siqv, 843 
0g v' iml xvuerog &vOog Ku &AxvóveGG. mort 
vyAeybg «rog Pyow, &Aurógqvgog el«gog Ogvig. 


21. [13.] 
IloÀA«Aéyov óvvu  &vOoé, yvvouxl ài Icy ona. 


98. [?1.] 


Zocav Ó' &zgaxra veiüviüsg, QoT 
Ogvsug (égaxog vzsozvcuévo. 


Avyvoóg, Aiuoóc), Philol. XXVII 590. — V.2. g£osw, scribendum vide- 
tur péoqv. — Cod. Pal. (às 07, 4s et in margine xev& czoxoz?v 
r0U & doxtwxo0 Grouyt(ov: Pyev yaQ r0 OÀov d(4Ae, cquavtuxOv sUvz5G 
imíooqua àvrl v0U Ogsisv, si9e, «i9s. Apoll. de coni. Bekk. An. II 522: 
Tó &joÀs ivvsiég ior xoà caqig ix vüc ixvcdotog vov «^ wol dqou- 
osOlv y&Q r0 avrO ÓnAoi^ Bes Oc, (As w.s. et rursus 568. ldem 
legitur in Bekk. An. lI 946. Cram. An. Ox. I 265, 1. Et. M. 186, 43. 
Schol. Arist. Av. 299. Suid. v. Kcyov4og. Denique Et. Flor. Miller Misc. 
60: QuÀs, &vrl vo? &(As: Bs O] BdAe dazO ToO wüovxog sinv: o i 
"Aiwuüv v0 cAs, olov &(dAs wel véovra .. yíverow |n his novissimis 
cave credas aliud Alemanis fragmentum delitescere, scribendum 4Axpu&v. 
v0 ài d (As, olov à (4As uq éy£vovro yívevou xol & xot cvy- 
xomQv xrÀ.: initium est epigr. Callimachei 19, ubi óqzAs legitur, sed « 
f&1s commendat Agathias Anth. VII 583, ut assolet Callimachum imi- 
tatus. — V. 3. Satis intempestive Hecker d»' (vel og") &Awvóvtcot 
qogsito.. lmitatur Aristoph. Av. 251: ów v' émi móvriov oióuc 9«ico- 
eng Dia uer  &Awvóvtoo. movGüroi, ubi Schol. fori à» ze«o& và Ai«ua- 
pog" 0o v Emi... morürtcow. Ói0 xol ZioQurg siogrot, unde apparet 
etiam apud Aristophanem grovijre, restituendum esse. Cf. Zon. 121: 
Wixuüv: Ügvtov SO95vquxov. ubi Goettling: AAxvow: 0. 9. AÀxuav 
recte videtur corrigere. — V. 4. wqAeyig scripsi, Antig. vyàsig, &ótic 
Photius 348, 22: "Ogvtg: . . . xol zog 0g»£, meo  AÀxudüvi ÓL 
&xoab 0gvic' AÓÀsig wvÀ, unde Boissonade vyóség coniecit, Hecker 
voÀsuég. Cf. Hesych. NwAsyég: oiwroóv (Alberti &vouwxrov), c9 91vrrov. 
Ultima verba «4. si. 0. affert Athen. IX 473D, Hecker ísoóg (fao0g) 
üorvic, fortasse recte, Ahrens sí«góg i. e. (egóg sive ÓisgOg, sed quae 
de his vocabulis disseruit, redarguere non est huius loci. 

Fr. 27. Aristid. ll 40: T£ 9? 0 vóv zag9évov énawwirng vt 
x«i coufoviog Aéys: Ó AaxsÓmtuóviog mownzüue: lloàÀQ ÀÉ- 
yv «rA. z0ÀÀG, quoív, 0 &vio Asyévo, yvvi) 0$ olg àv «x065 yatofro. 
ubi Sch.: 0 AAxuev. IloAAeAiéycov Herm., v. zoAAà Afyov. — óvvu, M 
óvvou'. — Ilecucone Hermann, zóc: zjaonu& O, zo jdoj jc«on« M, 
zou qyoQn& L. à 

Fr.?8. Athen. IX 373 E: Ort 02 xol imi roO mÀn8vvrixov Oovttc 
Aéyovew, moóxsuret v0 Mevévógsiov uegrogtov. dÀÀG xl Alwpov zov 

qo: Ajíc«v wrà. ccv scripsi, quamvis brevior forma £óv» non 
Oüvcov usitata sit. Weleker (Mus. Rh. X 406) frustra defendit Avc«v. 
Olim «$c«» scripsi, e à me monitus proposuit Schneidewin, vel potius 
&)s«v &zQ«xr«, quandoquidem alias trisyllaba f£antum forma extat. 
At in hae comparatione timoris potins quam clamoris fieri solet men- 


A8 — POETAE MELICI. 


29, 844 
ZsÜ mívtQ, «i yao £uóg zó0tg ti. 


30. [79] 


Ze Ób mgorl yoUvera zmvO. 


31. [80.] 
Tà ài yvvà vau(« Gqeüg eis qoas. 


32. [114] 
CIMoxvov à) im^ &gu6veg& 4uoóg £yov. 


tio, ut est apud Aleaeum fr. 27: £mvafov dor OgviU9tsg Ówvv Altcrov 
éf&emívug qovévca, adde Soph. Ai. 167. Aleman Nausicade ministras 
dicit, quae cum Ulixem conspexissent, subito timore percelluntur, cf. 
Homeri Od. VI 138: tofccov Ó' Give &AÀq.. Ad idem hoc carmen 
pertinent fr. 29. 30. 31. 32, cf. quae dixi in Philol. XVI 590 seq. Welcker 
et Rossbach tetrametrum acatalectum exhibent, quos nolui sequi, nam 
Aleman versiculos minutos adamavit, neque dubitavit elisionem versu 
extremo admittere. — V. 1. dT, Aleman ór', ut solet, scripsisse 
videtur. — V. 2. Üpveic PVL, lovi B, Üovithog À. — vzsontoutvo 
Dindorf, vulgo ozsozzouévov, 'BP bxsonveuévo. 


Fr. 29. Schol Hom. Od. $244: Ai y&e &uol. . év Oe veLe- 
TO»: Guepo ubv d9ecer Apíarepyog* óvozdeet obo mre ol TOU ztQdov, 
Ém&l «ol AÀwpav «vróv uevífoAe (Lehrs uevíAofe mavult), moo9é- 
vovg AsyoocGeg siocyov' Z&sU wv. 


Fr. 30. Apollon. de pron. 399 B: Iieioco yobr £ovt mu £réoous 
soptiv, GgértQ0v zo T ÉQO: dvi T09 vufrsQov .. . Alupdv: "Tué «rh. 
(fr. 3) Zgsà Ób «vA. — mori Bekker, cod. zori. — yoveca, malim 
y voca. cf. Homeri Od. 4 146: Zóv cs móc 6&4 vs yovvoaO" [xevo 
z0ÀÀ& poyno«cc. Non audiendus Ahrens, qui hunc versiculum Calli- 
macho vindicat de dial. dor. Ms vide supra ad fr. 3. 


Fr. 31. Oyrillus ap. Cram. An. Par. IV 481, 27: eno, TÓ bzojoó, 
&v9ev xol 1Ó 0x08 , sig Ov bzoyogobpev , ag "Aixiden - v0 Ób yovoi TG- 


píeg cq£oeg sibe qj09ug, quae correxi; adde , Apollon. de pron. 402B: v0 - 


cgs&g Psi£e (cod. eqeacos siÉsv) gdoec meo" Ahxuüvi và € misovcfet. 


Fr. 32. Eustath. Il. 110, 25: Movzjgsg 92 £y $nivxoic 7, geío, 1j 
XÀACVETOL Sure, aoi uiv à1à r09 &, 08ev xol yéovi(o, zov 0i 9i TG 
ABE 19 óyyov , morb Ói word "HooOivóv x«l uevortüt(ong «vie sig 
5j, 0 ueovrvosi qunuolv Axuav iv c: im d. *TÀ. Versum redintegravi, 
cf. Homeri Od. s 276: Agxtov 2. TH yao à» uy &voys Kolvyo, óia 
9ecov Ilovroroosvéusvow, m^ cowtsoc q:t00c £yovra. — Fortasse. alia 
quoque huc pertinent, velut fr. 54 X yo &£ouat (cf. Od. £ 108: eg c? 
yovou Geol TS véd nme v), fr. 14 Méxegg éxsivog (Od. £ 158 xsivog 
À' «9 msgi xijov poweororog), fr. zAn9oíov (Od. s 270. 315). 


[] 


ALCMAN. 49 





33. [23.] 
Kaí zox& rov Óm6c ToíxoÓog xvroc, 
: Q x £v... A8 dysigaug: 
| GÀÀ' Pvw vov y! &mvgog, váy« Oi mAfog 

érvcog, olov Ó mepuqpéyos IAAxuiv 845 
6 qoáo9r yAigóv zrÓ& vàg vQomg: 

obr. y&Q QU vervyu£vov o9, 

dÀÀ& v& xow& yg, Dozto 0 ÓGuog, 

fares. 


34. [25.] 


IloÀÀéx. Ó0' év xogvgaig Ópíov, Ox« 
Ocoicw GÓy zoAUQauog £ogrd, 
qovci0v &yyog Éyouse uéyav Gxvgov, " à 


: Fr. 33. Athen. X 416 C: Kol A4Àwuàv Ób Ó mzowQvQg favróv 
dànqáyov sive. z«oxó(0ocw iv và voíro 9 yo) 9i& vo?vov: Kaí 
z0x«& v0t X14. Respicit huc Aelian. Var. H. 1 27. — V. 1. zoxa, fort. 
rTóx«. — V. 2. dytíooig scripsi, nam coniunctivus modus dysíogg ab 
instituta sententia alienus; o x»' £»..... As' dysíone Dindorf prae- 
eunte Hermanno, A à *' e»use yetoge, B d xevilsa j siens, PVL d 
x«l vikía vQujonc. Supplementum incertum, fortasse o x' ivi maiclv 

: imaíxAw dysíoeug: chorus enim virginum vel chori dux videtur com- 
| lari; de vocabulo £zeíx4iw« vid. Athen. XIV, 649 E: 4míov ób xal 
Hoó9ooog, Gs qc Ilíugilos, $xaíxhie (ita C, £xoíxAti AD, énénAsia 
PVL) xeAsic9nt và usta Óc?mvov vooyrucro. Meineke o x' iv &Ófcuate 
zóAÀ iveysíogc. Welcker Mus. Rh. X 408 O0 *' £»& Àsim roujonc 
qÀÀ' Fu | Évru ye viv &nvoog, Hartung 9 x' £vi zvdvióv ot eyetonc. 
— V.3. £v AB, £y. PVL. — &zvoog L, &zsigog BPV. — V. 4. £zveog 
L, éxvsog P, Émvso V. — V. 6. gAwgóv z:Óà Casaubonus, libri zo/eoov 
z«iüc, fortasse verba traiicienda 44:00» oco). — V. 6. «9 censor 
lenensis Athenaei, vulgo o?, Schweighaeuser o? vrÓ non recte probante 
Welckero. — cezvyuévov L, vervpuévov ABPV. — ZoOs:i, fort. 269 si, 
: quod aom quoque proposuit. Meinéke scripsit 7odc0r jAtegóv zsàd 

T&g rQozGg fcOsuv (vel ioc»): ovr. yàg 50 revvyutvov, «ÀÀQ «tA. 
— V. *. «ow& Casaubonus, libri xoi. 


Fr. 34. Athen. XI 498 F: 446xÀnqzicóng ób ó Mvgisavóg iv và me9l 
vig Neoroo(Óog qmoív, Ot vÀ Guogti xol vQ wwcov((ío vàv uiv iv dott 
xal ueroíov ovOclg Pyoivo, cv(dvei 0b wol vousig x«l of ív và dyoor 
.. x01 Aixuiv Of qno IIoAAdui x14. — V. 1. 0xo, B ca. — V. 2. 
Oeoícw &Óy Hermann, vulgo $so/g &óy, quod frustra tuetur Welcker, 
qui de his versibus disputavit in Mus. hh. X 254. — zoÀvgepuog Fio- 
rillo, libri zoA?goroc, quod Welcker alii putant dorice pro zoA$qovoc 
dictum esse, id quod iure suo Ahrens de dial. Dor. 182 addubitavit; 


Li dic dr CE i E a 


TERM 





E. melius conveniret, si quis z049 q«sivóg interpretaretur, quemadmodum 
E est apud Pindarum Isth. V. 30 év»v 9woíows: qosvvois, at insolens eius- 
, modi compositum. Olim zo4$goiog h. e. zoA90wog scripsi. — V. 3. 
3 xo?ctov scripsi, legebatur zovesov, Baumeister male xíccwo» dyyos. 
1 PogrAE Lv&R. IIl, 4 

3 


50 — POETAE MELICI. 


oid vt zOLUuÉveg &vOgsg Cyovow, 
5 y&ool Acóvrstov y&Ac $2jo«o, 
vvgóv érUQuo«g u£ycv GrovQov gyupóvrav. 846 


— V. 4. £yovcoi, "fort. rectius £govcur, vid. ad; fr. 60, 1, É'youco AB, 
Fqovca PVL. — V. 5. gsool Asóvvetov y&Ae Fiorillo, 8"jc«o ego, codd. 
qt0ci Asovríov (sic B, xegotAsov víov PV, Asovr£ov L) éxoAeOsico: 
Fiorillo $'si6c pariter atque ürQvqorv tanquam interpretamenta abiecit, 
Hermann 7e96i Asóvcsov £v ycÀAo 95/o« coniecit, ego olim $*$6« scripsi, 
sed hoc non solum propter formae insolentiam offendit, verum etiam 
praesens tempus ferri nequit, ubi omnino praeteritum requiritur: itaque 
nune $6«0 Scripsi (nam neque contracta forma $*j6«, neque $16«c 
.satis placet), ubi asyndeton 4$»56«o . .. érvonoag, quamvis mon satis 
gratum, tamen rationem habet. Fiorillo autem, qui verissime vidit 

"c t restituendum esse, commode adhibuit Aristid. I 49: Kai Óovouc 
Q4» xc vovg mTEQOUv (6. Zhóvvsos), 001 Ünzovge uóvov- dont xad isóv- 
vOv y&Ao du£Aysuv üvéünuét vig ovrÓ Anuxcovixóg z0iQvijc. Sane 
Aristides Bácchum dicit leonum lae mulgere, Aleman eadem attribuit 
mulieri: nec tamen recte Emperius, cum antea $)c9o. proposuisset, 
postea ut hane difficultatem removeret, £yov cv pro £yowea et 9766 
scripsit. Fiorilo Baeccham aliquam dei ministram diei existimavit: 
mihi vel Bacchi Aliquam comitem, velut Mé9qv, vel zoit« (Sophocles 
Triptol. fr. 539: '"HA8sv Ób Zelg Sisi, zos6píorr 9tàv) poeta dicere 
visus est, quamquam etiam de matre Deorum cogitavi, cuius religio 
iam ante Alemanis saeculum in Peloponnesum haud dubie fuit propa- 
gata, cf. quae Pausanias in Areadicis (VIII 44, 3) dicit: zQóg TE TOU 
gto? Tij zqy5 veóc 3 Mmqtoóg 9sàv lon. 00x &yov. 0pogov xod 
Afovrzsg Óvo Aífhov zezowu£voi, hinc etiam ipse Alpheus Asóvzei0g ztóg0g 
dictus, vid. Hesych. (Hartung de Diana et Nymphis Caryatidibus cogi- 
tat.) 'Sed ut hoe in medio relinquam, non est mirum, si Aristides, 
qui ÀÁlemanis hune locum non satis firma tenebat memoria, haec ad 
Bacchum transtulit, cui eiusmodi facinus inprimis convenire videbatur, 
Minime vero audiendus Welcker, qui Aristidis locum ab Alemane plane 
alienum ratus, hune poetam existimat Spartanam mulierem alloqui, 
quae diis obtulerit in aureo vasculo caseum, qui vel in leonis simili- 
tudinem formatus vel leonis imagine ornatus fuerit, itaque corrigit 
qt00l ArÓvrtiov ozcAcOtica vel moAo9sico (im massam cogens) quorum 
neutrum graeci sermonis consuetudine firmatur: persuasit tamen 
Sehneidewino, qui Philol. X 352 xsool Asóvrsov sixóva eic legendum 
censuit. — V. 6. &oyupóvzav Welcker, dgyétoqsovcat A, &oyetogóvrat 
BP, &oyógsóv vs VL, ego olim "Aoyeigóvto conieci, ut hoc nomine 
Aleman appellaverit Bacchum, quemadmodum Apollinem , Sophocles 
(vid. Et. Gud. 72, 52). Meineke &gyiogóvre edidit: sed «oyiupórvrov 
dixisse Alemanem correpta antepaenultima testatur gramm. Hambur- 
gensis editus a Welckero et Schneidewino (M. Rh. X 256, Phil. X 350): 
cà ToC Tj) ye 1j Óvagogosuevor sícl ravra dgytupóvtis. xal TQ0c 
évrnorceg péyav coyógav. &oyipórvvo* sixsiog d6regor) xol vÓ i'*sAog. 
Poterat hoe Alemanis versu Didymus uti, qui "Aoysupóvrge vel potius 
"Aoyupóvrge à vocula «gc inserta I' repetebat, vid. Schmidt Didym. 331. 
Lepide autem et solita usus audacia poeta caseum doytpóvro» appel- 
lavit, nam recte puto Welekerum accusativum restituisse. Est'autem 
hic versus , ut videtur, strophae novissimus, itaque poeta trochaicam 
clausulam in locum daetylorum substituit, nam dactylis trium tempo- 
rum hic haud dubie usus est. 





1 
] 
P 
j 
E 
1 
r 
1 
f. 





ALCMAN. 51 


* 35. [14.] 
"Eomew y&o &vr« v Gi0490 
TÓ x«AdQg xiDegícÓmv. 


26. [26.] 


"Egog ue d«ore Kimgidog Féxevi 
yAvxUg xert(fcv xc«gÓ(av (lavet. 


31. [97.] | 841 


«4C SEE A I Mi ipa MC 
-—A Ww uxu.- 


JU Ww IUS. 


Tovro FaÓsa&v .. Moac&v &£Óci&ev 
ÓGgov uxaige zag)évov 
& Eav9à MeyaAocroára. 


38. [34.] 


"AgooÓíre« uiv ovx £Gri, uoyos 0  "Egoc oic maig za(cst 


&xg' em v9 xafWtveov, & uy uo 9iyne, và xvzcigíoxo. 
SN 


Fr. 35. Plut. vit. Lycurgi c. 21: Moveotxorérovg yàg &uc xcl mo0- 
AspuxoTirovg &zoqaívovow avrovg (AoxsÓciuuovíovc)* Foz tt xA. cg Ó 
Auxovixóg mous sionxs. Eadem s. poetae n. de fort. Alex. II c. 2. 
— Eos, Scaliger coni, jme: — V. 2. «i9«9/córv scripsi, vulgo «i9«- 
eícüsiv, C »idÓngíÓsuw. Welcker rà ciócQc et xwPaoícósv requirit. In 
ed. 2 coniunxi cum fr. 22. 

Fr. 36. Athen. XIII 600 F: "4og$reg Ó' ó &ouorixóg, Oc quot Xa- 
uoilÉov, 'Alwuüvoa ysyovivot vàv igotwudv usÀóv mysuóvea, xol i«- 
Qovvat zQdrov uílog c&xOóAeGrov Ovroa xol (fort. x«roqQ7 pro xol scri- 
bendum) zsol r&g yvvaiweg xcl tyv vowvtqv uovcav tig vac Owroifldc: 
O10 wol Afysu» Év vwvt vYv usiàv: "Egog wvrà. — V. 1. ÓO«vre scripsi, 
vulgo à' «ors, Buttmann ds$rs. — Jfxori scripsi, legebatur £xeri. 

Fr. 37. Athen. XIII 600 F: éys. à (Aoy?rag sive Xepoiiíov) 


 *««l à vie Meyeiocroérue o9 ustoíog igecüeín (libri cvuuéroog foa- 


c9e(g, alterum Schweighaeuser, alterum Cobet correxit), zowroíag uiv 
ojonc, Üvvauívgg 0b xol Ouà viv OuiA(av rovg igocTGg nQ00tixvcactoi. 
Afysu Ó' oUrog z:ol a)ric: Tov9' àÓtiav uovcav xrÀ. Est fort, ex 
eodem carmine ex quo f. 96, — V. 1. rovro Faósi&v .. Moocdáv scripsi, 
fortasse Zulv vel dà»' àv ad versum redintegrandum addendum, antea 
T000' &üsüv Movc&v scripsi, Stephanus &óei&v Movcüv, cui Mocüv 
substituit Schneidewin, non recte Meineke Mo à». — V. 9. ucxetoa, 
PVL udxeige. — zeo9ívov AB, z«oQ9cvo PVL, fort. zaoc£vov. 

Fr. 38. Hephaest. 76: zfóvero: ÓL xal ufyo: vov f£ÉauérQov zQo- 
xómrtiv vÓ uíroov Óuk 10 tQuvwovtdonuov uy vztofaAAsww wol eim dv 
SÉdusrQov xaraÀmxTwwÓv rÓ xoloDusvov rov AÀlxuüvog i» uóvov áu- 
quiéxoov' 'Aqdo. xr. Eadem Apostol. IV 62, 6. — V. 1. zeig sace: 


4* 


TU E 


52 . POETAE MELICI. 


39. [30.] 
XovUcoiov Oguov PLycov óaÓw&&v szeváAougs i6m xaAyGv. 


40. [50.] 848 
- Zódzagig, eivózxagus, x«xóv "EAAGÓL fcoviaveíou. — 


41. [51.] 


Kaí zor' OÓvoodos veA«Gípoovoe G9 ira(ocv 
Kígxo émoeAsbaca. 


42. [82.] | 
Tís 0" &v, víg zoxa ó& &AÀo vóov &vÓoog £víGmoi; 


Bentley, zog à7 Turneb., zoeícós. CE, eua AP, zoícón FIBNH 
Apost. Fort. hue pertinet "Hesych. Tlaícó (cod. mei 97) moidegie n, 
ut sit scribendum zre/có: mod egie oer. — V. 23. ix vn, i &v$s 
A, émávéns P, aincvone C. — à wj, À eury. — Hartung &4xo' im d»- 
Sqvà Beíivov, abusus Hesychii glossa &vóqvórv, dv9noóv, («zróv, ubi 
dudum &»$9uvóv restitutum est. — xofleivov Pauwius, vulgo xofBetvov, 
Ursinus ««ueívov, Apost. Gv» Bevor. — à wvzotícxo A, ut 
scripserat eleker, vulgo zo wvzoeioíoxo, Apost. rà »wropoícco. 


Fr. 39. Athen. XV 682A: Tow ài xoAyàv uépvqvcw xol Aiwpav 
iv voUTOig XoOcsov wtÀ. — xovciov B, yovosov Ursinus, vulgo xe5- 
6:,0». — QoOw&v ... xwocAgàv Dalecampius, vulgo $ediwav - 2. XO. 
— qg&v&Aoig ico scripsi, legebatur z£v01016L, vitium subesse animadvertit 
Meineke, sed non debebat zevcAorg iov corrigere. 


Fr. 40. Schol. Hom. Il. y 39: 4d$onagu: imi xoà covouccuévs 
Ido, «ox Ide. Kol AÀxuav quot docozaQuig xv. Eadem Eust. 
379, 38, ubi xal «(vómeoug. — (ovievsíoo, legebatur gariovetoy. 


Fr. 41. Schol. Hom. Il. x 236: Koi Aixudv y&o quot Koaí mot. 
wA. 09 y&g aor, It svipev , «AÀ' ozíOsro O0vcosi. — V. 1. oKFa9* 


scripsi , legebatur or& 9", antea correxeram óe9', et sic Schneidewin . 


et Dindorf. — fraioov Heyne, codd. fréígcov. — "y. 2. Kíoxa. scripsi, 


legebatur Kígxy. — bod elipoau, Heyne ézQAsupsv coniecit, mihi poeta - 


seripsisse videtur: 
Kíoxo ÉndAsub(sv waQÓv qgsol Osspoc)eca. 


cf. Od. u 4T: imi à ober dieiipou évaloov, xnoov Oevijoee ueiunjoéo. 
adde 173: e?109 &yà xneoto péyov TQOy0v oB£r ood vvrQà Overruajéas, 
qol otiooijot. muéGevv: opo 9" (aívezo wnoóc, insi wirro ueydAm is 


Heiov v' ovy "Pzregtovíóco & &voxr0g, Sed novissimus hie versus expun- 
gendus, quippe qui à rhapsodo aliquo sit additus. Antea apud Alcma- 
nem suspicatus sum legendum esse: xod zóT ... Kíoxa íémdáAsuw- 
e iapo. 


Fr. 42. Apollon. de Ady. in Bekk. An. II 566, 11: "E£ije ónv£ov 
x«l ztol coo PA. AAuudv: T(c &v, víg noxa óc wá. ríe à  Schneide- 





ALCMAN. 53 


43. [124.] 
Kol mowxíAov (xa, vóv &uzéAcov 
óp9aAudv OÀcrQQa. 





A4. [116.] 
Tà àb oxou)vOce x«v' dv xágoav uáfog éxíatcv. 


45. [4.] 849 


Móàsc' &ys, KaAAuóma, 9vyeveQ Zhióg, 
gy! &gavàv éméow, emi 0' lusgov 
Uuvo xcl y«gítvre ví9su yogóv. 


46. [40.] 


Ilág 9" (cgóv dxómsiov zaQ« ve "vga. 


win, vulgo zíg, nisi forte zíg x« (sive x«v) scribendum; sed Aleman 
eliam fr. 49 utitur particula &vi re)r« pulv dóg 4v 0 ÓGuog &za«g. — 
ó& voculam nonnulli grammatici ex óé« coaluisse ideoque ó& scriben- 
dum esse censuerunt, quos olim secutus sum. Sed antiquitus propagata 
scriptura erat ó« et similiter apud Aeolenses (jov, quam tuentur Apol- 
lonius et Herodianus, cf. Et. MN. 210, 43 et 700, 25. Sed quod illi 
existimant, decurtatum esse ex ó«órov, falluntur: primigenia adiectivi 
forma fuit PALZ, hine neutrum adverbii loco adhibitum. Hiatus aspe- 
rjtas mitigatur littera àvexquovy5ro praesertim in caesura. — &42o Bekker, 


cod. dA4&. — évíomor scripsi, legebatur ézíomo:. 
Fr. 43. Ammon. v. izsg: ... i«eg 01 và OteoD (ovre rovg OqO'aAuobs 
rà» dumilov. Kal zowx(iov wtÀ. — V. 1. duméAov (vel potius &p- 


míle) óp9ocÀuóv scripsi, legebatur inverso ordine óp9'aAuóv cuz£Lov. 
Est autem versus 1 anapaestus generis logaoedici, quo genere usum 
esse hune poetam testis est Hephaest. c. 8 extremo, ubi Alemanem 
metrum Archebuleum adhibuisse auctor est. Antea scripseram óq$'«4- 
pàv duztA(vov, Reiske &zoAov, Schneidewin delevit. 

Fr. 44. Herodian. zegl uov. A£&. 44, 10: IIco& ài AÀxu&vi Óu& tov 
& (miifo) rà 0b exopóvOta xav! GQw xdooarv udo Pmíafs. Lehrs coni. 
v Üfomowe 9:à wcrrüv wdooav dufac  imívfs de Venere vel Ate cogi- 
tans, Nauck và Ó» xógvv Qs& xortàv xdocv Aeflóc imíufe. Nom pos- 
sum expedire, olim proposui dubitanter zo 9? 6x0A4Àvv Ota | xavrav 
x«o&v &oGOg míafev, Hartung v) àÀ xógvv Oed werrüv xoog&v uc- 
AexGg iníafsv. Forma ziéfo etiam Sophron usus est ap. Apoll. de pron. 
336: o0y ó0siv vv imwxofe, ubi ém(ofs vel éxía&s scribendum. 

Fr. 45. Hephaest. 40: 4Àxgu&v xol 0i«g crQog&g rovro TO uérQo 
xertepíronos' Moo dys xrà. Eadem Max. Plan. V 510 ed. Walz. 
Arsen. Viol. 360. Apostol XI 94, 4, — V. 1 etiam Hephaest. 24 et 
Schol — V. $. fusgov, Max. fegóv. — V. 8. 9uvo Heph. (nisi quod 
A vuvo), vuvo Ars. Apost, 9uvov Max. . 

Fr. 46. Schol. Odyss. y 171: N»jeov ixl Wvoíne] vro(ótov puxoóv, 


ESMINLUeL-. - 


54 j POETAE MELICI. 


41. [T.] 
Eineré uou v&Ós, qpUA« foovuüocu. 


48. [41.] 
Oi« Zhig 9uydvqo 
époom vgégeu x«i ZeA«veg [Ote]. 


49. [64.] 850 


- e * Mw 
Tevve uiv og &v 0 ÓGpuog zog. 


50. [60.] 


Méya y&í(vovu ysívov. 


51. [61.] 
OQ? y&o &yóvya, F&vaoon, zig 9Uyarp. 


£fyov Auiéve vnàv sixocw. AÀlxuev: IInoc vt feoóv oxóztiov zc tt 
Jooe vv zí[ióvvcov Gyovrsc. Eadem Eust. 1462, 46. Cram. An. Par. 
III 433, 19. Schneidewin à me monitus vidit Alcmanis versum cum 
Cratini fragmento "Voc vÓóv Zióvvcov Gyovrsg (vid. Meineke II 1, 208) 
temere coaluisse. — zo 9' Buttmann, vulgo z«oc ve, sed Cobet male 
ad eundem modum z«o vs *P?oo. 


Fr. 47. Aristid. II 509: 444ey5 0i (0 4Àxp&v) o9ro og00go £v- 
sog yíyvevon Gore. qeuns àv Or. 090  ovro0l xcr& T0 Quo £vOtOg 
ionv, àÀÀ' móvó Ór vob0vo dGomztQ Q9t0g vÓv dmxO umyovis A&ytv  EL- 
ze«rt XvÀ. ltaque in hoc quoque carmine de se praedicaverat poeta. 
Est fort. ex eodem carmine ex quo est fr. 33. 


Fr. 48. Plut. Sympos. III 10, 3: zfoocofoAs? y&o rais zevosAnvois 
poire OvvvqxOusvog (0 c9), €c zov xol AAxuüv 0 usAomotóg civi- 
rÓpevog t7v Oo0cov &ígog Qvyoréoe wol ZeAnvqe: Olea, qnot, zig 9. 
£oco (vulgo u£yo) v. x. Ze4. (om. fac). ,et de facie in orbe lunae c. 25 
ubi oíc om., praeterea Z/ióg codd. pariter atque óíog om., et Quaest. 
nat. c. 24, ubi additum est ó/«g. Respicit Macrob. Saturn. VII 16. Hinc 
Natalis Com. Myth. III 255: ,,Quidam tradiderunt Lunam fuisse uxo- 
rem Aeris, e quo Rorem filium conceperit ac genuerit, ut ait Aleman 
. melieus in eo carmine: "4ygoctw Ooócov ovist uiv Mqvae vt wel A£oog 
víóg.* — Ego ó/«c cancellis sepsi, quamquam epitheton hoe convenit 
Lunae, cf. Hymn. Hom. 32 v. 8 et 17; fortasse Z/edavoíeg scribendum, 
sed quoniam numeri ambigui, satius coniecturis abstinere. Hartung 
"Eoca voíqgeu ZiAevoíeg vs. 


Fr. 49. Hephaest. 40: To ài £gOmmusos? (OwwrvÀuuÓ w£yonrou) 
Aiwudv: To)rc uiv wvÀ. cf. Schol. Heph. 176. — ó&uog, vulgo à7uos. 


Fr. 50. Schol. Hom. Il. ; 305: "444& u£yo óé&og vt x«l Pocouévowc, 
mv9ícUo.  Asímsu vó üyat v, oc AAwuoav: Méya uvÀ. 


Fr. 51. Apollon. de Pron. 324 B: Of «vvoi zogisig "EDSNI'A xol 





TU". 


ALCMAN. 55 
52. [69.] 
Ilgóg ài vi rOv gíAcv. 


* 5B. 
. T&. y&o "AAc&nvógos Ócpuaoccv. 


* 54. * 
2b yàg Gfouau. 

55. 
"Eyev u^ &yog, à AE Oaiyuov. 

:56 A. [81.] 851 

Xgoig &ÓsÀAgiÓcolg 
xüg« x«l qóvov. 

56 B. 


Einé ut Ó0' avve qaíóiuuog Alag. 


'EDQ NH: Ov yàg Pjevya dvaoco 4. 9. 4Alxuov. — scripsi £yovye 
(vid. Etym. M. 315, 11) et J"&v«oca. 


Fr. 52. 53. 54. Apollon. de Pron. 366 C: 'H XE óuoíog mQ0g m&r- 
rov xown' Zopgiig Qut vo9 v* ... IIoOG xvÀ. AAuudv. Kol fv uev& 
r00 v Tei y&o AlsÉdvOoo Oáuaco. Kal Pw wowóg: Eb y&o 
&£oper (hoc affert etiam de Syntaxi 139). Alcmani etiam haec duo 
fragmenta tribui, et fr. 53 correxi, Bekker iéfevógog ósódguecra:, 
Ahrens "42:&ávógo ópuecsv, de Venere et Helena interpretatus, Hartung 
vel y&g wal "AiebavÓgo OsÓcuecro:, male negans vei accusativi for- 
mam esse. 


Fr. 55. Etym. M. 622, 44: Zx à& ro? 0400g yívevau 7] wAquuxs) 0Ào£, 
x«l xcr& cvyxoz5v 0À£, idv Ók 0Àóg p 7 t995:ia, yívow v T) wAqux, 
01h xal o)x fori ovyxomqQ: oiov "Eyst u/ Gy og (M Ogoc) o óà£ 8. 
Alemanis esse docet Grammat. An. Ox. Cram. II p. 461, 32 et Schol. 
Il x 134: O?0i ró 4Awuavixóv £got uágng As Óaiuov: rov ye 
OloÀls ovyxoz)5 isvw. Of. etiam An. Cram. Ox. I 442 not. Scripsi à 4?, 
cum antea & 04 edidissem, Hartung oi. 


Fr. 56 A. Apollon. de Pron. 403: ll1&4w à5 6 AÀxwuàv t0 egé£ag 
&vrl fvixoU Cvabs: Kol r0 aqoig dótiqióforg xdoev (x&oo Bekker) xal 
qóvov. ubi scribendum r0 ege&g (respicit fr. 31) &vrl £vixo? frac. 
x«l r0' Zgoig «r4. quod vidit etiam Ahrens. Hartung oqoicw c&ótAgi- 
üroig x&Qdg r& xol góvov. 


Fr. 56 B. Et. Flor. Miller Misc. 213: r0 à u5 AAgav: stimé ut 
x11. Praecedunt quae Zonaras 1338 exhibet: ué£y«g zeg& v0 ujyag, 0 
qj à» iv vj yj, dAÀ Vmsofgov «rc. Similes ineptiae leguntur in 
Et. M. 574, 38 (nisi quod planius dixit zegc vó ur) dzeyvorvtixóv xol 
TÓ yj) et apud Eust. Od. 1447, 10. Itaque nihil reconditi delitescit 


BB POETAE MELICI. 


* BT, 
M«óé uw dz(Óqv &méovxs. 
58. [123.] 


"Pur&v /0gog &v9éov vA, 
Nuxvóg usAetveg G6r£ovov. 


59. [5.] 


"7m 
WM 4 LUNAM AU AJ 


Móco«, Zhióg 9vyavso, 
eocvíegu ACy' csícouat. 


60. [10.] 852 
ene E Ak es Md M nr. AUD icis Num 
FW, LO AGI nim Ui de 
m UP dd us su CUP IA exc 
EAD UE MC OE RENE lima e Aes 


in Alemanis versiculo, illud dubium, sims ,utrum grammatici an poetae 
sit; prius si probaveris, scribendum Biy CDLIT gatos Alas. sed 
puto grammaticum scripsisse: xci cvr0 Ó5 rovro u£yeg (vid. Eust): 
"Aiwuev: Eins uL Éy og àoo gotüuuos Ai«c. quemadmodum est ap. Hom. 
Il. H 24 vízrs 69 Ó «9 ueueviw, zhióg Ovyovto urycAow, gAOtg dm 
OvAvuzoLo. 

Fr. 57. Etym. Va ap. Gaisf. Et. M. p. 327: T0 y&g Aeaxeovixóv 
éoviv ds(üsw 7| de(Ótv. ur) ÓO' £u de(Ósww dm. Of. Phavor. p. 115 (ubi 
o0 s(üsv pro 7). apparet deiüqv Scribendum esse, nec dubium est 
Alecmiamis esse versiculum. 

Fr. 58. Schol. Soph. 9. C. 1248: Nvyv&v dm "Puxzüv:. . A&yet 
ót ov évvoyu Ói& TO mQ0g vj Oocsi xsictow néprrcet 8b wol 4i- 
xjLà v Aéyov ovrog: Puzxag 0poc £vQtov vA«L ». p. GríQvov (Gt£o- 

vov Triclin.). Emendavit Lobeck. Conieci "Pínac ógoc , £v9 £cuv sovol 
Nvxt0g uskavootéovo, Schoemann 'P. ógog £vQsov «vAd vs Nvxrog u&- 
Ae(vag &oríoov, Hartung £v&«w Osgdmvoi Nvwróc uelevoozéQvo. 

Fr. 59. Schol. Hom. Il. » 588: T5 qu meocyoyy Fired xoc 
TQLOV xÉyonvat - TTOGEOY, inl yevuxije, OorixTG, eictermixe . : imi ài 
xAnvuxTG Alwpuav Ó piro ovvog: Moóco« xr. Fort yéo o)oaría. 
V. 2 legitur etiam Schol. D. 233. Resp. Apollon. de Adv. 575, 29: 
"Ecrit 0b wel meoc Aiuuüvi xot X0 cot nAquxijs KZ oaa oU geícqur. 
Cram, An. Ox. 1 298, 23: &mó xAmvxüs, oc 1 otpov (aqu ,oogevíogpt 


y sícouo. Et. M. 800, 10 (xol iv wAqriw; o oUgv(e, Afy' «icov xol 


o9gevíagu). Et. Gud. A11, 16 (Osgavíeqi qr ye "eisouoa). Fuit 
fortasse versus herous: Mása, Zhtóg Qyoavso, Ay" ctícopou oovioqu. 
Dronke nimia audacia usus o?oc«vóqiv coniecit, Hartung scripsit Mose, 
Zg Qoyovsg, viv. 





c 


CUSCO AERNASUEX Re ern 





ALCMAN. 51 


AU EuUwW..wudU-uMX 
E44 Mu um 


MM LLWVwuV- 


EU0ovcow à' ógéov xogvgat vs xal qégeyyes, 
zQOoveg vé x«l yegagat, 
qUAAe 0" £omeri 0' 006« roéget u£Acwwe yan, 
$Mjoég T' ÓgcóxgQor xl yé£vog usAuGocv 

5 x«l xvoO«A iv févOtou. mogqvoéeg &Aóg: 
sb0ovcuw Ó' Oiovàv 
qve rcvvxttQUyOV. 


61. 


2... Hoe vóv Ooiflov óvcagov cióov; 


Fr. 60. Apollon. Lex. Hom. 101, 18: "E»iot 0? 9750«c uiv xol Sof 
Aéyovrsg líovrag xal megÓdAsug wal Avwovg xal mzévro v& maQcmAnGi 
rO?TOIg, f£omerà OL mzdÀw wxowog và yí£vg vàv Oqtov, wvoOcle Ób cr 
(eldccte w5rn, qaiaíveg x«l Occ row)r«, xcÜdmso xol AÀxudiv 
OueGréAAen Ayo ovrog: EU00vGciv xrÀ. — V. 1. e000vow, non puto 
vulgari hac forma Alemanem usum esse, sed ut solet Dorici sermonis 
severitatem canora Aeolensium vóce temperare, ita videtur s000:G1v 
praeoptavisse, et ad eundem modum supra fr. 34 Zyowiv, sed alibi Dori- 
cam clausulam velut e/véovr: adhibet, quemadmodum etiam Pindarum 
haec variavisse constat. — qoeyysg Villoison, cod. géA«eyysg. — V. 2. 
zQdovég ve Villoison, cod. zocvovécrs. — V. 3. qUAAe 9" scripsi, vulgo 
qvÀd rs. — 0606c scripsi, cod. 0c«, Schoemann q94«& re fomerd vóoGc, 
Hartung q944 ve £omé9" 0zócca. — V. 4. Onofg v' 0gróxoor traditam 
seripturam iam tueor, antea correxi 470sc 0gsoxooé v& xal y. u., ut 
esset hexapodia logaoedica, sed offendit tunc longa syllaba, quam forma 
novicia óoe6*ó0: restituenda expellere nolui: putabam Alemanem in 
versibus logaoedicis longam syllabam etiam iis locis admisisse, ubi 
brevis syllaba requiritur; certa tamen exempla huius licentiae deside- 
rantur; nam fr. 66: ; 


"Evzé, vóv wiogiozàv aivéove 


spondeus non trochaei vice fungitur, quae nimia foret numerorum 
asperitas, sed dactyli est vicarius. — gusAio6Gv, legebatur usiuocov. — 
V. 5. hexapodia logaoediea est, sed initio versus iambica dipodia in 
loeum ditrochaei substituta: simile est metrum, quod .Alemanicum 
decasyllabum vocat Schol.'metr. Pind. Ol. XINU ^... vv-vv, 
nisi quod pentapodia constat. Sed possis etiam ad iambicum numerum 
refingere, si i Lalo c6. socripseris. Olim deleta praepositione zv et 
verbo e90s. adiecto ad anapaesticum numerum haec revocavi: 


x«l xvoOcAlo fvütcu. mogpvoéag àÀóg svÓsi. 


— mo0pgpvo£ag, legebatur zogqvorjs. — &46c, Hartung suspicatur A/uvag. 
— V. 6. s00ovcw, conieci £90m61v, cf. Hesychius evósiot T0vgd£er, 
ubi etiam Meineke :2056: restituendum esse censuit. — óiovóv scripsi, 
legebatur oíovówv. : 

Fr. 61. Apollon. de coni. Bekk. An. II 490: IIag' AAxpu&vi: 'Ho« 
róv Doifov xi. — Ovtigov adverbiascit, quemadmodum alias óvcg. 


58 ^ POETAE MELICI. 


62. [45.] 853 
. (Toyo), Eovouíag ve x«l IIev)oUg cÓsAqG 
x«i IlgoucO9 («ag )wycrqo. 


63. [59.] 
Ilsigc rot ue956t05 coy. 


64. [121.] 
"Ecoru zagévrov uv&crw ém9écOo. 


65. [12.] 
'"Oe-«uig rÓ xcAOv usA(Gxov. 


66. [73.] 
"Oce, 0b zaíüsg &uécov 
évrí, vóv xw&agiov&v civéovei. 


i) Eg 854 
Oióc 0' ógviyov vóues 
züvrov. 


Antea scripsi zo' oevróv, ut esseb versus Archebuleo similis, quo 
Alemanem usum esse auctor est Hephaestio c. 8 extr, nisi quod pede 
minor est. 

Fr. 62. Plutarch de fort. Rom. c. 4: o? uiv yao (9 Twyn) dzevé1s 
xOüT( TÓV TlíyOegov 0902 oiüvuov otoégoroc znàdMov, cAÀd puülLov 
E9vouíosc XTÀ. Og yeveooyet AÀxu&v. — V. 1. Tvxya addidi, et 
scripsi deinde ve xo/, vulgo ««/. — «ósAg« Schneidewin, vulgo &ósAgy. 
— V. 2. IIooua?s(ag Schneidewin, vulgo Iooun8 (as. 

Fr. 63. Schol. Pind. Isthm. I 56: O ze0w xel tÀÓ và zoouoQ07s 
ytvsrau* AAwudv: IItig& vou wu. : 

Fr. 64. Eustath. Od. 1787, 43: A&yovowr of Aioleig ix toU gà 


LeToTv qiiis X«L TOU qgora qoóvstg ... &76, QS wAícww zog Toig 
zounvors qvAcvvecQat sizov (HooxAs(óng) moodyet yorow i£ Alxpüvog 
T6' "Ectt xrÀ. — imwioOoi, fort. v(9e69ou. 


Fr. 65. Apollon. de pron. 378 C: "Auec Zópiov Alupev óc &ubg 
X1. ovx Ém(Ammrog Ób 7| rdGig, wc9Ó và mvOTUXC (mÍGTQemzTOL T»V tlg 
vO t6 OÉsiov. — pusi(owov, Hartung ueMcOodev. 

Fr. 66. Apollon. de pron. 381 B: 'H  Gnàv zteQG ZlapreS6t xol 6v»- 
eot'oor yevuxmv onpobpEt i dx0Lovéoy Ti &uóc* 71) p£vvot Otetg£cet 7 
moovórvztos ÓLeAlcGGsL. Tig wvqtuwie, oUxéru. TÓ cUT0 vos yonévne* 
Alnpity Oct 0b xvi. — V. 1. me(óse, legebatur zeiósc. Hecker 06GoL 
0i zs" &uéov requirit. — V. 2. Chorus puellarum haec de ipso Alcmane 
dicit, quem :9vorozàv nuncupari non est mirum, siquidem Aristoxenus 
ap. Ammonium p. 81 significat, xidaoodov nomen recens usu receptum. 

Fr. 67. Athen. AX 374D: Of Aapteig A£yovveg Sei TV yevixiv. 
LIT T0) Jj Aéyovciw Opvty oc. Alupüv ài Ói& 0v ó viv t0Utiev Éxqépost 
x«l rv ysesuqv Oióc Óv Oovíyov Opcog màvrov. ubi B vópog. 
Correxit Hermann. Fort. est ex eodem carmine ex quo fr. 24. 





ALCMAN. " 59 


68. [52] 
4ovgol Óà Evoro uéumvev Aieg «iyuevág ve Méuveov. 


69. [48.] 
"Os Féüev míAoug ÉxaAev On(uovég v' dÓcocaro. 


10. [19.] 855 
Kümi và wóA« Ógugijres xim voig 6vveuxA(cug. 


Fr. 68. Choerobosc. Epimer. I 94. (Bekk. An. Du 1128): dÀAÀA& x«l 
tó Al'«g rÓ mzaQ' Aluuvi Pyouev csonuewonévov eg 6voréAlov TO &* 
Íxsivog y&Q ovvécottiltv cvT0 einov: ,4ovgl ài E p. Al'eg cbuo c 
rt píuvov: Fort 0b vooyoixóv cO uérQov xal |erQeitou obras" ovel | 
9i bvoro né umvev | eleg | eiue | vd v8 | néuvov. v Tj mÉÍumTQj «o 
xoc xti, fv jj ov rí(Üsrot cmovÓsiog év vQoyoíxo néroo. Respicit 
etiam I 214, ek Jed 377 affert usque ad A/'«e, eademque sine poetae 
n. Zonar. 564. Cf. Cram. An. Ox. UI 283, 14: vó* dovol 9i ÉveróO 
pépnvev Alas xol Occ voLcDTO xoc m 'og. Et. Flor. Miller Misc. 92 
9ovol £vorà uéuvr Alas. Integrum versum Draco Stratonic. 12 (uéuvov) 
et priorem partem 64 affert. Aí«g et Méuvov scripsi cum Meinekio, 
praeterea aiyxuarcg restitui, ubi Hermanno efuezG, Schneidewino 
efucre placuit: sed u£puqvsv quoque de vitio suspectum, malim pep - 
vtiwv ad Homeri modum, qui efotyxew pro sforqxet dicere solet, item 
qvoytsuv, OrÓsumqwsww alia. — Aiacis et Memnonis certamen 'eliam 
Dietys Cretensis enarrat, sed non liquet, utrum alienam auctoritatem 
sit secutus, an suo periculo novaverit. 

Fr. 69. Schol. Il. « 222: Ovsvog Oaípoves xaliÜ 959g Tot ott 
Serpnoves . ed] 9v Orcurrreé s(Gt wel Otoxrod TOY ,dvOodzov, eg 
Aixuüv ó dvgixóg qno 'Oc (AD 9i) torv ... v düdccaro (A 
ttÜCGGavTO) rovg neguopose, T&g OiciQéGsig eOrOv. Cram. An. Ox. IV 
409, 16: Oft £oev zülloig ÉmoelAs ÓOmíuovag, PÓccoro rovg pe- 
Quopo?e x«l rdg Owur5cec c)0róv. Matranga An. 409: oit9ev ziv 
ÉmolÀe, Óowjuovég v^ 'dgdruto; TOPG ueuGpoSe , Tec OwerioeLg e)rOv. 
Schol. cod. , Vind. 49: "Aixuév Ó Avxóqoov gnotv né9ev mA £molis, 
Qeinovds v' lüdGocorO' rovg uéQuGpobg, rag Oteurieig. cod. Vind. 61: 


üg Eüev mdllow Pmolev Oe(povas édüdos«ro rove u. rdg OwurüGtig 


e)rÀv. — JFégcv scripsi, vulgo £9:v, Blomfield coni. óc 956v zaiovsc, 
quod debebat certe mto scribi; ego dativum teneo, cf. Soph. Electr. 
109 erávrsg 9' 09^ arovg (poeta videtur scripsisse. 09sv cqe«g) of 
revwynfvor (oes wQuoow PFmnAcv xol xev£crqccav O/qoovc. — Óaínovec 
haud dubie antiquitus iam corruptum; poeta scripserat Oia«vo p.d g. 
cf. Callimach. ap. Schol. Eurip. Hec. 467: 'Huyt zéÀove ?cAovro Oie- 
xoívavtó ve vuutg zQOTo luyaveeíoo duíuovec ix zoléuov. odem vitio 
laborat Aeschyli versus Eumen. 685: Ó$ vow mzeÀetàg ÓOcíuoveg xcra- 
q$9íceg oivo marre. &oyaíog Qedg, ubi schol. Eurip. Alcest. v. 12 
veram scripturam ói«vou&g servavit. Nauck in Alcmanis versu Ó«:- 
por&g praefert, quod dorieum esse putat pro dievope. 

Fr. 70. Athen. IV 140 C: "Ert qnoiv 0o Iloàéuov xci .TO einvov 
$20 TrÀv Aexeüeiuovíov &ixAov goce ogsóecQa, meomAngéag cxav- 
TOV Zagiéov obras «0r0 xcloovrov. Aixuev uiv y&o oU9ro qnot 
Kim «A. oro và ovvüsínvix woAdv. — wj cà uve Schweighaeuser, 
libri «zmwreip$Aow. —  Ogvgriret, olim óvqijtot scripsi, i. e. Gogijta:, 
sed nescio an Aleman óovg&c$e: pro óo?gsoto: dixerit, cf. Hesych. 


60 - POETAE MELICI. 


11. [26.] 
AixAov Aixudov &ouóteco. 


12. 


'"Hoxé vig 6xéqevg ivéooov. 


13. [36.] 
Iloóc9" "4móAÀovog A4vxio. 


14 A. 


Naoiowvv &v9gooi cióorcéveov. 


14 B. [17.] 
KAivo, uiv émv& xol vÓ0Get vgénscoÓc, 
puoxcvíócv (rov émuovégorca, 
Aí(vo ve GmGduo Té xQv méA(yveug 
zi£0s66L qygvooxóAAa. 


Op)gti, zsoaívsw, et Ógvqóousvor, q95ioousvoi. Dixit de hoc fr. etiam 
Welcker in Mus. Rh. X 407. — cvvouxA(otg Dindorf, vulgo cvrveuxAsíeu, 
BP cvrexstous. 

Fr.71. Athen. IV 140 C: Kel zdAw* "AiuAov «vA. — scripsi eixAov. 
— &pouó£ero PL, &ouó£oero V fortasse recte. 

Fr. 72. Cram. An. Ox. I 159, 30: Koi 0 ubv totns TY &ogovcev 
cvovéALs, iv và Pgusv, 0 0b Hispa qvAdrrti* "Hexe wA. Teig. $0 uiv 
(ser. ug) aot, qs dvi TOU UL Zope, xol xe cóvóscuoc" of Zagteig 
j utr ToU » Aéyovew 3| vgozij v09 & tig xe. — Seripsi cx&gevs, lege- 
batur cxegsoc. Deinde Aleman haud dubie Jerdccov scripserat. 

,Fr. 73. Apollon. de adv. Bekk. An. II 563: IIoócs , ztoócQe, wal 
mop" "Aiwu&vi. ovro Osxréov viv ovvaAowpqv: IIoó69' (ita Bast, cod. 
z00g) xTÀ. 

Fr. 74 A. Et. Flor. Miller Misc. 55: Kol ró «ióoifGrorov, og z«Q 
"Alwuüvi, oiov: voolcw «v. «i0. Nisi forte primum vocabulum vitium 
contraxit, poeta &v9oozoc adieetivi loco adhibuit, quemadmodum 
comicus dvÜoorror $9og dixit. Dübner coni. víovcw, Nauck Aeoicuw 
ub &v9oczowiw plane tollatur, idem 7óvpué£czerov (vid. infra fr. 131) 
hic restituendum arbitratur. 


Fr. 74 B. Athen. III 110 F: Mexovíóov Gore uvquoveóst TET ; 


iv TÓ nzíumtO (sic Schweighaeuser, iv Qi &' A, iv v0 i60 P, év iso 
B, iv TO qteyTERQLU Exc VL) ovvog: KAiivat xd. dori Boondiov D ITS2 
a Euroc «al Aivov, — V. 9. énictégoicot APV, émwovégor os D, émiore- 
qeis osdévo L.— E 3. Mv v& cocco re, Schneidewin Aévo vt oacdqo 
TE. — nv BP, xv VL. — meAGveig, P meAA(gvoig. — V. 4. méütGGt 
ABDP, m éd VL, maíóeoot Schweighaeuser. Scribendum videtur 
Aévo " (vel ài) ceo. v& (i. e. &groig Aweroig x«l cocoporoic) 
xí msloivatg méíótot. q0vcoxóAÀa. Alias Zum£Aeve dicuntur, vid. 
Hesych. &unéAava, zózocv«, formam diphthongo auctam agnoscit idem: 
IléAowe mózvo, uii yueve. Femininum genus tuetur idem: ézums- 
Aéviai OÀcl wel zózava, ubi fort. émuméLewe: legendum. Hartung 











ALCMAN. 61 


15. [8.] T 
"Hà mz«gé&s. zvévióv v6 zóAvOv 
q(0gov v& Atvxóv xqoív«v vr' ózopav. 


16. [24.] 
"Qoegs 0' £oqxe rosis, 9égoc 
x«l qetue xotoQ«v TQírav, 
x«l vérgerov vO Ko, Ox« 
G«AÀs. uév, io0(cv Ó' GÓav 
6 ovx Pow. à 


11. 18. [14. '15.] 
Pc. Ai yàg &yuuv 
TOUTOV Uu£ÀOL ... | 
"Auiv 0' ózevAQos u£Aog. 


Tb bI 801 
Kel ystue moo vs ÓcFLov. 


imiwregsig obv Aívo ve cactuo vs, wüuzéAowe IItiuscot (vel zeiexatot) 
qovcóxoAAe. Dixit etiam Welcker de his versibus in Mus. Rh. X 412. 
— Fortasse hoc fragmentum sicut etiam fr. 76 et alia quaedam quae 
sequuntur referendum ad illud carminum genus, quod Hesychius memo- 
rat: KàAswíeuow "Aowróbsvog: uflg wo m«Q' Aixu&ü»t. quibuscum 
componas quae Athen. XIV 636 B ex Phillide ascripsit: iv oíg y&o rovs 
i&ufgove j0ov leugoxag ixdiovv, iv oíg Ób megsioy(fovro v& £v roig 
pírQo:g xAsQudkufove. ubi ze«oexersioyítovro omnino scribendum, 
nam zeoexeroLoy vel xeroAoyr (vid. Hesych.) proprie dici solebat, 
quando assa voce carmina recitabant. , 

Fr. 75. Athen. XIV 648 B: I1óàrov 0? uvquovsost AÀiwuüv ov- 
to6' "Hówq «vA. for. Ób vÓ mvdviov, àg quo. Xooífiog, movoxtouia 
iv yAvxst qWuufvg: qg(Ogov Oi of ÍqO0l zvoo(* »noivav 0b ómópoav 
Aéys. vó péAi. Cf. Eust. Od. 1563, 1 et 1735, 50. — V. 1. zvéviov, B 
zIEGVLOV. 

Fr. 76. Athen. X 416 D: Kdv và méuzcto (s AB, om. PVL) à£ 
CAAxn&üv) iuqovífst «bro? vró &óngdyov Afyov ovrog" Qoag wrÀ. — 
V. 1. Poqxs rosig L, fo wel wsvosig PV, £ooxs vgeig B. — V.92. yeiua 
*Gzo0ocv censor lenensis, zs/uc yo7:&ocv Schweighaeuser, geupdyo ma- 
ocv À, geuudgo zoouv B, yuucAo zov P, vpeio mzuQ' &v V, ysuuav 
OT bQuv T. — V. 8. zírgarov PL, ríragrov V. — o, óxa Schweig- 
haeuser, qoox«g A, vó xoóx«g PVL, praeterea scripsi jo. — V. 4. 
cdÀAAs. piv Porson, libri 44A" si u£v. — Zo9ísv 0' &Óav Porson, Ze9st 
iv óddav PVL. — V. 5. Zorw B, vulgo Zoci. 

Fr. 77. 18. Apollon. de pron. 383 B: 'H AMIN 4oguxr) &yxluvouév 
Gvorílist vÓ i, iv olg moomsQuomüvaw A0 yàg &uiv rovrov uéiot 
Obóvouiv vs Aulv wrÀ. AÀwu v. — roórov, Valckenaer reco. 

Fr. 79. Priscian. I 21: ,,Inveniuntur etiam pro vocali correpta hoc 
digamma ill usi, ut Aleman: Kel z. «14. est enim dimetrum iambicum 
et sic est proferendum .£, ut faciat brevem syllabam."  Manifestus 


69 | - POETAE MELICI. 


80. 


3 N c , , 
Oíxag uev coga«ío AívQ. 


4 


81. 
Aemvà 0' &vagmog, vqAene 0" &v&yxa. 


82. [63.] 


MCA AU uu reo ud. AJ. uc tee ps M, iae 


Qobyiov «UDAuosv uéAog Keo[hjctov. 


83. 84. [35.] 
IleguGGÓv: «1 yàg AmóAAow Ó Avxog. 
"Ivà é«A«cGousüou , Qv &zó ucüov. 


Prisciani error corripientis vocalem 4, a quo errore sibi cavit infra 92 
haec repetens: ,Hiatus quoque causa solebant illi interponere J, quod 
ostendunt et poetae Aeolide usi, Aleman: x«l gsiue xA." 

Fr. 80. Cram. An. Ox. I 287, 4: Kol síx«, O0 cquoívsu v0 Ono, 
oix«g xtA. ztxQG "Aixu&vi. Ab ibid. IV 368, 19: s/x« uiv legitur, et 
415, 99: Eixog moQ' Aixuvi. itaque Bekk. An. III 1294, 5, sed ibid. 
1404: Olxag zog! Aixudri, vri rov Ouoiog sí. Gaisford tamen in 
Choeroboscei Epim. II 871 et 587 bis sixeg edidit, sed oi^ag Vuetur 
etiam Herodian. zeoi uov. à£É. 24, 9. 

Fr. 81. Cram. An. Ox. I 60, 24: "Eà» à' ócw £w vov E o)» fc 
(yívsvot vooz)) 09 ij sí & vexoóv), fA«roc ixzAeTOg. AÀ wudüv: AsztTG 
à" 4v. àvqAng à. dvdyxq, £x yào voo ZAstw;. quae correxi. "Ar«g- 
zog videtur Parcae filum dici, unde ipsa dea A4v«ozo dicta, vid. Schol. 
Od. q 119. 

Fr. 82. Strabo XII 580: Aéysros Of vwe qc Óobyux ovOouov 
ÓswuvOusva, Gozo oL Bsofwvvrsg: wol AÀwuev Aíysv Oooyvov wr. 
xol (0ó9vrvóc vig Aéysvou Ksofouog fyov OLsÜgíovg czoqogcc. — 
evVÀnosv scripsi, vulgo qUAmgos, F «v91ucs. —  Krofiowow scripsi, vulgo 
vó Ksofhjotov, CFg vó Keiwofowov, Dhi v0 Kesiofresiov. Meineke Kto- 
'icvov requirit, coll. Hesych. Kiofiaiov £9vog $y0usvov Avógw. Strabo 
non recte de populo ignoto cogitavit, a Corybantibus sive Cyrbantibus 
nomus ille dietus esse videtur. : 

Fr. 88 et 84. Hephaest. 81: "4m iAdecovóg vs imiwiwov vQíustQóv 
der. mag! Miuuü»i 0 vj» uiv zoórqv Éysi (ap(uuiv fídemuov 7 $mrd- 
cquov: rdg 0L fig Ovo í&ecnuovg (ovvxàg xcwodc, olov: Ilegtocóv 
«rà. Duo diversa fragmenta esse apparet. At valde dubium mihi vide- 
iur prius, nam mirifieum plane illud zre9:ccóv, quae mihi quidem vide- 
tur nota esse veteris alicuius metrici, qui illud e/ redundare censuit, 
cum versum dimetrum ionicum esse censeret, quod non percepit He- 
phaestio. — Fr. 83. 4$xgog ACP, vulgo 45xsiog, E Turn. Fl A$xiog. 
— Fr. 84. caAeccou£óow , àv scripsi, praeeunte Porsono, qui supple- 
vit locum in hunc modum: óízvev qeric yoÀocQvóv Milwégrov. vulgo 
ceAeccopíóouor, quod metro adversatur, sed verae lectionis vestigium 
servat P coAaccouéOoidv, À ivo cooccousóougev, O ivoccLaccou£o:- 
ce», ES Turn. ccAeg óu£óo.cev, Fl cdAec 0 jfüocav. — &z0 udcÓnv 
C, reliqui dzopucécócov, Porson &zó uecQGv. 





. ALCMAN., 63 


85 A. [1.] 858 
"Exerov uiv Zlig ví(óv ví0s Maca xgoxóztzAo.. 


85 B. 
Auyixogrov záAw y&. 


: 86. [60.] 
"Ado. 4ióg Óóuo 
ó qogóg &uóg xal rot, Fva&. 


81. [53.] 


Uu W lg.sg 
D EUAUE Wowuuw uu wu - 


ME Wu Zw ud WM. 


vio à iv dgu£vowuv 
&Avwgóg gov imi Oxo xer& mírQug 
" ógécov uiv ov0Év, Ooxéovri Ó' (éouxoig). 859 


Fr. 85 A. Hephaest. 66: xai 0Àc uiv oov oportet y£yooz ot lovixa, 
dg mu "Alxupüvw "Exarov wr. — V. 1. "Exorov Ursinus, vulgo 
fxacóv. Vulgo post víóv interpungitur, et dimetri esse putantur, sed 
affert ut tetrametrum grammaticus ap. Hermann. Elem. Doctr. Metr. 
472 et gramm. Harlei. 332. Cf. Tricha 51. 

Fr. 88 B. Et. Flor. Miller Misc. p. 206: Avyixovror (in marg. Àuy$- 
Xvorov): nl ze" Alpáv Éyet ávrl v0U Auyvwvorov usvaQécsi vov Q. 
quae correxi, nam zÀw et Zys&. poetae esse manifestum. Syllabae ez 
et sy in codicibus adeo similes, ut saepissime permutentur a librariis. 
Voecabuli Avy?xoorog etiam Miller memor fuit, Aleman metathesi usus 
Auyixogrov dixit, cf, Hesych. xogrsiv: ugorticDuu, qui praeterea xóprog* 
ó iv TOig «vcl xoórov, ut Musurus correxit. Poeta de instrumento 
musico dixisse videtur Aw. z. &Xst (sive dger) ueyeóig. Etiam Nauck 
Avyv«ogrov Alemani vindicat. 

Fr. 86. Apollon. de pron. 365 A: 'Ogforovsivat ób (rol) xal zaQ* 
"Axuüvi, evyitws ZogievGw * "Aou «rà. Fdvo& Maittaire, cod. y* «va£. 
Videtur esse ex hymno in Apollinem. Numeri incerti, nam v. 2 dia- 
gramma 


uuum. A—-—VuUu- 


non satis placet, atque jópo de vitio suspectum. Hartung &or 9? 
Zóg t€ ÓÓpo y0góc. 

Fr. 87. Schol. Pind. OL I 97: Aixeiog ób xol Alxudr: A(Qov qa«- 
civ Énoiogeiot o TÓ Tavváio: Ó uiv "AAxottog . .., ó ài Aixudv (haec 
iria verba addidit Boeckh): 'Oncs (n Vrat. 4) &vyo 9" iv dop£voi- 
gu duros qe ,(jo9^. Vrat. 4, Vat. B 769^) x1À. Seribendum ó à? 
Akpv. o)rog' àvio à iv lv douivowiw dAtvoóg , ita ut ab &Airgóg novus 
versus inchoetur, nam v. 2 eMisdem est numeri, qui fr. 83 et 84 repe: 
ritur: quamquam numeri ,etiam aliter diseribi possunt, velut dv7jo 9 
iv dguévoig dutQüc | Tov «t4. Vat. B duos exhibet yersus, quorum 
prior voce $x«g terminatur. Hecker coniecit ózog à' diirnoóc dijo 
zücw iv dgu£voiwiw, Hermann delevit 2v &cu£vowiv..— V. 2. zi 9dxo 


64 | POETAE MELICI. 


88. 
'Ozóre vzxó vov 'ImzoAóyov, xA£os Ó' &faAAov o) vov 
DZEtOTÓVTOV. 
89. [83.] 
Nw à Ó xéggov. i 
90. [85.] 
Mijov 1j xoóUueAov. 
91. [87.] 
Máyaüw 0 &zot£c9«. 
92. [100.] 


Tevoía ze«AAoaxio. 


scripsi, legebatur izi $«xo«s, mid nas Vrat. 3, Heyne él 9 xoig. 
— Hartung hoc plane oblitteravit ero woEuo. rg «ro roug 
scribens, et xcro iam Hermann commendavit. — V. 3. Schol. Pind. 
ógfe piv ot0iv Qoxéov Of, sed Eust. Od. 1701, 23: óc. ài gav- 
veía v "e T inl Zwógo. dn? noóuevo midcuae, OgAor x«l ó 4àÀx- 
ucv iv Q 0o£ovri uiv o90ív, OQoxu£ovci Oc, ubi quainvis dativus 
ex librarii errore ortus videri possit, tamen germanae lectionis vesti- 
gium superesse credo, nam particula óé in enuntiato novissimo omnino 
non ferenda indicio est vocabulum aliquod interceptum esse, itaque 
 óofov quidem servavi, sed Óoxéovri recepi et doixag addidi. Weleker 
Mus. Rhen. X 242 seq. ita haec conforma vit "Oros ivy à ivà &onévoig 
&Airo0g | zov. iml Oüweg «dre, méítgog óg£ov £v l 0v0£v, Qoxéav ó£. 

Fr. 88. Cram. An. Ox. I 418, 8: A4£yezeu 2 (Umoud'a) xal &vev Tijg 
Lu ,mepoc Alwu&vi wol enuatvsu v0 zoórsQov' OmzÓórt xvÀ. dvti vOU 
zQOTtQOv. Non expedio, olim conieci ad Hippocoontidarum caedem per- 
tinere, ózó9" omo 9 Inz:096 ZlogvuA£og T £gAn xopUrc bzrotordv- 
zov. Cf. Hesych.: voz moÓ. TOU x«l vov' voz z00«. Hartung oU. 
Evovrov viv, o9 ZloovxA£og Oóov BdAÀs viv ob0iv zl "Avvüvza.. 

Fr. 89. Apollon. Dysc. de synt. 212: 'H sOwnwQ, og &yev TÜ Tz 
"Aixu&vi: vix «vA. Fortasse Alcmanis est, quod legitur in Et. Gud. 
301, 6. (Cram. An. Par. IV 54. 23) «ooa»: oiov val xaooo» Bàs: 
sed non debebam eo uti ad hoc fr. redintegrandum. 

Fr. 90. Athen. III 81F: "Aixuüv Ób và crvgov)(ov uijAov Orev Aéyg* 
pibov 3j *. Amo ó0c gos óÀ x«l Ziacípros rü Kvüdviov uAov cxov- 
OUVGLY. — uio», legebatur Usiov. — xoóogoAov, À xcüOucÀov, B xo0v- 
peAAov, sed xoósuaAov tuetur Hesychius. 

Fr. 91. Athen. XIV 636 F: Kol AAxuav ó£ qqowv Meéyaóiww à' 
(om. P) &zo$. 

Fr. 92. Et. M. 171, 7: A610v, wai 0 uiv "Ifvxog c)6t0v Àfyst ... 
0 0b AÀwuáv: vavcía zoAAoxío (PD moeveía, Flor. moiiexío). Hoc qui- 
dem vocabulum ab Alemánis consuetudine alienum; conieci z«vcíav 
zéÀuv xío, quamquam alias placuit reveíe zz AAc wc ro (Fmecev) i lg. 
Nausicaae pila, vid. Hom. Od. VI 115. Hesych.: zcAA«: cqeiga $i 
zOvk(lov vopárov (scr. eu ro v) mezov]utvo. 











ALCMAN. ; 65 


93. [105.] 860 
Kel Kéígxvgog &ytircu. 


94. [1006.] 
-"Oxx« à5 yvvà siqv. 


95. [120.] 
Tàv Mào«v x«ravosig. 


96. [109.] 
Tàv iv O:66aÀ(g xAsív&. 


Fr. 93. Et. M. 506, 20: Kégwvo ... AAxudv quor Kal K. rysitau 
&mó so9s(ag vig Kíowvo, dAA' oOx slomro. Cf. Et. Gud. 316, 39. — 
Seripsi &ysiror, Schneidewin «ye. MA 


Fr. 94. Et. M. 620, 35: 'Oxx« 0 vóvr siqv* zeoa Alxuüvi, v0 ots 
Ox« Aíysi 7| ÓudAewTOG, sive OumAccioece Owxc' Ileoi zac, At Apol- 
lon. de Adv. in Bekk. An. Il 606: Ore Ox« xol gere 7t9i6G0U TOU x. 
óxx« à7 yvvQ. — Scripsi yvvc. 


Fr. 95. Eust. Il. 1547, 50: A£ysi 0b xol 'AAxudw* rà» uovcav xot- 
c)6s1g dvrl v0U Gqovícsug. — Moceav Welcker; x«r«oosíg ego correxi, 
Sane Eustathius sive auctor quem sequitur refert ad eve wrere, ita- 
que addit Atticos aspirare xa9«)cot, hinc dqerícsig interpretatur (ef. 
Hes. xoa$«06ot* &qovíco:) atque ipse antea hoc secutus sum, tuitusque 
est Lobeck. Soph. Ai. p. 357 exemplis speciosis sane, sed disparibus. 
Quemadmodum xereflotv et x«voxocfsw dicuntur, ad eundem modum 
Aleman xeresuw usurpavit, e& cum futurum diacrisin retineat, omnis 
ambiguitas procul habetur. 


Fr. 96. Schol. Hom. Il. u 66: ovrog xol vÓ xAtwóg, ovOfrtoQov yao 
ytvóusvov Qaoóvsroi mz«o' Aixu&vw vÀ iv Otccalío witírei. Scripsi 
züv iv O:ccaA(g, nisi malis vóv 6s66«4/0cov; neque vero xAeirog hic 
clivum significat, quemadmodum »xAsírsc (xAévew) dixit Apollon. Rh. I 
599 (idem vocabulum correptum adhibuit Lycophr. 601. 737), sed idem 
est atque x4£og, componit enim Herodianus adiectiva oxytona et nomina 
barytona eiusdem stirpis, velut uexoóg et ró udxooc, erswwóg et r0 arsi- 
vog. adde schol. Il. S? 419. Aleman fortasse «A5yrs: scripsit, cf. Suid. 
xAntog' Oóáo, contra Et. Gud. 327, 55 wAnrogs interpretatur zà7j9 oc. 
Hesychius, quem adhibuit Welcker, xAstr5' xA(pett, yovíc^ 7] cya, 
dóba: 5 óvoucor5. ut solet tria diversa vocabula coniunxit «Aeíre: vel 
xAívsu (Lycophr. zoóg xAíts& ysoAóqo), TO xAirog et 7 xi«ry. Non 
recte Lobeck 'Pmuerix. 292 scribit b TOÀ Orccalwó wisírs. et inter- 
pretatur xAiwuóv OsccoÀwxóv, Schneidewin coni. mag" Aixu&vi iv và &, 
neque melius Dindorf iv rà: Os66dAo xAsírsi. Aleman fortasse de 
magarum Thessalicarum fama verba facit quandoquidem magos e Thes- 
saliài ad mala averruncanda Lacones adhibere solebant, vid. Mei- 
neke Poet. Com. IV 705, quo rettulit etiam Hesychii glossam 6s6c«- 
A&mig: iveywxouóg Tig m«Qd Adxociw, corrigens: GsoceAiworag: iva- 
"Qqyuuóg cue. : 

PozTAE Lvm. III. b 


66 - POETAE MELICI. 


97. [118] 
ZA&0og &(uéva x«AÓv. 
98. [108.] 
KoAAà usAuGüouéva. 
99. T476.1 861 
T& fà xáÓsa. 
100. [16.] 
Tó véxvag &usvon. 
101 A. 
"ovéuurog Oegizovra. 
101 B. 


Etym. Flor. Miller Mise..291 post explieationem vocis vÀe- 
xópo9oo, quae legitur in Et. M. 776, 21 seq. exhibet haec: xoi 
LAixuév: utAiGxóvo rÓv Quógn, quae nequeo expedire. 


Fr. 97. Eust. Il. 1147, 1: 450og . .. 0 Zagisis iüÓog quoív, eg 
"Alwudv, A. sí. w. 0 lon» Agóiov ivósÓvufva svosióég. itaque jijótov 
Didymus littera Tóvc carere censuit, quam alii addere solebant, quem- 
admodum etiam Ahrens 4&óog scripsit coll. Hesych. 4eióog, 47906, roi- 
pu Of. M. Schmidt Didym. p. 342 qui in Philemonis verbis, quae 

ustath. adscripsit, recte quidem iambici numeri vestigia animadvertit, 
sed non recte Byzantio qui politicis versibus usus sit vindicat, nam 
Philemon Atticista iambicis versibus praecepta de sermonis Attici con- 
suetudine exposuit, vid. schol. Hephaest.: dg TÓ gepOpevoy 9v iéuflov 
dijuovos vois "AvzvuiGvos (fort. vov "Avrvxuovov) zeol Avtixjg (vviloy(ag 
tig $v r«ig AcÉsow. 

Fr. 98. Etymol. M. p. 486, 39: «oA&* vÓ «oc zoo Axuavt (add. 
DM xoAd, P «eiie ut conieceram) &evív, olov: woAà (DP wdAie) uzA. 
Cram. An. Par. IV 63, 13: zó xoA« zog Alv xoc $cclv wel xod 
psAuccouévoti. scrib. xoAld deriv «alid piAvcOouévoi. Cf. Apollon. de 
adv. p. 565, 13. 

Fr. 99. Apollon. de pron. 396 C: Aioheis psrà voO0 J- xov zücuv 
zTÀGw «cl yívog' ... xal AÀwuav Ói cvvsyOs cioligav gol rà sc x&- 
ósv. — Beripsi Fd, "Weleker et Bekker e, quod debebat £f& dici. 

Fr. 100. Athen. II 39 A: Oió« à' ÓTL "Avabavóglàns TÓ véxtaQ 09 
z0TÓv, &AÀAG TQ0gi]v tiva, Aye, Oed» es xol AAxua» Óf quov TÓ vé- 
xvag füuevot coroUs. fortasse etiam «v9r0g poetae est. Cf. Eust. 1633, 1. 
Hartung có delet. 

Fr. 101A. Eust. Od. 1618, 23: xev à? Uv mtd 'Hooiavà Aluua- 


viwiv qoTjcwv «cl "Aeréuidog "dot éuitog, oiov: Agzé£pcog 9e. ubi scriben- 


dum videtur 4ozc uiros. 





SRTUMEW EMEN PURSE 


SEA ZIEOIE OPI mes fa PET TS 


ALCMAN. 61 


102. [38.] 


Plut. de mus. c. 14: O9 uóvg 0» xiódgo "Anóllovog, &AÀ& 
xol evAwrxso xcl xi&eguGturjo togeryo 0 60g ... AÀor Ób xol 
eUrüv vOv Ozóv qecww cUA$Get, xcOdmio [oroosi Ó GguGrOGg psÀÓv 
zone Aàixpiv. 

108. [39.] 

'/Sehol. Theoer. V 83: lloé&iàe uiv &mó Koegvsiíov qnmoiv 
Ovou&cOe. roU Zhóg x«l Exgomcc víoU, 0g "v igdpsvog và AmóA- 
ovt, (và. Kágveio), "AAxukv. 08 ánà Kagvlov (P Ox. II Kagvíov, 
Kepgevéov Gen. a) rwvóg Toowxo). Fortasse Aleman Kgvov dixit, 
quam formam Praxillae vindicat cod. Ambros., adversante Pausan. 
III 13, 5. Quod exhibent EFN 4&mó XKoegvéíov rmwóg rov víoo 
vs Zhjuuroog (Zhjuqro«g Ahrens), ineptum librariorum commen- 
ium, cui ansam dedit scholion Zfwjrotog ÓÀ &mó ToU xoüvou, 
quod in Ambros. continuo subsequitur. 


104, [41.] 


Schol. Aristoph. Pace. 457: llgóg rovc olouévovg vÀw vso- 
TÉotov 10v «Ur0v slvoi "Agso xol "EvvdAuv, xar iní0trov' mwig 
0i "Ageog xol '"EvvoUg 10v '"EvváMov, of 0b Kgoóvov xci 'Pfac. 
"Aluu&va 0b Afyovciw Órà uiv róv cXtÓv Afyswv, Orb Ob Ouctgeiv. 


105. [43.] 


Pausan. III 18, 6: 'Ec "AusxÀeg Oi xenoUcw ix ZXmcpuee 
morwuóg iGr. Tíoace.  Ouyoríga Ob vouífovcw sivor roU Eugora 


rjv Tíocev: xol moóg cvvij Xogírov lórv [:góv Goívvog xol KAg- 869 


rüg, xaO Ó3] xcl Aixu&v imolqctv. 


106. 


Athenagor. Legat. pro Christ. e. 14: 4ixu&v xol 'Hoíodog 
Mxósav, xci (duo codd. Clarom. 7) JNiófwv KíAmeg (fdovvrai 
$s0vc). 


107. [46.] 


» Plut. de Herod. malign. c. 14: Keíror ràv zeAeiv xol ào- 
ylov &vügàv ovy "Oumooc, ovy "Haíodog, o)x "AgyíAogoc, ov Ilel- 
Gcvógoc, o9 Zrqoíyogoc, oUx "AAxudv, ov Ilívóegog Alyvztíov Foyov 
Aóyov 'HoexAfovg 13] Qoívuxoc, &AÀ fva voUrov Gao: m&vrec "Hga- 
xÀée vóv Bowrtov OóuoU xol Agytiov. 

5* 


68 | - POETAE MELICI. 


108. [49.] 
Tzetz. in Il. 65 ed. Herm.: OeA4c, Ilv89eyógec, llÀévov ct 


xel of Zvcuxol Ówwpogev iGwc, Óciuóvov Ts xeLl 5oocov' Óeíuoveg . 


y&Q qcGxovow d&Gopurovc sive, ovoíeg Toccc OP wvy&g Goudrov 
Oiofvysíonc. 'OgopsUg Óà xal "Ounoog, '"Hoíoüóg ve xoi "AÀxu&v 6 
vgozoi0g x«l of Aowrol mou GAkqvéAAog vere ixüfyovran. 


Fort. pertinet ad Fr. 69. 


109. [54.] 


Aelian. Var. Hist. XII 36: "Eoízec:v oi áogaio. mig toU 
&9rOuoU rv vic Niue meíüov wr, cvvdünv dAMjAow ... "AÀn- 
p&v Oxo gol». 


110. [55.] 


Aelian. Hist. Anim. XII 3: 'Owjoo uiv oov toviv Edv9o 
TÓ immo Óóvu cvyyvouqv véusw Gb moupe ydo' xol Aixu&v 
Ót quuovusvog iv oig voiosro:c "Ouxoov ovx Qv géígowo civiev' 
Éye, yàg GElyotov sig ei0Q Qv mocríorQv rOÀuav. 


111. [119.] 


Eust. Il. 1154, 25: Kol Or. àxuovíóor of otgevíóc: ÓqAoUcw 
of zeÀcioL, cc Oi xuovoc Óó ovgevóc 0 ;dixucv qecw Ícrogei. 
Sed videtur "4xucov scripsisse, ita non solum Eudoc. 26: dg i 
"Awuov 0 ovgwvóg 0 LAÀxuAv Ícrogsi, sed etiam ipse Eust. 1150, 
59: 0 voU Kgoóvov moro "xuov ixoAsito &mó rác vroU ovgevoU 
q«Glv &x«urov qucsoc. neque tamen ista interpretatio satis 
habet auctoritatis, nisi quod Hesych.: &xucov' dme91c' Koóvog: 
ovocvóg. Alii potius Coeli patrem ferunt, quemadmodum Et. M. 
49, 47, qui ex scholüs Homericis eadem fere quae Eust. 1150 
exhibet, ó ro0 Odoevov mzcr6o dicit, Bekk. An. I 367, 12, He- 
sychius: "A4xgovíóge 0 Xegov xoi ó Ovg«vócg' "Axuovog y&o mic, 
Cornut. de Deor. nat. c. 1: vig 0? vÀv moupróv "Axuovog c)r0v 
(Ovoavóv) FIgacev sivo: vióv. Hesiodi versum affert Schol. Sim- 
miae ap. lacobs Anth. Pal. T. III 824: "Zxuovíóev 0 róv o$- 
ocvóv, "Hoíoóoc" Iwiw uiv "Axuove Ffuxrv, àmó Ó' "Axuovog o0- 
o«vóg, quibus Comes Natalis si recte memini addit Zcxev. Su- 
Spieatus aliquando sum Alemauis hunc esse versum, id quod 
etiam Hermann Op. VI 271 censuit, sed potius ex 7'itamomachia 
petitus, quam. videntur nonnulli Hesiodo tribuisse, vid. Cram. An. 
Ox. I 75, 12: of 0à dxuove vOv oi9í£go, ci0fooc Ó' víóg Odoa- 
vóg, Og Ó viv Tirevouwyluv yodweg (sec. Philodemum zw. ee. 


863 





CEYoURIU ME DEPT S 


P t: À 
gn. 


ALCMAN. 69 


p. 61 huius carminis auctor omnium rerum primordia repetiit 
ab Aethere). Etiam Antimachus fr. 42 Coelum "4xuov(ógv ap- 
pellat, Charon autem dietus est eodem nomine propterea, quo- 
niam malleo armatus ferebatur. Ceterum cf. Roth in Kuhnii 
diario II 44 seq. De Acmone etiam O. Schneider Callim. II 
p. 415 disseruit. 


112. [86.] 


Athen. XIV 624 B: Tesrqv Ói vv &ouovíeov GDovysg moror 
&Ugov xoi uereyeugíGevro, O10 xcl rovg meg& roig "EAAqciww evAqràg 
Qovylovc xol Ooviomoemeig v&g mQocmyooíeg Üysv, ológ ióuv 6 
zag& "Aixuüvu Eépfac xol "EÓcov xci Tijiog (fort. TóAog le- 
gendum). 


113. [57.] 


Schol. Hom. Il. y 250: M»jrmo llowiuov, Gg qnot lloogV- 
Quog iv và meg vÀv magoÀzÀeuuuévov tQ moujvi; óvoucrov, xor 
uiv Aixuüva rÓv uzÀomoióv, Zevkizmn, wer. 05 "EAAtvixov, Zxovpo 
(D et cod. Vindob. n. 49 Tovuo). Cf. Eudoc. 194. 


114. [58.] 


Plut. de mus. e. 5: To) ài IloivpuvsQoorov xoci Iívóngog 
xol Alxpnàv of r&v uslàv zoural Quviuóvevoev. non recte O. Müller 
Alcaei nomen substituere voluit Dor. II 315. 


- 115. [61.] 


.. Behol Aristid. III 490: 'O Korg ó5 róv móvrov' magot- 
píc iml tÀv tiÓóvov u£v, mQoómowvutvov Ó' éyvosiv' &vr ro0 


- vq6iovQc eyvoti Tqv OéÀervuv. ... AÉyevat Ób d meom xol 


"CENTENAR Mss 


MUI PECTUS EP Tr MESES 


oUroc' 0 ZuxtÀóg vqv OAÀcvrav. AZ 0g« (sic A, cvgec BD 
Oxon. tanquam proprium hominis nomen, 6)x« videntur legisse 
Apostol XIII 6, Arsen. 388): ydg, g«oí, rig Zuxeióg iumogevo- 
uevog xal veveynóeg, sive ixmscow, iml mírgeg weüwusvog, og ya- 
Aqwnudcav cós vqv 9éAÀertav, olód qwow & BovAsn.BoUvAe y&o xol 
«vtóv g& AefloUoe xeremovríóe, iy 02 viov oixóv ix med0g : 
olde và G& cogícuere. "AÀxu&v Ób 0 Àvguxóg ufuvmro: vüg me«Q- 
ouog.  Alemanis testimonium haud dubie ad pervagatum illud 
'O Kgrng &yvosi vàv 9dAacomv (Strabo X 482), non ad novicium 
0 ZuxtÀóg viv 9«AecGav revocandum. Sed Alemanis loco Alcaeum 
testem adhibet Zenob. V 30: 'O Ko5c rqv O9déA«vrav iml vóv 
iv olg Óuegígovor, veUre. gebysww. moocmoiovuévov 1) tagouuía Poxív, 


10 i POETAE MELICI. 


émeióv] vorvvixoyvovot of. Kosjveg yévovro* ué£uvivot voívqe Aluwatog, 
ut utri fides sit habenda, nescias. 


116. [62.] : BT 


Aristid. II 272: '44À' opc dà vw)re llÀévovog yéow: Lov 
vÓ ytitÓvquo &Àuvoóv, Og qqow, ubi Schol. T. III 635: *41- 
pugóv ysuóvmuc Àxuav 0 vguxóg voUro siwev' Gvrl voU ví xwexóv 
dou yelvova Fyew. vijv. 9dAecGav, v Ov v Aí&g IÀerovwn $uv. 
Cf. Apostol. II 23. Arsen. 43 (L4àAuvoóv yewóvquw fufAsms móooo). 


111. [15] 


Athen. I 31 C: '4ixuév zov &mvgov oivov xol &vOsoc 
0c0ovrc gor vóv ix Ilévse Àóq ov, 0c écv. vómoc Zmoovgg &m- 
éyov 6rdóie Émvà (E C) xol vóv ix AevOidÓcv, dgUueróg vwoc, 
x«l (om. D; verba «ei züv ix Kegvorov ... "AgxeÓ[eg hic collo- 
cavit Porson, vulgo leguntur post Zro9uírav) vóv éx Keovorov, 
0c dev. mÀqolov "AgxoÓec, xol róv iE Oivo)vrog xoi vov d 
'OvóylAov xol Era9guGv. yogíe 0 vare, và xci (verba và xol 
plane delenda videntur), mAqoíov llwévqg' qw«oi yoóv: Oivov à 
Oivovvr,áódov (Olvovvudógv vulgo, Oivovvraóe B. cf. Plut. 
vit. Lye. 6): *j 4ív9uv 5$ Kegscriov 7 Ovoylw 5 Xza9gut- 
vov. Gzvgov Oi sims z0v ovy &wutvov: dyodwvto yeo f£g9oic olvoig. 
Kepbottov oivov ex Alemane affert Strabo X 446, Eust. Il. 281, 
10, Steph. Byz. v. K&ovcoroc, illud autem &v9cog 0cÓovre affert 
Eust. 1449, 12 et 1633, 51. Pro OvoyAw Casaubonus 'OvoyAitev 
probante Meinekio, sed tuetur paradosin Hesych.: 'OviyAw: cidog 
oivov, qui hue respicit etiam s. v. zfévO:c. Poeta fort. scripsit: 


Oivov à  (eivüv) Olvovvucdav 
q 4év8uv xj Kogvoriov io, "Ovoylv 
Q 2xeOuírev v "« Hive ÀAógov 
mvgóv v& x«l &vOtog 0cÓovr . 


Fuit haud dubie olim .ofvov et Fowovrwóev scriptum. De ori- 
gine vocis ojvog varia commenti sunt nostri, alius aliter primor- 
dia humani generis ad suum arbitrium exornantes, scilicet non 
animadverterunt, oivog oivoógg qui diceretur ab Hippocrate. 


118. 


Aristid. II. 508: "Eréoo0: voívvv xoAÀozuüfóusvog mwo' OG0ig 
eUdoxuuci (Aixuiv), voceUre xel rowwUra POvo xercÀéysi, cov £u 


ALCMAN. T1 





vüv to)g dOl(ovg yoepperiór&g fmrtiv, o yüg reUr clvct, Àvoi- 

- TeÀtiv Ó' a)voig xol pexQév, cg Lowev, dmeOsiv 000v u&Alov 7 
mégh rÀv JXxwemó0ov dvQvvre mQeyuereUtGOn. — Aleman praeter 
varias gentes, apud quos nomen suum clarum esse iactabat, etiam 
fabulosum hominum genus commemoraverat Zrey«vózoóe«g, vid. 
Strabo I 43: 'Heiódov 0' o)x &v vig cirwtGcrto Gyvowv, "Hulxv- 
veg Aéyovrog xci MexooxepcAove x«i Ilvyuc(ovc, o$0i y&o coro 
'Ouxgov rc)re wu9eUovroc, Ow ici wel ovro: of Ilvyucio:, oU0 
'"Aixu&vog Xxeyevómo0ag íórogoUvrog xr. Similia. ibid. VII 299: 

"'Aixu&va Ói creyevómodeag (Afy&w). Adde Cram. Am. Ox. III 
370, 8. Vulgo aves palustres diei solebant creyevozoósg OgviOsg 
(vid. Arist. Hist. An. II 12. VIII 3. Hesych. oreyevomo0sg 09-865 
vi9sg). Aleman autem non hac forma videtur usus esse, sed 
aut Zreyovézmodog aut ZvreyvómoÓcg dixit, Idem vero for- 
lasse praeterea alias fabulosas gentes recensuit, quarum magnum 
numerum exhibent Strabo II 70, XV 711 et Tzeiz. Chil. VIII 
629 seq. ubi qui v. 767 govoroxQre: dicuntur, emendandum est 
"Evoroxoires, ut recte vidit Lobeckius, quemadmodum iam 
Kiesslingius idem nomen v. 638 restituit, cf. Nonni XXVII 94: 
dvéogeg OXwroxoivo,, oic; Ofuug doAuoicww im" eUccw Unvov lavuv. 
eosdem nugator aliquis inseruit gentium Asianarum catalogo in 
Xenoph. Anab. VII 8, 25: xoi KóAyot xci Mocovvouu xcl Koirot 
(s. Koiter), nam xal "Evoroxoive: ibi scribendum, nisi malis Xa- 
pouxoivei. — Àc nescio an similiter decipi se passus sit Plinius 
Hist. N. IV 83, ubi in portentosa librorum scriptura Enoechad- 
loe (enoaedioae al) non Hellenoscythae, ut Urlichs coniecit, sed 
hoc ipsum nomen videtur delitescere, ac fortasse idem adscriptum 
fuit Christi imagini, quam Tertull apol. 16 et ad nat. 114 de- 
scripsit. — Ceterum de hoc Alemanis carmine disputavit Schnei- 
dewin ad Orion. p. 20 seqq. cf. etiam supra fr. 25. Fortasse 
hue pertinet etiam Hesychii glossa T:90vóxouov £9voc. 


^ 21497 f9.] 

Diod. Sicul. IV 7: llegh óà vàv MovcoóOv, éma«uzso juvyg- 
cOnusv iv roig ro) Zhiovicov moet, oixciov àv er OuAODeiv iv 
xtqaloloig' r«Urec y&g oí mÀsióro! vv quv9oyocégov xol uro 
of ócÜoxiueGuévor qe«cl O9vyerígug sivou Zfióg xol Mvwquocvvme, 
0Miyo: Óà vrÀv mowvv, iv olg icri wol AÀxudv (LAixualov FG), 
Svyarígag &mogeívovra. ObgavoU xci I5c. Cf. Schol. Pind. Nem. 
III 16. Sed ipse Aleman fr. 45 et 59 Iovis filiim Musam ap- 
pellat, Apud Clem. Al. Protr. 19: r&g à Mocag, dg "Aixev- 


TETTE NTRIUIRTENERCRNUE NETS Y TERT T 


12 : X POETAE MELICI. 


dpog Zfióg xol Mwvmuoóvvqg ycvewAoysi, nescio an "ÁAAxu&v seri- 
bendum sit. 


120. [96.] 


Hesych.: '4«v89« (vulgo "4«v8«): sidoc iveríov met "Al- 
u&v. q -Aouwropéve. Eadem Cram. An. Par. IV 84, 18 ubi 
devOo. ... * Aguorogever, corrigunt xel "4o., conieci cc "4oicro- 
oc«vqgc, ut grammatici glossae Laconicae intelligantur, nisi forte 
Aristophanis commentarius intelligendus est, vide fr. 16 col. I v. 32. 


121. 


Cram. An. Ox. I 55, 7: "Aydfo ... v0 Qevucfo, Omso mc9c 
&yQ, Fovv 0h mop! JAiup&vi A)r0v dygG. Videtur ipsum hune 
versum adhibere Herodian. m. gw. à. 22, 15: £ori y&g xol mepi- 
omousvov imi Osvrígug Gvfvyleg (dyÀ): eov! Gv v0. ys go£oc 
&vógoc. Fort. scrib. ev. àv vó0. &y& yo£oc &vrjo, sed Doris 
&yij flagitat, itaque nihil audeo decernere. Hartung haec ab 
Alemane aliena censet, corrigens zó00 ym ... &vógec, quod sane - 
Apollonii locus Argon. I 236 commendare videtur eur! àv &ym 
q0foc Gvügeg vmelo. GÀc vovrílAeG9o:, sed adversatur Herodiani 
auctoritas. Lehrs Callimacho tribuit, sür v 00 &y& qgofog 
&vÓgóg scribens, cui assensus est O. Schneider, nisi quod &vógogc 
tuetur. 


122. [115.] ; 866 
Eust. Il. 314, 41: "4yégog oi 03 of &yav yéoec Fyovreg ... 
óqÀoií ÓÍ qecwv oUroc v AéÉug rove GtuvoUc, oc JÀxu&v fovevar, 
"Alxaíog ÓÉ gect xol "Aoy(loyog &yíooyov vov &xocuov xoi dàÀe- 
fóve oióc. Proprie dicebantur tauri grege superbientes, nam 
idem est quod &yéAevyoi. 


123. [99.] 


Etym. M. 22, 30: "Afo ... 0 ób '"Hoo0wvóg iv và mol 
zoOv Aéyst, Oc. mogéycyóv iorw dm voU yog &ylío wel wore 
Gvyxomqv Gto ... mó9cv Óà Okov ix voU rÓv ÀAxu&ve timsiv 
&yícÓso vu roU tco, sed Va: àyícÓco c)rOg' Avr yàg ToU 
&yífeo xol &fo dvo Émoolvov simsiv, &ylcóto simev. Fort. &yto- 
óso0 à avrog. 


194. [88.] 


Steph. Byz. Aiywàóg ... ró &9vixóv Alywsóg, 10 Owhuwóv 
Alyws xol AlyraAlg maga Alpi. 


ALCMAN. 13 


125. 


Argum. Theocr. XII: Koi '4ixu&v  rég émigéorovg xógeg 
i3 dÍrag (cod. Ambr. deírag) Aéyei, ubi L. Vat. 3: "AAxu&v Ób vàg 
díreg qood&g dmeocorovg quwoiv.  Corrigo dfviag x090c, ef. 
Etym. M. 43, 40: icíag qooddg* upalv 0b vàg doo, 
: 'Hoo0tevóg | oonegosvróvoc Aye «x0 TOU oig , aiidog, afridag 
: xel &mofoAy roU 0. of Ói mot. *1gov Afyoveiw, Ort &l wv ovrog, 





00x dgtiev exor 10 Ó, rà E dnó TÀV ee ig. 9nÀvxÓv 
0Ux dmopiàAovot 10 Ó. Guéwov ovv megoboviwv &mó oU Grm. 
Cf. ibid. Gaisford et Et. Gud. 23, 3 et 12. Hartung dGiríag 
xógeg praefert. 


126. 

Hesych: A4Aífamvov (cod. &Aufémro:g, fort. &Aigmvoic: 
mooppvooic x«l aA(feanvov) moopvo&üv Ogvw. "Ayotóc xol AAx- 
piv (eod. dÀ.pueg). Sehimidt seripsit &Aiczroic" zogqvooic, quem- - 
admodum ap. Etym. 62, 45 extat, reliquis deletis, nam .Achaei 
nomen ad aliam glossam «A«zoó« refert, Alcmanis autem nomen 
omnino alienum esse censet, corrigens xel aAífag. 


197. [89.] 


Steph. Byz.: 4vvígogov' uiuvqvos "AÀxuév'' of. oixotvteg 
"Avvíyopor xol "Avvíyaosc, nÀnoiov IleooQv xsíutvoi. 


128 A. : 
Steph. Byz.: 4o&£a: 1j 7 "Apotot Füvoc "làvolag, oc !AM£Eov- 861 
0ooc KogwgAnc iv rà mspol rÓv meg Aipu&vi TOTLXQg tíi- 
oxpévov. 


128 B. [90.] 
Steph. Byz.: "4ovf«' v0 i9vixóv "Aovfag' oUro yàg 'AAx- 
pv. Ita Gronov, A "Aoovf« et "4oovfec, RV "Aoovff« et 40ovf- 
| Bec, Westermann "Aovffe et "4ovffac. 


: 129. [91.] 

Steph. Byz.: "Aésóg ... IAÉEnavógog 0' 0 Kogviog iv và 
mol rüv mug Àxu&vi romixóg foroonuévov MirvAqvaíov 
&moixov iv vj Muvoío mov !4oGóv, Oxov 0 Gagxogeyog yíyvi- 
vo, AíOogc. 


ATTE -—-"Tn 
* 


202-9 «1 


14 POETAE MELICI. 


130. 

Hesych.: Bà5o (BAfjo) ó£Asug" 10 08 evo xoi &o9uo (ni9puo 
corr. Schmidt collato Hesych. ei9ue' Ó£Aseg)' mea LAhxpodei 3, 
Aé&u. Schow '4Axeío, e Aeolicum vocabulum dicitur in Et. M. 
200, 27; Alemani iribuit Meineke, quem secutus sum, quando- 
quidem Et. M. non Aeolensibus tribuit vocem, sed AioAumv rgo- 
civ agnoscit, neque quod Sophro Syracusanus óelqrov dixit, 
Alemani gA5o abiudicandum, quem saepe o/oA(feuv testantur gram- 
malici, sed optionem difficilem esse confiteor. Nam ó£Aewo, quod 
nostri homines a voce óóAog repetunt (idem veriloquium prae- 
ter alia iam veteres commendaverunt) descendit a verbo géAAo, 
quod Arcades ó£AÀo pronuntiaverunt, quemadmodum óffeàóv ab 
eadem stirpe ortum Dorienses 0ósÀóv dixerunt; itaque f5o tam 
Aeolensibus quam Doriensibus licet vindicare: omnino in voca- 
bulis, quorum origo mature est oblitterata, admodum variant 
' dialecti, neque decet talia ad normae constantiam exigere. 


131. [92.] 
Steph. Byz. v. Iwoyege. ... Aixu&v 0b 9qÀvxGg tqv Ddp- 
y«oóv gov. 
132. [101.] 
Etym. M. 228, 35: ltoy/ge' 0 vmóvouoc, xvoíoc Ov ov v& 
VOorc géoezen :& Oufoie, yeoigvye TLv& Ovro, và m0 yWv OQUy- 
poro, xol xor Gvyxomiv xol uevoéOrciv wol diioswiuov yeoyvoo* 


Gv sig và lOoyuvgoa* 0 Ob "Àxucv Oi& ToU € ytoyson (y£o- 
jyvoc) pqoí. Cf. Bekk. An. I 233, 27. 


133. [125.] 


Sch. Lucian. Anach. c. 22 (Bachm. An. II 339): l'éggov 
. Aixu&v Ób imi àv olorÀv véOtuxe Qv Afkw. 


134. [93.] 

Steph. Byz. v. l'ewxóg. ... I'oeixtc (A Iooitg) 0à mao 
"Aiu&v. ef vv "EAMQvov wríosg ... Fox Ói v uevemAoouóg T 
vic locit sóOsíeg wAcig [ioviv]. 

L4 


135. 868 


Bekk. An. II 949: 70 do&v zeo' Axuüvi zou O£vverat, 
yeyovóg oUvo' Oxuv, Ó&v, Óocv. Of. Io. Alex. p. 42. Adde Apollon. 








ALCMAN, 15 


de adv. Bekk. An. II 570: xol ró Ó&v zÀsov«c«av vQ 0 ovx &vr- 
ixuro, ubi cum Schoemanno óo«v restituendum. 


136 A. [94.] 
Steph. Byz.: '"Iecmóóvsg" £Qvog ZwvOiuxóv. ... "Aixp&v 0b pó- 


vog "Eccqóóveg (sic R, 460:0óveg A, '4os0óvag V) evrovg qm- 


GLv' £bgloxevcn Ob 5 Ósvríge mag  GAÀoug Óu& voU i. 


136 B. 


Et. Flor. Miller Mise. 136: zó 0à £éroege moegQ& "Alxu&vi 
xovoviGrtov xcr& uevomAeouov «7-0 TOU Lcroogov. 


137. [102.] 


Etym. M. 420, 48: "Hóvuog ... v0 Ó& ontgOcnxóv qÓvgué- 
Gratov AÀxudv £qu, Schneidewin &àvuécrorov. 


138. [192.] 


Eustath. Od. 1892, 44: "Er: ióréov, xol Ovt r0 siguuévov qv 
iml voírov fvuxoU mtQ0GGztov Ó "AÀxu&v cg Ayet, peveriupévov 100 
v elg 6 ZhogixÓg og 0 Hooxt(ómg magodíómcw. Cf. Favor. 234. 


139. 
Cram. An. Ox. I 190, 20: 'Hzi 0? Aéyei "Alu. àvrl voU mjotv. 


140. 


Cram. An. Ox. I 55, 21: Zeoqusíoros TO wéoyegog ... xol 
r0 OwxAvxóv meg  Aixuüvw xooycoauGu poveig. xol émloonue 
x«oyceoGc. Legebatur xeoyeosGot. 


141. [117.] 


Eust. Il. 756, 30: 'dvuO£cnu ro0 v slg À, c Gvttw6roryoUo: 
Zugisig iv và gqíhvarog gívravog ... Aero, fvro, xal Zfogukdg 
yévro, xAero, wívro megk "AÀxu&vi — Alemanis verba cum non 
sint adscripta, non licet diiudicare, rectene an secus grammaticus 
hoc edixerit. Nam potest xévro etiam a stirpe KENN repeti, unde 
xívoau, wívroQ, xévrgov, wsvríwv, et composita KevOímmm, Kévrav- 
qoc descendunt, ut Aleman media forma vice agentis sit usus. 
Neque recte idem grammaticus Homericum yévro ad £Aero rettu. 
lit, quod G. Qurtius recte vidit descendere ab ea stirpe, quam 
Cypriorum vocabula &zóyeus (&qsAxe) et Uyyepog (cvAlefhj) osten- 


16 . POETAE MELICI. 


lani: mediam formam firmat quamvis corrupta Hesychii glossa: 

yévvov* Kóngoii, xol Aéfs xol x«0:fe, ubi duo diversa vocabula 

composita esse apparet, yé£uov i. e. Acfe, alterum oblivium yev- 
- , . , , , 

vov a yovv descendens i. e. yovv xcov, xc9i£e, quemadmodum 

yovvoUc9«t, congeniculare, ingeniculare dicitur. 


142. [104.] 


Zonar. 1190: KeoxoAVgoc, oUrog 0 -AÀxu&v Pyorcero avr 
vOU xgexoAuge, fov. Ob volvo zwOog' vO Ob weoxolUgo myqvr Àvgo. 
t0 yàg xoéxe, xgéxs wyóg dor. Tio xi9coeg. Adde Et. M. 506, 
17: Kéíoxog' 9«Avxdg Gxsüóg Tw, Gomso xol roímovo T] 9wvo« 
qoÀxx.  KsoxoAvo« (hoc vulgo deest, sed add. DPM, cf. Min- 
gareli cod. Nan. 496): ovrec 0 4Àxu&v £yoncero. üt haec sit 
nova glossa. Prior glossa Kégxoc totidem verbis legitur in Bekk. 
An. I 271,11. Ceterum cf. etiam Suid. KegxoAvge" Ovope rómov, 
ubi fort. róvov legendum. 


143. [84] 


Athen. III 81 D: Kvóovíov óà wjiov uvypovetat Zrmot- 
qoooc iv '"EAévg oVvog ... xol Alxucv. 


144. 


Schol. Hom. Od. 4p 76: 'O àà "Àxu&v xol ràg yvé90vg ud- 
Grcx«g quoi mwo& TO uocioQor. 


145. 

Etym. Gud. 395, 52: Mwwuwm, gevup« ... xev Of, 
qeoí, Qógxov cbvqv xol BAímousv y&o vj Ówxvoícg rà cQyaio, 
Eadem duo codd. Par. not. ad Et. M. 589, 16.  Emperius coni. 
meAíóogxov, O. Müller po«cídooxov, Hartung zoA«etó009xov. 


146 A. 


Appendix Achill. Tat. Isag. c. 2 p. 166 Petav.: dg zov xci 
"Alwu&v ópocroiyovg éxditce vàg év vébsu gogevovoeg maoüévovg. 


146 B. [112.] 


Schol. Hom. Il. o 40: 7€ y&o sig vg Miiyovre yiwue 9165À- 
Aefiat, uz Ovra Emiüerxe, megelnyousve 0b vQ 0 djvot uóvo 3 cov 
iro qonievta, 0&ovscDo, OA, xoc, ITooicís, goovrlg , ovg 
v0 fov meg -Aixuüvi. | Cf. Arcad. 35, 3. 





ALCMAN., Ti 


141 A. 


.Et. Flor, Miller Mise. 243: swoere, míoere' wol me! 4Àx- 
p&vi* zégaca za9Gv. Fortasse scribendum: zo«c (IB)e no«9óGv. 


141 B. [95.] 


Steph. Byz.: Irvot6oow vico: Óuéqogot, Gc Ilizvottg xa- 
Asi "AÀxudv. Cf. Eust. Il. 355, 465. 


148. 


Cram. An. Ox. I 343, 11: Kol màA$roov ró mwócAbv xol 
vmoxooiGriXOg simev "Aixu&v mÀc99iov, scr. mÀq9oíov. cf. 
Ammon. p. 109. Fortasse petitum ex carmine, in quo Ulixis 
errores descripsit, vid. fr. 28. 


149. [107.] 


Et. M. 663, 53: Ileoíqoc, ix voU lleoujone, «gov ró 3 Ile- 
elnoc' re Ur &àv co. mooreÜT, mag JAixuGvi, Ort, xÀivov cUrÓ, uj] 
4Avuc" o9 y&Q dxoÀovOsi | werdAn&ue, si yfvowo llegujoovc, moóc 
vv lisoujoug sv9si«v.  llsgh mo9Gv. Lobeck Proleg. Path. 282 
coniecit poetam llsoígo scripsisse, ut lleoímgog a grammaticis sit 
profectum. Pertinet fori. ad Hymnum in Dioseuros, fr. 12 seq. 
nam pater Tyndari fuit. 


150. [98.] 
Hesyceh.: JNxosvc* 9eAc6ot0g Óoíuov' Aixu&v xol Ilóoxov 


Nd ra 
ó vopoter. 


151. [44.] 810 


Suid. v. 490ovíe* ... xol meg "Aixu&vi 0f, Ore quil 496- 
viov víégag ini vijc "Egidog, vwig &vrl voU Grvyvóv P£&avro, Evioi 
0i dvi voU uéyo, imsl mgóg cvv Aya. 


152. [108.] 
Suid. v. quAeUg* im" xgov yoooU [oreuevog' 09tv xol qiÀO- 


AjiÀog mec "Aixuüvi, i! quioUGe im (xgov q0900 loracOcu. Cf. 
Phot. 654, 15.  . 


153. [110.] 


Sehol Hom. Il. u 137: i6ec 0» fefegvróvror, ime xol ro 
veUog éfegovero, xol r0 ToeUog xÜguov xol ró dpevog map 


"Alku&vi. 





18 : - POETAE MELICI. 


Bekker An. II 855:.'O émoxoguGuóg Ovou& d6r; wuxoóTqrog 
Qugevrixóv xol xógeug fomóg' Aeufvevos 0b Évexsv. voU moémovrog, 
Og zo! AÀxu&vi * * * xógot y&o c[ Afyovcoi Exemplum ali- 
quod excidit, atque etiam nune reliquiae huius poetae abundant 
deminutivis vocabulis. Ceterum cf. Cramer. An. Ox. IV 273, 
12: « Óià v0 moímov, og mega "Aixp&vi sUgoutv (legebatur Zyovri 
sed infra 329, 11 ubi eadem repetuntur z«geAxcv sUgouev extat) 
T&g mzw«QOivovc vmoxoguGtuxoig gocpéveg Affscy mgímti y&g voUro 
zugOfvoig. — .Alcmanis fortasse nomen .Alcaeo cessit (quae mo- 
mina a librariis saepius sunt permutata): vid. fr. Aleaei 115 et 
144. — Nauck Alemanis nomen restituendum censet apud He- 
rodianum sz. uov. Af. 9, 31: Evgvzóv: àÀxu&v: Oici 0 Ew- 
ovzÀv, ubi legitur sógvmóv dcÀxuoig 0s QvmGv, contra Lehrs 
edidit E$ovmdv' JoxtÜcwovíoig Evgvmovióci. Locus nondum 
persanatus. — Schol. Hippocrat, V 484 ed. Littró Alemani iri- 
buit versum: 6e xol "Axgev quoi: iv uiv  evOgdio óoyol xe- 
xouuévor wvgíet, hoc est: 

'Ooyal uiv &v9gomov Owxexouafvor wvolou. 
at hie versus vel propter numerorum indolem Alcmani abiudi- 
candus recteque ab aliis Bacchylidi tribuitur, vid. Bacch. fr. 44. 

Sosibiüs cum in Alemanem scripserit commentarios (vid. 
supra fr. 20 et 75 et 90), fortasse etiam alia quaedam, quae pro- 
babiliter referas illuc, ex poetae Laconis carminibus petita sunt, 
velut legitur ap. schol. Theoer. V 91: Xoeoífiog à r&g &vsuo- 
veg mog& dixoc. GOoívideg xoAso9o[ gquow (ubi cod. Ambr. 
 xeÀt). item apud Hesych. Zd&vóv&' Ofvógov 9euvd0sc, ov rà 
&v9oc qooixv xóxxco Zugsgij Pysu cc Zwoífioc. nam quod ibidem 
est zsogílo' Xoocífiog, wógiov vou, potuit in alio grammatici 
libro mentio fieri nominis, quod Laconicum esse constat, vide 
titulum ap. Welcekerum Opusc. III 251, 22. 











V. | 871 


A RIO N. 


Ug Uu XQ 2 uiu. 


10 Vw g'U ot 


x 
VM L9. 9uv9Ku-wuvuUu-wvuU--— 
wu 


La] 
15 Cu z2vuvu-vuV 
EE UAI ELM M es 


AE QUU uw - 


IC 


nd M eei WE eros. Moe 


Arion. Aelian. Hist. An. XII 45: Tó ràv ósiqéívo» qUAÀov Gg tic. 
quiodoí rt xci qíAavio, rexuQouócor. (xavóg xci Agíov ó MnO9v- 
pvalog, x vs roU dycAuerog voU imi Towdgo, x«l ro0 bm corOU 
yo«gérrog invyocupuoarog* fori Ób O0 Éniyooupua: 


"A9 avárov rouzatcuv Aogtova, KóxuAovog víóv, 
Ex Ziusloo mshdyovg cóctv Óyuuo vó0«. 


"Puvov à? qagugtroiov rà llocsidówi wol ngrvoe vig àv OeÀqivov 
iru hii ofovel xol vrooroig fodygux Íiwrívov, ó Aoí(mv Pygews* 
xal ferwwv 0 vuvog ovrog" Twicocs wrÀ. Arioni carmen abiudicat kh 
in Actis Acad. Berol. 1830, 74, antiquioris tamen poetae esse statuit, 
cf, Weleker Opusc. I 95. Etiam Bunsen (Gott in der Weltgesch. I 374) 


80 , - POETAE MELICI. 


"Pyuore 9iov, 872 
zÓvri.6 qyovcorgQíeu.vo llóosiÓov, 
y«uxoy', éyxouov &v' GAuav: 
Bocyyíows zsol Ób Gà mAcvo( 

5 )TJoeg yogevovot xvxAg, 
xovgouou. zo0Qv (uci 
éAkgo  &vazaAAóuevot, Guuot, . 
qoi&cUyqsvsg, oxv0gouo, OxUA«xsg, QuAO[LOUGOL 
üsAgivsg, évaAx do£uuece 

10 xovo&v Nmosiócov $s&v, 
Gg éysívoav "Augutoíva 
ot u ssa lléAomog y&v émi Tewagíav &xváv 
émogevGere mzA«GOucevov 2uxsAg évÀ móvrQ, 
xvQroiG. voxoig Oy£ovreg, 


tuetur, frustra. Mihi novicium omnino videtur carmen, quod ante 
Euripidis aetaiem vix potuit componi. Neque tamen mala fraude haec 
ficta esse arbitror, sed videntur hi. versus petiti esse ex dithyrambo 
sive nomo, in quo Atticus poeta nescio quis fabularem Arionis memo- 
riam. non tam dedita opera quam per parecbasin illustraverat: quos 
versus Aelianus errabundus ad ipsum Arionem retulit. Etiam Lehrs 
(Populüàre Aufsáàtze p. 204) hoc carmen, quod Hermann (ad Aristot. 
Poet. p. 235) venustissimum esse censuit, antiquo poeta indignum iudi- 
cat, non solum quod nimis sit exile, verum etiam quod attica dialectus 
passim dorico sermone temperata insit: sed quod ab ipso Aeliano hos 
versus conditos esse suspicatur, omnino fallitur: nam huius carminis 
numeri prorsus abhorrent ab istius saeculi usu et consuetudine. Plu- 
tarehus sept. sap. conviv. 18 magna copia verborum Arionis easum de- 
scripsit£, neque vero hoe carmen respexit. — V. 1—77 &vazeAióusvo: 
affert 'lzetz. in Cram. An. Ox. II| 352, 19. — V. 2. yovcoroícwo Her- 
mann ad Aristot. Poet. p. 235, legebatur xovcoro/íoaws. — IlócsiÓov, 
Ahrens Ilocsid&v vel IIocsióG&» requirit. — V. 3. yowjoy' , iéywvuov àv 
&Auev Hermann, sed iunxit cum sequentibus et v. 4 zgi à?) ci scri- 
psit: a et edd. zowjoy! ZyxvuovdAuav, b yowjoys wvpovéoya (Vat. xv- 
xovaAx'), lzetz. youóys $yxvuov «Apc«c. Locus nondum restitutus, dis- 
plice& non solam éyxóuov' àv' GApev tamquam epitheti loco prioribus 
adiectum, sed etiam floeygéorg. Conveniret sUxvxiov Gou £Aavvov 
&ooyzov' zsol Ób xvÀ. sed non possum divinare, quid olim fuerit 
scriptum.  Bunsen I 376 post v. 3 quaedam: intercepta esse existimat, 
offensus eo, quod exordium sola dei invocatione absolvitur, quae hym- 
norum legitima est consuetudo. — V. 4. goeyzíowg Hermann, focyzut 
Ael, gocyyiww Tz. — V. 5. goos$over bv et edd. vett. et Tz., yoosóovs" 
iv rel/.— V. 6. ófuueciw, Tz. óuxaouoct (B Quicuuocw). — V. 1. cuuot 
bv, vulgo csicuoé, Hermann csicuo.:— V. 9. vada, ivdAlb b, PvoA 
«9Uouere  Valckenaer. — V. 10. N«osíóov ma, vulgo Nmqontóov. 
— V.12. of u' sig, qv ig b. — yv», và» abv. — V. 18. Hase 
cars, Émogsevoer0 bv, émógsvcoav Brunck. — zAefóusvov om. m, zàa- 
fouívgv v. — V. 14. ógéovrsg Brunck, vulgo gogssovrsg, nisi malis 
ÓgEOvceg. 





ARION. 81 


15 &Aoxa Nw«ostag mÀAaxóg 
Tfuvovreg, &orifi] ztóQov, qirsg 0OALOL 873 
dg uw &gQ &AuAóO0v yA«qvgüg vto 
&(g olüu« zoggvgoUv A(uvag £guav. 


V. 15. N'qosias, vulgo Nzesíee, mabe vroíag. — V. 16. acri), dori; 

m, «orífyrov bv. — Mite bv. à' EAw à et edd., £ievo, M. — V. 17. 

p dg! Hermann, vulgo use dz0. — &AimAóov, &Aumio? a, &Aimiotov b. 

t — »vtóg attica forma non offendit, minimeque vsóg substituendum. — 

E V. 18. zoggvgo?v scripsi, libri &Auróggvoov, Reiske aAuroggvQov. — 
fovyav. Hermann, vulgo óéov. 





Porrax Lvm. IIl. 6 





VI. 874 
SATPIPO 


De Sapphus et Alcaei reliquiis scripserunt inprimis Seidler in Museo 
Rhenano 1829 p. 156 seq. ego ibid. 1835 p. 209 seqq. .Ahrens ibid. T. 
VI 216 seq. et 351 seqq. et in Mus. Rhen. Novo T. I p. 382 seqq. Adde 
de dial. Aeol. 241 seqq. et de Dial. Dor. 536 seqq. Hermann in Opus- 
culis VI 102 seqq. — Sapphus carmina a grammaticis ita disposita 
fuerunt, ut novem libris comprehensa essent, ac subinde librorum, unde 
petita sunt fragmenta, numerus indicatur. lam secundum grammaticos 
liber I comprehendebat ea carmina, quae Sapphieis strophis vincta 
fuerunt (vid. Marius Plot, 299. Schol. metr. Pind. Pyth. I. Tricha 69 *)), 
neque adversatur fr. 115, quod solum ad hunc librum refertur. — Lib. 
II et III carmina systematica comprehendisse docet Hephaest. p. 111: 
xoiv& Of, Occ vzó Gvoripuerog uiv xoa eroelro , «v0r0 OL vÓ cóorquo 
£yeu mineosueno» oic £z. d iy vÓ üsvifoo xel voírQ ,Zemgovs, 
iv oig xeraperosiroL uiv v0 Owl, aoc) ài 7 rut Ouofa £eví. 
confer ibid. p. 116: 2Werqua óé éco. uva cvvayo, , iro, Óvo 1] 
misióvav, 5. óptoícov qj dvouoíov: dvopoccv piv dg c &Aeyeia, ££a- 
pé oov ydo éovi moóc mevrüuevQov xowcvía, xl of inco0oí(* và ài 
Opoíov, Og TO ÜsoTEQOYV Zomgovs, óg mQoióvvsg OeíEouev. et deinde 
p. Li Kow& ài ovotruavukd , msg xol Ó xoa Gtiyov ysyocq9ot 
gay , QyiQg Qv A&yoL,. xci o xoa oborQua. ag TÓ QsortQov xol 
roírov Zomgobs. Zi ubv ydo TÓ fv voig zo otols dvrtygdiqou «0T. 
à$0 Op&v mago eyooquuévov ExetGrOT depu, xoi £v. Oud TÓ. uxjóiv £opí- 
GE cL doi uoo TEQUTTOU, x0 tC Gvorij uoto voníSouev cord yeyodq9e:: 
zoAw ót v Op.oL0v ÉxdrEgov eivot TOV v , "Ul vd, GT yaQ, x«l TQ 
9svacta. Tv mOL jt QU vorrd TÜjQV Tuv dovtov züvro cQuOQUOU 7&- 


ztouQxévou, qoír vig àv xarà oví(yov coro ysyocqtor. adde Tzetz. Cram. 


An. Par. III 63. Et liber II comprehendebat carmina ex pentametris 
aeolicis composita, vid. Hephaest. p. 42: ràv ó d'woro kia 7ó uiv 
mevriueTQOV «oA EUTOL Zionquióv veGGOQEGxoi0sxeGUAAo(ov, à TÓ ÓsU- 
T£gov XuzqoUg 0Àov yfyoezcrO 


M MILI OU LOIN SL MAJ LM 


*) Ne quis in errorem inducatur iis, quae Christ in comm. de schol. metr. 
Pindari disseruit, moneo, colo, quo Pindarus ibi usus est d PERSA Ee 1S dn 
nusquam usam esse Sapphonem: quod quidem suo periculo magistellus 
óxr«colAofov Zezqixóv appellat, quoniam ex hendecasyllabo Sap- 
phico videbatur decurtatum esse: hoe hendecasyllabo dicit poetriam 
in libr. I usam esse, quam memoriam repetiit ex ampliore olim com- 
mentario in Hephaestionis enchiridion. 





Hue TETEEPNUpp mmm ee 


SAPPHO. 83 


ubi affert fr. 33, sed adversantur tantum non omnia, quae ex lib. II 
gomtor, velut fr. 24. 25, quamquam hie licet discrepantiam quo- 

ammodo componere, fr. 50 (vid. adn.), fr. 67, quod choriambicos tetra- 
metros ostendit (ut potius libro III inserendum foret) denique fr. 80 
oor ex lib. II est depromptum), quod secundum grammaticorum 
octrinam ex ionicis a maiore constare videtur. — Liber III constabat 
choriambicis tetrametris Sapphicis, vid. Hephaest. p. 60: ró 9» &xerá- 
Aqxrov Zomquxuóv £xwoi0txooOlAa(ov, O t rtQírov 0Àov Xamqobg yt- 
yoezrat. 


- ERGGUE SITO MGR Qo MU 9 Ra dg AT 772 S NUR UN, V. 


— Liber V secundum Atil. Fortunat. II p. 353: (,,Maecenas atavis edite 
regibus Asclepiadeon metrum vocatur ... ante illum usi Alcaeus ... 
et Sappho hoc integro usa est im libro quinto*^) versibus Asclepiadeis 
constabat, sed non confirmant duo quae supersunt fragmenta, nam 
fr. 44 ad Glyconeos, fr. 89 ad Ionicos a minore videtur pertinere. Sed 
huie quidem libro inserta fuisse etiam alius generis carmina dilucide 
testatur Atilius Fortunat. I 315 (Caesio Basso h. libellum vindjcare stu- 


" Quit Keil), ubi de versu hendecasyllabo sive Phalaecio disserit: ,, Nam 


hie versus apud Sappho frequens est, cuius in quipto libro complures 
huius generis et continuati et dispersi leguntur. Frustra Keil p. 295 
hune dissensum conciliare studet, asserens non librum /ntegrum dici, 
sed versum, i. e. nullo incremento &uctum. At si At. Fort. 1 epiploces 
artificio utentem sequimur, Asclepiadeus est qvoénuévog Glyconeus. Porro 
secundum Keilii interpretationem At. Fort. II censendus esset abiu- 
dieare Alcaeo integrum versum, quem soli Sapphoni vindicaverit: quod 
quam praeposterum sit, non opus- est pluribus persequi. — In libri VII 
fine sec. Hephaest. 60, quemadmodum h. l. correxi, legebantur tetra- 
metri antispastici (qui potius asynarteti iambici sunt, vid. fr. 96). 
Dissensus, qui inter. hos grammaticos intercedit, cum non ferendus esse 
videatur (nam haud dubie uterque eiusdem metrici graeci sequitur 
auctoritatem), facile tolli poterit, $1 priore loco correxeris in libro quarto 
(pro quinto): atque satis commode librum IV, si continebat carmina 
versibus Asclepiadeis minoribus condita, veteres grammatici subiecerunt 
libo II. Librum V, quem Atil. Fort. I adhibet, carmina variis 
metris inclusa complexum esse apparet.*) — Denique Jpithalamia, 
quae variis admodum numeris constabant, peculiari libro comprehensa 
fuisse auctor est Servius Virg. Georg. I 31, vide fr. 105. — Has diffi- 
eultates ita licet solvere, ut statuamus etiam Sapphus carminum duas 
recensiones olim exstitisse: quarum altera carmina potissimum ad argu- 
menti aequabilitatem disposita exhibuerit, altera eadem carmina secun- 
dum numerorum genera digesta comprehenderit, qua quidem editione 
metriei antiqui potissimum usi sunt. Et hanc quidem Aristophanes 
videtur adornavisse, alteram, quam grammatici fere versaverunt, Ari- 
starchus: nam hos principes Alexandrinorum auctores esse diversarum 
recensionum certum est, cf. Heph. 134; sed ab utro haec vel illa sit 
profecta, ambigi potest. 


*) De versu Phalaecio eadem tradit Terentianus Maurus 2545, 
dictitans hune versum Sapphieum nuncupandum esse secundum artis 
magistros: namque et iugiter usa saepe Sappho JDispersosque dedit sub- 
inde plures inter carmina disparis figurae. Adde Mar. Viet. III 9. Ita- 
que mirum nullum huius versus exemplum in Sapphus reliquiis repe- 
riri nam fr. 186, quod olim hue rettuli, iam Alcaieae strophae ad- 
scripsi; fortasse fr. 105, quemadmodum olim refinxi, huc pertinet. 


6* 


l'ai il€e- 


84 ^ POETAE MELICI. 


EAXLIT) 815 
IlovuAó0990v', &9&vev "Agoó0ura, 
zi zog, ÓoAÓzAoxs, A(GGOUuU G&, 
, 5, ^ pr » , , 
pa p &GouGL uiv Ovícuo. Ocuva, 
zóvvux, 9UuOv: 
6 &AAM vviÓ' £A9', eizova x&vígoo 
Tüg £u«g «U0cg aioic« xw Av. 
éxAveg, mvgog Ói ÓOuov Aíxmowc« 
, $ 
X9oUG.ov «A986 
&ou' vzatevEeuGoa" xdAo, Ó£ G^ yov 876 


Fr. 1. Dionys. de comp. verb. c. 23: 'Exozoióv uiv oov Üyows. 


ué&iore vopíto rovtovi züv yugexcijox (rÓv yAaqvgóv) Émtbeoydooctot 
"Hetoóov, usiomoiv ài Zomqo wol usvà voovQv Avaxofovrd cvs x«l 
Zapovíiónv: ... GoÉoyot 0$ àzó vc ueAomotoo: IIovxi109 Qov' xzÀ. 
Teóvms vie AéÉecg 7 sófmsi« wol 7) gágug Ív vij Gvvems(o wol AstóvTL 
yíéyovse vàv &ouovióv. Carmen integrum etiam in epitome libri Dio- 
nysiani legitur, quam edidit Fr. Hanov ope trium librorum DMR (Lip- 
siae 1868). Librorum notae hae sunt: À — Aldina, C — cod. Colbertinus, 
D — Darmstadiensis collatus a Werfero, G — Guelpherbytanus colla- 
tus a Schneidewino, M — Monacensis, collatus a Goellero et Usenero, 
P — Parisinus, cuius collatio extat apud Ahrensium Dial. Dor. 540, non 
diversus a Regio 1, quem Hudson adhibuit, R — Rehdigeranus post 
Passovium collatus ab Hanovio, — V. 1. zowxió900v' bis exhibet He- 
phaest. 78 (ubi S zowuAógpoov), zowiAóS00v AP, zorxuiógoov M, zoti- 
xi4ógoov D. — 'goóóio Ahrens, vulgo "4gooóíre , PC "4gpooütro», — 
V. 2. Atocouot, D Aícouoi. — V. 8. &cotc; DPR. Schol. Heph. 64, &o- 
ceto. À, &voio, M. ut olim legebatur, hinc M. Sehmidt u7j u&zeutot. coll. 
Hesych. ucévoi6: veis uerotórQow. — Ovíat, P, vulgo &»íat: (Turneb. 
E Schol. Heph. &cewg cunóoxíew:, qui scholiasta cum iterat uj à' 
qvíoicw). — V. b. vvià' Hephaest. 78 et Priscian. I 37, ap. Dionys. 
v00' (D cz» Osigé) — «i morc x&ríoove, Heph. «i zors x&rfoorc (sed 
C aoro), cf. Hesych.: «erígora x«l GAAove, ap. Dion. A &49£ zov xoc' 
foor«, DMR dAgé móxa v' £g., CP. iA9szOx« wav' fo. Prisciani sordes 
nolui adscribere. — V. 6. z&g £uee, vàg £utg AMD. — ebóocc, ev0dg P, 
«vó&; MD, a/óóg AC, vulgo «v94c, xAnjóec Ahrens. nescio an ej0«g 
sit revocandum. — foie zv. scripsi, legebatur c/oig &móAv (A dzó- 
Aeg, M dzmóli, RD e&zxóÀv, G awvíoig: &mo4v), l. Vossius eioic« 0449 
(Baxter zó4Aeg), Hermann efowo: z0AA& 0' £xAvsc, M. Schmidt dwíowcx 
z6À4o. Ne quis deceptus Kaibelii exemplo, qui in Balbillae carmine 
ófowc« deprehendisse sibi visus, id ipsum inferat, adhibeo Alc. fr. 45 
émdiov. — V. T. Aízoiwo, A(P) Avzoice, vulgo Auroveo ut RD. — V. 8. 
109610» Schneidewin, libri zgovcsiov, vulgo zov6sov. — V. 9. Gou' ozà- 
£eoEo1cc scripsi, non dou vzotsobteoe (ita vulgo, vzotsobo:e Neue, 
vzttvÉewo Ahrens)  Peilosin in Sapphus et Alcaei reliquiis ubique 
revocavi, non solum grammaticorum consensum (adde etiam Apollon. 
de pron. 263 C: zóg ài ovyl ysioíog AloAixOv sigrosrot v0 (to vvpuog 
x«i fr. v0 Ou vvpuoc Óucvvousva;) sed etiam Dalbillae epigramma- 


*, Numeri adiecti sunt editionis Neuianae. 





SAPPHO. 85 


10 dixeeg OrQoUOo0: mgl yüg usAa(vag 
zUxva ÓueÜvreg mtéQ «m ovo ci9c- 
gog Ói& uécco. 
ale à' ihxovro: vo 0', à ucxciga, 
peidutoouG! iOvégp QoGozQ, 
15 (jos, Orr. Ónove zézov9c xài 
Óqore xdAuyu, 
xdrr. uo. uéALór« 9éÀo y£vsoOa. 


tum fidem secutus: atque fr. adesp. 55 A, 8 plane 'est traditum OTX' 
OTT). Sane aliquot loci Sapphus et Alcaei refragari videbantur, sed 
ex his complures nunc librorum auctoritate emendati sunt, quo minus 
dubitavi *i eundem modum: reliquos corrigere, velut Sapphus fr. 52 
foys0' doo et xo9tv0o, fr. 54 x09" àà' (ubi varia scriptura ov9" testi- 
ficatur àà' olim scriptum fuisse), fr. 68 oóve rór' o00' vortQov, cuius 
loci restitutio omnino incerta, fr. 93 igíxsedo.  Alcaei fr. 15 xc«9v- 
mtoüsrv et moori69' vzó (ubi libri partim zooviov«), fr. 62 ióc£ov0" 
&yvet (quod corrigendum esse docet fr. 55), denique fr. adespot. 61 
égógsig. Intactum reliqui Alc. fr. 39 x«9évev, quod quomodo sit cor- 
rigendum prorsus incertum. Fatendum sane psilosin passim ambigui- 
ilo laborare, velut Ale. fr. 75 sig i. e. sig, et multo magis Sapphus 


- fr. 85. KAjig dyomdra i. e. & dycmre, quare veterum grammaticorum . 


more ibi syllabam productam notavi. At recentiores Aeolenses haud 
aspernati sunt spiritum asperum, id quod tituli docent, etiam Lesbii, 
in quibus est x«909og alia; neque mirum, nam tempore vergente Aeo- 
lica quoque dialectus proprius accessit ad communem sermonis con- 
süetudinem. Ahrens Aeolicam psilosin arctioribus (finibus circumscri- 
bendam censuit, sed quae sollerter excogitavit, infirma sunt. — yov, 
ADMR yov, P &yev. Verba xcAot ... 6roov90. affert Herodian. . 
pov, AéE. 42, 17. Respicit Athen. IX 391 E. cf. Hesych.: ox£eg ctgov- 
9oí, voyeic, £0mosnzsig, xovqoi. Ceterum Blomfield coni. óx£c. — V. 10. 
ztgl yàg MDP, R zzgl y5c, apogr. Vict. msgl yv u£Aowwav, mréQuyag 
À, mr£ovyag Ursinus, quod olim probavi, ita ut v. 11 scriberem óuevo»- 
teg eiecto vocabulo zrégc, quod iam Ursinus delevit. zsol yüg est idem 
quod $zio y&c, convenientius sane huie loco zoti y&v uéAowav, sed 
adversatur paradosis, nec zooti eic usAcíveig pluraliter probabile. Her- 
mann zréovyog, postea zr£ovyeg et zegérov &m ci9£9oc, Hartung zori 
y€s (quod non aptum) vel zsó« y&v uéAawev. — V. 11. Qwebveeg DM, 
óuwvttg PC, Ow$vrseo G ut vulgo. — río, P zríge. — cQgcvo ai- 
$£oog 0€ uécco, APG dàoavà: 9£oog 0. ducozo (A &Gueg mo), C ógavà: 
$éoog (de ultimis non constat), D dz«ervo9:9og Ówà uéco, item R, 
qui u£cov, M o?o«và «i9fooc ÓuX uíco. Ahrens coni. zóxve Óívvor- 
Ttg (idem antea Ó/vevrsg) mrío! dm. docvo 9" £óog mtÓóG Afcfw ab 
do iÉ(xovro. Hartung zríoe mógqvo', «i9sgog 9. u. — V. 13. aia 
à' MD et Vict. apogr., «p^ 644 ' PA, vulgata ante Hudsonum «iy à* 
4o. Blass eic u' desiderat. — Z&(zovro, M &fxovro, D é&Érnxovros. 
— 1) 9', D cí( à'. — u&xoiga, P ucxsige. — V. 14. uetótécoto" Neue, 
vulgo uéi0iécac . — V. 15. Ógore Hermann, à' zv ro P, à' yv» ró 
ceteri. — xórr Sylburg, M xóci, D xóvt xc, vulgo x' ovrt. — V. 16. 
ónor: Hermann, à' qvrs P, Oujv rs C, à' Qv vs G, ós99o MD. — 
x«Anuc M, xcAnupa APCR, xcAinugv D. — V. 17. xortt pot scripsi, 
legebatur x' ovr zuo, P xórv' iuo, C xórr. (uà, MD xór. y' iuo. 


86 . POETAE MELICI. 


uewwóAe 9p víva Óqove Ieí9 8TT 
ucig &yqv ig G&v quAóvaTa, víg 6, O 
20 U*emo', iunge; 
x«l y&g ci qsvyst, TUyfcg ÓLOEsL, 
«i 0b ÓcQ« um Ócxev , 4AAG Ócos,* 


, 


«í 0i wm] qíAst, voyécg quAMGsL 
xecvx &£AouGa. 


Of. supra v. 15 ydmvL, infra v. 95 Xx, similiter in Balbillae epi- 
grammate est xócce. Elisionem possit aliquis tueri adhibito Alcaei 
fr. 13A lóvdv" vuuí., nam Theocriti versus in carmine aeolico 30, 12 
Tí Fogorvov fecero, aphaeresin, non elisionem ostentat. — yévectea, 
DM yevécQo, rell. ut videtur yevéctron. — V. 18 seq. zíve nore 
Ilsí(9:w ueig &ymv ég càv Seidler, nisi quod Aaic scripsit, P zive9^ 
£vremeidauou (correctum in xou vel foi) ceymvéccov, epitome víve 
óqUov, (2  59ve R, à q)vs D) meo xol Gaynvecgam , A cíva Ó' sort 
zeit aot Goymnvevcav, vulgo zíva Ó' sovs s9'wuei coynvtvcot (gi2ó- 
TQtóe 6. 1 e 2ianga, Ófxqv) ex manifesta interpolatione. Ego conieci 
zíye Ónvr dmeío mv (vel éme$0 0) pel; &yqv ig civ, Hermann víve 
ónors mzríO xal Go'ymvaeooov giióroze, Ahrens ví» dnce m&() un, 
ccÀqv (i. e. dooAsiv, diggovriGvs iv vid. Hesych.) tig càv quA0rova, Har- 
tung Seidlerum sequitur, sed &zvigsv (i. e. Gro ev requirit, Blass 
ztíüouot o dymv i. e. coL yn. — V. 20. Váng cust Gaisford, 
cf. Et. M. 486, 41: ,9f AioAets TO Tijg zone ov$vyteg Ói& vo) Tj z90- 
qépovcuv, dave, epi T dva (D dweg', M ewe óaóixXv), eadem 
Et. Gud. 294, 39 ubi Ouod" &óix/q. Apud Dion. P cte ccwezge xq, 
libri epitomae víg à Goazqo xn," A. SPaztqodéx, Ursinus et Stephanus 
Zemgoi, iàwxei; Scripturam Víz' hoc loco librorum auctoritas tue- 
tur, in epigrammate Anthol. Pal. IX 191 versus lex flagitat "Howwe 
ozgove, ubi Zezgovc vulgo legitur, quod etiam Schneidewin correxit. 
Traditum dcó:x55y, cum hoc uno loco 3 pers. littera H terminetur, 
immutare non dubitavi, cf. Alc. fr. 5, 1. — V. 21. «í, GP et, D sf. 
-— geyst, G geoyeus, D qiyoi — V. 23. ot, D of. — óéxev', P o£ 
XÉT, epitome, ài xel víAle, nisi quod D xol om. — ed, EP PD. 
Blass cxer" po i.e. nostra. — V. 93. ci, R o?, D of, — V. 94. xax 
£9 Loto scripsi, nam de pucllae amore agitur, minus recte Blomfield 
X00 £9 éLoiav, PC xoóvx (O «x o^) £9 éloi , D x0 & (etg) xal 
9éAsug, M EL £i xol 9éAlsig, item R, nisi quod xà, G 7;ó 9 xci £8£- 
Aoig, À xdU)x &9fAo. In librorum varietate fortasse ' xoU0xi 9:4 otc 
delitescit, nam 9 Aew etiam infra fr. 25 et Ale. fr. 82 legitur; item i in 
titulis Lesbiis xci xÉ TL 9m, unde etiam in aliis locis velut Ozze xt 
9Am, 0 «xs 9n, Ovu xc S$ix litterarum divisio certa, sed nomen 
£9c1óvroc est. "Theocritus in ,melicis carminibus utraque verbi forma 
promiscue usus est. Vocula ovxl etiam apud Theocritum extat 30, 23. 
— Welcker (Mus. Rhen. XI 226 seq.) contendit omnino xov?x i9 1o- 
c«» scribendum esse, quod etiam Schneidewin probavit, non ratio- 
nibus usus, sed exemplis minime idoneis: neque enim aptum huic 
loco o?x éQéLoicav , nàám amor, quem iam non expetebat Sappho, 
molestus multo magis, quam gratus erat futurus. lam si 00x. £9 éAoicev 
Scripseris, omnino ambiguum, utrum viri an puellae amorem Sappho 
expetiverit. Weleker non dubitavit ad viri desiderium hoc carmen 
referre, non recte, si quid video: omnino enim Sappho a virorum amo- 





SAPPHO. : 81 


95 £06 uoi xal vOv, yaAemüv Oi AUGOv 
éx« ueguuvav, 000c Ó£ uou vréAcGGL 818 
$Ouog (u£gget, v£AeGov: ov 0 «bre 
GUuueyog £600. 


ribus abhorrebat: Alcaei quidem desiderio obtemperare noluit: Phaonis 
ulchritudinem unum alterumve carmen videtur illustravisse, inde ortae 
bulae de Sapphus impotente amore. At eadem mulierum amicitias 
ardentissimo desiderio expetebat, atque hoc ipsum carmén planissime 
arguit id quod Horatius dicit Carm, II 13, 24, ubi Sapphonis ingenium 
descripsit, Aeoliis fidibus querentem Sappho puellis de popularibus. At- 
que ob id ipsum grammatici hoc carmen primo loco posuerunt, nam 
ex Hephaestione colligo primi libri primam odam fuisse. Denique si 
uis accuratius huius carminis indolem examinaverit, animadvertet, 
apphonem hic ut alias lusisse et poetarum more ingenio indulgentem 
fictas res exaggerasse, cum carmen II, quod ad mulierem referendum 
esse manifestum est, ardentissimum desiderium prodat. ltaque etiam 
nune tueor, quod olim commendavi, «o9» i961oww. — V. 25. £296, 
i1954 D. — zoeàenáv D, golemóv R, APC goAemov, et AP ufowuwav. 
Aecentus hic et similibus locis num Aeolici sermonis consuetudini con- 
veniat, valde dubito: equidem credo Aeolenses hic quoque accentu re- 
iracto yelémoav usoí(uvov pronuntiavisse, et KvAc/yvav «x0 Twntev Alc. 
fr. 43, ut vel librorum pars exhibet, quemadmodum 71ocsíócv et IIoré- 
je» dixerunt: nihil-tamen novavi, pariterque 'Eou&g Sapph. fr. 51 to- 
leravi, ubi "Eoueg potius exspectaveram. Sed quod nunc scribi solet 
dupuíorv et ouu£ov (Sapph. fr. 32. Ale. fr. 88 et 96), cuius loco Aeolen- 
ses etiam &upov dicebant (vid. Apollon. de pron. 381 A: og r7zv «pig 
Zaun i fv cv &uusg Alolww]v Opuo(og veig síg t6 Anyovocig t9- 
delete (6009AAoQov Fyswv ysvewv: &uov y&o xol cupuov), id &uusov et 
Pupsov scribere non dubitavi: nam littera $ semimuta nimis est debi- 
lis, quam quae hune tenorem impediat, quemadmodum etiam lones 
"Mieóso, Opg£crso, Attici Mevflsog, cvowysov dixerunt. Atque etiam 
apud Homerum passim veteres non tantum Zuov et (uov, sed etiam 
vuecv scribebant: v. schol. Il. O 499: roírgv &zàó v£Aovc Eyet vv O£ciav. 
Deébebam fortasse eodem pacto etiam cAyscv (Alc. fr. 95) corrigere ubi 
dÀyfev scribi solet, sed anceps haereo. ltem ovóe/g et ovóév (Alc. fr. 
50 et 76) non mutavi. Ac vel quae grammatici praecipiunt, dubita- 
tioni sunt obnoxia, velut quod dicunt Aeolenses «orco et evo ut vul- 
gus protulisse, quos secutus sum Sapph. fr. 73, Alc. 34, 5, non omni 
ex parte certum: nam fuerunt, qui vel apud Homerum «reg scriben- 
dum censerent, velut grammaticus Et. M. 172, 30 et Ptolemaeus (Apol- 
lon. de coni. 508, 6), neque ratione caret, si diverso accentu in Home- 
ricis carminibus e$r«o et dr&o scribatur. — V. 26. 0cow et rélscoat, 
libri óc« et re4écot, sed deinde P véAse6cov. — V. 27. lu£ogei, R fuet- 
oci, À (fu£osi, P iuégei, D (uégo. — o9 0' abro, DMR o5, 0 avc& 
(R a$v5), conieci c? Oqvrs (Om)r:), Ahrens o? 9' abre, (i. e. c«vtij). 
— V. 98. £eco D, vulgo £co, om. AP, Ahrens coni. £e9. (i. e. i69). 


Fr. 2. Longinus de Subl. c. 10: Ofo»v 5 Z«zgoó t& cvu(vovta 
r&ig iootuxeig pavo: xoO0uaro ix vàv magrzouívov xol ix vic din- 
Qeí(ag a)vüg £xdcerors LleuQvti. Ilo Ob viv dostrv dmoOt(xvvtat; 
Orr vr& &xQx aUrOv xal bztQrevou£vo Oriwvy) wol ixLéban xol sic GAAnAe 
cvvüncc. Qaívsrut wvÀ, . . . qaívoucat '44Àa mzüv TOÀLarÓv 
imei mwívqra. O9 $ovucftig Óg 0m a0rÓ vrQv wvyrv, to cOuc, t&c 


88 POETAE MELICI. 


2. [2.] 
Qoívevat uou xijvog i6og 9€ouciw 
&uuev &vmo, O6Tug Évavr(og voL 879 


(t&vsv, xci mAano(ov &Óv qovév- 
Gg UZXQXOUEL 
M , ^ , , , 
5 x«l ytA«(Geg (usgósv, vÓ pou jutv 
xcgó(cv àv ovi9ccw imvónGev: 
Gg y&o &U.00v fgoyéog 65, qovec 
ovÓiv £v  sixsv 
&AÀ& xe uiv yAOGG« £xys, AÉmvov Ó' 


dxodg, viv yÀGccov, v&àg Owstg, T]v qoo«v, zcv9' oc dilórow: Ów0w- 
qoóusvo imifqvei xol xaO bnusvavrwócsig Guo ivytrot, xeleruu, dio- 
yuote?, qgovsi; T] y&o qofeives 3) zw«o' OÀóyov réüvqwsv (Hermann 
goorsi, qofiroi, m«Q' OAcyov véOvmQxsv, contra Heller 7j yc goffi- 
vet, jT] «Q^ OÀéyov veOwipy) Uvo ur, Ev vv meol evriv md90g qaíry- 
v«L, moQGv Ói covoóog. ldem carmen respicit Plut. Erot. c. 18: Avr7 
0i (4 Zoamqo) dinge uspwyuéva mvgl qOfyysvo, wal Ówux vàv uciov 
dvaqéígs. Tiv dmÓ vig w*e«oÓ(eg O:ouovrqva, Mobvcotg so0goroic 
louivg vóv £govo, xerà duióbevov. — 7| xaÀz, Zamzqo Atys, vüc 
doopivqgg imwpavsiione viv ve qovqv icysoQou wal qiíyscQa. T0 
cue x«l xetcAcufevsus Gyoóvqve «wl zAcvov cvv)» «ci (wyyov. 
AsyQ9ivcov oUv ómó vov dagvuíov vàv ushióv iwsivov àg ........ 
Excidit hic Sapphus locus inde a v. 7. Disputavit de hoc carmine Heller 
in Philol. XI 481seqq. — V. 1. «5voc Apoll. de Pron. 335A: Aíoàsic 
xivog" p«ívevat pot xzvog /cog 9soig (ita cod.) £. à., ap. Long. 
ut videtur «sivog, sed non recte voluerunt ex eodem Apoll. 336 A: Afo- 
Aeig oov vÀ K: goívsruu Foi wivoc, Zouzgo, Jo restituere, alius 
enim ille Sapphus est versus, cf. Catull, qui carm, LI haec vertit: Ille 
mi par esse Deo videtur. — V. 2. £upev, Ahrens Zuusv'. — ócrig, Blom- 
field órrig. — ivovríog codd., ivavrzíov vulgo. Dore cod. Par. Zu- 
Bívov Toocrug évevrtóg roi£iver, Ambr. El. Laur. Vat. 2. 3 fuuévov 
Vat. 2. 3 Zuuévov) rjooc vw; ivovvíog vow. — V. 3. (£&vsu Vat. 2, vulgo 
ft£dvev, Blomfield (cóevsi. — mAe«cíov, Par. Ambr..Vat. 2. 3 mimoov, 
Laur. zmiqoíov. — &óv qovtvcec, vulgo &óvgovesscag, Neue «óv qo- 
vtícug, Vat. 2 dóo qovov ccs, Vat. 3 aósgov. c«is, Laur. Par. Ambr. . 
&óPgov' coi:g, Robortelli &óvgovo?cec, unde vulgo àóvgjovsvcag. — 
V. 5. yela(cug Buttmann et Neue, vulgo ysAóGe«c, sed Vat. 2. 3 Par. 
Laur. yeieíg, Ambr. El. ys4&c: 95, Doederlein coni. xol ysAdig. — uot 
uc» Hartung, vulgo uor "ucv (iu&v), Vat. 2. 3 Par. Laur. uz éuev, 
Stephanus uo, v&v, Ahrens 97) £uev, Hermann u' Guuev. — V. 6. énto- 
«csv, Laur. a m. sec. ézozrówosv, Vat. 2 utrumque, Robortelli éz- 
emróugsv, — V. 7. dg y&o tUidov Üoogícog cs, qowveg scripsi, libri og 
y&o c' ióo (Vat. 2. 3 siào, El. (09) goóysoc ue (fooyíos pe Laur. 
Ambr.) povcc (Laur. Ambr. govog), Seidler og y&o síeíóc fooy£og ct 
qovüg, Hermann óg ióc y&o ct floóyt', dc us pov&c, Ahrens dg cs 
y&o (Bo, Boozíoc us qovec, Blass óc y&o síoí0c foóye', oc us. Har- 
tung óg y«g sióov c, £x (flooyíow (quod interpretatur e faucibus). 
Heller óg y&g 26./80c, fBooyéogc. — V. 8. si«si, El. (Laur.) 7xet, 
Toup /«si — V. 9. x«p, Vat. 2. 3 Par. Laur. x&v». — uiv yióooec, 
Vat. 2 Laur. ue yAó6ccv. Mendose admodum Plut. de prof. (vid. infra) 





SAPPHO. 89 


10 aUrux« yoQ zUQ Uzaütügóuaxcv, 
ómzártóG. Óü' ov0iv Ogqu , ixiQoóu- 
feo. 0^ Gxovat. 
& 0t uí(ügog x«xyferct, voÓuog Oi 


xer& uiv ylOocav Poy', dv Ób Aemróv, ubi cod. Par. x. gu. ylooc«v 
yslom ... Pro uiv, quamvis tueatur Plut., malim. uv, quae forma 
non est Lesbiis abiudicanda, apud Theocr. cs legitur. — £e«ye, Cobet 
Mnem. N. 1 362 zézeye corrigit, ac simplex verbum aptum, sed xav& 
h. l. additum coniecturae adversatur. 'Tradita scriptura, quae etiam 
in corruptela ap. Plut. deprehenditur, non est sollicitanda, «eréeye 
yAàcca est fracta et debilitata lingua, ut torpeat, quod alius y46c6« 
Ofürra. sive veox& dici solet. Hiatus asperitatem sustuleris Aeolica 
restituta littera, neque tamen .Jéeys quod plerisque plaeuit, sed potius 
FéFeys scribendum, quod etiam Christ requirit. Quod praeterea olim 
proposui yAócc  £0wys, retracto, quandoquidem diaeresis exemplum 
apud Lesbios poetas non extat. Sane in medio vocabulo melius quam 
in primore servatur littera Aeolica, ut sócAox« et sof9«owsv testi- 
fieantur, atque ita apud Hesiod. Op. 534 oor' iml vov svoys (nisi 
voca Faye malis) non voór« «ys scribendum: diaeresin autem 
iuentur &)ru5 et d)rugv. — V. 10. zoo scripsi atque ita cod. Par. 
Plut, legebatur zoo, Ahrens yoà». — $m«0:ógópexsv Par., Vat. 2. 3 
Laur. $z&ósÓ0góuoxtv, vulgo vzoó:óg. — V. ii. Oz-1660i (vel Om7d- 
r£6Gt) libri, Robortelli Gupérecow. — Ognu', £mtooóuQstou, P. ogni u7 
émipópeicw, Vat. 2. 3 oou (oozw) 7, &mwouftiot, Laur. ogzu. 7) &a- 
oónfsucu vulgo £muoon(evoi Manutius Gong (oufevcw 9 dxoc( pot. 
Ego conieci 2x48 06pttoi, Heller 2zioooíoósio:. — V.12. Gxovoc Laur., 
PVat. 2. 3 &xovs. — V. 13. & ói uíógog wcxyíevor scribere malui, 
quam & ài Jíógog »., litteram g, quam librorum et grammaticorum 
consensus tuetur, non ausus immutare. Alias quoque g litterae .F vica- 
ria est, velut ucAevoov, quo Alcaeus utitur, arguit, ad eundem modum 


Nariant nomina Bírog et Mírog, Belwrízm (Beleorígq) et MeAwrigm, 


ut quorum origo obscura est velut uovQ9vgs?o et óvOvAsvo praeter- 
mittam. Veteres quidem grammatici Aeolicam hanc formam non agno- 
scunt, nam eum /Ógog ex hoc ipso loco proferant, eos manifestum est 
& Óé u' iügog x«xyferot legisse, verbi structura plane vitiosa, itaque 
non dubitavi vel nullis auctoribus, sed rationi confisus uíógoc novare. 
Legebatur x«ó0 à' (doóg wvyoóg yéíevroi, Vat. 2 ix Ós u' (OpOg wvgoosc 
x«,uyísrui, Vat. 3 £xaós uw í(ógdg w. x., Par. £xaós u' (OgGg.w. x. 
Spengel vidit vzoóg delendum esse, unde Schneidewin coniecit x&»- 
9ru' [ügóg (vel 2x ài JKí/ógog) wcxyísro:, Hermann xa à J/ógcos 
Xo éco. Spengelii correctionem confirmavit Cram. An. Ox. I 208, 
18: LA4PQE: ro?vo mz«Q' Alolsvo. QmnAvwdg Aéíyrroi. dvaOÉfyevon wA(cww 
dx0lov9o» 9qnÀvxQ yívss "AÓsu' [ÓgÀg waxóg yísrat, Opotov tà 
530g" sive 7| ytvwxr) (0oGg. Adde Schol. Hom. Il. 7 2. Resp. haec Plut. 
vit. Demetr, c. 38: T7c 0b Xroerovíwmg xal x«9' favrQv x«l usrà rob 
ZeAeóxov qowdGne molléwig byívevo và rig XemqoUg ixsiva mtQl a9- 
Tüv züvrc* qovij imícgsotg, igbOnua mods, Owtov ozoósí&rie (Toll. 
coni. vzoisópsig), (ügdrec óbeig, drub(e xol Qoovfog iv roig aqvypuois, 
víÀog Ób vig wy wot xodrog Trtouívne, cxogía x«l Sdu(og xcl 
Gxoíccig. item de profect. in virtut, c. 10: rà X£wzgix& ravtl meQ- 
émsvoi, xc TG ulv yÀAOGcG Cay dv Ób A. a9. yo mp vxodéÓQopne 
x«i (1. ozo0tOoóunxe) gps id 0b Owiw xol zo&ov Ouue, qücyyouévov 
9' dxotcot mo)1osuwe. qui locus in Cram. An. Par. 1 399 sic scriptus: 


90 POETAE MELICI, 


z«iGcv Gygtt, yAcQoréoc à zou 880 
15 £uut, ve8vexqv Ó' oÀ(yo 'mueUqe 
qetvoueu (&AAa). 
&AÀ& z&v vÓAueTOvV, [ímsl x«l mévwqve]. 


3. [3. 106.] 


"Aovtoeg uiv cgi xéAav GeAkvvav 

«bU czxvxoUxtoic, qevvov sióog, 

Ozzorc zÀn9oi6c wtAL.oTC Acum 
yüv ... 

ee 2. . Coyvp(a. 


xev piv yAdccav yshom ... eotéxo 109 mU vzoófógousv, &909ovov 
9" Guo e zQGOY Óuuuo, qücyyouévov Ó^ dv dx. nod. Plutarchus vide- 
tur scripsisse di ovo ób vonguo xol zov Opue, qO9eyyouivov à 
dv dxovcat zoQ9016tsuuv. — V. 14 seiGev &yeet Ahrens, legebatur 
zücev Gyosu, Vab. 9. 8 z&coa, v yos, Par. zàc  «veygsi. — V. 15. 
ELS Hermann, antea "dE dr scripsi cum Ahrensio, zióevsiw Vat. 2, 
zt ÜEvOQv Ambr. Par. ziósvwgv Vat. 3 Laur. Heller vtOvéwn» à' óMyo 
"su Osiv xol gaivopat &AÀa, quod interpretatur review ó oAcyov fr 
Ósiv wal goívonor 1i jj ot« jv. Blass 'ziósv6mv qoívopet Aio i. e. 
alii mulieri. — V.16. &AAa, 1. e. qjien (demens) adieci, Manutius & &xvove, 
Hermann A9 Hartung &iw, quod A interpretafur, metro adversante. 
— V. 17. zd» róÀuorov, P zovróluovov, vulgo z&v roÀueróv. Quae 
sequuntur zzzi xe (hoc codd., ut videtur omnes, praet. cod. Spengelii, 
om. Robortelli) zér»yr« uncis " inclusi, nam videntur haee ad , Longini 
orationem pertinere, fort. 14e ma&v TóÀuerov, émstimtv' sica (vel 
xav) ov Cv«vudttugs (eodd. Vevuctorg vel (&ovpuefolg) «rA. Antea con-, 
: ieceram versu 16 integrum. carmen absolvi, ut deinde sit scribendum" 
zv TÓ douáciov émeimov: eive 00 Suv. . similiter Ahrens z&v ró Gopne- 
TLOY Gg frog eimeiv, D yao 09 ; Sovud£eis 1A. Hermann vero coni. qot : 
opo. ovÓÉv, aAA movrólpotov dztixev 5roo, Heller zv 92 voAuyoréov 
imi vüyomre. 


Fr. 3. Eust. Il. 729, 20: "Ievéov ovi v và aeu» dugi celrvnv 
o? Uv minori; vorr£ov ^el minooc£Anvov év eoi yeo duuervod siot 
v& &oroc og omegovyatóusva, xou xci 7 Xeanzqo0 zov puotv: Accé- 
0:9... ÀA4uzy y&v. Eadem Cram. An. Par. III 233, 31. — V.4. 
osldvvo, legebatur. Gsidvov, vide ad fr, 52, 1. — V. 2. cnp scripsi, 
legebatur gap. — G3vUXQUTLTOLOL Ahrens, dronobarrouot Scaliger, vulgo 
datoxosmrovot. — qatvvov Scaliger, vulgo qasworv. — sidos, An. 7j90s. 
— V. 8. ümzoro Ahrens, nisi forte antiquior forma fuit Ónmorav, vid. 
H. Weber ,de doriea particula KA p. 21, Blomfield scripsit ónmóx* i», 
Neue ózzóv' àv, apud Eust. esti ózór Gv, An. ómóvay. — zÀigoio, 
An. zin. — "ueueca, eoniieio xc4:6T«, &c sic etiam Ahrens. -— 
VO deyvoro adiecit Blomfield ex Iulian. Epp. XIX: Zangó 7 LU! 
Y 6 siQvmv. &oyvoéoav ool x«l 31a ToUro vOv GÀÀLov dGortfoov 
Q7 OXQUZTEIV TT)V vuv, sed non recte .Goyvo£« y&v scripsit, , quod ferri 
nequit, itaque olim «yc» pro yav correxi. Sed &oyvoéo «oycv quam- 
vis coalescere potuerit, non tamen doyvo/e, qua forma Sapphonem usam 
esse consentaneum est. Probabiliter Neue suspicatur y&v iz z&cav 








SAPPHO. 91 


4. [4.] 881 


"dugl 0b wUyoov xsA&Ós, ÓV UoÓcv 
uaACvov, «it)vocouévov 0? qvAAov 
xd xeeoott. 


5. [5] 
.. EÀ968 Kong 
qovotcucuv iv. xvÀíxeaoww foo | 882 


&oyvof« legendum, nisi quod praeterea alia omissa sunt, nam dQoyvoíc 
mediam sedem occupare debebat, Ahrens "4orsgsg Óv c&oyvo(aev oc- 
Advev. ; 
Fr. 4. Hermog. Walz. Rhet. III 315: Kei r&g piv o?x aioyocc 
j0ov&àg fotwv &mzÀog ixqodftuw, olov x«AMog yogíov xol qvrsíag Ów- 

joovg xci óevucrov zowuiA(av x«l Occ rowwore. "Tovro y&Q xol cj) 
Owsi zooofdAAei TOoviv Ogcusvo xol vj cxoj, Ort &ÉoyytAlor vig. 
^Qento 7 Xamzqo' Auqgl 0i 00009 vvyoóv x. Óv 0cÓcv (sic Vind. 
Port, jj xAdóov marg. Vict) u. ««i «i9. (Vind. supra 7] xwvovu£vov) 
ài g. xóu« (Vind. supra 7 vzvog, Par. i» &AAoig o9» don TÓ xÓpuo) 
xereQgtí. xol Occ zQÓ ro)rov yt x«l uero ro&0rc tiomve. In Schol. 
ib. VII 883: 4uqgl ài 90oo v. x. àv 6cÓov u«Aívov. sed Schol. 
V 534 recte 9c0ov et sic Et. Vindob. Cod. CCV f. 109: $6óog 6 Ofoc 
z«Q' Aloltociw: ovvoi: y&Q voímovoi vÓ o tig v xal vÓ f OiAvovow. tig 
TÓ 6 x«l Ó. óc mag Zcmzgoi- Gpqi 0b 0009 wvyoóv xciaósi Óv OoOcv 
peAívov. — V. 1. 90oo expunxi, quippe quod sit ex interpretatione 
additum, auctore Neuio. Antea conieceram dpgl à' 930oo (ioter) 
v94oov, nisi malis 7o£uc« addere, cf. Luciani Philop. 3 ró rs 99«Q 
qoéue xslagofov vg wvyag waraOflÉsu. Sed sive de aqua, sive potius 
de aura circa fontem per frondes leniter spirante sermo fuit, certum 
es& Nympharum hortos describi, cf. Demetr. Eloc. CXXXII: Ecl» of 
iv iv roig mocyuaot ydgureg olov: Nvuqoior wrmor, vu£votor, Foorte, 
0Àg 7 Zemxgoos moíncw. Hom. Od. o 209: A4uqi à' &g' eiysígov vàa- 
rotQeqíov Tv &Acog llívroos wv»Lortoíg, xarà Ób wvygóv óftv V0oo 
"Two9ev £x nérone, [ovis 0' ig)n:o9s vérvxro Nvugdov. "Theocr. 
VII 135: IIoAlol Ó' Gupav Omto9t xcv& xgorOg Óovíovro AlysiQot mtt- 
Aémi ve^ v0 0 PyyóOtv [to0v UOcQ Nvugüv iE &vrgoio warci(Ousvov 
xtAxovoÓs. Ovid. Heroid. XV 157: ,Est nitidus vitroque magis per- 
lucidus omni Fons sacer: hunc multi numen habere putant. Quem 
supra ramos Fi cene aquatica lotos, Una nemus: tenero cespite terra 
viret." Horat. Epod. 2, 27 ,,Frondesque e recte Markland pro fon- 
tesque) lymphis obstrepunt manentibus, Somnos quod invitet leves.'' 
— V. 2, a(Q9vocoutvov Neue, Hermog. xoi «i9voconévov, ubi Walz 
x«i Hermogenis esse putat, quasi duo exempla afferantur. Conieci 
xarQ9vecoutvov, cf. Hesych.: Góccevat vweocstot. et OGvocóusvat: 
cstÓuévat. — V. 3. xaragost, Ahrens xegoé£st, si quid mutandum, malim 
xata you. 

Fr. 5. Athen. XI 463 E: Kel xerà viv xoiyv ov XZomqo: 
'EA9t ...0(voyootcua vosroiwt roig £xalootg Zuoig ye wol coig (col 
AB) quae Athenaei sunt verba ut Welcker vidit, Heesudt Alii Sapphus 
versum 'T'oigós roig Zuoig frdgowg r& x«l coig inesse putant. Fortasse 
est ex illo carmine, in quo Sappho fratrem Larichum pocula mini- 
strantem induxit, vid. fr. 139. — V. 2. zovoíew» Neue, yovatoiiv 





92 POETAE MELICI. 


ovupueuuyuévov d«ACcLOL véxveo 
oivogosvoa. 


6. [6.] 
"H es Komoog xel Iléqog 9 Iiávogpos. 


1. *8. [7.] : 


Zol à' £yo AsUxag éml Bouov aiyog. 
* * 
* 


XGTLAEUUO TOL. 


"9; 
Ai9' Éyo, yovaoovéqev! "Aqopó0ua., 
TOvÓs vOv z&Àov Aeyoqv. 883 


vulgo, zovesíwwow libri. —  &fecec scripsi, vulgo «foo, Blomfield 
&ootg. — V. 4. oivoyostce scripsi, vulgo ocvoyoovco, Neue oívoyótica. 

on ausus sum contractas formas Lesbiis abiudicare, velut Sappho 
fr. 1, 11 Oivsüvrsec, 2, 8 povsó?cog (quamquam ibi lectio satis incerta), 
Aleaeus fr. 18, 5 uoy9sovrsg, 37, 3 énouvsOvesc, fr. 109 uogvvosüvrag, 
denique Sappho fr. 54, 2 óoye)vr. Similiter in titulis est efoeróvrsg 
et soluta forma «oxégv, quemadmodum etiam Balbilla 24dcv scripsit: 
apud Theocritum plura extant exempla. Inprimis autem in participiis 
videtur usus fluctuasse, quemadmodum etiam apud Hesiodum Theog. 
v. 880 est zizAsvcor (nonnulli tamen libri zuuwzAeicer exhibent), apud 
eundem Op. 510 zivg legitur, quamquam ibi fortasse rectius z/Avet 
scripseris, nam hunc poetam Aeolensium more etiam breviores has for- 
mas adhibuisse docet Op. 526 o9 yco of 5z£Atg Otsíuvv vópov 0oun- 
vct, hoe est ósíwvvot, quod fugit interpretes. — V. 3. d«Aíetc:, Ahrens 
9e éscot. 

Fr. 6. Strabo I 40: Kal ZoamzQo''H 6s wr. — x«l Ileqog scri- 
psi, legebatur 7 Ilégog. Emendationem stabiliunt Homerica exempla, 
quae composuit geographus. — 7; II&voguoc, Casaubonus 7) zevoouos, 
debebat «& scribere, neque expers poetria Sicularum rerum. — Est haud 
dubie ex hymno in Venerem, cf. Menander de Encom. Rhet IX 136. 

Fr. 7 et 8. Apoll. de pron. 364 C: ZOI'. Arrwósc. Iovec, AloAsie 
ouoíog" Eol à syco Atóxe«c imiÓoguov ziyoc. Zomqgo. xol v 
xcrà &zóAvrov Qux z' Kamiisíwo vot Posterius hoc ex eodem, ut 
videtur, carmine petitum est. — Zyoe, Bekker Zyov. — zzi gGuov Bek- 
ker, nisi forte fuit mé v' óuov. Pro émióoguov Neue coni. zsoióccopu, 
Ahrens zi ó&guov (i. e. óguóv) eiyog (zíovoa wevcc) — c«iyoc, Welcker 
coniecit 4iyog (Schneidewin A(y&g vel rectius Aiyeg) collato Strabone 
XIII 615, vide fr. 131. Videtur Sappho describere sacrificium Veneri 
oblatum, quorsum fort. respicit Philostr. Imag. II 1. ; 

Fr. 9. Apollon. de Synt. 247: Ecl vs sUgz5e 6zwoonMove mzeocora- 
vxk* AU" Ey yevóuov (yevduav M, ysvolugv B, om. C). zovcógc 
«i9 (ri9' M, ai/9' ovrog C), GpooOíco, v. v. zx. A«yoígv (ayoíg B) 
at recte A yovcoorígav. — V. 2. Aagónv correxi, cf. Et. M. 558, 28. 
"Cram. An. Ox. IV 204, 5. Choerobosc. Epim. II 772. 





SAPPHO. 93 


10. [90.] 
Al ue vuu(av. énónoav épye 
rà 6gà Ooicot. 





11. [41.] 


UR TEMERE T&ós vov éraígeug 
veis ÉuciGu vígzve x&Acg &eíGo. 


12. [81.] 


2s. Orrweg yáo 
&U 9éo, xüvoí ue uA Ta Gívvov- 
ni. 


13. [59.] 
in dine "Eyo ài Av! óc- 
TO Tig ÉgaTQu. 


Fr. 10. Apollon. de pron. 404A: Aloieig dupéregov xel Gupov xl 
Vupov x«l cgóv. ZXezgo: jub vuwav imoíncav sorta cqaÓoiuwt.. AP 
p Seidler, izóyc«v Ahrens, Zoya rà cq Ooice: Is. Voss, nisi forte 
eg. AT z ruLv z09ocv Foyo vt oq Ooicor, ut sit idem metrum quod 
fr.84. Huc respicere videtur Aristid, I1 508: oiuet Óé cs x«l Za«zqovg 
dxnxoívoi zoóg tuvo (ita Seidler, v. vwvag) vàv sv0otuóvov sivat Qoxov- 
6Àv» yvvowxQv ueyolavyovufvne wol Atyovonc, og «or97v «t Movcat 
TÓ üÜvti OÀfíav vs xal £qAotzv (ptos aie x«l og o90' c709«- 
vovcns Fera. Aq9«. Novissima ex alio carmine petita (( nam recte 
mihi videor revocare ad fr. 32 uvdoscQaí rtwd qeue xol Sertsgov Gu- 
uec»: poterat in eodem carmine poetria ut invidiam arceret fr. 37 
weogv à' o5 Oox(uou Ogkvo Oc. mzdytcw dicere. Apparet autem 
hoc carmen, ex quo f. 10 petitum, fere in eodem argumento versatum 
esse, quod Sappho fr. 68 persequitur. 

Fr. 11. Athen. XIII 751D: Koe4o96: yov xol «[ $4s69s9or yvvai- 
«tg Üri wal vOv xoi af mogÜévo: vàg cvviQ9tig wal qíAag £ra(íQog, dg 7 
ZXazqó: vríüs «rA. — V. 2. £ueic: Seidler, vulgo 2u«ig, contra Blom- 
field: Tdós vóv frdgeig raicw ueig wvÀ. — dsí(oo, Meineke de/do 
dubitanter proposuit. 

Fr. 12. Et. M. 449, 34: dozto OceuÀ ÓOoutío, ovro OG Oío' xoi 
z«o& Zuzqoi: üvrwvag «vA. — V. 1. órrwwag Ahrens alii, vulgo Ovrivag. 
.— V. 2. «nvo. Blomfield, vulgo «sivo. — cívvovra: Ahrens, legebatur 
cívovroi. cf. Choerob. 259 of yàg AloAsig o(vvovrot Aéyovo:, wol oUyl 

 GÉvvovtat. 

Fr. 13. Apollon. de Synt. 291: ró ys u/v &g&v óuoAoys? ró zQoc- 
Ouxc(OsoÜu. 0x0 roU loasdros: O10 xol Ótóvrtog 7 EazqQO imxwsitauívo 
.u&Alov óvóucmi iyoncoto: byà 0i (hoc om. B) x«l 7 vworràtig igGcat. 
sed A xvotrotig, unde Seidler xj (Hermann xv) vorró i. e. xsi ve- 
0060), non recte. Scripsi id quod Ahrens quoque proposuit x7»' Orro 
6 fgoroi, antea x5vo và tig correxeram, quod praeoptat Ahrens. 
"Ee«ro:i, qui Ahrensio D. Aeol 145 est indicativus, prisca coniunctivi 


94 X POETAE MELICI. 


* 14. 884 
Teig x&Acus Duuuv (r0) vóqua vouov 
ov ÓicusuxTOv. 


15. [60.] 
ess. Eyov à éuxvre 
TOUTO GUvoiÓa. 


16. [8.] 
T«ic. (05) voxyoog uiv &ysvro 9Uuog, 
zo Ó' iso, v& zTÉQU . 


1. [11.] 


2.2... Kav £uov 6r&A«yuov: 

' ; ? , M , 

vróv Ó' émumAdtovreg &uou qégousv 
x«l usAsOowveug. 


forma est, de qua dixi ad Pind. Pyth. IV 92. adde fr. adesp. 55A 9 
Óicxqva,. et 55B, 3 Óvvàuor — Antea Zgüro: tuitus sum; utitur hac 
forma Theocr. Il 149 (ubi Hermann éo& vsv correxit) et I 78 Zoe: 
(vulgo £o«cco:), item Homerus Il. /I 208 2oc«69s, quod Buttmann con- 
jecturae ope removere conatus est; neque vero Theognidi 256 haec 
forma obtrudenda. 

Fr. 14. Apollon. de pron. 384 C: "Tuuav AioàÀsig: voig wdAeug xvÀ. 
— V.1. vó add. Bekker. — V. 2. vógue, Cod. voguue, Ald. Corn. cop. 


266 B Aeolenses vóepuc dixisse perhibet. Conieci aliquando haec ita . 


refingenda esse: 
Toig «dAoig Vui» vonuc vOuov o) Lcusuzrov. 


eodem versus numero, qui fr. 85 comparet. 

Fr. 15. Apollon. de pron. 324 B: AíoAsíg fe«gfog: Fyov (&yov) 9* 
£u! ebrg v. c. Zazgo. Prorsus alio modo iterat haec 363 A: xol zeoa 
roig AloAuxoig Ob cg iv magoÜ)íc:, dvsyvdcOUn: FZu' «Ur« roUr PÜyov 
cUvoido. Scribendum Zuesc«, vid. Alcaei fr. 78. Ahrens cv»óide: ac 
sane Aeoles covoido etiam per diaeresin extulisse testatur Choerobos- 
cus 592 Herodiani epimerismis usus, cf. ad Alcaei fr. 145, sed haud- 
quaquam compertum hoc loco quattuor syllabarum esse vocabulum, 
praesertim eum propter scripturae varietatem ne numeros quidem fru- 
stuli certa ratione discribere liceat. 

Fr. 16. Schol. Pind. Pyth. I 10: 'H óà Zoezgo imi vo? ivavtíov 
iml cv msoiotsoOv: Taicuvyoog «rA. — V. 1. ó? adiecit Neue, 
Boeckh reg scripsit, nec tamen emendatio certa, conieci re/cw eia 
v$ygooc, vel zaicw &Angoos. — £ysvro Boeckh, vulgo 2yévero. 

Fr. 17. Coniunxi duo fragmenta: prius exhibet Et. M. 576, 22: 
MeisüÀvow, ci và uíAm £üovcoi qoovr(ósg: Ov Ho(odog .. .. wal of 
Alolsig cveAeyuOv viv OÓ9vqv Afyovcw: (cod. Flor. Miller Misc. 213 
addit: Zezmqo: xor Zuóv crtÀtyuóv:) dzoovafovei y&o xol Gfovcw. 
Ego iam in proecdosi ante Milleri librum editum divinaveram zóv v.? 


SAPPHO. 95 


18. (12.] 
"Aoríog u' & yovoon£óiAAog Avus. 


19. [83.] 885 
... . IHlóüag ó£ 


referendum esse ad vocabulum creA«yuóv, quod praecesserit, usus Ety- 
mol. vulg. testimonio: quae coniectura nunc plane firmata est, nam 
illa verba Sapphici versus numeros ostentant. Sed pro oercAeyuov 
nescio an rectius orcAvyuov scribatur, cf. Anacreon fr. 44 dívecroeAvío, 
Hesych. &orvAdfs: (i. e. GovoAGer) Avmsi(vo:) ustà wAcvOuov et cora- 
Avytiv, xAoísuv. — Alterum fr. extat in Et. M. 335, 38: T'& yao óvo 
60 sig f voémovow Aloisig; v0 yàg imumANoso imwmidto. ZXoamcgo 
Tóv à' imuxAéfovc! (Miller Misc. 110 Zzuxoiéfovr') ívsuoi gí- 
eotsv. Auctius Herodian. zeol gov. Aíf. 23, 12: vó Ó? «vr0 imi ro? 
miéfo. TOv Ók imimiAdfovrsg àv éuol q. xal usAsÓOvaut avrl 
roo imumAQocovrsg. Verbum azàc&foe hinc affert Herodian. zs9i 9izoóv. 
360. Seidler scripsit cóv à' £muxAdfovr! &vsuoi gto. x«l ueA£Óova, 1. e. 
custodem: at epitheton illud ventis potius convenit, itaque scripsi £zi- 
mAáfovreg Quot ... xal ueAsóoveotc, cf. Hesych. Audvoc. vag &v- 
póveg Alolsig, unde etiam descendit usreuewviog. ln voce &veuog ex- 
irita est E, quemadmodum égvog pro &gsvog dicitur, inde 4MMOZ 
ortum, quamquam Aeoles alias solent in assimilatione radicis litteram 
conservare, unde Ozz«, yoózz«, GAvrzc dixerunt, cum Doriensium 
sermo origines verborum obscurare non dubitaverit; denique neglecta 

minatione fit &uog, quemadmodum  Aeoles yóve, xdAtov, wcAuGrOS 

ixerunt. In voeabulis, quae ab &vsuog descendunt, velut &puove et 
pérepoviog, hoc compendium nulli dubitationi obnoxium, de principali 
verbo fortasse aliquis scrupulus haereat. Itaque aliam medelam cir- 
ceumspexi. Si Aeolenses poetae non prorsus dualem numerum aspernati 
sunt, possis ézuzAcfovrs &veuort scribere, sed pugnat hoc adversa fronte 
cum veterum grammaticorum auctoritate. quamquam Boeoti non igno- 
rant. lam Et. M. Sapphoni tribuit verbum compositum, Herodianus 
autem zàcf£e, non solum in libello z. uov. 4., sed etiam z. igo. 360: 
r& Ói& rov ao OicvÀAa(j« GvotíAAes vÓ à, omsovoaAufvov rÀv Alolícv, 
Óu& r0 zvéfo xal zAdto imumAQnoco. quae Lehrs interpolavit «cl zA&£o, 
095v invnAdfo dvcrl vo inwijoco, quem secutus est Lentz Herod. 
II 14; unde possis suspicari olim scriptum fuisse: 


Tóv Ób mAdfovrsg &vsuot qéfpgoisv. 


unde proclivi errore zumA&fovrsg ortum. Verum syllaba anceps pror- 
sus abhorret ab arte Lesbiorum poetarum, neque Doriensium prosodia 
yvvaíxsc, ztoxtc abutendum ad hanc licentiam defetdendam. Itaque 
etiam nune &goc tueor. 


Fr. 18. Ammon. 23: Auegrávet Zezq à Ayovca: Aot(og uiv & 
artenddiise «9 dg &vtl q9ovixoU ézigorjuorog. u^ & Seidler scripsit, 
«beg Scaliger, Ahrens praeterea zovrozéóiAAos. 


Fr. 19. Schol. Aristoph. Pae. 1174: zfigígove: y&o «f Avàixal 
fepe, xal "Ougoog .. x«i Zemxqoó: mód« Ob «r2. Cf. Pollux VII 93: 
'T& uívro. Twoonvixà sip dv ó Xemqovc udc0ince, IlowíAog u&cQing 
sims (om. Bekk.) 4$ó:0v xoAóv (A xaxov) foyov. — V. 1. móÓag 


96 ^J POETAE MELICI. 


zoíxiAog uioAgs éxdAvmtt, AU0.- 
ov x&Aov égyov. 


20. [84.] 


2... Hiavroddzoeu uspwyu£- 
v« qooteuou. 


"E 
... "Eueüev à' &ysuo9a AdSav. 


* 22. 


E iN "H vw! GAAov 
(u&AAov) &v99czov iustbev gíAue9a. 


Seidler, vulgo zóó«. — V. 2. uc&cAgc Bekker in Polluce bis, ex codd. 
ut videtur, vulgo uc6947s, ut ap. Schol. Arist. Illam formam recenset 
Hephaest. 13: zoordecsre: Ób Tuí/qovov vygoo ... xol v0 6 r09 À 
xor 7906, Og Év rQ uicAns. 

Fr. 20. Schol. Apoll. Rhod. I 727: "Egsvé7jsoco Ói (5j vov Iócovog 
OínAoÉ), &vrl voO mvooc, omíovO)'Qgoc, «cl fort megà r0 Zomquuóv: ma. 
ps. qooixicuw, ubi oofeicww Seidler restituit. nisi forte Sappho scri- 
pserat zevroóczeuw wspuwtocuive | goofeucw versibus asclepiadeis usa. 

Fr. 21 et 22, Apollon. de pron. 343 B: 'EusOtv: mzvxvóg af zo5u- 
csug zUQ  Aloisocw: $ufütv O' fysio9e AdOav. 5 tv dGALov aw. ép. 
qgiAj69«. Haud dubie Sapphus sunt fragmenta. Non recte Hartung 
utrumque fragmentum in hune modum coniunxit ... £us9sv à' £yei- 
c9«, | "4r91, Adv .. o o 1j vw &AXov | n&AMov &vO9odmov Fusdtv qiAn- 
69«; Sunt diversorum carminum reliquiae, ne numeri quidem conve- : 
niunt, nam fr. 21 videtur hendecasyllabi Phalaecii pars esse, quem 
numerum fr. 58 et 59 deprehendimus, nisi forte scribendum £us$sv à' 
"«4sucQ' | 4& 40g. Cum anceps sit iudicium, certe nolui haec duo frag- 
menta separare. — Fr. 922. V. 9. u&AAov adieci. — qnc? scripsi, 
vulgo g:iAgjo9w, Ahrens gíAsic.w. Fr. 91. £gsi69« pariter atque qíAg- 
c9v« fr. 22 indieativi formae sunt. Cum gíAge?9« componas oió075c9«, 
quod Choerob. p. 592 Aeolensibus attribuit, cf. Arcad. p. 168, quod in 
'"lTheocriti carmine XXX v. 13 restitui, sed fortasse aliud verbum 
ibi delitescit, sed clausula e$ certe deprehenditur. At £zsic9' non 
convenit cum 'Theocrito XXIX 4 29£414e9« (ita librij Ahrens £9- 
Atwc9'v), huc adde, quod Et. Flor. (Miller Mise. 99) apud Hom. ll. 4 
133 54 é0fAsug Ügo cor0g Fygmo yíoeg videtur i9 é1qc49« testificari. 
Deprehendimus igitur apud Aeoles in ampliore forma eandem scripturae 
diversitatem, quae in breviore clausula comparet, vid. ad Alc. fr. 5, 1, . 


Omnino auctioris formae pers. 2 sing. c9 origo incerta: ambigitur, 
utrum $« adhaereat integrae figurae verbi, quemadmodum O?PAvuzóv- 
0s, "EogsQócós alia dicuntur, an clausula c9 subiecta sit themati, 
quemadmodum o9)9cvó9s» al. dicuntur: hoc si sumimus, £7::69'« alia 
id genus non magis rationem habent, quam "Eo£fevogiuv, frfomgiv 
similia. Hoc, quod iam in proecdosi proposui, probante Curtio de 
verbo Gr. I 54, etiam nune tueor. Litem de clausulae figura dirimit 
oic9'w, quod Herodianus quidem syncopae auxilio usus vel potius abusus 


a 


| 
E 
. 
F 
| 
; 








SAPPHO. 91 


* 293. 886 
Kel xot xcl uoa. 
* 24. 
OU rt uot Uugueg. 
95. [17.] 


"Ag 9éAev! Üuyusc. 


ab oi9«c9« repetit, sed manifestum est, quemadmodum oryusv, ó£- 
Qovyusv, &voxyuev, &voy9i alia dicuntur, ita etiam: verbi stirp! adhae- 
rescere clausulam oí/9—c$9«, unde extrita à ortum oi/o$9«.  Vicissim 
q69« i.e. fu—c9o praeteriti temporis notam & servat. Ad eundem 
modum fuit olim in Sapphus versu scriptum Zys69«, quae legitima est 
forma (item ap. Theogn. 1316, ubi cod. Zz0:69«, Bekker £ys(69«, et 
in hymno Hom. in Cer. 366 e756:69«, ubi cod. oy565e9«, Hermaun 
nu correxit, nam mitto Epicharmi versum ap. Athen. VII 286 C 
q59«, qui nondum in integrum restitutus). lam librarii, qui antiquas 
htteras sui saeculi consuetudini accommodaverunt, prono errore Zysvo9x 
substituerunt, item pro 29£4:e9« scripsere non satis constanti ratione 
usi 28£2469«, id quod Theocritus secutus est. "CTraditam scripturam 
quae quam sit incerta librorum varietas arguit, ita demum possis tueri, 


si revocaveris ad verborum declinationem in u:, quorum clausulam 
longa vocalis vel diphthongus solet antecedere. At Zy5o& aliaeque id 
genus indieativi formae quae perhibentur admodum sunt suspectae, 
vide quae ad Ibyci fr. 7 disputavi. lam quae supersunt huius clau- 


sulae c&« exempla, facilem habent explicatum: nam neque ea moran- 


Qur, quae a verbis in u« cadentibus descendunt, velut zo$96905o9«, Ó(- 
oic)» (quod veteres grammatici recte referunt ad aeolicam verbi 
figuram à/0ou), neque plusquamperfecta, velut Archilochium 5070769, 
neque exempla optativi aut coniunetivi (quae inprimis frequentantur, 
nisi quod hic ambigas iota mutum utrum addendum an detrahendum 
sit. Denique aeolicum q«o9« (ita enim pro géc$9& apud Apollonium 
Soph. 162, 26 corrigendum esse iam olim in addendis monui) Homerico 
óídoic)9« aequiperat. Cf. quae dixi ad Sapph. fr. 32. 


Fr. 93. Et M. 485, 45: O( Aioisig. ... &Ówvxo (sequitur Sappho 
fr. 1, 20) ... zo9éco, xo9150, olov: xal mz. x. u&zouc. (DM u&ouat). 
Eadem Et. Gud. 294, 40 ubi ucogo:. Videtur Sapphus esse. 


Fr. 24 et 25. Apollon. de pron. 379 B: '"Tusic. ... AloAsig Oupuec 
o0 Trí no. Duusc. Gg OfAsr Duusc iv ÓÜsvríoo Xezqo. Apparet prius 
fr. non esse Homericum Il. « 385, sed utrumque fragmentum Sapphus 
ex eodem libro ut videtur, sed cum utrumque colon Ádonii speciem re- 
ferat, haec libro I potius quam II ascribenda esse suspicaris. At possunt 
hae reliquiae carminis esse, cuius versus geminatis Adoniis constabant, 
velut fr. 27. Praeterea iam supra monui grammaticos fere alia quam 
metricos recensione usus esse. — &g, Ahrens dg i. e. Fog requirit. 


Fr. 26. Athen. XIII 599 C: XegueiMéov à' iv rO mtQlh Zozqovg 
xal Afysww twvág qmow sig «orhv memowdjcUn. om Avaxofovrog tdÓt: 


ZXqeíon Ómors w1À. ... xal rjv Z«zqO Ób mgóg «0tóv raUTÓ qnoiw 
simsiv: wsivov wvÀ. ... Ori Ob oóx Cori. Xoamqobg rovro rÓ 
PozrAE Lym. III. 1 


98 : POETAE MELICI. 


26. [135.] 
Ksivov, à qgvcó8gove MoUc , Pviomec 
Vuvov, ix vg xoÀAwUvowog do0Ac 
Tog qOQoc Ov GeiÓt rtomvOG 
moícfvg cyovóc. 





21. [93.] 
2huüveu£voag iv Gv«9scw Opyag 
uepvA&xav yÀdOooav ziQvAoy9«. 





28. [61.] 887 
Ai 0' q4ysg écAcv lusgov 13) x&Acv, 
&cuo movrí zov Ojo». Possis-suspicari illud tantum confictum 


esse, quod ad Anacreontem scriptum sit carmen, sed potius omne 
carmen subditicium esse censendum est. — V. 1. »sivov Ursinus, vulgo 


xsívor. — £viemzsg Barnes, sivaomeg PVL, sivomsg A. — V. 9. Éx cag, 
Meineke óx vüg correxit. — V. 3. T»ios Barnes, vulgo à Twjos, 
Hecker T'gf«g. — 0» Ursin, vulgo 0g. — V. 4. &yavóg Barnes, 


libri dy4e0g. 


Fr. 27. Plutarch. de coh. ira e. 7: "Ev óoyy Ói osuvórtgov ovOiv 
q6vgíug, Og 7| Eezqo zoguwvsi, GxiOvouévng iv ovüOtcw Ooy/üe mtqv- 


Acg9wL yAoccov uowvidxvav, Hermann uowvicxo» emendavit, Seidler 


restituit Adonios, contra Hermann numeris aliter discriptis iv delet et 
erc9soiv requirit. — V. 2. Ahrens zsg$4obo substituit, ac sane infin. 
ztqvicrycw, Plutarchi, non poetriae videtur esse,.quae zg»4ey9s scri- 
pserit, vel si singularis numerus requirebatur, activa specie usa sre- 
qvAcy91, formam hane quamvis inusitatam tuetur à:/0:49« ap. Nicandr. 
Alex. 443 et Babrium 75, 2. 


Fr. 28. Aristot. Rhet. 19: Tà yàg eicgoà cicyovovrat ucl Afyov- 
veg x«l ztoL00vTsg xol pfAAovreg, dioztQ wal Zozxqo memoíqxsv simóv- 
vog v00 AàÀxo(ov (fr. 55). ... A( à' xA. Adde scholion ad h. l. apud 
Cram. An. Par. I 260, 25: Eíve 0 Aixalog 0 zowjt?e joe xógne zivós, 
7 €AÀog Tig jQt, ztvodysu oov Opog 7 Zoezqpo OwAoyov' xol Aéysi Ó 
foóv mzoóg vq» ioouvqv: ,9fAo vw. simsiv mQ0g cé, QAÀ  ivvoímouon, 
oi0oUuet, cloyovouo. sir «bo8:9 duoijeÓlg 7 xógr Afyst zo0c Pxsi- 


vov' ,GAA' é&v qe yos, x«l 0 £usAAsg mwo0g us simsiv, vv dyoa9óv, 


ovx Qv q0o0 xol qoyvvov oUrog' &AAc pev zopoonoíug &Asysg &vw, QAÉ- 
zov zoóc us üvtQvüidctog." — V. 1. fjyec, Ac wyec fe, cod. Dresd. 
siysg, Vb ixsg, Victorius ixsg ég (supra d» Ó qxsg) — £oiov Steph. 
et Ursinus, legebatur Zc94ówv. cf. infra fr. 51. — fusoov codd. ut vi- 
detur omnes, vulgo ex Scaligeri ut videtur coniectura o? à' ixé c' 
ig9iÀv Üusoog et similiter Nauck e? à' zy£ 6' ... fusooc, probante 
Spengelio (qui praeterea ei à' Íxsg £. fusgov proposuit). Satis constat 
Graece utrumque diei Zusgos £ys& us, ut est apud Soph. Oed. Col. 1723 
et fusoov Zyo, vid. Soph. El 542, et ad eundem modum alia id genus. 


"s 








SAPPHO. 99 


x«l ui vw Keímqv yÀOGO $x0xe« xáxov, 
«lücg xé G&' o0 xíyavev Ozxat , 
&ÀÀ fAeyeg msgl vÀ Owuxa(cg. 





— V. 9. uxj vt Feíznv Blomfield, ugrivsumáv Ac, ur! sixsiv QYb. — 
yAócc' ixvxa, Ac yAQGcci. wvxai, fort. Zxoxc. scribendum, — V. 3. 
*É s6' o) xíyavsv scripsi, vulgo uév os ovx siyev, cod. Dresd. «£v o& 
09 x&v yv, cod. Lips. xsv cov. asks *f ;&' o9x àv sigsv, Melhorn a£ 
G' o? x«rsiytv, Hermann xé vevg ovx sigtv, Ahrens praeeunte Volgero 
xe v)v G' oUx Qytsv, Scaliger xev oUgí( cG' sigsv, Neue Óf «sv c' o9x 
siysv. — Ümmer' Blomfield, libri óupgar. — V. 4. r0, QZb ó, cod. 
Dresd. ó 9ixou. Fortasse cum Spengelio à scribendum propter prae- 
positionem praegressam: digamma tuetur Jór: in titulo Locrensi, neque 
refragatur «ór:, quod alibi legitur, quamquam etiam z9' óro scribi 
otest, — Ouxa/ceg scripsi, idemque coni. Ahrens, vulgo à:xoío, Spengel 
ane eorrectionem non necessariam dicit, sed ipse olim sensit intole- 
randum esse zr&ol và Óuixo/o ; nam coniecit zsol Je Oíxotov, Schneidewin 
«AÀ' FAeysg moocíóov Ó(y' &iücc. — Cum Aristoteles fide si quis alius 
ignus testifieetur poetriam haec rescripsisse Alcaeo, apparet necessi- 
tudinem, quae inter haec carmina intercedit, manifestam fuisse: itaque 
non dubitavi Alcaei versui quem Aristoteles adscripsit O£Ao r« Jsímqv, 
dÀÀA& ue *oÀós. «iücg praemittere versum eiusdem numeri, quem ser- 
vavit Hephaestio "óm4ox' &yve« usuwóusiós ZXmqor, atque consenta- 
neum est etiam Sapphonem in praegressa stropha Alecaeum nominatim 
compellavisse. Animadversione digni etiam numeri utriusque carminis: 
Aleaeus ad Sapphonem scribens Sapphico utitur versu, sed hendeca- 
syllabon anaerusi auxit, u£ numeri lenitatem propria gravitate tempe- 
raret, ac videtur hoc metrum, quod novavit, in hoc uno carmine ad- 
hibuisse. Sappho Aleaeo rescribens. praeter solitum Aleaicam stro- 
ham, cuius indoles à suae poesis natura abhorrebat, adhibuit. Haee 
igitur singularis ars, quam in numeris deprehendimus, consilium utrius-. 
que carminis egregio illustrat Aristotelisque testimonium planissime 
confirmat. — Weleker memor fabellarum, quae feruntur de aliorum 
poetarum et Sapphus commercio, olim iecit, fortasse Sapphus carmen 
ab interpretibus demum antiquis cum Alcaei carmine compositum esse, 
atque inde famam pervagatam exortam esse, vid. Kl. Schriften I 110 seq. 
Quamvis autem largiatur, me iure duos illos Alcaei versus in unum 
coniunxisse, non tamen omnem fidem denegat Stephano narranti de 
carmine dramatico Sapphus, in quo Alcaeus sive alius quis cum puella 
amata sermones seruerit. Equidem nunquam animum inducam Aristo- 
. telem gravissimum harum rerum arbitrum, commenticia fama decep- 
tum perperam Lesbiorum poetarum carmina interpretatum esse, Ste- 
phanum autem, scilice& magistellum Byzantinum saeculi XI-vel XII, 
qui latrocinia Beverwxów x«l Popucíov commemorat, non solum Sapphus 
libros usurpavisse, sed etiam carminis institutum penitus introspexisse. 
Et Welcker quidem denuo alio loco (Alte Denkmüler II 230) recensens 
artis monumenta, quibus haec Lesbiorum poetarum concertatio illu- 
stratur, in eandem fere sententiam disputavit. Inde Overbeck Gesch. 
d. gr. Plastik I 136 ed. 1 confidenter edixit, quae de Aleaei et 
Sapphus commercio ferantur, temere conficta, versus autem subdi- 
fieios esse: atque nuper Blass in eandem fere sententiam commen- 
latus est. Of. quae de Stephano Aristotelis interprete Brandis expo- 
suit (Philol. IV 30 séq.). 
1* 


100 POETAE MELICI. 


29. [62] 
Z9. xüvvra qíAog : . 
x«l r&v ém  06Goig Guzír«GOv q&Qtv. 





30. [66.] 888 
Xovosio, 0 éo£fuv9or ix &ióvov égvovro. 


31. [61.] 
Advo xci Nie udAe uiv gíet m6uv évougod. 


32. [16.] 
Mv&csotüaí rw& qui xal DorsQov Guusov. 


Fr. 29. Athen. XIII 564 D: xol 7 Jem à zog vóv / bneof- 
Aóvrog Ooevuotóusvov v5)» uoogqT)p $4 xcov sive, vopi£OusvOv qnot 
Z:&À. wr. — V. 1. Post aut ante qos aliquid intercidisse apparet, 
fortasse orà9. x&vra K(0', à qíAoc, si forte Sappho versum Glyconeum 
cum. Alcaico hendecasyllabo composuit; sin strophae Alcaicae fuit ver- 
sus novissimus, possis er&Qu xci &vro qiAog qíAotcuv x T T&v wv. 
supplere. Bentley, versum choriambieum esse ratus Zr. xvtt glos 
xxi vàüv im 0600. duécecov gio scripsit, Ahrens ZrG9u x&vovcrec 
qíAog xol Tüv im! 0ocoig | &uzévoacov y&gw, ut metrum sit encomio- 
logicum, at x«rovrc ab hoc loco alienum. — V.2. duzéracov, Ahrens 
ouzírecov. Quod Hesychius habet guzér«oov, vox ddvipov alio vide- 
tur pertinere. — Fortasse haec petita sunt ex carmine, quod ad Pháo- 
nis amorem spectabat (cf. fr. 140), quamquam etiam in epithalamio 
haec poterant dici, certe a carmine in Àlcaeum aliena sunt; A. Schoene 
de Sapphus fratre "dicta esse suspicatur. 

Fr. 30. Athen. II 54F: Zuezoo' jo$esi0t £osf. wv. Cf. Eustath. 
948, 44. Addidi 9", quod etiam Hermann suspicatus est: Ahrens z99- 
6L0L Scripsit. 

Fr. 31. Athen. XIII 571D: KaAovo: yovv xol ot UTI yvvai- 
xXtg £rL «vl vOv xol of zoo9 évot Tg cvvQQ9sig xol gAag £vaíoag, ag D 
Zamqgo ... xol £v Aacà (P xad) x«l xrà. — gu&Ae, B uero, 
Hartung ucéA« uév zov! &cav q(Acet | £vmioow. Ceterum cf. fr. 143. 

Fr. 32. Dio Chrysost. Or. XXXVII T. II 535: MváceoQaí wa 
qug x«l Ersoov &uu£ov, m&vv yao xc«AQg sizsv 7 ZXomqo. — Mwaà- 
G569'w correxit Casaubonus pro uvéccot«t. — qeu BM e corr. ut Casaub. 
coniecerat, sed quamquam etiam Fr. adesp. 53 quod Sapphus esse vide- 
tur geni legitur, Lesbios ut qeu. dixisse credam adducor forma pers. 3 
sing. pec. qua Sappho usa est fr. 66 (quemadmodum fr. 97 7j: dixit, 
sed geri, quod Heraclides ap. Eustath. 1613, 28 Aeolensibus tribuit, 
Boeotorum opinor est, non Lesbiorum), et ad eundem modum Lesbii 
goeic9v dixerunt, quod. vitiose S £c scribitur. ap. Apollon. Soph. 162, 
.5: gnctn Aéyew »£0 Ó7] ve)re ye q6' y£oov gig &vsv Ób vov 
i yoenc£ov, émel wot, of. AloAeig qíctho. Aéyovew &vrl vo9 EAeyse.. ,,qijsdu* 
x«L TO ,8qnof)« xsiewsgég". qui locus valde mendosus est, nam neque 


bu 


go?) Od. y 357 legitur, sed £gnota, hoe autem vix quisquam muto . 


iota auxerit, nam grammatici praecipiunt q769« praesentis esse, q7j69'« 


POP UE NPD| MS 


SAPPHO. 101 


33. [14] 
'Hokuev uiv £yo o£Qcv, AvOw, méA«L, mora. 


34. [91.] : 
Zuíxon uot zs £uusv igaívto xyagig. 


(Zpme9«) praeteriti, vid. Schol. Hom. ll. d? 186. Forma praesentis 
qgo)« semel, quod sciam, usus est Homerus Od. £ 149. Apollonius, 
qui etiam Od. y 357 agnovit, haud dubie secutus est grammaticorum 
praecepta ac scripsit ov 03 ro z ygezr£ov, incl xal of. AloAsig p «io « 
Afyovsww* (r0 0 qo0«) dvrl roO PAeysg (&vsv vo i). Aeoles igi- 
lur dixerunt genu, poict«, qoic: diphthongo usi, quemadmodum 9/- 
Qouu, Ó(doig vel 0/0ovcO«, sed pers. 3 sing. erat etiam brevior forma. 
gei, quam ap. Alcae. fr. 86 pro go: restitui, in usu, quae non ex 
qeiot decurlata est, sed pro 4AZI Aeoles extrita sibilante gae 
dixerunt, quemadmodum ó/óo. reliqua. Alia rursus origo diphthongi 
in 3 pers. plur. g«ic:, quam apud Ale. fr. 85 Hephaestionis opti- 
mus liber A testificatur, quaeque etiam fr. 50 et Sapph. fr. 56 re- 
stituta est, ubi vulgo g«cl legitur, nam ibi ; est additum ut litterae 
v extritae (DA4N.XI) detrimentum resarciretur. — vovsgov Volger resti- 
iuit, Seidler u v .. y&rsgov mavult. — &uusov, M épuuéo. Huc for- 
tasse spectat Aristid. III 508 (vide supra fr. 10). Quod deinde dicit 
Dio: 4&9« uiv y&Q 7n Twv&g xal £végovg £oqmAe wol &wsvoavo* yvour 
0' dvügàv dyadv ob0£ve, jj xav' (vàge uot 0of0c Fornxoc. fort. etiam 
ex Popp one petitum est. — Sapphus esse conieci aliquando versum 
ap. Stob. Flor. XXVI 1: 


Ad9e Ilgíct avvytoé xol dvdostog 


(libri Iloí0cov et &végerog) qui temere cum Sophoclis loco coaluerit : 
(Ad$d ài uóvov qdonexov) o0)vac, | Meiéotg tvmorüórare Üveroic | 
"Avéyovoa (ov (ocyóv lo9uóv sive Mdóva 0' cxtoo0vvog sig Aca, 
peA£oug xc. 

Fr. 33. Hephaest. 49: Tov óà dwxoerdAQjwvov rÓ uiv mzsvtiustQov 
xoltive. XZomqixóv vt6GeQtGxcei0rxecUvAAo(ov, O0 ÓsortQov Eoamqovc 
0Llov y£ygumvoi: "Hoduov xtA. "Ar9u Bentley, Fl. Turn. BHN &ve, CM 
&ri, Cod. Ming. 489 AP &ror. — zór« Blomfield, legebatur zóxc (etiam 
Plotii cod. A, TOPA exhibet B) Eadem Apostol. VIII 68b (&rs), cor- 
rupta affert Plotius 260. 

Fr. 34. Plutarch. Erot. c. 5: XcQig y&g oov, à llgoróytvse, 7) r0 
$rAsog Umsibig TQ (ogsvi xéwAqve: mQÓg vOv moLctOv, Og x«l Ilívóa- 
eos Pqr róv Kévravgov üvev gegírov ix vie Hoce ysvécüci, x«l rhv 
oUzo ydjov Üyovcav ógav 7 Xomzqo mxQoccyogtvovoc qnow, Ott Zu- 
xo« pot zi, £upevet qaívsot x&yogig. Cf. Schol. Pind. Pyth. II 75: 
xci Ze-o' Mixod uou maig Cuusvoat Aiógyegie, ubi cod, Gott. q741:66- 

«org exhibet. Maxim. Tyr. XXIV 9: O9 zoot£vot qnoiw 0. Zoxodtne 
Alwiutóg, ix moAloo igóv, moiv Tyrnseto (xcvóv sivct mQOg Àóyove, 
Zyuuxod nov moig Pr& qoívto xci (Davis xov) zaoítccw, Zumqo AÉyki. 
Quae emendavi: nam certum est, versum esse ex eodem carmine, quo 
superius fragmentum. cf. Terentian. Maur. 2154: ,,Cordi quando fuisse 
sibi canit Atthida Parvam, florea virginitas sua cum foret." unde ortum 
illud ap. Mar. Victor. 152: ,Cordi florea virginitas mihi cum foret." 
"Ayaoig ex hoc loco afferre videtur Bekkeri Gramm, I 473, 25, respicit 
Hesych. «czeQig ... 7) geoí£eo9ot uj Óvrau£vr 7j ovx toyaQic. Ahrens 
fupsv' flagitat, Hartung edidit Zuéxo«e uot zig, Av O te, éqotíveo x&ya- 


102 POETAE MELICI. 


* 85. 889 
"AAA, wr ueyeAUvso ÓOnxrvA(c mpi. 


A 36. 


O)x oió' ovv. Oéc' Óvo uou v& vonucca. 


31. [9.] 
J'«onv 0' ov Oox(uouu! ópg&vo Óocu myscuv. 


38. [75.] | 
. Jg ói zeig msÓ& uevega memreovyouat. 


39. [96.] 890 
"Hog &yysAog (usgógovog dxóov. 


Qus, quemadmodum ipse olim Zuéíxoe got zog fppevot, | c1, qotvso 
x&(f«org scripseram. 

Fr. 35. Herodian. mpl ho». A£É. 26, 20: "Egvioídugv ài Ow4i- 
x10ovg Ói& vO (cod. 007): GAÀ v uot uey. OowrvÀACO z£ol. quae emen- 
davi, quamquam dativus defendi potest. Hartung aAA. dv uQ usyeio- 
»£0 2. z. Ahrens nunc (PhiL XXVII 283) Ó«AA&wv got p. Oowvvito 
zío. legit, ut O&4ic idem sit quod ó&Au sive virgo. Sapphus haud 
dubie versus est. 

Fr. 36. Chrysipp. zeol gage c. 23: Eí Zozqoó oUvog c-0- 
gowouévmg Oo* oió. xz. dméqatoxev *tÀ. 

Fr. 37. Herodian. zeol pov. A££. 1, 98: Znusvodeg doc TÓ oboavóg 
óvi TioÉwro cO oost quon ode , "Axio ób xol sig & dmrogoíve te TÓ 
von, ... AL QveU TOU U 0govóg, xol Zozqo: ovs Ói ov Óoxsi 
uot dioovà Ovozto/y£et, quae correxi; ef. Pseudo- Callisth. II 20: og zocre 
xeyo (cóbsov Éyov xo&vog ftociv fueig oXgavóv rüfAnce wo)cor Ne- 
que tamen haec satis faciunt, fortasse rectius scripseris: 


apoonv Ó' ov Óox(uo, ÓvGzCAtg Ggcvo, 


nam ex Herodiano non liquet, utrum in Sapphus versu per à an per à 
illud vocabulum scriptum sit. Quod Sappho de alio dixit, Horatius 
ad se transtulit: Sublimi feriam. sidera vertice. Ahrens syavqv à' ov 
Ooxcuopu ógivo Óvcszce)ysc (i. e. Óvcovyéo), cum Hermann 9ox£otu 
et Dco £o scripsisset. Hecker et Brink ov0£ c apetónv. 9oxíuoput 
xo&vo | doívo ÓOvezczsoc, novissimum verbum Brink cpuéroov sive 
Óvcuéroirov interpretatur. 

Fr. 38. Et. M. 662, 32: Of ydo Alohsis. elo '«ot mooori) évot cop- 
qovov , domeo 0 ne Qiy oot memteQiycput, ubi cod. Par. 346 addit 
olov: og Oi mdig moiÓw umríoe mem. '"HocoOwwvóg Év vois vol vá ovs. 
Similia Zonar. 1540, et cod. ap. Koen. ad Gregor. Cor. 638, ubi zia ido 
pocéoa. Schol. Theocr. l 56 im cod. Ambr.: oí y&o Alokeig sioduot 
zoocvid évot poro , doztQ tÓ émvéovy uen dg à meg mec toic éoot 
TEIL ÉQU'y LL" *Hoot«vóg iv và meoi move. Ac nescio an zezcé- 
Qvy uet sit praeoptandum. Scripsi zeig itaque etiam Ahrens, Koen 
z:£Óo, restituit (sic schol. ''heoer.) et Sapphoni tribuit, Neue zezvs09- 
yov«. coniecit, comparans Catull. 3, 6 seq., fortasse recte. 

Fr. 39. Schol. Soph. Electr. 149: có ób Zióg &yysiog ( dqódw) 





SAPPHO, 103 


^* 40. [37.] 
"Egog Ódeové u' 0 AvcwuAgg Óóva, 
yÀvxómuxgov cuiyavov Ogzerov. 


* 41. [37.] 
"Ar8v, dol Ó' ucOcv uiv &mQy9evo 
qoovrícünv, énl à  Avógou£óav  zóry. 


42. [14.] 


(Egog O«)v' évívabev £uoi qgévec), 
&veuog xav. 0gog ÓgUGiv fduméGov. 


43. [40.] 


"Or« zévvvyog &6gi xevyost. 


.. 44. [25.] 891 
Xeigouaxroe Ói xoyyóvaov 


Ott t0 feo cmuaívii. .. x«l Xem Hog x:4. Eadem Suid. v. dzóav, 
ubi 7u£ooqovog. Ahrens /egógovog corrigit. 

Fr. 40. Hephaest. 42: T'o 0i (AioAwxov) vevocueroov dxardAnkróv 
iet voL0UTOv: "Egoc x:À. Sapphus haec esse certum est. — V. 1. "Epogc 
AFI cod. Ursini, "Egec E Turneb. — «ers, On)rs Seidler, vulgo à* 
«)rs. — óvs A, vulgo Oovei, cod. Mingarelli p. 489 óvvs;, Fl pé- 
Ancóov s(. 

Fr. 41. Hephaest. ibid. Vulgo coniungunt cum prioribus, sed est 
hoc alius carminis exordium. — V 1. 4:01, PMCA dr, vulgo 4z9(g. 
— Gol, À cot. — V. 2. goovrícónv Bentley, vulgo goovrig à' qv. — 
zóry, P ut videtur zóvy, CM zory, vulgo zoré. Sapphus hos versus 
esse certum, cf. Maxim. Tyr. XXIV-8: 'O x yàg ixs(vo (Xowgdrei) 
Alwiiutóng x«l Xeouíóne x«l deiógoc, rovro rj Asoc Dogwve wl 
"rig x«l Avaxrogíu* wal Ort meQ Zxowgcreu of dvríregvot IIoóOtxog xol 
D'ooyíog wol Og«aiueos x«l IIoovoyógcg, rovro Tj Zemqor Dlogyà xol 
"Avógouíüe: vov uiv émwipg vabroig, vov Ok Jyysi wol tigovsisreu 
c0r& Pxtiva và Zxoarove. 

Fr. 42. Maxim. Tyr. XXIV 9: '"Exgexgsvevot (Zoxoérng) éxi da- 
Ógp vmó rov "Egorog, vj 0b Zomgoi ó"Eoog irí(va&e r&g poí£vasc, 
Gg &(vtpog xtA. quae restitui. '9c a sophista additum, sed nunc malim 
baec in pentametros redigere: "Egog 9' Gg &veuog x«v' 0gog OgUciv 
iuzícov Ooívag éuustígag ivívabev. Hartung "Eoog uo: qoévag aor 
iriteies ég | &veuog. — x«v' 0gog, Nauck perperam coni. x«r&gzs coll. 
r. 160. ' 

Fr. 43. Apoll. de Pron. 386 B: (cglv) x«i cov và & Aéysrot maQ* 
Alolsbcw üva zv. x:À. Xoemqo. Fortasse scribendum: 


: ünzza«v (&ogog) : 
üT« züvvvyog Goqu xetayost. 


Hartung Ore zév»vvyog &oquw dygvmvéíti. — 
Fr. 44. Athen. IX 410 D: Zezgó à' orav Aéyg iv tà míumzto 


104 | POETAE MELICI. 


zoggpvgoa. . .. 

x«l reUvc uiv T(uGtiG, 
" , , ^ , 

&xceui Gv Geoxcog 
óc v(uux xocyyóvov. 


45. [24:] e 892 
"Ays 09 yéAv Ótc uoi 
qovoso6a eom 


(B iv £9) TÓv usiov mpg Tv AgooOírnv: yetoopoxvoe OE xo yo- 
vov mOQQuQG. (B moogvoc), el vore (sic PVL, xevovto À, xarTCUTO 
B) uiv cécwuuécsig (sic PVL, Gre tHucoe lg A) Ene" em) Qoxdag (sic 
censor lenensis, legebatur "Eneuapo mvqgoxdes, VL mwgoxsíug) Oe 
vípuLO * xayyóvav xÓGuOV Aéysu xeqeArne v& ystoópoxroo, ubi apparet 
xoyyóvov ante xócuov non ad Athenaei, sed ad Sapphus orationem 
referendum esse. Sappho cum libro quinto Asclepiadeis versibus usa 
esse perhibeatur, coniicias hic Asclepiadeos cum Glyconeis consociatos 
fuisse: sed tamen hoc satis incertum: quamquam enim v. 4 et 5 facile 
ad legem strophae Asclepiadeae redigi possunt, si 


zoü0g 6  EÉmepw. dm Doxec 
óc Tíuie woryyóvov 


actipsaris pro $ox&ec (haec enim forma legitur in titulo ap. Conze 
Iter Lesb. t. VI 1, ubi bis EMOO,KAI extat, item Eustath. ad Dionys. 
Per. 487 dw testatur, ac fortasse recte Holstenius eam formam ap. 
Steph. Byz. restituit), tamen ex v. 1—3 aegre duos Ascelepiadeos effi- 
cias: atque illud quoque dubium, utrum "Athenaeus unum an duo 
fragmenta adscripserit. Maxime autem obscurum inauditum illud voca- 
bulum xeyyóvov, ubi mihi /cegy?oo» delitescere videbatur, sed 
nimis hoc recedit a litterarum vestigiis, quae libri utroque loco fir- 
miter tuentur. Casaubonus mieyyóvav coniecit (cf. Hesych. zAeyyow), 
totum locum sic. conformans: Xsto. ÓE mioyyóvow mooqvoü, x«l rovro 
quoto vuuievte y Enepapo Zemeovg zsüg ÓGo« vípuLe, Fiorillo .T& qs9Ó- 
uocm oo voÓs xaprvav z00QvQà, xol vab)ro wnÓ' dvuioys, Ezepapet 
Zim e xiva 9c v(uue, lacobs getgóuerkto zAoyyóvov z0Qqvooozto 
p) TIS & méutbor meto eve(oc opc víuua , postea Xsio. 9b mAey. 
zoQQvQ& ... ua] &ruud ons, & mzíuoa Zongoó xope(og à. v. Neue x«y 
yoóvov i. e. xocc yobvov commendavit et , quattuor versus glyconeos 
restituit Xe. ó z0Qgvo& | vero uj 69 y' &vuccetg, | v y Énsup' 
&z0 Oowxces | 9o cipue xXoryyóvav. Seidler scripsit «cy xópov 700- 
qvoa XOT OLOT.OL E Y 0€ TuS. tig o6" Éumsuw ... «vy xópov, Hermann 
xevróvav (i. e. xerezóvov) et duo fragmenta esse censet: &of- Tevre 
vu &zroTi ute tg óc. Émeup. . . . woTTÓvOY. Ahrens prius xeyyóvov 
delet: , (E0gO poco. ài moggvgoa * * * veUtO wi mot dviuetone 0c6 
Éarsuap" (oy HO yóvov, idem XE QoÓMetx too ót mq ges dzrorvycqueve: 
TiuocG elg Hd Éneu XA. , Hartung xgetoOierucoot ót zoQqvg& rovc m 
pot D TT TIT) , 000. xeu" . .. TÍULO xorywolov (debebat xeyxvAcv, quod 
xoy àv interpretatur, coll. Hesychio: Koryubhatg vxwidos * Aloleis). De- 
nique Meineke sig o' &£msuwp &mÓ Dowdeag 0Àoc NK xayàv vel xnyowv. 

Fr. 45. Hermog. Ill 317 ed. Walz: Kai Ort» vjv Àógev £gorG 1, 
Zomqo xe Ore Uc dzrowolvitos, oiov: &ys yfAv Oi€ uot (cod. ap. 
Blomfield &ys 07) y£Av om. por) Aéye, qováe oo à? (om. Vind. 1) yiveo. 
x«l rà ££ng. Eustath. Il. 9, 41: 'Owgowxg ó£ v xol PT Avouxr Ziozqo 








SAPPHO. 105 


46. [26.] 
KándáAoeig 0xo9Upuos 
mÀéxveug Qum  dmAe fpa. 


41. [122.] 
IYAÀog meidogiAcréga. 
48. [91.] 


MdáÀe 03] xexognuévag 
D'ópyag. | 
jux 49. [94.] 893 
Bocvosio Becunto. 


cynnerífovom víj wwe Pyxsleosrun Gys uou Óim g£Av, qovdecoon yé- 
voto. unde locum correxi. Neue: 


"Ays Ole 4fAlv uov Aéye, qovácocn Ó yívgo: 


similiter Blomfield, nisi quod ys4$5ve« Aéys scripsit, a& Aeolenses haud 
dubie zéivv« dixerunt, vid. fr. 169. Hartung ys gos zéàv Ói« 
praeoptat. 


Fr. 46. Athen. XV 674D: 'Ex&Aovv ói xal oig mtgusÓfovro vOv 
rocynÀov ortqüvovg vzoÜwvuuOng. ... x«l Xoazqo: xol zolÀeig wtÀ. — 
V. 1. xdmAoig scripsi, vulgo x«l zoAAetg. — vmo9wvpiócg correxit? Blom- 
field, vulgo ?zo9vuitóec, AB oózoQvgitóotc, Cant. L ozxoQvuiósg. — 
V. 2. dum. dz&Àc Ófoc Schweighaeuser, nisi épq' malis, codd. &vru« 
zo«Àoei0Éoo:, Ahrens &vvr' &moÀàv sov. 


Fr. 47. Zenob. III 3: I'e440 zoetogiloríga: Émi vv Goog rtlev- 
tQodvrov, Trot iml vÀv quiotíwvov puív, rovg Ób OiwwqOtigóvrov 
«9rd Delo ydg vig zv meQü vog: wol Pmsió5 doQog irritUrQet, qa- 
civ of A£cfuot «orig TO qdvrecue imupowüv imi và moin wel rovc 
tàv dooov Ü«vdrovg ary dvoti9éaci Muvgra,: vavvQg Xozqo. Sic 
etiam Et. M. 795, 9, sed rectius Suidas I'A4ovg moiO0oqilotéoce, itaque 
Ahrens I'élieg scripsit. 


Fr. 48. Ald. Cornu Cop. 268 B: olov 5 X«ezqoó rác Xemqog, xol 
3 4qvà Tüs Antüg, xol ÓmAovciw af yorosig ovrog Pgovoci rÓ Ob ix 
Xamqóg &usiyÓusvog nív rot qíQo' xci meo' avr] rj Z«zqoi: M&i« 
ó7 x&xognuévov 'orógyog. Ursinus xexognu£vog orógyog. Emendavi haec, 
et Gorgus nomen latere iam Toup suspicatus est. * 


Fr. 49. Athen. XV 690 E: Zezgo ó? ópoU ufuvqtat rov rs (j«ot- 
Ase(ov xal ro? (josvOs(ov, Afyova« oUvog' fosvüsío Qacumno, ita A, 
Rue fecinío B, Borvésio io O, gosvOio (jaciieío Cant. L. 

ativum si quis praeferat, poterit huc revocare Hesychii glossam: 
Bosvowó: dvOuwvo. De hoc unguento cf. Philodem. de vitiis p. 30: 
xal fosvüvscQo. 0b xcl gorvOvóusvov dwóuefov xal P-t vov bend 
fovew siv' &mÓ toU vov zagadidouivov Quuiduetog 7] nvpgov vàv Qtàv 
Boív?)voc. quorsum etiam Hesychii glossa videtur spectare: Boc9v: 
z0« tig 9toig Ovou£v. 


106 | POETAE MELICI. 


50. [B4.] 
"Eyo 0' émi ueA9cxav 
rOÀ«v GzmoÀÉO u£Asa. 


51. [19. 10.] 
Ka 9' tufigoGíag uiv xodvrqo éxéxgero, 
"Eou&c à' &Asv OAmw $t0oig oivoyóqcot. 894 
xqvou. 0' &oc mévveg xe«oyuout T mov 
xüAsuBov, &gtGevro Ói mdumav &£cAc 
5 79 yáuBoo. 


Fr. 50. Herod. aol pov. A£E. 39, 27: "Avadoduopev éni TO TtQOxE(— 
pevov , zteroe Épuevot TÓ TUÀm,. ómeQ ojx qv mp "Avzixolg , eA épvn- 
TOL Zengó E Sevr£égor iyà 0' iml ... uíAsa: xdv uv TE vvAeyueg 
c6zÓAte OU yao Ó KZ: 6ovóscpos. Respicit Pollux X 40: iv ài Avvigá- 
vovg oiov xerü T»v xowTv xoroiw &£6vw soe Tig voee, ... denso 
x«l 7 ergG. Ziemgor. Hermann coniecit: .. eyo 0" ini po dakav | vvÀev 
xcczoAéo puéAs', nó wel du &v vb T) l vUÀ« w«ozolíse.  pentametris 
aeolicis restitutis, quibus Sappho in libro secundo usa sit: sed hoc 
admodum incerbum , nam potest libri numerus corruptus esse (possis 
év Ó' coniicere), vel etiam diversa editione Herodianus usus est, vide 
quae supra monui, Apparet autem duo diversa , fragmenta afferri ab 
Herodiano, estque post u£Ase inserendum x«£* x&v uiv xr. vid. fr. 19. 

Fr. 51. Coniunxi duo fragmenta in unum, et similiter Ahrens. 
Vulgo singuli versus in binos versiculos divisi erant, coniunxit Lach- 
mann. . V. 4. schema est: 


api (dn; WP ore IM AJ SE ELI 
cum reliquorum haec sit species: 
PS MEC Ada Li ws dL E M Linie 


Fortasse Sappho hie quoque strophis quaternorum versuum usa versum 
novissimum 1n hunc modum variavit. Prius Fragm. legitur apud Athen. 
X 425 €: Aixotog Ób wol TÓv "Eowiv tioéysu, «)orÀv (9rOv) oivoyóov, 
Gg xcl Zezqo Aéyovce: xeó à' &ufo. ... ocvoyoijc«u. et rursus eum 
varietate lectionis II ex p] Xoxoo óf qnouw cu fooctec . i33 9 
£iív tem (sic BCD, £orev VL) oic Qvoyóncsv (sie C, oivoyorjsov 
LV, ovoyórs B). Eadeii "Eust. 1633, 1, qui addit £oeri ar fomig ciyv- 
zU6TL 0 oivog, xoO xci o Avxóqpov oidev. Respicit etiam 1205, 18, 
cf. Eudoc. 96. ' Adde praeterea Ath. V 192 C: meg ói vj wo Xongoi 
xol ó "Eouije olvoyost voig 9soig. — V. 1. x5 à* Lachmann, i. e. exer 
0f, L xdóà', V xaó', ABP Ses 7 gocíuc. — V. 9. "Eou&s ' Athen. 1, 
altero loco sic L, sed PV fouoig, Eust. Eouzs. — 9', Athen. X à&. — 
&Aev. Seidler, libri £Aov, Hecker £ yev coniecit. — olvogoijcot Athen. X 
codd. — óAziv Ath. X, altero 1. feni. — Alterum fragmentum extat 
apud Athen. XI 475 A: Mvnuoveóct ób vÀÓv wopoynoíor x«l Pisas év 
vOjrOig: xowj Ó' , «pa zévrtg xvÀ. Eadem Macrob. Sat. V 21, 6, sed 
novissima verba doccevro xzà. tantum in edd. vett. leguntur. — V. 3. 
xijvoi AB, xowi; PVL, Macrob. X0uT, sed cod. Thuan. »ijvot. — weoyn- 
ci& T Qgov Scripsi, Athen. xcoynou £yov, Macr. xay siyov (cod. 
Thuan. £czov, edd. vett. £yov), Seidler x xegynoov y£ov, Hecker xag- 
quov £4ov, Lachmann Mire Éyevov. — V. 4. xGAtiov scripsi, 





"T——.-—wect 


ye $e ym 2! ud 


SAPPHO. 107 


* 52, [54.] 
Zdüvxe ubv d GsAdvva 
x«l IlÀqtaósg, uéGet óc 
vUxreg, meQ& Ó' ioyev Qa, 
£yo 0i uóv« xertv0o. 


53. [56.] 895 
 llàrogs uiv égaívev à GsAdvva, 
«t à  &g megl fOuov iovíowqo«v. 


* 54. [46.] 
Koioce( vó zov o0  ZuusAéog mó0tocuw 


Lachmann »7Ae:gov, vulgo xal &swov. — £oi« vett. edd. Macr., lege- 
batur 26944. Formae jolos in reliquiis Lesbiorum poetarum satis in- 
certa vel nulla vestigia, vid. Sapph. fr. 28. Alc. 50 et 96, ut cautius agere 
videatur, qui £6940g retineat, quod extat in subditicio carmine Sapphus 
26, cf. quae ad Pindarum p. 59 dixi. Sed nuper repertum fragmentum 
Aleaei ut videtur (Fr. Adesp. 558 A 3 xdAev x&ciov) fidem facit Les- 
bios conspirasse cum Boeotis et.Laconibus; quandoquidem membranae 
ris pica istius singularis est auctoritas. Lachmann &occevro Ó' 
&uzL x&v fole scripsit. Longe aliter Ahrens, qui cum antea xezot* 
Pyov xal | &Aewflov &gevro | 0à zpmav (im^) £cÀ« scripsisset, postea 
proposuit xcozcote (y£oow) yov xol Eieipov, &govro Ob zawzov (16044) 
£cke ve ydufoo, Hartung dodcevro 9' ZoA. énénov và | yéufiop. Koechly 
xcoycoL. &vsugov xGAstov, &oavro Ob móÀAÀ« zv folc v. y. — Versus 
ex Epithalamio aliquo petiti videntur. 

Fr. 52. Hephaest. 65: "E»fore 0i ivoAiaE vàg iowwx&g veis vooyoi- 
xeig mogeLepevovcw, dvrl piv vàw (ovwov £o0' Ore vàg Otvrtoac 
mzatOvixeg mUuQeAcuevovrtg, dvri Ói vàv fÉeoQuov rooyoixov £c" 
Ort c&g ÉmraGryuovg rooycixag, olov: z£Ovxs xri. Eadem Apostol. V 
98 C. Gaisford binos versiculos coniunxit, quae discriptio non pro- 
banda. Sapphoni tribuit haec Stephanus. — V. 1. csAcvv«, quod in 





edit. 1 scripsi, firmavit A, in quo est osld»a,, ceteri csAdve, Nescio 
autem an rectius c£Aevv« scribatur, e& fortasse ad eundem modum 
v. 8 doc. Scholiasta quidem adversari videtur: ró o9v & csidve £zrd- 
cnuóg oru tooyolw? . .. pexgóv yágo dort xol vÓ televraiov &* PFovwv 
o)v TO & cthldva imírQtog Ós)rtQog, tijg & ttÀtvra(ng dvrl uexoüg 
me«ocAeuevoutirvge. Sed mirum est haec ambitiose exponi, nisi alii 
censebant brevem esse novissimam syllabam. — V. 3. gogst' et v. 4 
xerev0o scripsi, legebatur Zoys9" et xo9sv9o. 

Fr. 53. Hephaest. 63: Kel (/ovixà c0 ue(Covos) toíuerQe otyv- 
x«vdÀqxra, r& xcAoousvo Iooblsu, G vqv ubv moorqv Ust lov, 
rjv 0b Osvrígav vooycixqv: old ior! và towwvra Eoamqovg Ilicuonc 
x1À. — V. 1. égaívev! à A, et igaívez! etiam ES, vulgo égeíve9" a. 
— Gtidvva ut in ed. 2 scripsi, legebatur csidve. Blass existimat haec 
et fr. 54 ex eodem poemate depromta esse, poetriam diversos versus 
alternis vicibus copulavisse ratus. 

Fr. 54. Coniunxit haec in unui Santen; v. 1 et 2 leguntur ap. 
Hephaest. 63: T« à (&mó pe(fovg iowixa) voí(uevQe dwotaAnkcoa Oiyog 


108 POETAE MELICI. 


, ^ 5 , , 5, , , , LÀ 
eysovr «zxcAoug Cup  &égoevre foyuov, 
zó«g végev &v8og ueAcxov uc rtLGOL. 


* 55. 
"Afo« Oqore meyxe omóAe GAAOguev. 


56. [30.] 


Qaoic. Ó5 more A4óev vexív9wwov 
zezvxaÓu£vov Giov 896 
&Ugmv. 


cvvé£Qsc«v oí AloÀtig" v& uiv yao ix Óvo ÜovuxGw xai rooyeixüe imoín- 
Gov Bécsos, oiov: Konecnt ... Bàpov. — V. 3. ibidem leg. 65: Ileo- 
TQosiv Ói gen, | OtL TV mod ti (rov TEtQU[LÉtQUY) ov$vytav xal dz 
Bocoxysíog coyouévmv moiv6ow (of AloAsig), demo «ci iv voig TQuÉ- 
vootg* Ilóeg xTÀ. Sapphus haud dubie sunt versus. — V. 1. mor TM 
scripsi, vulgo z09* óà', sed A ovó0', P oó0'. — V. 2. dogcovz. HSA, 
«oys09" C, dogsvvc Fi, Goysovo" ' vulgo, coynvr Ahrens, fortasse 
recte, nàm alias quoque 'hae formae a librariis sunt confusae. — ezàá- 
Àoig kl, vulgo &zeAoig. — V. 3. uévetcet "Turn. CAPSE, ucrouet DH, 
perowev FIBE in marg. 

Fr. 55. Herodian. mel. pov. À&&. 26, 21: £gvlabd qv ó& Oro £- 
xrovg Oud v0 . .. . x«l doo Orbve myyns zio, dÀÀóuev* dvrl ToU 
nón. Sapphoni tribui et correxi versum, nisi quod prius zc; 
scripsi, ut esset tebrameter aeolicus. Aleaeo tribuit Cramer scribens 
"ABoaócvy(vo) im! PygeomdAo dilóuav, Hartung &fo« Oq)ts msÓ' fomé- 
oov | éAÀópav. 

Fr. 56. Et. M. 822, 39: Q:Otóv, er yuaoxew , Ori T0 Qóv TÓ L Eye, 
OrL &UQnreL TO i word Sutocew T6 T Zemgot: $ool ... iov. ubi 
. eod. Par. 364 pro à5j xore exhibet yao morcpóv, 178 à zorcuóv, deinde 
Anóevov DVM Call. Miller Misc. 316 à7 voveguóv A(9iwov. Item Zonar. 
1879 ubi 97) zoreguóv. Cf. Athen. II 57 D: Zongó 0b «vr0 (ró dv) 
TQu.GvAAG( e woAsi: gei à5 more 45Óev oiov eopeiv. Adde Eust. 1686, 
49. — V. 1. geo, xy move Neue, vulgo g«ol à7 zors. — V. 2. dwov 
sÜgnv, vulgo svosiv, quod correxit Neue. Verborum ordinem, quem prae- 
bet epitome Ath. quamvis passim ea in re non salis fide digna, cum Neuio 
restitui, nam quod in Et. M. scriptum s9gsiv duov ambiguitate laborat, 
ub nescias ó:0v iribus an duabus syllabis sit enuntiandum, nisi forte 
grammaticus alia quae sequebantur subiecit quae librarii "omiserunt; 
et imperfectum esse enuntiatum menvxoaduévov indieio est. Fortasse 
scribendum s&9ogv 0v Av9ívo guo oc Fovecw, siquidem vascu- 
lorum picturae Ledam exhibent astantem arae, cui ovum impositum, 
additis praeterea ramulis vel taeniis, vid. Kekulé über ein griechisches 
Vasengemülde. Bonn 1879. Neue berxévwov , quamvis offendat, non 
iam ausim tentare. In proecdosi scripsi Hermannum fere secutus 
vexuwOivov | (0m dvO£ov) menzvxoou£vov | sóonv Giov (Cobet 5oxv9c 
zts7. Scripsit), ac praeterea suspicatus sum fr. 112, quod ibid. adscripsit 
Athenaeus: xel ze«Aw díov z0Av ÀtvxOrsoov, continuo his subiungen- 
dum esse: 

&Upnv d:iov cio 
z0Àv ÀA&vxOTEQOY . uu. v — 


Hermann ge«oi ó5 zo9' om dvOíov» oowxwOivov AnÓav Oiov togtiv 





—-— — VRWNTASU T v - n 


SAPPHO. 109 


.51. [39.] 
'Op9éAuoig 0» uéAciG voxrog Goog. 
51 A. 
Xov6og&y 95oézauwav Aqoodírag. 
58. [58.] 
"Exysv uiv "Avógou£ón x&A«v &uoífav. 
59. [58.] 
J'ízmpoi, ví v&v zoÀvoABov !"Agoó0icav; 
60. [50.] 
ZsU0té vvv Goo. Xágursg, xaAA(xouoí ve Moicunt. 
- 61. 897 


Ilág9evov &óvgavov. 


mizvxaÓuívov, Hecker ge«cí à» more AüÓoav vowxwOtrvow ... &vÜtcw 
tÜgnv mzezvxcOuívorv oiov. Ahrens coni. paie: à5j mor' cuve» (i. e. 
dvtuovüv) Uzc xoxviov Anjócv diov svQqv z£zvx&Outvov, quod probat 
Hartung, nisi quod zsà' &uowev zor& scripsit, idem praeterea-zsó* 
&uovav yvcxwOívov commendat. 

Fr. 57. Et. M. 117, 14: Goog xal &eQog, x«r& mAtovecuóv r00 G 
uaóiv mÀíov cqueívovrog' dQog yàg Ó Uvmvog. ... xci Zomqo: óq9cÀ- 
poig xrÀ. — pu£Ae:g Ahrens, vulgo u£Aeg, DP u£A". — vvxvóg DP, vulgo 
49v. et cod. Augustan. ap. Tittmann Zonar. OXXIV: xoi Zezqo' vv- 
*rüg &cgov. Sed fort. scribendum: 


'Og9 duos 0b ufle:.g y9v0 vóxrog opos. 


Fr.57 A. Philodemus z. 26s. p.42 ed. Gomperz (Vol. Herc. coll. nova 
II 91): (Z«z)oà à? v()v IIs49 0) zovcoq a7, 9so(cmow)oav 'Aqoodsíz(nc). 
Ita locum redintegravi, neque adversatur fr. 135, ubi Suada Veneris filia 
dieitur, vide quae ad fr. 131 adscripsi. Gomperz r7» «vr» supplevit, 
ut ad Hecatam referatur, de,qua antea dixit philosophus. Versus est 
integer, pentapodia logaoedica, quamvis alibi in Sapphus reliquiis 
non legatur. 

Fr.58 et 55. Hephaest. 82: 4vexiouípov 0i Üvtog «$ro (roU lowi- 
x09) zoorcyüsise leuwxy, E&dorpog 7] énréonuog sors v xotovxov, olov 
zma«oà Xoemgoi* iys&... "Pimqos, ví 412. Diversorum carminum exor- 
dia haec sunt, id quod etiam Blomfield et Hermann censent. — Fr.58. 
"Avógou£de «cA«v, AvOgou£dav x«Ad CPA, atque x«A& etiam ES, fort. 
Üysv uiv AvOgou£Óav uaA1av duo(flo. — Fr. 59. Vángoi À, VTFazqoi 
BHCPS, go. Fl, vulgo Zezqoi. 

Fr. 60. Hephaest. 52: TerodpuerQo 0L (gyogwrufuuo), & xal cvveyé- 
G1&od. 26tw, ola vavtl và ZomqoUg: dr): vov xrÀ. — tors vov CEFIA, 
sed alii libri vvv, atque ita scholiasta legit, fjuamquam ibi Gaisford 
vov edidit, at grammaticus iste aperte choriambum testificatur, sed 
Horatius illo loco ditrochaeum usurpavit. — JMoisce:, AFl uote. Eun- 
dem versum attulit Attilius Fortun. 259, ubi r« uovca. 

Fr. 61. Attilius Fortunat. 359. ,,Sappho: m«o$. «3.4 quod videtur 
ex eodem carmine petitum, ex quo fr. 60, 


110 POETAE MELICI. 


* 62, [128.] 
Bavitv denis. Kv8épi , &fooc "A0cvig, ví xe Oeiusv; 
KorvónvsoUs xóQew xal xersQs(xsGOe q(rcwag. 


* 63. 


* 
Q, róv "A40ovw. 


64. [21.] 
EA9ovcv' i£ 0gévo zogqvoíav [£yovra] zso89£usvov yA&uvv. 


65. [22.] 898 
BooÓon&y4ccg (yvou Xágvreg, ÓOsDve Zlíog xóg«u. 


66. [88.] 
.. O 0à' "Agsvg gato( xev "Apeuovov &yqv. fia. 
E 


Fr. 62. Hephaest. p. 59: Tày» ài TETQUUÉTQOY (&vrionacviuóv) TÓ 
piv xoraAnkvuxOvV xe oov ict. v0 vOtoUTOV" waTÜvdcusi wTÀ. Sapphus 
esse probabiliter coniieias ex Pausania IX 29, 8: Zezgo ài 7 Aeafío 
t0 -OfoAvov tÓ óvouc ix vàv imóv to) Iláugo uogobco, AÓovtv 
óuo? x«l Oiróhwov 46s. — V. 1. xevüvácuet Bentley, fort. rectius 


?] 
x«rÜüvoícxsu, vulgo xoto vost, À. xoareQvaoxsi, —  KvOion OC, A 
Kv$éon, vulgo Kv$£ogs. — V. 9. wavsosíxsoU9s Pauw, vulgo xoreQU- 
xt60s, C xavtovoxtoUo. — qívovag, malim «iS ovo, ut littera « 
.usque repetatur. 
Fr. 63. Mar. Plot. p. 266: ,,Adonium dimetrum dactylicum cata- 
lecticum a ,Sappho inventum est, unde etiam Sapphieum nuncupatur 
.. G9 Tüv "A40cviw.* Videtur hoc ephymnium esse carminis in Adonin 
fr. 62, cf. etiam ad fr. 108. Marius Victor. II 6. 5 tanquam monome- 
tros choriambicos hypercatalectos hos versiculos adscripsit: 


O quis ad omnem 
Spem Cythereae. 


ubi MENS O quis Adonin scribendum esse, quod plane firmat Attil. 
II 12, 1, ubi legitur o quis adon iero, sed V exhibet, adone'. 

Fr. 64, Pollux X 124: Ilodvnv ÓÉ qaot yAe«uóóo Ovoudcor Zangao 
in TOU "Eoocos simoUoav i49óvv' wr. Resp. Ammon. 147: Zozgqo 
mod y4o u£uvqvor cic Ao usdos. — qgoogvoícv codd., vulgo zoogv- 
oQíov, — Fgovro cancellis sepsi, delevit Bentley. — moi fuevov Seidler, 
legebatur zeoifuevov, Hartung £4. éE 00. m. "Egor« | Jof mooiéusvov 
Tüv gyÀAduov — o — — 

Fr. 65. Argum. Theocr. XXVIII: D'éyoemvon 0i AloA(ói O.cAéxTO, 
zt«QG v0 Eezquxóv Éxxcad Exe UALefov, vÓ PoOomzayssg wv. Respicit 
Philostr. Epist. 71: Hü Zongó rov 6$000v. io xod Gregor «v0rÓ Gti 
n» Eykouto Tüg xwidg TOv stwoÜivov Éxeivo ópouovoa , Ópotoz oi 
c)ró x«l toig vàv Xogítov zügs6w, insióüv dmodócg opàv vdc difvac. 
Cf. etiam Philostr. Ep. II 1 (infra fr. 129) et Eust. Od. 1429, 58. — 
Boo9ozeézssg Sehneidewin scripsit. 

Fr. 66. Priscian. VI 92: ,,Econtra tamen in quibusdam es pro- 


2 


SAPPHO. 111 





67. [15.] 
. 10ÀÀA« Ó' &vdguDue zováouc 
x«Aciqua. - 
; 68. [19.] 


Kavüdvowe Ók xsíGsau. mÓTM, xv wvauocóva Gíbcv 
íggsv' oUrs vÓT 0ÜUv wvortgov: o) y&g ztÓfycg (loóóov 


ductam terminantibus Graeci poetae eus pro es proferentes .... 'A4geóg 


pro "4ems (apeys pro apes B, apéys pro apes Rr, apers pro APHO A, 
s pro dapes G, dareus pro dares L, pro APEC L) ut Sappho: 
ETZ 


OAAPETC (ita BDK, odapeyc RA, odareus G, odaneys H, v 4A4P I) 
QAICEI. KENADECTON AT'EINBEIA (ita B, 5AICET. KENAGOEX. 
TONATEINBIA G, GAICET KENA OEZTONATE iubia A, $AICEI 


"ipit E 0 
KENAOECTONATEINBIADHK, $ATZ. EIKXHNAOHCTON AT'HIN- 
BIA Rr, SHE, EIKEN, A0HC, TON, AUNIE, BIA l. Martis nomen 
latere primus Neue perspexit, itaque ó à' "4gevg scripsit, "Aqaucrov 
Hermann, geioé xsv et &j5v ego emendavi. Ahrens contra ó à" "Agevs, 
qeiot, xbv Aq. dysv (Me vel qoi.cí xsv Aqeícvo &ynv /«, Hartung 
gab FiOcv. 

Fr. 67. Athen. XI 460D: Kol Zozgoó 9' iv và Ósvcfíoo (ex- 
specetaveram i»v và roíro) P£ym: IlolÀà wrà. — V. 2. «oAmíqig PVL, 
cod. Farn. xeAAeiqie, forb. »eAAeApsig vel wopputoipsic, cf. Hesych. xegp- 
pope, xereloQsiv et xevéueQUev: xartie«sv. Hermann xe guíAlat, 
Hartung Iloiiéo à' &vw. mor. x«À' £qv, de vino Pollio interpretatus. 

Fr. 68. Stob. Flor. IV 12: Z«zgovg 00g czoíósvrov yvvaixa: 
KarÜ9avoisw xtA. Plutarch. Praec. Coniug. c. 48: s yào 5 Zemzgoó 
di& rjv iv roig uílsc. waAlvygaqíav iqgóvt, vnAvxoUrov, dors yocat 
zmoóg vuv« zmAovcíav: Koavüuvooca OE wsícsau, ov9ÓÉ tig uvr- 
pocóve cíüev Cosrav o0 yàg usrí£gsig (sed AE zoi0^ Zysig, B 
zoideg £) 660v (AE $0O0ov) vàv £x Iliso(qc. Sympos. III l. c. 2: 
"Ort ys veig Mosscis ó vÓv ó00ov oríqavog imureqnjuovos, utuvijodot 
uo. doxà Ziuzqovg Aeyovbonc mQÓóg vruwva vY &uobcov xal dpua- 
Qv» yvvawwdv: Kavüuvoica Ó* x, o0 yào usrégsig (sed msO£geiuc 
Ald. ÉH Ven. Pal. Vat. An., zsó£gng Dübner) & tà» ix ILoíne. Sed 
Aristid, II 508: Oluat Of cs xal Zomqovg dxgxotvos moóg vwag vv 
s00niuóvov sivat. doxovcOv yvvoaixàv usyaAavgovué£vgg xal 
Aeyojang, Og «aUc1v aí Moocoat cQ Ovci 0A((av ve xai £gAao- 
yv éxoíncav; xal óg ovÀ0. dzoQ«avovonc £ovov A59 videtur 
alio pertinere, vid. ad Fr. 10 et 32. — V. 1. «eícsot zór«, xo uva- 
pocove «rÀ. scripsi, nam neque Stobaei lectio «s/oso:w ovóézoxo (Trinc. 
xsic9«.' oD0£ mors, Grotius xs/o' scripsit, quod metro, neque vero sen- 
lentiae commodum), neque Plutarchi scriptura «sícsot, o90f rig admit- 
iendae. Antea conieci: xerSwvoicm à x5] (i e. ixsi) wsícsor, oo 
(i. e. o9) uw. c. £o. ov0É mov' sig Vorsgov, vel x70. si'osai, Q i. e. 
ibis illuc, ubi: sed adversatur Plutarchi prior locus, nisi sumas libra- 
rios, non scriptorem verba o$rs rór ^ oUr  O0r:Qov praetermisisse. 
Stobaeo usus Hermann ovóé zor«, Plutarcho Spengel o98" £r rig, 
lenem uterque medicinam adhibentes scripsere, audacius Hart céQev 
oU urcuocova morti. — V. 2. Pocsr', Plutarch. Zosraw. — otrs rór' or 
Hermann nisi quod o9" scripsit, ovó£zox' Stob., osà£zox' eig Grotius, 


119 — POETAE MELICI. 


TÀv £x Ilwgíag, &AÀ' dgvge xqv Aion Oóuoig 899 
qovwr&osug ztÓÜ dGueQov vexUcv éxzemorcau£va. 


69. 


Ovà' i«v ÓOoxíuowu z9ooí0ovGev qog &ÀA(o 
écosaüc. Gogíav z&gbüevov sig ovÓ£va zo yoóvov 


TOLCUTQV. 


10. [23.] 
Tís à' &ygottís vo. 9éAysu vóov, 
ovx éÉmiGTMuÉVe v Bode &Axqv éni vv 6gvoov; 


Hartung ovósu£' o00'. — (loódov Brunck, v. 600o». Cf. Dion. 140, 18. 
— msüfjysig Plut. codd., Stob. ueréysu. Clem. Al. Paed. II 213: -óódo 
tüG Moóces Zoango MeTQGTÉQpEL" 0v y&o «zx dcoyüce ó00ov cràv x 
megieoyíug. quae librorum menda dudum sunt sublata, sed qui 
"Eouáv 4óywv l 428 inspexerit, Cobetum primum hoc vidisse credi- 
derit. — V. 3. «5», ap. Stob. A Voss. xsiv, Hecker «5c. — óc, aoo 
A, deinde Voss. óouogoírecig. — V. 4. mà" Salmasius, v. z«ió'. 

V. 5. £xnemovouéva A. Voss, vulgo éwzeztovoquévow (Gesner ex interpol. 
ovÓsig Of cs Biéves zi dp. v. Éxzezorepévav). 

Fr. 69. Chrysipp. zeol &zogewuóv 13: sí Zoz$0 ovrog cz&tg- 
voro: Oo0' iav Oox/uowu xtÀ., ubi Ahrens Oox/uou. scripsit, quam 
formam Choerobosc. Epim. lI 842. Cram. An. Ox. IV 341, 20 memo- 
rant, legiturque in Balbillae carmine in Memnonis colosso: d44^ &yo 
0v 3ox(popa c£ücv. At nulla est causa, cur alteram formam Aeolensibus 
abiudicemus, qui ad eundem modum etiam ó/Óouu, et similiter yéAouu, 
zÀ&vowa, zAcwwus dixerunt, quae exempla locupletibus testimoniis fir- 
maia suni: ac tuetur has formas etiam L. Hirzel de dial. Aeol. p. 24 
et 56. Aliud exemplum supra fr. 37 extat, ubi in tradita scriptura 
Ooxsi uo, vel óoxéuot vel óoxcuouw(t) delitescit; ac tertia quidem persona 
bis legitur in Theocriti carmine melico XXX v. 25 et 26, ubi in codice 
eadem corruptela óoxs? guo& reperta, item participium óoxí(uo:g apud 
Theocr. XXIX 19 restituendum esse suspicatus sum. Est haud dubie 
ex eodem carmine, ex quo fr. 68. — V. 92. £oeso0«:, Hecker yévectot 
requirit. 

Fr. 10. Athen. I 21 C: Zongo meol Avàoou£óagc Gmel" cg 
à* d'ygiartig (éyooQrig BC) vov 9éAysv vóov o9x Émwovouévn T& focxse 
EAnev (ÉAxsww BC) d. v. oq. Cf. Eust. 1916, 49 ubi &ygoirie legitur et 
ro. omissum, Philemon 61 ubi cyosidrig et Euer, pariterque ro: om. 
Respicit, huc Maxim. Tyr. XXIV 9: Kost (Ziowodvng) cynuc 0v 
xol word. GoquGrOD, x«l «Uro (Zumzqo)' vís 0 d*goi)ri (cod. Par. 
ób dygowovs,v) émsuuívo croÀmv, quibus plerique ita usi sunt, ut con- 
iungerent cum fragmento apud Athenaeum, velut ipse olim. conieci: 
(4781), zíg ÓÉ 6' dygoidvig d'ygouyri fnsuufves ZmóÀe» . . Qétyet 
voOov ... oox im. wr. Ahrens (A191) Tíg Lu & gócrív 6€ vóov 9élyst 
insupnéva o)x imz., Hartung víg Q£ysu vóov éygowrfoe vo: czoÀdÓ' 
fuuíve. sed Maximus videtur memoriter sententiam tantum indicavisse, 
versus 1 fortasse fuit: 


Tíg 0$ 9fAys, dyooiQvig o — — o v toL vóov. 
V. 2. ézucvauévo et ZAxgv Neue, vulgo émuwvoauévy et FAxsw. 


€ PW , ^ : 
mom MOS OUEST THU TPTEIENS ERRORES 





, 


SAPPHO. 113 


"TE i7 900 
"Hocov i£s0(0aE ix Dvdgov vàv vr«vvo(ogouov. 


12. [29.] 


2... A iG oUx Put zRAUyxórov 
ópgyav, &AÀ. &fxqv v&v goév' £a .... 


13. 


2e. . Ario Ogale, GreqavumAÓxevv. 


14. [81.] 
2. 2X0 ve x&üuog 9tgízov "Egog. 
Nico esse 
15. [20.] 901 

. AAA. Éov qíAog Cuv. (&AÀ0) 
AÉyog &gvvGo veortQov: 

ov y&g vAdGow yo Evvoíxqv 
vég y. £GG« ysgewrégo: 


Fr. 731. Ald. Cornu Cop. 268 B: T'v ài eirweTwwQv of Alols?e xol 
uóvot moocOícsu. vov Y imo(ovv t$v Anróv, dg wol T7 yejjows OnAoi" 
qoov iísü(debs yvdQov X r)v dvvoóoOuov' ciriaTw«Og y&Q iotw d&mÓ 
sU9tíag vs 700. Sapphus haud dubie.est versus, quem correxi, Her- 
mann "Hoov HW n yvélov vàv davvoíógouov (vel vrovoaó0gouo»), 
Ahrens "Hocow $££sÓ/ómEev Gyoocrw d&»v0gouov, Hartung "Hoow i£só(- 
Oafev Dl'vdgm r&v revobOgouov. 

Fr. 72. Et. M. 2, 43: Afewüe:,. . . w£gyonvot arQ Xezt0, olov: 
"Ad vig 09x Fuusev (DVa Bppav) zo)vyxóvov ógyávov dA &oxnv r&v 
qeivo (DVa meuqoévo) fyo, &vrl vo) 560yi:0v xol mogov. — fuu. et 
üpgy«v (0py&v) emendavit Ursinus, dgdxqv Neue. Cf. Cram. An. Ox. IV 
278, 95. 

Fr. 783. Schol. Aristoph. Thesmoph. 401: Neor£gov xol igotuxóv 
tÓ cregevQmioxsiv: zwg0g rÓ Log, Ow iorsquvnmióxov» of zac. 
Xoemqo: avraóQ« ciTtquvymÀÓxovrv, quae correxi, similiter Hermann. 
Ahrens «ra à' óg«c (vel eóvo 2gaic ) éoteqovnzioxqv, Hartung atc | 
douíu GrtqvIzÀAÓXEvY. 

Fr. 14. Maxim. Tyr. XXIV 9: Tóv "Egoré qmow 7| Ziotíue vó 
ZXwewoürsi o9 maie, dÀÀ' dwóLovéov cg AqgoO(rgg wel Seoumovto 
sive Aéyst mov x«l ZoemQoi 7 'Aqooóíty iv Gcuerwi 69 r8 xalóg 9. 
"Eoo, sed cod. Par. u supra 4 exhibet, scribendum igitur x&góg (x&- 
pog) 9sodsov "Eooc, Hermann c9 rov x«1ós. 

Fr. 765. Stob. Flor. LXXI 4: Zezgo)s. et Apostol I| 52, 6. — 
Quatuor versus discripsi; vulgo bini copulantur, qui asclepiadei maiores 
esse videantur: et priorem quidem facile ad hunc numerum revoca- 
veris, alter plane refragatur. — V. 1. &upuv Neue, vulgo &uiv. — &41o 
adiecl. — V. 2. Xorvco, AB &ovncov, "med &gvvoco. — V. 8. Evvot- 
xqv, Stob. Évvowsiv, Apost. Évvoxsiv. — V. 4. vío y' loca scripsi, 
nam vío prorsus necessarium. £ec« Vind., o9e« vulgo, sed AB ve' oca. 

PoxrTAE Lym. III. 8 


114 | . - POETAE MELICI. 


16. [42.] 
Evuoogoréga Mvaciü(xe v&g &z&Aag Dvoívvag. 


11. [42.] 


"éugoríoag otümu im, 0 "gavva, céDev vUyoica. ' 


— ytociréoo, Vind. ysoevéoe, Ursinus ysoewréoco et supra veoregog. — 
Olim conieei singulos versus ex binis glyconeis constare, "itaque 1 
&ppscw et v. 2 Evvoíxqv vío socc scripsi, contra Ahrens &ov160 et 
Evvol«nv (Schneidewin. auctore Hermanno &v». Four), quod postea ipse 
improbavit, scribens: &4A' &. g. Geor | 4. &. v. | o9 y&o vÀécou £yo 
véo | £vvoíusvte ysg., unde Hartung &yo Go(ys cvvo(íxsuwo ys. 

Fr. 76. Hephaest. 64: Koi TéTQQETQU 0i (&zmó usífovog (ovid) 
a xor O.eqóoog cvvéüscov* «cl ydo TQuGlv. Leovix oi píov vooyot- 
xv zv velevvocay émijyoyov xoAsire, 0^ Alolungv, Ovt Zoamgó 70410) 
«9v0 iyoncoro, oiov: Eu. wr. "Accor. «1A. vulgo haec in unum 
coniungunt, mihi Hephaestio duorum cárminum initia attulisse videtur. 
— JMvoscióíxc om. Fl. et ut videtur pars codd., sed exhibet A, item 
Longinus, qui in Prolegom. ad Heph. p. 139 affert hune versum (ubi 
8 d'6Geoouéroc Mvocióvue). — D'ugévvog AP, ut Toup emendaverat, 
yvotvvo HS Long., ynosvvo E, yvetvo Fl, yvonvo Turu., doyvoívvo N, 
ynoívog xol C, qui si revera x«l exhibet, hoe quoque argumento 
est, versus separandos esse. De hoc nomine cf. Etym. M. 943, 51: 
DvQiuvvó (M hic et infra yveura). Óvop xóQLOv Aecfíeg «opns. ele- 
teu Ttc Ute G mata TÓ yvoivos, 0 Orio? vv Qerooyov, l'vgwvo, og 
£gervog Eoeto, x«i xifog KAso wol KAsio. Maximus Tyrius XXIV 8 
T'óowvev vocat, quemadmodum Zoemqooó etiam *Pzge dicitur. Denique 
hune versum cum insigni scripturae varetate exhibet Cornu Copiae 
Aldi p. 268 B: Kal L7 RI ogpórtoov Mv aiios, el Us &TÀGg 
zvguvÀg. ouv 7 Mvoig corr xol 7 Ilvowd Ovóucavo «vow. Nomen 
Mva«ciótxe, quamquam non insolens, tamen non comparet, ubi Sapphus 
sodales enumerantur: at Mvois, quod nomen Aldi grammaticus suppe- 
ditat, non minus dubium: hane puellam ab Ovidio memoratam. esse 
credunt Heroid. XV 15, verum ibi hoc nemen ex manifesta inter- 
polatione ortum: vel sic tamen suspicor legendum esse Eopoogor£oa, 
Mvàt (vel ,Mr&c), Óóxsig v&g «mdÀog l'voívrog. Ahrens Move, 
Zín«, vüg &. I. coniecit. 

fr. 71. Hephaestio ib.: &coegorígeg ovOcu im,  "ocuwva, c£Qev 
TULGO scripsi Hermannum secutus, id quod fere firmat scholiasta, qui 
dieit: 0 02 OéAs, rowo0vÓv. forw: Bie fe om éoce vrl TO) oc] (haec iria 
verba deleo, fuit in marg. adscriptum & 0 vel 4c« &vvl vro9 rq) 
ojeudc uo? (leg. 603). TO0TE &terjvie cíQtv (leg. Eignrm e et deleas 
aégev) £mvvioboa. Libri variant, A dGegorsoecovóop. em diocve, € 
d6cpmtéQo. cov zocva, P d'6ear£Que ovde dm Gov, 8 &ca- 
Qa égetg .ovódu gopcva, M d'6Gcoor oec o$9* po mtyocv , N &6a0- 
tíow 600 O0; Gu im digcve , FIBH &Gorgor £go: co) À' du émaigevay. 
Deinde tvi oro SNH, vvyolGcv CPM, vU0UGC BFl. Blomfield.c&6«oo- 
vÉQug otócpué z0, 'Quyvc, cíütv vUyOw &»v, quod probavit Hermann, 
nisi quod "oovv« scripsit, idem tamen etiam otàdu* £m, Qovvo pro- 
posuit. Ahrens o?Ódu. Év', o "oevve, Hecker cvyoícec requirit, Hartung 
"Eouvvc proprium esse nomen censet, denique Westphal novo modo 
conformavit, sed non satis assequor, quid sibi velit. Scholiasta autem 
non legit e" , Quvr«, sed proprium nomen Ei'5v« vel potius Eioavva, 
dicit enim dezso Ob "4goo0írr "Aqoó0ire qol cvorfilovrsg r0 à, obra 








"7 


SAPPHO. | 115 


L] 


18. [44.] 902 
X) 0i oregévoug, à Zlíx«, n:o9£09" igávaus qófleicw, 
Opmex«g cviQroio GvvégoeuG dzAQu0L yéoOuvV* 
&DdvOscuv Éx yàg mzéAevew x«l qéourog oxeugüv 
u&AAov zQorégqv: &orceqavorout, 0^ GzvorQ£govrat. 


19. [43.] 903 
"Eyo ài gíAqu &oocvvav, xa uot . . . vÓ ÀAcuzQov 
égog .. . &cA(o xal vrÓ xcAov A£Aoyyev. 


x«l và sigxvr sionve. Nomen hoc muliebre haud infrequens, sed ut 
videtur recentiore demum tempore usitatum: possis coniicere "Hoivva, 
quod nomen alias quoque similiter depravatum, sed nimis hoc incer- 
ium, itaque satius duxi nihil novare. 

Fr. *8. Athen. XV 674 E: ZXemngo à' &mAoboreQov TV edelom. c70- 
ó(Ócc:. T0) cvéqarobcO«t 1u&s, Aéyovaa vàÓs: Ev ÓL ovtqvoig OLX 
muo9ícO io. 9. 9o. dvijco Gvveooclg oto oye lan (sic Cant. L, &zo- 
Aeyíon A) gy. sódvüso yeo T. x«l qáoutec (sic AB, qiguare Cant. L) 
poweupo p. ztooréonvo ertquvo oio. (sic DB, Gre qpevarcoLot Cant. L) 
Oazrvoroéqorrot (sic Cant. L, óezvoro. B. "9s &bovOécrtoov &g xoi 
XEqCQUGuÉvOV u&Aiov TOÍG &eois sso etyyéAlet ereqovobto0o. vovg 9vor- 
tag. — V. 1. à Zfixo Welcker, mioQicQ" Seidler. Hermanno non satis 
fecit Welckeri coniectura. itaque o Ófua suspicatus est legendum esse, 
comparans Hesychium: à Ófuc, à «bri, ubi «vr5 corrigit. Ego ali- 
quando conieci z69:4«, nam poetriam fratris Charaxi amicam non 
tantum contumelia affecisse (vid. fr. 138), sed eadem etiam familiariter 
usum esse mihi videor ex Posidippi versibus apud Ath. XIII 596 C 
RE: Zopotga , óoréa piv cà mec, xexóvioo 0 ve Órtcuóg yoírme 

. Zezgóei 0b uívovot qí(Ang fv. wal usvéovew gne a( Aevxci 

eyyóusvot csl(üeg. — V. 2. Ogmexoc, vulgo ügzoxcg. — v jv 0LO 
o etie, scripsi (et GvvígQouG" etiam Schweighaeuser), Ahrens dvijroLo 
6vvóooc:ó , Hermann &v5ro ovvstogoio , Meineke «vwQco gvvelopato" ; 
Tros. improbandum. Huc respicit Schol. Theocr. VII 63: &vqrívoig à2 

1oÀvro Gréqivoig, [ MAxeiog «cl ZXezqo. adde Poll. VI 107 (vid. 
infra fr. 128). — dz euet Casaubonus correxit. — V. 3. eocvOsciy Ex 
q&o zéAsvaL wol yoourog tLocuouugy Mà&Aiov zoorígnv scripsi, Athenaei 
interpretationem secutus: zooré£ggv zcourog uoaxeio&v satis tuetur zrgo- 
téQsiv Tig 609, alia; gxmfAsvoi componas cum Sophocleo iÉxn£ltt. 
Deinde recepi Casauboni emendationem dGrequeraroit 9" dzvoro£- 

ovt(:, quamquam insolens est structura, nam 46rsgevorot:g yao 
&zvoroíqovra, potius dici oportebat. Locum depravatum ali aliter 
expedire conati sunt, Neue sód»Ot« yao xal xeydouorot uecoegat Toit 
MàAov mootén ; Seidler sàdv9t piv yaQ m. xsbqdouot" ig uaxaípug 
uGALov ztQoróQnv , Hermann sOnvüslu y. m. x. ydgitég poxoíoo p. 7t90- 
Tógqv, Ahrens svcvOsc yao (95v) m. x«l qdourog Leo oic p. zQoTÉ- 
env, Hartung sod»Üsa ydQ xol pepfAmrun Xcouww uexaíocig uaAAov 
moTÓQnv. Blass Hermannum sequitur, nisi quod «el zug fg uexefoag 
scripsit. 

". 19. Athen, XV 687 A: xaíroi Zangoó, yvvij uiv nog dhj- 
$tuav ovca xc zou cQue, Suoc j0£o9 TÓ xalóv LUI &floórros &g- 
sÀsiv Aéyovoa dàs' Eyo LH gnu xrÀ. gavtgor z01006a mci og 1] 
TOU [jv imi9vuía vÓ ÀcymoOóv xal rÓ waAóv slysv aor]. ravra 0 locív 


8* 


116 . POETAE MELICI. 

80. [45.] 

O zÀoUrogs &vev 6tU y. &géva GT OUx GGívQg T7«QoUXOG. 
81. [54.] 

Kou u£v ve vÓAnv xaozxoAo. 
82. [72.] 

Abra 0b co KaAALma. 
83. [86.] 904 


Z«oig &z&Aong év&gag 
éy evjgeow .... 


oixsiw vie &osvre. Sapphus locum om. C. — V. 1. &fooc?vov B, lege- 


batur- &Boocovev , praeterea B günuua, A gin, Cant. L quicum 
gocovoav. — V. 9. £gog &sÀ(om A, foo cosA(o ,B, &eie TYPO Cant. L. 
acunas indicavi, videtur scribendum xeí uot Pucg (vel ouot) zó Adp- 
zt9ov "Eoog Qox(puouu «sA£o «rA. Sententiam loci explanat Athenaeus, 
Ad hoc carmen fort. referendum fr. 80. Ahrens .. d oocvev i 
£yo 0b gw, gevs x£ uo TÓ Aduztoov Ig0g deo xal TO xcov 
AsAÓy ym , Hartung xe OL £go. TÓ icpztoov qoc zorógnv &slío, &g TÓ 
x&À0v A&Loyyev. Blass post cfoocovev lacunam statuens xol uo | 1ó 
Aduzoov focg cshío wA. 

Fr. 80. Schol. Pind. 0l. II 96: Kai 5 Zengo: niovroc &vsv dt- 
vie 02x &cwnje mégouxog 5. 9" & &ugor£oov MQüGte soOctuov(ag Pysi 
TÓ &x*Q0v'* rOUTO ztQ0GsiveL v Orjgovt ueorvgsi. quae descripsit Schol. 
rec. ad v. 93: Kol Xemqó: ó mAovrog d. d. oóx cy«00g cUvorxog. 5 Ó 
is oov m. et Pseudoplut. de nobil. c. 5. Denique Schol. Pyth. V1: 
Ó mÀ. &. &Qstüg OUX dois zi o0rxog. — vsv oto Y &oéro 'ov. emen- 
davi traditam lectionem &vev doer&c, antea revo" fov doéreg scripsi, 
Neue dvsv v&üc. Non recte homines docti in illis qj 9' i£ dugor£oov 
*14. quae scholiastae sunt, Sapphus verba sibi visi sunt deprehendisse, 
id quod etiam Ahrens animadvertit. Hermann vsvg" deris 0)x QoL- 
vig z«gouwxog | & à' dugotéoov xoücig fynoL Tx Q0v | s Oetuov(aG. 

Fr. 81. Herodian. zeol uow. À&&. 39, 27: vU. . LÉuv rro Zongo 
iv àsvríoo' £y 9" imi uc axev vÓlov Gmolío udis (fr. 50): xdv 
pév vs TÓÀeyweG &G67zÓÀs0. o9 yàg Ó TE covóscuos. quae emendavi et 
separavi a fr. 50. .Conf. Hesych.: Kaozol£o, $zocrQéqo, ubi Hermann 
émiroQ£co correxit (leg. 9zocroo£co). Mé» cs i. €. uévro| secundum 
epicorum consuetudinem etiam Lesbii poetae adhibent, cf. Fr. adesp. 
55.A 2. Adde Hellad. ap. Phot. Bibl. 532 (quamquam is, ubi para- 
pleromatica sit, ro in usu fuisse tradit). Antea suspicatus sum formam 
reduplicatione 'auctam uiv vevoÀoav restituendam esse, quam suspicio- 
nem iam abieci  Seidler, qui coniunxit cum fr. 50, xe? uév rs vvÀc 
xerolozoLte., Lehrs scripsit. docpevov TÓÀc xe6moA £o, quod alios sie 
intellexisse credit, ac si v v4« Scriptum fuerit. Ahrens zcl iv «': i» 
L2 TULGO xo0701.f0160 , Hartung &v rs voA«v xuoo En. 

Fr. 82. Hephaest. 85: Zvvavoat ot "e sic TQ/rOv QvctOLGTOV Oto- 
osioDm,, si mà omovàsiav &oi0LucO, oiov K Zezgo)g: AvrG Ób c9 K. 
TO09 zr«0000014xX00 ?v x«l voUTO eldoc, v0 iÉ (ovix0D «al gooixpu(vaoo 
evyxsiusvov. Repetit Schol. 

Fr. 83. Et. M. 250, 10: asd TÓ xouiópon- Zomqgo: Zeavoig 


" 
"4 





SAPPHO. 117 


84. [11.] 
Zebgo ÓqÜre Moioct, yoUGtov AízoLGa. 


*85. [16.] 
"Eovw uot xe zt, xovoíowiv cvO£uoiciuv 
dugégqv Éyowse uóggpav, KAQig Gyamára, 
&vtl vüg Éyo o)0i Avü(ev maic«v ovÓ £g«vvav. 


86. [80.] 905 


... . HlóAÀAa uou v&v 
loAveveéxvióe xoie yoígnv. 


&z. xvÀ. (V Oov0icc zoÀÀeg ivdoocotv, etiam Miller Misc. 82 ércco- 
orv)' Aéysu 0b "Hooiovóg, 0t &zoÉ wsivot T] Aé&ig mood Zonqoi. Fort. 
óevotc6^ scribendum. — éréo«e, Hartung éoerog. 

Fr. 84. Hephaest. 102: Kol ró ££ (9vqoAAuOv Óvo rz Xczqo mt- 
mot" ze0go wrÀ. — nore, Ón)ve Fl et libri, üevve vulgo. —  zov- 
ciov Ahrens, legebatur yovosov. * 

Fr. 85. Hephaest. 95: "4440 &ovvegrqrov óuoíog xcr& Qv noOTQv 
&vvurdO tuv, ix vrooyaixoo Ouuéroov dwocvoAnwvov wcl («ufixov iq9- 
piueQoUc, Omso 6v megoAAdEm vijv vowQv, yívevct voogcixóv mQoxcra- 
. Aqwtixóv: Port wA.  Tosvov Ób v0 uiv Ótvrsgov Ó5AÓv. icvw cmó rie 
TOUS, ÓrL OUTOg GÜyxtuTtCL, Og zwQOtíQntci, ix TOU rQoycixoU ÓiuírQov 
dxer«Anxrov xoci ro0 £qO9nuusoovgs i«ufixov (Hephaestio igitur v. 2 
videtur « KA5Jig cyez&ve legisse). T'ó Ó& zoorov Ou v0 mQO ovile 
£ysw cvQv vounv, éyívtro mooxoroxAnwvuwóv, ix vooyoixov £q9nuus- 
govg' fort Uu. *w. m. xol ÓuuévQov dxorolüxrov roU' yQvc. &v9., vo ÓE 
Toírov iÉ vmtoxoroAQnxrov Qvcrl v. &. 09. AvO(ouv, wol focyvxore- 
Anxrov: m&cocv» o90' £g. Sed sunt hi versus trochaici, nam v. 1 qov- 
6ío.t e& v. 3 Avó(cv per synizesin sunt pronuntianda, ut carere possi- 
. mus Hermanni coniectura, qui v. 3 &vri delet et &z«ocv corrigit. — 
V. 1. govoíowiv Ahrens, legebatur zovo£owiv. — «vOuow:, Fl cod. 
hhed, dvOécuowi. — V. 2. iugéonv scripsi, legebatur ugs. — 
£yowcc. Schol. Fl Turn. £yovec. — uoggqov, Fl Turn. noogrv. — KAnig 
'dyeméro scripsi, idem nomen Sapphus matri fuit (Suid. ugroóg KAei- 


9óg, el epigr. in IX lyricos KAqióog w5roóc), quod non a xAeío claudo, 
sed à x1éo camo descendit, quemadmodum X4e«o Musa dicta. Cum 
forma KAztg componas zvwr5s& in Balbillae carmine, nisi forte KAevig 
raestat (1. e. KA£fig) Contra KA4&ig &yoxéro Neue (Bentley KAsig 
&yemera), legebatur KAeig (A xA£ig) d'ycmove (Fl Urs. dycznt&), Ahrens 
KAfig uóvo "yomáre, Christ KAémtig praefert. Ego psilosin, quam libri 
luentur, restitui, sed virgula addita, ne quem crasis lateat. — V. 3. 
r&g, ap. Heph. altero loco v&g, Turn. rág à' et ràg 9'. — 09i, Fl 
cod. Mon. o9. — 4vóíc», Fl altero loco 4vóí«g, Mon, Ai0fav. — zaicov 
dedi auctore Ahrensio, qui &zetccv desiderat, libri zcv, om. E pr. Turn. 
— fgovvav scripsi accentu retracto, cf. fr. 88. Zo&vvev A sec. loco, 
priore Zgevvev, vulgo ig«vvdv, Mon. égevváv. Hoc nomine Lesbum 
dicere videtur Sappho (cf. Mosch. III 90), nam Sapphus hos esse versus 
apparet. 

Fr. 860. Maxim. Tyr. XXIV 9: Nó?v uiv imu Zemgoó l'ooyot 
x«l "4vógounéóg, vov Ob JAéygsw xal slgoveortoi a9r& ixsiva tà Zo- 


118 J POETAE MELICI. 
81. [53.] 
Z& 0' éAsbduaev OvaQ Kumzgoyevra. 


88. [52.] 


Tí use Ilavütovig à "gevve ysA(ócv. 


89. [31.] 
2... Vugi 0" Gfooig A«c(oug eU Fe moxoGGsv. 


90. [32.] 
IAoxew urto, oUrOL ÓvvcuUL xo£xqv vóv iorov, : 
z09« Ócusuce zeióog BoeÓívav Ov "Agoóüiwav. 906 


xodrovg' vOv "Iove gotosw quoiv ó Zowodrng. z0AÀ€ uoi vàv (cod. Par. 
r0») IIoAv&voxvog (cod. Harl. moAvevowcíóe, Par. moivovexrnwd(o, sed a 
m. pr. zoAovvoxttQ«) zoióc xoíotw. Scripsi IIoAvevexrióe, quemad- 
modum Aeoles zoàvzog dicebant, et ad Alcaeicae strophae legem verba 
redegi, neque offendit vàv v. paenultimo extremo, quandoquidem hi 
versus arcta necessitate vineti sunt, unt Sappho fr. 28 et Horatius testan- 
tur. Hermann, qui Sapphici metri reliquias restituit, z. uw. r&v lloiv- 
avoxvíóco (i.e. IIoAAvoav. sive IIovivev.)| moiÓ« zcíonv scripsit, sed 
recte se habet IIoAvoevoxvíóc, qui non est genitivus, sed accusativus 
adiectivi IloAvevextíc. cf. quae dixi in comm. de mensibus Graec. 
p. 16. Ceterum Polyanactis filia utrum Gorgo an Andromeda an alia 
fuerit, incertum. — 4zo/og» Ahrens, vulgo yeéoew. 

Fr. 87. Hephaest. 69: T'óv Ó& vouuévocv (iovwv &vowLouivov) 
v0 uiv dxordAqwvov: Zosisbiuov «wvÀ. maoc vy 2mqoi. Zesisbduov 
CPAÀ, moocsisÉdumv Fl, zoocsisEeuov ES Schol, zoocsÓsÉduev H, 
aoocsief&uov N, emendavit Ahrens Z& 9' éAsÉcdgov quod secutus 
sum, nisi forte Zc& v' £4. praestat. Fuit haud dubie carminis princi- 
pium. — Kvzgoysvje Bentley, Kvzooyévve CPA, vulgo Kvzpoysvsíc. 

Fr. 88. Hephaest. 66: Kol 04e uiv ovv Gcporo yfyoemzrot (ove. 

.. uod ZXoemqot: ví ue wvÀ. — oG gevve ls. Vossius, vulgo ooevc, 
E cgowwe, "urn. in calce ooev. — z:A(0cv, Gaisford zs2:007, fort. z£1i- 
9ov. Ceterum conf. Hesych.: Qodéve: xsiióvov 0poq5, fort. Qocvvoc 
q£uóov: ozopogía. 

Fr. 89. Pollux VII 73: 'Ev 0b v0 míuzTc àv Zomqove usÀóv 
Éovww sogsiv: dugl Ad(goig.Aecoíoug £0 émÜxacosv. wowí qaot sivo 
voco, G.vÓOvLo woveovocuuivo. Correxi haec, contra Seidler Sapphi- 
cum versum constituib: cji Ac(lootg £9 A«Gíouwg mwoxcocsv, Hermann 

. (pql à" &ooicw £9 | Aecíotg imvx«cosv, glyconeo et pherecrateo 
restitutis. Hartung &uq' &joorc, ut asclepiadeum versum restitueret. 

Fr. 90. Hephaest. 60: "Ecoru ó2 mvwvóv (iv toig &vrw6zt6Twxoig T&- 
Toepiér oou woroAmwTURODS) xol T0 Tijv Otvrígav uóvqv avricmoorvxQV 
Éyov, à uéroo Fygewsv Gouara wol Zoamnqó iml vo? $gOóuov: Dl'Av- 
xsi« wvÀ. lnterpretantur imi vo? £(0óuov (ita C) im lbbro septimo, at 
insolens prorsus hoc genus dicendi: atque codd. admodum variant, 
PES imi vg £, FIHB émí ve vo? £fOóuov, A Turn. zi v5c vov £(00- 
pov, Pauwius éml r5jg ov vo? £(0Ouov, i. e. im oda sexta libri septimi, 


LI 





SAPPHO. J 119 


EIHTIO0AAAMIA. 


91. [13.] 
"Ivoc à) vo uéAa99ov 
"Tuijveov 


Westphal Zzi v;g vo? £(00uov dog5sc. Corrigendum Zzl v£A0ovg ro? 
fgóóuov, compendii ambiguitas peperit errorem.  Legebantur igitur 
haec carmina in calee libri VII, qui quam potissimum metrorum spe- 
ciem complexus sit; ignoramus, V. 1 affert Et. Gud, 316, 35, ubi x«l 
ovt, et Et. M. 506, 1 (ubi ori, xóv om. V, yAvxe(ov ot x£oxstw habet 
D Call), et sine p. n. Zonar. 1190 (ovrt). — V. 1. yAvxew, P yAvxra, 
C yàvxva. — xoéxgv CPA. vulgo xo£xsw. —  iorov, («cvóv Dorv. SFI. 
— V. 8. nó9o, z59o Fl. Dorv. fort. recte. — focO/vev, conieci Qoa- 
à Ev o. 

Fr. 91. Hephaest. 129: "Orev ài v0 £qóuviov w5 ustà orQoqv, 
dÀÀ& uer& ot(yov xfqvoi, meocAcufevóusvov GAÀAo cr(go, utGvuviov* 
xeAsivouL TO moínue (haec duo v. delenda), olóv i6rw 10 nagà Xamgoi: 
"Pw. ... icog Aont (unde descripseruut Apost. XVII 76a, Arsen, 460, 
ubi (o7) et auctius Demetr. de Eloc. CLXVIII: "Ecrs ó£ rig (óíog 
qoi. Xomguxi) £x uevoflolije, Orav vt e£(zo96« neva(Alnrot xal domo 
pevovonon: olov: "Tw 9, quot, 10 u. ácígate, véxvoveg' yap- 
Beoóg sicéoyevas locog Aomi, «vàgoóg usycAov zoAlÀO utítov: 
domeo imieu(evouivn fcvrne, 0t dOvvdro iyonoavo 5msofoAy wc Ott 
obóslg tQ "Aomt icog ior. In proecdosi haec Bentleium secutus in hexa- 
metros redegi, corrigens yeuloóg 4céogevet icog Aon, nueycAo nóÀAv 
ueítov, et coniunxi cum fr. 92. Hartung rursus ad hexametros revo- 
cavit "lor àz r0 néíla9oov &ígosrs v. d. | à buévotov, Óó ydpfoog io- 
£oyevet 0. "Aon | vunv à ou£vov , dvógOc u. 7. p. | zéooozoc (fr. 92) «c4., 
item Westplial| qui ephymnium post v. 1 sustulit. Sed potius sunt 
versus dactyliei breviusculi, quales in popularibus cantilenis usurpari 
solebant (paroemiacos dixeris), anaerusi modo addita modo omissa, ne- 
que obstat Hephaestio, is enim abusive ov/gov dixit, ut fieri solet, quem 
xGiov vel zóuu« dici oportebat. Est autem v. 3 ycpufos priore syl- 
laba correpta dictum, vel potius y«gog scribendum; nam alias quo- 
que, ubi vocalis tribus consonantibus insequentibus corripi videtur, una 
de tribus fere sublata est (velut &zAcxov, io4óg), extrita autem hic est 
secundaria, non principalis littera. Eodem modo Homero subvenien- 
dum, nam quod legitur &vógorire x«i 75v, ubi Bekker audacissime 
novavit coer/jr«, sane &ógozzr« improbandum, sed sublevandus est 
numerus scribendo &ógocrijr« xci 5v, quam formam non abhorrere 
a Graeci sermonis proprietate ostendit Hesychius: &óoé, evógé* IIeu- 
oA, idque tituli Pamphylorum confirmant, in quibus A44PIIONA 
i. e. «vÓgrQvo comparet, conspiratque Cypriorum sermo. nam arctam 
necessitudinem, quae inter utramque intercedit dialeetum, etiam haec 
affectio testificatur; ac similiter in vasculis pictis T1MAZIPA alia legun- 
tur. — V. 1. /'yor scripsi, ap. Heph. 9v: (FICPSA 9o, E Rhed. $»yoi), 
ap. Dem. $w« Vict, vópo Ald. Par. Farn. Vind. — 7, ap. Heph. FI 
Rhed, et Arsen. 0à. — "Tu5vc«ov, bis Arsen., Tuévotiov Heph., sed libri 
"Tucveiwv. Forma Tu5v«ov legitur etiam in epigrammate Cyrenaico 
ap. Welcker Sylloge 50, 7: o? 9Q»5vow: (logróv vurnv«ov, o) mQoxtisó- 
Sovg A«umaÓeg vorotíov x«l xevtoio Aígovg. Westphal requirit comma 
anapaesticum '"Tuévet' Ó, ego, si quid mutandum, malim "Tue»' "Tu- 
v«ov, ut versus hymenaicus restituatur, vid. fr. 107, sed nihil muto. 


190 jn POETAE MELICI. 


&£ooete réÉxvOVTEG (vÓQsg' 907 
"Twiveov. 
y&ufoog &pyeveu (60g "Agsvt, 
CTywnovaov) 
&vÓgog ueycAo zOÓÀv ueífov' 
Twijvaov). 
92. [69.] 


Iléogoyog, cg Ov. &ot0oc 0 Aé£ofog GAAoÓczOLwW. 


93. [85. 133.] 


Oiov v0 yÀvxiuaAov égsUDerm. (xoc m vo0Q 


Etiam Euripides in Phaethonte carmen nuptiale, quod dactylis et epi- 
tritis constat, exorsus est eodem hoc numero o —- v "Tuiv "Twv et 
& TOv peyov, videtur enim. Euripides Tuv. correpta priore extulisse. 

— V. 2. dégoere Bentley, «£ooere Ahrens, «sígers ap. Heph. C, deigr- 
voL P, defgeve A, &sí(gavs EFl Turn. Apost. Ars. Dem. (ubi Ald. é»- 
£porre ). -— réxrOvéG, Ahrens véxvvvsg, Ald. Dem. véwzove. — dvógsg 
- om. Dem. Koechly disserens de Sapphus epithalamiis (Abhandl. I 
196 seq.) denuo haec in hexametros redegit ac v. 2 seq. in hune modum 
refinxit: 


Turü vtov: 0 ycpfooc £c£oyevot icog "Aont: 
ov» pev icog "Aon, ey cio à ' (vàoog zólv usi£av, 
méoQoyog «tà. 


existimans supplementum v. 8 Demetrii verbis commendari. — V. 8. 
foyevoi, Dem. sieéoyevon, Beidler ££ogevet. — icos, ap. Heph. Fl lame, 
et sic Vind. Farn. ap. Dem., Ahrens i660g. — "Agsvi A, vulgo Aer, 
E Turn. "4os?, Fl Ars. "pet. ' Post hune versum sicut post v. 4 "Tyj- 
veov adieci. — V. 4. ueycAo mÓÀv Neue, legebatur peydiov z01ÀQ. 

Fr. 92. Demetr. de Eloc. CXLVI: "Ex à& mogefoAng xci in v0 
é&éyovvos dvógóc 7 Zezgó qo IIéooogos. «vA. ivrev0a yao 
geo émoínosv 1 zo o7] u&AAov A uEysOog* x oitoL iv eizeiv, m£g- 
Qojos domo q csiqvm TOv &Aiov Goroov, 7 Ó TAL0g Ó 1epiocoóregoc 3j 
Occ Aio écvi mOUjtULayrega. Conf. Eust. Il. 741, 16: AiAtov Ziov$ctov, - 
0g xod TÓv Tis te ootucoc A£cQiov oov Téomvógóv qno T Esos 
veríómv 1 AgtóvowAetünv. et Agtorovéimg ói dv vj Aocxsüctwoviav 
zoAwsíu v0 Meca Aécprov oiov TOv Téonevóoóv not óniovr. 
Pxootvro óÉ gecL wel DoreQov sig viv iusívov TuMY zQdTor uiv &zó- 
yovoi c9r0), site 8l vig &AA0g zte(ge(n] Aéíc(uog, si9' ovrog of ioumol 
Meca A. dóóv, vóv &zÀOg ÓnAcó:5 Afcfiov. Permire Kock haec ad 
Achillem refert, quem Homerus Lesbius celebraverit. 

Fr. 93. Scholiasta Hermog. VII 983 ed: Walz: x«l Zezqo, oiov 
xtA. — MC ylowspekov, Schol. Theocr. XI 39: yAvwóuniov . s Éott 
ydo TL wijiov y vog. Zomos: yAvwouoAov &geoyevot &g (xoo im 060o 
(M. yivxó vi u&Aov et imócóov, Gen. b yivwototov et &xoo ém' 0cÓo, 
cod. Ambr. satis vitiose ylvwi TL LÀov &geDyevat (xoc cmoÓQ, vett. 
edd. dxoo £z ovóó). Schol. Herm. yàvxoó u&AAov (Ven. uaAo»). 
losóOero! Ven., sóoéQero, Par. 2, sogíoxevo, Par. 1. — voóo Blom- 


LM 


e Lara di SEED 
uer T. 
Cura 








SAPPHO. 121 


&xgov ém dxgorárg* AsAtÜovro 0b ueAoÓgózNe, 
ov u&v [/xÀcAWOovr , &AÀ ovx dOUvavr ixíucoto. 


94. 908 


Oi«v v&v ocxw9ov év otgcou zo(ueveg &vóges 
z060. xavcorcíBout, ycucu. à émuroopvoct &vBog. . . 


field, vulgo óc8o. — V. 2. ue1o0pozrsg Ven., tiededgoijec Par. Mon. 
— V. 8. éníxsobha1, legebatur 2gix £o, quod non servavi, quamvis in 
titulo apud Conze Iter Lesb. t. XII A 35 dqikouévov, sit. Resp. Lon- 
gus Past. III 33: Kel $v u5jov Énémenvo iv avroiS dxgoic GxQÓreTOYV, 
péya «wol woAóv, xol vOv mo0ÀÀÓv TQv bac ivíxa uóvov. £ósioev 
Ó Tovydv dvelQeiv, ILULE xobtisiv* vàyoa Ób xal igvidrrevo TÓ xalóv 
Tov fgotixó zou ÉvL. Adde Himer. | 4: T« ài "Ageoóírs eye 
(nov) maQTykev vj. AeGQío Zomqot, (xci) dósuv moóg Migav Xl tOLtUv 
(Qàv) róv 9é1enov: 5 xol... elori0e m TOUS gyàvac tig 9oAa- 
pov, nÀ£et moore, TO ÀÉyoc ('Oufjoov) GrQovvvot, *&ysíost ze 99évove, 
elg vvugsiov &yet xol Ageoüfrqv ig Gouert Xegízow xol i0o0v "Eoa- 
vOv Gvpzeíctooc. p Tis uiv vexívdo Tüe xpo ogiySeaa, mÀnv Occt 
neto ueoiSovcat , tdg iowrag Teig eoe qiyev vmoxvuaívew, T4 
minvvOLEV. rÓv Ób rà mríQ« xal vovg (locrosyovc X9voo x06 poeoo 
7Q0 TOU Oíqgov cmsóÓ0s. mzoumzsÜOvtcog «cl ógóc xtvoUr tag ueriostov. 
Et maxime huc pertinet I 16: Zamzgobs Qv « &oc uio uiv eixdaat 
TÜZY X607», T0G0UTOV qeouGeuévQv roig 790 dcc Oo£wvact*at. Gmv- 
Qovów , 0cov [o?8^] dxoo rov axrvLov ysococthat , vo [82] xe Gocv 
tovyüv. TÓ quriov péAlovvo Toce TOY qiu dxp&fovcev: TÓV »vp- 
qéov Te "AyiAA eU mugouotget x«i sig vuU0TÓYV dyeytiv T 
joo TÓv veavíGuov ratg modbecouv xTÀ. Praeterea I 19: éos 09v 
sis ro) 9uliuov sttoetyoryovreg coróv ivvvyeiv 0 x«AÀsL rig vopupno 
mtíGOUsv. o xe, & yeoíecoc, mofmet yo cot r& tze Aesofoc [ndis 
puo. col uiv ydo QoÓó6qvoot Xdguveg qovoi, T ÁAqQoOírrQ evunzaitovcw, 
"Q.ooct 0b Àewuoveg jgjovor xrÀ. quod ipsum ex hoc Sapphus hymenaeo 
petitum videtur: 
'Q «dia, 0 gaoítcca. s 

Alia "praeterea Hartung edolavit, velut ... col uiv | do0ócqvoo: Xg- 
reg | xovo T' "Agoóóira | ovpza(fovoty.. quemadmodum etiam Kock 
ista in versus redigere conatus est; at sóphista hic potius Anacreontem 
fr. 2 imitatur. Himerii locum I 4 attigit Koechly, eundem una eum 
aliis eiusdem sophistae locis examinavit Maehly Mus. Rhen. XXI 301 seq.; 
utrumque criticum &u« X«oírov offendit, at videas Simon. epigr. 119, 
10; neque decet huius rhetoris ineptias ad amussim examinare. 


Fr. 94. Sapphoni vindicavi, nam omisso poetae nomine leguntur 
"e Demetrium de Eloc. CVI: Tà ài Émgovnpue xolobusvov óp/Cotro 
v &v vig Aébw énixosnoDocv: fon ói ró yt tlomoemégrorov iv toig 
dóyodd- vüs y&o A£Ésog 7| nbv vmmostei, mULOGJLET.. LUTTITTE uiv 
2, routÓs" Ofav ... xevragttífovot. dte ób vrÓ imigsgóusvov 
Tó* j«p«l Óé vs wv. ineviveyuvat yàg rovro roig zQoEviveyuévorg 
xóónog c«qóg xal x&Alog. — V. 1. r&v, vulgo vv. — o99s0ot, Ahrens 
eser, qui quidem postea abiudicare studuit Sapphoni hos versus. — 
X xevacre(potot Sehneidewin, v. xevaGte(fovot. — y&pet 9" imwmop- 
qvost évOog scripsi, legebatur ycuel Óé vs zog gov &»9og, ubi ver- 


122 | POETAE MELICI. 


95. [68.] 
TOUILQAE. avc géoov, 06« qaévoaig éGx£ücnG cUOG, 
gégsug oiv, qégeg ciye, qégeug (zv ueréou zio. 


96. ' 3:909 
"AimcoÜsvog éccopau. 


bum desideratur, at iners quidquid addideris in proximi versus exordio, 
velut xczz6£v, quod olim commendavi. Omnis sententia disticho hoc 
absolvitur. Quod émuroogvo(tsw dici solet, Sappho imioogoéo vel 
potius £nimoog bonus dixit: nam minus plácet qéuot àÉ t& 7009UQ£l: 
verbo zooqvosiv utuntur Dionys. Perieg. 1122 et novicii poetae, apud 
Aratum 158 recte Bekker sív GAL zooqvoovcy pro zooqvotovon re- 
vocavit. 


Fr. 95. Et. M. 384, 4: Zomqo. Eemsos zevrc q£ocov, 0ca qoutvó- 
Ag iéoxíómo ovg. sed auctius exhibet fragmentum. Et. Flor. Miller 
Misc. 129, ubi additur qé£osig oiov qfostg, oivov qéígtug, eiye q£gsig 
cz010v uQtéo. zciüc. Eadem in arctum redegit Demetrius de Eloc. 
CXLI: Qapgievvióevot à£ zort (Zoanxg o0) xai d£ dvegooàs, cg Émi ro) 
"Ecnégov: "Ecmts Tt V 7 pégetse, g6f, pégstg 0tv (sic Casaubonus, 
vulgo olvov), qose ,aiyo, pégetg TET maio. Kal. y&o iv- 
too 3 y&oig i6viv ix vie AfEísog vic qéosts iml 10 ev10 ,Uvaqsgo- 
uévpg. V. 1 legitur etiam Et. M. 174, 43: 4906 ... Zezgo (D Xez- 
qo Ey "Eentot, zOvtO q£gov wvÀ. et "Etym. Gud. 212, 43 "CEsneo" ig 
T. q£oov , óoce qpatvolsg iow. &fg) et 446, 3 (qpéomeos, z. foo, Occ 
qouvortoc £. jog) Schol Eurip. Orest. 1260 (goivolis et qaivólms), 
denique Cram, An. Ox. II 444, 14 (ubi tantum 0c« qowóAnó xTÀ.). 
V. 1. Féemsoe Welcker. —  qéoov revocavi, solus Demetrius géoeig, 
sive diversam secutus scripturam, sive memoriae errore deceptus. 
Ahrens olim gógsie, qui hoc partic. etiam v. 2 ubique intulit, — V. 2 
nunc demum licuit ope Et. Fl. in integrum restituere: nam qgéosig 
&mxoLOv nihil aliud est quam péps Lg QU, i. e.-eripis (non recte Mei- 
neke dz zoi&v e prato). Vocula &zv apud Demetrium omissa et numero 
versus et sententiae detrimentum aítulit; praeterea metri lex exigit, ut 
q£gtc oiyo pro gégsug scribatur; quae correptio Doriensibus usitata 
ueque ab Aeolici sermonis proprietate abhorret, uod Cypriorum glos- 
sae apud Hesych. ,arguuní: £g mo9' fomsg: m09iv Txetg Iégiot et 
Qeumég" dagemég" cxobsig* Kongior, ubi diversa vocabula &sixkg et aíxsg 
(i. e. eixsig, &íeig) temere conglutinata sunt. De clausula sec. pers. 
vide ad Ale. 5. Ceterum hoc fr. arguit, Aeolicos poetas in versibus 
dactylieis cycliis in primo loco praeter pedes disyllabos etiam dactylo 
usos esse. — Olim varie hunc locum emendare conati sunt, velut Ahrens 
Féemeps, mtv xo, geris . « poeig oiv, qoslg eiye, qose náregt zu 
(yere), Hermann óc" e gervólug . . x«l yao Otv o) gépsis, qéosig 
ciye, géostQo. óà perQl lloióc, Hartung eiye« ov oiv Té géosig, 6o 
qégetg xol poréu zoo. Koechly commendavit oi» 69 qé£osig vs xal 
eiyo qéosig wol weréou mreiÓc. 


Fr. 96. Cram. An. Ox. I 71, 19: 0 à" AloA1s?g rQugOg^ sl m. Foo- 
pow xel «ish wol ciév, Ahrens ui Cf. Cram. An. Par. III 321, 
22: devmágt'evog ói& rig €i ÓupQOyyov yocqerot xowoGg, Alolixag ot 
ói& ro9 i. Adde Herodian. Epim. 184 ed, Boiss. 


* 








SAPPHO, 123 


91. 
Zo oousv, 6t mirQo. 


98. [38. 110.] 
GvocdQoo 7ó0sg éxrogóyvtot, 
vr& 0b oáufaAe meumeflóna , 
míGvyyou 0b Óéx iEemóvacav. 


99. [63.] 
"'OÀfus yáufos 60i uiv 07 ycéuog, og Cao, 
ÉxrevéAe0T , Éymg Ob mcgücvov, dv (ao. 


100. [64.] 910 
MezAA(gquog 0' ém iuégvo x£yvret moocosto. 


Fr. 97. Cram. An. Ox. I 190, 19: "Hol óocopev: 5. z., qnoiv 1 
ZXamgo, qti 0b Aéyet MAxuav &vrl vo9 qoív. Prius 561 grammatici est. 


Fr. 98. Hephaest. 41: T6 ói vrerodpuerQov (Alolixóv xovomktixóv 
tig OuvAAofov): Ovocooó xr4. Demetrius de Eloc. CLXVII: &4Aog 
0b exomrs. (Xa7q 0) vov dygoixov vvuqíor xcl róv Qvocogóv róv fv 
roig y&poig £OrcÀtorerO wol Év mtíoig OvOuoot u&AAov 7| iv mouqutxoic. 
dors «)rie u&ALóv dort v& moujucre rore OroAéyscnr, 7| GOsiv, 0907 
üv &ouócoi zQÓg TÓv 0g0v 7) mo0g tv Àogav, si uij ttg &iT] y0g0g Ótc- 
Arwrixóg. Ex hoe carmine videtur petitum, quod habet Synes. Epist. 
III 158 D: 'O à? dótxovusvog Mouóvióg iorw 0 vov 9voogov mero, oc 
Gv timoi EZemqo, tà uiv (ALa coqQov wol uírgiog iv và x«9^ fevróv 
Bío ysvónivog, dAÀ' bmio sOysvt(ag duqic(mróv và Kéxoom OuevéLeaev. 
— V. 1. émvogóyvio: Hotchkis, ézro$óoyvior E Schol. Turn. (in calce 
£mtópyviot), CMPSA £xroffogoóyvior, Fl £nraoóyior, Cod. Ming. ézza- 
ógyviot. — V. 2. c«ufoAe, M cvpftio, Turn. cóufoAe. — msuzspone 
Schneidewin (postquam ego mepzro'ónce: scripseram), ztvvoQósto M Turn., 
zevrtQono CPA, mevrefOsiw vulgo. 


Fr. 99. Hephaest. 102: Kel ró £x yogweuuxóv £q9nuiusoóv tÀv 
tlg vQv lapuxüv xerexAeióe 7 «)v5 moujtQe (Eoamg0) 'OÀgrts wu. 


— V. 1. do«o, do&o A, &oct C, óo. P, doeg cod. Rhed. Mon. — V. 2. 
Éyne, £yyg CPSA, vulgo PFyeig, — dv &geo, ivéoao E, avegc9 P, cva- 
oxo À, &vaowg; FIB, àv &o&9^ C Mon. Rhed., Hermànn bis cca, 
Ahrens &occo scripsit. 


Fr. 100. Hephaest. 102: Kel ó zovg cvviws tzv Afbw: Meluyoos 
9" ig! fu. xvÀ. ubi Fl usAé/goog, N usA(goog, C usAégyoovog, Turn. ue- 
: À 


Aígooog, P et ut videtur ES uselA/gooog, ptA(gooog A. Hermann ps2Ac- 
q:0g, quod nune recepi. Sappho videtur ueAAégtog o 4g oog dixisse, quod 
vocabulum proximo versu insequebatur, vel zeg9svíxug yélog. — mc 
Turn. Fl, vulgo g'. — Videtur ex eodem carmine, ex quo fr. 99. 


124 . POETAE MELICI. 


101. [41.] 
'O uiv y&o xéAog, 0600v iÓqv, m£Aeveu (&y«tog), 
0 0i x&yaO9og «Urixc xel x&Aog 6GottcL. 


102. [11.] 
"Ho! éri megSevíag. émfitAAouat ; 


*103. [18.] 
Xaípowc« vóugae, youoévo. 0. 0 ycufoos. 


* 


*104. [934.] 911 
Tío 6, à qíAs y&ufgs, x&Aog éixcoto; 
Opz«xi Boc0ívo cs x«kAwT £ixioÓo. 


5 
Fr. 101. Galen. Protr. c. 8: "Auswov ovv éavw, éyvoxórog viv uiv 
e. [Z is 3 - , , 
TÓv guzigoxíov cgc«v roig owwoig &vOccw £owviarv, OlvyoyoOrvtóv c£ 
* i, D , e HJ 
viv zíQgwiw fyovcav, inoawsiv ve vr v Asc(av Aéyovcov: 'O uiv yao 
e fx Ei EJ , à 

- *. 0660» LOsiv mz£AsTUL, Ó Ób wey. eU. wel x. £ovav' zsiüccUwn, OE 
^ , ^ 5 ^ , ?, , » 

xal XóÀowi viv «ovrQv yvowg» $vósvavvuéívo. — V. 1. iógv Ahrens, v. 
X . d , 

(ósiv. — &yoe90g adieci, Hermann x«àog. — V. 2. £6ceve: Hermann, 

, », * . . 
vulgo £cro:, quod servans Ahrens v. 1 zéAsr «i scripsit. 


Fr. 102. Apollon. de Coni. in Bekk. An. II 490: "49«* ovrog xoc 
zt&cvv Oudlewrov msoroAuévQc- vie xowjc xol Avrws Toc Afytau. 
Ho' £zw z[«o]9evíng &én., ang. Schol Dionys. Thrac. ib. 968: 
'O doce dootquerixóg Qv wrxovet 10 &, cvAMoyiorixOg 0$ Booyover* voé- 
mtrxt Ób fxorígov vÓ & sic j, vÓ piv uoxgóv m«o' Aloitvew ovrog: 
Ho' £zu zaogOzviuàg iz. — mogüsvíag scripsit Hermann, Hartung 
zegüsvíov vel megütvía, c' im(jcAAouo: | Ego conieci zoegderíxoig, 
ratus eodem modo hune versum explicandum esse, quo "Theocritus qui 
dici solet scripsit XXIII 26: dori d£ goíosww voiot vsoig zQo9w900ig imi- 
feALopoan. 


Fr. 103. Hephaest. 25: KeroeAqxuxà Ói (uéroe), 0o weutiouévov 
£geu vÓv vsAsvrotov z00o: oiov imi leufwxov: Xe«íootce wvÀ. | Xot- 
eo.cy Fl Turn., sed in calce yo/go:g 6, C ze/ootc àvougo, B2MEPA 
qe/oo.g &ropqo, unde Neue z«íoorct'c, probabiliter, siquidem ver- 
sum hune ex carminis exordio depromptum esse aliorum exemplorum 
multitudo suadere videtur. Equidem auctor essem, ut yeíoowg & vouqoe 
scriberetur; si certum esset Aeolenses hanc articuli formam, quae supra 
fr. 52. 53 producta est, etiam subinde corripuisse: sed apud Pindarum 
Ol. I 89 quod boni libri exhibent quodque tuitus est Mommsen & véxe 
Aeyírag; in hoc poeta prorsus solitarium est. Quod Demetrius de eloc. 
CLI affert Z£iqvi zoiíov vuv & vov gíos,. incertum, utrum ex car- 
mine an ex pedestri sermone sit petitum. 


Fr. 104. Hephaest. 41: ITevréueroe Ot (AioAuxe) xevoAnwvuxG sic 
ó,ovAAofov: Tío wrÀ. — V. 1. río Neue, codd. vío, (Cod. Ming. 489 
ví 5c), Pauw cvv. — V. 9. ógzcni A, rell. u& videtur ógzowt. — chiot. 
scripsi, vulgo ueArov', A ob ueAmot. 








| 





SAPPHO. 125 


105. [49.] 
s.s. Xaige, vOuga, 
qeios, v(que yiufoe, móAAc. 


106. [65.] : 
Q) yàg 5v áríge zig, à y&upos, roucvra. 


* 107. 108. 


"Econzsv! "uQvaov. 
'Q róv Loir. 


109. [D1.]. -* 912 
A. Ilagtevía, zag9evía, mot ue Aízow czoíyn; 
B. Q?xév £o z0g 6£, oUxéri T&o. 


Fr. 105. Serv. Virg. Georg. I 31: ,,Generum vero pro marito posi- 
tum multi accipiunt iuxta Sappho, quae in libro, qui inscribitur "Em - 
S9eÀlduia, alb zgeios xvÀ. &vrl vov vvugír. Pollux III 32: Zoezgqo 
pívro: xal rÓv GvÓQca c)rOv youfoóv xaAst. — V. 92. Cf. Iulian. Ep. LX: . 
qeios Ói xal «)r0g Tuiv mo0ÀÀAd, xaO9cztQ x«Ap ZXoenqo qnew. |n 
edit. 1 yeios v. y. z& os z0AA« scripsi. Hermann existimat idem metrum 
esse, quod fr. 99 et scripsit: 


Xa(osrs (vel Xoios Ók) voug«, yoios, v(pi& yeufo£, moAÀA«. 


Fr. 106. Dionys. de comp. verb. c. XXV: có ovuzAsxóusvov rovro 
mA xdÀov ix Óvoiv gvvécrnxs uítQov' Mrs uixoÓv ópQvro ri xol 
qo0Aov &ucorque, £voí(uog ovrog imi rovro." Ej yé vo. Zamqixóv 
zig ÉénmiS aldutov vovz(: O9 yào £z£go vjv (cod. Reg. I Colb. Ald. 
vbv) maig, Ó y., rota 0e xol TOU XGUiXOD verQuuérQov, Aeyouévov Oi 
"Apioroqavtíov ro00s: ,Or £yÀà và Óíxowm Afyov ivOQovv xol coqQo- 
covq vsvOuiGrO'* rog rt rtÀtvrtQ(ovg mÓ0«g x«l rüv xorcAnEw £fu(e- 
Adv cvvdipsis toUrOv TOv voÓxov: ,,O) y&o fríoe wv mcis, o ydu(os, 
rOivbre. xal coqgocovyg vsvópiGrO, ovÓ0Lv OioícsL roU' , Murs puxoóv 

ml voro."  Correxit Blomfield, misi quod dréo« scripsi. Sed 


praeterea malim o$ yàg qv drégc« viv zc&ic. Ahrens o9 y&o cAÀo- 


ríoa v)v Ilaig, à yeufo£, rocca. 

Fr. 107 et 108. Plotius 266: ,,Hymenaicum dimetrum dactylicum 
Sapphieum monoschematistum est: semper enim duobus dactylis con- 
stat: TDECZEPTMHNIONTONAZAONION. ita cod. A, nec valde dis- 
crepat B PTCCCEPTIAHNIONOTONAZAONION. Fr. 107 £ozev Tyu5- 
v«ov scripsi, quod propius abest atraditis litteris, quam quod antea ex- 
hibui "Tusv' "Puxv«ov, — Fr. 108, quod iam Scaliger restituit, fortasse 
confictum est ex Fr. 63: vel forma "4ódwviog possit novicia videri, quam 
Latini potissimum inde a Plauti saeculo frequentant. $Si grammatico 
Bekk. An. I 346 fides, prineipes veteris comoediae ea usi sunt, sed 
Meinekio Fr. Com. II 2, 694 loeus vitium contraxisse visus est, quem 
etiam Cobet tentavit: ego ea de re nihil decernere audeo, sed princi- 

alis forma haud dubie 49o6»1og, unde Cypriorum sermone "49ovtg eva- 
uit latiusque propagatum. 

Fr. 109. Demetr. de Efoc. CXL: A[ 9à &zó ràv ozmu&rov gdgi- 


126 POETAE MELICI. 


* 110. 
"AlÀav wi xeusGríoev qva. 


111. 


Qaívevo Jot xi1vosg. 

112. [95.] 
(Aio zóÀv AsvxórtQov. 

113. [98.] 


Mhajv &£uou u£AL watts u£ALoGo. 


vs6 ,OTjLat tic, xal misiovoL mzook Zozqoi* oiov £x tijg dvadimi oot os, 
OT.0U »$óug moóg Tüv maoQeviav q76t6 IIao9 vía, 7., 0i Q5 
Auimovco oCt1; qj Ót iz oxoívecat zoógc «)r5v TÓ ajrà 6zn- 
LEAN Ox E 5&o z00g c£, 00x Éri 1&o. msc y&o qdous .en- 
qoívecat, T) sinsQ Grot Aion xci (viv TOv oues. xe toL qj av«- 
Ozias mQOg. Oswóvnvas poÀAov Ooxst &ooij6O aL, A 0i xol roig Ósivo- 
' «&v0ig xerogoTyvoL Emi yogurog. — V. 1. Avxoio. &zocyx Blomfield scripait, 
quod iam secutus sum, quandoquidem Lesbii poetae numerorum com- 
plemento usi. esse videntur, quod desiderat tradita seriptura Awmo/6 oi5, 
qui tum demum iustus erit versus, ubi silentium vel adiectivum temporis 
admiseris. — V. 2 aegre restitui potest fortasse: 


» 103 » 
oUxér., vOuqu, mQorl o^ ifo, moorl 6^ oOxér ifo. 


"Koechly parum commode ooxÉTL mo0s [a 0vXÉTL mo0g o 5o Ga 
Aéztouco, Seidler ovx ét (Zengoi) zoT( 6. iBo gocí 6' o)xír i&o, Her- 
mann (yere giao), o9 y&Q £v. i&o mooté 6, oUxév. i&o, Ahrens ovxéri 
6 ei&o, ovxfrL G^ sifo, Hartung o)xér! dzíÉo mori 6 , Q vouqe, mor 
o)xír ifo. Koenius zo£g cs, quod Aeolensibus tribuit Greg. Cor. 585 
(cf. ib. 681) vel quod Hesychius exhibet zo 6s' zoóg cs restituendum 
censuit. 

Fr. 110. Herodian. msol wov. 4£&. 26, 21: dgio uus ài OieAé- 


utovg Óià vó* &AÀ« (fr. 35) ... xoà GAAav pur, wap otiQuy geo£va. 
Sapphoni tribui, sed locus quomodo corrigendus sit incertum, c&A4ev 
x&oxcccé Qu» gefve, quod conieci, improbandum, quoniam Sappho 
tetrametris trochaicis non est usa. Ahrens cAÀAQv, utt a xaT. dupetioev 
qo£va, nunc ócAÀàv praeoptat, vid. fr. 35. Hartung «AA ui wor. dog£- 
Tíguv qoéve. 

Fr. 111. Apollon. de pron. 366A: Alolsig cov. cà F* qaírevat Foi 
xijvog. 2Zezqo. Male vulgo, referunt ad fr. 2. 

Fr. 112. Athen. IL 57D: Zezqó à w?:0 (r0 QÓv) tQrcvAAc ac 


««Asi .. . xxl meAw' oiov z. 4. ldem Eustath. 1686, 49. ofc Ahrens. 
Ceterum conf. quae adnotata sunt ad fr. 56. 
Fr. 113. , Moschopul. Opusc. 86 ed. Titz.: moegouwe ... dg ze«oc 


Zemqoi: wv. iuol u. p. ufAew (cod. udAiove). Adde Tryphou. ap. 
Walz Rhet. VIII 760 (ubi MA item ucA:eva). Cf. etiam Diogenian. VI 58 
(uxót ufAw uxÓb usA(cceg). Arsen. 354. Apostol. XI 46. Paroemiogr. yi 
1I 39. ed. Gott. Germana proverbii forma: haud — fuit Mj uot uei 











SAPPHO. 121 
114. [85.] 913 
Mi] xévij y£oadag. 


115. [13.] 
"'Ozxreig Guge. 


116. [82.] 
'Huvófiov. 6raAcooov. 
117. [89.] 
 Tóv fóv zaidüc xA. 
EHIPPAMMATA. 


118. [131.] 
Ilaiósg, &(qvvog éoióm vÓÓ0  évvémo, «i vig égnvot, 
qov&v &xauávav xevüsuéva mgó zo0ÓQv: " — 914 
Ai9oxíx us xóg« AevoUg &véüwxsv Ao(ore 


püjte psA(oeeg, neque videtur Moschopulus Sapphus locum recte satis 
memoriae prodidisse. 

Fr. 114. Schol. Apoll. Rhod. I 1123: 4£ocOog 1, 5 vàv focyfov (9v 
eviioy . . 1] 1t0dósg (L ut videtur 4£oaOsc) Léyovcat of puxool 6c90l 
TY igo gel nuire ó Zug Tv QutAewvov "AnoALoviotOv 
tivat ràv £v IIóvco: pvnuovebst pr Zongó: , Mi x&v) x59dos. «e 
"Oumoosg* &Aig qodóog msQuyebac. qfo«dog Ó$ 0 vÀv A(Qwv 6opós. Et. 
M. 808, 35: ur xíve, ysoeÓeg. ut dubitari possit, utrum z£o«eóoc an 
160ndag (i. e. y&octóog) sit legendum. — «vn Ahrens restituit. 

,Fr. 115. Apoll. de pron. 387 A: "Auus AloÀsig: ÓómvGg (uus Xozqo 
zQ6rT09. — Oznroig Ahrens restituit. 

Fr. 116. Schol. Aristoph. Plut. 729: "Huucokov* &vcl r0? covàd- 
Qt0v, Qdxog qp4tQi3g Arvotv vt olov ixueysiov: wcl Xem: Qu. era- 
Adccov, recte Hemsterhuys er«A«6cov. cf. Suid. v. Jiecipiov. 

Fr. 177. , Apollon. de pron. 396 B: A(oAlsig usrà ro J wor mücav 
zTOGi cL y£vog* TÓv tov m. XcÀsi. Xemqo. Fóv Volger, Bekker Jsóv 
scripsit..— «As. Ahrens, legebatur xeAsi. 

Fr. 118. Anthol. Pal. VI 269. A: KU Zoenmgo)vg* Corr. eig: TÓ Gwrti- 
fon 0v xeivuL r00 xvooo MuyanA z09sv oov iyodqm oox oide. prae- 
terea in sin. marg. adscripsit notam, Brei et IIEPICCON, in d. marg. 
OAOCOAATON. Dixerunt de hoc epigrammate Keil Anal. Epigr. 
1i7s5eq. Meineke Del. Epigr. 226. Hecker Comment. Crit. in Anth. I 
150 et II 125. Neque in hoe neque in sequentibus epigrammatis Aeo- 
licam revocavi dialeetum. — V. 1. zeiósg, Dorville zov, , non im- 

robante lacobsio. — Zoise, cod. P ioícm. — có0' scripsi, 'cod. rec ; 
orville 1&9", lacobs Zoied v Pv, O. Sehneider £oieó y' Pv', Meineke 
tór', Hecker "ois" meo vel joi" dre Kevvímo. — «i tig fonrat, cod. 
P etrícsggra. — V. 3. AiQonío us xóge, cod. e/Giozmíe. us xógot. — 


198 [ POETAE MELICI. r 


"EouoxAsia(a và 2wovotóe, 


- 


€ 


5 6& zoozoAog, Ó£Gzowwa« yvveuxcv: & G0 yagsica 
z,009gov &ueréouv sUXAEUGOV ysv&dv. 


119. [138.] 
'Tuucóog &Ós xóvig, v&v Ó1 zgÓ ycuow 9«voboav 
Óf&ero Gsoospovac xvévsog Q«Acuo, . 


&g x«i «zoqp9uu£vag züccu vsoOGyy cuÓCQO 
eom y 9c 
er A] , 
&Auxea Üusor&v xgarog £Ücvro xOucv. 


i: 120. [139.] 
Tà yogurt IIeA&yovi zur)Q9 éméüuxe Mevíoxog 
xUgrov xal xov, uvüpe xexototag. 


"Aoícora Keil et Meineke, Bentley 4ot9, cod. P &o/cre. — V. 4. 'Eopo- 
xisiÓe(c và 2Ze«ovorkóo scripsi, id est filia Hermoclidis, cuius pater 
Saonaiades fuit: cod. P ZguoxAsívao vào &Ov &idOc, Bentley EouoxAst- 
doo rà Zu«wvicóc, rectius Dorville Zeovoicóc, quod iam recepi, cum 
antea Keilium secutus Ze«)vorcóc« scripsissem, quae quidem forma non 
satis auctoritatis habet: sane Boeoti Zevusiog pro Z/ouAog dixerunt, 
item Thessalis Zeve:— pro Ze: (2i*0e1—) fuit in usu, sed in soluta 
forma Z«o— Z«oc.— Aeolenses ?, quam diphthongus flagitat, ascivisse, 
non est verisimile. Meineke & ^Eouoxisióm và Z£evAcicóe, Hecker & 
"Eouoxisíro và Zo)v»qicóe. Ego antea proposui «o/or« (hoc etiam 
Neue commendavit) Eouo xoAA(te và 2vvrcicóc«, colato Pausania I 
29, 2, sed ibi Pamphos potius quam Sappho testis adhibetur, vide infra 
p. 139 sq. — V. b. ed, cod. P oc. — & cv, cod. P « cv. Hecker 
Q 65. — V. 6. soxAficov, cod. P sóxAsicov. Prorsus incredibilia com- 
mentus est Hartung, qui scripsit v. 1 zeyocg &qcovog (h. e. opinor zy&s, 
nam iruncum vel rupem interpretari videtur), v. 3. /4&rog evédwxsv 
"Aofoze, "EouoxAsíra zig và Ziwiüevitrea, quod ad montis nomen Zo- 
àv refert. 

Fr. 119. Anthol. Pal. VII 489. A Zezgos. C síg vue Ouotcg 
z90 yc&uov reisvrzGcoor. "Tuus alias non legitur, sed idem fere est, 
quod 7'/uy, quod nomen in usu fuisse testatur Arcadius 110, 15: Tu 
ó rÓ xvoiov (jwo)vsro:. hinc apud Hesychium T'ueÓfoa* uixod Tux 
scribo, ubi legitur viu7, falso enim. T'iucótov in ipsa glossa restituunt; 
ceterum hane quoque Hesychii glossam ex Lesbio carmine petitam esse 
lestantur formae "Toodót0g, Twdó:wsc, aliaeque similes; adde Ptolem. 
Hephaest. p. 198 West. TsrvwysÓe(íag vic lMvgwetog, ubi TerrwyoOtec 
scribendum videtur. — V. 1. dàs, cod. P &às. — $«»o?cav, Brunck 
Svvoicav. — V. 3. àzogOuu£voc, cod. P dzó quive, videtur &g xol 
imi g9iuéveg vel & wol imi gOiufve scribendum, Hecker xev' dzoq$- 


& 
uíveg. — vsotüyi cidcgo lacobs, cod. vsoS«yciciónoo, Plan. veotny£t 
q«ÀxQ. lmitatus est Andronicus Anth. P. VII 181: & ói ef9t» q$- 
uíveg moÀt00g vroOiyu ciÓdoo xsíoevo ynociéag £x neqae miowduovg. 

Fr. 120. Anthol Pal. VII 505 a m. sec. in rasura: Eíg zsAcyove 
Zezqo0vs, fuit antea síg €oecov vwo. — V. 1. yguxzei, Cod. P you. 
— éintén«s, Plan. &víOmxws. — Msv»íoxog Plan., utoícxog cod. P. — 


— V. 2. «exofoteg Scaliger, cod. P xexo£e«se, Plan. xexogefeg. Qui 











SAPPHO. | 129 


121. [92.] 


Athen. XII 554B: duwomóv yàg Ox rt r0 roUg olouívovg 
tlvet xoÀoUg xcl ógeíovg &vOoloysiv, 0Otv ef ve wegl vrv lleoot- 
qovqv &vOoAoysiv AÍyovre xol Xamqo quw iósv dvo aufp- 
.yovcav zaíà &yoev &zaláv (sic D, vulgo &zeAqv) cf. Eudoc. 
352. Hermann &vOs' du£gyowav ... mciü yvàv &moÀáv, Em- 
perius vyev& zeAdue, quod ommino improbandum. 


192. 123. [96.] 


Demetr. de eloc. 162: To à» «vro? (ric vmsofoAQc) si0ovc 
x«l rà rOivUr& COrwv* vyiforégog xoloxvvrqg x«l qoAexgórigog tU- 
Ofag, x«l rà AXenquud^ IIóÀv máxridog ádvpsleatfQa (sie 
Vind. Ald, v. &óvy.), 10sco 49vGorígQo, mücei yàg of rowrat 
quito ix rÀv UmsoolÀv sUgqvran, xolro: Oieqígovoiv. et yoUco 
4ovcoríoe Demetrius jam supra attulit 129. Cf. Gregor. in 
Hermog. Rhett. Walz. VII 1236: 4/ogoóc uiv xoÀexsve Tüv 
dxomv ixsive, Occ tiGiv dgotwxd, olov vk Avexgéovroc, à Zungobe, 
oiov yélaxrog Aevxorígu, ÜÓerog &xeioríge, sussdó ov éupsis- 
GríQu, lmmov yavgoríom, Qódcv forge, fuexíov favo? poÀexc- 
tf0w, y0vGooU ciuiGTÉíQo. Ex his exemplis Lesbiae poetriae 
fortasse vindicandum 


- . fuori .. o É&vo wolexorégo. 


cf. Buttmann Lexil. II 13. Neque enim haec infegrum versum 
effieiunt, quandoquidem binae tripodiae logaoedicae ubi conso- 
ciantur, daetyli locus váriari solet, ut fit in Asclepiadeo. — 
Componas éum his Sapphieum fr. 112 cfc zóÀv Atvxorsgov, fr. 
adesp. 76 vegxíógov rsgevoregov, et quae ex Sophrone attulit 
Et. M. 256, 33 moofcrov zoopérsgov (ita verissime Ahrens cor- 
rexit) et ojóg oiórsgov.  Novicii poetae talia frequentant, 


124. 
Demetr. de eloc. 166: 4f xol 5j Xemgo meo ulv xdAlovg 


olim Sapphus epigrammata collegerunt, eos consentaneum est traditio- 
nem plus minusve probabilem secutos esse, sed hoc epitaphium plane 
alienum manifesto errore Lesbiae poetriae adscribitur, quemadmodum 


plurimi errores id genus in Anthologia deprehenduntur. Carmen est * 


novicium, haud dubie demonstrativum, et quemadmodum filii nomen 
Ileldyiog ü professione est repetitum, ita etiam patri perspicuum nomen 
inditum fuisse coniicias: nam traditum parum certum esse vel scri- 
pturae varietas arguit: pater agricola videtur fuisse, non piscator, 
quandoquidem filius yg«zevg dicitur. 


PoxgTrAE Lm. III. 9 


130 : POETAE MELICI. 


&Óovce xoAAieme d6rt wol mOcín, x«l megl igovov Óà xoi fapoc 

(sie Gale, v. &fgog) xol zsgl &Àxvóvog, wal Gmcv xcov Ovop« 
, ? v - , ' j 1 BC , , 

évugavror erg Tjj w0nGti, v Ó& x«l cvv sigycocoro. Fortasse 

verba xoi zsoi dgoov ... &ÀAwvóvog statim post, verba zreol uiv 

«cÀÀove collocanda sunt. 


125. [91.] 

Maxim. Tyr. XXIV 9: Zfor(ue Aéyst, Ort 9cAÀei uiv "Epog 
evmoQÓv, dzxo9vQcxe. OB cmopOv' rovro XZemqo ÉEvAAafoUce sime 
yÀvnUzixgov (vide fr. 90) xol &Ayscíóooov: rv "Egor« Zo- 
xQcTNc Gogiorqv Afys, Zemgoo wvO9omióxov. Vocabuli dyso(- 
Óoooc satis insolens figura; cAyscíóvgoc, quod in Orphicis ear- 
minibus legitur, specie quidem simile, reapse dispar: nam hoc a 
verbo descendit, Sapphicum a nomine, i. e. GAyso: ÓopoUusvozc. 


126. [105.] 
Iulian. Epist. XVIII: "Ive o£, 0 uéAquo vovpuóv, Gg quw 
à Zemgoó, msowwvouei. Cf. Theodorus Hyrtacenus in Epist. 
15, 40 (Codd. Bibl. Reg. Paris. T. V) xol «woroztorOGoL ngog o£, 
T0 duóv ufMyue, Xonqo quow 5 copy. Sappho zó uéAue opuov 
dixerat. 


121. 


Aristid. I 425: Tó nio muian vic mÓÀe0c forxóg ydvoc, 
0v Singer oov ré Owticg. Og Egw Zenga, &ÀÀ  evfov xol 
Grégov xe dpdov po eU Ovpler VaxivOivo uiv &vOti ot0auós 916 
Oporov, &ÀÀ oiov ov0iv zomrort yi xol (Aw0c &vOgorto:g Pywvav. 
Non recte Nauck haec refert ad Sapph. 2, 11. 


128. [119.] 


Pollux "VI 107: !4vexoéov . . : Srégeototod nom xol evijr- 
TO, cg xci ZXengo (fr. 78 v. 2) xal "Alxaiog' ovroi Ói Goo xol 
GtALvorc. 


129. [120.] 


Philostr Imagg. II 1: Toco)rov &uAAQwvrot (of negbbvoo) 
6oÓ0ozqQg:ic (hoc legitur fr. 65) xal £AiuxomiÓsg xol xcÀAi- 
méoqot x«l uela vor, Xomgobo rovro 05 10 100 moocgOsyuo. 
Paulo aliter Aristaenetus I 10: 11o0 vc z6rédoc TOv vufvoiov 
qÓov o£ uovowowsger vOv mogOivov xol usiÀtyóq vor (Sappho, 
8i hoc vocabulo usa est, usAÀ:góg oor dixit), rovvo à: Zwmgojc 





SAPPHO. 1831 


T0 WOwrov gOéyue. Diffcilis optio: nam poterat utrumque recte 
diei. Adrastum, euius yAGccev Tyrtaeus XII 8 peuuyóynuovv ap- 
pellavit, Plato in Phaedró gsA/£ygovv nuncupat. Maior tamen 
Philostrati auctoritas, quam etiam Antipater Sidonius Anth. Pal. 
IX 66 videtar firmare: Mveuocsvev fAs Ocufog, Or £Exivt vüg 
pelupóvov AXwmqoUg;. adde Mosch. I 9: óc uéà qov& et Theo- 
cerit. V 82. 


130. 


Liban. Or. T. I 402 ed. Reiske: &) oov Xemgo viv 4toffav 
oU0iv éixoàvcsv tÜbacÜÓc. vUxra aUr] ysvécQoa. OumiaG(av, 
dBécro xeuoí ri megemAGiov elviGot — Xgóve, reg 0vwvvroU wol 
pajvàv; Pkrewov dquív rovtl v0 frog ig! 0Gov olóv vs màsiorov, &G- 
meg Ort "HooxAig iomsíosro, rmv. vówra iB&évewag. Tres continuas 
noetes eum luppiter Alemenae connubio usus esse feratur (hine 
Hereules zoiéozsgog Àíov dictus Lycophroni v. 33), coniicias Sap- 
phonem vixre rQumAeGcíav dixisse. 


131. [123.] 


Strabo XIII p. 615: Eív' iv fxexóv oraóíow (&m  EAlclag 
c0Àsog lol) x Kv, v0 Gvraigov c&xgomoiov vQ íxro uel 
zOi.00v rÓv LAügepwrTNvÓv xóAzov, oU uégog xol 0 "EAcivuxóg d6m. 
Kdvei ÓÀ moÀiyviov  oxgQv vÀÓv ix Kwvov, xerà rà xg« ric 
"icfov rà vordere, xs(nsvov iv vj Kevelo* cvrg 0b u£you vÀv 
"Agywovocóv Óujxsi wol vio vmtoksuuévue xac, Tv iyd muwveg 
(Aiy& D, eiyav hoz) óvouafovcw óuovónog TO foo' Os 0b ua- 
x0üc TQv Oevríoev GvAefnv ixgíoswv Aily&àv (eiyàv Ez, vulgo 
Aly&v) óc &xràv xol dgyév (ita EF, vulgo "4xrüv xol "Aoyàv), 
oUro yàg xoi r0 Ogog OÀov Ovouétero, 0 viv Kcvqv xoi Kdáveg 
AÉyovGwv* ... Uoregov OB «)r0 T0 &xgorQorov Aiyà (ita Coraes et 
Meineke, vulgo 4/y&, nisi fuit A?y«, oiye DE) xexAmoOo: (ita 
libri, corrigunt, xéxqros probabilius Meineke putat dox? excidisse) 917 
Gg Zemgoó qmor (gwot add. moz, om. ceteri, Kramer verba (c 
ZXempo qo: ab aliena manu addita esse censet, et omisit Mei- 
neke), r0 0à Aowrüv Kdww xel Kdvet. cf. Steph. Byz. v. A4iy«. 


132. [194.] 


Schol. Apoll. Rhod. III 26: "4moiiowtog uiv 4goo0írge vov 
"Egore yevecÀoyti, Xenqo 0 IW"; xel Oógavob. Cf. Eudoc. 158. 
At Arg. Theocr. XIII: Zezqo ('"Egoore) :4ggoóírge xoi OvgavoU, 
ubi Wüstemann l'jc coniecit, sed cf. Pausan. IX 27, 3: Xemgoó 

9* 





132 POETAE MELICI. 


à' 5 sofia moli Ts xol ovy OuoAoyobvra &AMjAowg dc "Eowta 
j6sv. ac de Venere et Amore fortasse dixit fr. 117: 10v JKóv 
zxiüo xcÀet. 


133. 

Himer. Or. XIII 9: 6rjo oue: G0 wc f6míguc, àcrígov 
m&vrov 0 x&AAtGrOoc  XemgoUc rovro Ox vo sig Ecrmsgov «Gua. 
Cf. III 17: àgévqc voívvv otrog ixsivog &Grígov mávrov 0 
x&AàiuGroc' Gb yàg LAOmveioi xoAoUcw "Ecmsgov. Videtur fuisse: 


"Aoréíoov mvrov 0 wcrog .. 


Hartung hexametrum restituit "Eorsos, xcAAwórOQ * * (orQmv 7t0Àv 
zévrov, item Koechly: J£omsgog, 0or orQov wxcAlwrog ignjvao 
cz&vrov, cui alium de suo addit: Jfomegog, 06r& xc»uGrog iv &oroe- 
Gv Vorecor «or6o. — Ad Sapphus imitationem compositum vide- 
tur quod est ibid. I 20: Ei óà xei gc i0fqoev, £üowe Qv xol 
uéAog roióvós INUuge QoÓfov igovov (jovovoa, NUugpe llegíng 
&yoluo xcAAuGrOv, lO. mQ0c sUvv, LOt mQ0g Aígyog, uelàvye maífov- 
cc, ylvxsio vuugío "Ecnsgóg 6^ £xoUccov yoi, &oyvoóOgovov £vuylav 
"Hoev S9evucfovocv. neque tamen ex inepti rhetoris periphrasi 
licet haec et alia id genus in integrum restituere, quamvis West- 
phal in Iahnii Annal. LXXXI 690 periculum fecerit: 

NNéug' igocvov c& Qoófov fovoic, 

vóuge xcAMorov llagíag &yoÀue, 

vupgpío moóofo0. AÉyog ylónsue, 

p&9. moóg sÜvav. 

pilAbyoo Oi moi&ouívav c)v Gvüpi 

Kéomegóg G' ÉxoiGmv &yoi ÓOuovós: 

Oovudotiag Ó' Gv fuyiav 9éov dgyv- 

gó99ovov "Hoo. 

eleganter ille quidem et ingeniose, sed ab NINOS poetarum 
usu vel illud recedit, quod Venus Paphia nuncupatur, quod nomen 
Alexandrinorum demum saeculo dea illa ascivit. Postea Maehly 
in Mus. Rhen. XXI 301 "Westphalii immemor, sed non meliore 
successu, Sapphus earmen restituere conatus est. 


134. [125.] 


Schol. Apoll. Rhod. IV 57: Hio 0i vo0 rác ZsA(vme fooroc 
Ícrogotci Zomgo xol Ninavügoc iv üeviégo Exgoianjc" Aéyeren ói 
xoríoyeGO9oi sig voUro 0 Gvrgov (Advuuov) vOv Zsiijriy c90c '"Ev-918 
Qvuíove. Cf. Eudoc.. 148. 








SAPPHO. 133 


135. [126.] 
Schol, Hesiod. Op. et D. 74: Xwemgo óé guo: vqv lle 
"Aqoodírye 9vyoréga. cf. fr. 141. 


136. [28.] 

Maxim. Tyr. XXIV 9: "4vOdmrerat Xoxgárqo vij EavOüimm 
0dvgopévg, Ort dméOvgoxev, y 08 Zemgo vj Ovyotgí: o0 yàg 
Ofuig iv uovconóAov oixíg 99ijvov sivav oUx Gus moé- 
mti r&0e (Dübner zoémo:) Neue coniecit: 

"AM ov yàg 94ug £v uowomoÀo olxíg 

Oonvov Üfuusvow o)x Gus mQíme, Os. 
Ahrens: O yàg oixíg iv wowomóov 9f wv. Hartung év wow 
coxóÀov Óóuo. | 
131. [10.] 

Aristot. Rhet. II 23: 7 d6meg Zwemqo, 0r. 0 amoOvüoxew 
x«xóv' o[ Otol yàg oUro xexolxuGwv' dmíOvmcxov yàg Gv. Similia 
Gregor. in Hermog. VII 1153 ed. Walz: olóv gwqew 5 X«engo, 
Or. r0 dzocwxGxciwv xoxóv' oi 9:0 y&ào oUro xexgluecw' améüvy- 
GxOv yàg v, sime wv xaÀov TO &moÜüwQoxewv. Haec in tetra- 
metros ionieos redegit Hermann: 4mo9vdcxew xcxóv, of 9t0l yàg 
oUro xexglxaGww' "AníOvackov y&Q v, olmeo qv xolóv (x w) 
&zxo9vdóxs;v. Contra Ahrens haec Sapphus esse putat: . 
"AnvOvalaxqv xüxov' oí 960; yàg | ToUro xexolucw * dm) yág x 
&Oveicxov. Hartung T6 $Ovdcxew xcxoóv' oUvo mxexoíoac. Ocob 
| Éüvacxov yàg &v timeo wdÀAov Tv tóüs. Atque sane videtur ad 
idem carmen pertinere, unde est fr. 136. Hoc carmen, quod 
Sappho filiae misit, monens ne se mortuam defleret, fortasse 
Solon egregio praeconio ornavit, vid. Aelianus ap. Stob. XXIX 
58: Xólov 0 '4O0qvoiog "E&nxsovíüov meg& móvov voU dÓsÀgudoU 
«Ur0U uélog vw ZemqoUg Gevrog, o0» rG u£Ae xol moocérabe TO 
uétgexio didd&o: cbróv: égoáG«vrog 06 vwvog Oi€ molav aitíev 
toro iómov0cc:v, 0 Ob Fgw, iva ua9Qv cvr0 dmoÜcvo. unde de- 
toría videtur narratio, quae legitur ap. Valer. Max. VIII 7, 14. 


138. 


Athen. XIII 596 B: évóó&fovg ài &reígag xci imi ««AÀe ua- 
gegoUGag Wveyxs xol 7 NNeUxgerig' Zhoglyav ve, v 1| wax] Xomqo 
dgouíivqv ysvouívqv Xagéátov roU dÓcÀgoU «)ríg, xev  &umogíav 
&g vjv NNevxgenv &moígovrog, Oi Tijg mouj6tog OuedAÀet, dc 


134 | POETAE MELICI. 


vt0ÀÀ& roU Xoegtov vocgucauévqv. 'Hoodorog à' ce)rQv 'Podózuv 919 
xcÀci, dyvoÀv Ow. éréom rijg Zlooiymo ioriv cUrm, v] xol voUg mwspi- 
Boxrovc OfsMGxovg &voOsiom iv ZcApoig.: vid. Herod. II 135: 
Poóómig 0b ig Alyemvov mínsvo, EévOso voU Zoulov xopiGavróg 
uuv* &muxouívm Óà wov £oyaciqv ió0* qouuévov usyéióv vm) 
&vógóc Muvriqvaíov Xegéfov, roU Zxoucvooovüuov mxei00g, c0tÀ- . 
gs0U 0i ZemgoUg vic uovcozoioU. ... Xcgetoc 0b og Avaduevog 
"Poóómuv &mevóorgos ig MwnuAqvqv, iv uéAst Xemgo mxoAÀà xez- 
exegvóuQGÉ uiv. Strabo XVII 808: Aéyevo: ÓB vg fvaíoag réágoc 
yeyovàg vmó vÀv égecrQv, gv Jong uiv 5 vóv ucÀóv zoujvoue 
xcÀet Zooíyov, igouévqv roU aÓslgoU c)vijc Xogdtov ysyovviav, 
olvov xercyovrog sig Noexoorwv Aécfuov xov! g£umogíav, GÀÀou d 
Ovouctovo, "Podómi. Adde Ovid. Heroid. XV 63 et 117. (Of 
etiam Phot. et Suid. v. Podvimdoc. dvánpo. Appendix Prov. 
IV 51: IIév9" Ouoi« xol Pod ámie D sei 5 PoÓózug éradgu "v 
megh INewugerww Tijg Aiyémrov, xc xol Xemgo wquovevei xol 
"Hoódorog. ib. interpr. 


139. 


Athen. X 424 F: Xemqo vs 4 xc zolieyoU dguyov TÓv 
dÓsigóv émowei Og olvoyootvra iv và mvvaviío voig MunAg- 
veto:g. . Cf. Eudog. 96. Eust. Il. 1205, 19.. Schol. Il. v 234: 
£0og yàg «v, dg xol AXengo qoi, véovg sbytveig sUmQsmeig 
olvoyosiv. 


140. 


Palaephat. de Incredib. c. 49: TG Qéovi Blog wv mol 
mÀoiov sivoi xocL 96A«cocv' mogtuoc "v 9leooo epe ót 
ovóiv meQ' oj0svóg ivouífero, énil xol u£rQiog üv xol meg vOv 
éovrav uóvov déyero* Sev av voU Tgóztov ztw9 vois fee 
émoeuvei vóv &vOgomov 5 9:0 (Lggoüirqv Afyove: vqv O:0v) xol 
vzodUca fov dvOgomov yuvemüg in yeyuoexvíog và ovi 

OLoAéysvon mrégl zÀoU' veyUg wv f£xsivog xol QegomeUoor xci Ówcxo- 
picos xol wuoiv dmouvijsea. 1 ovv imi vosroIg q 9«6s; apeipod 
fec: TÓv dO gomoY qe SuelBevon. veórqn. xol xcÀÀe TÓv yégovra. 
ovrog 0 Qdiov éeelv, ép! o vv Epor «vrijc vj Xemgo moAÀAexig 
Gcue (Goue c, olue reliqui) émoíncsv. Hine repetunt eadem 
Eudoc. 414. Apostol XX 15. Arsen. 461. Adde Ovid. Heroid. 
XV. Of. inprimis Weleker Opuse. II 110 seqq. et Mus. Rhen. 
XVIII 241 seqq. Fortasse huc pertinet fr. 29. 


SAPPHO, 135 
141. 142. [131.] 920 


Pausan. VIII 18, 5: Keíro: xaQagssswv ys rÓv ggvGOv vm 
| TOU io) 7| vs monjtQu« uQrug dGrlv v] Zcofo, wol «Xr0g Ó qovoog 
EC imiüe(xvuctv. Schol Pind. Pyth. IV 407: 6 ài govoóg g9agrog* 

— 4«ei y Xemgo, 0r. Zhóg meig Ó «ovGóg, xcivov oU Gig oU0à xlg 
! üdzrit, Booríav qgéíve.xoeruGrov qevàv. Sapphus versus inter- 
eiderunt, nam quod continuo subiicitur, Pindari est fragmentum 207. 





143. 


Gelius XX 7: ,Nam Homerus pueros puellasque eius 
(Niobae) bis senos dicit fuisse, Euripides bis septenos, Sappho 
bis novenos, Baechylides et Pindarus bis denos. Haud dubie 
in eo carmine, ex quo est fr. 31. 


144, [129] 


Serv. Virgil. Aen. VI 21: ,Quidam septem pueros et septem 
puellas accipi volunt, quod et Plato dicit in Phaedone et Sappho 
in Lyrieis et Bacchylides in dithyrambis et Euripides in Hercule, 
quos liberavit secum "Theseus." 


. 145. [130.] 


Serv. Virgil Ecl. VI 42: ,,Prometheus lapeti et Clymenes 
filius post factos a se homines dicit&r auxilio Minervae coelum 
ascendisse, et adhibita faeula (fort. ferula) ad rotam solis ignem 
furatus, quem hominibus indicavit (fort. quem cwm hominibus 

: communicavit). Ob quam causam irati dii duo mala immiserunt 
terris, febres et morbos (hoe aperte corruptum, aut feminas et 
morbos, aut febres et mulieres scribendum), sicut et Sappho et 
Hesiodus memorant." 


146. [132.] 
Philostr. Epist. 71: 'H JXemgo roU ó0ov fog, xol Grtpevot 
«vr0 &eí vwvi iyxouíQ , r&g xeÀàg vÀv megüévov ixsívo Ónow Ga. 
Of. ad fr. 65. 


147. [184.] 


Himer. Or. XIII 7: Tà óà c& viv Ofov xol «evrà  Mov- 
cqyévy tixáfecOni, olov cÜrOv xci Zoempo xci Ilívóegog iv Qj 
xówm T& X4ovojj xoi Aógcig xoGQGevreg, wUxvoig Emoyov tig '"EÀ- 921 
xàve nzéumovow, Movocig Xil ve ÓuoU OvyyogeUGevra, 3] oiov 
10v Bexgeurqv (oUro yàg «)rüv * AUQe xoÀsi, rov Zhióvvcov AM- 





136 POETAE MELICI. 


yovGo), 5ooc 6r. v0 mQGrov ixÀcpipevrog, GvOcct v' rjgwvoiGt xol 
x16Go0 xooUufo:; JIMoceug wxéroyor zvouval Gréwevreg, vüv piv 
im^ dxgeg xogvg&g Kevxécov, wol .dvüíeg víumm, viv Oi im 
IlegveGo0 GxoméAovg xol ZicÀqíü0e méroev &yovoi, mwÜüGvrd ve «U- 
róv xal v«íg Beéxyoug ivoidóvre TOv sÜiov xvA. 


148. 


Eustath. Opuse. 345, 54: GuiAía rig ÓgAoÓ7 moÀvoéuBecrog 
«wi x«Àóv OoxoUce, smoi &v y Zengo, Ónuóciov (Ó«uóctov): 
quod videtur dixisse in Rhodopin, vid. fr. 138. - 


149. [103.] 


Bekk. An. I 370, 14: "A4xaxog, 0 xexoÜ ur m&mtugopuévog, 
oUy O qonuorou9quc. ovro ZXoemgo. 


150. [112.] 
Etym. M. 77, 1: "Aueuoáuc, 5 &veütvÓgdg ... Xemqo i 
ToU ^ e pepdbvücg Aéyet, | Choerob. I 357 (Bekk. An. III 1317) 


r0 y&g mzg& Zoemgoi &ue uel dog n«gdAoyóv eon. cf. Suid. v. 
"Aucpvbig et "Avadsvógado. 


151. [118.] : 

Etym. M. 77, 18: "4udg«' ... meg& r0 vij Guy ciosoOoL, 

&uy O6 dou dois oixodouimóv. quo verbo Sappho videtur 

usa esse, vid. Orion. 3, 12: éptoo (v. "Ounooc). meu TO Tjj &ju 
(&vev) algscQw, xol OgUvrsoÜnL" ovrog iv vmouvmuer. Xengojc. 


... 152. [114.] 

Apollon. de adv. Bekk. An. II 596, 14: "Ov rgózov xol im 
óvopctov ueremAeGuol yívovret, xoQdmiQ r0 dovocouertg, vO Alte, 
z«od Xomgoi r0 «ve (ser. «0«). Cf. Etym. M. 174, 38: eis- 

vct zw«Q& v$v «vov AioAuóGg viv Tuíoev: viv yàg qO of AioAsc 
 «evtov qeoí (ubi V et Gud. ev«v, D cvv) et Gudian. 95, 21. 
Lobeck Paral. 179 evóev coniecit. 


153. [109.] 


Etym. M. 174, 42: 4e X «Oc, rovrionw *] "uíoe' oro 
Aéyston mU Toío AloÀsUGw ZXemqo* móvrvie «vog. 


154. | 922 
Athen. IV 182 F: Tv y&o féoopuov xol ccoBwov, ow 








SAPPHO. 131 


— Xenqo xol vexoéov uwvquovevovGt, xol vv uéycoÓtw x«i và rol- 


yove x«l rég o«ufvxegc doyeiw sivo: Rectius infra XIV 636 € 
B«ouog dici videtur. 


155. [101.] 


Pollux VII 49: geí9og, óg Xengo, xiufegixóv, For. dà v0 
xiuBegexóv. Otegievijg vig quaovíoxoc. fort. hoc quoque Sappho dixit. 


156. [102.] 


Phrynieh. Bekk. An. I 33, 2: Xexgó 0b yoírqv xcÀd rjv 
pogov xol yvveuxelov twOv Oxmv. 


157. [107.] 


... Hesych. "Exrogsg! zce60oÀou iv óvpQ, Xemgo Óà róv 4a, 
"covíüng rv xgoxogpavrov. 


.158. 


Cram. An. Ox. IV 325, 27: Kel &vemeÀw meo roig Aio- 
AeÜciv dvri roU Ó £ megeAeuveron, og Ornv TO Oucforov y X«x- 
à f«gavov Aéyu (Aéyq). 


159. [117.] 


Schol. Hom, Il. &£ 241: TQ à 4egexrüor ysvóusvov Oporov 
TQ Loíqv xol dyoayoíuv zag& Xomqoi xc và memoyoiv mag 
Evi, sixóvoc ifegvrovijgu 10 2nwyoígg. Grammatieus utram- 
que formam ex Sapphus carminibus proferre videtur. 


160. [99.] 


Eust. Hl. 603, 30: Aéye (6 yoeuuerixóg LAouorogryQe) xol 
Or. TÓ GvveOrQeuuévov mxveUuw x«l xcraQdGGov Gvtuov xordQ 
Afyovow 0 -AÀxeiog xal 5 Xamqo, ÓuX r0 xevogtgr OguQv Ujaw. 
Lobeck confert Hesych. xeroc' xc«ro óézmov. Nauck hoc ipsum 
restitui voluit supra fr. 42 v. 2. 


161. [115.] 


Choerob. I 282. (Bekk. An. T. III 1389): KívOvv, xív- 
Óvvog, oUro 0c Lyr Xemgo rv xivóvvov. Cod. Marc. xívóvva, 
Og x«l Zemgo Uu vov xívóvva. 


138 ! POETAE MELICI, 


162. [121.] -.923 
loann. Alex. p. 4: 'H ó£eim x £v xéAei :(Oevos 7| m0 puc 
ToU réÀovg 7| mQgO Oo, moo vQuOv Ó' oUxém r0 yào MijOsie mag 
Zemgoi memovüOg megewovusÜo, Ot. viv su OígOoyyov OuciAev. 


163. [18.] 
Antiatt. Bekk. An. I 108, 22: M$oo«v vQv cuvgvav, Xum- 
. 9à Ósvzégo. : 


164. 


Cram. An. Ox. I 278, 17: Kol 5 yevux rÀv mÀqQvvnxüwv 
MoGcov zeo& x01 zo«g& Ób Xengoi Mowcdov. 


165. [104.] : 
.  Phrynieh. 305: Níroov' voUro AloAevg uiv Qv simow dono 
ovv xol 5 Zempo uw roU v, AO9voeiog Óà Óuà roU À, Aírgov. 


166. [111.] 


Sch. Hom. Il. y 2 19: "Qcre ix vo) &£vevrlov &pucgrQuc TÓ 
zwo& Tjj Xemgoi v0 molvíógiÓ:, ei ur ge Onolcc voie "Avruxoic 
iÀ/óg. Cf. Et. M. 42, 40, Eust. 407, 38. 


161. [108.] 


Phot. 81, 12: Ocog' ÉóAov, c ÉevOifovoi và fou« xol rg 
Toíyug, 0 Zemgo Z»«v9ixóv Eílov Aéyci Cf. Hesych. Xxv- 
Suxóv EUÀov: vqv Oudmvgov. fwwoi viv Ocwíav. idem: Odwuwov: 
r0 ÉavOóv, dmó roU EUov, vijg 9cov, à £ev9ífovs: và fou« «ci 
T&g XtgoÀeg" r0UTÓ Twvég ZivOiuxóv AÍyovGr xol 0 movwuóg, meQ 
Q gere, vÓ ÉÓAov, Odhpog xoAsivou Cow 0B xol Qífo Sowlo xa- 
iovuívg. Adde Schol. Theocriti II 88: $Gcwog ydg écow EoAov 
v, 0 xwAtivou xeLl cGwvO9ceoiov d] ZwvOixóv EUÀov, dg quor xoi 
ZXemgo (9 coupo, EP mequpo)' rovro Oi và Pow emvovoi xoi 
zoi000. wwe (uAMve A' 5!, ucAMve. 4? 5? Gen. b, ucAwo P), 
x«l v&g volyeo ÉevO(tovoiw' Éor. 0B v0 mop! cuv Aeyóusvov yovcó- 
ÉvÀov. a quibus recedit Ambr. Ocwog ó£ éormv sióog E£UAov, 0 
xeÀsivo. GxvOdgiov, 1| quoi Zemqo: vovwp Ob và Pow fénrovot. 
r;vbg v0 2ZiwvOuxóv ÉUÀov. Ahrens hic perperam Sapphus versus 
sibi deprehendisse videtur, quos in addendis ita conformavit: 
- v. Zx9uov E(iov, | và fezroiwt ve vrow | mofeuss Óà uaa, 
| &xvO(cÓo: ve vàg volyag. 


SAPPHO: 3 0 139 


168. [113.] 


Etym. M. 759, 35: Of uévro: AloÀtig geow Tíowciv 0g- 
€éiuoiGiv, dc vag Xemgoi. Cf. Choerob. Epim. I 184 et 185, 
in Psalm. 65 et Apollon. de Synt. p. 106, Praeterea Hesychius 921 
praebet óríoww, olg vwG:v, quod item ex Aeolico poeta petitum. 
Ad hane pronominis formam referendae sunt particulae rí5 et 
Ora], quarum origo tam antiquos quam nostros grammaticos la- 
iuit: et veteres quidem magistri z/ ;j et Or; ;] divisim seriben- 
dum esse praecipiunt, quemadmodum mel 7j pro émeuj (vid. Lehrs 
quaest. ep. 62 seq.), hoc quidem iure, quamquam eur Zm& rj 
scribendum sit, Bekker demum docuit, sed iidem pessime rí5y et 
óruj dirimunt, neque sollertius Trypho ab his dissentiens par- 
agogen esse dixit, quemadmodum Aeyo£uj, 2yowy, alia dicantur. Cum 
Aeoles TIAI et OTLAI dicerent, lones víq et Orug usurpaverunt, 
Attiei lonicam formam retinuerunt, accentum immutantes cuj 
et óruj. 





169. 


Orion 28, 15: 'Qe meg& JXemqoi ysÀcwvm qeÀUvm. scr. qe- 

Àvve vel potius zg£Avve, nam 'Theognostus Cram. An. Ox. II 

101 componit cum Cpuvve, "Egxvve similibus. Usus est hae for- 

; ma Babrius 115, 4: zócov géAvve (cod. y£Avuve, Lachmann jé- 

ivvve) uuG00v città oce et syll IL 68, 7: y£Avv! émmooroev. 

Apud Empedoclem v. 222 ed. Karsten fortasse scribendum Koi 

wv xmoUxov re Au90goívov re qtÀvvOv. nam Plutarchi libri ge- 
ióov vel gycÀovóv exhibent. 


170. [100.] 


Pollus VI 98: MecóugoAo! àà quicker xol fBoÀevestóuqelot 
t0 Gyiue z9ocQyogíav Pyovow, qovcóuqoelo, Óà rjv VÀqv, dg oí 
Xamgoie yov6acrQcyaAotr. 


Sapphoni olim adseripsi quod Pausanias I 29, 2 memoriae 
prodidit: Keriotc; Ó' ig e)rqv (LAxeduciev) msoífoAóg ion "4g- 
téÉuidog xal Éóeve "Agíórmg xoi KelMorue, c uiv dyó Ooxà xol 
OpoAoysi rà Emo và XongoUe, vüjc Aorigudóg elow PmixA(osig abren 
Aeyóuevov 0b xol iov ig «)rág Aóyov cióog Vmtofhjóouci. quin 
usus sum hoe testimonio ad restituendum epigramma Sapphus 
fr. 118 v. 3, ubi Ai0ozíe ue xógy AaroUg GvéOwxev agíoro 
"ou xcÀÀóro partim Neuio praeeunte scripsi. At recte 
Hecker, eui etiam Welcker Mythol. 1581 assensus est, in Pau- 





140 . POETAE MELICI. 


sania Sapphus nomen sustulit, £mqy v& Iléugo corrigens*): ef. 
Pausan. VIII 35, 8: émi 0i xoo cG qoem [egóv dovw "Agré- 
uidog énínAmotv xeAMovQc: Óoxnsiv Of uou xol Iléáuq og uoOcv ri 
m«g& Agxaücov moOvoc Aorsuv iv voig Émtcuv ovóOpact KoAM- 
órqv. — Fragmentis eximendum quod habet Suid. v. 44qóàw xol 
cxÓoUc, og Jemgo, xorà MuirvAqvafovg. nam hoc dicere voluit, 
praeter dxóowv, &móóvog dictum etiam esse cqÀd, cwqóoUc, ut 
ZXemgo, ZXemgoUs: cf. schol Soph. Ai v. 628, qui nihil nisi 
;j éxóÀ óà xarà Muvviqvaíovg. — Sapphus carmen, quod latina 
lingua conversum exhibet Comes Natalis Mythol. p. 535, fictum 
est. — De $Seolio in Admetum, quod nonnulli grammatici Sap- 
phoni tribuerunt, vid. Praxillae fr. 3. — Denique, ut nihil prae- 
termittatur, addo, quod Photius Bibl. 161, ubi fontes Sopatri 
Oregógov éxÀoyQv recenset, de libro II dicit: xel wQv xol && 
dÀAev Oiegogov, GÀÀ« ys xol &mx0 Oy00ov ÀÓyov vijg Z«mgoüUg. 


*) Haec nomina etiam apud Philostratum in Heroico p. 692 per- 
mutata, sed Gregor. Naz. or. in Iulianum I p. 141 Orpheo tribuit ver- 
sus, quos Philostratus adscripsit, eosdem schol. Greg. ined. (Herm. VI 
490) Ilevvéctóog dicit esse: ro? dvstio? 'Hooóórov. 











VII. | 925 
^ ERINN A. 


De Erinnae aetate satis difficilis est lis: nam Suidas et 
Eustathius Sapphus amicam et aequalem fuisse tradunt, quae 
memoria nulli iam dubitationi foret obnoxia, si certum esset Erin- 
nam à Sapphone esse commemoratam, vide quae dixi ad Sapph. 
fr. 37. At Eusebius poetriam cirea Ol. CVII 1 inelaruisse auctor 
est; haec igitur nullo pacto inter se possunt conciliari. Iam Tatianus 
adv. Gr. 51 auctor est à Naucyde poetriae statuam esse factam, qui 
quidem secundum Plinium circa Ol. XCV clarus fuit, aetate ille qui- 
dem tunc iam provectior, ut videtur: igitur hic, fictor non potuit vir- 
ginis, quae L fere annis post vixit, signum facere; id quod iam Welcker 
(Opuse. II 149) rectissimo iudicio usus intellexit: tamen Benn- 
dorf (de Anthol. gr. epigr. p. 8) ea qua solet temeritate adver- 
satur, qui levissimis usus argumentis Erinnam claram poetriam 
Alexandri magni aetate (Philippi Macedonis certe dicere debebat) 
vixisse contendit; velut ex Propertio II 2, 21, qui post Corin- 
nam creditur Erinnam nominavisse, colligit, Erinnam Corinna 
fuisse natu minorem, ut mirer Benndorfium non usum esse Me- 
leagri disticho, ut Erinnam Rhiani aequalem fuisse arguere: 
atque Propertianus ille versus tam foede corruptus est, ut om- 
nino $i dubium, an recte Erinnae nomen ibi sit restitutum. 
Quare eum constet iam cirea Ol, XCV Erinnam statuae honore 
decoratam fuisse, si Eusebio fides est habenda, necesse est sia- 
Quamus duas eiusdem nominis poetrias fuisse, claram maiorem, 
quam Eusebius prorsus silentio praetermisit, alteram ignobilem, 
quam $olus chronographus memorat, cuius memoria penitus est 
extincta; nam reliquorum testimonia omnia spectant eam Erin- 
nam, quae musicae artis laude inclaruit, neque possunt ad di- 
vérsas poetrias revocari. Eam autem, quae nobile nomen naeta 
. est, maiorem fuisse Naucydis statua testifieatur. Haec Erinna, 
eum praematura morte extincta sit, unum tantum poematium 
versuum CCC, quod 44iexéra fuit inscriptum, reliquit, quod et 


1429 . POETAE MELICI. 


poetae et grammatici Alexandrini tamquam venusitissimum et 
ommibus numeris absolutum praeclaris laudibus extulerunt, quam- 
quam fuerunt, qui hoc carmen poetriae abiudicarent, vide fr. 1. 
Quoniam heroicis versibus erat conditum, Suidas Erinnam £mo- 
 s0:0v appellat, sed poematium illud a lyricae poesis virtute haud 
proeul abfuisse consentaneum est. Praeterea Erinna etiam epi- 
grammdata composuit, quae Meleager in suam coronam recepit 926 
(IV 1, 12); hine tria etiamnune in Anthologia Palatina extant, 
Quamquam autem epigrammatum antiquiorum auctores plerum- 
que incerti, duo tamen haud dubie Erinnae sunt: nam ipsa 
nomen suum professa est in secundo epigrammate (5, v. 8), eum 
hoe autem epigrammate arctissima necessitate est tertium con- 
iunctum (6). Iam quoniam haec epigrammata quamvis venusía 
iamen ab antiquitatis simplicitate aliquantum recedere videntur, 
fortasse aliquis existimet, colum maioris, epigrammata minoris 
Erinnae esse: verum hane coniecturam satis superque redarguit 
sive Leonidae sive Meleagri auctoritas Anth. Pal. VII 13: 


IlogOsvwyv vecoidóv iv ouvonóAow: ufAwcev 
"Hoiwvev, Movoóàv &Gv9t« Opsnvou£vev, 

eu , MAN. ?:)1* pr*- 9^ »w 

Aide sig vuévorov &vegmocsv' w Qc v00 f&uggov 
sim. iévóuoc & zoo" .koxevog foc Aldo. 


Igitur illa virgo, quae summam musicae artis laudem eonsecuta 
praematura morte extincta est, etiam epigrammata ista condidit: 
nàm novissima verba deprompta sunt ex epigr. 6, 3. Sapphus 
illam amieam et aequalem fuisse tradunt, sed certe Erinnae re- 
liquiae quae supersunt haud quaquam produnt singulare Sap- 
phieae poesis studium: neque aeolico, sed dorico sermone usa 
est Erinna (secundum Suidam colus fuit so/mue iol med 
Zlopíó, OieAÉuro), itaque non est verisimile eam in insula Lesbo 
natam esse: nam de patria quoque inter veteres grammaticos . 
fuit lis (vide infra): qui Lesbiam dicunt, videntur hoc hariolati 
esse, quoniam animadvertebant Erinnam propter carminum ve- 
nustatem cum Sapphone componi. Ae propterea Erinna haud 
dubie etiam suppar aetate clarissimae poetriae visa est: nam 
epigrammata quidem Erinnae, quae supersunt, argumento sunt 
opinor, has poetrias multorum annorum spatio divisas esse: sed 
cui aetati adscribenda sit, non liquet: nam Plinii, qui Myronem 
artificem ab Erinna nominatum esse testatur, manifestus est error, . 
vide infra, quamvis statua poetriae a Naucyde faeta cum Plinii 
verbis satis convenire videatur. 








ERINNA. 143 


HAAKA TH. 


1; 


IloumíAs, vevrctGtwv. zéuzov zÀóov tUzAoov (y9v, 
zouze0Gcug zQoUuvaOsv du&v &Óst«v éra(gav. 


2. 
IlavgoAóyot zoAw(, val yx5o«og &v6s« Overois. 


3. , 927 
ToUvró xsv sig diÓmv xeveà Ówxviyevoau &yo, 
G.yG O0' iv vexisoGv v0 Ob Gxóvrog 0666 xerígQst. 


EHILTPAMMATA. 


4. 
'E& üvaAüv qsgQv váÓs yoduura* Adors Ilgoua9s0, 
£vr, xal &v99ozor riv óucAol Gogícv: 
rüÓr«v yQv iv/uog r&v mag8ivov OGrug Éygewev, 
«i xavÓkv zoríO(x , no x' Ayatceoyis OÀ«. 


Erinna. Fr. 1. Athen. VII 283D: Mvmquovsvet vrÀv moumíAov 
x«l Tiueg(doe . -Hewv& TE (sic A, «otro B, xooívva PVL, hoc vel 
xoívvo DQ) $ 6 '"memoixóg TO elg ELTE, dvogtgóusvov z0t0- 
p&riov: IIouzíAs ut. Welcker non recte hos versus ad epigramma 
aliquod refert. — V. 1. vorireuGt, v. voóvyot. — (y9v Dindorf, v. i996, 
AB iy90v. — V. 2. xowztsvootc Stephanus, v. ztojzte bao. 

Fr. 2. Stob. Flor. CXV 13: "Izz0$.ó0v, quod ortum ex n. 14: 
Immo 6ovrog. Voss. Eloryvne, unde Meineke (Poet. Com. IV p. 712) 
'"Hotvvmsg. — mo, vol ynocog Voss., v. zoAtol r&g y9ocs, Meineke 
z0Àwi TOÀ J0c0g. 

Fr. 8. Stob. Flor. CXVIII 4: E/g7jvnsc. ita codd. Meineke "Ho(v- 

d — V. 1. ,rooró xev manifesto vitiosum, fort. v,vró91, antea 
obvexev vel roovextv conieci, Hecker TOUT, "Meineke coniecit TOUTO 

. Oievéocevo,. — V. 2. avy& Ursin., Vind, ewyoi, v. evyà. — 
a e. fort. «ave y osi, Hecker xo oxórog 0cGE Xetagoei. 

r. 4. Epigrammata. Anth. Pal. VI 352. A "Hoívvqe. — V. 1. 
iE droÀav, scribendum videtur 4e966' droAáv, cod. P Of&ercAav, sed 
ex correctione, nam fuit antea i£evdAev, Plan. iE ámolÓv, Weiske i6 
&zoÀlv, Tacobs o£ droi&v, Hecker óeiyu' &zoAüv yetodv r&Às yocu- 
quoc iota, IIgouo9€9, Occ. x«l &vOgozo, Dilthey Ofof' &raAav, 
quae mera est barbaries, sed hoc ipso nomine Benndorfio probatur. — 
yocuuero* doors Ilooucdeó, &vr. distinxit B. G. Weiske (Prometheus 
n 500), legebatur yoduguere, iàers lloouaQev: jer. —  IIoouo95, 

lan. Ioour9e?, idem v. 2 ivr. — V. 2. «lv ópoAol, cod. P twopaot, 
lacobs traiecit riv cogícv ope of. — V.3. yàv scripsi, legebatur yov. 
— V. 4. ei weóócv scripsi, atque idem proposuit Weiske, legebatur 


^ 


144 ^ POETAE MELICI. 


t 
ZwüAew xci Zewgnveg $ucl xol zévOiuus xgocot, 
00Tig Éycug AiOe vav OAMiyav Gmoüíav, 928 


roig éuÓv égyouévows. z«o' motov simare yatotww, 
«iv' d6vol veA£OcvT , «i9 £vtgozrÓALeg: 
5 40v. u& vuuQav svG«v E£ysu viqog, sizove xol vÓ* 
L4 , , , , L4 , 
q0v. zeTQo uw ixcAsu BevxíÓw, yóvu yévog 
Tqvía, àg siÓQvvr xol Orrt uot & Gvvevaito(íg 
M ? , , , , , ». 
Howv' £v tóufo yotuu  iygats vóOs. 


oi ovy&v, sed iam Ursinus vidit crie restituendum esse. — 76 x* 
cod. P, qui deinde &ye9oyig 04e, Plan. 5s. Ceterum haec quae Erinna 
de Prometheo humani generis auctore significat, componi possunt cum 
Sapphus fr. 1465. 
Fr. 5. Anth. Pal. VII 710 Corr. in ras. "Hoivrne Mivinvatesg, 
C sig Bovuíóa desicus jo) vy» MivàAngveotav, Hoíivyqg àà covv- 
P 


eroLioíÓo. m Pe praemissum CoM i. e. ezgusíocct ocior. Cum 
hoc epigrammate arctissima necessitudine coniunctum proximum, quam- 
quam in Anth. Pal. diremtum est interposito Antipatri epigrammate. 
Utrumque enim carmen ad unum Baucidis sepulerum pertinet. Binis 
tabulis impositae erant Sirenes, iuxta adstabat hydria: itaque etiam 
in utraque tabula epigramma fuit inscriptum. Morem satis illustrat 
Mnasalcae epigramma Anth. P. VIL 491: ctoi zog9tv(cg Oi00ggovog, 
&g &mo gouiügav £xAocag dom , (us gósooo Kisoi, ««00f c' &uvEc- 
u&veL zeQl Ócxovci oi0 imi vou Asc Xeejvor &ovepeg siÓcAuuot. 

Urnam tabulae additam testatur titulus ap. Curtium Inscr. Att, n. IX: 

"Evwiov Qvyevoóg Zmovó(dov xégeuog cvüAm. Apparet igitur non recte 
Schneidewinum crc4« pro er&Acr v. i proposuisse. Item ego non recte 
olim alterum epigramma Erinnae abiudicavi, ratus postea ab alio ad 
exemplum huius epigrammatis compositum esse. — V. 2. Ocuie £yeie, 
fort. 0g xevégzsig. — Atóo, Reiske Afóg, deinde cod. P c&v ó4. czo- 
ógv. Haec vitium contraxisse manifestum est, nam urna, quae tu- 
mulo imposita est, non conduntur cineres: conieci "Aióm vràv OÀyav 
Avg co 1. e. inferias: cum ozovócv(iv) supra scriptum esset, corrector 
aliquis czovóié» substituit, nam Oovig £ysug omovóav rav óliyav "Aio 

non satis placet. Blassio versus subditicius videtur. — V. 3. £uóv 
Salmasius, cod. P iuoig. — V. 4. «iv! &erol, cod. P eiveovoi. — Brunck 
veléD ovr. —  évegomróAig Brunck, cod. ve ED oov voO evo ztóA408, 
Iacobs £r£geg (poterat lenius Évégo) aos, Hecker 8 ÉvregoL zóÀL0g. -— 
V. 5. Iacobs vougev ioicev. — Brunck v&gos: emos x«i TÓ, Orti. — 
V. 6. Bevxíàw, cod. Bovx(óe. — V. Y. Twwüa, dg s(üdvr, Pauw et 
Heringa, cod. vqviddestoovti, lacobs T«víc: óc 0' sióQvti, wol Ort. 

Erinna cum sodalem Baucidis se appellet, popularem sibi fuisse signi- 
ficat, Baucidem autem procul a patria mortem obiisse indicio sunt. 
verba patriae mentioni addita og. s/óGvr.: quo accedit, quod socer 
novae nuptae iusta persolvit, vid. ep. 6, 6. Atque si Teni sepulta 
fuisset Baucis, monumentum, quod his epigrammatis Erinna exornavit, 

dilucide poetriae patriam testificaretur, sed si sepulerum fuit alio loco 
conditum, poterant qui de Erinnae patria olim. quaesiverunt usi uf 
par est hoc epigrammate de scripturae fide ambigere: atque certum est, 








1 
| 





ERINNA. 145 


6. 

Nóugaeg Bevxíüog siu(* moAvxAavrav Ó zagéomov 
GríAuv, vQ x«r& yüg roUTO A£youg "Aida 

»Béoxevog i00, Aiüc:* và 0b mowx(A« odua9' Opdvr. 929 
eorérav Ba«vxoUg &yysifovvt vUyav, 

50g r&v zci0' "Tuévetog 6q' &g siGkyevo msvUxag, 

TG0' éml xaÓüeGràg PpAeys mvgxaiav' 

xcl GO uv, à "Tuévett, yápcov uoAzetov couv 
ég 9gqvàv yosgóv g9éyuce ustü'«guócao. 


alios T54/« legisse, quod praeoptat Welcker Opusc. II 146. Stepha- 
nus Byz. v. T'vog Érinnam Teniam dicit, h. e. ex insula Teno non 
Laconieae oppido oriundam, ut Welcker censet; Teliam vel Teiam Sui- 
das et Eustathius cum tradunt, lectionis varietatem satis testantur. 
Optio difficilis: quod Erinna dorica usa est dialecto nullum facit mo- 
mentum, praesertim cum in Teno insula passim vestigia dorici moris 
deprehendantur. Sed quod alii sec. Suidam et Eust. Rhodiam fuisse 
Erinnam perhibebant, sane commendat scripturam T'4í«: quod si hoc 
sepulerum Rhodi fuit, facile poterant nonnulli Rhodo insulae adscribere 
poetriam. Sed Lesbiam qui tradiderunt, velut Tatianus, hariolati sunt, 
velut in huius epigrammatis lemmate Mitylenaea et infra VII 711 
Asclg zowjro:«, item Baucis Mitylenaea appellatur, quod scriptoris 
autoschediasma est. — ib. cod. P &evvsroglg, idemque in marg. re- 
petitum. 

Fr. 6. Anth. Pal. VII 712. C. Eig Bavxíóa vivà vougnv £v 
TO 9«iduo vsAsverrcacav, corr. Hoívyze. Huic quoque lemmati 

r 


ut supra praemissae sunt notae Cc M.  Erinnae esse hoc epigramma 
testificatur Leonidas vel Meleager in epigr. in Erinnam Anth. Pal. VII 
13:'H ó« vó00' Fugoov Eim' itvuog à maig; Bécxavog £c6 , AtÓa. 
— V. 1. eiui cod. P, legebatur éup4, erat fort. zu£. — meo£ozov, cod. 
P zeoíomóv (sed v addit m. s). — V. 2. "4ióg, cod. P &iüc. — V. 3 
cod. P Qdex«vóg ioc! (a pr. m. se). — «v& Ób zowxe c&uc9" scripsi, 


ef. Pittaci dictum ap. Diog. L. I 77: $zà Kooícov (igorn9sic) vs doy, 


ueyíorn, 7| oU zowx(Aov, £qr, ÉOAov, oquaívov vov vouov. lacobs r« 
Óí vo. x«Àa Gduo9' vel mowx(Ac you) proposuit, cod. P c& ó£ vor 
xcÀ& và us9'. — V. 4. óporérav eí voyov Salmasius et Brunck, cod. 
P Ouperorü. (sed Gt à m. s. in rasura) et voyo:, Hecker r& Óé rot 
xax x«&p iqoogóvcri yoíuparo v&àv B. & vógav. — V. 5. cod. Pal. 
a m. pr. in marg. novam inscriptionem addit E/g v5» «rjv favx- 
at continuatur epigramma, quod totidem versibus constat, quot prius. 
— dg Brunck, cod. P üg. — 4q' 4g siodysro mtox«g scripsi, cod. P 
ig' aig jjüsro msUwoig eb v. 6 và O' ... mvgxciav scripsi, Brunckium 
fere secutus: significat nuptiis continuo funus successisse; cod. P c&v 


7] 7] 

0' ... mvgxaiüg. — xaütcrag, cod. P xaóscr&g ut videtur, non xaóev- 
t&g. Alii aliter difficilem hune locum conformarunt, velut Brunck coni. 
Vg -&g Oópov Gysro mtUxag vüÓ' . . mvQxcig, lacobs ig' ofg xeióg 
jüsro msoxaig, vaicÓ ... mvoxciG, Schneidewin ig' aig de/ürro. — 

. 1. uoAmeiov scripsi, P a m. s. uoAzei«v, a m. pr. uoAza(av. — V. 8. 
yotoóv Brunck, cod. P yosgàv. — gus9wouócco, legebatur us$70puoc«o. 
— Ceterum ef. de hoc epigr. Welcker Syll. Epigr. Praef. XXX seq. 

PorgTAE Lvm. III. 10 


146 POETAE MELICI. 


Fuerunt, qui Erinnae tribuerent epigramma, quod in Anthol. Pal. 
VII 190 inscribitur: ^4v$vqc, of 0h AsovíOov, síg &woíÓc wol vívcwyo 
Émwdgiov, propterea quod Plinius dicit XXXIV 19,57: ,,Fecisse (Myro- 
nem artificem) et cicadae monumentum et locustae carminibus suis 
Erinna significat." At Plinii error manifestus; nam in illo epigram- 
mate non Myro statuarius, sed virgo Mvoo memoratur: AxoíÓu và xov 
&govoev c500vi xol Ogvoxoíre Tévrvyu Évvóv zoufov £ve$Es Mvgoo, IIag- 
Q$éviov cvábuco xógu Ódxov: Oiw6cc yào c)rag lloí/yvv 06 Óvonsw9mc 
Qus £gov "Aióeg. et idem prorsus nomen exhibet Marcus Argentarius, 
qui idem argumentum tractavit Anth. P. VII 364: 44xoíóu xol vércwyt 
Mvoà cóós Qoo cjue Aij dugoréooig yeool noto xóvw , Hyusoc 
Oaxo)vcocc zvgügs iz vóv yàg &oiÓOóv "Aime, viv Ó' Éfvéomv Tjomecs 
Ilegosqóvr. neque vero, quod Myro artifex nullum iam negotium fa- 
cessit, epigramma illud Erinnae adscribendum: nam non esse antiqui- 
iate commendabile apparet: neque minoris alicuius Erinnae esse veri- 
simile, cuius nullae omnino carminum reliquiae supersunt: neque enim 
Plinii in tam gravi errore est tanta auctoritas, ut Anytae abiudicemus. 
Atque alias quoque Erinnae nomen temere substitutum, velut apud 
Stob. Flor. VII 13, ubi A lemma exhibet MeAivvo?s AscfMog sic Pounv 
Schow ex suis libris ut videtur praeeunte Gesnero edidit MeAuvvo 1| 
uGAAlov "Hoívwm Asofíe sie viv ócumv. — Denique addo Hartungum 
suspicari, aenigmata, quae Cleobuli et Cleobulinae nomine ferebantur, 
ab Erinna scripta esse, sed non video, quibus argumentis ea coniectura 
stabiliri queat. 





"occ 








VIO 930 
ALCAEUS. 


YMNOI. 
1. [90.]*) 
EIZ AIIOAAQNA. 
"Q, "va "AnoAAov, zat ueydAo Zl(og. 


2. 3. 4. [17. 18. 19.] 


Himerius Or. XIV. 10: 'E9£1o ài óyuiv xol "Aixaíov w& 
Àóyov simsiv, 0v ixsivog mósv iv uéAsóu meiüvo yoíqov "AnólAovi. 
'"Egà 08 óuív oU xovà rà fA] và ioi, ime umób monquxóg 
rug iy, dÀÀà v0 uérgov «Uró Aícag tig Aóyov vig Avgag. "Ort 
"AnóAAov éiyívero, xoGuüGeg c)r0v 0 Zeüg urge ve yovoij xol Avge, 
doUg rs émi voUro:g Goue Ae Uvawv, xóxvoi Ob mGav z& Ggua, sig 
Zigovg míume( xal KeocraAlag vere, PxsiOtv mtoogwreUGovra 
Olxqv. xol O9iuuv toig "EAAWGwv: 0 0b img imi vv &guévov igijxs 
rOUG xUxvovg tic "Twsofogíovo mértGOo. —Zeipol uiv oov, Og 
dj690vro, zoi&va GvvOfvreg xol ufloc, xol yogovg viOfov megl rv 
voíroÓ« GrqG«vreg i«cAovv rüv O:0v i$ "Tmsofogéov iA9siv: ó 0i 
Frog 0Àov meg& roig isi OspuGreUGeg, imsiÓ woigóv ivóuife, xol 
vovg ZítÀguxoUg yÉoet rgímoÓ0ng, c«oOig xrÀeUtü roig xUxvoig i6 
"Fnsoflooíov &qínvec9c. "Hv uiv oov Oégog xol roO Oégovg r0 


Alcaeus. Fr. 1. Hephaest. 79: vó xoAovutvov "AAxeixóv fvorxa- 
cvAlefov ... olov: à 'va& "Amoliov x14. Fl HB d&va& et usydloio. 
Alcaei hoc esse et quidem ex primo carmine ostendit Schol. Heph. 121, 
ibi Hephaestio dicit: A4£yousv roí(vvv Ori uixt& ufv lor. cvorquatwxud, 
demsQ si xig vv zQOTQqv QÓZv iv tQ moocto AAwo(ov, xol r)v 
ÜgvríQav Gvvoneie, Gvornucrums obcnc «)rOv fxerígag. ubi Schol.: 
Kol fori ve niv moórne 05e doy5u' Qvo A. m. u. 4. Ézuovij, Tij 
9? Óevríoag' yaige KvAidvag wrÀ. fziyoQie Qui. Cf. etiam. Attil. For- 
Qunat, p. 355, ubi versus satis corruptus legitur. 





*) Numeri uncis inclusi sunt editionis Matthianae. 
10* 


148 POETAE MELICI. - 


uícov c)ró, Ore iE "Tmeofooíow "Alxotog yet vóv IAmólAove, O9sv 
à, ,oovc ividiumovroc xol émiüquobvrog "Amólovog Beonóv vt 931 
xal 1 Ape iiid T0v 9s0v éfgiverea" &0ovct uiv éndóvec cUrQ, óztoiov 
eno Got map Aloe rà dvi" &Óovc, Ob xol yslidóveg xol 
vérruyeg, ov Tv fevrQv royqv vQv iv dvOvodotoi dyyéllovoat, aAÀ& 
zXvvv T& u£Àq xor& O00 qOeyyónsvan oct xol dgyvgois q Kecra- 
Ale wer& mobqGww veo. xel Kugiocóg uéyag olgsret zt0QqUQav 
Toíg wÜpwGL, t0v "Evwrío vo) 'Ownoov puuoUusvoc. Buiferen uiv yàg 
"AÀxeiog Ouoíog 'Owjoo xcL vào 9s:Àv imiquiev olcOÍc9n: Ovvd- 
u£vov. — (8) Idem hoe carmen respicere videtur Plutarch. de 
mus. c. 14: ov uóvg Óà »xw9dg« AnóAllovoc, &AÀ& xol evAquxijc 
xol xv9coiorwxije sUgeric O Oc0g. fiiov OB ix vÀv goodv xol 
TÓv $vcidv, Qc mwQociyov usv' evÀGv rQ Os:Q, xoÜdmso Aoi vt 
xol -AÀxoiog fv vw. vv "Tuvov Ííorogei. — (4) Porro Pausan. 
X 8, 9: dxovco 0i xol Gio roióvós' v0 VOco rj KecreMe mora- 
uo) OdGgov sivo. voU KagiocoU' vo)ro émoígos xol '"Aixeiog iv 
zooowuío và tig -AmóAAova. , 


5. [92.] 
EIX EPMHN. 
Xaioe KvàAAdvag 0 u£üsug, Gb ydg wor 


Fr. 5. Hephaest. 19: fori Ók xol mag Aiuaío, xol Góniorv ózo- 
vípgov iorlv svonuoe, si xal Zomgiuuóv woAsiron, olov- yebtos ... pot 
Stropham redintegrat S, qui addit x«l Ovug vuvtiv vÓv x0gvqact 
oOycis. xol uoo yívvo vO xgoví(ón uxisí«. Est autem hoc secundum 
carmen, vid. Schol. Hephaest. 191. — V. 1. u£Oeug libri, usó£eig Fl, ué- 
ov S Turnebus, i in schol. vulgo u£óov, sed E uéósuc. cf. Apoll. Synt. 92: 
Kol mhutQG. Ak weto of megl "Ama o. zóv uóx9'ov 7Ó Kviiavog ó pé- 
E ug iv órjuerrog ovvzd£ss. fjxovov, oU meets ópevot ILETOXT/V TOLQUTI]V 
x Betovróvov éuoxos, ei'ys vi]c TOL TTG An&eeg 09x £yovvot [e£] xoa 
TÓ *0ivVOV ix Begvróvov oU6oL nua , dA x«i ztQ0g TÓ TOLOUTOV 
, üsluvvvo, eg xol mEQuGTtLevOY ein nua T0 usÓÓ, £vOev xod. z0 do- 
ódvnc usó£ov, eg o5 v0 gu£íóqut, Og oiwnut, «ci £u 7 ue covaa 
6vvovca (fort. 3 uésig og oi«sig. scribendum) uero x7] xor& TÓ d*Ó- 
Aovi'ov. 0 vijs yoogs cvvrAEyyovco, ovx oUtoQe zov: Ói& voU H (&0) 
xor zv ÓróvtQov zQOGOTOY zo AloAeow. Apollonius igitur o0 ué- 
DITS participium esse censuit, et apud Heph. vulgo 0 legitur, sed A ex- 
hibet 0 uéósig , Fl Oc usóésig. Seripsi igitur 0 p£Ósie, quod Apion 
recto. iudicio usus vidit secundam esse verbi personam; nam si legimus 
Ó ué£ósig i. e. 0 u£Óov articulus, omnino alienus: eandemque medicinam 
adhibui infra fr. 49: Ayüàsv, 0 c&g ZinvO koc u£àsig. Apollonius 
vidit hoc pugnare cum usu Aeolici sermonis, qui u£óxg requirere vide- 
batur, sed qua fuit religione, non ausus est hanc formam contra libro- 
rum auctoritatem restituere, sed statuit participium esse; at Aeolenses 
forma u£ómui usos esse non poterat exemplo idoneo probare, itaque 
satis habuit Homerieum gsófov comparare. Quare tuebimur secundam 
personam, quam sermonis lex flagitat: neque vero gravissimo Apollo- 








ALCAEUS. 149 


SÜuog Üuvqv, róv xoQógeug iv «Ürcig 932 
Maie yévvaro Kgovíóe ucyeuoa. 


nii testimonio fidem denegabimus, secundam personam apud Lesbios 
ubique in 7$ cadere, id quod Ahrens fecit: librorum antiquorum fides 
hanc formam tuebatur, paucis tantum locis velut hie et infra fr. 49, 
ubi ambigua interpretatio, scriptura $:$ erat propagata. In his quidem 
reliquiis pauca vestigia formae 7j supersunt, Avz7me fr. adesp. 55A, 4, 
£yns Bappho fr. 90, 2, zowvag Ale. fr. 52, contra scribitur cruucoetg 
Sappho fr. 44, zsüézeig et qoircosig 68, 9 et 4, qéorig fr. 95 bis, item 
semel gé£osg, quae correptio haud infrequens apud Dorienses, nec Aeo- 
lensibus abiudicanda, ut &uusg et uuseg arguunt. Porro £zs:69« Sapph. 
fr. 22, 9éAsig Alc. fr. 82, sed haud dubie Alexandrini critici his omni- 
bus loeis formam 5j; exhibuerunt, quam librarii oblitteraverunt. Apol- 
lonius de verbis barytonis loquitur, sed ex hac argumentatione con- 
fieias etiam verborum quae cadunt in xu: (soe) eandem clausulam 7$ 
fuisse: nam cum grammaticus illud O MEZEIZX ad verbum uéómu: re- 
voeat et participium agnoscit, apparet pers. 9 fuisse uéómg, et sic 
Sappho fr. 22 gí4ge9«. Iam utra forma sit praeoptanda, non facile 
dixeris: scriptum erat antiquo more ommibus locis EZ, hoc qui primi 
Lesbiorum poetarum carmina ionicis litteris accomodaverunt, 7jg esse 
arbitrati sunt, secuti ut consentaneum est consuetudinem Aeolici ser- 
monis, qualis tunc fuit: neque abhorret haec forma a lege Aeolensium 
sermonis aut omnino improbanda est: antiquissima forma cum esset 
EXI, littera iota non traiecta est, ut nostri homines existimant, sed 
abiecta; hine Dorienses z$ dicere solebant, lones autem, ut damnum 
resarcirent, diphthongo ig usi sunt, Aeolensibus igitur productione ad- 
missa ad eundem modum 7j dicere licuit: at poterant illi antiquiore 
tempore, ut diphthongos inprimis adamaverunt, £:g, postea 7$ usur- 
pare: fortasse iam Alcaei et Sapphus saeculo usus fluctuabat, Recen- 
tior Aeolis, euius consuetudinem "Theocritus sequitur, videtur omnino 
5g probavisse, velut apud Theocritum 49e, i9éAge, £ync, item évvó- 
1^ns, uere, imónc, igitur pro vitioso qógoic potius gógze quam gogsts 
seribendum, óoxése:g etiam alio nomine suspectum (conieci Óox/uo:c); 
adversantur futura é4rsiécsig et oiw5osig, sed his scripturis non mul- 
tum tribuendum esse docet mzewvéone. At in tertia persona con- 
stanter (si discesseris ab cówx5y, quod Sapph. I 20 est traditum) 
scribitur z;, velut qsóysi, Ouobs:, Óocti, quAmosu, (fever, vmexovst, 
&ixst, yeu saepius, werÜvcoxst, OfAysi, ueouoíosu, orsíyeu, Der, 
Qfet, woÀUsi, &ÉQoet, qeu, mopogíver, item xowyéer, et ad eundem 
modum ézuxoévew, dyes, xdAer, waréQgen, Oóveu, wsAdósu, qíAsu, ys, 
similiterque ut titulos recentiores praetermittam, in Balbillae epigram- 
mate est mv5si et xovréget. Nec mirum, nam hic a principio EI scribi 
solebat. Item apud Theocritum leguntur Zys:, zoéms:, Foms(u), àAAdo- 
6&t, (Aen, Ec ícu, quAÉsei, Foeu (Eget), duobus tantum locis, id quod 
animadversione dignum, H deprehendimus, XXIX 29 gog; (alii libri 
qogs?) et XXX ?22 0gg. — V. 9. Ouvqv et xogópoig iv avrete 
scripsi Meinekium secutus, qui quidem etiam 4xge:g proposuit: mihi 
neutrum satis fecit, itaque proposui xogógeg (avy«ig i e. xogv 
qüg loyaig: nam £v ebyoig nimis ambiguum, quamvis o7 gemina- 
lione abiecta dici poterat, cf. »vueroy5, fortasse etiam Hesychii glossa 
dy5* (&xgov huc revocanda. — V. 3. yévvero scripsi, Meineke yevv& 
v0. — Koov(óg Meineke, legebatur xoovíón. — pystce scripsi, quam- 
vis Meineke hoe improbaverit, MeAeuire fecit vel Modeiwtrav Qa«ci- 
Ane proponens (Cf. Hoerschelmann, Rhein. Mus. XXXVI 464). 


150 | POETAE MELICI. 


6. 


Menander de Encom. IX 149 ed. Walz: &AÀ' ém&l evogqvoi 
x«l roro r0 tiÓog rÀv Upuvov zug Toig &oyalo:wg x«l ijóq vivig 
X«L Zi.ovécov yovàg Vuwvmcev xol "AmólÀovog yov&àg fregor, wol 
"Aeiog "Hooícrov xol mdAw "Éguov, ubi fortasse scribendum 
Og Aixaiog x«l Hgeíorov xrÀ. ut rhetor quattuor Aleaei hymmos 
respexerit: nam Apollinis certe natales illustraverat hie poeta, 
vid. fr. 2, ex hymno in Bacchum videtur fr. 90 petitum. Quod 
Menander deinde addit: Zo à óg sour uiv x9" «bró uóvov 
10 sidog qonoiuov, cuyygogsi 0b oj0fmovs, 0 uiv yàg xol Xéoweg 
ueisvouivag xel 'G.oeg vzoüsjouíveg xol rà vowwüre mQeyuettUEtQL, 
0 0 im óvéyxmg 0i fgoy Utere igsi, quamvis universim de poesis 
et pedestris orationis discrimine disputet, tamen haec quoque 
exempla videtur ex Alcaeo, quem modo adhibuit, petivisse. Po- 
terat Aleaeus Horas Mercurii nutrices fingere, cf. Philostr. in 
vita Apoll. V 19: év9wusivor (0 "Eguig) vàg dOooc, vy Ov cUvr0g 
iv xogugeig voU Oljumov érgequw. et Imag. I 24: .ríxvevos uàv. dv 
xogvgeis voU OÀ/umov ... ivreUOo vóv "Egwijv &xorej9évvo ooi 933 
xouítovrot. sed poterant etiam Gratiae una cum Horis commode 
in Vuleani natalibus adhiberi. Non recte G. Wolf Menandri 
locum retulit ad fr. 62, qui versus neque ex hoe in Mercurium 
hymno neque ex Vuleani natalium descriptione petitus est, quod 
' vel numeri diversi arguunt. 


1. [21] 


Pausan. VII 20, 4: Bovoi y& yoíosw ucAwra "AnolÀove 
"Alxaióg ve iÓWAcGsv iv "Tuvo và cig "Eguv, yocwec, eg 0 'Eg- 
we o)c ogé£Aowo ToU 4móÀÀovog. Sed Porphyrio ad Horat. 
Od. I 10, 9: ,fabula haee autem ab Alcaeo ficta, et iterum Mer- 
curius idcirco traditur furandi repertor, quia oratio, cuius in- 
ventor est, animos audientium fallit^; non de boum, sed de pha. 
reirae furto verba facere videtur, id quod etiam Voss Mythol. 
Briefe I 101 censet, quamquam alia, quae ibi exposuit, omnino 
improbanda. Hane alteram igitur fraudem Lesbius poeta excogi- 
lavit, ut veterem famam exornaret, eumque sequitur Horatius, 
qui per totum carmen Alcaei vestigia legit, cf. quae idem Por- 
phyrio adseripsit ad v. 1: ,Hymnus in Mercurium ab Alecaeo 
lyrico poeta. Fabulam, quemadmodum Aleaeus enarravit, vide- 
tur tradere Schol Hom. Il. O 256: 'Eguác 0 Zzhg xol Moog 
Tío rÀevrog eUQe Àvgav, xol voUg -AmóAAovog fówg xAheg sv- 
QíOn Omó ro) O:00 Oià vig uevruxie. dzeioUvrog Ob voU LAmó- 


TUS Ww -eMVUTPPBMNNTKe————-——m—-M 


— € EET 








ALCAEUS. 151 


Aovog ÜxAewev «bro xol và iml ràv Ouov rófa' uetducceg 0b Ó 
Oc0g Üüoxev «ivÀ vàv uevtsxsv óéfOov, dq Tg x«i govoógoenuc 
6 '"Eouüjg xoocmyogtUO9q' Piefe 0i mag! avrov tqv Asgev, OOtv xci 
4ovocoo dvouicOn. dmxó roU r]c xw0do«c dogrzoog. Fortasse etiam 
Philostr. Imag. I 26 lyricum respexit. 


8. [23.] 


Athen. X 4925 C: ^4iwoiog 0À xol zv "Eowüjv slóéyei e)ràw 
(ràv 9sÀv) olvoyóov. nisi est ex alio carmine. 


9. [B4] - 
EIZ AOHNAN. 


"Qvae! "49«vé« zoAsuaüóxog, 

& mou. Kogowweg éml míGscov 
v«vo z«goi8ev augu(patvetg) 
KogaAí(o zoríuco ze«Q' Oye. 


10. [55.] 934 


Strabo IX 412: Ox cv 0' 0 dixaiog, GGmtQ T0 rOU mora- 
poU Ovope zegéroewe roU Kovoegíov, oUro x«L voU OyyqoroU xoré- 


Fr. 9. Strabo IX 411: 7 uiv oov Kogowztx Pyyóg vo 'EAkóvóg 
ieriv ig! Vwovg (Opvuéívq, wcrtidQovro O' aórQv imcvióvrsg Í« Tho 
Oecroluks "ove of Bowrol uer&à tà Tooiwd, Ort ztQ xol rÓv Ogyo- 
uevóv foyov' xgetQcavreg 0b vio Kogovsíag iv tQ mwQ0 avrág ms0ío 
tó vs Ivovíag Aümnvüg (tov (ügécavvo Ópovvuov và OstreluxQ, xal 
TOv zcQGooéovre zorvuóv Kovéguov (Palmerius KovodAtov, sed repugnat 
ipse Strabo p. 412 et 436) zooonyógsvoav óuoqovosg cQ éxsi^ Alxatos 
óà xcAsü Ko podAtov, AÀéyov: "4Aoo. AQ dva àmohe ....... &zó Kor- 
Qorvíag émiüsov avo (sic À, im£ov «0o c, éniütóov &vo g, ém- 
üío «9rQ hi) zméágoi9 ev dugl...... Kogeiío moreno ze«Q 
0g9«:c. Poetae locum om. Bkl, et no nihil nisi zorcpo z. 07, ex- 
hibent. — V. 1. QQ»ecc' Ahrens, "49«v&« zoisuedóxog Welcker. — 
V. 2. € zo: Ahrens, 4 zov Welcker. — XKogovmeg émi mícsov scripsi, 
nam corruptelae hic fere ortae ex similitudine litterarum, quas libra- 
rius neglexit. Welcker coniecit ézi 4eíc (quod etiam Meineke probat, 
qui proprium nomen esse putat, velut est ap. Hippocr. Epid. lII 134 
et 142 ed. Littró) — V. 3. vase Welcker. — «uqifeíveig Welcker 
supplevit. Fortasse verbum v. 2 delitescit, coniicias Kogovreg 6z6- 
Qeig móÀuv vaso zdgoi9ev duqi ouo. Cf. Callim. in Lav. Pall. 
v. 63: "H "mi Kogove(ag, iva oí vtQvouévov &Acog xal gouol mota- 
p xeivr' imi Kovoclio. — Longe aliter locum conformavit O. Müller: 
Avacc. AQavaía molíov, &mó rüg cg Kogovsíug iml 0evo" i91, IIcgot- 
Oi» üv (ügvoduscüc xrÀ. Hartung zoAéuov iügig, & zov Kogovnec 
imixgnuvíov vaóv mdg. dugijaivtig. 


159 — POETAE MELICI. 


yevoroi, ztoóg veig &oyorwwig voU "Elwdvog cevr0v. vw9tíg' 0 Ó' 


écviv GmoOsv [x«vOc rovrov roU Ogovc. quod videtur ex eodem 
hymno petitum. 


11. [71] 
EIS HoAIZTON. 
."Qore 9£ov wjÓsv! Oàvuxíov A0G«L rtg KiÜecv. 


12. 


Menander de Encom. IX 149 Walz: Koi 4Axeiog "Hgai- 
Grov xol mdhw "Eoguo? (yov&àg Vuvqcsv). cf. quae ad fr. 6 adno- 
tata sunt. 


13 A. [19] 
Tó yàg 9sQv ióvav Uuus A«yóvtov yfgcu dq9uvov 
av8jost. 


.5—13B. [24] 


. Z&wvóvavov 9£éov, 


Er. 1l. Apollon. Dysc. de pron. 358B: Zugig OL x«l rÓ Aloiuxàv 
Oye tuo: ves xoà TÓ TQítov mQ66O7t0» zQ0créueveu, x«9ó x«l ct &nÓ 
qorvyQsvrog &oyóusve, Occovovcon. Aix eoe Qors wrÀ. Cod. Àvcesa- 
veg ysÜsv. corr. Bekker, Ahrens 49co/ 6' &veg coniecit. Metrum tale 
fuisse existimo: 

[5 71 uL AU dE AGE LK. ee EU A ese A ME 


Hartung e6zs wmóévo vàv $sàw | Owuniaov dAAUoet &veo JéOev. 

Fr. 13A. Apollon. de pron. 387 B: "Tuus Aioisig: vó y&o 9cóv 
iovqvi. ups Aoygóvcov oqvvov 956st yseoag. Hymnis adseripsi 
haee, quandoquidem ex libro I petita sunt. Bekkeri recepi emendataio- 
nem, nisi quod /órovi scripsi. Sed restitutio incerta, conieci: 


óvrt y&o 9éov (ovett (9eíy) 
Due Aeyóvvov, 
&qp9urov 96st yégag. 


'Or. e& vó a librariis saepe confusa: 4s/g (vel potius 7j, vide ad 
Theogn. 689) addidi ut et sententiam et versum redintegrarem, $éc est 
ap. Sapph. fr. 12. Est vaticinium de conditore urbis vel de viro bene 
de republica merito. Ahrens scripsit rol yao. 9. LL vuw. fAwyov vàv 
(&iv) dqOuror óv$ost y£oucs, Hartung có y&Q (uus 9iàv lOrqvt Aegóv- 
vov | &oOwcov av$)q6osv y£oag oisi. 

Fr. 13B. Plutarch. Amator. c. 20: T&à uiv ovv» 0A zou vo zt906- 
noiSovteg doínac, và did yocgeu zeQl avrov D1721 dàsuv émiouetov- 
Tg, óÀcyo P el gnreu uera 670vOTc crois , FIT wer vo)v vet Aoyt- 
Guóv, eive cov 9:0 Te cÀn9 ees dpeqiévots ov &v don x«l vO zeol 
vis ysvéosog: dsivóraTOv AA. 8l p vt Xo Suüs vore e nor of 
yecppocuxot, Aéyovveg zwQüg vÓ z0wx(Aov vo) mdQovg xol vÓ evQq- . 





ALCAEUS, 153 
(róv) yévvar' són£OtAAog "Toug 
4ovcoxóue Zegioo uiycuoa. 
* 14. [B1.] 
Tó à' logyov &yx6cvo véc xóga. 


II. ETAZXIQOTTIK A. 935 
15. [1.] 
Maguaíoeu Óà uéy«g ÓOuog gcÀxo' zc Ó' "Agr xexó- 
GuQr«L GrÉyc 
AcuzQauGuP  xvví«iGL, xovrtüv AsUxou x«rvumzegQÜüev izmu0L 


t Aógot 
V&UOLGLY , xegLA eau &vÓgov &y&Aueve qAxwx, OE maG- 
Gc Aog 
xQUzrOLGLuv zeQuxc(usvaL Acumeu xvcuieg, CQxog (Oy Q0 
BéAevs, 
5 Qegexés rs véou A(vo xoüiAmé ve x«v. &ozusg fefMa- 
uevau* 


góv yeyovévot cv &iwoctav. Respicit huc Etym. Gud. 218, 17: Té yeo 
&ve Aéyetat fuso, nel év TÓ &etot qvovr«t Ors xal v& &govixa $o- 
uórEgc $cw. rovrov ydg xal Óó AAixetog Zsqvgov x«l 'IguOog 
róv "Eococr« qoív. Cf. Et. M. 470, 28. Argum. Theocr. Id. XIII (ubi 
"Eotóog). Eustath. Il. 891, 24 et 555, 30. — V. 1. 9£ov, v. Oeàv, $Q'uiv 
BE edd. vett. — V. 2. róv yévvac scripsi, yttvac* libri, Pyeivaz Gais- 
ford, Zyévvovr! Schneidewin. — soz£óuiog Ahrens, legebatur evméOiog. 
-— V. 8 8. uéycico Porson, libri uud eeioc. 
Fr. 14. Apollon. de ,bron. 395 A: 'H T£0g eux cj cóc Ópovvpsr 
. xal zt AioAeSow * Alxkeiog iv goOvo' Tó à a xvÀ. — eyn- 
cciro Bast alii, cod. yero. 

Fr. 15. Athen. XIV 627A: Aixweioc Ó tours , el vig. xal &AÀos, 
ovovarerog yevópevog, mQótéQa TÓV x«t moOumttnv rà xar& TV 
dvàge(av r(Oevct, uGALov vov O£ovrog zoÀepAxXOg yevoptvog' O10 xal imi 
toic t0L0 TOL Geuvvvópevog gnotv * Me«opuaíosi xtÀ. «ero, pnaAAov 
leve Tjouorrs T5v oiw(av mÀ5on sivat uovcwuàv Ogy&vov. A. Schoene 
hoec carmen ad bellum exterum refert, fortasse recte, sed grammatici 
veteres non videntur eiusmodi carmina ü ,stasioticis segregavisse. — 
V. 1 iuit. affert Eust. 1320, 1. — "Aog A, &on BP, "4oe« VL. — or£ya 
Blomfield, vulgo oréyqg. — V. 2. xvviatot B, xvvícicw À, wvvécui VL, 
leuc ewxo»íeuuv P. — xerrüv, P aserrav. -— xerUmsQev, legebatur 
xad Umeolrev, B «eaQuzs9. — V.3. vevowiw Schneidewin alii, vulgo vs$- 
ovew. — &Àxia. B, yiAxeuat PVL, vulgo g&Axsot. — V. 4. xgvzrrotctv 
Welcker, vulgo xovzroiciv. — xvdpidsg, PL xveu(dse, V wvauiütg. — 
&oxog APV, exoc L. — looo Béevse, (oxvod (éAsvg A, l6gvoofieAkc 
PVL. — V. 5; véo, À(vo scripsi, véo Aí(vo Casaubonus, vulgo véo Àívo, 
Ursinus veoAos unde Schneidewin vsóAAwo: — «o(iAcw scripsi, " wait e 


154 . POETAE MELICI. 


z«Q Ó& XaeAx(ÓuxcL Gm), z«o Ói Coueve zÓAÀÀ« x«l 
svaivitdts* 

vOv ovx tor, AcOtoO , ims) nooviGT. UzÓ Fégyov &ova- 
uev vóÓs. 


* 16. [46.] 


. BAnyoov &véucov &ys(uavrou zvóat. 


* 11. [52.] 936 


0s Daíag xal vipósvrog ào&vo uégot. 


5:48. [2.] 
"Aovvévqus vv &vé£ucov cvácw: 
r0 uiv yàg &v8sv xÜu« xvA(vOstat, 


Ahrens, xói4e, Seidler, vulgo xoiAct. — wer &omiósg Schweighaeuser, 
xe«raozí(0sg PVL. — BeBAmu£vo ABP, BegAnuévov VL. — V. 6. xvzez- 
vi0:; Blomfield alii, wat OT(ÓEG PVL, aondcciüsc Ahrens. — V. 7. Àd- 
9569^ Iani, 4a9£c9c, PVL. — zooriv' Schneidewin, zoori69" A, zoo- 
víozt PVL. — Jégyov Blomfield, legebatur £gyov. Praeterea Àhrens 
v. 1 zoioc, v. 2 wodíneoQsv, v. 6 ounce, v4 $n scripsit. 

Fr. 16. Schol. Il. 9 178: AMos ót 5jàn cO0rÓ TÓ BAnzoos cnuei- 
veu Gg émi v0 mAsiovov u&AAov vrÓ doOsvég. AÀwaiog 9'. BÀggoOv d. 
&. mvoiwé. ldem legitur ap. Eustath. 705, 62 et Cram. An. Ox. I 95 
(sine p. nomine), ubi zvoe/. Resp. Et. M. 200, 13. Zonar. 393. Suid. 
v. BAngoov. Videtur autem hoc fr. sicut sequens ex allegorieco carmine 
petitum. 

Fr. 17. Apollon. de Ady. in Bekk. An. II 613, 36: T5ós yào £yet 
x«l TÓ émíoonue mug AloAevct TÓ uéícow l'aetg wi. Cf idem 588, 217: 
TÓ y&o zog voig zsol TÜv Alu otov uéoGoL óZÀov Ott wot& T»V 
iütov OwAsuwrov dv&à Aóyov Baovvdsin &»- 00 ydo éoviw &Munkg Ui év 
moo £cer, GvoveAlopévov TOU 6 eig TÓ 0, Og TiVEG busvóncav, iv uécoo, 
cA Ov TQómOv mea cO oixog v0 Oi'*0L &yévevo, Gnuetvov TÓ év oi«o, 
zQU T£ TÓ Ilv9Àà có IIvi'or, * ot murQct r0 Méyaga TÓ Meyagor, 
cnueivov T0 dv Meyá&oois, TÓv airüv TQÓzOv xol mod. TÓ pécog TO 
uéccoL &yévevo, cqucivov r0 iv uíco. OztQ fqwuv warà vó AloAwóv 
£f'oc BopivscOw:. 

Fr. 18. Heraclid. Alleg. Homer. c. b ed. Mehler: 'E» (xevoig ài 
xol TOv Mivinveior. ueiomoióv &oprjoo pev dAApyogobvva. tüg yao 
ToQUYYVIXÓG vOQogetg é&icov yeuseoíoo mQoGeixdtet xovcctQuoTi QuÀicG- 
ong, &ovvécqv xal (AB vy) vóv ivéucov GréGLv (olim male haee 
verba ad Heraclidis orationem referebantur): TÓ uiv y&e . . &yxv- 
Qc. Tíc oUx Qv t09Ug ix vie TQ0TQs job 6T] mei TÓv móvrov EinaGíetg 
dvàgàv mioitouévav. Ouidcriov eive vopieue qófov; dAA' 001 obvag 
£ys | MvooíAog ydo o ónAoóusvós icr, wal vvQavviusy woca 
Mivinvaíov iysiouévg c$ovocic. cf. Matranga An. 299. QCo- 
condrius z&ol vgózcv in Boisson. An. III 294 (ef. Walz Rhet. VIII 181): 
Ileot "AAuato: Zvvínuvi vàv &v£uov TAY ordGiv: TÓ uiv yao 
«vA. — V. 1. ftetinui quod Ahrens coniecit dovrérqQut, coll. Choerobosc. 
in Psalm. 26: z«o' Aíoisvoi Ób moÀAa &boíoxovra, &cvvérqus, éAevoé- 
emuu, Ó£Ócpu (fort. Qox(uopu), et Theodos. in Bekk. An. Ill 1045: vzivig 


WOOPREImSAMTmUECTEEUPRT UT esce 


ALCAEUS. 155 


r0 0' £vOsv: Cuusg à' &v vO uéocov 
v&t qogiust« cov usAatva, | 
5 ye(uovt poyDebvvsg ueykAo uem c i 
z:g uiv y&g &vvÀog iórozéüav &y&, 
A«ipog 0h m&v £dünAov ud 
x«l Adxiüsg uéyaAcu xaT! coro 
qóÀ«wG, Ó' Gyxowau. 


19. [3.] 937 
Tó óqovs xÜu« vÀv zQoríQov Ovo 
Grey, zvQé&eu Ó' uuu ztÓvov. zóÀvv 
&vvÀQv, Éx&í x&-vaog éufió 
vi(eva).- 


ivópucav I4 els ut züvta T6, Aioi(8og &ivot Jiadénvov 7011] y«o 
iórww m«Q' a)voig LENT xer&AnÉug yfAoiut y&o xol &ovvérqui qaot. 
Neque vero acquiesco in hac coniectura; offendit insolens structura 
(epist. 4 Heraeliti àv i busis d&vverijrs yodupere suspicionem magis 
movet, quam arcet), ov covwvéívqQut 6rccw plus excusationis habuerit: 
sed multo magis offendit incommoda sententia: nam tempestatem 
coortam quilibet. animadvertit. Poterat poeta dicere Q4 à ov cvvínv 
T. &. Gru; 1. e. nonne iam ante animadvertebam tempestatem? haud 
vanus sum augur, qui futurum periculum vobis cecini. Fortasse in 
eandem sententiam scribendum E$ cvv(v)éz cc rà» c&véuov Gvicu. 
Antea suspicatus sum Z«c)veret müvtov &véuov críor, 1. e. horret 
coelum vel potius mare: nam ó«ce?vsrau. nudum non magis insolens, 
quam ví/xgos, alia id genus. Horatius Od. I 14 hoc Aleaei carmen 
aemulatur, sed exordium immutavit, ut inde nil auxilii petere possis. 
— V. 3. Respicit huc Apoll. de pron. p. 379 B. — qv, Ahrens óy. — 
uÉGGov Blomfield alii, libri uécov, Cocond. uus Ói TÓ uécov «isl q. 
g. u£Aevt. -— V. 5. uoy9eorvreg Heracl., Loy £ovveg Coc., Ahrens uóz9ev- 
reg. — quA Coc., xov Heracl. (AB xadd), hinc Blomfield xcov con- 
iecit. — V. 6. meo Hermann, vulgo z«o&, AB zeoc, Blomfield z&g vel 
z&c«v ubv &vvÀog. — V. 7. màv Ahrens, v. zv. — £dómiov cum per- 
peram interpretatus esset Hartung substituit ó«Ayvóv, Ahrens $dalov 
scripsit. — V. 8. ,AoÀatGL, libri yoAoot, ycA&c. Ursinus. — Q^ywowvet 
scripsi, legebatur & &yxvoci, quae vocabula alias quoque a librarüs per- 
mutata; vitium non procuravit G. Curtius d'*voeig coniiciens: nam 
non est locus ancorae, cum navis tempestate laborans in medio mari 
versatur. "Ayxoiwe (dyxotvw) funis est, quo antenna ad malum religa- 
iur, cf. Boeckh Seewesen p. 132. 

Fr. 19. Heraclid. c. 5: 'Ouofag ài rà vc TOUTOU (Mvoo(Aov) aivic- 
TÓULEVOS £véga mov Aéysv: TO 0b 69 ye X0 c TÓ TQOTÉQO VEOJ[LO - 
Gvígsu magéési 0b Guput zóvov zoAAQv üvciqv (quae sequuntur 
vulgo male ad Her. orationem referebant", insi xol vaóg é u B oc£v € t. 
Katexógog év veis dAnyogtoug 0 vnototng QalacctUst ol vC mÀeioTO 
TOv i t0Ug TUQCvvovg émegóvtov xoxo» mela ioug Aet Guy &ixatet. 
— V. 1. àq9vs Seidler, cv zooré£gov Seidler, óvo ego correxi, Seidler 
óuo coniecit, AB zóà' n X. TO zooréoo véíuo, Hermann ró mootéoo 
véov, Gaisford TÓ TQ0tÉQO 'ví£uo, similiter Blass và mooréoo ' »£uo casu 
patrio. — V. 2. eveígei Blomfield, 6voiyei Ahrens, libri ovéysv.— ztóvov 


156 | POETAE MELICI. 


30. [4.] 
Nov xo5 us95o0qv xa wa zxoóg fav 
zovqv, éxeióT] xcv)«ve MigotAog. 


21. [1] * 
MéAeyyoog «ice GÉLog sig mA. 


22. [10.] 


Aógov ve Gsíov Káguxov. 


23, [11. 12] 
"AvÓgsg móÀgog zUgyog &gtUiot. 


móÀvv AB, ut Elmsley coni, Hartung distinxit moivv, &dvrAq» Ézx&í xe 
v. &. interpretatus &vtÀOv , quod omni ex parte falsum. — V. 8. xs, 
librii xel, antea x« scripsi, Seidler xev i. e. xav&. — fuga vij (ero) 
scripsi, i. e. vere, nisi v;r« ad modum. Doridis malis, libri Zufeéver, 
Seidler fua. Sed fortasse plura intercepta sunt, velut £upetvg 
(ad ve, veroméliuntog &Aupc), vide ad fr. 155, sive (&va ?t QC tu p 
$Aéom wav &xocec) vocabulo diremto. — Huc fortasse respicit Schol. 
Pind. Isth. I 52: Kei AàÀxetog t5v Óvovvyiav qsuuQvoa wxoal rovwvulav 
Aéysi, ubi A(oyvAog corrigunt. 


Fr. 20. Athen. X 430 À: Kati ydo m cuv av xol m&olaveGuy 


zívov ó LU LUCM 0vT0g (AA tog) &boloweveu, — £v ói TCUG E0goovotg 
(Meineke &Ugoocovotg scripsit) Nov rà. — V. 1. us99c9nv libri ut 
videtur, vulgo usQvcoxsu. — V.2 . mV Ahrens, zívsw Casaub., vulgo 


zovsiv. Cf. Arcad. de Acc. 160, 4: cà sig vo meoaAmyóueva qct 
ITO govijsvet, ÓmzÓTE Uu) ein xcv cíoA(Óe OvixAswTOV, TEQUGTTQL . .. 
TO TvO (vo) Beosvecou eg iàtov. coAtxóv. Ceterum vir doctus con- 
iecit: xol y9óvo mo0g fev moísww, ubi Hartung xoovsw praeoptat. 


Fr. 21. Hephaest. 79: r0 xeAovusvov Aixoixóv fvóswoacvAAoov .. 


MéAoyqooc cióag (ita Fl Turn., sed A eiàds, atque iam Vossius «ióos 
correxit, e/óog &&tog hine affert Cram. Gramm. An. Ox. I p. 208, 17) 
&E. sig (A. ég) móÀw. Valde offendit insolentia structurae, suspicor 
poetam scripsisse MéAeyoog, «img &Éiog 1s z6Ài, ut tyrannum mor- 
tuum vel imperio privatum laudaverit, cum qui successerunt in eius 
locum, multum illo deteriores essent vel viderentur. Nolim sig moA: 
commendare, nam forma sic a Lesbii sermonis proprietate abhorret, 
nec dominantem aut vivum laudaturus erat Alcaeus nisi cavillandi 
gratia; item participium s7g repudio, quo Aleman usus est. 


Fr. 22. Strabo XIV 661: ToU ài msoi T GrQartLoTcG &niov T TE 
Üxovot z0L00vVTCL TEXUijQlo «ol t éníonue xol TOUS iógovz. GztovTO 
yeo A&ysvot Kaptud. Avaxgíov uv ys qmaív ..., 0 0^ AAuatog' Aó0g. 
x14. Eadem Eust. Il. 367, 25 (vs om.). 


Fr. 23. Schol. Aeschyl. Pers. 347: dvógdv y«o üvrov £oxog iori» 
«6qoÀég. Axotog" &vÓgsg yo mÓAscg moyog denos, sed cod. Medie. 
sec. Gaisford Et. M. Praef. p. VIII &vógsg ztó1gog m?oyog cosvio, (Din- 
dorf tantum &gs?tog ex cod. Med. adnotavit, quod praetuli, quamquam 


à m o a odd 





ALCAEUS, 151 


24. [13.] 958 


Schol. Aesehyl. Sept. 398: O)0' fAxomoit ylveros v& Gujpaca 
rüUre mao "Aixalov' oU rirQGGxet r& émlonuo OnÀ«, oU08 cUr& xaO" 
favr& Ovvojuv Pysi, sb uy) Goo 0 qígov avrd, iv yevvoiog q. 


rtiyog &gsiov Homerus dixit Il. z 407. O 136. Huc adde Schol. Soph. 
Oed. R. 56: "4ixaiog: "AvÓgeg mÓÀteg m)gyor conto, ,eademque Suid. 
v. Agios. Antea Aristide usus (vide infra) locum in: hunc modum 
supplevi: 
o9 A(9o. 
Te(yEay 8 Qedopcpevos, 
QÀÀ' &vógsg mÓÀtog mQyog &omior. 


nec poenitet me illius coniecturae: nam hanc fere sententiam videtur 
poeta pronuntiasse, neque cod. Med. lectionis zóAnog tanta est aucto- 
ritas, ut supplementum ((A14") dvàgsc móAiog m)pyog Gosvtor sit sper- 
nendum. Sed quae praegressa sunt, non licet certo restituere, quando- 
quidem Aristides poetae sensa, non verba expressit: nam vocabulo 
ósÓounuívori, quod recentiores Graeculi frequentant (cf. Lobeck Phry- 
nich. 587), Alcaeum usum esse non est, verisimile. — Respicit hune 
locum Aristid. I 821: Ói G müvte xor xol vÓ ovufle(mxoc Bveyseiv 
eg ztQuóteTO x«l và» Ótsvrígov £ogouévog dvz£yectot x«l rOóv Àoyov 
fefeuósat, OT, 00x otwtat x«ióg éoveyacuévat ovàP AQ oL z&1- 

àv £9 OsÓoumquévo, ov90b crsvomoí v& xal veoQua 7) zÓALG, 
&AÀ  Gvàosc gorodui roig &el zagobtoi. Óvvéusvot. Alcaei hanc 
esse sententiam indicat idem II 273 (Phot. Bibl. p. 430 A): Tóv Aóyov 
Ov mAaL uiv Aix tog E zou eimev , Üoregov ób of z01Àol zt 9a- 
Aufóvreg £forjóavro eg TI 0v At(9oi o99i $vic ovó0t TÉQvm TEX- 
TÓvov «a zOÀtsig tiev, dAAÀ OmOUV TOT v QGLY iv0gsc cvorovG 
cofsiuv siüóces, ivrosa * el T&ÓQT xol x óLe1g. Cf. etiam I 791: 
idv . . 09 Ouvuctsuw rotg ABovg vits puxoóv Ti xe vopíGnee mcí- 
0vog d&lovc jug ebro)g TÀv oixodopnucvov xol zL60t&0G0nvs cÀnObg 
sive TÓ slot r0UrO, dg Qc o) ve(gm o9 Qósia ovób croci 
090i ó rÀv dy$yov xócuog «í mólsig sisv, GAÀ dvOQsg «9- 
roig &iO0v7sg Ü«oosiv. Ad idem hoc carmen fort. referendum quod 
dicit Plato de Leg. VI 778 D: zsgi i vewyów, o Méyie, Éyoy! àv Tiü 
Zmáovy Évugsoo(ury 10 xaüsóósuw dv iv vi yi xerexeiueve. cO TElpT) 
xal ui Énoviovávot, tÀvÓs sivewo" weidg uiv wol Óó mouncix óg b» 
coTÓív Aóyos buvsivuit rÓ qoÀxàü wal ciógoü Ósiv tivou và m 
uGALov y ymive. Nisi forte Tyrtaeus eandem sententiam carmine illu- 
stravit, quorsum referre possis quod est ap. Hephaest. p. 3: 


Tígvve, ovÀÉ vt veiyog xijoucs. 


Huc adde Nicolaum Progymn. I 277 Walz: z90g Q àj iémav Al eios 
ó movmQvi)e o? ÉvA1« x«i Aid ovc, dAA dvógag iquiocógnos mólsog 
c$cr«civ. et Philotheum ap. Mingareli Codd. Nan. 533. Sed sive 
Aleaeus primus sive iam ante Lacon aliquis poeta Spartanorum vir- 
tutem eximio hoc praeconio decoravit, postera aetate, cum fraudulen- 
torum hominum industria clarorum virorum. nominibus abusa litteras 
commentieias studiose propagaret, hoc dietum ad Lycurgum translatum, 
v. Plut. Lye. 19: g£govra: 9' a$ro9 xal Ow imictoÀóv dmoxgícetg TOL- 
evrot zQ0g Tovg molívug . . . . wel LZ ztQl ràv TEL * o)x àv» si 
Grt(yLGTOg zóÀig, Gig dvdps(oig (corrigas &vóoccotv cotíotc), x«l 00 
mÀív)oug Éeveqotvorat. 


158 | POETAE MELICI. 


95. [14.] 
"Q»«o ovrog ó ueuiOjevog TO uéye xoérog 
&vvg£is, v&yo v&v zóÀw: & 0. E£yevou Qómnag. 


96. [94 b.] 
Ov0é xo llocsíücv 

&Apvgov éorvgéAi&s zóvvov: 
oiov (zéüov) y&g yàg méAsvaw ofcv. 


ex 939 
"Exvotov dov Ogviotg cxvv 
«ievov itamívag q&vevra. 


| * 98. 
"Agev Oatgofog Oeixruo. 


* 99. 
"Agsvog GrQurLOTÉQo!c. 


Fr. 25. Arist. Vesp. 1234: "Qv)oog j ovrog Ó ueLóusvoOG (sie 
Rav., vulgo uevópevoc) T0 péye xgdrog Avvoéuyere ri ràv mó- 
| Av, & à &gevot, óozüàg' ubi Schol. EI Td Al watov: (Qvnctv 
o$rog * al ueivóuevog (cod. Ven. dvo. obr0g 0 ,nevóuevog. et 
TQfUelg T gor) vÓ p. xocrogc vt&yc« Tofssig vT95v m. & Ü. &. Ó., vrl 
z09 pfíyoa xocrog: ovrog Aloisig. unde Buttmanmn vidit Aeolicum xgfrog 
restituendum esse, contra Seidler £5yzàv i. e. interpretamentum vocis 
ueióuevog addendum censuit. e& deinde: ix vàv AAxe(ov o zc9gOsi FII 
Kiiíeovo dg .owóuevoy. Rectius. Schol. in Thesmoph. 162: "Ev Zgmiv 
(metogó nto. ró) Ü9)b»vrjo ovrog Ó ucióuevoc TÓ p. x ed og. — V. 1. 
xtorog Buttmann et Seidler, legebatur xocvog. — V. 2. àvco&wsi Seidler, 
óvro£cie, Ahrens. 

Fr. 26. Coniunxi duo fr., quorum prius (v. 1. 2) servavit Herodian. 
aiol pov. A£E. 10, 25: Eignvou. 0b ó Oe(uov xao! Aixaío Ot rov & 
pévovrog TOU 6G llocsidüv: Odóíza xà. Choerobosc. Epim. I 277 
Ilors(ó«v Aeolicum dicit, sed 299 IIorí(óev et IHocs(óev iisdem tribuit. 
— V. 8. Et. Flor. Miller Mise. 264: ce/o Éori y&o cío, dg ztxQ' AÀ- 
v aieo * otov ys y&o zfAsT«L GíÉcg quae correxi: nisi forte oiov (z£dov) 
y&o y&g malis. Meineke oiov seclusit, et y&g pluralem numerum esse 
existimavit. 

Fr. 27. Herod. zeol uov. A£&. 23, 9: Ileoyrnodusto. ài AioAtón 
ÓwvAswTOYV ÓiG TO IIváfo, £zxrafov: óg vó* "Oovides xiv cisrÓóv 
éfoancráveg gavívro. Poetae nomen quamvis sit omissum, proba- 
biliter Alcaeo tribuas. Correxi codicis scripturam. 

Fr. 28. Herodian. Cram. An. Ox. III 237, 1: Znrovuev "ed Tv T0U 
JAone, "Agsog yevixiv 7S ULT ITA up óyyov: Afyousv "Aosvosg, 
"Aosvi* ... 3] wAquwi* "Aosv 0v 6 gófosc Saw). , Beripsi óatofos, 
Cramer &ef«rqo. Hartung óe/goor. Blass '4osv, Ót Ov qgóflos Ocíxvwo. 
Alcaei haud dubie versus est. 

Fr. 29. 30. 31. Tria haec fragmenta Alcaeo tribuit Seidler, legun- 





ALCAEUS. 159 


* 30. 
| Tó yàg 
"Aosvi xerüvqv x&Aov. 


Te. 1 
CUTE 


*94. 
Mit&av à' iv &AAdAo(g "Mgeva. 


32. [9.] 
IIPOZ MEAANIIIIION. 


Herodotus V 95: lloAsusóvrov Ó£ Ggsov mevroim xol GAÀ« 
iyivero iv vj: ucymon iv 0b 07 wol Aixaiog 0 mowtre Gvuo- 
Ale ysvou£vmo xol vuxdvrov 1A9nvaíov, cétüg uiv qeoyov ixgevya. 
v& Of of ümÀe loyovci "AOnvaior xoí Gqta GvexofueGuv mwQüg TO 
AS9ivoewov. vó. dv Zwsíg: vare 0b "Aiualog iv uéAet mouícagc 
inis dg MivvAqvqv, é&ayyshÀóuevog vó £ovvoO za90c 
Msàavínzo dvóol fvégo. Ipsum carminis initium servavit : 
Strabo XIII 600 (ubi Meinekius ab aliena manu additum esse 
censet): llurexóg Ó' 0 MuvvAqvoiog mÀsUGag iml vov GDovvova 940 
Grgerqyóv (ràv "AOqvelov) OimoAfust víog, OwriDrlg xol mwoyow . 
xoxGg' Ort xci "Àxeiog quolv 0 zou 6evióv fv www dyàw 
xc«xüc qspóusvov và OmÀe Qhpevrea quysiv' héyss Óà mgóg viva 
xQjguxa xtÀtvGag Gyytihan vOÍg iv oixo' i[Ainaiog GOogG 
"Aosi iv940U' obóxvróv &Àqxroglv ig ylavxomóv [egóv Ov 
ixofuacav Avrixoí. ubi cóog h a m. sec., coc F, cg rwx, om. i. 
— "Apost, ost ho, &gor ceteri (F «gor). — év9«0' Dhz (iv8a0 F), 
iv9dds x, FvOa 0! C. — obxvróv, oUyvrov h, oUgv 10v i, oUx 
«vróv C (ut videtur) moz, o9 «sivo, rw. — &Anxrogiv, &Avxrognv oz, 
róv &Àqxrogiv Ald. — Welcker coni.'4àx. ooc, &gui  £vre« 9 (hoc 
iam Wesseling) ooy(* vàv dAxváoe Quvóv dg D'AevxomoU (hoc iam 
Wesseling) fegóv xo. '4., Seidler "A4Axaiog . . 60 —4gtt, "Evrte 
0' o)xí, td of v0 &AMxvvnxov ig Dl'AevxonoU Igov Óvexgéuaccv "Az- 
vxoí. probante Schneidewino, nisi quod de Lindavii coniectura 
&Aíxoorov scripsit. Ahrens "4Àxeog o6Gog ... -gQi &vre« Ó' oUx 
(log) «orov à' dAvxróQwov tig DAavxomuov lgov óvexgíuaGGav 


tur ap. Choerobose. Epim. I 210 (Bekk. An. T. III 1340): 444^ émeid) 
tà sig FVg cmo(MAÀovo: v0 9 war Tv ysvixQv . . . goQlg rov "Apsvg, 
"Agsvog" roUro y&Q iqvAebs rÓ 0 meu roig Alolsbow, olov: "Aotvog 
GrQeTiOTÉQOLrg wr. — Fr. 29 cod. Marc. ergerworíoog. — Fr. 30. 
1ó, cod. Marc, rà. x«xer9cvnv Ahrens, v. xeraQ«veiv. — Fr. 31. uifav 
9' iv dAAdAo:g Schneidewin, v. uí&avreg cAÀrAotcw, sed Herodian. Ordi 
An. Ox. III 237, 3: u£&ev 03 &AAQgAotg. — "Aosve, cod. Mare. "Agtvi. 





160 POETAE MELICI. 


."Avuxoi vel si malis: "4yyeAAe x&ovE oixodig" "AAxoog Zog y, 
&gqi' Fvrem 0" o9 gyov, 4 05 xiígag DÀevxamuovós "Avuxoi igov 
Ovexo£uacav. Kramer Zvrew Ó' o)x sUovro coni. et deinde de 
Ursini coni, dvexoépeca edidit. Hartusg "Aixoiog Gooc abrog "Agnv, | 
Évrea 0" o) gyov, à xrfgag sig | l'Anvxoov lov óvexgfnoav | 
"Avuxoi Hecker "A4Àxeiog 60g Z4gevi, Pvtog Óà xAvrov dvdxrogov 
ig D'Aoxomiov iegov avexo£uacav "Arvxoí. Blass eUxvxiov 0  óv6q- 
xovo Qivov ig D'Aev|xomuov igov | oi xo£ueGGov "Avuxot non. curans 
numerorum proprietatem, nam ad Sapphicum metrum revocat. 
Fortasse Aleaeus scripsit: 

Ze Aiwoiog "An, 
"Evved Ó' oU: wvrog (cvov) &wdzrogov ig D'Aevxomo 
"Ioov óvexo£ucGav 
"Avuuxot. 
numeris usus Archilochiis. Spondei v. 1 et 2 in nominibus pro- 
pris admissi non offendunt. Pro &v«xrogov v. 2 fort. legendum 
"AMnxrogoc, cf. Eustath. 1479, 30. 


38. [67. 8.] 
IIPOZ ANTIMENIAAN. 

'HA9sg ix mtgüvov yüg dAsgawtT(vav 

Acfe«v và EÉ(psog ygvooÓfsrav P£yov, 

(émeiàm] uéyav &94ov BofwAcv(oig 

GvuucX4:ug vÉASOMG, ÓUGOMO T. Ex TOVOV,) 
5 xvévveig &vÓQa ucyoaíivov fecouAqtav 941 

z«A«(Gr«v &zoAs(zOVTe uóvov uav 

zUyéov «zv zéumov. 


Fr. 33. V. 1 et 2 affert Hephaest. 58: TO ài dxorrdAnxrov, 1Ó 
uóvov viv ctÀsvra(ov Pyov teu uiv xo eco Aoxhnmutóstor , oiov và 
Alxoov (ró "4x. om. FIHB): 1A956 ()Aev FlH, z4?ov B) xz4. — ys 
Libanius (vulgo y76), qui carminis initium resp. '1406 Reiske: VI oov 
uOL XOLo0v £ysi xev TÓV A£cQ tov AAwaiov ztovi seed on TV eoyi 
"Hi9sg £x msQdvov yàg ovx isgovcívy XovcoÓ£ro wcilonió- 
pevog iepy;, woedzso Éxsivog émoínosv, «AA  dvtyvOg yovorg] wvyn xcc- 
svQuvov vQv oixovuivqv. — Élegavelvav, Fl &egavvtvov. — Carminis 
argumentum illustrat Strabo XIII 617: &vgac à* £ogev évóóÉovg (n- 
void) 1Ó TCÀcLÓV uiv Ilwvoxóv, xoci vÓv mowujvv Aixeiov xol vóv 
dósigov Avriuev(óoy , 0v quolv "Aixortoc Bafwiovtows GUJULLOD 09 yv 
LETT uéyav &94ov xcl ix móvov oiroDG óvcocO«t wrsivovvo &vàp o 
nooíray dg qot, poreiAdjov zeAeuorüv (DFhi zeAecrawv) &molióvra 
uóvov cvícv zoyíov (moxz v &yíov) ànzvztumov (sic F, reliqui ao- 
zíuzov) Unde v. 3 et 4 restitui, cetera emendavit 0: Müller, misi 








ALCAEUS. 161 


II. ZKOALIA. 


34. [21.] 
"Pet ubv Ó Zevg, éx 0 ógávo u£yag 
qe(ucov, zem&yacw Ó' oÓcvov óc. 
x«p«AAs vÓv xs(ucw', éml uiv víOsig 
z0Q, év 0b xíoveug olvov dgsi0écg 
5  gu£Augov, evr&Q Gugl xógoc 
ucAbDwuxov &ugi . . yvógaAAov. 


35. [29.] 


O9? 491) xéxowt 9Uuov. éxrgémqv: 

z9oxóvyouev yàg ovóiv d6duevot, 
à Bóxyw, páguaxov à' &guctov 
oivov év&xeuévoig usQUc9qv. 


quod v. 5 eci5iv scripsit, ego praeoptavi f«cumiev. (Superavit 
igitur quattuor digitis vel Hereulis staturam, si fides est Herodoro ap. 
Schol. Pind. Isthm. III 87, sed prorsus aequavit Perseum, de quo Herod. 
VIL 117: ueyc9st uéyucrov &óvro llegoíov: c&mxó yàg mívts mzqyécov 
fenore «zfAleume véGGsQeg ÓaxvvAove. qui quidem scriptor alio loco 

178 exponit, regius cubitus quantum exsuperet Graecorum mensuram: 
0 fcumiog miyvs tov ustoíov 2orl zx;:0g uéífov vQul Ocwrolois.) 
Contra Ahrens: Befiowíow cvuu&ysug évfAecoag v. &s9Lov uéyoav Knüx 
mzóvov zóÀtov &cq wvmsQvono, Krévvoiug &vÓga u. (. xeAdovav dzvAs(- 
zovr« uóvov iav Il&ysov &z9 zíuzov. Meineke maluit rz£isceg u£y« 
d9iov, Éx ve móvov cqsiag igvcao. : 

Fr. 34. Athen, X 430A: Ker& y&Q züccv dGgov x«l z&oícraGiv 
mívov Ó zowv)s ovrog (Alxaiog) sogícweroi. xeuudvog uiv iv vov- 
TOuc* "Peu wzÀ. — V. 1. et, Hecker víq: requirit. — £x à" ABP, £v 9" 

L. — óoávo, ógxvà cod. Farnes. ap. Ursinum, ào«vó ABP, cocvó V, 
ovouvo L. Cf. Herodian. zsgi uov. A£&. 7, 2: Àxeiog 0b xol tig à 
&z0goíveruL rÓ Üvouo xal docvOg Aéyov xev rgomQv rnv ov OwpQóy- 

ov síg v)v à «x«l &vsv rov 9 Ogavóg. — V. 2. m&méa6w, mzEzCycGt 

VL, zez5ycc( B, utrumque A. Ahrens zezéyociwiw requirit. — V. 3. 
x«ggalAs VL, wcuaAAe BP. — V. 4. xégvoug L, wiQvoig V, xigvaàg C, 
xigraig AP. — V 5. 6 om. C. — V. 5. avrég et dréo etiam apud 
Aeolenses tralaticium accentum retinere docent grammatici, vid. Ahrens 
D. Aeol. 10, sed de vocula «?rég haesito, quandoquidem in Homeri 
carminibus omnino ita collocatur, ut prior syllaba ictu feriatur, inde 
conficias, etiam Ilonicos poetas antiquos «or«g pronuntiavisse. ltem 
accentus vocis ovó£v fr. 35,9 et alibi incertus. — cuqi x696c, duquxóg- 
cct P, céugixégoau B. — V. 6. dui . . yvógoliov, B dugiyvógolov, 
PV dugi yvógoliov, L dug yrégoliov. Supplent dugurdr(rée0, 
&uguritsig, &uqioLov. Hartung ucAc«xov fcocusvog yv. 

Fr. 35. Athen. X 430 B: 'Ev ài roig ovuzropQuccw (Aixatog) Ov 
407] «vA. — V. 1. 95pov, 9vuóv Stephanus, vulgo uo90v, — £zizo£znv 

PoxrAE Lyvm. III. 11 


162 POETAE MELICI. 


36. [33. 32.] 942 
AAA avqvo ubv mzegl vaig ÓfgowGww 
zegüéro mzAéxv«ug vzotUuÓ«g iG, 
xcü O2 ysvávo wogov &Óv xar vO 
ovq9tog Gu. 
31 A. [5.] 


Tóv xexomcvoua 
Ilí(vraxov zóAi0g v&g ÓvyóAc x«l BaovOc(uovog 
éGr&Gavro vOQuvvov uéy' émawé£ovreg &óAAssg. 


31 B. [6.] 

Diog. Laert. I 81 (unde hausit sua Suidas v. Xogéong): 
Toirov (Ilivoxóv) AAxoiog Gagcz00c uiv xoi (lege 3) Gcoozov 
(Cod. Cant. c$gemov, Hartung cvgózoUw) c&moxeAsi uà v mÀcrÜ- 
vOvv sivo, xol émicUgswv wO m0, ysigomóOmv Ob Oià ràg iv 
TOÍc 7t06lv QoydÓag, Qc qeL9edog ixcAovv (cf. Et. M. 810, 27: Xzi- 
Qoi, of iv Toig oci» QoycÓsc. xol qétgóztodsg of ovv voUg zt00cc 
xerigQoyóric, oiov Qoyómoósg" non tamen propterea q8490z:00c 
corrigendum; Hartung j:9emoóqv requirit), yevoixe (Menage 


Ahrens, vulgo ézivoémsw. — ocusvowi, B &ocusvogs. — V. 3. Boxgi 
Schweighaeuser, cf. Etymol. M. p. 216, 47, AP Bvxjc, B fvyyé, VL 
Bexg(. — V. 4. us9vc9v ABP, usd vcoTyvot VL. 

Fr. 36. Coniunxi duo fragmenta - in unum: v. 1 et 2 leguntur ap. 
Athen, XV 674€: "ExdAovv ót x«l oig meQueÓ£ovzo zóv To&trAov 6t&- 
qevovg bzto9vuudtóos, óc AÀxaiog iv TODTOLG" "441 àvüuvo xr. — 
V. 1. &AÀ  dviro uiv Casaubonus, B cia dvvijvo psv, Cant. L c44& 
&»vivousv, Schneidewin &virvo. — aig Ófgotc. Ahrens, vulgo roig 
óéoe:g, unde olim scripsit coc. Óooaus. —. V. 9. mso9éro Cant. L, 
z«of£ro Casaubonus. — Aéro $no9vpiOag Blomfield, vulgo xig 
(Cant. L mifwvag) $z09vuutóag. — V.8 et 4 leguntur apud Athen. XV 
p. 687 C: Mixaiog £g: Ka 9' igysócaro (B woO0isysocoro, CO xaó0s- 
q:9«r0) u$oov &Ó? (Ahrens xóv) xz. quae emendavi. Praeterea resp. 
v. 1 Pollux VI 107, v. 2 Schol. Theocr. VII 63. Athen. XV 678 D. 

Fr,37 A. Aristot. Polit. III 9, 5: olov tÜAovtO mort Mivvinvoiot 
Ilzveóv ztQ0g Tovg qvyddag, Qv TIQOELGT)]AE GOV "AvviueviOng xal 41- 
x«bog ó moiQvüc. mob à Alxatog, Ori víQavvOYV sllovro rÓv 
Ilu:voxóv £v vwwi vv GxoAwubv usiov: fmwiu& yàg Ovy TOv wcÀ. — 
V. 2. móAwg Schneidewin, vulgo zÀsog. — OuyóAo scripsi, i. e. 
discordis, quemadmodum ó/yoiow yvàuer dicuntur, vide infra p. 193. 
Atque Ó:óio etiam Schmidt commendavit, dyóio libri (B 2, 8 d1óio), 
Camerarius et Schneider d&6z04c, ego olim. conieci foyoio. — V. 
mouvéovrsg, Émolvevvsc Ahrens. Resp. Plut. Erot. c. 18: Kowg vóv 
"Eooza GvvEyyodqovcir elc Q'sovg zt0UJ vv of xpoctioTOL x«l vouoQc- 
và» x«l quiocó Qv dgónL govel piye imawwv£ovctse, Gozsg £g 
Tv Ilvroxóv O AX wavog ofocio ou TOvG Micviqvatovg T9Qovvov. ubi 
Reiske d9:90« qov& vel d09óotc qovaic coniecit, ut Alcaei sint verba, 
probante Sehneidewino. 





ALCAEUS. 163 


yevonxe, vid. Hesych. yesgné, ó yovgiàv) 0b og tw yoavgidwra, 
qvoxov« db xoi yéorgove (Pollux II 173: zóv àà Iuroxóv 
[ABG Wirrexóv, quemadmodum in nummo Lesbio apud Mionnmet. 
Suppl. VI p. 64 durraxóg scriptum] y&orgove 0 'Aixatog xaAsi), 
Or. z«yUg qv, GÀÀà uiv xoà fogodogmíÓav (cod. Mon. fogodog- 
zód«v, Suid. fogodogmíóe, sed fogodogmíóeg tuetur Plut. Quaest. 
Sympos. VIII 6, 1; ceterum cf. Hesych. Zozeó«cmíóng' Ao990-943 
qyove, ubi ZozoÓ«zrí(üeg corrigunt, et Zogodsgzíag". óxoróOsumvog, 
Aa9900p&yac, ubi Zoqodognzíag corrigunt) óg &Avgvov, àyéGvorov 
(Lobeck et Hecker &vdovgrov, Hartung óvmócovgrov) ói óg &m- 
ceGvouévov x«l óvmegóv. quae haud dubie omnia ex eodem car- 
mine, ex quo fr. 37 A, petita sunt. 


* 88. 
ToifiAerzo" ov yàg "Aoxccoc. Ao. 


39. [28a.] 
Téyys zmvsUuovag olvo* vÓ y&Q &6rQov zQur£AAerL, 


Fr. 38. Hephaestio 63: r& ó& roí(usrQe d&xoréAmxra ((oviuua &mÓ 
peífovog) Óugyàg cvvédtcav of AloAsig . . . £vix Ob wol ix pi&g (ovixijg 
x«l àv5o rgoycixOv, olov: roQu(joAÉvtQ' ' o9 yàg 4g. 4., ubi ACPS 
roiBAsrso, FIHB coifoerec. atque ToiflólertQo vocandi casum esse 
testatur Choerobosc. Epim. I 272: of AioÀsig £909 Pyoveot cvoríAlsww cO 
j sig t0 E iv vj] wAtwwrj xol dvoifgdfsw vóv vóvov: olov 0 toifloAérno, 
« vQi(joléveo* fov. Ob eidog ducvb)nsc. accentum retrahendum esse idem 
docet lI 431. Vocabulum ipsum, quod non recte interpretatur Hermann 
a voce ro/fog repetens, ex roígoAog et ólerzo compositum, apud Choe- 
roboseum scribendum: fer. óà voífQoLlog sióog &x&v$)mgc. Plantae 
huius fruetu pauperes vescebantur, vid. Dioscor. IV 14: of à zsgi vróv 
Zroóuova mzoreuov OgGüxcg viv uiv móov yAoo&v ímzovQoqoboi, róv 
0b xagmóv yivxóv Orvrc xal rQÓquuLOY GurOzOLODYTOL, (QOévOL cUrQ 
&vrl &orov. Est igitur ex ro«ffoAoAévrg in artum redactum, quemadmo- 
dum Téro&guov ex rerQcÓQoyuOY, uOvvysg ex uovorvysg ortum. Ver- 
sum, quem antea Neuium alios secutus Sapphoni tribui, nunc Alcaei 
reliquiis inserui, qui hoe convicio usus videtur, ut Pittaco paupertatem 
exprobraret; hoc igitur dixit: cum ipse tribuli fructus comedas, non 
amplius Arcades eulpandi sunt, quod iuglandibus vescantur; itaque 
nescio an rectius o9* &Q' scribatur, nam poeta videtur dixisse ox cg' 
"Aexdóscct Lo(« | pcynv QaLavoig vel £uusv (jaAavoagdyoig. Ac fortasse 
hue p fr. 91. 

r. 39. Carmen hoe ex variis fragmentis composui. V. 1 eum ini- 
lio v. 2, et deinde v. 3. 6. 7. 8 servavit Proclus ad Hesiodi Op. 584: 
Towt)re 0b xol vov Alxciov GÓsww' oivo mvsopove víyys (ita AB Trine., 
sed Gaisford TÉyys zmvtouorveg oivo)' vÓ y. &. ztegucéAAevou (zeguovéAAe vat 
AB Trinc.) à à àg« yoÀszé: às xrÀ. V.1 et2 leguntur ap. Athen. 
X 430 B: $£govg 0i (AÀxaiog)  Téyys (ubi véyye AC, Téyyot B, céyyn 
PVL) z4svuovag (P mAsvouoveg)....€« 0 (Aaàm.s.7 O0 et similiter 
deinde yeàez). . . Óà Oíwoig (sic B, Óà Ououg AP, OfOwpoig V, àE 
ónpg C, àb Oényg L) ozó xevgerog. iidemque duo versus ib. extant I 


11* 





164 ! POETAE MELICI. . 


& Ó' Gc yaAém«, müvve Ót Oüouc domó xcvDuerOg. 944 
&ysu 0. ix meváAov Fdüüsa vívub, mrsgoyov Ó' bmo, 
xexyésu Avyvgev (zmUxvov) &oíO«v, (9£ooc) Ozzora 

6 gpAóyiov xarà yv zszv«usvov züvro xovcvuvy. 
- , - , , 
&v9s. xal 6xOAvuog' vOv Ói yOvouxsg uicgovaTQL, 
Aémvo, Ó' &vógsg, émsl xol xeqAmv xal yóva Zíguog 
tet. 


22 E: qol ói xal AÀxoiog 0 ó Mvrnmnvotog mous Oivo mxvsvuova 
TÉyy8 ... zteQuréAleva (V st vÉALevot) q 9 den yo eanii T. óà Ong 
(sie L, àbà. V, à' 0... D, 9^ 20... D, à düéyovy C) $zó x. Prae- 
.terea v. 1 affert Gellius XVII 11. Macrob. Sat. VIL 15. Plutarch. Sympos. 
VIF 1, 1, respicit idem de Stoicor. repugn. c. 29. Denique Eustath. ad 
Od. 1612, 14 affert oivo mveUuovo v£yys, et ad Il. 643, 5 et 890, 47 
véyys mvevuovog oivo. "Mire Jahn in Herme VI 427 Petronianum c. 34 
et 73 tengomenas faciamus ad principium Alcaici carminis revocat at- 
que inde colligit, etiam Neronis saeculo Lesbii poetae carmina Romae 
esse recitata: atque alii quoque interpretes obscurum illud engomenas 
vel potius tangomenas à graeco verbo TÉyysw repetunt: quod quo iure 
faciant, non intelligo. — V. 1. mv sUnovcg oivo edidi secutus Athen. 
loco priore et Plut, ap. Gell. zvsouove olvo, unde Grotefend alii 
zvsouove JKoívo. Quod ceteri exhibent olvg. aveópove Téyys, inde 
videtur repetendum, quod fuit , antiquioris "poetae didactici versus: 
Oivo zou ovo vÉyys, píAugg 0  &mígov Kv eoeíng (vid. Suid. v. yy), 
quem imitatus est Alcaeus. — V. 2. O/weuc Seidler. — V. 3. 6. 7. 8 
adiecti sunt ex Proclo ad Hesiod. Op. v. 584, qui una cum initio car- 
minis attulit: gyeb à oix zeTélov vrdÓs dv vívviÉ, dvOsi ài 
x«l 6x6ivuos, vov ó£i ILLO o G t m OLL yvvaixeg, AezTol ÓÉ cot 
(vOÓosc, izxsl wsqaATv xol yóvava Z. fs. — V. 3 redintegravi 
et v. 4. 5 addidi ex Demetrio de elocut. 142, ubi omisso auctoris no- 
mine leguntur ,atque sine idoneo argumento Sapphoni tribuebantur: 
TYyvovvot ucl ezrÓ A£becc At oues, jyovv có uetegopüs: óc £z To) 
TÉTTLyOG" Ilvegsyov à" UzOXOxyÉEL Avyvoav dorÓdv, Ó vL XOT. 
Qv pAóyiov xatcav (ita eliam R, xoa9vog n) émunváusvov xocc- 
«vósím. — V. 3. Féósa Seidler, &£o Graevius, vulgo nr dv apud 
Proclum. — ' dzo XO É8L Scripsi, Demetrius à' onzoxaxgési (à ld. 
Vind. bztoxeveg ét, n Xe tO ÉeL, Cantab. ózo wxoereyfs)), Ahrens Uo, 
Iacobs &zó. — V. 4. TLÜXVOV adieci, vid. Hesiod. Op. 584. — (9.£ooc) 
ÜzzOT« qÀÓyiov wova yv mezTOUSVOV (aevo xorovc»5 scripsi; quae 
Hesiodus tribus verbis Qéfosog xc era s0g 605 significavit, pluribus 
persequitur Aleaeus. Omzorc pro Orw zov v correxit Ahrens, TETITÓL- 
Levov pro Énunveuevov Hartung; sed praestat fortasse tocéusvov ut 
xoa y&v ad müvro Xt. referatur, cf. Hesiod. Scut. 393: quos ó Aou 
xvavózttEQoG neve vívué O0fo igstóusvog 96ooc dv odo «eiüsuv 
&oyevot..— woody (Ahrens et Finckh xerovAé£y, i. e. cicada) sine 
exemplo posui, sed est principalis forma, et quemadmodum oióvo et 
oilówívo alia variantur, ita Aeoles «o6» pro c)eí(vo usurpavisse veri- 
simile. Alii aliter haec conformaverunt, Emperius $'éog Oz7z0T€ qÀo- 
yuóv z00g wo érov (eve uevog 97 xeuecdósa, Hartung óv&, T Ünvevot 
gAóyvov xa éco mem T Ae v OV X000 uot xer' «UAexag, lacobs Ore ror. dv 
qÀOyiov xcu cyéívav vmO mevoAo:g weroveívy. — V. 6. wol scripsi, 
vulgo óà x«i, Seidler ài, minus grata eiusdem voculae repetitione. 
Deinde Seidler yvveixsg uixQororor, vulgo quegororeL yvvebixsg. — 


ALCAEUS. —— 165 


40. 
Ilívausv, vó y&g &orQov zeguvéAAevon. 


. 41. [91.] 
Ilí(vousv: ví v0 Aoyvov u£vousv; ÓíxrvAog &uéga. 
x«Ó Ó' (euge xvA(yveug uey&Actg, niv ovt Olxu Aag: 
olvov y&g XeuéAag xcl Z4d(og viog Am9uxdÓsm ——— 945 
&vOgozouGuv iOcx  Éyyes xígvaug éve x«l Óvo 
6 mÀé«ug x«x xeqAmg, & Ó dréQe r&v dvígQav xUALE 
1 , , 
oo5T0. 
4 
| V. 7. à' Seidler vulgo à£ row — £msl wol scripsi, vulgo ézsí, — yóva 
seripsi, vulgo yóver«. Resp. huc Plinius Hist. Nat. XXII 43, ubi de 
scolymo dicit: , Venerem stimulare im vino Hesiodo et Alcaeo testibus: 
qui florente ea cicadas acerrimi cantus esse et mulieres libidinis avidis- 
simas virosque in coitum pigerrimos scripsere, velut providentia naturae 
hoc adiwmento tunc valentissimo.' 
Fr. 40. Athen. I 22 F: Kol d4Aegoo (AAxoiog)' IlívoQusv uz. 
E ubi V zvol réAierou. 
| Fr. 41, Athen. X 430 C: IIàg o$v £usiiev ó iml rocobrov quiomó- 
cue vugcAÀiog sivot cl xaO" fvc xol Óvo xvdOovg mívsw; «r0 yobv 
rÓ mOtmu&ri0v, quol XEéAsvxog, c&vruueQvvQsi toig oUvrOg bP*Ótyou£voig, 
quoi y&o (AAxaiog) llívogutv xrÀ. tva zQ0g Óv0 óqrOg wiQvávat xs- 
Aevor. V. 1—4 cum initio v. 5 rursus leguntur XI 481 A: "4Ax«iog: 
zívopusv xr. ubi cum x«l iv rà Ósx«vo sequatur, hic quoque librum 
indieatum fuisse coni. Meineke. — V. 1. zívousv, Meineke zovoyusv 
requirit, — c0 Avgrov uévousv Welcker scripsit, v& Avzgv' &uuévousv 
Porson (ópupévousv Ahrens), priore loco Athen. róv Aógyvov ofévvvusv, 
altero vóv Ajzvov cupévousv. -— V. 2. xaó à  &sioe L altero loco, 
x«üàc sioe B, xcóOaos, P, x«óÓcoor V, priore loco x«ó à' dvasigr 
(&vasíog P), Ahrens eggs. — «ir óvt Oixi Acig scripsi, Athen. pr. 1. 
ef rà zowAc, altero l. «& ve B, ct và P, o? à V, ct và L, zouxAlug 
A, movie P, mowAAeg B, zov«tAAng VL. Poeta dicit: sive quod aliud 
vasculum vis depromere. Og sive Joiwig Alcaei sodalis est: Et. M. 
216, 48: Bówyuw Ovouc Alolwóv, moQ& rÓ (jxyog, (j&*gig «o Qvxwyis, 
dg Umzxog immig w«Ll oixog oixég, ubi "Izzig et Oixig scribendum, Nomen 
comparet in titulo Argolico CIGr. I 1210 KeAA1uxoatlg Oi«tog. Ut Bówyig 
x Alcaeo fr. 35 petitum, ita etiam Os et fortasse Imggc. Cum forma 
Aeig compono Hes. s/»7 Agg* i&v voAwregs (fort. est Corimnae). Alcaei 
locus varie tentatus, Schweighaeuser díreig zowx(Ae:g, unde alii are, 
Seidler à Jér«, Meineke antea véuere, Ahrens ewe zmoix(ioig vel ew 
dz) ifo, Cramer everozouíAcig (more mown(Loig), Hartung aimv- 
voxou oig. Schmidt gere AewQte 7ow(Ac:g, quod interpretatur bello 
confecto. — V. 3. oivov, Athen. priore loco oivog. — ZXsuéA«g L, 6s 
u£Aug PV utroque loco, — víog omissum est altero loco. — Aoc01xcÓsc 
Sehweighaeuser, ie9uxaós' L, AdOu x«óÓ' V, AdQu xadÀs P, lau xaÓ^ 
iàv B, ut possis 4«9«x&Ó0s«v coniicere, altero loco Aa9ux5Qóso. — 
V. 4. £0ox', libri £óoxsv. — £yyse, altero loco PVL 2yy£at. — «tovoug, 
À sugvoug, P xiovàg, CVL x(vc, altero loco x£ova. — óvo altero loco 
om. Leguntur haec etiam X 430 A: fygevs xéova sig (sic ABP, xéov« 
tg VL) Eva xal àvo. — V. 5. màéeig, altero loco zmàsíovg, Schweig- 
haeuser zàsíe:g. — Deinde libri ««* xsgaAeig (B, «epoaag PVL) à' 











166 . POETAE MELICI. 


42. 


Kov vüg móÀA« mzo90(G«g xsqpdAog waxystvo wogov 
x«l xev v z0À(c0 OT1950g. 


43. [85.] 


Advaysg zor£ovraL 
- 35.4 m 
xvAuyv&v &zo Tuv. 


44. [30.] 
Mnqóiv &AÀo gvrsvone mQórsgov Ó£vÓguov &uméAo. 


&vso« (BP, à" &vége VL) vàv frígov. Porson másíotg wc» wxsqoia* à 
0' íéríga wtA., contra Matthiae zAs/otg: wox* xeqoAdc Ó' & Er£ga. distin- 
xit hiatu intolerando, quem ut removeret Schneidewin «& Jerég« vel 
& à' évígo proposuit, utramque in partem falsus, nam litterae .- nul- 
lus est loeus, ut arguit Sappho fr. 1 v. 5 ««v£ocove, traiectum autem ó£ 
.in Aleaeo non ferendum: eo nomine praestat Heckeri coniectura & à 
ívíga vàv fvígav wax wsqalàg xvii. Sane xctà xsgaAZc, quod est 
praeceps, praecipitanter (proletarii x«rexégaele dicunt) minus com- 
mode cum £ygses quam cum oó$5ro iungitur, atque huie distinctioni 
patroeinatur Athenaei alter locus, ubi fr. voce zàée:g terminatur, quam- 
quam huie argumento nón nimium tribuendum. At z4ée:c nudum 
displicet, eum simplex ovo satis planum sit; itaque Porsonum 
sequor, neque vero mendi immunis est locus; fort. scrib. zmAéeug &g 
xsqoAGg, i.e. plenas usque ad summwm, quemadmodum Athen. XI 501 A 
et D cróu« et zoócozov de culice dixit. Apud Theocr. XXIX 20 
legitur &g (A eig), sed fortasse antiquae Aeolidis fuit x&c. Denique 
&reQog pro fregog scripsi, quemadmodum Aeoles &réov: dixerunt (Cram. 
An. Ox. IL 160), quocum convenit Sapphicum x&végove. — V. 6. octo 
P, vulgo ó$síro. ^ 

Fr. 42. Plut. Sympos. III 1, 3: ó:0 ucAwcze rovg dv9uwovge (Blom- 
field &vg9uvo)g) ix rov rooynuAcov woO9czrovtsg vzotüvuídeg ixdiovv 
x«l roig &zó vovrQv qogoig fyovov và cr9T.'uegrvost Ob AÀweiog 
xsievov worayéui TÓ uOQOv coTOD xocà rig mz0ÀÀAC me90(cog 
xtpoAüg x«l vO mz0ÀLÀ cr59606c. quae in ordinem redegi. — V. 1. 
xcxyecro nunc scripsi, olim zevcov éuoí (rectius Ahrens ysvov) — V.2. 
Kock ezj9sog &vv5tivov supplendum suspicatur, quo supplemento 
facile caremus »-vid. supra fr. 36, quo non minus apte Plutarchus uti 
poterat; nam haec duo fragmenta simillima, neque tamen Plutarchi 
locus ad fr. 36 v. 3. 4 referendus, ut Blomfieldo visum. 

Fr. 48. Athen. XL 481 A: 4Ax«iog ... xol iv và Ósudto: Ad- 
r«ysg xvÀ. €g Óieqógov yuwouévov xol iv Tío wviíxov. Cf. Athen. 
XV 666 B: zixoagyog 0^ ó Mecom»iog ... iv vQ msol Aiwa(ov xal 
viv Àer&ymv qmol» eivai Xwxtiixóv Ovouo et XV 668 D: Ori 0b fomov- 
ÓwGro zoeg& voig Zuwtiióvoig Ó wóvra(jog OrAov ix vo9 wol olwnucre 
imus vj moidiG weracxevofsoUni, dac Íoroosó zhweeoyog Év róÓ 
m&ol "Auo(ov. Fort. v. 1 scrib. ói zorQvrcu — V. 2. wviuyvàv dm 
Tutav L, xviégvav àzó Totav PV. Praeterea in edit. 1 cz» scripsi. 

Fr. 44, Athen. X 430 C: Kel xo9ó1ov ài cvufovisvov qmnoív 
(AAxaiog) Mm9iv «c4. Eadem Eust. Il. 1163, 11. — uzóiv Eust. CL 
me: un9iv ABPV. — óé»ógiov Ahrens, codd. óévógov, Bentley óév- 

Qsov. 


ALCAEUS. 167 


" 45. [28 b.] 946 
'Hoog &vüsuósvrog émétov égyou£voo. 
OTLURTM T UE LIT. oct E 
év 0b xígvavs vÀ ueAutÓtog Ovru viyiGTG 
xg«rnoa. 

* 46. 

KéAouaí vw vÓv qyagísvra Mévove xcAsoGat, 
e qQ5 GvuzxoGíag ém  Ov«ow &£uow yeyéviotat. 


41. [34.] 


"AÀAora uiv ucAukÓsog, GAAOva Ó' 
ófvrégo rgQuJóAcv &Qvrxusvot. 








48 A. [26.] 
Koovíd« f«cíAqog yévog Ai«v, vóv &guovov ze0^ Av(AAca. 
48 B. [49.] 947. 


e. M(AAeU, 0 yüg Zxvüixag nés. 


Fr. 45. Ath. X 430 B: T'o? à' £«gog (zívov sooíoxsrat AAxaiog)* 
'Hoog xrÀ. xal zgosiOov: iv Ob uní(Qvavs wrA. — V. 1. éndiov ACP, 
£maiov VL. Post hunc versum inserendum cehset Kock fr. 46, non 
recte, nam est illud novi carminis exordium: solet enim Hephaestio 
quantum licitum erat, primos carminum versus adscribere. — V. 2. 
x(gvars Matthiae, xwovürs AB, wiov&rtat C, xígva rà P, xéove vOv V, 
x(ovo róv L. 

Fr. 46. Hephaest. 41: Tó uiv oov AioAwuóv £zmog t0 xctaAQwnxóv 
roi00róv jorw KéíAouaí «rA. .Alcaei haud dubie est, Neue non recte 
Sapphoni tribuit. — V. 1. «éAouet, x£Aioue, HFl Mingarelli cod. Nan. 
489. — Mévovo, Mívo« Ming. — x«A£ocoi, À et edd. xoAécor. — V. 2. 
«6 xor Ahrens, vulgo sí xo7, iyor B3, £gogv B2. — im óv«cw, HBFI 
émovaciv. 

Fr. 47. Athen. Il 88 E: AAxeiog: 4ÀAots xrÀ. Hespic. Eust. 
Od. 1910, 18. — V. 1. &A1or« bis Blomfield, vulgo &A4ore. — V. 2. 
ó£vríoo Blomfield, vulgo ó&vrégov. — dovv9usvor scripsi, vulgo «z- 


TU ÉvOL. 
Fr. 48 A. Hepbaest. 601: 'O óà 4Àxa«iog xol mevreauérQo cxara- 
lqxvo iyencero' KoovíOda gc«ciATOG xrÀ. — mé0' Casaubonus, libri 


z«i0', "urn. zó0'. Cf. Choerobosc. Epim. I 95 (Bekk. An, III 1183): 
icocviAigag wiiDévra, olov ó Bíag vo9 Bí, 0 4dgvag vo) zlQva, 0 Goag 
r00 Oó«, óg .. . Ó Alag vo Aia ... maQ AAxaío' Al«v vÓv Gpr- 
crov. Mihi grammaticus, qui accusativum interpretatur, errasse vide- 
tur, credo A4i«v scribendum, quemadmodum 4A exhibet: M compel- 
latio haec carminis exordio satis conveniens. Deinde sic fere videtur 
Alcaeus scripsisse: 


Qaiciv ig Tootav vóv davaov FAOtusv. ... 


Cf. Scolion 17 ap. Athen, XV 695 C. 
- Fr. 48B. Eustath. ad Dionys. Per. 306: "444o. dé qacw Evtgov 


168 POETAE MELICI. 


- 49. [50.] 
"Os y&g Onzor -AguóvóÓwuóv qoid ox azxéA«uwov £v 
Zmigve Àoyov 
simqv' qocu«v vqo, zévvyoog 0^ ovósg méAsv. ÉGAog 
ovó0b ríuLog. 


«50. 
255 5d Zoxíuou Ó' &guGrog &uueveu 
zovov' «i óé x Oóvgou F&üvs zegl qoéveg oivog, «v ólg 
&9 Log. 


sive, coUrov AyiAéo zogd Zoos (jacilta vàv vónov, 0g 1jo«c01 cs cijg 
Tgwysveíag nsuqOsíong $xsi wol Cuswwsv imiudwwov, É& oo tómog Agü- 
Astov. ot Óà rovro Àfyovrsg megeqégovou u&orvoc zóv AAwotov Aéyorvcza- 
AxyvAl ev (Ayiàeog MbKm var, lect. R) 0g rz&g ZxvOux&g (Km cxv- 
Ouxec, roig Zxvüixoig M var. lect. R) usóéscg. Eadem Eudoc. 86. — 
9 scripsi, Seidler ó, legebatur 0e, cf. ad fr. 1. — qu£óeig Seidler, libri 
ueÓécug. — "&g scripsi, legebatur vc. Pariter in App. Anth. 107 legen- 
dum o/0s xol EAAdóL y& Oovioc)óvav P£z0gov, ubi và» scriptum. 

Fr. 49. Schol. Pind. Isthm. II 17: Xeoxuere, yonuov vno: 
ro)rtO dveyodqevet uiv s(g vàg mzugowweg vm ivíov, &mógO9syue Oé 
icvwv AguotoOuov, xcÜdzmso qol Xovowrzmog iv vÀ msQl mogouudv: 
rovrov Oi vóv Agur00nuov llívócoog uiv o ví9mcw £i& Ovóucerog, dg 
O5iov Ovrog, Oc &orw 6 roUro simov, uóvov Ói iomusioceto vqv ma- 
toíÓc, Or, Agysiog" AÀwotog Ób xol v0 Ovoue ucl viv zeroíde vídnow, 
ovx Aoyog, «Ad Zimcormv: Qàg y&o O5zors q«civ AgioróÓQuov iv Xm. 
Aóyov oo» &mzcAcurov simsiv w:1. Eadem Diog. Laert. I 31, ubi og y. 
0. Ag. 0v q«cw ovx Oz. $v X. Aóyov símeiv .. . ic010g (cod. Mom. 
écAóg) verbis o903 r(uiog omissis. Cf. Suidas v. gorgore, yo5uer' dvo, 
zevLqQ0g Ó' ovOf£zov £o940g .. . xci Alweiog' dg y&o Ornmor 4pwro- 
Ónuov q«cw év Z2. ovx &. À. sizeiv yonpove xci và ££ne. Respicit hue 
Zenob. VI 43 ibique interpr. Arsen. 476. Apostol. XVIII 32. Paroemiogr. 
T. II p. 129. Fortasse autem hoc fr. sicut fr. 51 rectius adscripseris 
Stasiolicis. Correxi haec iustis versuum numeris restitutis. — V. 1. 
qoo. et v. 2 siqv (sizijv) Schneidewin, legebatur q«ci»v et simsiv. — 
V. 2. £elóg schol. Pind. et cod. Monac. Diog., 6940s Diog. et Suidas. 

Fr. 50. .Alcaeí haud dubie sunt versus (ut iam olim monui, ubi 
fragmentis adespotis inserui), quos adhibet Demetrius zl zowjucrov 
Vol. Hereul. Ox. I 122: :0egus | — vÀ.svoL..vo|..Ósxsvm — ome | 
«4 Q8v&6 0vvOS OrÓLOTOLOS xcv ^g xeqoAov xcvuozotov JFov | jou 
Quuov cuwxuevot | zeóczerousvog | v«xerqvoOovuszo | ...... &£» TQ... CL 
... | vox«v. Avrc xcov. Eadem nuper repetita sunt Vol. Hercul. coll. 
alt. T. V. 19 non sine scripturae varietate ! V «oue | — » uev V1 — v. | 
— Ósxovo — ons | — veg Quvog oró, | V — og x«ro yea xsqo|Aov ovtoy 
— v — yov c uodvpuov eurtcus|voc z& . evovouercg | vomer — nvoOovxer. | 
— &VzL — c | voxcit. Novo xcv. Quae in hoc chartae frusto legun- 
tur, omnia poetae attribuenda sunt, praeter novissima verba, ita ut 
opinor corrigenda: xoi z& «vv xci 'I(v(xog) Praeterea respicit De- 
metrius hos versus p. 122 ed. Oxon., p. 20 ed. Neapol, ubi iustus 
chartarum ordo servatus esse videtur, sed quae hac pagina leguntur 
aegre expedias, v. 9 vet met gos — v. b. » — oyepgovótozov | «vct 
TOUVU. gevyous v — A«v — ot — cotegm | — ou Aeyovow guzvo | — 





, : |. ALCAEUS. 169 


xümog y&g xeqdAav x«t(óyev vóv Fóv 9«u&k 9Uuov «iri- 
igevog 

ztümusvóuevóg T' dodfs. TÓx. oUxéru. FKavókvew m 
vtvÓe, xÓ. 


(o)uvra (xol) rox^ [Ox. rof] | . (xc 9)exs . eÀov xcvw|(xyn) xs [Ox. x«] 
tov t. (y) . (gy) . (2)ea» | .. (y) . v« [Ox. 4] («av vo) vov . (rv) . . ego . 
wywnv [Ox. wnvov]. 

Apparet poetam enarrare, quid patiantur qui vino se obruant, 
numeri autem carminis sunt iidem, quibus in stasioticis fr. 15 Aleaeus 
utitur, et in scoliis fr. 49, ut recte vidit Blass, itaque licet iam verba 
mendosa et hiulea ad certam normam exigere. V. 1 seripsi (Goxéuo)t 
à' &oio(rog P)uusvot ()vo(v). ubi &oirog est feliw sive beatus, cf. 
Hesiodi fr. 95: à réxvov, 5j ucA« à5 6s movnoórcrov xcl guótov Zsvg 
iréuvocs mar. — V. 2 facili negotio quid poeta scripserit, assequi 
licet (e) àé x óvi(c. FaÓv)e msQl q)oéveg oivog, «v Ólg & 91106. z£ol 
qgéveg satis tuetur Homerieus sermo K?xAozc« zsQl] qoévog TAvOsv 
oivog, mtgl qoévaeg fusgog afgsr alia; dig 9410s consulto poeta dicere 
nialuit quam pervagato roig &9A.0g uti. — V. 3 x&zog yàg xsqcAev 
xctícyet, i.e. gravedo, w«onpoota. Voce x&zog, quam Alcaeo restitui, 
utitur Eurip. Phoeniss. 854 xci zmvtÜu' &990i0v, x&zog ixjAov 6000, 
i. e. lassitudinem, ubi perperam nunc cizog legitur. Ab hae voce om- 
nino separanda «zog i.e. habitus sive spiritus, quorsum pertinet gra- 
riter corrupta glossa apud Hesychium in hunc modum emendanda: 
xazov mÀóog* qdovyb. — cvóv Küv €«uc& 9vuov attic uevog zeÓnusvó- 
nevóg v coefei. Recte mihi videor miücuevópevog restituisse, cf. He- 
sychii glossam: zeócAevópevot: uezepuelóuevog, uve ópevog, quaim- 
vis vitii non sit expers. Sed &odfet (cf. Hesych. &odfsw' Avmtiotwo), 
quod a litterarum vestigiis nimis recedit, non satisfacit, malui tamen 
ita, quam xe/re: scribere. — V. 4. TÓX' OUxÉTL Favüdvti: zz 1évós, 
zà i e. non amplius placet cantilena convivalis zÓ vüvós, mà, sive 
zà, «ios zG malis; cf. Ale. fr. 54. Pro zóx' possis etiam và Ó" scri- 
bere, — TL 459 somnia silentio praetermittere sátius, Blass in Mus. 

| Rh. XXXII 459 haec ita. refinxit: . 0b xóvnQ . . mepV qoé£veg oivog, 
| ov0  iérgiog: | xévo yao xeqcov xetíGget, róv Fóv 9«uc 9Uuorv ciri- 
| pevos, | miÜctQvópevog T& xsv 95: ubi xov idem sit quod xovei i. e. 
éveoyei, (cvQtog autem vocabulum omni auctoritate PRAE denique 
*ér0, quod est in charta, quid sibi velit, non intelli — Quod 
Sapphus nomen in proxima pagina 123 ed. Ox. (ed. -" p. 16 B) 
delitescere olim suspicatus sum, iam dudum abieci, seribendum videtur: 
£go qol caqàg TÓv év tr éoexí cov GvvIGTÓuEVOV Qvuóv x«l 
r«QdGcovte r7v wvy5nv: quae si ordo chartarum iustus in ed. Ox. ser- 
vatus esset ad Ibycum posses revocare: sed ea quidem in re potior 
Neapolitanorum auctoritas videtur. Hac mea coniectura abusus Har- 
lung ex his Demetrii verbis Sapphus versiculos restituere periclitatus 
est. Item vana specie deceptus sum, cum p. 128 ed. Ox. Alcaei et 
Sapphus nomina deprehendisse me existimarem ... rmoi ztQa yp ecco] 
«bor Oi yào rv vtQ0gCovacv &àüniórqra mztQu TOU vmÀ.. mOTUCGUV 
elelv "ixaiog ve x«l Zw x, nam ed. Neap. p. 18 exhibet omuacur 
&£kGtp , Nl — ^ | avrcxouG ,9ngo. Sed recte agnovi Furipidis et Sophronis, 
nomina p. 116 cx. z«o' Evgsuxíóg iv vwcaviot (ed. Neap. 4 À) i. e. v 
iv Avwvyuvío, et p. 127 Ox. moig ix và» ZXoó(qo)ovos usíuov (ed. 
Neap. 14 À): item ad Sophronem referendum quod legitur p. 121 B (13) 
roig zwQOEX*tWLÉvO:g v7.0 tijg tlocyouévng yvvowxóg: Kowónv uiv yaQ 





110 POETAE MELICI. 
51. [59.] 


Ilévoeg x«l moÀ(ag 9«AcGG«g véxvov .... 
... Ex Ób ma(ücv ycívous qgévag, à 9«A«co(n Aíxag. 


52. [60.] 


Ex 0b movqoíov mzówue Zhwvou£vm zegícócv. 


53. [36.] 948 


Oivog y&g &v99omowg Ó(ozvQov. 


*54 A.B. 


Xaigs xol zo v«vós. 
ZeUgo GUuz OL. 


evoperozónosv. Sed apographa huius libri tam mendosa sunt, ut re- 
stituendi labor fere irritus sit, nisi planissime investigaveris, qua de 
re Demetrius verba faciat, velut p. 121A (p. 1D, qui locus haud dubie 
ad vóuov IIvQixóv eiusque partes spectat: x«l 7] pereo TOUTO ,6zovàyj, 
Ore vo 9tà vevxí Geyt omovóde ÉmireloUow of TEQLOLXOUVTEG TÓV TÓTOV 
ixsivov: sivw uégog Émóncsv v0 AeyOusvov XOT y OQEUGUT. (Ox. xe 
x0916v , Neap. etiam vitiosius xot . 070v), £v o uec Tv veixnv 0 
90g 40g eL. £z. à" £n z&cw TÓ Gvouyuóv Zyov roU Ogcxovrog iv vÓ 
éeyéro sive iv v. éoy. eyówi. 


Fr. 51. Athen. III 85F: Mvnpuovisov à" c vcTS (reAM vns) "ApuoTo- - 
qvis ó Yoouuieixog iv và mtl Tüs &yvvufvgg owvrdAgg Óuofee gnolv 
&ivot Tàg Aenaóog vec xolovu£vate v&AÀtvoug. Kadag. à' ó Mirviq- 
veiog iv rÓ mol fg mg Alweato iemdóog zog 7Ó AÀxoto 
yov sivot àv, E q €orx IIécoag xtÀ. vg £m TEÀEL yey9dqü ou: 
"Ex Aem i t vog ge. zv. o 3 Agicvogévns yedost «vtl v0U 
Aezeg yéivg ^ot qeu ovx E Zvkotoroyov. &xOsbduevov Aéysw tig Àg- 
zO0«g* vr& zci0cQie OR m &v sig TÓ orOu« Acocw, cbDAsiv iv va$- 
veug xol zotsw. — V. 2, éx Ób mo(Óov Ahrens, libri ix Aezeóov. 


Fr. 52. Athen. XI 460D: 4ÀAx«tog* 'Ex Ób zov. n ovg Ouwvo- 
piívy zoaQíc Óov (sic PV, zepícóo»i A, z«oíc0ov L). — zovnoíov, 
suspicor zo TÜ QLov scribendum esse. — ad» "s i. e. mívewg, antea 
scripsi zà, vío:g zhiwvouévg, Ahrens zowvsw, idem dativum Zzhrou£vy 
restituit. 


Fr. 53. Tzetz. Lycophr. v. 212: Of oivo9vrsg và vo? Aoyuuoo 
&zógonra ixqeívovow: 09tv wol Alwaiog quoív: Oivog xz. 


Fr. 54 A. B. Et. M. 689, 51 (Favor. 395): "Ectt «ol énue mQoGteDttL- 
xOv ztoQQ Aloisio, olov: yaios xol TO, ómtQ Aéyevat iv frígo 
cvpzo09:1, ubi V «vrl. 09 GUumoQ. 7j ix vov mà r0 mà. Redinte- 
grat Et. Flor. Miller Misc. 258 yeios xel mo vüvÓs et óc0po cvumoQ. 
Ad eundem modum in vasculis pictis Atticae officinae legitur y«ipe 
x«l zíeu v5vós, et in alio ziv v&vós Aevecoo. 





| 





ALCAEUS. 111 


IV. EPOS TIKA. 


55. [41. 42.] 
"lIónAox &yve usiÀvóueuóe Xázgo:, 
OéÀo ví Feímqv, &AAC ue xov alos. 


56. [40.] 
Zé&au ue xcouitovra, Ó£&au, AíGGouo( 65, AíGGou«t. , 


Fr. 58. V. 1. Hephaestio p. 80: T'/usroov Ób GwerdAqxrov t0 
rOjrOU mzéQutréÜOov GvÀAA«fH vij veAevTO(G, wcAoDusvov Ob Alucixov Óo- 
dexacolAefov, olov: TómAogz «vA. — (ómiow dyva APE (nisi quod 
&yvà), (óniox  &yvà S, (ónioy &yv& vulgo, psilosim iam Schneidewin- 
restituit. — usAAugóusids APES, ut Hermann restituit, usAuyoueiós Fl, 
usAuóusiüeg C, vulgo useuugóusiós. Formam pueugous(óng, quam sup- 
peditat Hesychius (interpretatur zoeDysioc, rÓOysioc, TÓsiw, mocbvooc) 
respuit numeri lex. — V. 2, adiunxi ex Aristotele Rhet. I 9: Tà yc 
«(oyoà aloyóvovrut xcl Afyovreg xol ufAMovrsg, GomtQ xol EZoemqo me- 
zoím«ev simóvrog vo AÀxa(ov: O£lo wt. AL msg wA. (Sappho 
fr. 29). Cf. etiam Cram. An. Paris. I 266, 25. — Jsímqv Hermann, 
v'^sixQv Ac, v' simsiv QYbZb. — d&A1& et seqq. om. Zb. Affert haec 
Anna Comm. Alex. XV 486 sed errore Sapphica dicens: 7govióuqgv i 
x«l zmüccv rjv rQv Boyou(lov Ouy5uoacQ9oat. cÜoscw, cAÀAC Q8 woÀUtt 
x«l «(ódg, Og zov qmnow 75 «cA; Z«zqo. Hartung xoA9st vig | eios 
scripsit. Recte me hos duos versiculos copulavisse praeter alios etiam 
Welcker largitur Kl. Schriften I 111, quamvis olim dubitanter locutus 
de Aleaei amore erga poetriam aequalem. De iis, quibus haec temere, 
ficta videntur, qui Alcaeo hoc carmen abiudicant, dixi ad Sapph. fr. 29. 
P^ asian ut de numero v. 2, qui Alcaicus hendecasyllabus videbatur 
Oflo vi Fiímqv, dAAd ue wcoAvti | Aloe, meam discriptionem tuear. 
Ego addidi «/àoc hendecasyllabo, ut iam v. 2 plane congruat cum v. 1. 
Existimabam »xoc4vs& et «idee coalescere, ut est in Sapphico versu 1, 
11: mÓxve Owwrüvrtg mríQ dm ogdvo «i9s|oog Ói€ uécco. Quod si 
synaloephae asperitas offendat, videndum an forte Aeolenses poetae 
passim in his versibus dactylum geminaverint, quandoquidem dactylus 
hie est trium temporum, ut commode in locum trochaei potuerit suc- 
cedere. Vicissim Aleman et Corinna in logaoedicis carminibus interserunt 
versus, in quibus dactylus plane non comparet. Accedit, quod Seneca 
in tragoediis eandem licentiam admisit in Sapphicis versibus, nisi quod 
secundum et tertium locum occupant dactyli, ut 


Si qua Parrhasiae glacialis Ursae 
Troia qua iaceat regione monstrans 
Sumere innumeras solitum figuras. 


Tragicum latinum, quamquam rhythmicae artis non satis gnarum et 
saepius magistrorum praeceptis male obsequentem, haec nullo auctore 
novasse non credibile: videntur Graeci metrici hanc ipsam licentiam 
agnovisse in Aeolensium poetarum versibus. Neque apud tragicos 
poetas eiusdem licentiae exempla desunt, quamvis a nostris magistris 
non sint animadversa. 


Fr. 56. Hephaest. 30: T'erogéguérQe Ó£, olov v0 too AÀxa(ov: 
4ébar: xr. Eadem Schol. Heph. 168 et Schol. Aristoph. Plut. 302 et 


112 POETAE MELICI. 


51. [91] 
Oivog, & qíAe mei, x«i dAd9co. 


58. [43.] | 949 
.. Ooxév éyo xov 
ev Mo(óctg &AÉyo. 


H 59. [69.] 
"Eus Ós(ÀA«v, &£us meGav xexovivov msÓfgyoucav. 


60. 
"Emxevov KuzgoysviQeg zaAdueuGuv. 


Apostol. V 98d. — *copuefovre libri, xoudccóorrc Blomfield. Deinde A 
Acccoue, cà A(ccopot. 

Fr. 57. Schol Plat. p. 377 Bekker: Oivog x«i din9sio éni 
TÀÓv iv uíüw« v5v Arg euo AeyOóvrov: £cri Ót Gopatog AÀxatov aoyá* 
Oivos xvÀ. x«l Oróxoirog. Cf. Ath. I 37 E. — dic9co Matthiae, vulgo 
cAm9siu, nisi forte praestat &4&9s:c, ut plana sit sententia. Apud 
Theocr. XXIX 1 pariter scriptura librorum fluctuat. 

Fr. 58. Schol. Pind. Ol. X 15: Aléyor: Suv. ucl Alxablog: 
Ovx iyo i$xov v ;Mosscaig &À. mze«gd TO GAÉysww «ol qoovt(óc 
zoiiv. Scripsi oóxév' £yo Avxov éív Mo(ccig, conferas Horat. I 
32, 9: ,,Liberum et Musas Veneremque et illi Semper haerentem puerum 
canebat, Et Lycwm nigris oculis nigroque Crine decorum. et Ciceron. 
Nat. Deor. I 28: ,JNaevus in articulo pueri (fort.:: im articulo Lyci 
pueri) delectat Alcaewm. .At est corporis macula naevus: illi tamen hoc 
lumen videbatur. Alcaeo Blass Alcmanis nomen substituit, ut gram- 
maticus Laconici poetae versum Fr. 23, ? (ox. éyàv) Aóxousov 2v Hreuon- 
cw cAéyo adhibuerit, quae speciosa magis quam vera est coniectura. 

Fr. 59. Hephaest. 66: Kcl 0Àc n oov oportet yéyoomvau lovi. 


. AAnato Ób z0ÀÀc, Gozo xol 16s '"Euk wr. — z«c&v Turneb., 
m AFl, zoic&v Ahrens. — «exorcérov, Ursinus S xexovecvav, FIBH 
Pridie — miü£yowav Bentley, zéó' "Iyowev C, mid" éy. FIBH, 


xot" £gowoe» A, unde P zeis Ó' fyowav, móÓ £y. Turneb. Legitur 
versus etiam ap. " Gramm. ined. ap. Hermann El. Metr. 472 et Gramm. 
Harlei. p. 332 ed. Heph. Gaisf. 2 (ubi recte bis £us scriptum, ib. zi" 
£yovcov) Et rursus Hephaest. 120, ubi docet hoc carmen ex strophis 
denorum pedum compositum fuisse: xor og£ow, ac év vQ mag Axe 
&opert, o9 7, &oyn* m: ui »tÀ. (ubi codd. et ,edd. similes ut supra cor- 
ruptelas exhibent): .&metgog uiv yàg dv vig Qv gijetev eor é ópoíov 
&ivot, iE lovixije dm &iecovog ov&vy«g XOT Le TQOULETOY , queis. ó 
inei) xov Ófxo ógdusv c UTO cv$vy(íag XeTopLeTQOULEOV, xc GyÉGty 
c'rà yeyocq 9o. geuév. Zhómso xol và uovocrooguxG Goporo, Ofxe 
óvra ovívyiàv, oUvo zsz009oc. vouífousv. 'eb rursus versum repetit 
p. 121. Cf. Bentley ad Hor. Od. IIT 12. 
Fr. 60. Cramer An. Ox. I 144, 6: Tov zévo Ó dógicrog OqtuEv 
tiva, Émsvov? AÀwaiog xéyonvou: "EzxsrOv Kvmpooyv zuAlow6nour. 
Cf. ib. 179, 3. Etym. M, 666, 51: O ebreQog cógiorog Émsvov, oiov: 
Entvcov Kvomooyevijug (e. Flor. Kvmgoyévqgoag) et Favorin. 354, ubi 


TTE 
at 1 





ALCAEUS. 113 


61. 
Tso£vag &v9og óxogos. 


*62. [124.] 950 
oc JA MESE pun CURES GRO APT 


KóAmo 6' iüctavv &yvow Xdgureg, Koívoi. 
*63. [25.] 


"A«cgov uuu. r&v (oxoAzOov. 


V. EE AAHAQSN EIAQ9N. 


64. 
Kal màs(óroig é&vaGGe oig. 


KvemgoysvQrq. — meÀdueiww Schneidewin, praeterea Ahrens Kvzo- 
ytvje«e requirit. ; 

Fr. 61. Cram. An. Ox. I 413, 23: Zigreirot z«oà vÀ Alwae(o 97- 
Avxóv: Ttoívag wrÀ. zOg 7 rígsvo tlonxsv; wal fovwv símsiv Ovi dmO 
ToU rfomv Tj yevvxj) vfgtvog" wal pevdystL 5 yevuxi) £ig £o98iav 0 v£gs- 
vog" dz0 roorov QnAvxóv vtgífvg xol AloAwGg: vtoéívag d. 0. Crina- 
goras Mitylenaeus, qui quidem alias non solet Aeolensium poetarum 
vestigia sequi, Anth. Pal. IX 430 v. 7: (yy 9' d4ocoráro Ttofvnc 
pvxQuccu. uócyov. Ad eundem modum Ross (Inscr. II 190) voluit in 
titulo Patmio legere: 7 0à vi9vo £x (v)s(o)É(v)ngs gms &wvoogog ioci 
IIérvog, sed hoc nimis incertum, Welcker x ysveze, Franz £w yeverije 
praefert. 

Fr. 62. Hephaest, 59: Tà ài uéonv uiv fyov TÜv Gvtri6TQGTUXTV, 
TQezOUuívv wx«r& rÓv zQórtQov zó0« tíg v& récc«Q« rov Oicviia(jov 
cynuoru, £xorígoOsv Oi ràg leu(uxdg, Ov 7) moutr wc dz czovósíov 
&ogsvow, AAxpaixóv (C a pr. m. N dAyoixóv, C corr. PE AAxoixóv) 
x«Asite. Óo0sxccvALoQov, olov: KóAzOo 6 wA. ubi Fl xóAzog Zà££a9". 
— iífavr' scripsi, legebatur Zü£&av8. — Ko(vor, ut poeta puellam, 
cui Koiwó nomen, alloquatur, scripsi, legebatur Koóvo, in cuius locum 
Hartung *oóvo substituit. Est exordium carminis haud dubie amatorii; 
nam: puellam a Gratiis nutritam et educatam fingit, eodem fere prae- 
conio ornans, quo Theocr. XVII 36: T&gc uiv Komoov fyowa Zwwvag 
mÓórwvi« xoUQc xoAzov ig s0d0r5 ócOwag $osucÉero gysiomg. Non recte 
haec interpretatus est G. Wolff, vide ad fr. 6. 

Fr. 63. Apollon. de pron. 384B: cà y&o AloAsvow £fvex« tüg Gvv- 
véÉscog mOÀÀAdxig dmo(RWAis: vÓ 9 Quà sOqovíuv: ísicov wrà. AÜ Of 
x! wrÀ. (fr. 17) "4Axeiog. misi forte hoc prius fragmentum Sapphus 
est. — "Ióxoizov, coriiciat aliquis iózA4oxov, pro và» M. Schmidt 
tüAliw», quod si probaveris, correctio /ómioxov iam necessaria, ac prae- 
terea malim v&viv, cum aphoniae e &pps. pro &upar sit adscitum, 

Fr. 64, Etym. Gud. 102, 31: "Hvaccsv, i&vacotv. Kal wA. Aà- 
x«iog. Eadem Cram. An. Ox. I 169, 3 ubi zv«ecs Asoig, sed supra 
adser. &. Christ &Fc»«ccs, qua coniectura nihil opus, nam iam multis 


174 , POETAE MELICI. 


65. [96.] 
Ilocv« uiv "AvvavÓoog AsAéycow zóAg. 


66. [82:] 


'H zov GvvayavógovÓcousvov 
GrQ«vÓv voutGuévou svéowca. 


61. 951 
Tóv q4&Awov G&xog £o. 


68. [84.] 
Il&uzav à' irógc6 , ix 0 FAsvo goévag. 


locis littera Aeolica evanuit in horum poetarum,carminibus: inde apud 
Hermann 7«66s, ubi Bekkerus J5v«ocs scripsit, quod plane vitiosum. 


Fr. 65. Strabo XIV 606: Tv ài "Avvavógov 'AAxetog uiv xwisÜ 
Ac éyov mÓÀw* Iloóz« x1À. — moor« Friedemann, vulgo zoór«. — 
uiv codd., vulgo ui» xol. 


Fr. 66. Hesych.: "Ezimvivow emi énov AioAiág. xal Axa i Log 
5] z0v GUv&yc«vÓocovÓóocué£rvov orQeurOv voutcuévou zv£otca, 
Fortasse Antandrus urbs erat commemorata, cf. fr. 65, quemadmodum 
etiam M. Schmidt legendum coniecit izov ovy. "Avrévóoo ES G19ó- 
TOY. Heinsius svyay' dvógdv Osdcouévov. 67. 1Ó vouicuévov mv £oLGe,, 
vel Svveyoy* dvÓogàv Óvcusvíov, Ahrens Jj mot cvy dvügàv Ovcusviov 
GTQÓTOY mÓliGu. énumvevorico qiav víov, Hecker dvóoór Ooiuévov 
suasit, Hartung 7 zov J&v«cc' dvógàv cv OsÜmcufvov crQutüv vouucu' 
émunmvéowao. 


Fr. 67. Cram. An. Par. IV 61, 13: "Apoc .ovà£regov, 0? mm 
Aixoiog" 10v yoliwóv doxog £cr, Schneidewin TOV yaÀívvov &oxog £crvou, 
et q«Aívvov commendat Et. Gud. 561, 4. Ego antea càv qalivow 
doxog foy, sed latet aliud, fortasse poeta scripserat rv zd4iv &oxoc 
P) nus. 


Fr. 68. Harpocr. 175, 15: Tsvógoue vrl T0) £ufsfoóvtnuo, 
&Éo vÀv gosvàv yéyova. jjvot do Hr Boovcijs gj &nxó vàv ími róv 
Tvgàvo dvogegouévav cynmdv' j &mxó vOv Tvgavixàv xelovutvov 
mvevpatov , & Ón xol evrc éElorqow c&9o0cg xarxgoeyivva' wol yo 
"Aixoelog nct llaüuzoav ài vv Og xvÀ. Eadem Phot. 582, 7. Schol. 
Demosth. Aristocr. $. 158 et Suidas v. vez. — Porsonum nune secutus 
scripsi zeume» à' ivógoco', ix à' PAsvo goévas, ceteri critici trala- 
ticiam lectionem àà zvgoós tuiti proxima ali aliter tentaverunt, velut 
£4 e' tfAsro Bekker in Harpocratione edidit, ubi A ixós Aeyevo, D ix 
ób iA£ysvo, BC £x 0i Aéysvo, ut Phot., ap. Suid. AV ix à" Üdysro, 
vulgo Zx ósAéyevos, Schol Dem. £x à íAéyfvo, Schneider ££éievo, 
Blomfield ixFéAsvo; quod coniecit Schneidewin £x .-' f4sro, interpre- 
tatus ? 2É£Aero, vel propter ambiguitatem, quam sedulo fugiunt Graeci 
poetae, repudiandum: nemo enim poterat £» ' £Aevo et ix £Aevo inter- 
noscere: nam primam huius stirpis litteram Bae? fuisse argumento est: 
atque eadem ambiguitate laborat Bekkeri correctio, quam prius adoptavi. 





ALCAEUS. 175 
* 69. [193.] 


Kaí vig iv! dogavíouówv. olxeig. 


10. 
MíyÓ« wAevgov. 


11. 
"Os Aóyog ix maríQcov Ogopev. 


*'12. [13.] 952 


'"Euorto zcA«qwt Goat. 


13. (80.] 
. "Or &eg' &zoAAvuévoug Gáog. 


Fr. 69. Hephaest. sine poetae nom. 43: KoeAovusvov Ob Alxaixóv 
ósxecvAlafov: Kaí vg ... oixsig. Participium o/xe/g (oi«sig), quod 
restituendum esse olim dixi, postea codices nuper collati suppedita- 
verunt: PSA oixsig, CM oixoig, solus E oixsig. ldem testificatur gramm. 
Cram. An. Ox. I 327, 4: óg y&o dz vov oíxà 7 usroyQ' Kaí vig wA. 
Praeterea fort. x«/ rig scribendum, 


Fr. 70. Photius 944, 11 MeAevgov' r0 GAtvgov' "Ayot0g. lpsa poe- 
iae verba servavit Zonaras 1334: uceAevgov, vó GAsvgov x«l mAtOveGju 
T0) U uaAsvoov: uíyÓc ucAevoov. ubi scribendum puto u/yó« ua2s900, 
cf. Theocriti XV 115: siüerc 9" Osca yvvaixeg iml miag«vo movéov- 
Tot, &vOtc picyowet AsvxO ztvvtoic uolsvoo, iba enim correxi libro- 
rum scripturam zevroi' && «As$9o, quam emendationem postea firma- 
vit. cod. ecandr Apud Photium autem 44x«iog pro "4yotóg scribere 
non dubitavi, quoniam et ipsa verba Sapphicae strophae clausulam 
effieiunt, et ''heocritus aperte imitatus est, qui Aleaei vestigia saepius 


legit. Sunt autem haec nomina alias quoque a librariis permutata. 


Fr. 71. Commentar. in Arat. ap. lriart. p. 239: xci r«0' og Aóyog 
ix maríQov 0goQt xar AÀxaiov xal ovrog Pyovra vvyyavei. 


Fr. 72. Apollon. de pron. 363A: Kol zag& roig A(oAixoig 0b dg 
ív magaOéícs. &veyvocOn ... Eu «Orco «rà. Alcaei haud dubie verba 
sunt, quemadmodum quae praecedunt Sapphus (fr. 15). Apparet ex 
Apollonio paradosi firmatum esse Zu' «oro, sed rectius £gevro scri- 
cR NE exorto, ia)ro in quibus membra plane coaluisse apparet; cf. 

WC? 


Fr. 73. Apollon. de pron. 388 B: "4egs A(oisig" Or! &oq^ az0AÀv- 
pévovg cdog' Aixaiog Ósvréígo. dog Apollonius legit, sed fuit for- 
tasse üra cq'. Ahrens dzoAAvuévoi emendavit. — Bekker coni. c&oc« 
vel ecocsv. Cobet Misc. Crit. 293 cdcvg similesque formas plane de 
medio tollendas existimat, quippe quae ortae sint ex antiqua scriptura 
iransfigurata: sed de veterum erroribus simulque de Cobeti peccatis 
eum cura agere non est huius loci. 


116 ; POETAE MELICI. 


14. [81] 
Oixo ve mweQ GO xol msg vut. 


15. [99.] 


Eie vÀv Óvoxoció£xcov. 


16. [89.] 


Kat x! ovüiv £x Ófvog yívowo. 


7. [15] 
Ai Ó£ x! ups Zevg veAéong voqua. 


*18. [14.] 
... Nóov Ó' dero 
nuce» G£goet. 


Fr. 74. Apollon. de pron. 395 A: 7| rs0g zloQixij vjj c0g Opcvvpusi 

. xal ze Aloit?cww: Jixaioc Év mooro: v0 Ó  Poyov (fr. 14) . . . 

xal oio ... ó «vr0g xoivQ £9si. — oixo ... cà Bast, vulgo oíxo 
.. 60. — x«l ztQ Gri ag Scripsi, vulgo «e£zso cvuuoug. 

Fr. 75. Et. M. 290, 47: "Eczi Ó? simeiv, Ovu z0ÀÀexig e OidAsuTOL. 
xAívovoi ve)r«, Gg mcQc Aixaío tig (P dg) vóv Óvoxa(üszov (V Óvo- 
xuíüsxo), (vrl v00 Ovoxa/Ósxc, Emend. Sturz et Müller, et firmat cod. 
Flor. Miller Misc. 94. 

Fr. 76. Et. M. 639, 31: «oro? OL ro) ovÓsig v0 Óv0frsgov Óiv 
400lg vig o9 zcoeS9ícsog Pfyousv maQt vrÀ AAxaío iv và ivive: w 
ovóiv «rA. sed D Par. M «o *' ovóé». Coniiciunt ov0i» ov0fvog, Har- 
lung xovóév x! dx ov0£vog yí£vowro. Cf. Bekk. An. III 1362. 

Fr. 77. Apollon. de pron. 384B: T'à y&o zeo' AioAsvow fvtwc Tie 
Gvvréísog moAAcxig cm0(cAAsu v0 V Oi sügovíouv: ... ADÓÀ wvÀ. AÀ- 
x«iog. Fort. ex Stasioticis. 

Fr. 78. Apollon. de pron. 368A: Kel zc«o& roig AioAuxoig Ói og 
iv magoO csi. tveyrvdoUn £u aóvo . .. Fu' abro ... dÀI fudyevo 
vó" vóo Ó' £a)vo m. d. &ztQ doorviOsg iv ànzÀOvqu wj oOyi vÓ E 
zoocleufévsw, x«l frw Óuoíog meQà và «Or AÀlweío wv. ltaque 
hoc quoque Alecaei est. — vóov Bast. Pro «£oos& Bekker. «égoscat. 
Apollonius, cum Homerum pronominis reflexivi formis compositis usum 
esse negasset, dixit Aeolicos poetas talia partim Homerico more divi- 
sim (£v zegocsu, iv O.Avosi), velut Zu' «vro et £u adve, partim con- 
glutinata (v ovvS£cs:) usurpavisse, velut f«/ro et coro sive caro. 
Sed Apollonii argumentatio, qua usus negat £c?ro dirimendum esse, 
sensu cassa est, neque expedivit loci difficultates Ahrens, D. Aeol. 126. 
Seripsit Grammaticus 0z:s9 (non Gzeg) &oovmOsg iv &nAóvqu uj ovyl 
T0 K (non E) zoocA«ufvsuw, h. e. si simplex pronomen separaveris, 
oportebat Js littera Bau adiecta scribi, cf. p. 367A 7) 8 ... of A(oAsig. 
usr& vov &. Possis sane in hoe Alcaei versu vóov àà.F' e0v0 vel cum 
Ahrensio .Fe?vo scribere, sed vetus paradosis adversatur, quae J non 
agnoscit, atque cum cero (c«?r0) manifestum synthesis exemplum sit 
(id quod ipse Apollonius concedit: zévreg y&g v& row)0ra covQsro, 








ALCAEUS, 111 


19. 953 
KánimAsvon vásciv. 
80. [15.] 
"Auuv déveror 8éot 
víxav. 
81. [98.] 


"Ayvácüqur xáxog' oUrt y&o ol qíAot. 


89. [41.] 
N)v à' («ov ) ovrog éxuxgéra 
xwuQéeug róv &zx (gag zoucrov A(9ov. 


83. [85.] 
Aix! simug, và OéAng, (avrog) &xovGeug xc, vd x oo 
$'éAoig. 


TÀv zQOrov iv ÓwAvosL'0vrov, ubi zvrog pro inepto zóg correxi), 
ad eundem modum etiam £u«$ro alia scribenda sunt, cf. Sappho fr. 15, 
Mimnerm. fr. 7, 3. Compositum dero littera Be? caret, quoniam non 
ex Fé, sed ex £s originem ducit, itaque etiam apud Homerum Z£vr$- 
vecav Bevrüv vel &' avr» divisim scribendum; nam perperam nunc 
f m)rQv vasto cum hiatu scribi solet. 

Fr. 79. Cram. An. Ox. I 298, 17: A/oAeig véeGo- Kámunieóosuy 
vásécw AAxoiog. Cf. Et. M. 605, 26. — Seripsi nd uum eon vétcw, sed 
fuit olim fortasse vevs6u.v, Schneidewin xam env. 

Fr. 80. Apoll. de pron. 384B postquam docuit Gppav apud Aeo- 
lenses saepe v abiicere: piv &LTE k l vo9 Uuuuv dOovdroio &0Uvtxety 
"AÀwelog voíro xal im" Giov mÀsióvov. Scripsit Hermann gévzi v& 
ni TOU: Bupiw c9dvoro, 9:ol vix&v, emendationem perfecit Ahrens 
&ugiv et víxow scribens. Fort. ex Stasioticis. 

Fr. 81. Et. M. 188, 44: c 4vécónut xaxd: «oc "Aixoio: fonw 
G0, zt dyoyov yéfo, ddtqua, x«l room; r0U f sig c xul Ó, mÀto- 
v«GpO TOU v, d zvácnue OUTOS "Hoo0tevós. sed cod. Flor. Miller Misc. 
57: &yvdcónut, og zc Mika * eX». *. ofive y. ot p. 

Fr. 82. Eust. Il. 633, 61: "Alwetog oUv £x mingovg qr v0 ivij- 
cag vüv zQug mzvxivOv (fov, xopixevoduevog ixsivog wal dwri 
T0) [egGg, Gg iv mogó0o (zuo) yocibas TÓ gag. Idem auctius 
Od, 1397, 32: "AÀxarog OÉ now ix zÀngovs: Nvv à' oocrog émzi- 
uQfuxsu ww. vóv meígog m. À., excerptis ille quidem usus ex libro Sue- 
tonii de ludis Graecorum. V. 1. adc addidi et imuxgérss pro. xixo£- 
xEL scripsi. — V. 2. &z' ig«g emendavi, nam Eustathium falsa lectione 
zoce sive z&ígag deceptum esse apparet. — Praeterea xiy/oetg pro 
xiv5c«g scripsi et zróporov pro zwxióv, nisi forte quis zvxévog prae- 
ferat. — Distichon hoc stas?oticis probabiliter inseras. 

Fr. 83. Procl. Hesiod. Op. 719: 4A4«*«iog' Ew sizoig và 9£- 
Asig, &xoUvGQuLG TÀ X 00 $9 éleig. Correxi* haec addito «óràg, ut est 
apud Hesiodum s/ óà x«xóv simye, régoa x' avtóg usifov d&xovoauig. 

PoxkrAE Lym. IH. 12 


118 . POETAE MELICI, 


84. [53.] 954 


'Ognidss Tíveg oiü'; Gxeuvo yüg v^ üzUD mztggüvov 
qA9ov zcvéAozeg M xiv TOY VGzTEQOL. 


85. [68.] 
Nuage, velo ZH(og i& ciyióyo qao vevvyuévoug. 


86. [94e.] 
Ai y&g xüAAoO9sv £A9:) vóÓs, qai xQvoO9cv £Zuusvot. 


81. [15.] 
. Av ài covro vouíag £Gy. 


Meineke scripsit. ü xev docete, 7 xev 09 déloig, contra Ahrens: &x09- 
GsL&g x&v, tX xol o9 9fAsic, Hartung &xovcotg xv tol T& x^ o9 Aoi. 


Fr. 84. Schol. Arist. Av. 1410: T'uvig z«o& r0 4AÀxatov: 'Ogvi- 
Osc víveg otà* (Rav. haec tria verba om.) wvà. Schol. , Thesmoph. 
1602: 'Ev ài có grQ0 TOUTOU Sou. vois "'Ooviot mordet. 16: 'O. vívseg 
0b Óxscvd và cc mreod roO 9/. — V. 1 post oió' stigmen inter- 
posui, Blomfield post Gee», vulgo omnia usque ad finem y. 2 con- 
tinuantur. — yüg v ,Heker, yg Blomfield, vulgo y&g. — &z? Rav., 
vulgo &z0. — meoocvov Seidler, v. meodrov. — V.2. Rav. ut vid. 
qv90ov et deinde zevaionzesc. qv 80v fortasse aliquis praeoptet, in Bal- 
billae carmine (Kaibel Ep. Gr. 988) v. 3 novum Bailii apographum 
Tv9ov vuot praebuit, itaque etiam in alio eiusdem poematio 989 v. 4 
í(v)9oíce scribendum; sed ap. Alc. fr. 33 et 86, item ap. Sapph. fr. 1 
v. 5. 8. 25 vulgaris forma tradita, quam Blomfield ubique suo periculo 
removit. Locrenses quidem ívOsiv dixerunt, et ad eandem stirpem 
etiam Homericum &vqvo9tv alia referenda sunt, cuius vocabuli vim et 
. originem interpretes non sunt assecuti. — mori óetQoL, Schneidewin 
zt011100 89001. 


Fr. 85. Hephaest. 60: To ói dxarvdAnivov Xa eUroL Zomquióv 
BxueidexetALofov, à TÓ vQítov 04ov Ziuzqovg yfyoozrot, moÀAo Ob wol 
Ailwatov G G [a €t T (t * Nóugais ^14. Eadem corrupte Attil. Fortun. 360. 
— tolg, legebatur ze;g;, Hermann ro$. — «iyi, FIA eiyioyov. — 
goto A, ut Blomfield scripsit, vulgo que. — veTUvyuévoig, H vstvo- 
pévoug, BFI vevriXuévoug, E in marg. vecumut. 


Fr. 86. Herodian. zegl uov. AéE. 97, 1: 'O yovv Aiuarog x£(vo- 
Qev icuv Omov dmztqnvoaro cUr0 (Éxeidev): Ai ye x' dAM1o9sv £193 
9i goixqivotev £. — Scripsi xdALo8sv FA&y vó0s, gai, quamquam 
aliae coniecturae in promptu sunt, ó Óé qx Seidler, ó à? q1j Ahrens, 
coniunctivum modum agnoscens, qui ab h. l. alienus, zí à 97, Lehrs. 
— wQvodsv resp. gramm. Cram. An. Par. IV 56, 5 et 69, 8 coll, Et. 
Gud. 309, 28; huc*adde Et. Flor. Miller Misc. 181. 

Fr. 87. Apoll. de pron. 863B: Kol fw Ouoíog meoà vÀ cvv AÀ- 
x«íco iv fgOóuo: c0 0b covro ouoiscoy (recte Bast rouíeg fem, 
Ahrens £667 requirit) c44« ccevro gereyov eec zooomocw. Apparet 
duo fragmenta in unum cealuisse; ultima verba zo0g zóciw antea huc 
iraiicienda existimavi vogíeg £65 zoóg z00iw. 

* 











ALCAEUS, 179 


. 
88. [12.] 
Muó' óvíetg roig zéA«g Cuueov ma«géyv. 


89. [48.] 955 


' 
Ovà£ r. uvviuevog GAAvi v0 vóruo. 


90. 
'"Eooeqecrov yag vat. 
91. [91.] 
"Agxaüeg &6G«v fÜcAavug&yor. 


92. [65.] 
"AoydAsov m&vía xdxov GGycerov, & u£ya Ocuvoug 
 A&ov dueyavíc Gov &ÓsAgéa. 


Fr. 88. Apoll. de pron. 381: zeoc& zíeogis$ct ... &uéov: ouo(og 
Aloisig" 'iweiog: MmqÓ' óv». vot omAseg vusov mzoagéíysiv. coig 


cfÀ«g Hase, duuéov Giese, z«gíymv Ahrens corr. 


Fr. 89. Schol Hom. Odyss. p 71: Kel A4Àx«tog: 'OS90£ ci gu. 
GÀAÀG rÓ v. dvrl TOU zooqccifóusvog, GAÀegoo dzorQímov r0 fovtoo 
vónu«. Eadem Eust. Od. 1901, 52, ubi vo om. et extat &44o, recte 
Seidler &44vi, alii correxerunt 444e«, Hartung Je44vi requirit. Resp. 
B. .M. 594, 55 (ubi nihil nisi ovó pevdusvoc) Fort. scrib. ró »ómu' 

«r0. : 


Fr. 90. Cram. An. Par. III 121, 5: Mxósig 0 qu&c vsusonrove 
GzOQQvtitv, og six] xà slg«qudvis ivtesQa yocwevvec: O9 ydp ioc 
TOU zOwjtoD, «AÀ  AAxa(ov: Íggagtorov y&o &v«f. Eadem Matranga 
An. 389. Fort. '"Egoeqsór« y&ào JKcé&vea&, Schneidewin coniecit "Eoo«- 
qtàre ycoiQ' &v«b, Cramer &vaxrog, Hartung £goequóve, ovvo K&vo&. 


Fr. 91. Artemidor. Oneir. II 25: T'e?vgs (0gvóg) y&o tÓv xaQzóv 
56910v of 'Agxdüsc. xal 0 Aoyotog quot: "A. «v4. Recte Reiske et Mei- 
neke 44xe«eiog. Haee, quae in uno tantum libro (V) leguntur, ab aliena 
manu addita esse manifestum est. In Alcaei frustulo offendit Zcecev 
geminata littera sibilante, cf. ad Pindari Ol. 9, 53: itaque aut 76«v 
seribendum, aut "4oxeósg (&vàgec) £c«av QoAovnpdyo: (Ahrens fla- 
Aevoqeyor). Lucem insperatam offerre sibi visus est Curtius, qui (Stu- 
dien VIII 327) £ec«v ad £s,» revocat. Sed haec verbi forma in- 
visitata. Ac ne id quidem certum, poetae ipsius verba hie ser- 
vata esse, nam ut iam ante significavi, is qui haec inseruit, , videtur 
Aleaei fr. 38 respexisse. Fortasse scribendum 7/69:0v of &ogz«iot (pro 
"Aexdóeg) xol ó "Axaiog qroív, (Ori) Agxdó:g q6«v (leiovngdyot. 
Pariter erratum fr. 108. 


Fr. 92. Stob. XCVI 17: "Axeíov (Trinc. A4Axéov) Ilowjro? (om. 
Vind.): 4oyeA£ov xrà. — V. 1. ufya A, uéyav vulgo. — ódpuvoug 
! 
19* 


180 POETAE MELICI. 


93. [D1.] - 


(Tavió) 
xtiG9«L ztQ xsquAmg uéyag, o icwuwda, Aí9og. 


* 


94. [10.] 956 
"Ho! £v, Zhwvouévg, và TvoocOio 
vügueve Acuzgc xínvv iv Mvgouao; 


scripsi, nisi forte medii verbi species Ócuvo praeoptanda, cf. Lobeck 
Elem. II 123 et 308; nam ó«uvqg ut antea edidi abhorret ab Aeoliei 
sermonis consuetudine, Ócuveccei, quod aliquis fortasse coniiciat, acata- 
lectum hexametrum reddit, quo Ibycus usus est, Aeolicos poetas usos 
esse non constat, libri dpr qot, Giese ócpuvq, Ahrens Ocuvot. Meineke 
servavit & uéfyev Ócuvge: (metro non recte discripto, nam rettulit ad 
v.2): versus quidem numerus commodus, nam Archilochium erit metrum, 
sed offendit insolens Aeolensibus verbi clausula, multoque magis cor- 
reptio antepaenultimae syllabae. Aliquando conieci d u£y« óc«guetrg, 
ut Alcaeus usus sit versu, quem g&íovoov metrici appellant, quod genus 
metri tragici poetae passim adhibent, seriores frequentavisse videntur. 
Blass ut versus exaequaret priorem voce gu£ye terminat, ut doydisov 
irisyllabum. fiat, quod improbandum. — V. 2. duayavie, libri &u- 
qavíg. — d&Ósigég, dósigéo Vind. , dósigsü vulgo, delgig Ahrens. 

Fr. 93. Schol. Pind. OL. I 97: Kol "iwaiog àb xol Aixuev Aígov 
qol» énotosiod a. vO "TovtiAo wsicQ«i moQxsqoAüg (Vrat. DVat2 
atra x£Q.) uÉyog cec (Vrat. D u£yag Finia ) ewucóc 1i90g* 0 0^ "AAxuav 
Ozoc àv5o xv. ita Schneider edidit. Alcaei fragmentum in his latere 
manifestum, itaque Boeckh scripsit: ézmeiegsic)o: và TovrcAo: 0 ubv 
"Aiwotog' «:ioO ui xri. sed plura videntur excidisse, haud dubie ver- 
sus integer, propter repetitum nomen Tantali; hoc igitur Alcaeo resti- 
tui (fortasse poeta dixerat iv Ajuve à' évégov AÉyevon ovcà. Tevedio), 
et deinde cum Ahrensio zeg xegcAeg h. l. ózio w. et o Alciutóa 
scripsi, quod plane confirmavit VaH2, in quo extat docto. Ger- 
hard coni. «sivo, ze«Q xegodav u£yag digeog (Ahrens OpEoc) Zwuroio 
A(89os, Hartung xsiodoi vzio xsqcÀog uéyoag dosi | iv ZumvAo A(90g. 
Blass ad idem carmen refert, unde fr. 25 est petitum. 

Fr. 94. Hephaest. 90: TÓ ÉywopuLoloy vov xalobnevor, OTtQ loc» 
ix OnwTviiu o0 zevümnuusgobe xol lenfuxoo Toj iGov, ó XE onzet uiv 
ol "AAwxatog iv GGpoi, 0$ 1 dex "Ho £u Zdwou£évet (ütvvo- 
uévn FIBHCPSEA) TÓ Tveoaw(o (rà vvoQancijo CPSE, vzà cvvoewo 
Fun rTüousvo áaumoQG wéaT iv pvocivno (A .. eivqo, P uwvo- 


oqvo, DES uvocoívvo, FICB uvocívo). Loci restitutio prorsus incerta, 
ne illud quidem certum, utrum Zzfwvouévz vocandi an dandi sit casus, 
equidem illud praeoptavi Proximum nomen, quamquam haud dubie 
Pittaeus notatur, non minus ambiguum est: scripsi và TvgoaOTno, cf. 
Ahrens Dial. Aeol. 157 (qui quidem infra 252 Seidleri coniecturam se- 
quitur), sed ambigi potest, an forte và Fvggaórjo praestet, quemad- 
modum Schneidewin edidit. Seidler Zwvouévet TÓ T "Toood7jo, Neue 
zwop£vet TÀ T  "Toocwno, Hermann Zwvouévy T£ Tweoexijo. — V. 2. 
xíovt" scripsi, cum ante xoéu«vc' edidissem, Seidler «£ovr', fibri x£ov. 


Kéíovroi principalis est forma, unde littera nasali extrita ortum XÉOTQL, 


atque eadem ubique clausulae verbalis «r«: origo. Incorruptam anti- 


Peu 





ALCAEUS. 181 
95. [66.] 





"Ex uw £A«Gag dÀAy£cv. 


96. [77.] 


Oivwweg &6À0L 
ÜDuueov ve xal CuueQv. 


97. [44.] 
"EAíqo à foóuog év erw9eGt qst qoflegos. 


98. [944.] 957 - 


"Emi yàg mágog óvíugov ixvqvoa. 


quitatem tuetur Hesychii glossa eeoó«vvot óguixccw i. e. focvvrot 
sive iecó«ro:, quod meam emendationem planissime confirmat; nam 
minus confido Hesychianae glossae &z& oz &0evr0* e&zéorQocv, fortasse 
olim scriptum fuit $zsezc&óc«ro, quod solemni more a verbo czo- 
ezüv descendit, ut librarius v inseruerit, quemadmodum etiam in Hero- 
doti libris passim &zíxevro et &vextavror reperitur, manifesto scriba- 
rum errore. M. Schmidt in Alcaei versu coniecit Acuzo' &xé«oroa, quod 
&xA«oro interpretatur. — » Mvoeuxo Seidler, iv uvocívovi Ahrens 
ex Hermanni coniectura, quam ille olim proposuerat, nam postea 4«u- 
zQc«xíc vs Mvgowro commendavit. Denique Hartung edidit zo' £r« 
Zwvouévse, và Fvootóne Máguaoo loumod vs «cl và Movgoílqe. 


Fr. 95. Hephaest. 15: é&v uévroi év vj zQotíoe oviie(u vehixóv 
qj 1ó &qovov, vic Óà Oevv£gug &oyvuOv vO vygóv, ooxévi. yívivct «xoi 
Gvllagn, dAÀ  dvrwwQUg poxoc, og mcQc Aiweío' £x w' ÉfA«ceg (sic À 
eb libri plerique, P ZxusA'.&ce«g, Bentley ws Ac6«g, Schneidewin us 
A&ceg) dAyíov. Scripsi w^ £A«s«g. Versus est dimeter trochaicus, puris 
constans choreis, velut Horatianus: Non ebur neque aureum, quod metrum 
Horatium ab Aleaeo ascivisse perhibet Atil. Fortunat. 330. 


Fr. 96. Apollon. de pron. 382 B: Aí/oàsig óuuíov. AàÀwebocg- 
Ofvivsg «vA. (cod. bis tuer) — V. 1. Oitwsg, Oótvrwwseg Ahrens. — 
&eAo. Schneidewin, legebatur éc94o/. 


Fr. 97. Schol Soph. Oed. Reg. 156: dofsoàv goéva: TY ztot- 
qofov. x«l Aixeiog" éAdqo (cod. fidoo, quod restitui) xrÀ. «vrl roo 
ztoípoflog. — foóuoc, Blomfield coniecit roóuoc, ego ZAcgo révoopuos, 
formam hanc reduplicatione auctam testatur Apoll. de pron. 334, Et. 
M. 560, 31, ac videntur nonnulli ap. Hom. Il. III 34 $zó réroouosc 
iohs yvi« legisse: quod habet Hesychius foóuoc ... xol o rozog sic 
üv LAeqor o?goU0t xci &qoÓsvovot (ubi foGuog corrigunt) alienum ab 
hoc loco. — qst Ahrens qti. 


Fr. 98. Herodian. zegl uov. A£É. 35,39: T&à sig 0g Acyovre ovóé- 
£go OiovAMeQe, si Fyor mQO ríAovg vÓ &, ovvtorolutvov mzüvrog cU0rÓ 
Oysi, sl uj) wave Owcexrov si], domeQ tO m&gog" Óml yàg vÓ mdpogc 
TvsiiMQOv Í(uvsivat, AAxatog quot. Emendavit Seidler; Ahrens 
praeterea /4vqvo. scripsit. 





182 A POETAE MELICI. 
99. [92.] 


IlíáAw & vg zmegogíva. 


100. [18.] 
Auuécouw zeücogov. 


101. [76.] 
"AÀÀ& Gero ueréyov Gf«g moóg xóov. 


102. [87.] 
"Eyo uiv ov Ófo vr«Ov« uegrvosbvrag. 


103. [90.] 
Kol ZXxv9íxeig PM epe 


Fr. 99. Paroemiogr. T. II 765 ed. Gott.: I1d Atv 1| 9g m. £i vàv 
metano vta vuv& simsiv (wovro, & o0 (ovAsvo. "AÀxa(ov T m«g- 
ou«. Cf. Diogenian. VIII 64. Apostol. XVII 74. Arsen. 460. Adde 
Simplic. ad Aristot. de Coelo 35B ed. Ald.: émsl 0b mé og Fyovée 
xoà TOV ueio0Oy Aixodov, sed cod. ap. Gaisf. ad Diog. imei; ó& z- 
Av 9€ mzeQoQívsu xocv& vOv usiozoi0v AÀxoiov. Hartung articulum & 
omisit. 

Fr. 100. Apollon. de pron. 383C: T6 vs àv reTÓQTO "AAxatov 
duuéciv miÓdogov (ita Valckenaer, cod. zeióc« ooov) oUvo qgéosctot 
cO TOU quécw. T 

Fr. 101. Apollon. de pron. 363B: Kol £r ónorog., zog TÓ cot 
AMwetto év £gOÓuo' co Oi cavco TORig 867) (fr. 87) dÀAe covro uet- 
íyov «fog zQOG 7060. Ahrens scripsit die coóro miÓfyov ces a. 
z. Hartung ffeg scripsit, Hecker &4A' ig «$0, uéro Fyov Ges 72906 
móc:w. Extrema verba zQog z0cw, quae olim ad fr. 87 revocavi, si 
integra sunt, interpretor in praesentia , quemadmodum est apud Soph. 
Oed. R. 130 v0 zog zociv cxozsiv. Numerus versus restituetur tra- 
iectis verbis: 


, ' , , ^ , » 
v u — v &AÀ« cocvro uetéyov zo0g z060w cs, 


ut sit ionicus tetrameter, anaclasi admissa, qua Sappho iam usa est 
fr. 87, nisi & e pro «AÀc scribere malis. Sed fortasse pro zroóg ztóoit» 
legendum zoózocuv vel zoóz o (cf. oóumod fr. 54), quemadmodum 
zoozívtw dici solet de amantium obsequio: nam ex amatorio carmine 
haud dubie versus depromptus. 

Fr. 102. Et. M. 264, 17: 7] 0r. TQUytOv &orl TÓ 9£o TÓ cnucivov TÓ 
&opí6xo, o9 uf£uvmvot Wists * éyo uév X' 09 wrÀ. &m0 OL ToU ó£o xe 
&£xvacww Ono. Cf. Et. M. 263, 47. — * om. V, in quo est o? ó£o vo$- 
vog. Comici etiam £yo uiv oid« xo) Ófc. — georvosüvrog, Ahrens 
peorvosvreg, et antea rocvco. 

Fr. 103. Ha ocrat. 168: Zvet . à sioóg TL Penso cua sid 
«t ZwvOwukot: wal Aluatog év q (D x, vulgo év mevrQxoct OyOOó5)' wol 
Zwvé)uxeg "'moóünodusvog. — x«l om. BDCG. Welcker haec gramma- 
tico alicui tribuere vult. Eadem Suidas v. Zvéuxeé (ubi vulgo oxv- 


| 
] 
[ 








ALCAEUS. | 183 

104. [94 e.] j 958 
"Am meréQov wb). 

* 105 A. B. 


Ilarégov Guuav. 
"Auuevégov cyécv. 


106. [16.] 

Strabo I 37: TO à mAs(o.. orópocw  Px0idóven  (INeilov) 
xowvóv xcl zÀsivov' Gore oUx &&tov uvQugo vnméAege (Ounooc) 
x«l rare mxgQ0g tiÓorwg, xcOdmio oU0  Àxeiog, xalvo. qujcec 
&giy9er xal eUr0g sig Alyvmrov. 


101. [61.] 


Athen. VII p. 311 A: "4Axaíog Ó' ó geAomowrg pueréícgov 
qxoiv evr0v (rv Acfoexe) vqyec9«: — Fortasse in allegoria 
quadam hoe dixit Alcaeus, pertinetque hue fr. 100. 


108. [62.] 

Plutarch. de divitiar. am. c. 5: Xdg«v yàg Gp roig TÓo- 
veig GuvexAuttiv vràg imiOvuíog, Gg uQre &vógoa gnoiv .AÀ- 
xeiog Üüu«gvyeiv unire yvveixo. Inde Hartung haee edolavit: 
rég Ému9vuíag y&g | oUve yUvi négvyytv | ovre. cv. 


109. [86.] 


.. Behol. Theocr. VII 112: "4Axeióg prów, Ort "Efoog xeAlirog 
zorvuóv, Nam gwow, or; recte haud dubie L, Vat. Gen. b om. 
Ow, ceteri codd. (etiam Ambr.) utroque vocabulo carent; at 
scholiasta non ipsa poetae verba adscripsit. "Efgog Vat. 4, Evgoc 
vulgo. — oreuóv, L et Ambr. zor«uóg. "Theocriti locus in- 
veterato vitio laborat, poeta scripserat: 

Ein; à' '"Hóovóv uiv iv dto: ysíuewt uíoóQ 
"Efogov meg mor«uóv rtQ99euuévov iyysO9tv doxvo. 


Oixel vmoóvoáusvoi, sed A consentit eum Harpocr. et Phot. 523, 7 
(ubi x«l om.)  Zxv9íxeig Ahrens, idem $z«ónccusvosg. 

Fr. 104. Herodian. zsgl uov. Ae&. 86, 15: Má90g. Axeiog' dmm. 
u. Nauck dz ze9£ov ucbog sine idonea ratione. 

Fr. 105A et B. Apollon. Dysc. de pron. 381€: opoíeg Alolsig: 
'"Alweiog* unÓ^ óvíag wv. (fr. 88). éml a tie G6vvdgÜQov: marígQmv 
(pupov. xcl vj tvcsieoríoog" &up. Gyfov (cod. dyocwov).  Alcaei, 
cuius praecessit versus, etiam haec duo frustula esse consentaneum est. 


^ H x 
184 | POETAE MELICI. 


libri inepte zeroeuué£vov vel ceroepuévog. Ac fortasse Aleaeus 
quoque Hebri flumen congelatum descripsit, nam etiam Horatius, 
qui non minus diligenter quam Theocritus Aleaeum imitatur, 
Epist. I 3, 3 scripsit: Zhracane vos Hebrusque mivali compede 
vinclus; cf. etiam Carm. III 25, 8: «on secus im (iugis .Edonis 
(ita praeclare Bentleius inveteratum librorum mendum ez sommis 
correxit) stupet Ewias Hebrwm prospiciens et nive candidam Thra- 
cen ac pede barbaro Lustratam.  Rhodopen, qui quidem loeus ad. 
exemplum Aleaici carminis videtur conformatus esse. Alcaeus si 
Edonos eum Hebro consociavit, aut Edonorum nomen latius pa- 
tebat, aut huius gentis sedes illo saeculo Hebro erant contiguae, 
unde postea profecti agros inter Nestum et Strymonem oceupa- 
vere. Ipse Aleaeus exul videtur Thraciae oram visitavisse: huie 
peregrinationi inprimis aptum fr. 34, nam hiemis acerrimae de- 
scriptio abhorret a patriae insulae coelo. 


110. [113.] 


Zenob. II 18: T6 Zwvoía' XoUcurxoc quolv iml vÀv rag 
eÜsQyeGÍ«g evorgemóvrov veviyO9or TQv mogouuíev, imer molÀexig 
Td &yytio evergémei v oi&. "AAÀor Ó6 gecw imi vÀv Ovmowpógov 
AéysG8wr, Óuà v0 moÀU ydÀe gígeww vàg Zwvolag olyeg.  Méuvirau 
Ilívóegog «cl ^AAxoiog. Cf. ibi interpr. 


111. 


Pollux VI 107: "4vexgéov ... 6r:pevotoQo quot xol &vir- 
ec 1 A a - [4 0.» ' 
TQ, (Og xcL Zewmgo x«t Axeiog' ovro. ÓÜ &g« xci ctAívorg. 
Aero ad Horat. Carm. IV 11, 3: ,Vel quia Aleaeus frequenter 
se dieit apio coronari^ De anethinis coronis vid. fr. 36 v. 1. 


959 


112. [63.] 


Aristid. T. II 155: E Óé zweg xoi GAÀou megefodwvrsg Qwro- 
ouv apíyovGi, puüAiov Óà vovOogUfovveg iw vo) wégovg (ita 
Lobeck, v. qpógov, E G6xórov) vo£cVovreg xorà xeiov . .. 
ToGOUTÓv oL z.Q0g TOUTOVG GrtOxexoloOc, Or. Onroguxy mge z00«g 
0100e6, vQv Ox. : 


113. [64.] 
Plut. de def. orae. c. 3: 6evuecdvrov 0b tÀv megóvrov, 
toU Oi Zmumroíov xoci yíAoiov gnjcuvrog sivon cmó quxgQüv 7cQey- 
pírov oUro eye Ouo&v, ov xov —ixciov éÉ Ovvyog vOv 





ALCAEUS. 185 


Àéovra yoqovrwc, dÀÀà O9volMUt xol iyvo rv obQuvóv ÓpoU 
xel r& GUuzvvre ueÜutévrag. 


114. [165.] 


Zenob. V 61: Ilivévo eiu(^ erg meg  Axeío wsivow* AÉ- 
yevau 0b xerà rÓv mvxvaig Gvupogeig megumimwTÓvrOv: Gua xal &U- 
zmQeyícig* x«gó0ov xci rjj llhzéávg rowwUre cvvífn mQéyuera, v 
xel "EAAcvuxog uépvqrou' qol yàg cvrqv Oxo lltÀecyOv «vÓgcmo- 
QucO von xol mw nó EgovOgeíov dvOsgoO5vor Similia Phot. 
431, 7 et Suidas v. IlLcvm siu. cf. etiam fr. 118. Welcker 
Opuse. I 145 haec (sieut supra fr. 103) grammatico alicui tri- 
buere vult. 


115. [57.] 


Schol. Apoll Rh. I 957: "4grexíe xgcuvq meg Kwfuxóv, Wc 
x«l Àxeiog uíuvqror xel Koll(ueyog, Ort T5g ZloAwovíeg écrív. 


116. [58.] 


Schol. Apoll Rh. IV 992: xoi '4ixeiog Óà xer& rà «vr 
"Axovcildo Aíyes vovg Golexag Üysw x0 yévog ix vàv Grayóvav 
to9 Ovgevov. (Keil ex Laur. xoi i4Axeiog Óà Afy& rovg Q.) 
Nescio an 4ixu&v sit legendum. 


117. [45.] 


Schol. Soph. Oed. Col. 954: Ofov oox f£or 9vpuoU xgerijcci 
» » FPE , $19. » E ce di. , 
&vOgozov Ovra' oU xcrwynocGxet t0 Opuóv ToU Ovuo), e wr &&- 
Oo. roU fov ó GvOgnomoc':aÓ)svorov ydo icu fàvra GvOgomov 
A - L : - n P e e 
wy 9vug 4950«G0o:; roUro Óà xci ze«gouuexóg Aíyereu, Oti O 
9vuóg Fcyavov yqodoxer Aéyevo, Óà Óià vovg mosofjvrégovc, 
: 0co y&Q ynuo«Gxovoi, tóv Ovuóv igocusvéíorsgov Pyovciwv xol .4À- 
L xeioc, Og Aéyouev, oUrO xer& xowóv cUroU puuvwQoxeror. ubi Tricl. 
Og Aéyevcu, ovUrG xoer& xowoU. et Suidas v. Ovuóg é£mvoffóstoc, 
ubi recté oc Aeyouévov x«tà vÓ xoivóv legitur. 


118. [93.] 960 


Schol. Hesiod. Th. 313: Tw«4v "Tóg«v ài "4Àxeiog uiv év- 
vtaxípoulóv quot, Zipovíong dà nevizxovvexégalov. 





119. [94.] & 


Schol. Nie. Ther. 613: Kel iv éco Ói 0 "AmoÀiov uvpl- 
xug xAdóovg ys O0cv xol pvguxoiog xoAsiteu. xol "AÀxeióg (ita 





186 . POETAE MELICI. 


G, "4oyoiog reliqui) qw«ctw v (hoe delet Welcker, sed fort. ex- 
eidit libri nota, velut zgoro, nam repudio quod antea conieci 
dv roig mw90c) roig mwsol Aoysavoxríónv (ita A, &oyoucvexviónv V, 
&orouevexvióuv K) xoi (Welcker x«7&) rv móc "EgvOooíove mó- 
Aeuov gevijvat "AnóAÀowve x«9' Umvove (G, xa9' Ümvov reliqui) 
&jovra wogíxuo xÀdva. 


120. [106.] 


Eust. Il. 314, 43: "AAxeiog Ó&, poof, xol JAoyíAoyog &yégo- 
yov vóv &xocuov xol cÀofóvo ois. 


121. [108.] 

Phot. 7, 15: "Aycevog xerà oynuerwcuóv cvrl voU yov: 
&zx0 Oi ysvug &Gyquoríc9n' oUroc AÀxeiog 0 Avguxóg moÀÀcxig 
&ygijooro. 

| 122. 


Hesych.: "Alifoenrov (cod. ciuBénrorg, fort. dluBemroic* 700- 
qvooig' xoi eMBenrov)* . mogpvo&üv Ogvww. -Ayoibg xol LAlupiv. 
Scrib. 4Àxeiog xol Axucv, quod etiam Urliehsio placuit. 


123. [97.] 
Et. M. 76, 51: '4udvóaAov ró dgevig naga Alxoío! &uol- 
Óvvo , cucAÓevov 10 «gevig xocl dgovifóusvov' xol vmeoüéczi 
&ucvoolov. Cf. Cram. An. Par. IV 8, 16. 


124. [107.] 
Cram. An. Ox. IV. 336, 6: "4geog &mó "Aotvc' evoéüw Oi 
zeg& "Alxoío. Cf. Eust. p. 518, 35: £oror Oi] xol "4orvg socio, 
Wwe meo 'Oyoo uiv o)x Por, mogk 0i Alwelo ggf. 


125. 

Hesych.: 4VsAÀe: (cod. e$coUAAor)' &éAÀow met TO GeÀÀet 
sic olim editum: Musurus correxerat swg& ró «Uo xoi GcÀÀat, 
sed cod. mà 4xÀo. Recte Ahrens e0sAÀet  GeAÀow meg& Aixeio, 
Sehmidt meg& EUxÀp mavult. 


126. 


. Cram. An. Ox. I 253, 20: Zaroüucv o)v xol r0 roicÓsoo: 
zc siowvow* xol Cusuvov Mi jiv Éméxveoiv' voUTO tupioópevoc "AÀM- 
xeiog qqol* vràvOUsov (legebatur rv ócóv), Omeg twvig eyvolg 961 








ALCAEUS. 181 


véxoiloUg véíyvocav ràv Ócóv, Üv d rv Osv (leg. Oeiva, 
 L. Dindorf ózívov). o)x siolv ovv uégy Aóyov, &ÀÀà Aífeog, cc 
10 xéà)r. Lobeck. Pathol El. IL 244 corrigit &véyvocav ràv- 
devov, Üv' 4$ ràv Oeívov, sed si illi critici deve, of Óeiveg sibi 
reperisse visi sunt, quod ego quoque conieci, haud dubie divisim 
rÀv Óévov scripserunt: de hoc pron. cf. fr. 76. "'Enormem pros- 
odiam ràvósov tuetur tralaticium To/g0s00;, quod nune roío0sGo: 
scribi solet.. 


197. [112.] 


Eust. Od. 1759, 27: Aye, 08 (*HoexAsiónc) xol gorow sivo: 
r0U Éov zmag& "AÀxeíop. Cf. Favor. 222. 


128. 


Hesych.: 'Emeívoveg' r&g xoíótg xol vg cvufovAamg xol 
Tüg GQyoigeGíeg.  XogoxAZg Ovécry ZXuxvovío x«l Aixeiog vaic 
émewvQreciv.  Aleaei nomen restituerunt Maussaeus et Vossius, 


& 
eontra Heinsius "AAxueíovi. Cod. xel &Axéo! Teig Émewmvowcuv. 
Aleaei nomen'si recte restitutum: est, poetae recuperamus laciniam: 


vaig éÉmouvévouotv., 


Sed fortasse haec Sophoclis verba in Thyeste fuerunt: 0g dÀxa9o: 
toig émeuvérouciv. Nisi forte nonnulli doctius quam verius ita inter- 
pretati sunt Aleaei illud uéy' émeuvéovreg fr. 37 A, ut sit scri- 
bendum XogoxAág Owvécrg Xuxvovío* roig énowévoicw: wol "Aluatog. 


129. [102] 


Eust. Od. 1687, 52: Tóv égucÀrqv émidAvqv xarà moÀoi&kv 
ze«gaonusiootv 0 -Aixolog Acye. Et. M. 434, 12: 6 0i Axaiog 
éníalov evrüv Aya. pee 


130. [101.] 
Et. M. 377, 19: '"Eggevrl meg& xoi &mó roU foo 1 


égoÀ msguozopévov, L uevopi tootic fgoévroc, xol cg m«9& TOU 
£OfAovrog iOslovil, oUro xal m«g& v0 fgofvrog see" Cf. Miller 


Misc. 127. 


131. 


Et. M. 385, 9: 'Ecvvqxsv' Aàxeiog ivvixs xol 4va- 
xoíov éÉvvij«e msoveouo. In Alcaeo grammaticos verisimile est 
écívmxev, ut cóvoide, scripsisse, vid. Et. M. 484, 4. (617, 52.) 


188 POETAE MELICI. 


132. [117.] 


Choerobose. Epimer. I 106 (Bekk. Anecd. III 1183): "9 : 
Evovüdpev meo xolg. uer& voU v AmyÓuevov neri vv xq- 
voir. Constant. Lascar. de nom. et verb. 116 i à lloivócpev 
ze! Aloe, cc TURNS 


*. 138. [100.] 
Et. M. 319, 30: "E9«xse cquaívei Óvo, r0 mgoxori8nxev 1] 
émolqósv ... &p' ov xol Qéícig v moímóug meg& Aixalo. 
134. 
Cram. An. Par. III 278, 9: Olóv i6x meoe và ixeo TO 
x&Àiov evi voU xcAALOv. 


135. [108.] 


Eust. II 603, 39: Aye Ó «vróg (LAoworogcvqe 0 ygoupue- 
TixOg)' xob rÓ GvveGrQeuuévov zveÜue xal xovcQetGGov &vtuov xa- 
reg Aéyovow 0 "Aixoiog xel 5 Xomgo Oià v0 xerogsgi ogumv 
Eyewv. cf. Sapphus fr. 160. 


136. 962 . 


Schol Hom. Od. à 521: Kiwrsow wég amíÓocev  ueycÀot 
zwg& r0 wijtog. xosiccov Oi dzx00:0óvo: Mvcdv £0vog vovg Km- 
velovg" v yóo 0 TwAsgoc Muvoíag fe«cisUc, wol Aixoiog O£ quot 
róv Karciov &vrl vov Mucóv. 


131. 


Et. Gud. 322, 5 et Cram. An. Par. IV 36, 1: 'O 0& 4i- 
xeiog Opolog 'Ouroo vv iGyvgüv xíxvv xc. ki ib. 35, 16 le- 
gunt: ined onpeiver TÓvV dàcipv roU —AÀxolov, zo t0 xíxic 
yéyovev, 0 oupatve: viv loyóv, xol vgomi v0U v tig :. et ib. Cyrill. 
185, 3: Kbug 0 dOsÀgóg AÀxaíov. Eadem Suidas. In Et. M. 
513, 25 a Gaisfordio ex codd. restitutum: Kéíxie (V sug) 
cquelvii tóv dÓsÀgóv voU "Aixolov' yíverwi magü 0 wxug xtA. 
Scribendum Kixig, sed utrum proprium fuerit nomen an appel- 
lativum ambigi licet. j 


138. 


Choerob. Epimer. I 282 (Bekk. An. III 1389): Kívóvv, xív- 
Ovvoc' oUto OP Ügx Xemgo vov xivóvvov: Ó yo)v |Aixoiog viv 





ne————oBT 


ALCAEUS. 189 


Jorun]v Épr rà xiwósvo. legendum xívówvvi. et sic cod. Marc. 
(Gaisford Praef. Et. M. VIII). 


139. (38.] 


Athen. XI 478 B: T& gover& mxorjote xórvioi, dw xol 
"Aixeiog wvmuovsés.  Welcker ad comicum retulit. 


140. [111.] 


Eust. Od. 1648, 5: Kol ix toU revo wraívo 4opmo- 
régov zQ' AÀxeio.  Cobet Var. Lect. I 195 Homericum £vvóg 
"EvvdAtg, xoí rt xravíovra xeréxra corrigit scribendo xrevéovra, 
et ad eundem modum alia, barbarum crepans traditum, quod 
ium demum, inquit, graecum erit, quum xreívo graecum esse 
incipiet; eademque, si recte memini, postea in Mnemosyne ite- 
ravit, immemor Aleaei, quamquam etiam sine hoc testimonio vel 
medioeriter doctus grammatieus tam temerariam coniecturam pro- 
eul habiturus erat. 


141. [96.] 


Polux IV 169: Kwuzgov Óà có oUro xolovusvov gfrgov 
tUgorg xol z«g& Aixoío iv Osvríoo iplo usAóv. Eadem le- 
guntur X 113: Kel zeg' dixo tà ueAomoiQ iv Óevifoo usiÓv 
xv7z90c, x«l mag  '"Inzowexr iv mgovo icufov muíxvmgov. unde 
apparet haud quaquam neutrius generis vocabulum fuisse apud 
Aleaeum, sed juíxvmoov apud Hipponactem  adieetivi speciem 
prae se fert, quemadmodum zuuéó:uvov alia dici solent, quam- 
quam etiam  uuéÓóruvog passim legitur. Cypri mensuram in 
provincia Pontica etiam Romanis dominantibus in usu fuisse te- 


$Siantur Epiphanius et Isidorus, item in Phrygia, ut arguit pon- 


derarium ibi repertum, in quo KTIJPOX MOAIOZX XOINIX 
XON.EXE legitur, vid. Egger Mémoires d'hist. anc. p. 197 seq. 
Alexandro Magno imperante incisus titulus prope Pergamum re- 
pertus CIGr, I1 3501: 0 0à zsoífoAóg iow vc ye 6x09ov xvmzQov 
&xaróv. Eflóopijkovra. 


142. [104.] 


Phot. 264, 13: Merg56et imb roU &oi9ujoci "Alxatoc. Co- 
mico poetae tribuit Meineke, at haud dubie est lyrici, cf. Theo- 
criti XVI 60: &AÀ' 1ioog yàg Ó guóy9og im dów wuere ue- 
rOtiv, idem in carmine aeolico XXX v. 25: Orr Óox/(uoi rv 
Oolopd4evov vuxdoswv  Coov, ovrog Oox(uo: volg mig Guusov 


190 J POETAE MELICI. 


uevosiv foeióíog cGrígeg. ita enim ibi scripsi, cum in codice sit 
evgsjv, quam emendationem satis commendat Nicet. Eugen. IV. 
411: Zoxsi ÓÉ uoí "e, &v neo£Lor xol qyn "Egnte TÓv TUQCV- 
vov émveoouévov, xol vovc ig! Vwovc éxuevonosw &oríouc, ul asso- 
let Theocriti vestigia legens. 


143. 


Et. M. 344, 6: £vveov: Eovi Que vío' 0 megerorux0g Évsov 
xoL mÀsovoouG voU v fvvsov. ubi Sylburg veío, D vs, contra V: 
v0 Quo véo' "AàAxolog eUoTQg émel yeíoecot véov. Miller Misc. 
114 eovàg im$v qsígequ véíov. Sed Alcaei nomen ab hoe 
loco alienum videtur, prior glossa &vveov ad ll. p 11 referenda, 
verba autem, quae Aleaeo tribuuntur, sunt petita ex Od. e 344: 
KéAAum * &vàg weíosoG. véov émipoíso vócrov (cf. Cramer An. Ox.963 
I 292 et 298). Alcaei igitur exemplum intercidit, nisi forte po- 
tius .Alemanis nomen substituendum, nam fortasse Aleman hune 
Homeri versum expressit in eo carmine, cuius reliquiae supersunt 
fr. 28 seq. Olim existimavi Alcaei nomen pertinere ad prae- 
cedentem glossam Etymologici M. £vvq, ita ut Alcaeo vindicandum 
sit fr. Lyr. Ine.: Má&Aig uiv Évvg, Aezzóv Fyow im^ drgézro Avov. 


144. [120.].- 


Priscian. VII 7: ,in foemininis (om. cod. Halberst. estque 
aperte falsum, atque omisit etiam Hertz) etiam Aleaeus Jag 
pro JV4ome posuit, et Theopompus Xdcgg pro Xdgme.* lNwex pro 
INonue Hertz scripsit, in libris est NEPH, NEPE, nepe, nephe. 


145. 


Herodian. zegi uov. Aé&. 24, 6: Of y&g meol AàÀxoiov OiÓ« 
Aéyover rg.GvAAéBoc. Cf. Herodian. ap. Steph. Byz. v. Keoíe« de 
formis Kcsige sive Keige et Keioe disputans: fori y&Q Ore uer 
viv Óueíoscww Exvacig yiyvevos, Ofopor, Oiyov (ita RV, A Oiov), 
Olde mo«Q' .AloÀsUcw vrl voU oidc. Itaque cum Ofouer pro- 
ductam vocalem : esse testificetur, fortasse aliquis existimet etiam 
reliqua exempla eiusdem modi esse, sed hoc incertum. "Oiyov 
Meineke interpretatur oiyov (a verbo o/yo), nisi forte sit Ovrov 
i e. oírov scribendum: mihi neutrum placet, sed pro 0ióe possis 
Gió«, apud Theocritum scripsi ovx óiüqc9« utraque brevi. 


146. [115.] 
Schol. Arist. Av. 1648: ZfieeAAevon . . . iml voU ébomerüv 


ALCAEUS. 191 





. 7tugó uoiov. 0b xol v0 'Ouoixóv ... xol meo  ixaío* mepa- 
BéAAerat cs. Comico tribuit Meineke: ego nihil decernere audeo; 
Aeolenses eiiam OuefcAlew eodem modo usurpasse testatur He- 
sychius: fogcAAswv' éBemer&v. 


141. [110.] 


Cram. An, Ox. I 366, 22: "H d&mó oU mígvya 1| ueroygH 
mipuyog' 0 yoUv "Aixeiog ueretuiÜclg v0 Giyue sig vÓ V «cr& mÀto- 
veGuóv frígov y quwcoi msqUyyov. Eust. Od. 1596, 5 ex Alcaeo 
profer msgyyco: ZXusiol x9 '"Hooxwiclónv tÓ a vÀw megiómo- 
uívov Ég G usvoriÜ£oGww, olov mémolqa, memowjko' ovre Ób xal 
zmíipvya, meqUyo xol xor& AÀxeiov mepvyyo. Cf. Favor. 357. 
At mepiyyov etiam Cram. An. Ox. I 325, 30 tuetur: ae Lesbiis 
sola illa participii forma usitata fuisse videtur, quemadmodum 
est in titulo ap. Conze Iter Lesb. tab. VIII 2: xeveAmAv90vroc, 
&tque hue referenda Homericum xexAwyovreg, Pindariea zegoíxov- 
rég et xeyA«dovrsc. Non recte L. Hirzel de dial. Aeol. p. 50 
praesentis temporis participium zegóyyov esse iudicat. 


148. 


Herodian. zegl uov. Aé&. 44, 10: Iliéfo ... moocíOqxa Ói 
xocl T&g OueAxrovg, ime meg! LAixaío Ovyg Afysroi, mo Oi 
"Alxuüvi di& voU c. taque Aleaeus et ziéfo et micfo dixit. 


149. [119.] 


Trypho Mus. Cant. I 34: llgocorí9sre: Óà vó Oiyouue mop 
vé "Io t xoi AioÀeUci xol zie gieUGL xol /4éxc0t xci Boworoic, oiov 
&va& Fdvab, EÀfva Kflsva' moocri8íac: xol (Ahrens 0i) roig 7 
qovmívrov &oyouívoig, &mo& 0b meg xao T0 Qu&c FoWnitc904 
siowrer — unde Lascaris repetiit fol. 133. 


150. 


Eust. Od. 1571, 43: Tóàv rig 0à us9' "Ougoov ró uiv uiiov 
Óooícug tig uüÀov, vQv 0b Owuv sig eiÓog usroAe(Qv xci urraOclg 
| t&g ÀÉ&eg, LAixoiog Ó' éixsivog wv Ó xojuxóg, siÜoucA(Ómv pn 
GxomTEMÓG Ttv«, Ói& TO xoAlomífec0o: r& wiÀe vy Owsog, fgtv- 
Oóusvov OwAaó5 xogosoov. Cf. p. 1412, 32 et Sueton. ap. 
Miller Mise. 415. Sine controversia Eust. comicum eum lyrico 
confudit, conf. Schol. Il. 4 68: .4ioÀtig 0i ró moócemov (0£9025), 





192 POETAE MELICI. 


x«l ótO90ueA(Óng vovg sUmooconovc qooí. Apud Hesychium est 
idouaAic n of vàg Ove xocuoUutvoi. lllud incertum, utrum 
duo diversa vocabula Alcaeo melico vindicanda sint, an unum, 
de cuius scriptura ambigebant veteres critici, óe0ogueAíÓóonr et 
fidoueiíóe:: neque enim ab s/dog descendit haec vox, séd ad- 
hibenda est Hesychii glossa i0o: óg9«Auot. Nauck ubique $s7yo- 
peÀíÓec restituendum censet. 


- 151. [118.] 
Athen. III 73 E: "Arrixoi uiv ovv dl roióvAMd Buc, Alwaitog 
ób Ócxq quocl vÀ!v cixíov &mó sÜDtag vio Gíxwvc, OG "Grc/gve, 
crv*vog. Weleker maluit comico tribuere. 


152. 


Cram. An. Ox. I 342, 1: 4mó vàv sig og vQv rtuívqog 
zo9& "Alxeío &mab youceuívo. 


153. [89.] 


Hesyeh. Teroefogxqov zAv9ov xol vrc&yuora* "Aàxeiog. sic 
cod., vulgo zergef«oi unde Salmasius Trgoflegr mA(vOov' xol 
xerérwyue AÀxeiog vel rvevQofeoi màAívOcov T«yuere , Vossius 
Tevoofeoij mÀivOcv xordüreyuc vi. — Mihi Aleaeus scripsisse vi- 
debatur: : 


Ilív9ov vevoofognov xcr& réyuore. 


quam formam céuévgog fr. 152 tuetur, vel veroefaonáv, quem- 
admodum apud Homerum est yeAxofceosue, At adiectivum rerga- 
Beoug omnino vix poterat fingi, lateres rergeycwvor vel rergay- 
xOvtég diei poterant; itaque suspicor poetam scripsisse r&rga- 
pogqcov, ut ucgr eodem "modo sit dictum, quo seAeuer. sive 
Ódoov, ac mAív9ovg vergadcQovg in usu fuisse testatur Vitruvius. 


154. [116.] 


Hesych.: Tergcócv' Ogvióv zs "AÀxeiog. Cf. ib. Tergdow' 
Ügvig mx010g. et TerQoiov' ÓgviOdgióv vw Acxovsc. adde Athen. 
XIV 654 C. Fortasse Zàxu&v scribendum. Olim suspicatus . 
sum verba, quae continuo apud Hesychium sequuntur, quaeque 
pro peeuliari glossa habentur: Tergéüvcuv' cwÓóve (cod. éqÓóvag) 
hue pertinere, ut ipsius poetae sint verba sie scribenda: 


avem 
E — 

E Y " * 

dd 


E" ALCAEUS. 193 


Tero&doctwv. aij ovag. 


quamquam fuit, eum Alcaei nomen potius ad glossam sequentem 
spectare putarem: T'ergeéíAixvov GAuev' dyovv Towvuíoav. cf. 
quae ad Aleaei fr. 19 adnotavi. 


155. [109.] 965 


Eust. Il. 1155, 40: Teígea Óà 5| mao& vÓ sigew ylverou vÓ 
A£yew, 'yovor yáo vwe onuecíev, óc xol "Agarog Onloi, 3j .. . m«g& 
T0 TéÍgtuv, xaOX xol roUro £v toig voU l'tcgyíov mwsivow' moAÀol 
y&o, qGiv, ix vàv &Gríoov xeromovotvre, yuwópuevot &egófAyror, 
6c ix rüe foovrügs jdufoOvrqror igevíoost Ó£, quoi, 10 € "AAxoioc 
tmv rtQícv Óíya roU i. Of. Cram. An. Par IV 192, 10, ubi 
réígec v affertur.  Seidler régoeow scripsit. 





Alcaei nomen olim suspieatus sum in Achaei locum apud 
Hesyehium substituendum esse: Zf/yoiow Oucqoogor. "Ayotóg* xera- 
mtiget ÓíyoÀow yv&puat (cod. ÓuoAoyvOvor), mo«g& v0 Ofye, T 
Ofrgozor wera ueréAmwiw. qóÀog y&g wj Ogyr x«l (óoyr 0) voómoc' 
Boxyvi(onuc* ópgyoal uiv &v9gomov Óitxsxoiuévoi. nam cum Schol. 
Hippocr. T. V 484 ed. Littré (Erotian. p. 6 ed. Klein) haee 
exhibeat: ogy&v, ogéíysó9ou, imuüvusiv áo Gvvovoíeg" Ogyàg yàg 
tovg rQózOvg fxAovv oí dgyeior (codd. plerique &yewol) cg xol 
"Aluu&v. quotv: dv uiv àvOgdmo Ooyol xexouuévat uvgíot. permirum 
est Alemanis et Baecchylidis nomina confusa esse: culids erroris 
origo inde videbatur repetenda, quod grammaticus, ex cuius 
auetoritate ceteri suspensi sunt, ut significationem vocum  z04oc 
et ógyr explicaret, illam vocem Aleaei, hane Bacchylidis versu 
illustraverat: apud Hesychium, qui solus utrumque testimonium 
servavit, Alcaei nomen cessit Achaeo, Zenobius III 25 tantum 
Baechylidis auetoritate utitur, item scholiasta Hippocratis, sed is 
temere Alemani, cuius nomen saepius cum Alcaeo confundi solet, 
iribuii versum Bacehylideum, Sed Achaei nomen non addubi- 
tandum, nam versus videtur anapaesticus dv xere«mtígo OfyoAor 
yvàper Deinde grammatieus antiquus adscripserat et Alemanis 
et Bacchylidis exempla: inde confusio nominum orta: nam Aloe- 
manis versus excidit; ac cum supra fr. 37 A Alcaeo vindi- 
caverim vocabulum ó/y04oc, fortasse ille ipse versus hie fuit ad- 
scriptus, Aleaei et Alemani nominibus permutatis. Nauck in 
Hesychio corrigere maluit 4/6y0Aog Keffeígoig* Oíz0Ào. yvOuer. — 
* PokxTAE Lvm. III. 13 





LI 


194 POETAE MELICI. 1 


Apud Hesychium: "4wgvírog*  du£uzvoc. "Ayouo. Gue Tutge, &À- 
xciOvi Gu. moi' corrigunt Gu 4oí^ meg  -AÀxoío, cw. Tuéoo. sed 
rectius Schmidt haec ad priorem glossam revocavit scribens 
"Augvívoc* éufuog" Ayotog "Alxueiovi. — Antea Alcaeo tribui 
versum, quem exhibet Tricha de metr. 19, 20 (repetit p. 20): 
& xol LAÀxoixà xoAsivei, Og ToU Àxoíov xor«xógoc cUroig q9n- 
Gepufvov, oióv ior. TÓ* 


Kol *9:0v Gusolowg Booroiou. 


putabam enim illum hune versiculum inseruisse carmini, quod 
opusculo suo praemisit, p. 2: Koi 9s0v cusolowc. oorócogov 
(fort. Booroic. uóvov) qevévra, sed Tricha hune quoque versum 
ipse finxit, omnino praeter Homeri, Hesiodi, Theocriti paucissimos 
versus nihil ex antiquis poetis adscripsit. —  Aleaei meliei poe- 
iae nomen à comico non semper certo distinguere licet, velut 
quod Et. M. 521, 35 affert "4ixeiocg IM) uéyov msgh xvégov 
mégiGrelyst fvo wvxÀov (cod. Flor. Miller Mise. 190 émicvosiv, 
Et. Gud.:330, 21: wj uéyav msguxvegov segocríysuv fva. woxAov) 
Matthiae et Meineke comico poetae tribuunt, Ahrens lyrieo vin- 
dicans seribit: wu; Gv péyev mol Kvéqov megícvesy Ov monAov. 
Quod si lyrici est, possis coniicere: 


Mm uéy«v 69 mepgl xvegov 
mégovelymv fva woxÀov. 


ubi Hartung zzgíoreuy  Év! del wüxAov praeoptat. At déAofow,966 
quod gramm. Bekk. I 374 ex Alcaeo affert, aperte comici est. 
— Contra nescio an lyriei poetae sit, quod legitur apud Athen. 
VII 316 B inter exempla ex comicis poetis petita: 4Axaíog" £0c 
0' Zuevróv óc zoviomove (eadem Eust. 1541, 34): nam valde 
perturbata videntur exempla quae ibi afferuntur, et supra dixerat: 
10 0b movzov Aéíytw Aloluxóv: "Avrixol 0b movAomovv Afyovcw. 
Potuit lyricus dicere: 

"Eóo ó' fuevrov óg (móüw) moAvmoc. 
nisi forte duo diversa fragmenta in unum coaluerunt, unum Al- 
caei lyrici: | 

"Eóm à' Éuevrov (moiimoóog Óíxav). 
alterum meseio euius poetae ... cc zovAvzove. cf. Hesychius: 
ztovÀUzO00c Üíxav' Ori «UrO0c r&g foavroU mAsxrüveg io0(s. — Batis 
intempestivam medieinam adhibuit Nauek loco Et. Flor. (Miller 
Mise. 171) meo KeAAutyo' yoÀy 0» io« yevre maícotc, Callimachi 





ALCAEUS. 195 


nomen existimans depravatum esse loco .Alcaei, legendumque 
q0À« 0b iow yívi! &moelccic. Atqui grammaticus dicit xal zeg& 
TOig Pmomoroig sUgwro: (h. e. i6og) xol GvveoótoAuivov (g m«g& 
Kelhgudyo, itaque nullo modo Aleaeus testis adhiberi potuit. 
Callimachi nomen vitii immune, ipsa verba probabiliter restituit 
O. Sehneider. fr. 525: goÀj à' i6e yévre m6«c0ci, nisi quod 
zm4Goro malim. — Proverbium, quod Zenob. V 30 ex Aleaeo affert, 
'O Koue vv 9dAaccev, Alemanis potius est, vid, Aleman fr. 112. 
— Beolion de Admeto, quod nonnulli grammatici Alecaeo tribuunt, 
Praxille esse videtur, cf. Praxillae fr. 3. — Quod Sehneidewin 
dieit ap. Schol. Horatii Carm. I 3, 9: i/i robur et aes triplex 
adnotatum esse im editione Fabricii, illum vepysum ex Aleaeo ex- 
pressum esse, ego quidem nihil reperi in editione Fabricii. — 
Parum felix Hauptii divinatio (Herm. II 333) qui in aetis Mar- 
tyrum p. 173 ed. Combeefis Aleaei nomen sibi reperisse visus 
esi: «gd cor lliérov AfkOs mtol ovrÓv và xgémre Ooyuoritov 
xal 'Aixqov]g xci zoo lloop)oi0g; Ov 0 uiv 9:Ov O:0do9ot 
Bovii 10 màv dmqyégevosv, ó Óà siGcyet uev cu)povec &AÀovg 
Oto0g Ze BovAsssoDoer xodriote" xol GAÀog qíott werk ÓOoiro oo- 
roig vv BoviQv avr:Qv. Unde Haupt versiculum 


Oíov O£dacre. mévre fj0AAe 


sive Osàv r0 züv Ó£Óecro, fóÀÀie edolavit. At spectant haec 
Platonem: Aleestes fortasse est Alcinus Platonicus philosophus, 
quemadmodum apud Valerium Maximum Alcestis tragieus poeta 
in Acestoris locum successit. Ineptiae istae videntur ex commen- 
tario aliquo Homerieae lliadis I v. 427 seq. desumptae. —  Epi- 
grammata Alcaei nulla sunt: exstant quidem in Anthol. Pal. 
quattuor epigrammata Aleaeo Mitylenaeo tributa (VI 187, 218. 
VII 5, 429) quibus adde VII 55: "4Axaíov zowuo? MuirviQvatov 
; MiGGmvíov. quae quidem manifesto a lyrico poeta aliena sunt, 
neque tamen assentiendum Tacobsio, qui carmina ad Alcaeum 
Messenium referre*) voluit, sed potius de iuniore aliquo cogno- 


*) Anth. Pal. VI 187 a Messenio Alcaeo prorsus alienum, versatur 
in chria illustranda, quam certatim tractaverunt Archias, Alexander 
Magnesius (?), Zosimus Thasius, lulius Diocles, unde coniecturam facias 
de tempore, cui hoc epigramma sit adscribendum, quod si quis iuniori 
Alcaeo attribuat, non refragrabor: equidem hoc poematium, (quod est 
inseriptum À s/g zó «vró cAxeíov MITTAINAIOT, sed in poetae no- 
mine media syllaba xei est a corr. in rasura restituta,) Alcaeo ommino 
abiudieandum existimo, fuit opinor '44gs:09, atque ita Planudes ex- 
hibet: nam quod fortasse aliquis praefert 4090c/ov, quoniam hoc nomen 


195* 


196 POETAE MELICI. 


mine epigrammatographo cogitandum, qui unde fuerit oriundus, 
in medio relinquo, nam quod Mitylenaeus vocatur, fortasse libra- 
riorum commentum: item aetas incerta, nisi quod Romanis do- 
minantibus vixit. Antea Vespasiani et Titi saeculo adscripsi, 


eundem accentum prae se ferat, Addaeus poeta Mitylenaeus nullus 
omnino videtur fuisse: unum epigr. VII 305, quod "409oov Miváixvotoo 
inscribitur (nova collatione hic careo) .Alcae? Mitylenaei esse puto: ex 
iis quae simpliciter ^4ó0«íov inscripta sunt, quae vulgo ad Adaeum 
Macedonem referri solent, duo (IX 544. X 20) elegantis ingenii poeta 
indigna, fortasse item Aicae; Mitylenaei sunt. — lunioris Alcaei epi- 
grammata esse videntur VI 218, quod celebrem chriam tractat, in- 
scriptum À sí/c v0 «óvó dAxoa(ov, corr. addidit uuzvAwwotov, item VII 429 
corr. dAxotov uizvAQeoíov, quibus a corr. et C alia'subiecta sunt, quae 
vide apud lacobsium. De epigrammate in Hesiodi honorem condito 
VII 55 A sig vóv c)róv GAwo(ov, corr. mowjvo? gavvAnvotov 3 wnuoog- 
víov haesito, utrum iuniori Alcaeo an Messenio sit tribuendum: car- 
men haud inelegans, sed non prodit ingentem spiritum, quem in ger- 
manis Messenii epigrammatis fere deprehendimus, etiam in epigr. in 
Homerum Anth. Pal. VII 1, quod A simpliciter 44xoíov nomine ex- 
hibet, sed corr. zoujro? gsconvíov addidit, idem subiecit o?rog ó 
GAxoiog ov* Tv 0 uurviqvoaloc 0g zv iv vois yoóvowc mzwtroxov. ltem 
Messenii haud dubie est aliud in Homerum poematium VII 5, quam- 
quam Mitylenaeo adscribitur, nam A eíg vóv c9r0v &ÓmAov, corr. of 
óé gociw | AAxoíov Muvcviqvoa(ov. Denique iure Messenio tribuitur VII 
412 A4Axotov Mscoqvíov sig IIvicógv, sed male ad pantomimum Augusti 
aetate clarum refertur, intelligendus est Pylades citharoedus, Philo- 
poemenis et Alcaei Messenii aequalis, de quo vide ad Timoth. fr. 8. 
— Praeterea Messenio alia epigrammata adespota vindicaverim, velut 
Anthol. Plan. I.6: 


Koígevog Evocmog, 0 wol sív «AL x«l were xfocov 

vóccov &vob Qvavàv, Zt)g 0cov &Ocvévov, 
Eivoóío rà Adqvoo xev 4oxcíog Kiocóc 

x«l víwvov x«l OÀwg yüg &9tv OlQgvoíOoc, 
víóc i)uusito zouoroíov: e Ób duiizmov 

0ófc zcÀc, 9iíov Cyyu Bffows 9oóvov. 


hi enim versus prorsus Messenii poetae ingenium referunt, cf. Alcaei 
earmen Anth. IX 518 (de hoc epigr. ab interpretibus male habito dixi 
Philol. XXXII 678seq., ubi Philippus rex plane ad eundem modum 
laudibus effertur. Sed ambigo, ad quodnam tempus epigramma hoc 
Planudeum referendum sit: Philippum novissimis imperii annis cum 
Odrysis bellum gessisse constat: sed tamen huic tempori istud quidem 
praeconium non satis convenit, neque tunc ab Alcaeo poterant haec 
scribi, quamquam poetae animus minime constans fuit: videtur igitur 
Philippus iam antea expeditionem adversus Odrysas suscepisse, seripsit- 
que haee Aleaeus eo tempore, quo Philippi partes sequebatur.  Eius- 
dem Aleaei haud dubie sunt duo poematia, quae Plutarchus vit. Flamin. 
c. 12 servavit, id quod etiam Hecker existimavit. Denique Alcaeo vindi- 
caverim epigramma &ó-4ov Anth. Pal. VI 171, quod videtur adolescens 
condidisse, antequam Rhodiorum colossus terrae motu eversus est, item 
aliud &ó£czorov Anth. VII 723 et VII 238, quod .Adaeí nomen prae 
se fert. 


ALCAEUS. 197 





quoniam apud Tzetzem Proleg. in Lycophr., ubi in numerum epi- 967 
grammatographorum refertur '4Axeiog 0 véog, 0g wv émi Oisoma- 
* GudvoU vo "Popueíov x«l Tírov: verum huie nugatori non multum 
iribuo; nam si Aleaeum Messenium epigrammatographum aequa- 
lem Titi Flaminini fuisse reperit, potuit homo male doctus te- 
mere Titum imperatorem substituere, addito Vespasiani nomine, 
quo prudentiam suam ostentaret. — Denique quod est ap. Apo- 
stol. XVI 50: zQv dgy5v.oUv ÓOvwQuou và vfÀe Gvvéwow 0 uiv 
'Aixeiog roUr  Égw, v0 rovg dvOgomovg dmóAlvoOo. ur) Óvveuévove 
rjv &oyyv rg foyjg vÀ TíÀet mQoGdwor xéxÀog y&Q wv. ibi nune 
recte dAxueiov restitutum est, sunt enim haee ex Aristot. Probl. 
. XVII 3 descripta. 


IX. : 968 
PITTACUS. 


ME oW ae umo AVE ies Ae AR CAM NUES Ge 
me WO Wo WoW E 

REND ur e AJ. Nu rigus i LN Ee 

IEEE. MIO X BU Xu. N XS Wim 


"Exovv« ós& vó&ov vs xal (oÓóxov qc«gírgav 
Gve(ycuv zoTL Qvo xexóv: 

zi6r0v y&g ovüiv yAdcco« Ói.& GvrÓuarog 
A«Ast ÓuyOuvt)ov £yoveu x«gÓío vóquc. 


Pittacus. Diog. Laert. I 78: T'óv 0i «Oouévov «vro (ITIevvekov) 
poAuoro: sv0ox(unos vàÓs: "Egyovrc wvÀ. — V. i. Ósi, Cobet go5 ut 
videtur ex coniectura, ego Ós/, quod neque versus numerus neque in- 
stituta sententia desiderat, de medio tollendum censeo. — TóÉov TE xol 
scripsi, vulgo vó&ov xol, Hermann vóÉo. — qge«géroev, Cobet geoéronv, 
si poeta paenultimam produxit, numerus logaoedicus erit, sed fortasse 
qetoéreggtv scribendum, quam formam agnoscit Et. M. 787, 38: gag&-* 
TQ« 1j] BehoSjwn . 7 yevuui TÓV zAnQvvvov g«aostQOv, lovin óu- 
AéxvO qopsro£ov. meod dos, xol óuzAocicouuO yívevet poosrégoov. quae 
ex Herodiani opere mol ze9óv decerpta sunt, nec tamen gogevéogov 
paroxytonon fuit, nisi forte hoc vocabulum etiam neutro genere dice- 


batur. Hartung scripsit £yovce vóÉov xiod0xov gogéroev Ósi. — V. 2. 
zo0ri, ed. Frob. imi. — V. 4. óvgjóuveov, Cobet ówyó9vuov, quod ,quam- 
vis speciosum non recepi — £rovoi correxi librorum scripturam £yovco. 


— ue«güíe, xcoó/ llgen, vulgo «o«ó/y, ed. Frob. «o«ó/nv. — Schneide- 
win praeeunte Casaubono hoc Pittaceum, sicut cetera septem Sapien- 
tum, quae sequuntur, subditicia censet; Rossbach et Westphal doctr. 
Metr. III 415, s numerorum ratio habeatur, hoe certe carmen germa- 
num esse arbitrantur. Mihi Pittaci, Biantis, Chilonis, Thaletis canti- 
lenae antiquitatis laude non fraudandae esse videntur, sed utrum ab 
lis, quorum nomine circumferebantur, an ab aliis conditae sint, id nemo 
poterit diiudicare. 


E: 
5 


PR cec ÉÉÉ 





X 969 


ERU UN uuu .u4 
EN U AR M uus Ww M 


IAS U Lu uU uw. 

'"AoroiGw dg£Gxso mücw dv móÀsw &xs u£vmg 
mÀe(óov«v y&g Pyst yéguv' ev9dÓns 0i rgóxog 
z0AÀdx. O5 BAefeokv éiE£Amuwev Gvav. 


REAGAN SVRXLU'LwV4u. 
uU EN M Lu MN I 
Ac Mie rie 


aunBuutuuulwuzurlurm-M 

'"Ev uiv Au8(vetg.dxóvetg 0 qyovoog é&erctevou 
óidovg fícavov qa«vegáv: — 

£v 0b yovoo 

v0oQv dya9ÀQv vs x«xàv vt voUg £Ócx £Asyyov. 


Bias. Diog. Laert. 185: Tv 9i dOopévov «U0r00 (Bícvrog) e08o0- 
x(unos r&Ós' AorolGtv xr. — V. 1. dg£oxco restitui, quod et versus 
numero et poetae consilio convenientius quam traditum osos. — iv 
zÓÀsi, &xs scripsi, legebatur iv zóÀs: mixes. — V. 3. ó7) adieci prae- 
as . Fr. Hermanno. Hartung transposuit gAegsoev | zoAÀcwig 

. Graev, 


Chilo. Diog. Laert. I 71: Tów» ài dóopívov «$rov (Xeiiovog) 
peAuoco eo0oxíunoev Éxeivo: "Ev 449. — NV. 1. dy piv scripsi, vulgo 
iv. — V. 9. vobs, malim voog. Hartung sic traiecit iv à yoveo vovg 
&yaO9À!»v ve xaxàv vr' dv0gOv £Oox' syyov. 


XII. 910 
THALE S. 


AJ EO CAJ AM Sur A WU DEL RU iue MU UN Rc 


Ju AUAM 


Il ho 


Qe WG CC 


u— an rn 

d Au ue ub A LL as da MEAM RI UND omm 

QU v, v& zoAAk émy poovíuqv &zsgüvaro Óó&av: 

£v vu utveve 60gó0v, : 

£v vi xsüvóv aígoU: 

z«vGzg yàg dvÓgGv xoríAOv yÀoGG«g dzeQevroAÓyovg. 


Thales. Diog. L. 1 35: Tóv ài cOouévov c$r09 (OdAso) vaÓs 
sivo (qqov Aógov ó "Aoysiog): Obr, wxÀ, — V. 1. zolÀ& fzq, malim 
z0ÀÀ& Émso«, antea móAA  Émso scripsi. — qgovíunv, vulgarem formam 
intactam reliqui, nam fortasse gravius hic vitium delitescit, quandoqui- 
dem loco heroici versus binas tripodias exspectamus. — V. 9. u&rsve 
codd. Mon.: Ar, u&ezsve codd. Steph., u&vreve edd. vett. — V. 3. Har- 
tung traiecit pos& v. 4. — V. 4. m«$6::g scripsi, legebatur A$6&:6, 
Schneidewin «Asécsig, Cobet goce. 











XIII. 
CLEOBULUS. 


M Mi jmd sb V Ml Nec V IMS va Tu SÉ 


JL 
Xo tAUuEIO uu MUuDVZXW. 
, 


JJ KA LL DAEWOO SPD Iu c. 


- Auovéía v0 zÀ£ov/uégog év fgoroicuv 
Aóycov vs mÀQ90g' &AÀ' Ó xeugÓg &QxéGsL. 
qoOvet vL xsÜvÓv' wi) u&retog Gyagug yevéatau. 


Mx 911 
Eig ó mevwo, maiüsg ÓL ÓvdOcx«' vrQv Ób é£xdcro 
zeiüsg Ólg vrQujxovra Ou&vovya &i0og Éyovacr: 


Ld 

Cleobulus. Fr. 1. Diog. L. l 91: vóv 9& gÓouévov s5900x(ug- 
csv «Ur00 r4Ós: Auovoíc xrÀ. — V. 1 etiam Suid. v. KAsóffloviog. — 
V. 2. &ox£csi, fort. doxésr. — V. 8 Hartung tamquam subditicium can- 
cellis sepsit, ego antea separavi a praegressis. Emperius coniungens 
cüm prioribus scripsit dAA' 0 xctgóg dgx£ost pooveiv wvÀ., quemad- 
modum iam Menagius dv óà' ó xeigóg &oxéog, qoóvsi. —  ysvíoto 
scripsi, yevécoo Emperius, v. yuv£c?'o. Praeterea Stephanus « «i6, 
Kühn u7 ucv«íog, M. Casaubonus uj uc9v coniecerunt. Atque sane 
librorum lectio neque institutae sententiae satis convenit, neque per se 
probabilis: conieci uz ue«ve«iógaoig yevécQoi, i. e. noli temere aliis 
gratificari, nam quod fortasse aliquis praeoptaverit u7 gevatog & zcoug 
ytvíc)o Emperii lectionem (Menagius idem proposuit, nisi quod 7j et 
yevéc9«w scripsit), a librorum quidem scriptura propius abest, sed alie- 
num ab hoc loco. — Haec quidem cantilena a reliquarum societate 
manifesto ipu versiculi novieii neque Cleobulo neque eius sae- 
culo digni. Diogenes utrum ex Lobonis Argivi libro an aliunde peti- 
verit, in medio relinquo. 

Fr. 2. Diog. L. 190: gégsrat Óà' «ro? iv roig IIauqiAng 9xouvi- 
pecu wol eivvyue rolov* &Íg »vÀ. et similiter Stob. Ecl. Phys. I 8, 37. 
Sed Suidas v. KAeoflovi/vm (cf. Eudoc. 272) filiae tribuit: Pygawev £m 
x«l yoíqovg wol r0 dOOuevov tig vóv iviavróv ci»wyuc, o9 7 doy5' sig 
... tQtéxovro, sed Ánth. Pal, XIV 101: XKaeofoviov aivwyuc. — V. 1. 
ài óvoOsxa, codd. Stephani Óvoxcíüsx«, cod. Pal. Anth. Óóvoxo(íÓsx«. 
— rà» ób cod, Mon. Suid. Eud., vulgo rà» àé 9". — fxdoro, Eud. 


» 


202 POETAE MELICI, 


a[ uiv Asvxal &acw (Osiv, «[ à «Ove uéAcwet: 
dO9vavo, Ó£ v éov6c. &zogOuwwi9ovew zccot. 


Éwccrov, cod. Pal. £«dory. — V. 2. 0lg voujxovre cod. Pal., óig vouc- 
xovro Diog. (cod. Mon. roujxovro), rowtxovrc Suid. Eud., «cc (xoSoot) 
£Ejxovzo Stob. — Ad Cleobulum fortasse etiam alia aenigmata, quae 


anonyma tradita sunt, referenda, vide quae dixi Comment. de Comoed. 
Att. p.'112. — Denique fuerunt, qui ad Cleobulum referrent nobile 
illud epigramma in Midae sepulero, quod vulgo Homero tribuitur, 
XeÀxr moo9évog siul «rA., vid. Diog. L. I 89, sed testimonium Simoni- 
dis, quo illi usi sunt, adversatur huic coniecturae, vide quae dixi ad 
Simon. fr. 57, sed illud certum est Cleobulum consimili epigrammate 
ornavisse monumentum aliquod, quod quidem epigramma Simonides 
sub examen vocat. — Ex gnomis, quas Demetrius Phalereus ap. Stob. 
III 79 ad Cleobulum refert, praeter nobile illud Mézoo» &oiocov, 
de quo vide Leutsch Paroem. II 81 (nam Pseudophocylidis versus 36 
zvrov uéroov Ggiorov' ozso[cío, Ó' &Asyswweat si ex antiquo poeta 
petitus, ad Phocylidem ipsum potius, quam ad Cleobulum referendus), 
numerorum vestigia deprehenduntur in uno apophthegmate: 


D'vowil ur, uégeo8ot, urób coqgoviteur 
, 
cAAoTQíov 7cQtOvcOvV 3 
* J ' , , 
v0 uiv yàg &voiw, v0 Ó' «9 uovíov Óovotot muQÉgsU. 


sie enim videtur scribendum, sed lectio satis incerta, nam ut fieri solet, 
dietum hoe variatum et immutatum, apparet enim, ut alia praetermit- 
iam, alios non ccogoo»íf£sw, sed quAogoovsic?«r. usurpavisse: videntur 
autem hi versieuli eiusdem originis atque supra fr. 1. Numero si con- 
sulendum, v. 3 uav&v i. e. ucvi&v pro uovícv possis scribere, quam 
verbi formam Lobeck Rhem. 260 in Photii lexico agnovit. Scripturae 
quanta sit discrepantia, videre licet, s Diogenem cum Stobaeo com- 
posueris : apud Diog. I 92 legitur: yvrvewxl uj giiogoorsicQc:, wràb 
uiyecQuu, cAAovQíov mzogóvrov' rÓ uiv yàg Gvotw, v0 ÓR uovícv cm- 
ueívs:w, at Stobaeus Flor. III 79 haec auctore Demetrio Phalereo affert: 
yovewi w7j ué&ysoQ9ou wnÓ &yoav qoovsiv (AB ceogooví£sw, sed ex corr, 
uterque)... z«górvrov: t0 uiv yco $ort yíogov (A y&Q &vow, B à m. 
sec. et margo Gesn. yàg dvowev), v0 Ó* ucvíov Qóvovot ztoQ£ysw (margo 
Gesn, uevíev cqucívi)) Hartung yvvor«l ucysotou | jue giAogoorsiv 
Or | dAlorolov zceQsóvrov: | rÓ uiv yo &voixv, r0 Ó' «9 pevíev Pyet. 
Idem Hartung etiam epistolam Cleobuli, quae fertur, ap. Diog. I 93 in 
versus heroicos redigere conatus est. 


Oo au 


pye—Á 


XIV. 972 
ECHEMBROTU S. 


'"Eyéufoorog ox&g £9nxsv 
v "Ho«xAsi, 

vuxiG«g vÓ0  GycAua 
"Auguxrvóvov iv a£0ots, 
"EAAqoL. à' deíÓcv 

uéAsa xal éA£yovg. 





XV. 
SACADAS. 


IAIOY IIEPZIZ. 


Athen. XIII 610 C: Koi é&v uév ríg Gov mv9wrot, viveg Tj6nv 
of sig vóv Óovgiov Uumov iykovaxAsGOEvreg, Évüg xal Ósvrégov img 
dgeig Ovoue* xol ov0b raUr x vÀv JZXrmowógov, GyoÀi ycg. aAA 
i4 rg Zaxéóe roU LAoyslov "liiov mígcidog* ovrog yàg me«wnmóAAovo 
vwv&g xeréAsÉev. uti Casaubonus correxit, A Gexcrov agysíov, 
PVL dxérov ágyslov. Contra C. Fr. Hermann "4yí« vo "Agyeíov 
suasit, haec ad historicum Agiam referens, quem Argoliea scri- 
psisse constat, quae parum verisimilis est coniectura, quamvis 
probaverit Hiller Mus. Rh. XXXI 88, Ilii excidium particulam 
operis inscriptam fuisse suspicans. 


Echembrotus, Pausan. X 7, 6: Maorvosi Ó6 uot x«l rov "Egeu- 
foovov :ó &véO9nnua, vQíztovg qoÀxoUg &vortÜtig vO '"Hocwis? vo iv 
Gfeig' inéyonuuo 0t ó rQ/movo siyev* "Egíu(Qotog ur. quae. in 
ordinem digessi v. 3 c&yeAu« scribens ex VaAgLb pro , yon, Y. 4 
&£91oig cum Ignarra et La a m. pr. pro &94oig et v. 5 "EAAgot ex Ax 
KPCPadLbLa pro "EAizew. Praeterea v. 1 codd. $7xe vel 9" x8, 
v. 2 10 add. 8 VabMAgPacdLab, .vulgo om, — V. 5 Hecker c vÀoict 
zQoocÓov requirit. Frustra haec in hexametros redigere conati sunt. 


XVI. - 913 
XANTHUS. 


OPEZTEIA. 


1. 


Aelian. V. H. IV 26: A&v9og 0 moume Qv usióv ... 
iyivevo 0B ovrog moscfUrsgog Zwowjógov roU '"lusgoíov ... Aéy&- 
viv '"Hàéxvgev voU "Ayouéuvovog o0 roUto Fysew roUvoue mQGrov, 
dAÀ& Zdeoüixqv' imc 0i Aycauéfuvov &vqoéom, viv 0i Kivvcwwi- 
orgov 0 Aiyió9og Éymus, x«l &BeclAsvosv, GAsxrQov ovGuv xol xa- 
voymoQoev me«g9tvov -Agycio, "Hiéuvgev éxcAsóov ÓiuX v0 Guougsiv 
qvügóg xal uy mexeugüGOc. ÀÉroov. Cf. Athen. XII 513 A: zoAÀe 
dà ràv ZevOov megomemoiqusv 0 Zwvmoíyogog, Gomeo x«l vrv 'Oge- 
Grelev &eÀovuévnv. 





2. 
Athen. XII 513 A: Kei Aév9og 0' Ó uslomoi0g moscpwrsoog 
dv ZXwowógov, Gg xol «vr0g 0 Zrqoíyogog uegrvgsi, dig quouv 0 
MeyoxAz(ónc, o9 vo UvQv eirQ (và "Hooxàsi) msgui8nor viv. ovodav, 
dÀÀ& vQv 'Owgonnjv. 








XVII. 
STESICHORUS. 


L A0AA EIII IIEAIA. 
1. [1.]*) 


MB oEb NS uiAAMOAHIVIVELEuvwuvaUMILIAMII 


"Eousíag DAóycov uiv £ücxs xal "Aomayov exa véxv« 974 
IIoÓcoyeg, 
"Ho« àà Ecv9ov xci KvAAagov. .. . . .. 


Stesichorus. De $Stesichori carminibüs cf. Welcker Opusc. I 
148 seqq. — "492a £zi IIeiée (vel simpliciter 7494o) dubitaverunt vete- 
res grammatiei utrum Stesichori an Ibyci esset carmen, vid. Athen. IV 
172D (vid. fr. 2), Athenaeus autem haud cunctanter Stesichoro tribuit, 
Simonidis usus testimonio (vid. fr. 3). Et fuerunt fortasse etiam alia 
praeterea carmina, quae alii Ibyco, alii Stesichoro vindieabant, cum 
partim inter utriusque poesin magna similitudo intercessisse videatur. 

Fr. 1. Versus non satis certo restitui possunt, haec enim leguntur 
in Et. M. 544, 54: KvAiegoc' izx0c Kd6rogoc, z«Qc TÓ x£ALsuv, Ó roqUG* 
Zitmeízyooog (carminis titulum addit Sorb. Zeqoígogog iv và mtA(oic 
&910org) róv uiv '"Eouzv Os0coxévot qnol Óióysov xol Agmoyov aw£a 
ríxve lloócoync, Hoc«v 0' E&dAi$)ov (cod. Flor. &dAuveov) xci K9iAa- . 
oov. Suid. v. K$1iegog: Ze. qnol vov "Eguzv OrsÓcoxévoi roig 4ioc- 
xo$ootc* QA. xol "4. d. r. Iloóígyag xci KwAAegov. Similia Cram. 
An. Ox. II 456, 15, ubi IIoó«oydc, Hocv 0' E&£cAu$ov xci K. et An. 
Par. IV 49, 25, ubi réxve Iloó«oy&c. Denique haec eadem exhibet Et. 
Gud. 353, 22: Zrqeíyooog iv roig imumsA(oig 49 org (recte Sturz 
ixl Iisiía GdOAoig) vov uiv 'Eoguáv OsÓoxfvat qnol voig diocouó- 
0oig qióysov x«l Gozeyov, o. r. zo0cQyuc, Hocv Ó' &uóusvog mac 
ciÓmoo vàv imworQov, 0 iort rÀv xavOOv. His novissimis usus est 
Bernhardy ad Stesichori locum amplificandum, poetae tribuens verba 
fhocou£vovg mz«o' imiccdrQov, quem ego secutus £Augcouívovg mad 
ci9eoo rv imwccoroov ((xoc) scripsi. At falsa specie decepti sumus. 
Coaluerunt in Et. Gud. duae diversae glossae, Kv4Aeoog ...."Ho«v à? 
(Eivüov xol Kóliegov) et (Kviwóóusvog mtQl jeÀxó xv)Auopevos tol 
tÓ ci5oo rÀv imicotQov, O ier. rÓv wcvOov: ut arguit Et. Flor 


*) Numeri adiecti sunt editionis Kleinianae. 


206 POETAE MELICI. 


2.-12.] 
d AUAM re A SURE) 
ZUMAL AUAM MX M 
Zecauí(üeg yóvÓgov vs xol éyxo(Ómg, - — 915 


&AÀ« ve zÉuQeTC xol u£AL gAcQOv. 


3. [3] 


Opocócxcov uiv y&g T Auguitoaoe, &xovri. 0t víxcGsv Me- 
A£cyoosg. 


Miller Misc. 199, ubi glossam XKv44«oog excipiunt Kv4ívóst, Kwvliww- 
àQ9o«, KvAio et KviwóOusvog mzsol yoÀxÀ* wviiOjsvog xA. quae glossa 
descripta est ex Schol. Hom. ll. 9 86. — V. 1 Blomfield restituit, alii 
aliter haec. conformaverunt. Pro d4óysov fortasse $Aoyíov scriben- 
dum, cf. Quint. Smyrn. VIII 241, de Martis equis: góosov Ó£ uv dg 
uótov Umzoi. Av€vov xol Oioyiog, Kovoflog à ni voic. Dólog ve. Nomen 
appellativum est g4óysog et gAóysiog (hoc grammatici testantur), pro- 
prium $4oyíog, quod vulgo proparoxytonon fertur, sed paenultimam 
acuendam esse praecipiunt grammatici. — V. 2. /ev$ov restituit Hem- 
sterhuys, quod plane firmant grammaticorum testimonia, cf. Prob. in 
Virg. Georg. 1 12: ,Et idcirco etiam poetae tradunt ab eo (Neptuno) 
equum donatum Adrasto Ariona, et Iunoni Xanthum et Cyllarum, quos 
illa dederit Castori et Polluci** idem ad Georg. III 89: ,,Pollux autem 
et Castor Lacedaemone nati sunt, qui existimantur equos accepisse à 
Iunone muneris nomine, AXcv90ov x«l KvoA1egov, quos ei Neptunus dona- 
verat. .. Adde Philargyr. ad Georg. III 89 et ''ertullian. de Spectac. 
c. 9. Of. etiam Aleman. fr. 12. 


Fr. 2. Athen. IV 172D: IlIeugerov Ói zoÀróv qnot uv5Quovsocot 
Ilavéocw ZXíAsvxog, iv oig msoi vio mao Aiyvmríowg &v9oozoOwveíug 
OvQysitoi, zoÀÀa uiv imwOsivoi Afycov mépuuet, z0ÀÀdg Ó& vocod0ug 
óprvsig, vQoríQgov Ecvm]oiyóoov 5 Igoóxov iv A920ric éniyoagogué- 
vovg signwóvog qéoscOQ«u. (sic B recte, nam haec Athenaei sunt verba, 
vulgo géoscds) v5 meo)ívo Ódo«: EZoeccuíÓcg xz. lta recte Casau- 
bonus, nisi euod eqceuíóc«g scripsit, A óOogoag &c«uídeg, BPV opus 
(0moàg) dowuíóne, L óGo' &ccuí/üec. Kleine poetae verba esse ratus 
DíoscQs vro mc«oO9svóOopoc coniecit. Meineke: pégscÜüé vs zeptévo 
Zoe cqc«uíóeg «r4. Athenaeus rursus ex Stesichoro affert XI 
645E hos duos versus omisso tamen ce«c«uíóeg. Fortasse hi quoque 
versus copulandi, ut octameter fiat, quemadmodum fr. 1 v. 1 et fr. 3. 


Fr.3. Athen. IV 172 E: "Ort à? ó moínue voro Zrqouóoov £ccív, 
(uovorerog uégrvg Zuiov(óns Ó mzowvüe, 0g mol vov MeAscygov róv 
Aóyov mzowusvóg quow* "Og Qovol závcag víxecs véove Ówa- 
evra foaióv "Avavoov QOmso zoAv(ócrovog $É Toixov: oUr0 
y&o 'Ounooc à? Zvacígogoc 4sios Aaoig. 'O yàp Zvnoígooos 
ovrog sloqus» Év v mQoxsuvuívo Gouari. rolg AOAoig" Opo- 
Gxco» xtÀ. — uiv yág v scripsi, vulgo uiv y&g, Kleine uiv do' ana- 
paestico numero restituto. — víx«osv MÉA. L, vix&g iuusi. BPV. Har- 
tung .... O996xov uiv Augigeog (Il&vreg Puoívvt'), d». wá. 





STESICHORUS. 20' 


4. 

Zenob. VI 44: XeigofoóGt. ÓtGuQ' roig mvwrixoig ludo, 
Ói& t0 r&g GéQxeg ÓOuexómrewv xal Gvoloxsv. Béíluov 0B rv 
deGuóv dxovev róv &mofiooGxovra rO eios. dOenOw yàg Pv ww 
meroaío (Hermann coniecit idé8momv yàg Pv vw omeiíog)  Evm- 
Gíy09og &UvegQgsuv vàv ini IlceA(av G91ov, ubi Schneidewin 
emendavit: óg Zrqc. iv doyi vàv imi IleA(o G0Àov. Cf. etiam 
Suidas et Hesych. v. yegofgór. sou. Locus corruptus haud 
dubie sie emendandus: 20é0q y&g Ev vvve mévgo (sive omsíoe 
eum Hermanno malis) y Twooc. ZXrqoíyogog iv o' rv imi 
Ileiíg &91ov, ut hoe carmen quemadmodum Orestia et Helena 
in plures libros divisum fuerit. Hermanni coniecturam firmes 
epigr. Anthol III 9: JMmwzéíge cQwysíotcuwv mi Gzmeígmue cióqoo 
ZXoÀuovei yevíérg vQÓ' Omoreccouívo. ubi fort. legendum ugréoe 
rowyélnorv ivi Gmeígno. Zidmooí XoAuovsi yevérg 9' d0' morac- 
Gou£vnv. 

I. lHPTONHIX. 


5. [5.] 
Na RU z VEAE ZU UU a ada. uw NT AE ns 
Mu WU ua u.U x Wu .u Ww. WM a 


ovnts. De hoc Stesichori carmine disputavit Leutsch in En- 

eyclop. Erschii LXII 209 seq. — Quod Aristoteles Probl XIX 48 ad- 
notavit: 79oc 9i Zysu 7] ubv zoqovytori ztocxtixóv, 0i0 xol Pv vs rQ 
Duaovóvy 5 ££oóog xci 5 &bómAwig iv vo)rg memoínvoi, 9 0k bmoÓcgi- 
etl uey«Aomoezig x«l orüotuov. non credo ad Stesichorum referendum 
esse, neque £v» zjj Dl'zevovaió. scribendum, sed v và I'novóvy 7 vs 
FÉodog xol *| éÉómAwig. Welcker ad Nicomachum tragicum revocavit, 
mihi dithyrambographi alicuius carmen dici videtur. —  Geryoneidis 
fortasse memoria latet apud Philodemum zrol evosfle(eg p. 39 ed. Gom- 
pertz (Vol. Hercul. coll. nov. II 88) xer' "4zoAAew(()ón (?) xci xarà 
(Hoto)üov (?) xal xe(r&à ZXr5)e(gogov àv .. .. MI xci mao& (2) ..... 
QHN'TOI...«ro?, ubi Gompertz év 'Ogscve(e vel £v. Eogozeíc sup- 
plet, mihi 2v l'4evovgztó: scribendum videtur: disserit enim de diis, 
qui mala et contumelias perpessi sint, velut statim addit Bacchum a 
entheo, Promethea a love in vincula coniectum esse: in Geryoneide 
autem Stesichorus haud dubie narraverat, Herculem primum Solem, 
deinde Oceanum sagittis petivisse: vid. Pherecydes ap. Ath. XI 470C: 
0 0b 'HoexAne fAxerat im a$vóv tO vóbov óg (oiíov, xol ó "Hiig 
(hie inserendum videtur às/c«s, quod proxime sequitur) zecactbot 
xtÀUsi, Ó Ób Órícug mzavrtroci. "HAiog Ób dvtl voívov O(dcciw aUrQ rÓ 
üímag TÓ xyovosov, O0 cOr0v iqógti o9v voig ÜzmOLG, Ex)» Oovy, Oii 
TOU Üxsuvov (xuccd) viv voxrc mxQ0g fo, lv' dvíogti Ó TAtog: fmi 
zogsosra. Ó 'Hoexine iv và Ofzai vojto fg t4v EooOtiuv' xol Orr à7 
(legebatur ài) zv iv tQ msiáys:, Qwravóg mtiQOusvog coroU xvpaívst 
T0 Ófzag qavrafóusvog: 0 0b robsósuw eDTOvV uflAs:, wel avrtÓv Orícag 
Qxrevóg zoev6u60ut xsitvs. Pherecydes quod hic et alias fere con- 


208 POETAE MELICI. 


T«grq6Gov zor«uoUD Gys00v &vruxéoag xAsw&g "Eogvüsíag 916 
év xsvüuGQvi mírgeg m«o& ze«yàg «ztígovag &oyvoogítoug. 


6. [6.] 
Schol. Hesiod. Theog. 287: "Ecor; 0à 0 I'5ovovetg ix KoAMuo- 
ooge vic $)xsavoU xol Xovodogog.  Zqoíyogog 0i $5 ycigmg EFytw 
qol xoci v6 mó0eg xel onómrgov sivo: Cf. Eudoc. 214. 


TAE 911 
4 pei Ve Wars Den V. aw 
ZÜATRU LAU CIS ADEL) C DE EAE Sd Arat CE 


Zxozgsov ói A«fov Ofzag £uusrgov Og TQuAdyvvov 
zivsev imiGyÓusvog, vÓ ó& of zmagébünxs GóAog xsocag. 


sentit cum Stesichoro, non inde repetendum, quod ex hoc poeta sua 
repetiit, ut O. Müller de Doriens. 1l 426 censet, sed uterque diligenter 
Hesiodi vestigia legunt. Panyasis quoque Solem ab Hercule vulnera- 
ium prodidit memoriae, vid. Clem. Alex. adv. gent. 293A: xol wv xol 
Tóv Aidovía onzó HoexAtovg robsvOTvoi 'Ougoog Aíysi, wol róv Hásiov 
Abóyíav Ilovvocig íorogsí. ubi scribendum videtur xol zóv 'Hàtov 
$z0 vr09 «9709 lIlovoccis torogsi. 

Fr. 5. Strabo III 148: 'Eoízeot Ó' of zoAoetol xaAisiv 10v Baoirww 
Teovqgocóv, và ÓR lI ósige xal r&g zoóg cvrzv v5covg EgvO9siev: Oi6- 
ztQ oUrcog sizsiv vozoAeuuvovo: Erm6ígogov zsol rov I'novóvog 
BovxóAov (ita Kramer, id est Eurythionis, codd, govxoA(ov), 0vóvt yev-- 
vn95sín (yevrnQelg I) 


eqysÓ0v dvrurfQeg wAswüg "EovOüs(ag - 
TogrQóco)? zorocuo) zc«Q& zey&e dztígovoag oyvgooítovc 
év usvQudOvi mfrQog. 


Haec verba manifestum vitium contraxerunt: nam incredibile, Stesicho- 
rum adeo situs locorum imperitum fuisse, ut fontem fluvii ibi collo- 
caret, ubi in mare effunditur: hanc difficultatem facili negotio expedivi 
hemistichiis traiectis T'rorg6cov zor«uo? cys00v ... Eovüs(ocg Ev 
xtvOüpuOvi círQeg zOQc zoycg xrÀ. h. e. natus est Eurythion prope 
'lTartessum fluvium (h. e. haud procul ab ostio) antro propter argenti 
metalla. lam zeyei non sunt fluvii, sed argenti, quemadmodum est 
ap. Aesch. Pers. 234: Woyv$gov zy15 vig «vroic écz(, )ncoavoog y9ovosc. 
Sane argenti metalla erant vicina fontibus fluvii, vid. Strabo: ov zo49 
0' dmo9:» và KacrAQvóg iomw x«l zÓ 0gog, iÉ ob Qsiv qacl vóv Bairw, 
0 xoAo)9G6w Agyvoo)v Óiu& và dQyvosie và év «)0v9. Sed hune errorem 
poetae facile condonabimus. Versus sunt heptametri dactylici. — V. 1. 
drrwmígeg libri ut videtur, non dvruxégev. — 'Eovsíoc, libri "Egv9(asc. 
— V. Z. wsvQ9uóvi Hermann, legebatur «evQuorov. — mérgeg, BCI 
zírQeic. Schneidewin iv xevOuvi zerQeío. — 7oy&g, Schneidewin 
z&yc«g. Kreussler coniecit T. mor«quov mega Keycg coyvoooígov i. e. ad. 
ripas Tarliessi. — Olim in Strabonis verbis óiór. ysvvnQsn carminis 
reliquias delitescere ratus 7 zózs ysvv595 cxsÓ0v xrÀ. scripsi, simi- 
liter Schneidewin v44094 ysvrne). 

Fr. 7. Athen. XI 499A: Zc56íg090g 0? r0 zaQ& 010 tQ Kev- 








STESICHORUS. 209 


8. [10.] - 
DEXAU LAM ULUWUuU Vu uM NMY 
NU V. Lo Mam MIAMCA MU e 

ED 4L wuUu Www .cuwWw cx uix 
EU Eu Ww UD. ue ceib AN sa 
Boo 4 uu 

EXAM. Uer cd WM ENIM 


"AéAwg Ó' "Tuegiovíóag ÓO£zag ioxavtfewsv 
, É M $4 - , 
qoUcsov, 0qo« OU "Qxsavolo zegcoag 
&qíxou0" (eg&üg movi févOsa vvxróg égsuvüag 
zorl uerég« xovgid(av v' GAoyov maiÓ«g re q(Aovg 
50 0' ég &Acog é« 
ücqveuct xovioxiov zoGG0l zig Zhóg. 


9. [8.] 


Paus. VIII 3, 2: IloAAevríov uiv à5 xoi 0 ZXrmoíyogog 6 
"Iusgeiog iv Pzovovmió: émonjcero wvüwgv. 


r(vQo zorQotov Gxvzqtiov. (oxvgsiov Schweighaeuser, exvgíov PVL) 
Ofzag x«As; iv ioo v cxvqosiÓfíg: A&ysu 0 imi v09 "HoawA£ovg: 
Ewógsiov xvÀ. — V. 1. ewozqsiov Casaubonus, cxvgéov» PVL. Deinde 
B rowxAdycovov. Adde Athen. ib. 499E: TO iv Lauevovgtót Ecnoi- 
q900v &£upustQov og cQiARyvvov (PVL rovcAdyvvor) vv vàv couv 
ysvàv dugioA/ev jew Leutsch vocula óc deleta £uperoov voiAdyvvov 
vel Zuuéroog vQuicyvvov commendat. — V. 2. zivsv scripsi, nam quod 
legebatur zisv (ita VL) omnino ferri nequit, cf. Apoll. Rhod. I 472: 
3 x«l émiwyóusvog mÀtiov Ófmag duqoríonow llive yaAíxQqrov Aagóv 
píüw. Possis z/ coniicere, siquidem ACP z;'/, B zi, sed nimis hoc 
exile, quamvis aoristus aptus, cf. Plat. Phaed. 117 C Zzucyousvog x«i 
pec sUzsQOg x«l sUxóAog &Éfmis. ltaque non audiendus Blass, qui 
cxvoqior et. émiy. scripsit, ut hi duo versus respondeant fr. 8 v. 1 
et 2. — doios Osann delendum censet, et deinde xsg«oceg scribit, 
mihi videntur haec prorsus congruere cum fr. 8 exordio, ut scriben- 
dum sit: 

Ilivev émiwyóusvog, rÓ Q& oi mag£ümnusv 

d0Aioc iywsodcag MU ME UC WE NM UL. al 


Fr. 8. Athen. XI 469 E: "Ozt à? xol ó "HÀiog im morQoíov Oisxo- 
pitero iml vqv Óvcw Zcv946í(g0opog uiv obrog qnuoív: "AAiog wrÀ. Ex 
Geryonide esse haec ostendit idem XI 181A: Tó» ài HAwv ó Xrtqoí- 
q00oc zormoío OwwmAsiv quot zóv Qxsavóv' Q xci rüv "Hoowl£e m&- 
oauoO9 vor ni vag Dl'qovovov (lóac óguàvro. Cf. Eust. 1632, 23, — 
V. 1. AéAtog Schweighaeuser, vulgo-44:og. Ahrens "44tog tuetur et 
deinde O£zeg &uquxozsiiov scripsit, — V. 3. dgíxoi9" Blomfield, vulgo 
&qíxq9'. — V. 4. &', B à'. Leutsch v. 4 et 5 dimetros anapaesticos 
fecit. — V. 6. ócqvow, B ódqrvotcoi. — zig Schneidewin, vulgo 
z«ic. In ed. 2 v. 5 et 6 in unum coniunxi seripsique zociv zhg zig. 

PorTAE Lm. III. 14 


210 | POETAE MELICI. 


10. [9.] 918 
Sch. Apoll Rh. I 211: Zreíyogog Óà iv vj P«ovovíó: xol 
viGóv vwv& iv vQ "rAevuxg mehéyei Zogmuüovíev gwotv. 


IL KEPBEPOX. 
11. [11] 


Pollux X 152: "4oífouAAog 0B imi voU Gvomcorov Bolovtíov 
iv "Avugévove AvroU dgàvu xol iv và Zwuovjógov Kegffoo. Cf. 
Bekk. An. I 443, 23 (ubi dg/íf.), Suid. v. "AoíBeAAoc. 


IV. KTKNOXZ. 


; 12. [12.] 

Sch. Pind. Ol. X 19: "Erga óà xol VneyiborGev iv «ij ngos 
zv Kxvov uy ó uéyucvoc "Hoexhije, ztergogi Gevzoc "Aotoc TÜv 
Kxvov' éporgéteso 0i 'HoexAWge, Oz. seróbevoc qv Kónvoc vic TOU 
"Aotos, xol iv megóóo jc iia oixàv émexogeróuet voUG TvC- 
ióvvag y vaóv tQ "os. fovÀousvog ix àv xol, oixodopijGad, 
x«l eUrQ megióvr, éniffovAsUGot q9fAqos" cvcvéouc ovv cvroig uc- 
qug Pvys Osíong "HooxAüc, ovupeAAou£vov "Agrog 1Ó ze] Kwxvo, 
GAÀ Qéregov cvv póvov ysvóusvov ivíxoev Ó "Hexe xe em- 
éxveive* Xvnolyogoc iv imwygagouévo Koxvo [crogsi. 


V. EKTAAA. 


13. [14] 


Sch. Apoll. Rh. IV 828: Zrqofjogoc 02 iv vij ZuvAAg Adapoc 
viv Zxvlieav quoil 9vyeríge sivo. lta vulgo legitur, aec similia 
tradunt Cram. An. Par. III 479, 14. Eust Od. i714, 34. 
Eudoc. 377. Sed cod. Laur. iv vij ZxwóAAg ciüovg Twóg deuloc 
exhibet, mihi E/óo0c rwóg .deuíeg scribendum videtur, ut se- 
cundum Stesichorum Eidothea, quam Aeschylus quoque in Pro- 
teo et Euripides.in Helena Eióo appellant, Scyllae fuerit mater. 


VL XETOOHPAL 
14. [15] 


Fr. 14. Athen. III 95 D: Zzz6íg096c vé qnow iv Zvodoatsc' 








STESICHORUS. 211 





.. Koovac 0$ óUyyoc 
&xgov yüg omtévegDev. 


VI. ETPQO9 ILEIA. 


15. [16.] 


Sch. Eurip. Phoen. 670: "Evésv é£evij«e yà'| 0 uiv Zrmot- 
q09oc iv Eusgomsíe (E)gunmía AC, sóoom M) vv "AOnvàv donag- 
xívai roUg 00óvrug gov. 


VIII. EPISTAA. - 919 


16. [18.] 


Sext. Empir. adv. Math. I 261 (p. 658 ed. Bekk.): Of íoro- 
guxol róv &oymyóv muGv vüe émioriwgo Acxqmuiv wexsgovvaoOo: 
AéyovGiv, oUx dgxoUusvor rQ iwéüGueri, dv OG xci mouxíAog cUrÓ 
peremAdrrovoi Zrqoíjogog uiv iv "Egupólg timdw, Óww wwvàg vw 
émi Oei mecóvrov dwvwrG (0 'AcxAmmig). Paulo accuratius 
Apollod. III 10, 3: Ebvgov 0£, vwveg Asyouévovg GveorQvoi vom 
«UroU Kemavío xel zvxoUgyov, og Zwmoíyogóg quow iv '"EgupvAg 
(sie recte Sevinus, v. óg óà Zr. gwow "Egwpólqv). Cf. schol. 
Pind. Pyth. III 96: J2roíyogog 02 (wsgevvoOTvor vóv :Aoxiumiv 
addit Osann) zmi Kemaevei xel zvxovoyo. et schol. Eurip. Alcest. 
v. 9. Denique Philodemus zoi s)csfeíeg p. 52 ed. Gompertz 
(Vol. Here. coll. nova II 131): 'AcxAxmiv Óà Zevg ixsgevvoGv, 
Oc uiv .... (óc 0  &)v "EgupiAg Z(rnoíyoo)oc, 0vw Ko(mavéo xol 
Zlv)xoUg(yov) i. e. &véorqQcev. 


*17. [172.] 


prre M ores AE A eL IAS ue AM 


llávoco' éuóv &vrí9sov MiA&uzoóa. 


Kost xzÀ. ubi B. dxoev, Dindorf xov«s coniecit. Denique Meineke 
iv Zvo$1o« edidit, sed postea ipse improbavit, ac numerus pluralis 
recte se habet. De apri Calydonii caede cogitavit Heyne, sed Graeci 
multa de apris ingentibus fabulati sunt, itaque in antiquis vasculorum 
pieturis saepe visuntur aprum venantes heroum nominibus adscriptis. 


Fr. 17. Eustath. 316, 16: IIí(vüegog ÓÀ o)x dósiqo)g, &AA& yovíag 
patoüg piromeg Pqrn. ZXrno(yogog Ób mdrQoe róv xarà meríQa mQó- 
yovov simev, Üvüo xao! «9rO Augílogog fqq vó: Ilátgoc xt. 
Meidumovg ydo, o9 Avvupácne, o9 OtxAjg, o9 Auqiouog, 09v Augt- 
Aoyogs. Haec ex Aristophane petita sunt, quae in arctum redacta sunt 
ap. Miller Misc. 431: Zrze/yogog à ro?e ro? zargóg (yovíag fg) 
az. rQocg. 


14* 


212 ; POETAE MELICI, 


IX. IAIOT IIEPXZIZ. . 
*18. [94.] 
e aJ MP IOU MI GWAWLSIUA XU UE X WEM 


"Ouxreige y&Q corOv vÓOQ «sl qogíovra Zfióg xovo« f- 
GL.AEUGLV. 


19. [28.] 
Pausan. X 27, 2: Eig 0» "Exéfmv Zxqoíyogog àv "ov méo- 
ci, imoínosv, ig "dvxíav vno mollovog e)vQv xowcOdmvon. 


IX. IAIOT IIEPZIZX. Hoc carmen cdm Dio Chrysost. Or. II 
385 Zivnovyógov ói x«l IIlwódoov insuríjodn, v0) uiv Oct quaere 'Ouij- 
gov ysvícQoL Ooxsi wol cQv GÀccw oow kvobiog Émoíncs vij Tooteg wrÀ. 
— Qui tabulam lliacam confecit, in Troiae excidio se Stesichorum se- 
cutum esse profitetur: L4IO'T IIEPXIX KATA ZTHZIXOPON, neque 
est, cur fidem abrogemus artifici, qui Stesichori quam cyclicorum poe- 
tarum maluit vestigia premere, quandoquidem Himeraeus poeta Aeneam 
ex Troiae incendio servatum Italiae oram petere fecit, hinc in tabula 
est Aivsiag cov roig iO(owg &motoov sig vv "Ecntoíev: nam Stesicho- 
rum hoe Aeneae iter testificatum esse, fidem ommino facit artificis 
professio, quamvis alii auctores desint. Sed in singulis rebus qua fide 
Stesichori vestigia secutus sit artifex, non satis est compertum: licuit 
enim illi ex aliis poetis addere quae praetermiserat melicus, vel negli- 
gere, quae Stesichorus enarraverat. Vir armatus mulierem gladio 
petens prope Veneris fanum ut interpretes tabulae putant Menelaus 
est, fugientem Helenam persecutus, ut poenas repetat: satis illi qui- 
dem probabiliter, quamvis nomina non sint adscripta: iam in antiquis- 
simo artis monumento in Cypseli arca visebatur, ut Pausan. V 18, 3 refert: 
Mev£éiaog Qaod TE £vósóvxàc xul fyov Élgoc ÉzxeLov "Eiévny &z0- 
«rsivoi. ÓrA« Gg «&Aioxoué£vus TÀ(ov, idque facinus narravit Lesches et 
postea Ibycus, non Stesichorus, qui finxit Achivos ultionis cupidos lapi- 
des in Helenam coniicere, vid. fr. 25: plane autem incredibile Stesi- 
chorum ita exaggeravisse, ut Helena bis gravissimum discrimen effu- 
geret, neque licet hoc perfugio uti, Stesichorum Menelai ultionem in 
llii excidio, Achivorum iram in Nostis enarravisse, nam schol. Eurip. 
Orest. (vide fr. 25) dilucide testatur hunc poetam Menelai impetum 
silentio praetermississe neque Leschae exemplum secutum esse. — 
Dixerunt de necessitudine, quae inter Stesichori carmen et tabulam 
Iliacam intercedat, Weleker Opusc. I 180 seq. et in Annal. Inst. Arch. 
I 233 seq. (alte Denkm. II 190 seq.) et O. Jahn Griech. Bilderchroniken 
32seq., qui quidem artificem quod professus est religiose exsecutum 
esse censent, alii seorsim sentiunt, velut Preller, Nissen, Fricke (vid. 
Michaelis in adnot. ad Iahnii librum p. 38), adde etiam Schreiber in 
Herm. X 305 seq. 

Fr. 18. Athen. X 456F: "Avexouítovzog ó* o')roIg TÓ oo óvov, 
Ov £xcAovv "Emtióv, Óià cO uvt'oLoysictat T0vTO Sov ixsivov xol 
&veyeyodqüu. iv và roo AnóALovog (eg vóv Tooixóv uo9ov, £v Ó ó 
"Emsióg $0oogogsi vois "Atos(Óaue, E "T Zivnoíyogóc gou- I ouwtEtoE 
x14. Cf. Eust. 1323, 57, ubi 9' moróv et zióg xovgoig legitur. — «fei, 
yulgo «ef, 





M——-— 


STESICHORUS. 213 


20. 


Sch. Eurip. Andr. 10: Zrqo/;0oog uévro: [oroge? (Cobet Zr- 
Gyopov ... ÍGrogeiv), Or. veOwaxor (0 L4arvévob), xol rv Tv 
Ilígcide Gvvreveyóra ... mou, Ort. xol &mO roU velyovg Quptím. 


21. [30.] 


Paus. X 26, 1: KAvuévqv uiv ovv Zwnoíyogog iv "lov méo- 
Gi; xerqolOwqxev iv vaig alyueooic. 


22. [31.] | 
Paus. X 26, 9: MíéOovoa 0i xeríyovoe vig qsooclv Gugoré- 


980 


Qeug TÓv UmoGrrrv iml roU iÓdgovg wáÜwrer dv 0b veig Iouiuov | 


Üvyeroéct agiOqjGet Gv vig xol vevrqv x«r& voU Iusgaíov viv Qmnv. 


23. (33.] 


Harpoer. p. 104: K«9:A0v, &vrl roU &veAQv 1] &noxzeívag* 
&ygGevro 0b otro và Ovóuer, xol GAior, Gg xl Zxnoíyogog &v 


"Mov xégci0s (Bekker "IArozegoíó:, libris non addicentibus, neque 


forma 'Ilióxegó:g, quamquam rationem habet, tuetur Athen. XIII. 


610c aut Suidas v. Jogóv) xel ZogoxAjc iv EvwjAo. Eadem 
Phot. 122 1, Suid. v. x«9:Aóv, Zonar. 1165, sed carminis titulo 
omisso. Utitur Harpocration poetarum testimoniis ut legis Atticae 
verba iv 00g x«9:iàv explanaret, de quibus verbis dixi in Philol. 
XXXH p. 669. seqq. Sophoclis Eumelus praeter hunc locum 
tantum ab Hesychio &6cuuiv9og adhibetur, sed Sophocli puto vin- 
dieandum, quod Et. M. p. 797, 85 sine poetae nomine legitur: 
QoiBevéro O06 vig &ocquv9ov. 


24. [26.] 


Athen, XIII 610 C: 'E&v uév víg 60v mvüqvet, ríveg wocv 
of tig zv Oovgiov Ünmmov PykovoxAsiGOEévreg, £vóg xal Oevrégov lGng 
doeíg Ovoue, xol oU08 raUr x vàv Zrmouógov, cyoÀj ydg, &AX 
ix vig Xoxdóe roO Aoyslov "Mov zégoidog, ovrog yàg meunóAAovc 
vuwv&g xeréAs&ev. Cf. Eust. p. 1698: dol 0i roUg sig «vróv xata- 
Bévrag zwvig ubv, àv xol Zrnolgogoc, &xexóv civor. Eudoc. 125. 461. 


*95, [97] 


Sch. Eurip. Or. 1287: "Age sig ró rg "Eàfvqe «éAÀog BAÉ- 
wevteg ovx iyonócvro Toig &ípscww; olov vu x«l ZXrmoíyogog vzro- 


214 POETAE MELICI. 


yodqeu megi vàw xeroÀevewv cUrHv ucÀÀóvrtOv' quoi yàg Guo cO 
ÀJ r4 LN , ^ , , , - ^ , LI * Lp 
viv Owiv eUvHg iÓsiv cvvoUe, &gsiveor vovg Aí8ovg imi vQv yTv. 


X. EAENA. IIAAIN9.,AIA. 


* 26. [14.] 984 
SS ML TIC VEU Irt 
EROR AME E SC LC. UUME URS 9 NICUASR s QU TRACT Sos 0 URL 
WA CI I A MAU. wE US 
QU AUAM MAE LAU. UN NAUES 
bzuo-wvu 


X. EAENA. IIAAIN94414. Constat Stesichorum, eum in carmine 
quaedam de Helena dixisset, quae heroinae probro viderentur esse, 
postea alio carmine haec retractavisse, unde ze4iweoóíc dici solitum. 
Sed in quo carmine ista ignominia facta sit Helenae, non est memoriae 
proditum: plerique ad lli excidium revocant, in quo carmine Helenae 
nomen silentio praetermittere non licuit, et fr. 25 plane testatur: Geel, 
quem ego antea secutus sum, Orestíae exordium offensioni fuisse cen- 
suit: at peculiare fuisse carmen, quod Helenae iram excitavisse credi- 
tum est, arguit Isocr. in Helenae encomio 64: ivsüsíÉovo ài CEAÉvn) 
xol Zuqovtóoo TÓ TOT vnv fevrij Ó)vopiv. Ors uiv yag dpyóuevog 
ris (hoc add. AT, vulgo. deest) qiie ÉgAaoqiuneé TL mtl «vTfe, dv- 
form TÀv 0g 9 aiudv écveoruévoc, ixsió) Oi yvovs Th» eizéoav Tis cvu- 
qog&s Tv xodovpévnv ste Àuv cod tov émo(ínos, tA corO0v eig viv QcIV 
vow xe«rtovQos. Welcker verbis doyOuevog Tie coc prima rudi- 
menta artis Stesichoreae notari ratus omnino non audiendus, neque si 
Stesichorus in Orestia vel in Ilii excidio vel alio quo carmine heroinam 
laesisset, conveniens foret vs «07, quibus verbis carmen Helenae me- 
moriae destinatum significatur, i. e. Helena, ut Bakhuizen van den 
Brink (Symb. litt. V 140) quamvis dubitanter suspicatus est, cui alii 
assensi sunt. Hoc carmen quod Athenaeus et schol. Theocriti nomi- 
natim adhibent, licuit Isocrati in encomio Helenae nude viv àv di- 
cere, quemadmodum Pausan. (vid. fr. 22) scripsit xGrà roO "usocíov 
Tv dQv i. e. TA(ov zéocw, praesertim cum tunc omnibus esset notum, 
quo carmine poeta Helenam laesisset. Atque etiam nunc supersunt Ste- 
sichorea, quae potissimum ad Helenae ignominiam pertinere visa sunt, 
servata a schol. Eurip. Orest. 249, quae cum antea propter numerorum 
similitudinem Orestiae adscripsissem, nunc ad Helenam refero, a cuius 
carminis numeris, ut fr. 29 arguit, hi versus haudquaquam abhorrent: 
facile autem apparet haec verba, quae gravi opprobrio obruunt Hele- 
nam (vo/yegov et Avrso&vooe dixerat poeta), ad carminis primordium 
pertinere itaque plane convenit, quod Isocrates scripsit coyogusvog tjs 
Góc égAacqrunsé vi zegl vore. Secutus est Stesichorus ut solet He- 
Siodum (vid. versus Hesiod. ap. Schol. Eurip.), sed ille satis habuit tres 
Tyndarei filias pariter óvy&uovg appellare, auxit Stesichorus contume- 
liam, Helenae tertium matrimonium exprobrans: itaque non dubitavi 
huc revocare fr. 27, ubi Theseus virginem Helenam Aphidnas deduxisse 
dicitur. Deinde poeta Helenae et Menelai nuptias copiose, ut videtur 
enarravit, denique eandem narravit Paridis amore captam maritum 
deseruisse, unde belli Troiani incendium sit exortum: neque enim pot- 
erat hoc silentio praetermitti, cum in exordio carminis mulier trium 
virorum dicta esset heroina: quare huc rettuli fr. 28. Itaque Stesichori 
hoe carmen nuptias Helenae enarrabat. 


T [tape 





STESICHORUS. 215 


Obvexa  Tvvócgsog 
óctfov zorh mücu 9soig uoUveag AdOer! qmudooo 985 


Postea Stesichorus, ut sarciret iniuriam, qua affecisse quamvis in- 
vitus videbatur Helenam, scripsit IIeAvoOí«v. Klein aliique Palino- 
diam carmen non diversum censent ab eo, quod 'EAérv« inscriptum fuit, 
quibus non debebam suffragari. Secernit ab Helena Palinodiam praeter 
alios Lehrs Aufs. 28seq., sed quod Palinodiae consilium illustraturus 
Pindari exemplo utitur, non vidit se plane disparia componere. Palin- 
odiam peculiare fuisse carmen satis superque testificantur Plato, Iso- 
rates, alii, et Isocrates quidem planissime sogregot 4 priore carmine 
(j dix, i. e. 'EAéve), quod zzv £umqocte» górv Maximus Tyrius, zóv 
zQórsgov Aóyov appellat Philostratus, vicissim Dio Chrys. Palinodiam 
rjv 9e6rtQov o5» dicit: item proletariis scriptoribus, velut Suidae et 
Sehol. Aristid., illud vóyog "E2évne, hoe Zyuóutov (£xawos) 'EAtvgg dici- 
iur. Grammatici veteres, qui Stesichori carmina recensuerunt, compo- 
suerunt ut par est utrumque carmen, ut Helena esset prior liber (ro 
zoorov r]c EAtvge fr. 31), Palinodia posterior. ; 

Quod Stesichorus, ut Helenam ab infamia liberaret, simulacrum 
tantum heroinae a Paride Troiam abductum esse fabulatus est, fortasse 
hie quoque Hesiodum auctorem sequitur, siquidem vera tradit schol. 
Lycophr. 832: zoórog '"Hoíoóog zoll (sive aoc) vig Elévgg r0 siücAov 
z«Qry«ys, ubi scribendum videtur 'Hoíoóog zs9:00« y76 i. e. tertio 
libro Catalogi, cf. Strabo VII 203: quo amplissimo thesauro fabularis 
memoriae multum usus est Stesichorus. Alii aliter corrigunt, velut 
Geel zsol v7jc "EAévmg Aéyov, Bücheler zegi delendum censet, denique 
Markscheffel, cui alii assensi sunt, Hesiodi nomini substituit Stesicho- 
reum, quae coniectura in promptu est, praesertim cum schol, Lyc. 
Hesiodo adiunxerit Herodotum Stesichori nomen reticens. 

Quae de Stesiehori oculorum lumine amisso et reciperato tradita 
sunt, mee magisque amplificata ei exornata esse constat: unus Pto- 
lemaeus Heph. ap. Photium Bibl. CXC p. 149 B ed. Bekk. ficta haec 
omnino contendit, ipse nova et incredibilia commentus: "4oyéi«og à? 
6 Kóngiog Znowjógov qoi vo? mowro? "Eiívnv "Iusqe(uv foouévnv 
yevécüci, MiuóO0ov Quyaréou* dmocrücuv àb Zcvneuógov xol zoóg Bov- 
z«Àov mogevüsicav cduvvOusvov vig UmsQoUíag rv zouQt» yocwot, og 
(hoc add. A, vulgo deest) 'EAévg £xove« cc705:' wsvór ó2 vOv mtQi 
z5oocsog sive. Aóyov. ubi cum vocula og excidisset, visus est nebulo 
iste versiculum Stesichori testimonii loco adscribere vel potius finxisse, 
verum ab hoc quidem crimine liberandus; nam nihil aliud quam sum- 
mam Helenae Stesichoreae tribus his verbis comprehendit. Nostra 
memoria plerique fidem denegant anilibus ut opinantur fabulis de cae- 
citatis periculo, quod feliciter evaserit poeta: mihi secus videtur: eadem 
fere expertus postea alius poeta, cui 7ZAormod nomen, ubi somnio mo- 
nitus contumeliam qua Islandicam virginem affecerat resarcivit, ocu- 
lorum usum denuo nactus: cf. Weinhold Altnord. Leben 340. 

Fr. 26. Schol. Eurip. Orest. 249: Zvneíyogós quaw, cg O$ov roig 
Oeoig Tvvódoscog Aqoo0írqe énsAdO evo: 010 OgyioO sion» viv 9sóv Ovyd- 
Movg re xal rovycpuove xol AsupdvOgove «0rov r&g ÜvyartQug imoíncsv* 


fys& Ob 7) gomo:g ovrog (om. M.) o9vsex« xà. — V. 1. TwvócQtog 
Scehneidewin, legebatur Tvvócgsog, contra Cobet nuper apud Home- 
rum Twvódosco pro Tw»ócgQfov revocandum censuit. — V. 2. zov? zo: 


scripsi, sive o0" dzec: malis, záe: M, &zec: ABI, sed ABM pro 
oUvexe exhibent ovvex& more, hac scriptura usus hic «or? inserui. 
Sehoemann &pu« z&cr scripsit. —  uo?vag scripsi, À uóveg, BMI us. 


216 ^ POETAE MELICI. 


Kóngibog" xs(va 0$ TvvÓag£ov xógcus 
qoAcoccuévr Otycuovg ve x«l vQvytuovg ví816uw 
5x«l AuteGcvogag. 


*91. [21] 


Pausan. II 22, 6: Iligoíov 0i zàv "Aváxov Ellevieg iouv 
ísgóv, &vátque "EAévqe, ors o0v lleií0c Owncíog dmeiOOvrog sig 
OsozocoroUc Aqiüvé vs vmo ZhioGxoUvQov fdÀo xol Tyero sig 2Zdeut- 
Oo/uovo "Eàívg: Eygv uiv yàg evvQv AÉyovow £v yeczQl, vtxoUGav 
0à dv "Agys xol víjo ElAs9víag [Ópvcauévqv v [rgóv vv uiv 
zoi0e, rv free, KAvvowwvQorog OoUvor, Gvvoixsiv yao qÓn KAv- | 
roiuvQorQev "Ayou£uvov ovv]v Ói Vortgov rovrov Meveléo yuua- 
G0ot.. — Kol iml vQós Evgogíov Xokxóe)g wol llievoowiog 4Aé- 
Émvügoc, mgóvsgov Óà tr, Zimoíyogog 0 lusgoiog wev& voUve qoour 
"Agyslog Onsécc sivot Svyevége "Iguyévawev. Cf. quae dixit Mei- 
neke ad Euphor. fr. 61: ovvexa O5 uv Igi fugoeuévg "EAvg om- 
eyeivorvo Oncosi. Ad Helenam haec revocavi, quae vel Ilii excidio 
vel Orestice attribuuntur. 


/ 


*98. [90.] 


Schol. Hom. Il. B 339: Tàv £x Qe "EAAéÓog coícrov émi 
uvqorsiov vzc Eàfvqge megóvrov Oià v0 yívog wol v0 xcÀAoc, Twv- 
Ócorog 0 meTQo cUric. Oc vivéc qoot, qpvecGóusvog wu mors tva 
v)rGOv Tgoxoíveg rovg GÀÀovg éy9ooUg moujcqvo:, xomóv cUrtÓv 
Klefsv Ogxov, 1 wv vÀ Aqwouvo vv moie &Omovutvo mol 
cvrv Gqpó0ge zvrac émowvvstv.  4iómso MevsAdo  evvQv éxÓ- 
Occ." xol uev o0 m0Àv GgmecOsíono cUric vmó -As&dvOgov é£xor- 
vowvqoev Tj crgcrsíg 0ià To)g yevouévovc Ogxovc. loroge? Zxmol- 
qooog. Referunt ad "Aíov mégow, equidem Helenae adscripsi, cum 
antea Orestiae reliquiis adiecissem. 


29. [46.] 982 


— Adéer, Bl iá8sro, A Amüv , M fmsiáO:ro. — V. 3. TvvOugtov 
scripsi, legebatur Twvvódoso, nisi Twvódosvs malis, Sehneidewin Tv»- 
ócono. — xóQotg A, xoUpotg BI, xX0UQog M. — V. 4. yoioco uva Kleine, 
v. , oloceévr. — óvycuovg ve xal TQy LOG , Hartung rye nove TQL- 
y«povg v&. — V. B. Auxecdvogog, À Aevmecetvopag, BI Aimeoijvooat , M 
AwvreGióQec, unde Scehneidewin Aursodooeg. Olim Aurtodvoong fPupusv 
scripsi, ut versum redintegrarem, sed poeta fortasse logaoedico colo usus 
est. — Blomfield, Welcker, alii hos versus ad JAfov zrégotv rettulerunt. 
Geel Orestiae tribuit, quem antea secutus sum, nunc 4elenae adscripsi. 








NDPEvc—m RM We 


STESICHORUS. 217 


 IIoÀÀ& uiv KvOowvie u&Aa zoréogurrov zori Óíqgov veau, 
z0AÀ& 0h ubgciwe gia 
x«l óo0(vovg Gregivovg lov ve xogovíüeg oUAag. 


30. [47.] 


Athen. X 451 D: xol Zrqoíyogog à iv 'EAévm Ai€9agyvotov 
(sie L, A9agyógiov PV, 4v&agyvotov B) modovimrioc yn. 


gn i [51.] 983 


Argum. Theoer. XVIII: robro và si0vAMov émwyoégeros 'EAt- 
vqg ému8eAduiog! xol iv «ÜrQ cuvà simos à« vo) (Cant. robv) 
modrov Erqouyógov 'EAévqg imi0eAeutov, ubi évioeAeuíov, 
quod ex proximo versu male repetitum, delendum (id quod 
Büehelerum oceupavisse nunc video), et om. 4. 5. 6 et ut vid. 
Gen. Cant. Quemadmodum Orestiae, ita etiam Helenae com- 
plures fuerunt libri, vide supra. Fide indignus cod. M, in 
quo scriptum: zzw& Ó' ciAmmrot éx voU émiDoAeuulov ZXrqou0oov 
ToU tig viv 'EAívqv. Fieri potest, ut Stesichorus eiusmodi can- 
tilienam Helenae inseruerit, sed hoe haud dubie Triclini est 
«vroóytüÍeGue, cuius scholia in isto libro leguntur, qui gramma- 
tieus hie quoque antiquum obtinet, velut confidenter ad Theocr. 
XVII 124 Homero adscripsit, quae sunt Mnasaleae, ut Ahrens 
censet, vel Callimachi epigr. 35, 1 ut mihi videtur. 


IIAAINQS,AIA. 
32. [44.] 980 


Au OU WU TN ae 
V A 3 arcte dr I von! og pls 


d MOM uM IMS eer 


Oox' iov Évvuog Aóyog ovrog: 


Fr. 29. Athen. III 81D: Kvóowíov à ugjiov wrngovsset ZXrmoc- 
1ooog iv 'Eiívg obvoc* T0ÀÀG uiv xvÀ, — V. 1. Kudavic, P xvàa- 
vsux, — r0téQouzTOv sCripsi, zorsooímrovv PL, mor logímovv V, róv. 
&ooímtovv, Blomfield, zOTEQQUTTEUV Schneidewin. — V.2. uoooura Sehnei- 
dewin, uogsuve AB, p?og.wa PVL. — V.3. eregavovg add. PL, om, V. 
— Helenae nuptias. et Menelai describi apparet, quas poeta multis ver- 
sibus illustravisse videtur, cf. fr. 31. 


Fr. 32. Plato Phaedr. 243 A: "Eczt 92 Toig &uarorivovot z£Ql uv)o- 
Aoy(av x«9ocouog doyolog, Ov Oumoos uiv ovx j$o9sr0, Xrqoíyoooc 


218 POETAE MELICI. 


ov0' éf«g iv vevolv svofAuo(, 981 
ovÓ' (xso zéoy«ue Tooíag. 


à. TÀV yao Ope cT oreQrü elc ài hv EAévne xoxnyogíay , 00x 
qyvónoev, dono Ounoos, GAÀ' Grs uovctxóg àv £yvo Thy cizíav wol 
z0isU 800vg: Oo» wvÀ. wal mzoujcog OT) mü gov Tiv xalovuévgv zeavv- 
oórav zero, ue «viAsysv. — V. 1i. o)x £or , DN o)xév. — Aóyog 
libri, vulgo ó 4óyog. Hune v. afferunt Athen. XI 505 B. Maxim. Tyr. 
XXVII init. Dionys. Hal. Ep. I ad Ammaeum c. 3. Philostr. vit. Apoll. 
VI 11 p. 246 ubi &ovwv et ó 1óyog legitur, denique Cic. ad Att. IX 12, 
ubi o?rog om. — V. 2. 9( o$03 fg, T xvoiv, N &UGEctoLG, Z 8jciuotg. 
— vavcolv Naeke, libri vqvolv. — sUc£iuoig, Rossbach svofAuoww. — 
V. 3. inso, I'ixov ex corr. — Hi tres versus legebantur im exordio 
carminis nobilissimi, quod vulgo lIleAwoóíe vocabatur: sed consenta- 
neum est, nonnulla praegressa esse. Poeta videtur orsus esse: dicunt 
Helenam amore Alexandri. captam Troiamque abductam esse: haee re- 
tractaturus subiecit o)x £or' £vvuog Aóyog ovrog. Deinde Stesichorus 
spreta pervagata fama narravit Troes Helenae tautum imaginem secum 
abduxisse, vid. Aristid. II 72: 4AÀ' oUroc Gomto siüoiov G ToQUjS 
dzeiinpós £n TOUTQ) omovóctew, evrns 9. ovo" Gzreotot, QG6ntQ of 
Zmew0gov TodÀsg, of vÓ vig EAévng siócLov fyovrsg Og avrQv, unde 
versum Stesichoreum finxit Tzetzes Lycophr. 113 (id quod etiam Geel 
recte vidit): Aéyovctr y&o ÓTL Oreoyonévo AitEdvóoo àv Alyómtov Ó 
Ilgovs)g EAévgv dqsióusvog siücAov Eíévgg «)vQ ÓfÓcows xol ovrog 
ÉmÀAsvGsv ig. Teofav , Og Quo. Evqoíyooog Toàss (Par. C Vit. 1 Ciz. 
add. yao) o cóc lon» (sie Par. C Vit. 1 et Ciz, qoev Par. D, £cav 
vulgo) 'EÉAévgg siüoAov fyovrsc. eadem repetit in Homericis p. 1 
ed. Morelli. Aristide gravior auctor Plato Rep. IX 586 C: "Qense TÓ 
LUT3 "Eiévng eiümov vzó rÀàv iv Tooíy« Zcv:-5oíg0o0g qmou yevíotau 
mE Qu p mvov dyvoít T0 dAn9o9s. Adde Dio Chrys. Or. XI 182: Kai 
TÓv uiv Zvnotyopov iv T1 Vortoov o7 Aéyew , Or, TÓ ztQdzcy 
ov0 misogsiev 9 EAívm ovóepócs , dor 9é SUUEG, eg Gne) (n uiv 
"EAévm omzÓ AAsEdvOgov, Ós)oo Ób zo qug sig Alyvmzvov dagínero. 
Sed quomodo poeta novam hanc fabulam exornaverit, incompertum; 
vera Helena ubi terrarum fuerit, dum Graeci et Troiani propter simu- 
laerum per decem annos pugnant, nescimus: neque enim fide dignus 
Schol. Aristid. III 150: sig 2irqotyogov eivízeevot: Aéyen y&o fxeivos, 
ÓTL H9Àv Ó AMé&avÓQos ini vo óchG TüG víoov LU $oeoov dgmos)n 
zc«o& ro)0 llooríog viv "Eilívqv xoi sióc4ov cvvüc £Ó£Éero (sic BC, 
similia AC); eadem refert Eudocia 85 et 329. Aristides autem nihil 
aliud dixit I 212 nisi: eA QoztQ TOV zov v qaot TLVEG Tv AÀ£- 
Émvógov vig "EMívgg v0 si0cAov Aefetv , «bor]v OP o9 OvvnQ5vo:. 
Facile apparet ea, quae schol. Arist. refert, adversa fronte pu- - 
gnare cum Stesichori versibus. Poeta, postquam Helenae memo- 
riam à gravissimis probris liberavit, videtur Castoris et Pollucis 
pacem imploravisse; hinc Horat. Epod. 17, 42: Infamis Helenae 
Castor offensus vicem, F'raterque magni Castoris , victi prece Adem- 

pia vati reddidere lumina. Helenae igitur fratres ferebantur poe- 
nas à poeta repetivisse, qui cum Castorum iram placavisset, visum 
recuperaverit. Fortasse ex Palinodia praeterea depromptum fr. 46 ut 
conieci. Ipse poeta utrum in hoc carmine oculorum aegritudinis memi- - 
nerit necne, in medio relinquendum. Memorant grave hoc discrimen 
antiquissimi testes Plato et Isocrates, Postea res, quo magis mira 
videretur, fabulis exornata, vid. Pausan. III 19, 11: ov ó$ oióc ifyovvac 
Koorovidvog z&sol "EAÉvmQg "Aóyov, óuoloyoovtag Óé cqui xol Iusoaíovs, 





"Y , 
, 


STESICHORUS. 219 


XI. NOZTOI. 983 


33. [34.] 


Pausan. X 26, 1: Q3ic«vrog ÓÀ xel "Aouroudgv ixoíndsv iv 
INóoroi (Xrqoígogog) 9vyeréga uiv IIgutuov, KoiroAdov 03 yvvoixe 
tlvet voU '"Inevtovog. Cf. de Nóoro:g Tzetz. Posthomer. 750 et 
Phalar. Epist. 9. 


XI. OPEZTEIA. 


34. [38.] 


Gramm. Bekk. An. II. 783, 14: Zrqo/yogog ài iv Ocvrégo 
'Ogsoreag vóv lloAewónv Aéyet sognaéves (rà Groryeim). Cf. ib. 
786, 11 et Cram. An. Ox. IV 318, 19. 


imvno9(couot xol vobOs* Fari iv. và. Eobc(vo vijoog werd vov "Irgov 
tüg Éx(olàg AyuiAémg (tod. Üvoua uiv t5] vüco Arvxy, msQíniovg Ó' 
«)vj GraÓ(ov siot . . . ig veitrnv mQdrog ionAtvonu Àéyevou Kgoro- 
wikrQg AtGvvpog: zoÀÉuov yàg Kooroviretg cvvscrQxórog xQüg TOUS 
iv "ral .40x900g, ràv .oxodàv wx«rd oixsiórqrea moóg Omovvríovg 
Al«vra vóv Ojíog ig ràg udyeg imwwolovutvov, Óó Asovvuog Kgoro- 
»i&rcig GrQatmyGr im5s. roig ivavt(owg we«rà tojr0, jj mQoretiyO oL 
egíc. róv Alavto Jove. tuvQoGxeruL O5 TO GríQvov xci (Éweuve yao 
$zó ro? vgasucrog) íqíxero ig zeAqoUg: A8 Óvra Ob 7| IIvO(e Aschvv- 
uov dníGtelàev ig viov riv Asvwxqv, ivtaU0c símovcn a)và gar- 
cs60oc. róv Aluvrta xal cxíctoÜüoeu v0 voeOuo* yo0vo Ó£, cg Oywtvag 
imavgAQ:v iw rüe Asvxüe, lÓsiv uiv £qaoxsv ApguüA£a, (Osiv Ók vOv 
Oiléeg x«i róv TeieuGrvog Alavra, cvvsivau Ób xci IlérQoxAóv quot 
xal "Avt(Aoyov: "EAévqv. 0E AyiAe? uiv ovvotxsiv, mooovbot Ó£ oi misv- 
cevrt ig Iu£gav z90g Xrnoígogov cyycAltw, og | 0taq9ooa vàv 0q9«À- 
uv i&'EAlívgg yévowro avo wgvipatog: Xvnoíyogog uiv imi vovvo Tiv 
zaÀeuv otav Votes (de Leonymo Crotoniata vid. Meineke Poet. 
com. Il 1228 seqq.). Cum Pausaniae hac narratione inprimis conferas 
Conon. ap. Phot. Bibl. p. 133 et Hermiam ad Plat. Phaedr. 99 et 102. 
Abusus his Holm Hist. Sie. I 166 incredibilia de Stesichoreo Helenae 
carmine commentus est. — Multi praeterea Palinodiam Stesichori, 
quam proverbii loco adhibere solebant, respiciunt, velut Aristid. l 430. 
II 364 et Schol. Aristid. III 183. Bachmann Anecd. I 327, 1. Boisso- 
nade An. Nov. 297. Dio Chrys. Or. II p. 22. Eudoc. 385. Eustath. 
849, 47. Et. M. 648, 40. Galen. XI p. 195. Himer. Or. XXII 5. Horat. 
Epod. 17, 42 ibique Sehol. Adde Schol. Cruq. ad Od. I 16. Irenaeus 
adv. Haer. I 22. Origen. (Hippolyt.) adv. Haer. VI 19. Liban. Epist. 
841. Lucian. Ver. Hist. II 15. pro imagin. 15. Muratori Anecd. 314. 
Ovid. Art. Am. III 49. Phot. Bibl. 437 A. Plato Epist. III 320 A. Suidas 
v. Zvmeíyogog. "Tertullian. de anim. e. 46. — De Stesichori Palinodia 
dixerunt Weleker Opusc. I 208 seqq., G. Hermann in praef. edit. He- 
lenae Euripideae, Fritzsche ad Aristoph. Thesmophor. v. 946, Geel in 
Museo Rhenano VI p. 1 (anni 1839), Bakhuizen van den Brink in Sym- 
bolis Batavorum litterariis V p. 119 8eqq., de Duhn de Menelai itinere 
Aegyptio p. 36 seq., quae singulatim examinare non est huius loci. 
XIL  Orestia. Confer Athen. XII 513 A: IloA1& Óói và» Xdvéov 
mzOQumezOUQ4sv 0 Xtmo(gogog, G0méQ xci rnv Ogsors(av xolovuévmv. 


220 i POETAE MELICI. 
* 55. [96.] 
Mo$66, 60 uàv ........ . . uev. éuoo 
xAs(ovo« tv rs yduovg QvOQOv vs Ocirag xcl 9«A(ug 
uoo oaov. 
* $6. [15.] .. 984 
(TM NU um AU A AU AIL ue. 


* * * Or«ev 190g OQ« xsAaOg gsiuDcw. 


Fr. 35. Aristoph. Pac. v. 775: Mo9cc, 6v uiv ztoléuovg &zo06c- 
pévm ust fuo) | r09 qiAov X oevcov | xÀelovou QeOv TE yéuove «vógOv 
ve Oumitag | 4o Quies tenu oaov * ol yo TiO" d &eris EAE. ubi 
Schol.: Mo?c« o) uiv zoiéuov] TÓ 4 790g TV dALorynv TOD uérQov: 
«Urq Ób mÀow5 ovt xal fAea8sv: cq00ge Ób ylogvgóv siogrot, wel fcu 
Zirnovyóostog (Ald. 6T1]6Ly0 £10»). Scholion graviter vitiatum, cum libra- 
rius adnotationes margini adscriptas et dispersas temere conglutina- 
visset. Pro zàox5 hic et infra v. 800 scribendum ze«gezioxr5, quo 
vocabulo utuntur rhetores, si pedestri orationi poetae verba inseruntur 
et aecommodantur, vid. "Hermog. zegQl i(óeàv II p. 362 seq. Sp. Ad 
eundem modum hie comicus poeta Stesichori versibus utitur, itaque 
legendum «e?rq ób mox: ior Zivnotyóostos. Sed Stesichori locus cum 
fuerit nobilis, nullo paeto x«eL &Ae9sv» dici potuit: possis ad GAAeyl)v 
uévoov referre, nam Aristophanes numeros immutavit, cum encomio- 
logico genere ithyphallicum copulans, sed qui Stesichoreos modos tene- 
bat, id facile animadverterit: itaque corrigo: 70 X (haec nota non apta, 
erat opinor JDiple) x06 Tuv eAÀoynv v0) u£rQov: 660po 0b yleagvoóv 
$covt «ol ivijovas QoAAw0v. Contra nota X convenit v. 777 ubi schol.: 
KAsíovca] ÓTL CULULETS qv voie zeiaiole dósw Qv vt wal q9dov 
yépnovs. Gru eto TC. ób voveo O Móy9s zt006 ToU0g dOtroDvveg v$v fv 
'Oóvcecsíu "Aosog xol "qoo vns uowrsíev. quamquam haec adnotatio 
Apionis Stesichoréo commentario convenientior, quam Aristophaneo. — 
V. 1. Mo?co etiam fr. 44 legitur, rectene an secus incertum, equidem 
neque Móoc neque Mo/cw restituere ausim, sed deinde éueo scriben- 
dum. Etin primo quidem versu Aristophanis tantum Musae invocatio- 
nem congruere cum Stesichoreo carmine existimo (Hartung Stesichoro 
etiam verba zoái£uovg &zeceuévr tribuit), at v. 777 cum dimidio v. 778 
integer petitus ex Stesichoro videtur. Est autem haud dubie ipsum 
hoe exordium Orestiae, sive prima stropha, cui plane respondet fr. 34, 
cf. etiam fr. 35. 

Fr. 36. Schol. Aristoph. Pac. v. 800: Orvev q5owa uv qovi, ysà- 
ov &fouévn xs4«07]: Kal e'ovr mÀox?) (scr. ze oazAox) Xcnotjóot tog 
qol y&o ovrog: 0ve&v xr4. Haud dubie est ex eodem Orestiae exordio, 
ubi poeta cum Musam invocat, commode mentionem facere potuit 
verni temporis. cf. etiam fr. 37. Fortasse versus tribus logaoedicis colis 
constabat ad hune modum: 


P ES CV DISSE. U RISE 2I OE V LONE V NER AU uo bn, C pr See 


quemadmodum etiam Aristophanes in eodem Pacis. cantico v. 785 item 
tria cola logaoedica coniunxit: uno rri ove uim £M us cvvéoudoc 
«vr0/e, dAA& vógufe m&vveg. Olim Ov«v 7oog occ xtla01 q8i0ov 
proposui. 








21. [39.]- 
 Toiwdüs yo X«oírov Óaucuare xcAAOOOV 
oguvsiv dovyrov u£Aog é&vgovrag éfloOs 190 éxsgyou£vov. 


98. 


Philodemus zegl evosfsíeg p. 24 (Vol. Herc. Coll. nov. II 523: 
ZXr(Gíyooo)e 9' iv 'Ogsorel(g xev)exoAov8wcec (Hew)0o Qv Aya- 
pé(uvovoc "I(gvy£vaev. el(vot v))v "Exrqv. vv (Ovouaf)ou£vqv, (ucl 
m)egl . .. cuev. 1Óv vé (go)v &Tvor). Nauck occupavit 'Hoióóo, quod 
restitui, (in charta est T$2,) vid. Pausan. I 43, 1: .4éyovco: Ói 
&lvos xol "Iquysveleg TjoGov, cmoO8«vsiv yàg x«l vevvqv iv Meya- 
Qoug* dyà ÓB qxovoa uiv xol GAiov ig "Iguyíveiav Aóyov om Ag- 
x&üov Asyóusvov, olde 02 'HoíoÓov zonjGavrea iv xeraAóyo yvvowdv 
"Iguyfvetev. 00x. àmoQevitv, yvopum 05 -Agréudog '"Exdrqv sivi 
Novissima supplevit Sauppe (Philol XXI 131), sed et ipsa resti- 
tutio verborum incerta, nam in charta est AIANPHTA .. NE, 
neque verisimile est Stesichorum, qui Hesiodum secutus Iphige- 
niam in dearum numerum retulit, eius sepulerum commemora- 
visse. Adde, quod etiam apud Hermionenses Iphigenia divinis 
colebatur honoribus, vid. Paus. II 35, 1: xei j4gríqudog émixAqow 
"Ipguyevilag Zoriv. fegóv. Signum Iphigeniae in Dianae templo, quod 
Aeginae fuit, memorat idem VII 26, 5. Ceterum quod hic Iphi- 
 . genia Agamemnonis filia dicitur, supra in Helena fr. 27 Thesei, 
haec diversorum carminum discrepantia nullam habet offensionem: 
ac fortasse adiecit hoe pervagatam famam secutus Philodemus, 
vel quem ille solet describere, Apollodorus in libris zegi 9sóv. 


39. [40.] 


Schol. Eurip. Orest. 46: d evsgóv Or. iv "Aoyek T Gxovr] voO 
Óocuerog vmoxsieu* "Ounooc 02 v Mowijvoug qol civot v& BacíAsie 
v0U Ayeuíuvovog' Zxrnoíyogog 0b xol Zuucví(Ómg iv oxtÜnwuovíg. 


40. [41.] 
Schol. Eurip. Orest. 268: Zwouop (B, ceteri dd 


&xópevog (Eooriníünc) vó&a qusiv. avróv. (róv 'Ogforqv). siAugévot 
mec AnóAAovog. 


Fr. 37. Schol. Arist. Pac. v. 797: "Eort Ób ze r& Xcnoigópov 
ix cüg Oesertíac: ToidÓs wA. — V. 2. éésevoóvrag ag Boos ficuc, 
vulgo é£svoóvra a(oóc. Est autem haee antistropha prima, Aristo- 
phanis parodia est: T'owtàs x07) Xapgívav Qapopcca xcliixóuov, | vov 
Gog0v zoujtiv | vuvsiv Orcv noua uiv qovg zshiov | £fouéva (scr. 
19ou£vq) n: 


STESICHORUS. i 221 ' 


985 


. 986 


^ 


* 229 a POETAE MELICI. 


41. [42.] 


Schol Aesch. Choeph. 733: KíAGecav Óé qo: rv 'Opfcrov 
190góv, llívüegog 0à "Agowómqv, Zuqoíyogog coÓcusav. 


42. [43.] 
VOS weisaeuI AA E AE. KA FUCO ME 
We URAE C W/AJ euo MNA Ag ^ 


T& ài Ópaxcov i0óxqosv uoAsiv x&oc« feflgorou£vog &xgov: 
éx 0' &g« voU f«ciAevg llAswGOevíOng iq&vr. 


AIIL .JK AGAT KA. 987 


43. [54.] 


Athen. XIV 619 D: "4oiovó&evog 0? àv verior T£Qb MOUGUENG, 
jov, gotv, oi dgyoie Juseder Koóxqv vww& ouv. Zrovjógov 
Ó' av re RA, iy r KoÀvxq wg Ovoua, tedio Ev9lov vsavíoxov, 
600pgóvog sUyeren vij Aggo0írm yopmÜTver eUrQ: ime 0b Omsosiüsv 
0 vewvíGxOg, xerexgnuvioev Sovviw' iyfvero OB v0 mOog mtl Zev- 
xc0«. 2Zwggovixóv Ó& m&vv wevtoxevmGev 0 monjvo v0 vig magOt- 
vov 190g, oUx 2x mevróc voómov O:iovorg ovyysvécOnt và veavíoxo, 
GÀÀ .eUyouévne, st ÓUvouzo, yuvi] vov Eoc9Aov yevécO9at xovgiü(a, ij, 
&i roUro pa] Ovvetóv, &zoAAeymver vo) fiov. Cf. Eust. Il. 1236, 62. 


XIV. PAAIN A. 


44. [55.] 
DIUI WwATD AU GU S UNO I S 
VEO I 49 a AJ MEE EMI ce 


"Ays Movoa« Aíysv, &g&ov &oi0Gg égevovióuov 
Zwuíov zstol zmaíÓücov égevü q9eyyousva Ava. 


Fr. 42. -Plut. de sera numin. viud. c. 10: (Tt mQ0c T& yevóuevo 
xol zog vQv Ar euov dzonAcvrvtoQoL TO Tijg Kiviewwijovoes ivizvVILOV 
vzÓv Evnoíy0ogov, ovrocí Tr06 Aéyovra vds (rà Ób recte Reiske, ad 
poetae verba referens) Zgocxov xiÀ. — V.1 ldónnesv poAstv scripsi, 
legebatur ióóxncs uoAsiv. Valekenaer coni. vgós Óodxov uiv PÓois. 
Numeri alterius versus insolentiores unt, sed nihil ausus sum mutare, 
quamquam facili negotio Beiievg of scribi potest vel égdivn of. 

Fr. 44. Strabo VIII 347 in Eliacis: O9 zxávv Ób $zÓ ràv T0Ug 
zteoínAovg yocpavrov 1, Ziauog uvQuoveseten . . xul zeÓ(ov LL 


xo eia Zopuxóv , £6 o9 mi£ov Gv (Tus rex ua Qouto bragbot mOTb 70Àiv 


tv ,Zápuov , D12] 7 "Pav ó£, Tv Zv5]6íq09og moujoo Ooxsi, 0$ 
oy "Aye wA. &vreo ev Aéysu vovG ztcià etg * ix0o8sicav yco Tv "Pa- 
Ouviv ég Kógw9ov vvQtrvQ qnoi ix Us Ziiuov zAsocaL zvéovrog 
£egugov, 0v rzovecv TÜS Tovvkie Ziuov: TO Ó' ovcTÓÀ vé e xe 
«oyvOicogov sig zísÀiqo)g vóv &OsigOv crc d siv: xal vüv dvesptüv 


M 





ca 


px €€ÁÁmPrtwmmP 


STESICHORUS. 228 


XV. EX AAHAQ9N EIAQN. 
45. [18.] 


NOW LX ULUuu..w 


Zs0g  &ys KaAMómews Aíyeua. 
46. 988 


DEM S Uia x 


Méca 0' ég! fregov mgoo(quov. 


41. 
Máreg size. 


48. (71.] 


, 
EE UU UL usy 


Aovóv 6e IlvAegys zodTov. 


igóvra LUTS ouai sig Kóow8ov £&oguijet LN e)rQv' 0 tt TUQav- 
vog xreíveg duqor£govs Gouor. QzOTzÉÍQUTEL t& GOUoTX, usroyvovg Ó' 
dvexceAsi wol 9zret. At Paus. VII 5, 13 ad lonicam Samon refert: 
Zuutotg ob xr Tiv 000v Thy ic 19 "Hoaiov TÓ Paótvng x«l Asov- 
T(g0v prquc LM x«l voig 0x0 foorog dvwouévorg sUgtoünt xa - 
Écrqxev lovcw iml v0 uviuc. — V. 1. Mo)v6« non ausus sum mutare, 
vid. fr. 35. — A/ysv', codd. Avyeie, sed cf. Lehrs Quaest. Ep. 169. — £oa- 
TOvUuov scripsi, legebatur égavàv Üuvovs, quamquam possunt etiam 
alia tentari, velut "Egaroi, vopovc, et vóuovg iam Heyne proposuit. 
Meineke scripsit "Egaó, vóuove, Ahrens &oi9àg Égevoviuovg et deinde 
"Egero, peyyoué£ve Avo. 

Fr. 45. Eustath. Il. 10, 1: O9 uóvov yaQ "Hotoóog LE Tác rÀQ» Mov- 
Gv imxiijesog &oysvot. . Zrnoíg0oog Ób vÓ «xvgiov ixgovst iv 
TÓ' de990 wr. Fortasse exordium "fov m£ocidog. 

' Fr. 46. Aristid. II 572: Mévewua à ig fregov 7tQ00luLOV xà 
Zune(gogov* cwieuetgelv ubv 00v 70g oid Oc. óei- z:Q0g oU)g yao .elexj- 
Gero L7 Aeyópeve,, 071 T0vGLV , Gore cvu(aive d equo pev 6j500v Q ort 
üv e pévqv yéyvecdat Tovg ióyovg, Guo a" &ivet ceqéaracov, 
dg óp9og el zQ0GTA0vTOS elprjsoveau. corógev yéág zov g. ^VEQÓv, Ctt 
0v 1Ó juévegor eitiov ,oove vov oivt OAÀore zOTOTtt Gv Ocolc simsiv, 
oÀÀ m vojrov mol züvve Gvv5ns ó«0vpíe. ubi ex Stesichoro etiam 
tig u&vmv yiyveoQot vovg Aóyovg petitum videtur, cf. fr. 47. Fortasse 
haec duo fragmenta Palinodiae adscribenda, in quo carmine poetam 
se simul ab aemulorum criminationibus defendisse non est improbabile. 

Fr. 47. Zonar. 1338: Máqv, dvtl vr00 uoraíog' (x0 roU Onivxoo 
tig iémíoomua* ZXxnoígogog* uérag tizov. Adde Catal. cod. Nan. 490. 
Et. Flor. Miller Misc. 212 ucreg sizmsv, unde Nauck sízoóv Stesichoro 
abiudicat. Lyrici poetae haud dubie est, quod exhibet Hesych.: '4r«g 
xshaÓsiv' udvoiuw timsiv 7| v»4siv: quam glossam referunt ad Eurip. 
Troad. 120, mihi: Euripides haec eadem ex antiquo poeta videtur 
ascivisse. 

Fr. 48. Athen. IV 154 F: 'Omóre d ste Qoboveron , TÓ ug eothon 
Tp mégiéqgsu" Gg iv vÓ zu Log, vovpa oc" Au róv xtTÀ. z«Qc Zr1- 
6.5690. ubi zvAauagzs AB, zviou&ys P, zvyudge VL. Schol. Il, & 31: 


224 


LM E 


POETAE MELICI. 


49. [84.] 


ut LE AUT QS daas d uie NJ XN eL eT qm 


Kowuovoyov Uxzov zovvavig, IToccsócv. 


50. [68.] 


(UJ XJ WU-Tu Ww 


4 


M AJORCONA KU IL. UNE NL CE 


oh 


MANI LESS AJ uL UON SENE 

.. M&A« vou ueAwGvGv 
zLyuoGórv«g rt quÀctó uoAzCa v AmÓAÀÀQY' 
x«0üs« Ób oroveycg v^ AiOmg &Amyev. 


51. [19.] 989 


Mad ue AUC LCOUAU VW QUA LZ ISELNM 


"vsAfGvaTa yàg xci Guiyava vovg Qavóvrag 


XAQGUEL. 
52. [80.] 

i9 ge vb IAINUIENSNU TRU VEU CURE RUM 

Ocvóvrog &vógóg m&G' &zóAAvrew zov  dv99oirov aig. 
D$. iddd 

Qo wu up M 


"PaQwvovs Ó' imémsumov (xovrag. 


"Aotog 0b roig vsÜjs61 mQoozsAd(sww, wo favw àxiüstou (veugeoumi sire) 
d»cAoyov TÓ «o 2moujóoo mole yo, unde mci ge possis con- 
licere. cf. Hesych.: IIvie/ue|o]yos: moifueoyog xol ó Ovopa xoouor. 


Fr. 49. Schol. Il. $ 507: Zvmneígooosc *0oilovoyor UxzzovqcQU- 


vuviv róv IloccióGve qunow. 


Fr. 50. Plut. de EI ap. Delph. c. 21: Kel zoórtgog fv. rovrov 6 


2Z:meíg opos. Mé&Ae xz. — V. l. uweAwrüv scripsi, nisi malis us4i- 
xrürv, qua forma bucolici poetae utuntur, legebatur uéAtero. — V. 2. 
TES quisi scripsi, vulgo quA&L, Schneidewin giAési. — V. 3. wdósa 


Sehneidewin, vulgo x5ósc. Respicit Stesichorus tibicinum certamina 
Delphis instituta, sed haud ita multo post abrogata. 


Fr. 51. Stob. Flori. CXXIV 15.  Evmowyóoov. — V. 1. dreé- 


Grata , B c&véAsove. Ahrens dz£Asoté ve Scripsit. — xoi om. Trinc. — 
; dudyovo Sehneidewin, vulgo &u5yaeva. 


Fr. 52. Stob. Floril. CXXVI 5. Zvmowyógov: Oavóvrog dv- 


óoO0g z&c OAÀvcT dGv9Qg..,ita vulgo, et sic Apostol. VIII 83 d, contra 


cod. 


Vind. marg. Gesn. O«v. «vóg. z&cc zoÀwt zov d. gy. hine olim 


correxi z&o c7c0AsímseTo. Qv. f, nunc Kleinium secutus sum, et iam 
Scaliger coniecit S«vóvvog dvógóg zc czÓAAvreL gets, Hartungo 
plaeuit z&c' &zólAvv £v dvOoomov xcete. 


Fr. 53. Schol. Ap. Rh. III 106: '"Paówiüc, vovgso&g. . . Xvmot- 


q000g izi vo? sóvóvov: PaÓOtvoOg wA. vod, P Zzsuzov. 


bie 


STESICHORUS. 225 


54. [4.] * 

Schol. Apoll. Rhod. I 230: 'O y&o MivVag xoAÀ&g by 9wya- 
rígag' xol yàg Ó "Iicoov Akxuufüng icri vájg KAvu£vgg vj Muivéov 
Ovyeroóg, Xrqoíyogog 0b "Ersoxivuévug qwoív, Qegexvóng 0b Alu- 
píóno rs OvAdxov. 


55. 


Schol, Eurip. Rhes. 5: "Ort of &gyator elg vQéíg qpvAcx&g véuovat 
riv voxta . . . Zrjoí(yogov Óà 0 Ziwoviógg mevreqUAexov | gov 
vmorí9:cOo. rv véxre. ta correxi, similiterque Vater, vulgo 
Zruolyogog et zi&vra qiÀ ... (sed A orqoujo. 0$ 0 cupuovíOnc zevreqà.), 
ut Simonides in carmine aliquo Stesichori sententiam retulerit, 
Sed fortasse rectius Cobet: ZXvqoíyogov Óà xal XiuovíÓmv 
correxit, ut g«cí ad grammaticum pertineat, quem scholiasta in 
epitomen redegit. Dindorfio ge«civ placet. 


56. [61.] 


Aristot. Hist. An. V 9: Il&vrov óà omavicvorov iósiv &Àwvóva 
der! GqsÓÓv yàg msgi mÀsuidog ÓvGiv xol rgomg Óógüros uóvov, xal 
iv roig $góguorg moOrov OGov mtQuzreuivm meg r0 mÀoiov agavíi- 
fero: t09Uc^ O10 xol Zrwoíyogog voUrov rüv roómov ZuvmcOw ztol990 
eUrijc. 3 

51. [62.] 

Athen. XII 512 F: Tobrov ovv (róv 'Hoaxiío) qmoiv (Meya- 
xÀs(ümg) of víoi mowral xereGxevatovow iv AyoroU Gynuert uóvov 
zegumoQevOuévov, ÉóÀov Fyovrw xol Asovriv xol vO0bo' xol rare 
mÀéGot moGrov Zruoíyogov vov Iusgaiov' xol E«v9og 0' 0 usAonog, 
zotofUregog Gv Zrevyógov, cg xal eUvróg 0 Zrqoíyooog uegrvgti, 
Gc guerv 0 Meyoxii(ónc, ov revrQv avrQ msQuíOnor rQv Grov, 
dÀÀ& vv Opwuovejv. Iloiàà 0$ vàv Aáv9ov nzegememoiqxtv 0 Xwj- 
cíy000c, (9e x«l rQv Ogsottíav xoAovutvqv. Cf. Eust. 1279, 8. 


58. [63] 


Pausan. IX 11, 1: 'Eziósixvéovor à? (of Onfoior) 'HoexAtovc 
TQ» mzeíüov vOv ix Meydgeg wie, ov0fv vi Ouoíog tà ig rÓv 
Ovarov Aiyovrec 5| Zwqoíyogog 0 '"lusgaíog xol ll«vvecig fv roig 
Enecwv. émoínoav. 


59. [64.] 
Plutarch. de Herod. malign. c. 14: Kae/ ro. vÀv meÀcwQv xol 


Aoyíov &vàgàv ovy "Ounoog, ovy 'Hoíoóog, ox '4oz(Aoyoc, ov Ils- 
PorrAE Lym. III. 15 


226 POETAE MELICI. 


Gevógoc, oy Zxmoíyogoc, ovx "Aizucv, oU Ilivóegoc Alyvzziov Foyov 
Aóyov 'HoexAtovg 1 Goívixog, GÀ £ve robrov lonct mávtsg "Hoa- 
xÀén róv Bowriov OuoU xol "Aoytiov. 


60. [69.] 
Ei. M. 772, 49: Tugosóc' "Holoóoc cUr0v IUe ysveoloysi, 
Zroíyogog 0£, "Hoec uóvug xorà wvmuounexiov Ziióg vexovone cvróv. 
* Cf. Eudoc. 406. . 


61. [78.] 


Apollodor. III 10, 3: Kvvogrov 0? Hegnjouc, 0c yopusi looyo- 
góvqv viv llsgoíog, xo9cmso Z:moíyopog qnjot, xol ríxrsu TwvOd- 
geo , "Indotov, AAgog£o, Zevxumov. Of. Tzetz. ad Lycophr. 511. 


62. [16.] 


Schol Apoll Rhod. IV 1310: lloóroc Zxqoíyogoc 8gw cov 
OnÀoig ix vio voU Zhióg xg cvonqóncoi vv "AOnvàv. 


63. [51.] 


Aelian. Var. H. X 18 postquam famam de Daphnide exposuit: 
éx Ó& rovrov rà Dovxoluà uéA moórov i69, xol siyev tmó9scuw 
t0 zt&00e, vÓ xerà roUg Óg9oAuoUg «vrov' xol Zxnoíyogóv ys TOv 
"Iusgoiov vij vowwórgc usAomoiag &mzoboc9cr. Ex his coniicias 
iam Stesichorum Daphnidis fortunam carmine aliquo persecutum 
esse, et Welcker quidem existimat Aelianum Hist. Anim. XI 13 
secundum Stesichorum haee exposuisse. 


64. [94.] 991 


Strabo I 42: "Hoíoóoc 0" iv xereAóyo quot Kel xovgqv :Apd- 
foto, vóv "Egucov dxc»xqra ytívoro xol Opoovíg xovon Buon &va- 
Xroc. oUrG ÓÀ xel JXvmoíyogog A£ye. * 


65. [51.] 


Vibius Seq. de Flumin. p. 11 ed. Oberl: ,,Himera oppido 
Tliermitanorum dedit nomen Himerae. Hoc flumen in duas findi 
partes ait Stesichorus, unam in Tyrrhenum mare, alteram in 
Libycum decurrere." Stesichorum patriam urbem laudibus prose- 
cutum esse indicat Himer. Or. XXIX, qui locus sic videtur redin- 
tegrandus: (Kocusi ó uiv "Avexotov Tüv T)ulov zw Toig ufsci 
xaxsiOtv üyti rovg Locrag, xoGusb 08 .. ... xol Zuuovíóg xol 
BoxyvMÓy Tj móhg demovómcre viv 04 Xí(ov . .. . Iufgov) ài 
&A(?).. ov wel Àóyowe xocusi Zxrnoíyoooc. 





PERUMESUPPTRNYOC C 


STESICHORUS. 22'1 


66. [59.] 


Aelian. Hist. Anim, XVII 37: 4Aoóvreg (&uvreg verissime 
Reiske, ae Tzetzes quoque 4gur&g dicit) &vOgomo: roU mov 
xerügAéyovrog Oy musfóuevor vÓv aguOuOv £xxalüsxoa Eva favtàv 
&nicttlov ix maylg yevioonQg xouíGeu vÓcQ. oUXoUv 0 GmiOv TO 
piv Ooínevov r0 duquxóv Ou qeiQüg tige, v0 0b dovorixÓv dyysiov 
xer& ToU Opov [psgev' dÀOQv OP xevoloufves &erv omó mwog 
Ügemg iyxgerüg ve xol eof msQumoxívrog dmomvwyópsvov im. 
"Ervys 0b ga xorazr&g uiv im  evróv Ó deróg, ov uv xosivrav 
yevóusvog o$0i vig émujovAge byxourug iyfvero, ovói rovro 07] ro 
'Ouxorkóv. xoig £avroU rénvoug viv Oaixa ixópuoev, QA veio Pwsivov 
Gmelgoug mtQuxtGOv EfoueGiv Pfusààev oU pu& Z( &moÀsv, &ÀM dm- 
oÀzió8o:.. Eilüog ovv 0 yeoQyüg rz Gxovov, róv uiv sivou Zhióg y- 
yeov xol ommoérgv, siüdg ys wv xexóv Oq9íov róv Oguv, t 
doemévo TG mgosguuívo Oiwxómret vóv O59u, xol uívroi xol vw 
dqvxrov éxcívov sigyuOv xol Óscudv vÓv devóv cmoAióc. 'OÓoU. 
pévror ságeQyov TQ dvOgl veUre xol O7 Owméngaxto, cQvocpevoc 
0b r0 vÓcQ xs xol moüg TOv. oivov xtQdceg dQsbs m&oiw, ob Oi 
&ge i&émuov xal dvor xal moÀÀàg iml và &oíovp' Euciie Ob xol 
«Urüg im ixsívoug míscOou Prvys yàg vmuoévgo xev Pxsvó sag 
vOU xcigoU, &AÀ ov GvumórQc Ov. Eztl Óà voig ysíAeot v"v wÜuxe 
zQoGQys, 0 GoO0slg cerüg foygue ixvívav of xol xor& rOqqv aya- 
Ov éxsvov Fr Owvoífev msgl r0v gov, Zumímvei vij wUluxt xol 
Éxragdrret c)rQv xol ixysí vÓ moróÓv. 'O 0b Wyovdxrqos, xol y&o 
Évye Onpdv, xol Aya civa uívrow G0 uiv ixsivog Qv (xol yàg 
xci rv OQviv iyvoQuGs) voww)rag d700í(0cg voig GoTQG. rào gdgi- 
rug; GAÀ& mg Ert veUre xcÀd; mg Ó Qv x«l (Aoc GmovÓxv xcra- 
9écO9oi 9slucssv sg vwa aiüoi Zióg yoagívov igógov vs x«l énónrov; 
x«l TQ uiv reUre eignro xol igoUyero" Ogg ÓÀ émicrQagslg vovg 
mi0vt«g GGmaíQovtég ve xol &zo0wwoxovrag. 'Hv 0i &g«, Óg Gvpu- 
BéAAaw, iumuexag tig vv mmymv 06 ügug xol xsQdcec cUr6v vÓ io. 


/O uiv éterüg và GoGevts duowv rijg icoríuov Garqoíeg &médoxc 


r0v puGÜOv. íyei 0b Kocvgg ó llegyeuQvóg omig rovrv xol vv 


Zrqoíyogov Güswv Év vwvi mowujuors ovx ixgowücevrí mov sig moÀ- 999 


Aoóg, Geuvóv ve xci &gyaiov, Og ys xolvew Qué, tv uégrvge siG- 
dyov. Cf. etiam Tzetz. Chil. IV 302. Welckero, cui ea, quae de 
Stesichoro fabulae auctore prodidit Crates vel Aelianus, ficta esse 
videntur, equidem non suffragor. 


61. [13.] 


Argum. Hesiod. Seut. Herc.: óGesrog 0 xol Xruoíyogóg quw 
15* 


228 ; POETAE MELICI. 


"Heió0ov sive. r0 moque (Scutum). Fort. in Cycno Stesichorus 
memoravit. 


68. [17.] 


Pausan. IX 2, 3: Zrqeíyogoc óà 0 '"Iusgoíog Eygewtv $Aógov . 
megiBoeiv Ófoua "Awrolovi Tiv 9:óv, mzoQocxevétovokv of vOv ix 
vv xvvÀv Ocvertov, Üv« O5 wy yvveixe Zeufkqv Acor Fabulam 
hane peculiari carmine, quod ^xroíov vel Jxrewovíg inscriptum, 
poeta persecutus videtur; cf. fr. Adespot. 39 et quae ibi adnotavi. 


69. [29.] 

Tzetz. ad Lycophr. 266: Zrqoíyogog yàg xol Eogooíov xol 
"Alí&avógog Ó AivoAóc monje qoi róv "Exroge wíóv sivoi "AzóA- 
Aovoc. Eadem Schol. Lycophr. a Bachmanno et nuper a Kinkelio 
editus et Schol. Hom. Il. o 259. 


10. [22.] 


Plutarch. de Sollert. Anim. c. 36: 'H à 'Oóvocíog «6mig 0t 
uiv éníoquov siye ÓsÀgive xol Zwmotyopgoc [oróguxsv. Cf. Tzeiz. ad . 
Lyeophr. 658: 4fsÀgivóoquov. Zrqoíyooóg qw«ciw "OÓvcocíe iml vie 
&GmíÓog qégstv ÓsAgivog rómov xoi EUgopíov óuoíoc rovro Gvu- 
q9éyysvot, quae descripta sunt ex vet. schol. nuper edito.  Per- 
tinet fort. ad "IAfov mégotv. 


11. 


Philodem. de Mus. col XX, ubi dieit improbabile esse & 
Thaleta et Terpandro Lacedaemoniorum dissidia composita esse: 
rovc (mi vàv) àyowov f(r)egmsv ó Tfo(zav)Óoog* rotg 02 Adxcvac 
&(z)e9siv mooo(t)govuévove (rà) uaevrsío xe(L) (A)óyo 9' ioe(c) 
c9ocy9£v(r)e(g) dmovs9sic9on vQv cvkcw' d&AÀÀà wv xol vÓ uiv 
xe(rà) Xrnoíyoo(o)v ovx exoi(Bàc) fevo(osi)v(oc), v(0 02) II(s)vó(«)- 
otov, si Tijg Ovj(ov)olag EmsiGev, ovx olüeuev. Stesichori memoria 
utrum ad Thaletam solum, an simul ad Terpandrum pertineal, 
incertum. Cf. quae dixi ad Pindari fr. 268. 


12. [25.] 


Schol. Il. p 99: zfióvvcog "Hgotcrov ysvóuevov iv Na&o qug 
vüv KuxAdócv Esvíceg PAoff meg! «)ro0 Odoov gocsov cugogía: 
OuoyOsig Óà Ucrsgov v9mó dvxovoyov xol xoragvyov tig 9dAÀeGGev - 
quÀoggóvoc c)r0v vmoÓ0s&euivmo Ofroc fücxsv cor] tóv '"Hgeu- 
GrórevxrOv Gugogío' v OB rQ zei0l Pgegícoro, Omcg uet& Ocvorov 
iv eor eÜroU dmors0 v& Ocrü. '"Ioroot? Zrqoíyogoc. 


STESICHORUS. 229 


. 13. [59.] 


Plin. Hist. Nat. II 12, 54: ,,Misera hominum mente ... in 
defectibus scelera aut mortem aliquam siderum pavente, quo in 
metu fuisse Stesichori et Pindari vatum sublimia ora palam est 
deliquio solis.^ Adde Plutarch. de fae. in orbe lunae c. 19: & 0à 
pj, Ofov qQuiv ovrog róv Mipuveguov imó&ei xol vóv KwÓlav xol 
róv "Aoyíloyov, moóg Óà rovro.g Zxmoíyogov xel rov IlívÓmgov iv 
voig PxAshpscuv OÀoqvgouévovg rÓv gavigorarov xAemrOusvov xol 
uéco Guari; víxra ywopévmqv xol viv &xvivo voU qMov cxovovc 
&rgeztóv qcGoxovrec. Ey Stesichoro fort. sunt verba éco 'Guert 
vixr« ywouéívqv, quamquam etiam ad Cydiam referri possunt. 


14. 


Etymol. Vindob. eod. CLVIII: "Aiog' Ovoue meg& 2rmovyooo. 
Fuit fortasse nomen canis (JMutus). 


15. [2]. 


Ptolem. Hephaest. c. 120: Ilegh àà rÀv mag Zuonéóop 
fqrovuivov &xsovaAíov ógvíOcv. ubi Roulez &Àxvóvov O0Qv. 
tentavit. 


16. 


Cram. An. Ox. I 205, 11: "Iézro, meg& r0 imro, i$ oU xol 
10: Méya à' lpoo Àcóv "Aycudv. "Avioalov maióa Épy 0 ZXr- 
Gíyogog. Cf. ib. 369, 19: Gg Óà zeg& vo i$o i&eAog, iÉcAov «ioc, 
xovíóo xovíóoAog, oUro x«i ho ljolog, dp o0 megt Xrqouógo 
&vhyolov zoiüa 10v éfAefi. quod testimonium satis tuetur scriptu- 
ram &vójeAov, quod alias &vípeAAov vel &wüpevov scribitur, vid. 
Etym. M. p. 110, 46: Aviyalàiov — &víiyevov, quemad- 
modum etiam Hekyohius)^ vOv Gem .... &OuqO0pov, of Ói 
quxieg véEiv, 


11. [83.] 
Athen. V 180 E: Kos? 0i Zrqoíyooog uiv rjv Moboev &g- 


qt6ípoAzov. Cf. Eust. 1480, 22. 


T8. 
Etym. Gud. 89, 31: "4vsoxvoc' ovrog ó Gyovmvog mega 


"Pnylvotg, dg xol meQv Ifoxo x«l Xrnovjógo. Cf. Cram, An. Par. 


IV 61, 22. Etym. M, 163, 8 not. 


993 


230 i . POETAE MELICI. 


19. [93]. 


Hesych: BoveAíxvew moÀsquxoí, Opyuoral uiv aidoímov: 


"[Bvxog xol Zwoíyogoc. ubi cod. dgymve:r uev. O. Müller (Dor. IE. 


342) BoveAMxror scribit, Hermann coni: BgveAíxvoi soksquxol 
ópynoai* Bovealixvoat uevédovzor "Ivxoc vA. similiter Haupt: 
BovoAAzot uevídovzow moAsuuxol 0gynoro: ut ipsa sive Ibyci sive 


Stesichori verba sint servata, sed gevédovso:, ut ingeniose Her- 


mann divinavit, tum demum recte se habet, si non saltatatores, 
sed per translationem bellatores dicuntur. Ego tentavi: Bowva- 
Avxvo* molsuuxoL, Opynoral Évomior, Og. IBvxog uei Zrmoíyogoc, 
eum antea zroAepuxol Ogynorel uer& zoocomov (zgocoztíov) con- 
iecissem, Hartung zreAequxroí, Ogymovol uer& Óovzov. Alia molitur 
Schmidt, qui cum proxima glossa (fovevíov, uereopi£óuevog xal 
x0goviGv) coniunxit in hune modum: BoveAuwvot* zoAixol (haud 
dubie zoAsjuxol scribere voluit) ógggorol uiv cidoímov "Igvxoc, wol 


ZXrn6íyogog BoveAuí£ov., uerecopi£óuevog x«l xogovidv, rursus autem 994 


haee perverse scripta esse existimat pro BovAAuirot et BovAAvyitov. 


80. [81.] 
Hesych.: NevxAqoooiuior Gríyoi và mevoxsia, ime vio ép- 
zogtiv Aéyovoiv' Og x«l Zmoíyogog àumoguxóv oixov gov. 
81. 
Schol ad Dionys. Thrace. in Bekk. An. II 945, 25: Ofov 
dvào9:v, F&£oOsv megà Zrqouóoo, moócco8tv meg 'Oujoo. 
82. [65.] 


Etym. M. p. 100, 47: ZgÀov y&g v0 ioyvgov: ZXrnoíyogog 
dgícgmAov Lqn.sóv "HoexAéa, loov và é&gusOevei (Va 0 Gquoíva 
r0 icyvgóv mzeg& Zmowógo). Cf. Et. Gud. 53, 12. 


83. [67.] 


Et. M. 427, 48: Zqoíyogog óà Téovogov mÀ(forov róv 
Bo90v Aiys. Eadem Hesyeh. v. qA(Berov. Phot. 66, 15. Schol 
Lucian. pro merce. cond. 10. Schol. Vietor. ad Arist. Av. 1739. 


84. [23.] 


Schol. Il. o 333: Tóv 'Oilén Zqvódorog £móuevog 'Hotó0c «cl 


Zuqowyógo qoc vo0 0 Ovopctes "IAéo. Eust. 977,2: TO 0» OileUc 
apilcoréov xerà rjv &gyovocv, Oc tv uígog Àóyov xera róv "Ounoov' 


^ 


NU" 
mw 





STESICHORUS, 231 


'Hoíodog 9£, qaoí, xol Xrqeoíyogog Ouydg «)r0 moy. 00 yàp 
uóvov rguGvAAcQoc 'Oile$g, dÀAG xol OusvAAaQoc IAcUg. Cf. idem 
1018, 58. 


. 85. [96.] 


Schol. Hom. Il. p 575: 'Ezeí xev vÀeyuóv àxovon' Aolaregyoc 
q«oí vweg yodqetv xvvvieyuóv. oUvo xal Zmvodorog' xel Zxnoí- 
q09og Ó& Fouxev oUrog dveyvoxtvoi, qol yoUv a7mtiQeGÍot0 xvv- 
vÀeaypuoio. Eust. 1251, 61: &zeigeGíov xvvviayuoU. Fortasse 
&mergeGío xvvvieypug scribendum, quod videtur poeta in Ge- 
ryoneide dixisse. Apud Homerum autem xvvvÀeyuóg dudum opor- 
lebat restitui, nisi grammatici nostri optimas quasque lectiones 
fastidiose spernerent. 


86. [91.] 
. Eust. 524, 28: Kol yàg AtÜxrmmOG ÀÉyevou maga Xrnaryooo 
émiüeuxdg. Cf. Ibyc. fr. 16 v. 1. 
81. [85.] 

Choerob. I 82 (Bekk. An. III 1397): Mecóvv£' usoovvyoc, 
tig vÀÓv Émvà màavqrÀv m«& roig IIvOcyogeíoug óvouaterow' uéuvn- 
tei Zrqoíyogog. sl recte se habet poetae nomen, quamquam Ste- 
sichori auctoritas fortasse tantum ad ipsum vocabulum testifican- 
dum adhibita fuit. Repetit Choerob. 83: uecóvvvé, uscóvvvyoc, 
eig vàv nÀevqróv. 

88. [86.] 

Schol. Apoll. Rhod. IV 973: 'OosieAxog &ldoc qpisot Ey 

pypevryn xci Zrmoíyogog xol BewyvAlong. 
89. [88.] 

Phot. 419, 21: Ilímocg«, Zfogiéov tuwwig rovro x£ygnvrat, 
Ov xci Zxmoíyogóg écrw. 

90. [10.] 

Strabo VIII 356: rqoíyogov Óà xev móÀuv Qv qyoQav - 
Ilícev Aeyouévqv, dg 0 mouvue vuv .4éoBov M«xegog mólw. 

91. [90.] 


Sehol. Arist. Av. 1302: IIqvéAow wwqvrg uév dorww Opouov, 
mépióréQüg Óà uéycÜog' uéuvqros 0b cvroU Zxqolyogog xal "Igvxoc. 


232 — |. POETAE MELICI. 


92. 


Cram. An. Ox. 1 192, 1: 'O yobv Zvqoíyogog quoi zx ovavów, 
0 Aéyet 0 mOwQv)s vQocqU0o. 


93. [82.] 


Eust. 772, 3: 'H 0i megoiuía vovc q9ovegovg xol woysooUg 
veÀyiveg, Og ix vrÀv slgquévov, xaÀsi^ Zrqoíyogog Ó£, qao, vg 
xijoec xol r&g GxoroGtig TtÀyivec mgocmyógevos. Quae Eustath. 
illo loco copiose de Telchinibus exponit, ex Aristophane Byzantio 
et Suetonio petita sunt, cf. Miller Mise. 417, ubi pro Heguevíong 
0' ix vÀv "Axvolovog wvvàv ysvíc9e, usveuogpo9éviov vm0 Ze 
tic &vOgdove, non cum Nauckio 'Ezievíóne, sed "Aousvíióag scri- 
bendum, quemadmodum apud Photium et Suidam v. Mexcgoov 
vico, eadem nominum permutatio deprehenditur. 


....94. [89.] 
Schol. Pind. Ol. IX 128:: Xéoue, vüv &vtl roU 1eod. "Ounjgoc 


02 iml vüg weyng' of Óà mgl "IBvxov xol Muettoeo qeouqv Uv 
émidogezíün gacív. 


95. [81] 


Eust. Od. p. 1441, 16: Jrqoíyogog 0í, om:gOvusovarov 
&vÓgÓÀv. 


Paeanem Stesichori commemorat Athen. VI 250 B. De Hymno 
in Minervam, quem nonnulli Stesichoro tribuunt, vid. ad Lamprocl. 
fr. 1. Minervae quidem natales poeta videtur in carmine aliquo 
eelebravisse, vid. fr. 62 (ad idem carmen possis etiam fr. 60 re- 
ferre), quapropter fortasse nonnulli etiam illud carmen, quod 
Lamproclis nomen prae se ferebat, Stesiehoro vindicaverunt. — De 
Elegiis similibusque carminibus, quae Stesichoro tribuuntur in 
epistolis Phalarideis 19 seqq., nihil addam, eum omnia haec com- 
menticia esse satis constet. — Miller Mise. 283 oiov A60, Avol- 
$ovog, Avoímovog, Zqoíyogog grammaticus non utitur Stesichori 
auctoritate ad illustrandum vocabulum Avcízovos (quod potuit 
" sane Stesichorus adhibere, quemadmodum usus est Pindarus), sed 
nomen Zrqoryógov eodem modo fictum esse tradit, quo Avoízmovoc. — 
Stesichori nomen saepius ex errore ortum, veluti in Append. Phot. 
676, 7 scribitur Zrqofyogog pro dulóyogoc, et in Et. M. 465, 33 V 
male Zrmoíyooog iv tà mel veÀevàw pro Zrmoíufgovoc. Sed for- 
tasse alibi Stesichori potius nomen oblitteratum, velut ap. Scliol. 





STESICHORUS. 233 


Apoll. Rhod. 1 1304: Zrgoíufgoroc 0£ (quow), 0v« Oi«qog&v £oyov 
(of Bogsddor) moóg ràv "HooexAíe ms9l vv OsOouívov Óoov vmó 
"Ilécovog roig &gireUo:v. Poterat hoc Stesichorus in &94oug mi 
IltMe commemorare. — Porro fortasse ap. Phot. et Suidam v. 
Tugóvegog GmÀ«xog (cf. Paroemiogr. I 309) ... rojro 10 fdov 
oUx Lys 0gOoluoUg' quocl 0 cvró Zrmolugorog vxo vig I'c rv- 996 
qoO ver, Qi ó qOsíos;v voUg xagrovg* scribendum Zrqeí509076. 
— Quod est ap. Arist. Rhet. II 21: &ouórre& Ó' iv roig vowovroug 
xoà rà .doxovixa dmogpOtyuere xol rà oelvwyuero0q, olov s vig 
Aéyot, Omeg Zrmoíyoogoc iv 44oxooíg timev, Ov, oU Ósi vfoiorag tivo, 
mcg ul; of érttyeg qeuóOev Gücciw. aperte apophthegma est, quod 
magis etiam confirmat Aristot. Rhet. III 11 ubi hoc dictum repe- 
tit. (Cf. etiam Demetr. de elocut. 99 et 234 et Rhett. Gr. ed. 
Walz VII 1145.) Secus tamen. videtur Hartungo, qui et haec 
ej quae in Aristot. Rhet. (vid. infra) leguntur, ex carminibus 
petita censet, et verbis gv 44oxgoig ipsam carminis inscriptionem 
significari existimat. — Item carminum reliquiis eximendum est, 
quod adhibet Aristot. Rhet. II 20: Aóyog 0£, olog 0 Zrmowyógov 
megh QdAaguv wol locmxov meQb voU ÓqucyoyoU.  ZXrqoíyogog uiv 
y&g &Aouévov Grgerqyóv cUroxodrogo rÓÀv 'lusgaíov GéAegw xol 
ueAÀóvrov qvÀexQv Ou0óvo: ro0 Gouorog TGÀÀe OicArjOclg: eimtv 
c)roig Àóyov, dg immog xersiys ÀeuuQve uovog' 8À8óvrog Óà dÀdgov 
x«l Oie«gOeígovrog viv vowiv, Bovióusvog ruwogijóec9o, zóv £egov, 
moore rüv GvOguzov, tà Óovoio usv' cUroU xoÀdoo, rÓv PAagov. 
0 0b Épmotv, dàv Adfm qewvóv, xol c)róg &vefij im c)róv yov 
&xóvria* Gvvouoloynouvrog 0$ xol àvafvroc, &vrl vo viuo giiGeO ot 
«Urüg dQoVAcvoev jn vQ GvOgomo: oUro 0i xol Ousig, Uy, Ogre, 
pij ro0g ztoÀsuovg fovAóuevor viuogrjoecO ar rebrÓ müwnrs v Üuno* 
tóv uiv y&g qowóv Pyeve dm, fAóuevoi GrQermyóv avroxgéroga 
dày 0b gvÀexqv ÓGrs xol &vefiver ddcqre, dovisvotre $ów DoA«- 
eiài. Similia refert Conon Narr. XLII; cf. etiam HRhett. Walz. 
I 424. Narratiunculae huius primus ut videtur auctor Philistus . 
in libris ZuxeAuxóv, vid. Theo Progymn. p. 66 Speng.: uv9ov 0i 
ómoióg icr. meg& '"Hooóóro roU e/Aro0, xol m«gà duo ro 
immov xal vàv iv feréoo iv vij moo xol iv rjj Ósvrégo, qui locus 
manifestum vitium contraxit, conieei ro) (mzov xol vOv (Ius- 
qaíov' mag) éxerígo , sed verisimilius bina exempla ex Philisto 
allata esse, qui fabulam de Himeraeis et equo libro I, apologum 
TÀv dT évexerégov libro II inseruit. Philisto usus est non solum 
Aristoteles, sed etiam Cato in Originibus l. IIT, vid, fr. ap. Festum 
p. 182: Equos respondit, oreas (s. aureas) mihi inde, tibi cape 


234 | POETAE MELICI. 


flagellum. — Postea fabellam more suo adornavit DBabrius, vid. 
paraphrasin, quam ex cod. Bodl. edidit Knoell Diar. Gymn. Austr. 
1876 p. 164. — Quod Epiphan. adv. Haeret. XXXI, 4 Gnosti- 
corum commenta exagitans dicit geoiv of meoi Hoíodov xel'Oggée 
xol Zxqolyogov ysysvijo9e. Oígevóv Té wal Tégrugov, Koóvov r& 
xol "Piav, 4íe ve xol "Hoev, xol "AmnólÀove, llocsüGwe x& xol 
Iliovtove xol qwvgíovg Aourbv ovg zo cvroig Ovouotouévoug, 
episcopus doctrinae ostentandae causa Hesiodo adiecit Stesichorum,. 
quemadmodum supra Gmnosticorum de triginta Aeonibus placita 
roeygüleg vocat, gv iv vug Gvyxglvov cj z«g& '"Hoi0o xci Zug- 
Gryógo xol roig dAÀoig mwoujreig vv "EAMvow megeOirer, spon Qv - 
ix megeAMjAov và evr& Ova. 





XVIII. 997 
FBYOCOUS 
1. [1.]9) 
LOERUTSUA QA 
do AU CELL Ur ; 
UU NU LZ uU T ur. 
Iud Uwe uuu 
D UOoluU0—.,uiljuvQ9 
XM ULCUWUWu--wuwi-wuwu 
UAE WULW-X uU uw ue 
SER. T EET WO lt 
wu uM Low VW Wu ui du MU MI 


10/4 9G «20 49i ur 

'Hov uiv ei re Kvóowvwu 

uqgA(üsg &oÓóusver óo&v 

&x moraudv, ive zagücvov 

xijmog &xqo«vog, «t$ v^ oivav9(Osg 

«vÉóusve, GxiegolGuv oq EoveGuv 

oivegéo:g 9w«A&9oucuv* iuol 0' £pog 

oUvüsuímv x«ríxovog Qoav, &9' vmx0 GreQomüg qACyov 
Goníxiog fogéas, 


ex 


Ibyeus. De Ibyci carminibus vid. Hermann in Iahnii Annal. IX 
971 seqq. et Welcker.Opusc. I 226. — Fr. 1. Athen. XIII 601B: Kol 
0 'Pnyivog 0$ "Igvxoc foc wl wéxoceysv* CHou wr. — V. 1. zoe uiv a? 
ve, Hartung got vívsvxs. — V. 9. unA(óse, À uoA/ósg,"Ursin. ueA(Oss. 
— $o&v VL, óoàv AP. — V. 3. zag9£vov, Boissonade IIeoQévov. — 
V. 4. «ioc, Naeke «&zoc. — oivevO(ósc, B oivavó(dog. — V. 5. og" 
Kovscww, Stephanus ox £ovecw. — V. 6. Qeií9owiw AB, €clíQovcw 
PVL. — £oog A, Zoog PVL. — V. 7. xav&xottog VL, xeváxqrog ABP. 
— 4&9" lacobs, itaque olim Hermann, qui post rig, libri re. — V. 8. 
Ooníxiog Fiorillo, 9on/xotg AB, 9onixéoig PVL. 


*) Numeri adieeti sunt editionis Schneidewinianae. 


2936 : POETAE MELICI. 


&66cv zac Kvzgidog d&aA£eug uvieuGu dosuvoóg tO'nufhijs 998 


10 éyxgerécg ze0006v qvAdoGsL 


c , , : 
queréo«g qoévag. avr. 
2. [2.] 

Ivi uL 4d AJ COME ADI ZO AMALIA ULLUNTU uM. Ua uu 

—À ato t Ro DEM UV AU M 

X AE. V PES Oc ULT 75 PUES 

inc AUR LS idco xw M 

D ZU XA E AX)A CUM SMAJUARGNS ML. 

QU XM UL AU LLL 

"Egog «vvé us xvevéowiww vzó DAsqégow vexéo  Ouuaot 


Ósoxóuevog 
xxAxueoi. zevroOwzoig ég zeige 
Oíxvva Kozgiog ue BéAAsv 
| u&v rgouéo vw émsgyóusvov, 


V. 9. &ccov scripsi, libri díccov. — povíeuty B, wevicis PVL. — 
deu) Éyuoezéog Hermann (sed idem postea dOcuBéaw &gOiciww et 
deinde £giacev, quorum primum et postremum ego conieci, cum olim 
&ovuvóg &9oeufsino. xoovos scripsisset) , À a9cufnos xocreug, P 
ceu nosv (hoe etiam B) xoavoióe, VL c9cufnos x gateuóg, Sehneide- 
win crops *QuTOLOG. — V. 10, zoi009cv, Naeke zs0ógsv. — gvAdo- 
oz, P gviaéov, Naeke TLPLOGEL, ego olim £g4acev. — V. 11. qu eégog, 
Hermann alii &pev£oes. Haee novissima alii aliter conformaverunt; 
O. Müller coniecit dép: x üovotg zt009sv coAdoGov, Melhorn vel 
zig 08s» QusríoQug oves qviioost vel ze009 v ali icssi 1 pev. qQ., 
Schoemann éosuvóg, coreufrje woevcide mrÓó8rv qoévag Terga Gc.- 
Adoos, Hartung é9c&ufmes xoevowóg xol Oi09sv cqcA«ocsv iusríoug 
goévog. 

Fr. 2. Plato Parmenid. 1397 A: Kaíro, Ooxó uot TÓ vov Tfwxetov 
Ünmmz0v mezovQévos, p éxeivoc. 917) Ovti xal motofvrfoo $g oue 
u.£AL ovv d'yavietat on xol óv £$ mEiQety vo£uovtL TÓ uéAAOV , £ovrOv 
daeixeGov , Gov f£grm wal «órOog oUrO zosoflivne Qv sig TOv £oore 
dvoyxáteaot iévoi. ubi Schol. p. 329: T'ó ro9 uL 0z0t00 Tgoxov 
énrov: "Eocogc x:4. Eadem Proclus V 316 ed. Cousin: Aéys& Ó£ zcg 
obvog 0 psAozoi0g ("Igvxoc)' "Eeosc XtÀ. — V. 1. "Eeog cod. Darmst. 
(Schol. Plat. a. m. s., ceteri "Egog. — «rs, Procl. ord TÉ, Hermann 
Óevors. — fAeg&oors, cod. Darm. BAegtoousiw.. — caxég', libri coxsgc, 
Siebenkees rax*tooís, — Opu«ot, cod. Darmst. Onuoza. — V. 2. dg, libri 
eig. — &meia, Schneidewin et Hecker coni. &zeígova. — V. 3. KwzQi- 
00g us fAisi, ut versus numero subvenirem, ps adieci, nam thesin 
suppressam esse, hoc quidem loco, minus probabile. Pronomen, quod 
nonnumquam praeter necessitatem iteratur (cf. Fritzsche Quaest. Lucian. 
p. 14. 15), hie haudquaquam redundat, prius ue a partic., posterius a 
verbo PETI suspensum, similiter Soph. El. 13 ubi 09v cc iofàv 
veyxa x«t c £ügspdurv recte habet. Contra Sehoemann Kóngiót 
pro Kómgidog scripsit, Hecker deae nomen plane sustulit. —  geAAer, 
Hermann éAev, Schneidewin olim eie£oAev, post fcAAgow. — V. 4. 


IBYCUS, 231 


5 dure qegétvyog Uxmog &e0Aogógog zorl yrQoat &éxiv 
gov OyeGqu Oooig ég GguAAmv fe. 


3. . 999 
EN A GCu wd Wu ..ZwWwwuV..Aww2.w" 


T? 
QàisyíOov, &zeg ÜuX vUxrc uaxg&v Gsígux zeupavócvra. 


4. [3.] 


Aíqu, à qíAs 9vu£, vavizvsQog Og Ox« z0QQvoíg. 


roouío viv, Darmst. roouécv i»', Procl. tgou£o émeoyóusvog. — V. 5. 
dors, Procl deris. — y5oei, Melhorn y5o«, hoc verbo versum termi- 
nans, Hartung excidisse putat verbum, velut zorl y5oet ziv usvosg. 
— déíucov, Darmst. Procl. &exóv. — V. 6. ógeoqt, Ursin. 0gsect. — 4ooic, 
Darmst. a. m. pr. Procl. 9so/c. — £Q«, gov cod. B Procli et Vat. Ursin. 


Fr. 8. Theon Smyrn. p. 146: Koiwwóg vt y&Q, qnuoiv ó "40gccrosc, 
ztüvtaüg tovg GoríQug o moumQrol csigíovg xoalovcw, og Ivxoc" pAsyé- 
$ov xr. — &nzso Martin, cod. &zeg vel &zeg. — Huc pertinet He&ych.: 
Xe(quog: Ó TAtog . .. Ifvxog Ób z&vra rà dorge. Similiter Suid. v. 
ZXeígiov et Phot. 513, 10: "Igvxog Ób z&vr« và Gorge ce(ouw Afyeu. 


Fr. 4. Athen. IX 388 E: 'E» &Aiowg 0é qmow ((Igvxos, v. fr. 8) 
Alsí u' à qAs «xà. Mendum latere animadvertit Valckenaer, sed quod 
proposuit e/gs:e &' non satis facit. Poterat commodius «/gsó uoi, 
qíls 9vué scribi, pronomine, ut in familiari sermone fit, addito, quem- 
admodum 4f uot, sizeiv uor, alia dicuntur. Equidem correxi àézpu« 
(i. e. zr060, producta littera I, nam Ibycum Aeolensium more etiam 
iambum dactyli loco admisisse non est verisimile. Productio rationem 
habet, quamquam Orpheus Lith. 335 óeccuev parum locuples est auctor, 
neque magnopere copfido Hesychiano óstouévg, ap. Aesch. Pers. 701. 2 
óe(oue:. plane vitiosum. Tres huius verbi formas grammatici testantur, 
velut, u£ uno exemplo defungar, schol. Hom. Od. o 398 ó/:zc9«. zoo- 
z«gobvróvog dmó vo) Ó(quv oiós Ób v0 Ó(o x«l ÓuO xol Oíyu.. De 
forma óià coniecturam tantum fecerunt ex óé/gui et Óiàuot, quem- 
admodum nonnulli pro ó/cogec scribere soliti erant: neque ratione 
destituta est haec prosodia, nam eodem modo cvi&Guoer et r(9couot 
variantur. ltem alias variae verborum formae exstant, velut A/o et 
Aià, vid. Theogn. 146: 4ío xol «r0 Ótqogsirot ysyovóg &zÓ ro9 ÀÓÀ 
4i) ro0 ÓnAo)?vrog r0 OfAco. (Inde 2:i/gx«, quam formam Et. M. 560, 1 
testatur, et AsAwjuévog, quod et veteres et nostri grammatici male ex 
Aehilquévog ortum existimant. Hae formg usus est Epicharmus Athen. 
VI 235 F xol vÓ yc ur9 Auovrti, quod perperam coniecturis tentatum, 
item Hesychius: Aéous* $£Aows &v, ubi omnino Aeg scribendum: 
nam 7, quod in voce 49 prorsus evanuit, hic cessit litterae E. Alteram. 
formam àío sappeditat non solum Et. M. 812, 31 4/o ró zooQ9vguobuat 
(ubi Cram. An. Ox. I 401 2:9), sed etiam Arcad. 164: r& sí à xe$«- 
qóv Fyovra i iuvevauévov (jaguverou, si ur) Ovoue £yot, spío (x0 Euge 
perito) Aio, ànoío, ubi nolim c4A(o restituere ex Herodiano zr. ótyo. 298, 
ubi &Aéo inter trisyllaba recensetur, Arcadius fortasse utrumque (Aío 
et diío) attulit, ac si recte memini, etiam Apollonius 4/c adhibet. — 
$vuí Valekenaer emendavit, codd. o? us. — Ox«, B Oxnzoogvots. 


238 : POETAE MELICI. 


5. [4.] 
JOWAUDESZLDCOTOQRQ V RAV 
*- 0X Kk cook Co»k ox 
LU KIXECITOMAE IND UA 
UA LU AM uar ace NM rum SÀN EE NA i ORE 


Eogv«As, yA«vxéov Xaoírov 96A0g, 

* * * * * * 

aA MO usAfÓque, Gb uiv Kimi 

& v &y«vofAégegog IIev90 oÓ0couw £v &v9sor 9o£pav. 


6. [1.] 


de del AU EUN SEE. AJ uz NM ust 
Mvgor« vs xol i« xoi éACyovGog, 

L2 , ^ n* ^ , , 
u&Ac vs x«i QoÓ« xci véocuve Ocqva. 


1. [8.] 1000 


AE ONU CELL ARA ER UM f VER S 


Tüuog &ümvog xAvtóg 0g99og iysígqow dugóvag. 


Fr. 5. Athen. XIIT 564 F: 'O ài T0 Kv9 otov QiioÉévov Kiuhanp 
éoóv Ts l'aAeretotg *L ec Énoivdv EL TÓ »1eAog , zQOUOVTEVÓUETOS 
viv TóQioGiw, mzüvrw udliov corüs Ímewwsi T vàv óg9oluór urnuo- 
VEUEL yov às: xuAumQOoOms , Xovoso[óorovys l'ad&vsiut, xeortó- 
gov «c«AAog &occov. Tvgàóg Ó £maLwvog xol x«r' ovóiv OuoLog TO 
Tgvxsto ixsivor Eb$9jaAis x1. Cf. Eustath. p. 1558, 17. — V. 1. 
yiovx£ov , Iacobs yAvxécov, Schneidewin yAvx&G», Hecker yAvxsgóv. — 
Qciog ABC, $vuAiog PVL, 91opnog Eust. Deinde coni. Bothe xocAióxo- 
por ueAdüqua, Iacobs xod duxónov psi £ónu* "Eoarav , Boissonade us4é- 
ónuc veaví0ov probante Schoemanno, Hartung E9ovos, yAovxóg9a1- 
uov Qélog, à Xogírov xoALvOaov neAéOqua, Hecker xoAixopov Mov- 
6v neAtoque, sed potius post hune versum alius excidit, quod vel 
metrum arguit, velut: 


Esgvoas, yAovuéov Xagírov g«og, 
"Aóvióyov Moic&v 9àX0og, Qoav. 


— V. 8. B z&i$o0oo£oicww. — iv om. C Eust. 
Fr. 6. Athen. XV 681A: Kol "I Bvxos (uvquovsvst t0) Égobcov): 
Mógra« vs xal lw wvtÀ. — V. 2. végewve Canter, vulgo aépuvot. 
Fr. 7. Herodian. zzgl ognu. 60, 24: T0 Oi (eyíjue) Tgówstov el 
A£&eag DT] Gvvtdbsdo iov, yévevau 0b iv voig vozoroxtwxoig rQíroig 
zrQoGGmt0LG TOV óru&cov xor zoócO tow vig 6L cvALeQis. . .. WAsUTOL 
Ph Tg$uetov, ovy, ÓTL "Igvxosc 7t0À OG ét "(coco düsuxron (ser. A£Aen- 
T0) y&g xol mag' Ouijoo zg0rtsQOv' GÀA 1ool zoÀo xol xovexogic meg 
«orQ. Kol yao yA«vxadzmzióm ...xol 0r fcígov: T&yuog (A vong) 
"wA. &vti vov iysíog. — T&puos haud dubie vitium contraxit, sed àn- 
cerbum utrum d 0c sive ózü pog (vit. Arat. 568), an züuóg 0 Ox 
sit seribendum, nam non solum ipsa sententia arguit hypotacticum 
esse incisum, sed etiam iysíonow (ita enim scribendum, iota furtivo 
detracto, vid. ad fr. 9) manifesto coniunctivus est modus sive praesen- 


NA C 
Ey. 


IBYCUS. 239 


8. [13.] 
Too uiv mzeráAowuv ix &xgorcrouó. EavéQoio: moux(Aat 
zavéAomeg, «(oAO0sigor AcguxoQqvgíOsg, xal &Axvoveg ravv- 
GzTEQOL. 


9. [15.] 


EA Wu M m » 


^ 
us E E M 22) 9 QUE UV NR SONS FRESAKCU XU ymwh 


tis sive aoristi, non indicativus; cf. quae infra ad fr. 9 dixi: neque 
vero rhetor iste, qui Herodiani nomen prae se fert, coniunctivum revera 
testificatur, cum scripsit dvrl rob iysíoy, nam hoe dicit Ibycum £ys- 
056r dixisse adiecta o:'clausula pro £ysíog, illum autem coniunctivum 
indieativi vice fungi, quemadmodum schol. Il. E 5 legitur zaugeívgot: 
j| OumAy Ort d»rl ro majwpoaívg: zÀsovafst Oi "Ifvxog Ó roit0)ro. — 
&VxXvog tueor, quamvis speciose Schneidewin cózvovg correxerit, pro- 
bante Vatero ad Eurip. Rhes. p. 211, qui interpretatur luscinias longi 
somni non indigentes, cf. Hesiodi fr. 208; at &ozvov iysíosiwv a lyrici 
carminis gravitate abhorret, neque enim verisimile Ibycum comicorum 
more lusisse. "Oo899og, qui avium cantum excitat, vigiliis vel luscinias 
superat, itaque &)zvog recte dicitur; idem xAvzóg i. e. clarus, perpetuo 
ut videtur ornatur epitheto, quod respiciunt Plutarch. Symp. Quaest. 
VII 3, 5, Et. M. 410, 53, Schol..Hom. Od. ; 364. Sehneidewin prae- 
lerea coniecit hoc loco lectum olim esse non d&)zvog, sed drsQzwvosg, 
vid. fr. 51, sed nimis est obscura illius vocabuli origo. —  &5óóvasg, 
A deiÓovés. 

Fr. 8. Athen. IX 388D: lIloogvoís: KoAMuegog iv và mol 0gv(- 
Sov Oiscvavot qnolv zoogvoíovoa zogqvoíOoc, (oie £udregov waragid- 
uoousvog' Trjv toov cs A«uvsuv TÓv zoQqvoíove iv cxóro xacra- 
Óvopsvov, Üv« ur vig «910v Qrconraws iy9goívs. y&Q vovg mQocióvrag 
«9109 vj vQ0gqg. rg Ob zoQqvoíOog xol Aguotogavng £v "Ogvict uvmquo- 
vi$su "Igvxog Óé rwag Aa9wimoogvoíOcg (sic Schweighaeuser, libri 
Ae9umógqvo«c) Ovoudfsu Óu& vo)rov. rov uiv m. im^ d. (P imaxgord- 
t0.0t) £avéoic. (B &avOor) edovzooqvolósc (sic. ABP, nisi quod B &à.) 
«cl wA. v. Recte videtur Schweighaeuser Aae9:rogqpvoíósg restituisse, 
nam secundum Callimachum videtur Ibycus hoc nomine eam avem 
dixisse, quae alias zoogvoéov vocabatur. Schneidewin, cum olim con- 
iecisset zevélomsg meuzovk(Aou cloÀó0siQot GÀwvOvsg 9' GAwvrOQQvolÓsg 
t8 TOYTÜTTtQOL, postea probavit Hermanni coni: Bevé&wL souílet ctoló- 
üsiQoL ztavélonég 0' &Avrogqvoíüsg ve wal &AxvOvsg vavvoízvsQoi. Con- 
ieci £óv duavOücu mowx(Aaig (vel Eov dxuavO(ÓL mowilg) mavého- 
míg v' aloAó0siQot AatumooggvoíUsg ve wal dAuvóveg vavvct- 
zr:t00t. Quamquam fort. aliud quid latet, nescioque an Hesychii et 
Photii glossa A&evéouww: ógvéoig huc pertineat. Hártung: To) uiv 
mevéAowww im! dxgovérowg | oov Éavgoicw movuA(0sg | mevéAonsg ual 
al0Aó0si901 AO ix00qvoldsc | xdAxvovsg vavvourréQvyoi. — Denique huc 
spectat Schol. Arist. Áv. 1302: 0 zmvéAow vyvrg uív iovw Ouoiov, ztgi- 
evtQüg Ób uéysQog' uéuvrvoar Ób aoro) Xvnoíyooog xal "Igvxog. ut con- 
iiciat aliquis haec ex ambiguo carmine petita esse, sed pertinent ut 
videtur ad carmen in Gorgiam (fr. 30). 

Fr. 9. Herodian. zeol oynu. 60, 31: Koisitau 0b "Tfóxstov, ooy Ovi 
"IBvxog modrog iyonocro, ... dAÀ' insi toÀ9 xol xc«voxoobe z«Q' wUrQ* 
x«l yao Dievxaomióce rA. — «el yàg, quod grammatici est, poetae 
tribuit Schneidewin, quem certe »ec«& y&o Ibyco reddere decebat. At 


240 : POETAE MELICI. 


IA4«vxozióc Kacoctvóguv, —— | 1001 
égecumAóxeuov xovguv Ilouíuov gG&jug Eyyot igordv. 


grammaticus non integrum adscripsit poetae locum, sed quemadmodum 
ex Homero adhibet 4euzoóv zoeugaeírgo: àsiovpéívog Q9xsavoio omissis 
quae praecedunt e«eréío' ómcogwó £voA(ywtov, 0crs udAwro, ita hic 
nonnulla praetermisit, velut sív' £rzvu' sivs u&vav yAovxomie Kac- 
ccvÓguv $gux. zm. q&pag Pzmov Qgoróv: nam £yqgo. haud dubie sub- 
iunctivus est. Grammatici vulgo ad ez7zu« Tfóxstov referunt eos locos 
ubi coniunctivus praesentis temporis in locum indicativi successisse 
videbatur: nam Amor, v&uyo , alia id. genus (i. e. «o9wzóroxcv«) ubi- 
que eoniunctivorum vicibus fungi non fugit veteres magistros. De hac 
modorum permutatione, quam lbycus frequentavisse, sed passim iam 
Homerus admisisse videbatur, Heraclides aliquanto prudentius dispu- 
tavit, qui Ibycum secundum Rheginorum sermonem z& cgoíre vàv 0Qi- 
6:.XOv verborum et quae in £e cadunt et quae barytona dicuntur 
per zo: extulisse auctor est, velut gíAquci, vonc:, item Aéymot, gone: 
(vid. Eustath. Od. 1576, 56 seq.) Itaque secundum Heraclidem etiam 
Homericum zeugovge: indicativus est: quem poetam cum dixit semel 
(&ze«É) usum esse hac Rheginorum proprietate, tamen alia quoque 
exempla videtur attulisse, velut 76:, quod videtur ad Od. $ 163 refe- 
rendum, poteratque inprimis loco gravissimo Od. v 111 seq. uti. Ibycus 
igitur in verbis, quorum stirps vocali 8€ terminatur, antiquam declina- 
tionis consuetudinem secutus integram servare solitus est indicativi 
clausulam q/Aqet, v05c:, ac fortasse passim etiam verba, quae vulgo 
barytona sunt, ad eundem modum conformavit, certe 9wAznc: apud 
Baechyl. fr. 27, 2 nihil habet offensionis, siquidem 9«eAzsío grammatici 
testificantur, sed. éysígge: et £yncw coniunctivi sunt, item Aé£ymer et 
$£gno:, quos indicativos esse perperam existimavit Heraclides. Iota 
furtivum, quod vulgo his formis addi solet, detrahendum: nam prin- 
cipales sunt formae £ymvw, éysíomwu, unde molliores £y5ew, &ysíoner 
descendunt: atque vetera lbyci carminum apographa videntur iota 
littera caruisse, si Heraclidi fides habenda est: nam quod in Et. M. 
650, 7 sive Herodianus sive alius quis praecipit in Homero zepqoívgct 
Scribendum esse, et deinde Hheginis tribuitur qot, vorjori, certum 
est, breviatorem indiligenter de Heraclidis placitis exposuisse. Quae 
apud Homerum leguntur eiusmodi formae ad coniunctivum, omnes 
sunt referendae, quamquam Bekker Homer. Blátter I 218 seq. passim 
indieativum agnoscit et czZu« "Igvxsiov sibi deprehendere videtur, 
velut Il. € 5 zepqo£vgc: vel z«uqatvgo:, et ozog £9£A1go« vel 96190: 
Od. « 349. £ 189 indicativos esse censet, at in lliadis versu sv?r& pro 
Ocrt corrigo, ub.et sententiae institutae et sermonis legi satisfiat. In 
Odysseae versibus Ozcog £9£Aqe: coniunctivus non est propterea remo- 
vendus, quoniam alibi ózcog i9£Asig, Ovvi uio i86Asig, v ÉOfAsL 
legitur: quod si omnia haec ad eandem normam forent exigenda, 
potius illis locis 29Agg et 291g scribendum: ut £9éAerg, éOéAsu veteris 
scripturae reliquiae sint, velut apud Herodotum I 216 vulgo legitur 
Tis y&o imwOvunosi yvvorxóg, sed duo libri verissime ézudvunoy. Ab 
Homero igitur istae indicativi formae alienae. Alexandrinos poetas 
magis credibile est hune errorem commisisse, sed apud Bionem I 93 
recte Hermann of 0i AífQri govctío qooíoww J0oQ pro 06... qogég- 
cuv restituit; in Theocrito XXV 46 non magis certum est xoív5yc: nec 
tamen debebat Hermann lectionem xívover probare, videtur Ahrens 
recte xoívet cgi emendavisse. Disputaverunt de hoc schemate, quod 
Ibycium diei solet, post Ahrensium Dial. Dor. 302 nuper Corssen Ausspr. 


753 RN 


IBYCUS, 241 
^ 10 A. [22.] 
IDOL O Uu a 
OvouexAvrós Opgnv. 
10 B. [48.] 
ES Uu U Ww Lu uu &» 


vVuZ4wuuv-.uvuuv- 


zOix(A« Ófyuova xal xaAUmTQUG 
zigóv«ag T' &vaAvGauéva. 


11. [17.] . 


Diomed. I 321 ed. Keil: ,Ut est Ulyssi agnomen Polytlas. 
Nam praenomen est, ut ait Ibyeus, Olixes, nomen Arcisiades, 
cognomen Odysseus. Et ordinantur sie: Olizes Arcisiades Odyseus 
Polyllas.^ ubi Keil Arsiciades bis edidit (M arcisiades, A orci- 
siades, B achisiadis). Ibyeus fort. dixit: ... xe Aeivo 0" 'OÀvo- 1002 
GeUg (vel OAcÉste) IAoxeccicdog 'OÓvostce 0 molvzAazg. 


d. Lat. I 597 qogrixóc, ut solitus est, et Curtius Gr. Verbum I 58. 
Ahrensium offendit in Ibyco clausula 6: à Doriensium sermone aliena, 
quam aà Chalcidensibus, non a Messeniis repetendam esse apparet. Cur- 
tius praeeunte Westphalio Ibycum yeu iységsw i. e. £yev fy&(osi 
scripsisse opinatur; at istae formae plane sunt commenticiae. — V. 1. 
À Asvxà míÓnxag dvÓpav£oact mióxeuor xógqv: zowiuov, CD ylavxa- 
7L xac vàga fgeeimióxouov x0gev zouuo:0, B qhovxamide xecoav- 
Óp« moituov. — «09o«v cum Schneidewino scripsi. — "V. 2. qpie, A 
genis, D grs. 


Fr. 10 A. Priscian. Lib. VI 92: ,,Zn eus Graeca sunt et us in 4 mu- 
tantia faciunt. genitivum, ut hic Tydeus, Tuydei. In huiuscemodi tamen 
terminatione quaedam inveniuntur mutatione eus diphthongi in es longum 
prolata, ut Aeg Achilles, IIsootog Perses, OsaEeog Ulixes, In quo 
Doris sequimur, qui pro vitvs $9Agc, pro 'Oogrüc "Oegns et "Oogv 
dicunt, pro Tvósvg TVs. Sic Antimachus in primo Thebaidos Tvàrgs 
t' Olvsíónc. Et vocativum in e productum Tóv xol qoviQceg zoocíqne 
Oivois Toà, teste Herodiano, qui hoe ponit. in primo Catholicorum, Si- 
militer Ibycus Ovouaxivróv Oogn».* — Óvoucwivtüv plerique libri, 
Óvopuerxavà yv Rr a m. pr., óvouexei96 L in litura. — 'Oogzv plerique 
libri, 'Oeg K,lin litura, D et Rr a m. pr.,"Oogs G, unde Schneidewin 
'Ovoudxivrog "opm, u ut sit vocativus, sed Priscianus potius nominati- 
vum adhibuisse videtur, itaque scripsi Ovouex4vróg Ogg». nam 
oxytonon esse Ogg7v docet Arcadius 8, 15. Emendationem meam com- 
probavit Lentz Herod. I 14. 


Fr. 10 B. Etym. M. 703, 28: "Piyos: TÓ z00QvQoUr meoifóAotov Vs 
órt 0b Qeysic Fieyov Tov6 Begeis x«l ófyog r0 fduue, ceqio Avaxotov 
zb. .. . xal zeQ TQoxo' zou (ka ócypueca, quibus addit cod. Flor. 

E Miller Misc. 261 xeAozTQug 7. T. &v, — V. 1 ego x«l inserui. 


PorgrAE Lvm. III. 16 


E ^. POETAE MELICI. 


| 12. [19.] 
Ov y&g «vGiov zcig TvO£og. 
* 1. 
'"EAéva MevsAaig. 
*14. [94] 
"Al9aía MeAsnyo(a. 
15. 


Wu Mu WUNVP ArOE Li 


IlagsAf&ovo Kou xovgo. 


16. [21.] 
py S ae por Aw rs 
ov HPRIUNE UC NON. 
VOR UA UA TOUT PUER 
ULM A Lc MU IL A M. V 
a as oen oQsg de 


Tog vs AevxízmzOvg xógovg 
, , , 

véxve MoAtoveag xv&vov, 

&Auxeg (Goz&Aova, évvyvíove, 


"IBvxos cU)6wv A£ysi, 


Fr. 12. Et. M. 171, 7: A4$610v: «xol O uiv 
0 TvO£og (Tvó£og Schnei- 


oiov: o9 y&Q cUci0v zig TwvO£og. fort. zig 
dewin). 


Fr. 13 et 14. Diomed. I 323 ed, Keil: ,,Aut a maritis, ut Helena 
Menelais, aut a filiis, ut. Althea Meleagris, sicut Ibycus Graecus retu- 
lit.^ Utrumque exemplum Ibyei videtur esse. 


Fr. 15. Cram. An. Ox. I 255, 7: Kaóyumqtói yotq. "ento zo oot 
TÓ zidgÓcvog &xníntet me TQOVU XOT eig te zlagóe»ig xol mad TO lloía- 
uos Iewuís, otra £üsu, el uil T0 KeÓpog KaÓufíg* v po KeOurjis 
émAsóvacs vÓ i: Ove ov gmoeiv Ó "IQvxog: IlaQsÀ. wrÀ, cÓ Ogti10- 
uevov az£Óoxsv. 


Fr. 16. Athen. II 57: 'T8vxoc 9' iv zíuzvo usióv mzsol Mo- 
AvwviüOv quot: Tog vs «rà. Cf. Eustath. 1686, 47. Stesichoro vin- 
dicat haec Hartung, quoniam Stesichorus quoque adiectivo AstoxuTOS 
sit usus (fr. 86), neque fieri potuisse, ut Ibycus ipsum Herculem loquen- 
tem induceret: si Ibyci sint versus, certe xTüvtv scribendum. — V. 1. 
xópovg Dindorf, vulgo x0sQovg. — V. 2. xz&vov BCD, L xvovóvro, V 
xtévorvtey. — V. 8. (cozcA4ove Meineke, libri (coxeqiiovs, ego olim pro- 





IBYCUS. 243 


dugorégovg yeye«ovag £v Oég 1003 
5.doyvoéo ..... 


11. [49.] 
Ilvxwàg méugwuyag muÓu£vot. 


18. [44.] 


AM: w wur WV. ur 


Obr. x«rà Gqereg&v ééAÓcg. 
19. [45.] 


AU UC u XI 


'"Ec940v zgoÓdsüsyuévov £AÓcQ. 


20. [31.] 
Ov0i Kvdgag 0: Mxyüs(ov GvQoroyóg. 


posui cum Schneidewino /coxsqcAA1ove, Hermann (cox«gévovg coniecit. 
— £wyvíovg Schneider Saxo, libri évwy$ovg. — V. 4. àégo Eustath, 
vulgo oso. | 

Fr. 17. Galen. XVII P. I 881: 'Ezi Ó? ro végovg Ooxe? vevágOo 
(n£puquE) xav& v00s r0 Pmog iv XaAuovsi ceTQotg zeQ& Zoqoxisi" zfgu- 
quy. z&cav Owiw QyyfAo mzvoog. mco IUwxco' Ilvx. xvÀ. AfAsxvot à* 
ovrog 0 AóyogecorQ xcrd Two mcQc[oAlypv imi ysuwefouívov signuévmv. 
010 xal rÀv zQooyvootuxOv of zAtioTO, pe rÀv xcr& rovg Oufloovg oza- 
yóvov tiofc)wí pec. v&g z£ugvyag. Quod si sióusvor integrum, non 
potuit grammaticus zfugiwye nubem interpretari, sed potius guttam, 
idque plane flagitant Galeni verba quae continuo subiiciuntur 9:0 xal 
TOv 7Q0yv. xrÀ. Apparet aliquid turbatum esse: enuntiatum zzi à? 
roD vígovg .. . GyyéAo mxvoóg est reiiciendum ad novissimam partem 
disputationis: iam Ibyci versus exeipit Aeschylea exempla: ézi à v56 
ó«víü0oc 0 «a)rog quoww iv IloounOs? .. xol iv IlevOs? . . «al zaQ' 
"IBóxo. Nam non licet hune in modum exempla ordinare: zi ài vo? 
végovg — zi 0$ vijg Qavídos, quandoquidem Sophoclis nomine praegresso 
non potuit Galenus pergere ó «?v0g £v Ilgounosi. 

Fr. 18. Herodian. zeoi uo». p. 32, 20: ovóiv sig o9 Amyov ovó£rs- 
gov vnig Qiety cvilaf]v Ps& cvumAox]v Óvo ovuqovov cQ0 TOU Q. ... 
"EÀócQ, o9 y&o cvunziox5 ívü)dót, dla Ouovacig. 'O 02 "Igvxog £o9* 
ors x«l ÜnAvxog zQogíostau Obr. xtÀ. Mirum sane ££ióog dictum 
$nivxoe, nam ap. Hesych. "EAzoo: 7) £Azíg recte videntur ZA 097 cor- 
rigere. Itaque Schneidewin 2:19 coniecit, Hartung eqsrsoóv J:£10oo. 

Fr. 19. Herodian. z. uov. A£É. p. 32, 25: Kol o040v mooótsÓsy- - 
pivov i£ideo ('"Ifvxog): scripsi £49eo, zooüsÓryu£vov idem est quod 
mooótÓsvyuívov.  Schneidewin hie quoque vult ie04&v» morióeyuévov 
i100 legere, at ipse Herodianus indicat Ibycum etiam altero genere 
usum esse. 


Fr. 20. Et. M. 542, 51: Kvc&onc' "Ijivkog: ov0$ Kvdonc (D xeovasc, 
M Kv&oeg) 0 Mijóov (DM Mryós?) ov. — rivig Afyovow &7z0 roo Kva- 
16* 


244 - POETAE MELICI. 
21. [52.] 


-LOWMUMELZAPXS UU EOZ 


Z4 ^ » » , e , , 
«gov Ó vec ygovov oro v&qst z&70.)06. 


22. [82. 88. 84] - 1004 


. Ilag& q£ocov 
Aí(9vwvov &xAsxvov zaAcuoatoU Boorawv: 
z9óc0s Of vw zsÜ  &vagur&v 
(y9v/sg duogpeyou véuovro. 


23. [91.] 


Schol. Theocr. I 115: '"4oé9ovce (cod. Ambr. '4oé90:6«): 
xo«vy iv Zwgexovccug T iv ZuxsMe, $ (Ambr. om. y iv X. 4) 


Éconc yéyove XOT Gvyxoav &Aioí Ób dzÓ vo) «voc (Kvoos) xac 
misovacuóv. Scripsi o903 Kvcgec o MoÓsíov crooroyóg, atque 
Kvdoag ó Mnmósiov praebet cod. Flor. Miller Misc. 197, ,qui extrema 
hunc in modum exhibet: Aio Ób dzó rov xvdQar éàv 00v d, cz0 T0U 
Kvobiooc. GvyxoicixÓv o? mzAsovafei [vÓ à], £ev ói «70 rop xvcoc zÀs0- 
v«ouQ TOU &, 0) cvy ... ubi bis GUyXeXOJAÉVOY scriben um. 

Ér. 91. Herodian. asl nov. 4e&. 36, 2: vígog, ... Ómórs Ói fmi 
Tis £m eec zoe orufetre vot, yévog Lxtyeraa TÓ otóézegov: "H à" 
veo nv. 56co, véqosg óé of jjv0Q Üuetve. "4À' iceg rovro c ug oÀov* 
Ó uévcoL "IBvxog OLécvsiAs v0 yévog iv v z00T0, exs00v v0 Oyur- 
QixÓv psrefaiov ,(Lehrs pevooov requirit) 4upgóv 9doao, ie. 
1. TII ze7z10yOg. Schneidewin Oxgov ÓagOv 40óvov Q. TÉgtL 
zIETLO/J OG , Hermann Ó«góv mz«gc oi, ego in edit. 1 Óegóv Ó«oo yo., 
nunc malui à' &vso scribere, ut Ibycus prorsus cum Homero. consen- 
tiat, quemadmodum eliam Nauck coniecit. Schmidt Q«gór Ó' cugecte. 
Lehrs d oatoL ex dittographia ortum existimat. Possis alia tentare, 
velut «gov à' dg. «o y. rq. vg m. 

Fr. 22. Schol. Pind. Nem. I 1: H 'Oovoyta zQóTEQ0v uiv ovc« 
71606 eive zt90Gy0640'ti6o X8090vnoos yéyovev, ag xal "Tgvxog foroosi* 
Il«oà 15£0cov A(Qivov 10v zocicnoug po. zoócts viv zie 
viourov (Ursinus míóov v5goiov, Casaubonus zé£ó« Nnejdov, egregie | 
Boeckh zsó' dvngizüv vel z:óc vnotz&v) (g9 se à p. ». Resp. 

Strabo I 59: "Emi LU zQ0g Zwvoexob6ag ,vijcov vov uiv yégvod éovw 1 K 
'" ovvézrOVoo cOr.V zQ0g Tov jymeiov, zQórtQov Ót gp, Gg qnow 
x06, Aoyatov Aígov, Ov xcAst £ExAtwvov. Cf. Athen. III 86B: Tov v 
dvegírov (u£uvoran) "Ig8vxog. — V. 1. z«ox, Boeckh za. a2 ION 
fxiewrov pro vóv Boeckh ex Strabone restituit. — aolcpuetcL scripsi, 
v. zo dues. — V. 8. moócQe óé scripsi, vulgo 700692, Casaubonus et 
Boeckh zóc9». — msó" dveQutav,. fort. zó^ dvoprüv, siquidem Athen. 
addit: xeAeira, 0*0 dvogírggs «ol àveorec (B àvcornc). 








IBYCUS. ' 245 


qag. Ou meAcyovg -Ageóv Wx&w (ita vulgo, 5v libri), Gg quo 
"IBvxog, meguorogGwv m&Ql vijc 'OXvyníag (fort. 'OXvumíoact) guns. 
ubi Ahrens scripsit: ^4oé80o:6o* xgqvm iv Xvgexovocug, 5 iv X 
xeMg qvyoücoe Ok neldyove "Aigeóv q&ev. Aliud scholion ex- 
hibet Ursinus: "IBvxog, (6r00Àwv zw&ol vig Olvuníeg quéAMqg Zuwe- 
Aev xoxvqv vqv '"4gíQovoav sivaí quot xol vx AlguoU minooU- 
69«:. Ex eodem ut videtur carmine petitum, ex quo est fr. 22. 


: 24. [51] 


v V-—MwM V - 


L zZ£ 
RA n us. do, epu E M. uw uw 


Zléüowxe, ui] vu xag. 9eoig 1005 
&uBA«xov ruv zgóg &vOgozov cusíUo. 


25. [38.] 


Aelian. Hist. Anim. VI 51 de dipsade: Zfe/ óà xci u)9ov 
0s vj fom 'imásaí us, OvztgoUv dxojcac olóe, ov cwomücopc: 
roUrov, Og &v uy Ooxoíqv cquo9Gg Fysv «UroU. Tov lloounOéa 
xÀApei r0 zo "Hgeíc:o qol xol róv 4f(« cyavextüco: 0 ub90g 
Aéyet, xol Toig xerowqvicec: vuv xÀomyv OoUvoi qéouexov y5nooc 
duvvrQguov* roUro ovv iml rà Ovo Osivei vovg À«fóvrag mémvauau, 
x«l róv uiv mgoitvou. r0 (490g qígovra, sivo, Óà dGgav Oég&wov, 
xol Ónpdvra vóv Ovov imi wwe xQnuvmv wore viv roU morOU 4osíav 
dA9:iv: róv ovv Üquv rv qvAdtrov:a GvaGrfAAew crÓv xel cm- 
slorovety, xol. éxsivov GvosfAovusvov uiG9óv o£ Tijg quiorqoíag OoUvor, 
ómegobv Prvys gégov qdguaxov. oUxo)v &vríÓoGus ylvevoi, wol Ó 
uiv mívet, 0 0b vO yijo«g &moÓUerat, mooGemuAcow, cc 0 uU90c, 
10 roU üvov Ofhpog. Tí ovv, iyà voU uv9ov mowupwc, &AX ox 
Qv timowu, &l xci x90 doU Xogoxje 0 rie vowyo0ieg mous 
xol ZevóÀogog 0 &vreyovicryo "Emwjéoguov xoi "IBvxog 6 "Pmyivoc 
xol "Agióríug xol "AmoAAogdwmg mQurol xcpoó(ag &Oovcww cUrÓv. 


Fr. 24. Plut. Quaest. Symp. IX 15, 2: zió xol méímov9sv, 0 qofm- 
Oeig "TIQvxog imoínes: 24£Óoiw« x4. Plato Phaedro 242C: ig y&o 
£üooabs uív vw xal mdÀot Aéyovra rv Aóyov, wc zog iÓvcomovunv 
xav "Igvxov, prj tt xvÀ. Inde a gj vt affert Suid. v.  uzAoxov et Igv- 
xsiov Qnoe(Oiov et v. p5 vw. Resp. Synes. Epist. 115: o9 y&Q vsdrtQóv 
icri. v0 fog, dAÀà cl À(av doyoiov, vÓ p vi mweQl 050v c v. m. d. 
igs$go, ubi cod. Gud. ap. Schneidewin àéOoux« ur tv et in marg. 
Igoxov vwwóg mec). Pow mgog (egoaovnv cvvgov có "Igoxsiov vovrl 
énos(üiov, et Marin. vit. Procli c. 1. — V. n z«o Melhorn et Dübner 
in Plut. (fort. ex codd.), vulgo z«oc. «oc $soig si recte est tra- 
ditum (neque aliter legit Hermias ap. Huhnk. Tim. p. 90, quae in 


246 : POETAE. MELICI. 


26. [39.] 


QUU X'U uq XU Wn 


(T&yoa xév vig &vig) "Egidog zov uágyov éyov ovóua 


&vtíu Ó5Quv éuol xogvGGo.. É 
2T. 


Ovx &rwv &zogÜ)uiuévoug Cog iru qeguexov svgsiv. 


28. [41.] 1006 


EN er A MIA uL TM 


. Hlov&vau à iv &AAovQío qd. 


Astii ed. desiderantur) significat deorwm $udicio, sed fottasse seriben- 
dum z&ol $s0ig (de hac accusativi forma dixi ad Pind. p. 153), atque 
zl 95006 iam Kuster commendavit; certe Plato interpretatur e/g 
9sovg &uegrov, et Synesius substituit "negl $sóv (duo libri zeg& 9-); 
sed qui perpetrat, quae diis improbantur, in deos peccat, itaque nihil 
novandum duco. Hartung $'so/ow requirit. — V. 2. &ufAouàv 3LATIGT 
apud Plat., ceteri omnes dumAoxdv. — cipav, ?( ap. Plat. zuudy, — 
euebo, Suid. tertio loco cep. 


Fr. 26. Porphyr. in Ptolem. Harmon. in Vallis. Opp. T. III p. 256: 
T'oyéeg yao &v Tig TÀY dmrefoay uiv povaveiie x«l vv roi|0vr0v OtoQn- 
ptzav , Q vOv VprAepapiev qusc, Év Ói roig GOquOTLX OUS Aóyotc xX&AU- 
Qovuévov "Eorióog moz p. J GT. Qnoív zov "IBvxos, &vcía àrgiv 
évíoig (ita Ste hanus) «09969601. Redintegravi fr. adiectis verbis 
víyc« xív vwg &vro, et zov scripsi Stephanum, Zuoi Nauckium secutus. 
— V. 1."Egidoc, Nauck citra necessitatem foijee, Hartung £o: à' óc 
more uc«oyóv edidit. — V. 2. Codd. ME veroowogsocot, D £viorxoosocot, 
Gud. Ónov vevóoi voovocor, unde Ovo xoo?ccor Schneidewin, dv vg xo- 
ovcco, Lobeck tentaverunt. 


Fr. ?7. Chrysippus zi dzogr. e. 14: Ef & dvzéxevret. éco xeta- 
geuxóv và Ovx fon wu. "IBvxos Ó T0UjT7]S otirag dmegoivero* 00x 
£orw x14. ei quater repetit, ubi primo loco cod. £z& g$iuévowg, sed 
supra &zo scriptum. 


Fr. 28. Schol. Aristoph. Av. 1929: X«ovg &vrl vo0 «£gog vOv, og 
"Ipvxos, zor&ütuL. Ób iv wr. Eadem Suidas v. Xeog, ubi À zer&ca. 
Sed aAAoro(o videtur temere ex Aristophanis loco ortum, poeta scri- 
pserat opinor: 


Ilovüvo, 0 àv améíoo gei. 
Sed potuit poeta de Amore dicere iv meroío ydási, si revera cum 
Hesiodo Amoris origines ad Chaos rettulit (vid. fr. 31). Ruhnken non 
diversum censet locum a Bacchylidis versu ap. Schol. Hesiod. "Theog. 
116 (fr. 47), qui sane simillimus est. 


IBYCUS. 241 


29. 
KA&0ov '"EvvaA(ov. 


30. [5.] 


Schol. Apoll Rh. III 158: Zfu& vosrov Goríyov ma«Qeygeqget 
và sioquéva mo '"Ifóxov, iv olg megi vij levvwüdove &omeyijc 
timev iv vj eig D'ooy(av Os xol imuéíge meol víjg "HoUg, og 
Woxeos Tu9covóv. Ad hoe carmen haud dubie pertinet fr. 59, et 
fortasse eliam fr. 8 et fr. 33. 


31. [10] 


Schol. Apoll. Rh. III 26: "Igvxog à xoi 'Hoíodog é« Xd«ovgc 
ÀAéyst. (yevícSot) vóv "Egoa. cod. Laur, "Igvxog 0 02 'Haíodoc, unde 
Keil edidit "JBvxog . . . ó 0 'Hoíoóoc, intercidisse putans ea, 
quae Ibycus prodidit: recte, ut videtur, quamquam illam lectionem 
tuetur etiam Eudocia 158. 


32. [11.] 


Aihen. XIII 603 D: 'Poaóeucvüvog à rvoU Ouxeíov "IBvxog 
igeor(v quor yevéc9cs Tov. 


33. [12.] 


Athen. II 39 B: "Igvxog O06 qwe: vv cufoooíav roU uéAog 
xov  émívuGtww dvvaniecíav Fysw ylexorqva, v0 uf. AÉyov Éfvarov 
tlvei uégog vág &ufoooíeg xor& vqv vOovQv. Cf. Eust. 1633, 11. 
Pro gdvvanA«cíav et Fvarov Meineke coni. ÓexemAeoíav et Óéxnovov, 
eollato Schol. Pind. Pyth. IX 113: £Gr; 0à xol vo? uélwog cUge- 
re 0 "AgiGreiog, 0 1 vijg dO«vacleg Ofxerov uígog QujOnocv sivou. 
Solennis sane numerus novenarius, ut possit potius Schol. Pind. 
loeus de vitio suspectus esse, sed apte adhibuit Meineke Hesiodi 
versus ex Melampodia fr. 173. 


34 A. [14.] 


Schol. Hom. Il. y 114: lloggoiog v roig magoAzAewuuévoug 
quoiv, 0r. ov "Exroge "AnóAAovog víóv nega0ídoGtv "Igvxoc, 'AAÉ- 


Fr. 29. Schol. Pind. Isthm. VIII v. 43 quod edidit T. Mommsen 
(Diar. Antiq. 1848 p. 131): New£ov mérada] vrl TOD quioveixtw us 
quie, TQOTLXO EE QOV ób rÀOv quiovtixiQv Tcg grceig cà veíxn]' Og 
"IBvxog* xA&óorv '"Evvei(ov. x«i 'Ounoos Ofov "4guoc. Fortasse Asca- 
laphum dixit. 


248 POETAE MELICI. 


ÉevOgog, Eogoogíov, 4vxógoov. Eandem famam etiam Stesicho- 
rus sequitur fr. 69, neque tamen propterea hoe abiudicandum 
Ibyeo, ut voluit Hari. 


94. B. 


Sch. Il. v 517: og &vregeor]e "EAévgg (de Deiphobo e& Ido- 
meneo dicit) ce uegrvosi "IBuxoc xel Xuwovíóng" &AÀ ovre dioe 
ueGoizOÀL0g, oUre TO mog& "fóxo dAq0ig, dAÀà Oià vovg msGóvrag. 
Eust. 944, 43: f£regor Ói dxolovüoüvrec rj Zwovíóov xci Tféxov 
fosople gaoiv Oc dÀqOdgc dcl ivenórew v "Idoucvei Zhiipopos dg 
dvregeGTy. (oc yco, qeoi, x«l eUr0g Tic * Eins. : 


35. [16.] 


Schol. Arist. Vesp. 714: Kol ró £(gog oU O)vouoi xeréyzuv:] 
dózeo 0 lMevéAeog" roUrov y«Q qeowv ÓgwQcevra imi vqv "EÀivqv 
aztoBoÀsiv T0 &ígog' vj Ot fovogíe meg "Ifoxco xoi Evgwudg. Si- 
milia Seh. Lysistr. 155. Schol. Eurip. Andr. 631 planius rem 
exposuit: Guewov cxovóuqrer cveUre zog "IBóxo (cod. và mei 
"IBvxov)' sig y&Q :Agoo0ívc veóv xavegsoye (cod. wore...) 
5 -EAfvg, uausiOcv OwxAiysrot vÀ MeveAdg, 0 à vm  Loorog &gíno: 
tÜ É/poc. Non recte Hartung haec Ibyco abiudicat et ad Stesi- 
chori '"IMov mégcw refert, nam Stesichorus prorsus aliam famam 
secutus est, vid. fr. 25. 


36. 


Sch. Eurip. Hec. 41: "Pmó JNeomroAfuov qwolv c)r$v (IToiv- 
É&vqv) cgeyiacO ver E)gwuciónc xol "Ifvxoc. Haec quoque citra 
necessitatem Stesichoro vindicat Hartung. 


81. [18.] 


Sch. Apoll.Rh. IV 814: "Or, 0i guüdAsbe sig v0 'Hàvoiov 
ziüÍov megeyevóousvog Éymus Mhmjóswv, modxoc "IBvxoc sipqxs, ps0" 
óv 2Zuovíógc. Cf. Eudoc. 85. 


38. [20.] 


Sch. Pind. Nem. X 12: Zf.opwósue Ó' &uBoorov Éev9« mors 
PAevxümug POmxe Ocóv'| Kol otvog "Agytiog, 0g Ov dgerqv dzm- 


1007 


OovovícOn* xol fort! mzol (moo& Med. B) zóv L4óoíeav ZfiowQóne - 


víjcoc iege, iv q vrpérvon de Ocóg xol "IBvxos obo (ita Vat. B, 
sed Med. B oUvac" x«l voy wrÀ.) vv "Eonóviy quueg 0 zhiopióne 
&zm9everícün cvv roig ZhocxoUooig" xol y&o (y&o om. Med. B.) 


IBYCUS, 249 


GvvOtcutGror «Uroig' xel IloA£ucv (Grogei' iv uiv y&o "Aoyvgímmoig 
&yióv dor cUroU [egóv, xol iv Meremovríp 0i Oià moAjg «)rÓv 
eloeGÜat riui Gg Ocóv xal iv Govgloi sixóvag c)roU x«0i0QU- 
GÜc: dg 9:00.  Excidisse nonnulla post verba xoi "Ivxog oro 
manifestum, neque vero scholiasta poetae versus videtur adscri- 
psisse, sed famam, quemadmodum Ibyeus enarraverat, paucis 
comprehendisse. 


39. [21.] 


Sch, Apoll. Rh. I 287: Eiyev yàg xol &ÓsÀgwv '"Iécov 'Im- 
zoÀvrqv, Gg quc "Igvxog. 


40. [23.] 


Zenob. Prov. II. 45: "4yàv zgóge«civ oix émiÓ£gevac 
otzs piÀ£a" 0 MíAov (fort. Z4ducv) ó negotuoyotqog "Igoxeiov 
T4v zegouiev vevrqv quolv og mxQorov onuc«uévov roU goxov. 
Cf. ibi interpr. 


41. [5.] 


Schol Apoll Rh. I 146: 'O ài "Igvxog IlAevoovíev (Ahj- 
Qav) gruoív, "EAAtvixog 0$ KoAvóovíav. 


42. 43. 


Cram. An. Ox. III 413, 16: 'O àà a$:0g 6£o0g969og xal 
Éomsgog' xoírou ye v0 "aÀcióv GÀÀog idoxti sivou 0 £ecgo0gog xol 
&Alog 0 fomegoc' mgórog 0i "Ifvxog 0 "Pmyivog Gvviyeys ràg mQoo- 
qyooíog. Achilles Tat. in Aratum p. 136 ed. Petav: zé£uzroc 
0 vüs -Aqoodírqs, meg& ài "EAlqow '"EcG6gógog' moGvog 02 "IBvxoc 
tlg fva GvvéortÀe vàg mooonyoíag. 


44. [26.] 


Sch. Apoll. Rh. IV 57: "Igvxog à' iv moorto "Hiidog «vtov 
(Evóvulove) f«cicüce: quot. Cf. Eudoc. 148. 


45. [28.] 


Seh. Apoll Rh. II 777: lloÀàol dà Aóyot megl roU foroóc 
&lcww* vivig uiv yàg "Ivmolérue, Gor 0b ZhüA xo (scr. Amex), 
"IBexog à Ololéxqo ió(oc ícrogàv vzg Boiígeo Owyeroóg qot. 
Ibyeus videtur dixisse: O/oAvxe, Bgiéomo xóge, vid. Et. M. 
213, 23: Bowgmo* olov Boicgmo xóga. 


1008 


250 (TIE POETAE MELICI. 


46. [830.] 
Sch. Arist. Nub. 1050: "IBvxóc qo: vóv "Hqowrov xor 0o- 
o:&v qvado)voi "HoexAs Àovro&à OsouGv vOdrov, ib ov rà 
Osgu& vivég qecw "Hodxsie AMysoton. 


41. [35.] 


Strabo VI 271: 44igsióv à Zofiog 0 QüroQ iv và Teveülov 
iyxouíp qruoiv ix Tévídov óeiv, Ó Tóv "Oumoov wéíyov óg .wv9o- 
yocgov. "IBvxog 03 zóv iv Xuxvdwi "Aaconóv. ix Dovylog óciv quot. 


48. [36.] 


Pausan. II 6, 5: Zixvdve 0i o9 Megoa9Qvoc vo0 "Excontog, 
Mnrwíovog óà sivet voU "Egsy9ioc qooív' OópoÀoysi Ó£ Gguci xol 
"Actog, iml  Holodóg ve wol "Ifuxog 0 uiv imoígotv, dc "Eory9iog 
eq Zuwvov, "Ivxog Óà sivoi IléAomóg qnoi «vróv. 


49. 


Philodemus zegl evosfesíec p. 18 ed. Gomperz (Vol. Hercul. 
coll. n. II 46): 4ieyVAog à" (iv duva?) xol Ei]w(xog «ol Tz)Àéotg 
(moroUoiv) vàc Agm(víeg 9vncx)ovcag on(0 ràv Bogéov moí)üov. 
ita Gomperz supplevit. 


50. 


Choerobosce. I 279: Uvq wj eie. quui 0B 3 lxuvov 
xer& uevomÀeGuóv yíyove ixuve, ... Gomsg GÀrgoyov &Àírooge 
zwQ' "Igóxo (cod. Mare. meoífuxov mwowfvxo). Cf. Cram. Am. 
Ox. I 271, 2. 


51. 


Et. Sorb. ap. Gaisf. Et. M. 387, 42: 'O ài 'Hoo0:avóg ovv- 
tíÓeveL mQOvQ fivvuoloytv oUroc Aéyov' TO meg! woo éróciov 
twvig olovreu mg c0 fvÀv ivciov, dÀÀà gyeron 0 voUg* of Ob 
oUrOc' diíjrov, éwvOGi0c, GvGroMj dero Giov sto  IBoxo' roro 
dqeugécer évroiov (Évoioiov). | oUroc' Prog, deróg, Gérov, cevO- 
G.0g, 0 wr cAg97c dÀÀ& uveiog. Of. etiam Et. M. 20, 13. He- 
sych. v. ceroGi:ov. Et. Gud. 215, 26. Denique Schol Hom. 
Il. 4 133 ab eadem stirpe repetit «troc, éróg 0 cÀmOwg ... 
xol uer& oU OreQruxoU Q evo . . . TO mÀO9wvuxov oL ücroL, 
cévov xol i£ o)roU imíoomue usGórQrog dírog wel xoccsi voU ac 
tig viv «v Oíp9oyyov eUroc. — Probabiliter ad Ibyeum rettulit 


1009 





IBYCUS. 951 


Sehneidewin, quae leguntur Cram. An. Ox. IV 329, 22: 'O uiv 
dià ToU cct0g "Puylvov. dorív, incl Gvveyng mag! avroig &mÓ ytvi- 
. wig ylverou' dvaxov, &vaxoGiog (Lobeck "4xexoGt0g), qaoírov, 
q«orrooiog. Cf. etiam ib. I 162, 15. His aecedit fgoróv 4At- 
rOG:« qUÀAe« in Orphieo carmine apud Malal. IV, 31. ubi Bentley 
non reete dAijou scripsit, quamquam etiam dero i. e. uéroue 
dici poterat. 


52. [9.] 


Et. Gud. 89, 31: "4rsozvog' ovrog 0 Gygumvoc, mega 'Py- 
jlvoig, dg wel meg! "IBíxo xel Xrqorógo. Adde Et. M. 163, 8 
ubi Gaisf. codd. Ibyci et Stesichori nomen addunt, Cram. An. 
Par. IV 61, 22. Ceterum conf. supra fr. 7. 


53. [50.] 


Hesych.: BgveAxroi' moÀsuuxol Goyror uiv ciüoízov. "IBv- 
xog x«l Zmoíyogog. Vid. ad. Stesich. fr. 79. 


54. [54.] 


Et. M. 273, 24: Z4iégoecoi' meo& '"IBoxo (ita cod. Flor., 
vulgo "IBvxt, M ciu.) doriv. Fp9eggot xol xet& má90g Ppegoor xl 
xwv" oméoOsciw Ppgecor xol Oiégoecoi oUvroc "HooOtvóg (add. FI.). 

. 55. [29.] 

Et. M. 428, 28: "Hàcero ovg "IBvxog me«g& vo wAccoro. 
Hartung ad Stesichori Geryoneidem refert. Fragmentum fortasse 
iungendum cum alio frusto Adesp. 50. 

56. 

Cram. An. Ox. I 65, 15: Kol rj xAeyyy Oorwij eimev 0 "Ifv- 
xoc xÀayyit Leg. xAayyí. 

51. [56.] 

Herod. zw. u. àé&. 38, 13: Aefwagiysvaug T Ou roU gx 
ÉmíwreGig ov0Émore Ofhe. xev dgynv GvviíO:oDo:, uóvo Ob mag- 
qxolovOnocv iv imuguuers rQ qu 10 rowUrov, "Iguyévew, "IquxAMije, 
"IpuéveGGe, xol 00v GÀÀ« TowwÜütk Gr mtmAGvQros ovv "Ifvxoc 
&ixàv Jfveguyevic. Bloch 4ifveguiysviyoc. 

58. [6] . 


Schol, Apoll Rh. HII 106: "JBuxog 0à émi rÀv róv ojgavóv 
Beora£óvrov xióvov (Qadivotg dvi rov) sUueyéOtig Aéyt. 


252 POETAE MELICI. 


59. [55.] 


Schol. Apoll. Rh. IV 1348: Zréggeotv olysíog" roig O£ouectv, 
ÉvOtv xol crsopóGor "IBvxog 0b cvtogpori$oe GoroorÓv sioe 
vóv Fyovra Ófouevo. Hartung creopoO0évro requirit. 


60. [40] 


Et. M. p. 768, 41: Toemsfívge, Óià& vo) : cquaíver vov &v 
Tj Gvvm9slo Asyóusvov Toemzíírqv, &m0 ToU Toemibo" Óu& 0B vij 
tt Qup9óyyov vov iv vij voemítg megusréuevov, cg meg "OwQjoo' 
rguzwzijeg xUveg' «70 ToU rgumi[eUg gor. ro ÓBb meg  Iguxo Ou 
roU x Aeyóusvov Toomstqrüv wvvàv (scr. wvvàv) feuv dg 
zÀziov mov. Cf. Cram. An. Ox. II 45, 22. Eust. Il. p. 1257, 
25. Et. Gud, 533, 43 et p. 534, 14. Suidas v. roczefo. Bekk. 
Àn. III 1424. Poll. III 84. 


61. [49.] 

Plut. Comp. Lye. e& Num. 3:"Ex ài u&AAov vnig v&g mag- 
Oévove qvÀexr weríormAres vG INou& m90g 10 O5Àv xol xóGutov* 
q 0à voU Avxojgyov mevvimoeciww dvoememreuévg xol Onivg oUcc 
Toig ztoujveig Àóyov me«géoymus" poivounoíó «c ve y&o cütég dzo- 
xclo)cw, Og "IBvxog, xol &vOgouevsig ÀoidogoUGiv. sed rectius ut 
videtur pevopnoíóse. Poll II 187: xol 7 4dxewe pevópum- 
9ic, et VII 55: af ZXmagrwtriósc, Gg Óuà voUrto gevopüordag 
Qvóuefov. item Schol. Clem. Alex. T. IV 128 ed. Klotz. 


.62. [53.] | 
Schol Pind. Ol IX 128: Xcouew viv &vtl voU yeo&' "Oug- 


gog Óà imi vác pyme' of Óà meol "IBvxov wol Zxroíyoovv qy&ounqv 
viv émidogeríón gocív. 





Ibyci reliquis eximendum est quod olim huc retuli ap. 
Cram. An. Ox. IV 243, 19: lloeg' Aiyvmríoig wvvoxépolor xol 
óvoxégoÀor, xoi 0 z«gd "IBv xguoxépoAoc, ubi recte Schneidewin 
0 zeg& Zifóc. xouoxégoAoc (Auucv) correxit. — In Anthol. Plan. 
I 17 extat epigramma «ó£omorov, quod Natalis Comes Myth. 
V.6 Ibyco tribuit, sed nimis levis haee est auctoritas; certe epi- 
gramma illud, quamvis non inelegans, recentioris est poetae. 


1010 








XIX. 1011 
ANACREON. 


EIZ APTEMIN,. 


1.:[1.]*) 
l'ovvovuat 6, dA«gnfóAs, 
t«v): mat Zhi, &ygícv 
O£Gzow' "Agrsuu 9uodv: 
a xov vov ixl 4m9w«íov 


Anacreon. De Anacreontis carminibus vid. Sehneidewin in An- 
nalibus Antiquit. 1835 p. 508 seqq. et Welcker Opusc. I 251. — Fr. 1. 
Hephaestio 125: Koivov à£ ion xavà oyícoiv ró ÓVo cvoriuactw 
bzomxszTOXx0g, xxÜcmztQ vTÓ TQOTOYV yore &cuc* Dlovvo?- 
pu... 9noOv. xclrd fbn]e xwrà piv y&o viv vóv Fxdociv óxrá- 
xGLóg ionv 7 crooq), xol vó dou ior uovoorooguxóv. Zovacat 
Ób xal fvígog OucigsicoDoe. sig rs rQukÓC xoci msvrdóc y orQogu- 
Gr Gsoswourstov sive, vÓ TtAtvraiov ToU GvorQuarOg, TOU fx TOV 
TQ.Óv xcGÀov 7 rà» mfvrt. lgitur in vulgaribus quidem editionibus 
(rjv vov fxdoaw Aristarcheam esse olim suspicatus sum) hi octo versus 
una perpetuitate decurrebant, legebatur enim v. 3 9go/íov, non ut 
nunc est ap. Heph. 97509», quam lectionem qui probaverunt gram- 
matici in duas strophas disposuerunt. Non tamen integrum est carmen, 
id quod sententia imperfecta arguit: igitur fortasse etiam in proximis, 
quae intercepta sunt, similes lectionis diversitates erant, ut idem ver- 
sus aliis glyconeus, aliis pherecrateus esse videretur. Ceterum non recte 
schol. Hephaestionis v. 4 tamquam antistrophieum censet versui 1 ex- 
aequatum esse. Scholiasta ad illum locum integrum carmen servavit, 
et v. 3 et 8 repetit. V. 1—3 affert s. poet. nom. gramm. ap. Keil Anal. 
Gramm. 10, 26 (ubi cod. ut videtur v. 1 yov &v«oc et v.3 95oíov) 
et Apostol. V 59a. V. 1 et 2 schol. Heph. 8 (ubi £«»9«). Adde prae- 
terea Ioann. Sicel. ed. Walz. VI 128: xal 5 uiv crccig i-zo0ovg Oti 
veÀs(ove, 3| Ób meQuxDxAnoig meQíodov, Trig £orl voU veÀetoríQov ufAovg 
&zxnorucuéívg 60vodog, og Ó Avaxoéíov: Dlovvobuat ... 9o9acv- 
x«gÀícov. vovro oroogr siv« 7| dvrt6TQOq] 790g TO ti0oAov: O9 yàp 
ig d»mu. m. molwnreg. Anc9eiog Óób Ovoue moreauov Moyvqo(ag. — 
V. 1 affert Attil. Fortunat. 356, 357, 358 ed. Gaisf. — V. 3 legitur apud 
Schol. Hom. Il. o 470 et Eust. 1247, 9, qui omnes 95oov. — V. 4. Locum 


*) Numeri adiecti sunt editionis meae. 


254 | POETAE MELICL - 


5 Ótvgou 9gacvxogOtov 1012 
&vOgOv éGxoroQüa zOAw 
q«íoovG'* oo y&g dvquégovg 
zouuíveug mTOAUjTOG. 


EIZ AIONTZON. 


2. [9.] 


"Qva, o O«utAue "Egg 
x«l Nouqou xvevomiósg 
zoggvoég v' AgooÓíri 
cvuzxatovow: émévoégeou Ó* 
5 vVuAÓv xogvg&g Og£ov, 
yovvoUVuet Gs: ov Ó' eUuevüg 
&A9' Quiv, xeyagiGuévne à' 
sUyoAQng émexovsw. 
KAsvfovAo Ó' vya$og ysvso 


ita conformavi, quemadmodum olim *ex coniectura restitui, codicibus 
recens collatis partim addicentibus: 7 xov... 4exovooGc, cum vulgo 
legeretur: /xov .. . Ófvgcw: 4o. &. Pyxead0oo m0Liw. atque ita etiam v. 4 
scriptus legitur ap. Heph. 8: iv óà «wriemaotuxÓ Avewofovtog' luov 
vov imi An9a(ov. sed ACPS 7xov, FIBHN o/xov. — V. 5. $oecvxoo- 
ófov loh. Sicel. et Turneb., 99s0xcgóíov schol. Heph. (E, in quo bis 
legitur carmen, 4'osoxegó/ov vel QgocxcooÓíov), OsoxcoÓ/ov Ursinus. 
— V. 6 quod legebatur éyx«96g« correxi ex Apollonio de Syntaxi 

. 55: Énsl và wie uereriDfÍociww oL Icovsg x«l và Ocofo sig wild, og 
p v0) rüqog rtÜünmóvsg, évreDOo ivOcUra, xol Íml vÀv cvveloiar: 
icxavopüg móAiv. idque firmavit E, in quo éexevógsg vel joxeró- 
ocig legitur. 


Fr. 9. Integrum esi carmen, quod servavit Dio Chrys. Or. II T. 1 35: 
rojroig ys uüjv ÉvvémtTow., wl sUyg sÜysoDnt rÓv (ecufoa roig GALowg 
óuoíeg, urót o0» voUs 9soUg woÀtiv ovrog süyÓusvov, Gomco O0 lovov 
zowjvns Aveaxoéov: àvc& xrÀ. Non recte Hartung partem prioris car- 
minis esse suspicatur. — V. 1. ó»«é, O vo? «&. — o M, c reliqui. — 
OeudAQgs "Eocog ex hoc loco affert Steph. Byz. v. 46x&Ao» a Meinekio 
correctus, respic. Hesych. zfeuaA. (l. Zeune) vóv "Egcre, 70t Óegu«- 
£ovrea 3 cy£oogov. Ceterum P a m. pr. Óduedug. —.: V. 8. z', VB ze. 
hespicit Aelian. Hist. Anim. IV 2. — V. 4. evuzeifovow BCMVPv, 
vulgo cvuzei£ovo^. — imioroéqsou BMV, ézioroégszor rel. Hecker con- 
iecit: cvum«ífovow imwrsqíov Vine fv xogvqüs 0gfov. — 2O', ài 
BCMVP. — V. 5. ovniàor, ovgAae BCM, vyvgAcg P (qui deinde etiam 
xopvq&g). — xoovg&g óofcov Barnes, 0géov xoovgég libri, Kayser coni. 
vwxidr ógfov Qív. — V. 4. £49" quiv, £À9ow; uo. PCM (sed hi in marg. 
vulg. — «sfegiopívge, conieci xeyeoiGuévoc, Hecker xsyeonu£évoc. — 
V. 8. eU qoe, C eogoAnc. — inexobtw, éxexobov POM (sed hi supra 


ANACREON. 255 


10 cup flovAog* róv Zuóv 0' £go, 
Q ZeUvvos, O£ycotau. 


3. [9.] 1013 
KàsvfovAov uiv Éyoy' égo, 
KAevBovAo 0' émuaivoua, 
KAsUfovAov ài OLocxéo. 
4. [4.] 
'Q, zai zag9éviov. BAénov, 
Oífquaí Gs, 6v Ó' ov xosic, 
ovx s(ügg, Or. Tig Cwiüg 
vvylügs qwtoysUetg. 


5. [6.] | " 


AA d volg xexoguuéve 3 
Zusgo n. 
6: [0] 


Mig uiv 5 Ilocuómidv 
Éorqxsv, vegéAag 0  vócQ 


vulg.). — V. 9. KAevflo$1o, M xarsv(ovio. — 9', y' CMP. — ysvev CV, 
yévev B, yívsv P, ysvoo rel. — V. 10. 9' Zoov', BV à$ £oore, PCM ó£ 
v' Éogora. — V.11. à zísovvos correxeram (vide fr. 11) probante G. Din- 
dorfio, à Zióvves Emperius, firmantque codd., nam V o à' sv»vos, 
P àà' so »)9 cs, C à Ósvvv cs, BA à0' s vOv cs, reliqui à o) vov 
6s, ut vulgo, unde coniectura proposita fuit o/à' $0 vv cs. Hecker sic 
conformavit yevs?* cvg(loviog tóv iuóv OfyscO0! d s)vvcog Cgora. 


Fr. 3. Herodian. xzsoi oyqu. 57, 5: mgl mzoÀvzTOTOv ... log Ói 
"Avaxuoéovei ini voióv: KAsv(josAov wA. — V. 1. £gà, Schneidewin 
£gío. — V. 3. 0E dioox£c scripsi, A ài0g xvéov, CD à£ iocxvéo, B ài 
Oudsiv imvmo90. Cf. Hesych.: zióoxsiv (Owocxsiv) OiefAémsw cvv- 
8yOg tv Ogcctv ueva(éAlovre. Hartung KAsv(jovAo Ói Ow00xíc requirit. 

Fr. 4. Athen. XIII 564D: 'O 9' Avoxoé£ov ví quoiv; 9 xai xz. 
Ad Cleobulum videtur scripbum carmen, vid. Max. Tyr. VIII 96: usoca 
«?r00 tà Ggüer« vOv Kisofoviov ópO Aud». — V. 1. BA£mov, 
C fAémovca. — V. 2. o9 xosis, quod olim scripsi, revocavi spreta altera 
coniectura o9 xísig, codd. o?» dísig, Erfurdt o9 xA$sig. O. Schneider 
otx &rig. — V. 3. ovx slüde, C o9 4o oiümc. Hecker ita conforma- 
vit: Zdítmuaí 6s OioGx£ov, ovx tiüdg Fr. rijg £. w. Tviogetew. 

Fr. 5. Eust. Od. 1542, 47: Kel iv và: AM à rgicwex. X. map 
"Avoxo£ovt: Tyovv zoAAdxig ixoscaQouívs. esp. idem ll. 725, 35. 

Fr. 6. Schól--Hom, ll o 192: Ilévr« tv vaio ye dépe TÓ zu 
quo. QoOvot, Ói& uiv vàv viqgsióv rÓv qorifOusvov cfgea, ÓmtQ Lariv 
470 y34g fog vtqsiov, Qux ÓP roO «i/Üfoog rÓv vmi vd véqy vómOv, Ov 


256 | POETAE MELICI. 


, , $ f 
pBeovvev, zia v^ &yguoc 1014 
qeu veg xovcyovow. 


7. [131] 
Zi y&o tds £uoiy' 
corsugnie. 
8. [8] 
'"Eyó 0' oUv &v Ayu«A9íns 
povAoí(uqv xígug, ovv vea 
zevrüxovr& ve xol éxavÓv 
Tegrqocov BeciusvGat. 


x«l ovo«vóv Ovouctew for, Ób ovrog yov cic £avrs The osiqvns «ol 
vÀv miovqtàv: cu£Ast x«l mz0Aeg ovoorvov rà víqru Ovou«tsu (i. e. Ho- 
merus, vid. Il s 749). vexoéov' uslg uiv ry Ilocsiómióv Efovqusv, 
vigíAg à' O0co (aov Ó' Gyoror yeuuoveg xerayovew. Sed Anacreontis 
testimonium in alienum locüm delatum: fuit adscriptum v. 188 post 
verba: xol Avrwxol vOv ztQl qysijsoQíovg voozac wüvo Ilocsiósove x«Aov- 
ci», id quod planis$sime apparet ex. Eustathio, qui eundem Anaereontis 
locum non sine insigni scripturae varietate exhibet Il. 1012, 1: zfió xc 
of Avruxol rÓv mtQl yeipsoéovg voozmag uve IlocstótGve «wcAovGw, cg 
"Avauogíov' Mslg uiv O5 llocsiÓqtàw fovmxs, veq£Aor 0' vOoTL. (agUvov- 
vL, &yoioL Ób gsuuóvsg zovoyovcw,. Eustathium secutus prius edidi 
vor. ogorvovro:, i0" you. y. z«r., ac praeterea conieci vsgé£An à 
vÓoo xerxgoti, Boo0 Ó' &., unde Schneidewin vegé4er à' vós. (hoc 
Barnes) z4590ovcw, g«ov 0' X. y. mxevoysvow. Sed Eustathii lectio ex 
manifesta grammatici correctione ortà, itaque nunc scripsi veg £A«c 
à' $àoo (j«oUvsi, Zíc v &. y. xav&yovciv: et novisima quidem - 
in integrum restituta esse documento est locus Horatii Epod. 13, 1, qui 
aperte haec imitatus est: ,, Horrida tempestas coelum contraxit et imbres 
JNivesque deducunt lovem: nunc mare, nunc siluae Threicio Aquilone 
sonant." zíív vs facilis ac simplex est emendatio, xereyovoi scholio- 
rum libri suppeditant: itaque iam in ed. 3 non dubitavi hane coniec- 
turam recipere. Minus certa priorum verborum emendatio, dedi quod 
et institutae sententiae convenit et ad librorum vestigia prope accedit, 
vspéAag 0 vog (agvvsi. Sauppe lIlociómtóv, Eorqusv 0E víq s zvAov 
Ovegovol, «oo «rA. cui correctioni fundamentum detractum est Ana- 
creontis testimonio ad v. 188 revocato, Hartung partim meis emenda- 
tionibus usus scripsit vegéAei 0^ vOst (lo(Qovvo,, Zu Ó' Gyoiok ysuud- 
veg mw«r«yovcuw, quod Graece diei non potest. Blass Eustathii zoro'yov6t 
profert, neque versus supplendi periculum fecit. — V. 1. Ilociümiow 
Fischer alii, legebatur Ilocsiümiov. 

Fr. 7. Schol Hom. ll. y 219: 7 Oui; zgóg v0 dovtugéc. Oct vÓ 
duscoxivmrov: ó yàg Avoxoéov: o9 y&g wtÀ. — Tj, fort. sig. 

Fr. 8. Strabo III 161: "TzoAdfoi à' &v» mig ix vije moAAZS svOciuo- 
víag xc uoxguíovoac ÓóvouecOTvor rove 2vüdOs dvÜgdmovg xol uoAwTO 
rovg Tysuóveg, x«l Óuà rovro Avaxofíovcra uiv ovrog timc£v: Ey o 
T' àv o?7 *:A. Resp. Plin. N. H. VII 154: ,,Anacreon poeta. Argan- 
thonio Tartessiorun regi CL (cod. Dalec. CIV, Augustin. de Civ. Dei 
XV 12 CLII) tribuit annos, Cinyrae Cypriorum X annis amplius, Aegi- 


ANACREON., 25 


9. [9.] 
. Té Av. mxéveo 
Gvo(yyov xolAoTéQ« 
Gri9s« youGcuevog wooo; 
10. [10.] -.- *- 1015 
'O 0 óvyA& vevou£vog.. 


11. [14] 
IloAÀA& 0' égífgouov 
ZAsUvvGov. 
12 A. 


Ov)r unv &zaAqv x4cw. 
d/] 1] 


mio CC. De Cinyra et Aegimio hihil dixisse videtur Anacreon, et 
nisi ipse Plinius negligenter ut solet haec.scripsit, librariorum subest 
error, Ipse Plinius deinde: »Sed ut ad confessa transeamus, Argan- 
thonium Gaditanum octoginta annis regnasse prope certum est, putant 
Ens ede coepisse' (i. e. Herodot. I 163). Cf. Lucian. Macrob. c. 10. 
hlegon. Trall. Macrob. c. 4. Adde schol. ad Dionys. Per. 332: Kar& 
ÓÉ rwog Ap$12, zu 3j xal Teornooóg, 5» xol Ó "Avexoéav gol zevev- 
Oatuove eorr ydo Baci ev es. ubi videtur legendum to rnS yo 4e- 
uvüoviov gecusósw. — ad. iyo 9' ojv dv Casaubonus, £fyey' oUr 
dv Mehlhorn, libri £yo v' &» oór'. Blass qui (vid. Mus. Rhen. XXIX 
153) solo spondeo Anacreontem in hac sede usum esse putat, * (y o 
scripsit, et ad eundem modum iambum vel trochaeum pronun. — V. 2. 
obr. Prs« Tyrwhitt, libri obve vc. — V.83. ve xol, B v' £v xa. 


Fr. 9. Athen. XV 687E: Kal ó cogóc à" yu. d iéyst mov: TY 
uv métsQL xt. TG orjen mutQeeLevópevog Qpopoov, iv oig écww 1 x«Q- - 
Óía, dg xol Tarn 9nÀovóti zuo yogovuévnc TOig &UQs0t. — V. 1l. c 
Aénv scripsi, t£ uz; Casaubonus, libri vf uv. — V. 9. evoéyyov, Hecker 
cnocyycv, fortasse vere, cf. Hesych. enodyyov onnhaíov, émvuióv, 
Hermes Trismeg. Poemand, c. 6: víg 0 vóv mvtonova Gnocyyacag; — 
xoilo regat scripsi, vulgo xo(uórtgo. Neque vero «óiàog revocandum in 
Homericis carminibus, quamquam plurimis locis per versus numerum 
licet, nam contractam formam satis testificatur Od. y 385: xoilov £g 
elywdóv, et Stasinus in Cypriis zfewvoig óg 9 auos Lo Qovóg Gugo 
x0(Ane, quamquam, hic poeta £6c xoíAgg Ógvóg & poo acripsisse videtur. 

Fr. 10. Et. M. 601, 20: Névorat .. . wol zraQ* "Avoxo£ovte 7] ustogi* 
ó 0" y. v. cf. Favorim. 298. Blass o5 requirit, ut iambus remo- 
veatur. 


Fr. 1t Et. M. 259, 98: 4dsovvoog' 0 Zhóvvaos. "Avaxoéav: IloAi& 
ói £g. 4. vo9 i TQumÉvrOg sig & yivecau Zeóvvcos, o0ro yàg Zpuot 
zQoQ£govcuw, xal cvvotgécet 4eovvcog, og Osó0orog Osó9orog. Quod in 
nummis Abderitarum legitur Z/EO, videtur Zo»voíov nomen esse. 

Fr. 12A. Schol. Eur. Hee, 361: tv xdg , às Avoxo£ov Acysi 
(ita A, ceteri "4vaxo£ov): o0rs uiv (M, vórs u' A) & »., csonusarot Ob 

PoxTrAE Lvm. III, . 1T 


258 POETAE MELICI. 


12 B. 


Asvxínxov &xrw. Ó(ívsc. 


13 A. [11.] 
"Eoog za«güfviog z090 
oríABov x«l ysyavouévos. 


13'B. [37.] 
O)rog Óqors OcAvoloug 
T(AAEL TOUG xvovaozac. 


14. [15.] 


Zaíon Óqoré ue zogqvo£n 

péAAov qgvcoxóunue "Eoo 

yai zi A06cucAo 
GuuzGEUP TtQOXCAEUTEL* 


" * , , * 4.29 |o - , . " 

Ov. viv OuAsiww wdcw sime, ti wr cm0x0z): $6TL TOU wccvyviycrv. Seripsi 
^ » , 

ost £uQv, Cobet oovt wv. 


Fr. 12B. Et. Flor. Miller Mise. 208: go9sot Ós)rsoov z006cco70v 
mzo)mtwxo0 ivsorOrog .. . m«Q& vO Avoxofovrw Asvuímmowv imirton. 
Scripsi Zz1 óww., prioris versus clausula fuit &ou&vov vel óycv. 


Fr. 13A. Plutarch. Erot. c. 4: Ovzog f£ogog 0 yv5otog Ó moi0ix0g 
icrwv, o9 zó9« cvíAQov, àg qr vóv megÜfwiov "Avaxofov, ovÓb uvoov 
dvdmAsog wol ysyovouévog, &AÀAGd Awóv oo0r0v Owsi x«l GOpovmnrov iv 
c40Àeis qiiocógov. Unde duos versiculos restitui. 


Fr. 13B. Et. Flor. Miller Misc. 266: 2x440g: Avexgéov iv 10 zoo- 
rQ' ovrog Zh v' dàvoíoug v(ÀÀeu vovg wvveczíóec. et 162: "IeAÀ0g* 
"vexoíov "Inivoíovg v(AAsu woomídeg. quae emendavi, nam "TmAvoíovg 
quamvis speciosum numerorum legi adversatur, commendavit tamen 
Nauck, nescius stabilem dactyli sedem in hoc versuum genere esse 
apud Anaereontem, neque ferenda correptio vocalis v, quae longa est, 
cf. ad Timoer. fr. 1. — V. 2 exhibet Et. M. 713, 7: e/AAot ézícxoppua 
x«rd rQOm;V vO0D T tig 6 v(ÀÀOL Twveg. v(ÀÀsw Ób vÓ cuoTtiv, C0g ÀÉyEU 
"Avauoíov' ví(AÀsu voO0G xv&puove coziótoTnS, ia vulgo, sed libri 
multum discrepant, V aoveg ozíóegc, M wxvvaozíóug, D xvu« «679. 
Cf. ibid. 463, 16 et Orion 148, 12. 


Fr. 14, Athen, XIII 599 C: Xoeueiéov à' iv và msol Zxmqovg xol 
Afysww vivdg gujow sig cOrqv memoujoQ9cn,. ozÓ Avoawoéovrog rdÓr: 
Zgeíong xvÀ. lpsius haud dubie Anacreontis carmen est, sed male 
poetam ad Sapphonem respexisse putaverunt. Welcker (Mus. Rhen. XI 
230 seqq.) censet priorem tantum stropham Anacreontis, versus novissi- 
mos subditicios esse. — V. 1. Zgoeíor óq?vé us Seidler, vulgo cqoío7 
Or)rs us (sic L, oqeoaiost us V, oqsoaíost us P). — moogvo£y BcALov 
Pauw, codd. zoogvo' £vigcAAov. — V. 3. vijvu zovitAocau(iAo Seidler, 
codd. vqvi (vvvt) zrovxiAog A«pvo. Cf. Et. Sorb. (Et. M. 448, 29 not.) 
Mir. Qi& vo 1, doztQ dz TOO veovig ward xo&ciw (verat vivic, xol 


ANACREON. 259 


513 0', éorlv yàg dm sÜxrírov 1016 
Acafov, viv ukv éuqjv xóugv, 

Aevxi yág, xcvcucugetat , 

: zQ0g à' &AÀov vw q&6xct. 


15. 
O) üqór. &umxsÓóg siu, 
ovÀ' &oroiGt ztQocqmjs. 


16. [1.] 
MvO ivo. à &và vioov, 
Mey(íotq, Oi£zovotw . 
(oóv &erv (Nvug£ov). 


ixeiQev vQviog, vivi «cl xodcst Ov Óv0 uL tig $v uexoóv vivi, of vivi 


o: , , , - 
z0txtAovg &p(iAo. — V. 5. sbwrírov Barnes, v. &/xrixov. — V. 8. 
&Alov Pauwius et Delecamp, libri &AAqv. 


Fr. 15. Chrysipp. soli dzt0Q ziv c. 929: Ei ovrog &mogatvow 
&v Tig" Órórt PZumsÓóg siu ov0 dcroioi mQoGQvuc, Avoaxoíov oUrog 
&mrgüvaro' ov Orbrs ÜuzmtÓog wrÀ. Scripsi Óm)r. Sed vereor ne gra- 
vius vitium deliteseat scripseritque poeta: ovàd' sozfumsAóg siu, 
nam quod Chrysippi librarius ós5rs Zuzsóog exhibet, hoc non mul- 
tum valet. 


Fr. 16. Schol. Hom. Od. g 71: M$90ov: vóv vijc 6r&osog, 09tv xal 
"vexoíov ro0g iv vj ZXduo GAuig Üvreg crucwworkg qnow' uvbümnral 
9' av vi6o usyícry Otézovow (soóv &crv. Eust. 1901, 44 affert, uvn- 
rol Ó' iv vijóo Oiézrovew (co0v Govv. — V. 1. uv9ivot scripsi, cf. Apoll. 
Lex. Hom. 114, 3: Mo$0s, Aóyog, 0 Ói Avoxoétov uvOwjrag rovg cra- 
Guoreg simzv. et Etym. M. 593, 48: 09sv xol Avaxoíov iv TÓ Ógv- 
Tíoo rÀY putiOv uvü(ag (MV pv9íreg) rovg craciworag imi rÀv 
&Ai£ov Afysi. Cf. Apoll in Bekk. An. II 524, 5. Adde Et. Gud. 84, 1 
et Steph. Byz. v. Aiyive. Ac uo$tog similiter dictum, non solum Hesy- 
chius ez&c:g interpretatur (qui etiam gv$mJv5osg' oreciuworoí et uvdi- 
TQe* 0 er«cuorQs habet), sed restituendum etiam Batrachom. 135: exs- - 
zrouévov Ó' cortQv mzO9tv 1$ or&cig 5 tíg O uO9 06, ubi interpolati 
libri ógi4og vel 0 999440g exhibent. — &v& vicov Buttmann, dv vico 
(iv veo) ortum ex librariorum errore, qui cum proximo ueyéory v. 2 
conciliare studebant: sed poeta hie quoque alloquitur Megistem, 
quemadmodum in alio carmine item libri secundi fr. 42; atque hic 
Mesyícrg legendum esse etiam Hecker et L. Dindorf suspicati sunt. 
Hartung scripsit : 


jvo9vot 
&và vicov vt, Meyíorn, Oiénovow 
fsgóv v' &cvv tó Nvugéov. 
Schmidt gvOra: à' &Aujse,  Meyíorm, | (soóv Oifmovow dorv Nvu- 
gfíeov. — V. 3. foóv Buttmann, legebatur ftoóv. — Nvgug£ov addidi, 
vid. Hesych.: "4erv Nvugíov: rjv Xduov, Avexoíov, imt Votrgov 
AW 


260 POETAE MELICI. 


17. [16.] 
'"Hoíórqo« uiv (vgíov AsmroD puxgóv azoxAg, 
oivov Ó' é&émiov x«Óov, vov 0 &flgOg £oóscoav 1017 
v4AAo zqxvíóe vj q(Ag xouátov zei0) co. Wi. 
18. [5.] 


Jue Ó' sixocu (4vüóv) 
qoo0rncw ua«ydóqv Éyov, à Asóxcómu, co Ó' dqfüc. 


| 19. [17.] 
"Ag8zlg Óqov dmó Acvxdüog 
zérQnuo ég z0Ai.0v xÜu« xóAvuBO usüvcov £o. 


sOvOoog éyívsro. Poeta loco Pherecratei versus substituit tripodiam 

trochaicam, ut Corinna fr. 2 v. 3 et fr. 19 v. 3. Blass, qui Nvugéov 

alienum esse censet, ut solet hic quoque ionicos dimetros deprehendit 
. pvOuivo, 0 | &v& vijcov, à Meyfovn, | Giézovotw (oóv &ccv. 


Fr. 17. Hephaest. 59: TO 3 TyV Ósvifgov tenui £yov xo eco. 
Ilgiézetov , oiov' "Heíocvnca uiv xà. loiveynuevwuévov uiv 00v 
cv9r0 z0L0UGuv, GÀÀC TÓ ys wo)vodOg ognuewcuévov icri voioUrOv. — 
V. 1 affert etiam s. poetae n. Schol. Heph. 104: "Hover cooyusv (ita 
ibi legitur, et in fine Turn. E &zóxAe«cuo). Anacreontis esse versus .- 
docet Athen. XI p. 472 E: K«óog: Ziuuíeg movQoiov, ze«gocri9£usvog 
"Avoo£ovrog "etovnco ... xcóov. Eadem repetit XIV 646D. Cf. Poll. 
X 70: xal Avexogíov Óé qucw: Oivov à' é&émov «cxàov. et Apollon. 
Lex. Homer. 166, 6. V. 1 et 2 et praeterea vj5AAo affert Apostol. VlIT 
68e. — V. 1. Aeztoo uix gv Heph., 4ezzóv Ath. — V. 2. é&émw0v, Ath. 
altero loco £ziov. — «cov ap. Heph. NCH, alii «&àóov. — V. 3. z«iói 
«oj Hermann, nisi zo/à' & o7) cum Hotchkisio malis, Hephaestionis 
libri et edd, zro1àl &foj, moóL t cor, zoóiv &foós, Scaliger zoói &oó, 
Hartung IIoivvéfon quod nomen inauditum, Emperius z:001 Aefloo. Eli- 
sionem, cuius exempla nulli dubitationi obnoxia apud epicos veteres 
reperiuntur, etiam lyriei poetae passim admiserunt, velut Pindarus Ol. 
IX 112, sed Nem. V 6 non multum interest, utrum uorío! an uorol 
scribatur, Ol. VIII 52 certa emendatione procuravi Adde. atticum 
titulum in insula Imbro repertum CIGr. II 2156 XKrnovxi dO9avdtov 
"Eouj ocioav p d'yogeo, sed incertae lectionis est antiqua inscriptio 
attica, in qua ze/ó à émé)qxs Qwvóvci legitur, secundum Rossii (Ar- 
chaeol. Aufs. II 581) interpretationem (in lapide est 94NATOI, unde 
Rangabis ze/do([v] éz. 9«vóvzow legit), item Aeschyli versus Pers. 851 
ozevrdfsuw mzoíÓ iuo m&udcopuL Ru. 

Fr. 18. Athen. XIV 634 C: ó uiv yàg Tówog Avoxoéov Afysi 
zov: VAÀo wA. Eadem repetit 635 C usque ad Ag ixuozau. -— V. 1. 
Avàóov adieci, cf. Athen. XIV 634F: 7 yco poyedig Opyevóv oct 
veirukóv, [3 "Avaxgíov quoti, AvÓ!v ve soonue. — V. 2. gooügow 
pocyetó nv scripsi, vulgo. yooaictv uyady, vid. Pollux IV $1: povyctó nv 
(4. pónv, Bekker paydóu) CH óvoudGet uiv "Avaxo£ov. — £yov, Hecker 
Aíyov, idem cvwnuf« coniecit pro cv 9' 78&c. Hartung scripsit: vélo 

à" à" sixocíyopdov AvOinv uoeycónv £yov: o Ae éxetg7, gvvijBa. 


Fr. 19. Hephaest. 130: "Ozev à ZumeAw 7 vifus 5, 7000006 








ANACREON. 261 


30. [18.] 
Tís égeouínv 
rQéi«g Ovuóv dg «hv vegévov qutózov bx «vAOv 
ógyeivat ; 


EIX APTEMO9NA. 


21. [19.] ] 1018 
AEav0j 06 y' EvgvzvAg uéAa 
Ó zegupógurog "Aoréuav: 


xeAsiv«t, Gg z«Q Avaxoéovctu AoO9slg wA. Affert etiam Apostol. 
III 90e, et verba usQóov £oor. Philostr. Imag. I 15. — V. 1. àgoc 
scripsi, vulgo à' 9r, A Oq)r. — Aevx&Oog, fort. Aevxcog praestat; 
cf. Eurip. Cyclop. 166. Hartung Awc6cóog suspicatur. — V. 2. ég, A eie. 
— «oivufó, Schneidewin xoivuéo. 


Fr. 20. Athen. IV 177A: Oideusv ób xol rovg 5ui0zOvg ««ov- 
iL évove, asl àv pncw Avaxoéov: Tíg ig. voévag (Qocweg PVL) 9. 
cfgqv véosv' àg 1 u(oxov og avAóQv Ooysicat (AB, ooyeiotDot 
PVL) — V. 2. ig 5v correxi, itaque Mehlhorn emendavit, rsoévco» 
qjutózov Casaubonus correxit, cf. Atben. IV 182€: s/ol à' o «?rol 
roig zoitOvxoig waAovuévoig, olg ox ovciw ivayovíoig mgüg vàg sÜny(«g 
Qàv»rui, O10 wal réosevag o)ro)0g (5uiómovg) xfxAnxsv O Avoxg&tov. 
onieci ab initio pueri nomen intercidisse ac scribendum esse rig 
igacpínv ... 0ozgtío9 c, cf. Ion fr. 2, 10 0gzsícQ9c vic. Ad Bathyl- 
lum hos versus pertinere iam olim suspicatus sum, cuius nomen sane 
in germanis Anacreontis reliquiis nusquam comparet, cum frequens sit 
in subditiciis cantilenis, at' Anacreontem multum fuisse in hoe puero 
laudando idonei testes arguunt, vide quae in ed. Anaer. (1834) p. 
107 seq. scripsi. Etiam aliorum puerorum nomina fortasse nunc peni- 
tus oblitterata, sed quod in vasculo picto Volcente (Cabinet Durand 
n. 428) ubi 4NAKPEON fidibus canens conspicitur adstantibus duobus 
adulescentulis alteri adscriptéum est NTÓEZ KAA4OZ, non satis tuto 
colligas nomen N$uqrs ex poetae aliquo carmine petitum esse. 


Fr. 291. Athen, XII 538 E: XeguoiAéov à' o Ilovrwxóg iv v mtl 
"Avexo£orrog zooüsig v0' XavO$j Ó E)sQvmvAm u.0 m. A., tV TQ0G- 
myooíev vcvvnv AcQsiv vÓv AQréuova Ox TÓ rQvqptQOg fuobvco zQi- 

£oroDn. imi wAivmg. xol yo "Avowoíov cOvóv ix msvíug sig tQvqrv 
ogu/joc. row £v rovro: llolv ubv «rà. — V. 1. HevOüj Of y'scri- 
psi, CL £av05 9', sed PV &cv95 9' v. Hartung nomen mulieris cor- 
ruptum esse censet, et coniecit $«v97; ó& NesogíAg. — V. 2. meouqoon- 
rog "oréj.ov resp. Schol. Arist. Acbarn. 830. Plut, vit. Pericl c. 27; 
cf. etiam Paroemiogr. T. I 441 et Miller Misc. 356. — Ceterum valde 
dubito an v. 1 et 2 cohaereant cum reliquis:* videntur enim hi. duo 
versus ad aliud carmen referendi, quod dimetris iambicis conscriptum, 
ut iam anapaestus pro iambo in nomine proprio nihil habeat offen- 
sionis. Quodsi v. 1 et 2 seiunxeris, nihil iam obstat, quominus hoc 
carmen integrum et omni ex parte absolutum esse credatur, id 
quod etiam Blassio visum, Et in illo quidem carmine fortasse poeta 
mollitiem Artemonis perstrinxerat lectica utentis, unde zesgupógnrog 


262 | POETAE MELICI. 


zolv uiv £qov ftoféguov, xcAvuuoT  ioguxouéva, 
xol ÉvA(vovs &6vrgey&Aovg iv Goí, xal wiAOv meo 
5 zAevoiot (Ófou' Tet) BooOg, 
vázAvrov siÀvuc xoxo &Gzí00g, &oroxoAuGUV 
xa05Aozógvoutv óuuAÉov Ó zovQoóg Agtéuov, 
xíBóqAov svgíaxcv fov: 
zoAÀ& uiv iv Óovgl ÓsOclg «yéva, zoAAk Ó' iv vgoyQ, 
10 z0AÀA& 0b vàvov Gxvvívg uáóvuy, 9ouwySsío, xóuqv 
zycv& v éxvettAuévog. 
vov Ó' émffeívew Gevwécv, yoUosa qogéov xa9£ouace 
zig Kxqe, xol Gxwütoxqv iAsqavrivqv qogst 
yvvei&v. evrog. 


- 


dictus est: nam in hoc quidem carmine non lecticae, sed eurriculi usum 
exprobrat homini effeminato; cf. Heraclidem Ponticum ap. Plut. Pericl. 
27, qui quidem locus vitio manifesto laborat, nam verba yeAx9» «&ozíóc 
vie xegoig cvor00 Ovsiv oixsrÀv Onsosyóvtov, dors ugóbv $umsosiv 
và» &vo9sv aliena sunt a Pontici narratione: Ephorus haec de Arte- 
mone mechanico, quem Perielis aequalem fuisse prodidit, dixerat, atque 
illa verba collocanda sunt post óvoucefsofoet msoupógnrov: postea sub- 
iecit Plutarchus, quae Heraclides contra Ephorum disputaverat. — V. 3. 
BsoBéovov ABPV, Beoféowe L, «soféorov Schweighaeuser. — xeAouez. 
L, sed BPV xeAvuud 7', Hartung x&vóouer. Meineke xcAvuud c 
icpnxouévov. — V. 4. àoí, B doív. — V. b. ó£ou' jeu sive Ó£gu* 
fgy malis adieci ut et versus numerum et sententiam redintegrarem: 
nam verbum 4s, vel tale quid omnino requiritur, quoniam ante acta 
vita Artemonis describitur, postea inde a v. 12 praesens conditio homi- 
nis oculis subiicitur vov à' ézieíve.. Nullo igitur pacto v. 3—11 con- . 
iungere licet cum uéAer v. 1; atque etiamsi v. 1 et 2 ab hoc carmine 
seiunxeris, vel sic verbo 7e; non possumus carere. Antea explevi lacu- 
nam vocabulo ó£ooiov, Schoemann ósouctiov adversante metro, Mei- 
neke ó£ou' £ycv, ubi £gcew prorsus otiosum. — V. 6. vrjmivrov Schoe- 
mann, APV vsómAovro»v, CL vsozmAvrov, Hartung x&zAvrov, ego v&o- 
Avrov conieci. — si4vue AC, siAvue B, siAàmue PVL. — ovozoAtotw 
A, eorozoAoww BPV, dorozoAncw CL. — V. 7. »à9:10zógvorcww scri- 
psi «59. Elmsley, x«i é&éAomóovoiww vulgo, x«l $Qslomogowi» PV. — 
Aoréuov VL, sed ABP 0 "A4oréuov. — V. 8. tooíoxov, Blass coniecit 


sUpguoxsv. — V. 9. 0sOsig Herwerden et Cobet emendaverunt, libri v:- 
Qsíg. — V. 10. 0b vórov scripsi, Elmsley 95 vóra, P óR voro, B à" 
iv Qvo, VL 0' iv vóvo. — cxvrívg Elmsley, ABV cxvzívo, P cxv9ívo, 


L oxvtívo. — 4uouiyOQeís, P Quuids(s. — V. 19. cerwwéov PL, carws- 
ve, V. — qooéov L, sed ABPV goeoéov. — V. 13. zig Dindorf, vulgo 
zc«is, Hermann zeig 0 Kvxys, Hartung zeig Kwxvugg. — qogsi, Elms- 
ley gooést, malim g£oéi. — V. 14. Schoemann ut versum compleret 
iugeorgs extremo loco adiecit: at corvos iam satis superque compara- 
tioni inservit. Mihi Anacreon 


&Booig yvvoi&lv eros 


videtur scripsisse, versu catalectico usus, quandoquidem haec sbropha 


ANACREON. 263 


22. [20.] 
Zíu«Aov siüov v yogQ zw«v(à Pyovve x«Anv. 


23. [21.] /. 1019 
'Ex xmov«uoD "mavéígyoueu z&vra qégovoa Acum«. 


24. [22.] 
"Avazéroue, 05 zoóg OAvuzov zregUysóGt xoUqaig 
Ó.X rov "Egov'' ov y&g £uol meig é96Ac Gvvnyf&v. 


35. [23.] 
("Egog), àg w' ici0Ov yévewov 
bz0z0ÀLOV qyguGogaévvov. zreQUyov dccus 
ze gearév evt. ; 


* 


carminis novissima fuit. Idem censet Blass, nisi quod (&foeis) qoos 
mavult. ^ 


Fr. 22. Hephaest. 101: "$99" o4o»v «)r0 goguuuxóv Em(xcov 
ysvícO9oct, Ouoiov vr 'Avaxotovcsío vO0s* Z(umAov wvÀ. (B Zíuoi- 
lov, Fl Z/gergov). — zwmwc(à', CS mvwz(d'. 


Fr. 23. Hephaest. 52: lloAo O£ £ot& wel vrO0 mQ0g Tj wx«rcwAsiÓ: 
rv Osvriíguv cv£vy(av lauuwnv Pyov, olóv icr. magà uiv Avawgé- 
ovrt 'Ex xz. CMP zeoéoyouo: — Affert Apostol. VI 886 ubi xoc 
pro Aeuzo«. 


Fr. 24. V. 1 affert Hephaest. 52: 4v«xgécov b ÉmsrQüsvos tQv 
zoorqv cvívy(av à' O0Àov Gouerog $* vgijotysog wl (cufov morjoat, 
dg sivet wownv Ao0ww Tijg ve goguxuuxe x«l cz leuuurig" Av ecm, wzÀ. 
ibique Sch. repetit. Gramm. ined. in cod. Paris. 2881 fol. 141: A4va- 
xoícov Ób imerQÓsvos viv mQoTQv ài ird &x volo sog xol i&uflov 
zo0jowi, 09cv [cog xal yopieu(ixOv £xA591 wevà r0v Aoyyivov: uàA- 
Aov y&g roogieufixóv oUrog xcAsioÜ8n. aqsiAev: olov v0' avomérouot 

.. zrEQvysot xoUqotc. Integrum locum Schol. Arist. Av. v. 1372 affert: 
va)0ra Ób mewQd v& Avoxgfovtog: Avoméírouot mzQóg 'O. m. x. Ói& tüv 
foora- o) y&o iuol QfAs, ovvnfüv. Oi0 ucl rO gy £yovow of Óvo ctíyor. 
— V. 1. xo$ge:g, Schneidewin xovq5s sicut fr. 25 c7/rgc. Recte v. 2 
Porsonus scripsit seg £9£As, Resp. huc lulian. Epist. XVIII et huc 
refero etiam Himer. Or. XIV 4: v&g« à' &v xol rzs(Agoe v1v &zttÀnv, 
Qv Avaxoéov dmztiÀsÜ roig "EgcGiv* ixsivog ydg ovs íogecOslg igufov 
xcov, imsidQztQ £oo« róv Fqnüov OA(yov «9ro0 qgovcífovra, Avgav 
&ouóc«g 7"z&(AsL toig "Egocww, ti uj] «vo TUTQOGXOLEY aoríxc TOv Pgmn- 
gov, uqxézi uéAog s0gnuov etg advo?g ivaxgoboacthat 


Fr. 25. Lucian. Herc. Gall. c. 8: ders /og9g uiv xol vréyog xoi 
x«Aiog xal 0c« copuarog dyoOà yotQíro, x«l Ó &Qog 0 cog, O Tint 
zmowtí, &(oi0dv (icl0üóv FQ) ue ómomóliov yfívtstov, govoo- 
qoaé£vvov (govcopesvvàv À, govcóv qetyvvov B, govcoga£ov aY) e 
BosAsrot, mrs8QUycv y dsroig ragemerécto. quae emendavi, sunt 
autem ex eodem carmine, ex quo petitum est fr. 24. 


264 — POETAE MELICI. 


26. [94.] 
Xsebgt v' év qy&vo fAciv. 


21. [25] 
"HÀwe we«AAM Aene. 


28. [26.] 1020. 
"Aoníóa vag morapoU x«AALQÓov z«g Oy9ag. 


29. [122.] 


."Eyà à' dm «vr qUyov dors xOxxv&. 


30. [27.] 
TÓóv uvgozoióv. qoóurv. Zrotvrw & xounjost. 


31. [98.] 
Zoxovóscotv v' égíAnósv aiyucv. 


Fr. 26. Athen. VI 229 B: Xogig 0b vo? z orowysíov "ovsg jyavov 
Aéyovow, óg Aveaxo£av: Xeigo wzÀ. Eadem Eust. Od. 1862, 12. Cf. id. 
Il. 244, 46 et 701, 18. — siege, Meineke yi9oo. 

Fr. 27. Priseian. VII 7: ,Nee mirum, quum Graecorum quoque 
poetae similiter inveniantur protulisse vocativos in supradicta termina- 
tione. Anacreon "Hà «eAAueumévg posuit pro xeAiueguméro." ubi 
codd. varias corruptelas exhibent neque tamen lectio incerta. .K«AAi- 
Aewmérr hie affert Et. M. 670, 19. Cram. An. Ox. III 389, 21. 390, 14. 
Favorin. 363. | 

Fr. 928. Attil. Fortunat. 359: » Secundum colon Anacreon sic: 
"Acnido QU ig m. neAMugOov z0o0yodcg. lta Ursinus, cod, (B) Gaisf. 
énpes zor«uov iAAugoov rTQoyo«g. (cod. A Keilii «oz. ou^ £6 zoreuóv 


iMtgoov vQoyocg.) Quae correxi, nam metrum choriambieum requiri- 
ritur; Scehneidewin coni. xeAltgdoto Oívag. Est autem hie versus ex 
eodem, opinor, carmine, ex quo fr. 29, qui non trimeter sed tetrameter 
primo "pede carens est, videturque unus tantum versus ^v vu v. 
inter fr. 28 et 29 intercidisse. 

Fr. 29. Et. Gud. 333, 22: | Kóxwvb: óovsov £eguóv mctQcmiinouov 
(£go, ài OQvtov Oeidócetov, óg Avoxo£íov quot* yo 9 avri qeUyo 
dors xóxxvi. Cf. Et. M. 524, 51 ubi Havn. et Flor. dz" «Ure qtóyo, 
V ax ,aovI)e qiyo. Seripsi dz' «v1g, Schneidewin gvyov, qui prae- 
terea ccs coni. 

Fr. 30. Hephaest. 96: Avaxgéov 00x teqfvuo, cA xou tico 
émuiéko zQ0g Tg fev ÉmQyeys vÓ iQvqalAuxóv: Tóv Àvoo- 
z0,0v «rà. (E Turn. ,OTQdiruy et xopuícsi). Emendavi auctore Poll. 
VII 177: uvoozotóg: Avaxo£ov. — zoóunv, Hecker 5ni96unv. 

Fr. 31. Hephaest. 52: Toíuevow O£, oio» và Avexofovrog: Z«- 
xovósocoev wxtà. ubi N éggoav. Repetit Schol. Heph., adde Schol. 
Hermog. Rhett. VII 488 ubi Qexovóscod vs qiAnosv eiguij», unde eyu5v 
videtur restituendum. . 


k. UN i 


Es A" /* 


ANACREON., 265 


32. [29.] 
QQuvoyóet 0 &ugízoAog usAcyoóv 
olvov, rguxiaQov xcAcfqv. &yovoa. 


33. [30.] 
Ovà' ágyvoég xo rór £A«ume ze. 


34. [31.] 
Eius A«fàv ig "Hs. 


35. [32.] 1021 
"Inzxot6gov 0à Mvcooí 
&bgelv, ui&uv Ovov zog izzovsg. 


2 .. 86. (36.] 
| Aivoza1 kcu énóiopeu. 


Fr. 32. Athen. XI 475F: Avaxoéov: Quvoyóst xt. 

Fr. 33. Schol. Pind. Isth. II 9: Totobrov Of ru. xal Avaxgéíov 
&lgne , xal qujmore 7 dzóratg iewuv sig và vom * Exeivov slonpévo qnoi 
yéo' o9" dgyvo£n xOr. fies Ia$6. ed. Rom. z xore £4. mv9o. 
scripsi xo rór , Schneidewin xoxor'. Ceterum cf. Tzetz. Chil. VIII 828. 

Fr. 34. Attil. Fortunat. 359 ed. Gaisf.: ,,Apud Anacreontem: tipi 
Aedàv síokoag.^ Scripsi &£pt Aeg is "Hoe, antea ig deeg conieci; 
emendatio incerta. 

Fr. 35. Schol. Hom. ll. o 278: Mvceol mAmoíov Óvreg "Evérov, 
ó9ev qpóvov yévog, 1j .e x«l moi Mots OLeqógov óvrov' Ava- 
xoécv* "Innóffogov ... Prove, ££ óv quióvot, — V. 1. (az09690v dicere 
videtur vóuov, cui hoc nomen fuit inditum, atque explicandi gratia sub- 
iecit nib x1À.. ut non opus sit Schneidewini coni. (mzod09o. — V.2. 
&bosiv, fort. eUQov legendum, Hartung zóc izzovc delet. Hecker 
omnino Anacreonti abiudicat, corrigens Hgex4A£owv. 

Er. 36. Schol. Hom. Od. u 313: AivozeQ 7 zero(d énówopci: mop" 
"Avexo£ovti. , Adde Cram. Anecd. Par. III 480, 31: "Eon yoolg rob v 
fen, eg 10 dx] Zéqvgov, égriw 0v Aloiixóv. TÓ uera TOU Y x«l £e 
«vrtó Aloluxóg (egovtctho:, og TO aivozod motoíO". ézowopnotr mec 
Avaxo£orrt. videtur Anacreon scripsisse: A4ivomaQ7v ive zetoíó (vel 
AS9apoavcída nerolde, vid. fr. 117) Zzóyoue, sed Aeolicus accentus 
non requiritur; ac fortasse poeta forma eívozee» etiam sine metri 
necessitate usus est, quemadmodum est in Siculo epigrammate haud 
ineleganti $vuegz» (korüg 0Àgov PZyowv deé, ubi Ritschl Op. I 785 
perperam 4vuco7 correxit.*) Hartung alvonod Hv dmávegüev (vel "49a- 
uevr(À ) im. Hermann Opusc. VI 1, 272 coniungit cum Hesiodi frag- 


*) Ovueoijv dedi obsecutus Herodiano, qui praecipit oxytonon esse 
Svuagre, paroxytonon &vurjore, sed subtilius quam verius hoc discrimen 
excogitavisse videtur. 


266 POETAE MELICI. 


31. [85.] 


.. XuAwov &yyog .... 
&yov zvÜu£veag &yoícv GsA(vov. 


38. [36.] 
"Aenuov vzig £oudvov qogsüuc. 


89. [97.] 1022 
llÀexv&a 0' ozo9vu(óag 
zegi ovij09s0L AcT(vag &Ocvro. 


40. [38.] 


| Zb yáo qn 
T«oyQAtog éuusAécg 
QuOxciv. 


mento ap. Zonaram 948 (Hoíoóog: aísróv ur msv5Qv« ysivéíc)o:) in hunc 
modum : : 

Aisróv us mstQve ysvíc9at, 

.Alvozad ive merQí0" inówouon. 


Fr. 37. Pollux VII 172: Xx4wov à &yyos &yov mvOuéveg gAsto- 
GsÀ(vov Ovow simy Avawxgécov vÓ Íx oyowíov nÀA£yuo ÓnAot. $AsvocsA(vov 
Hemsterhuys, vulgo cyysiocsivov, et sic vel eyysocsA(vov codd. (solus 
C £isíov) Scripsi dyoíov 6sA(vov, nam &yA«ov minus placet: olim 
eyysiocsiévov conieci. Resp. Hesychius: KegyAeouet ... wel ynAwov 
v0 zÀs*vOv O (l. og) Avexoéov. 


Fr. 38. Hesych. v. "Eoue* foetcue 7] £oyue 5j róv ztrQo05 xcl imi- 
xvperitóusvov, Qors 5j ÜA£msw, rózov ve 9«Àdcong. x«l Avexgéov: 
donuor xrÀ. Resp. huc Harpocrat. 86 ed. Bekk. ubi libri £guev, &gugv, 
fouíev. Phot. 15, 1 (ubi cod. £gu&v), Suidas v. £ou&», Zonar. 860 
(fou&v) Item hue refero Hesychii glossam ceruov:' cqorór, dyva- 
oror. Perperam Blass hic ionici numeri vestigia deprehendit. 

Fr. 39. Athen. XV 674D: 'Exdiovv Ób wal oíg mwsQisÓfovro vov 
TocynÀov crsqvovg vzoüvuiukOeg ... xol Avawpoíov' mAswrüg xvÀ. — 
V. 1. ózo9vu(óeg Dindorf, v. $zo9wquidóec. — V. 2. oviücot, A eci- 
9s6oww. Resp. hue Athen. XV p. 678 D. Unde Blass haec ad ionicum 


| numerum revocat. 


Fr. 40. Apollon. de Synt, 238: Kel y zegsímevo và g90 «o- 
«yoym vov yonu, og qqué, cq ov coírov zQóGoTO0v enow og qnoív, 
iÉ o9 v0 xor év dmoxomy dmsrtAeivo, Óuoíog và mo Avexgfovrw cb 
y&e (haec add. in A corr) gx (hoc om. BODMS) r«ey5Ats duusAiog 
(ita Bekker, A £uusi.cg, vulgo $gusióg) Owxeiv. Verba ob yco qm 
 r«oy5Atog etiam afferunt Apollon. de Adv. in Bekk. An. II 543, 7. Schol. 
Hom. ll. s 256. Adde praeterea Cram. An. Ox. IV 411, 23: 4zó b ro? 
qnul yíveraw qe, qot, xal xevrk &zoxoz5» qü$ ... (leg. pq ob) yao 
q5 TeeymAwg &vtl rov qro( ró Ó TaeoynAwr Ovopc Oc(uovog iorí.. 
et Choerob. II 495. Acuendum esse q;j praeter Apollonium praecepit 





Mu "4 
* T 


ANACREON., 261 


41. [39.] 
'O Mey(órus 0 0 quAógoov Ófx« Ór5 umnvsg, xe vé 
Greg«voUre( v6 AUyg xal vgUya mívtu ucAujÓéc. 


42. [40.] | 
Ka9«gr 0 iv xsAtf méívre ve xci rgeig iveysíoQcv| 


43. [41.] v3 
IloAiol uiv qulv mx xoóraqot xégu v6 Acvxov, 
yeoísóGe Ó' obxé0' 7 moa, ymocAsou Ó' Odóvreg. 1023 


yÀvxsegoD Ó' ooxéru z0ÀAÀ0g fióvov qoovog A&AeucTOU' 
üu& v«Dv G&vacraAUto Oauk Tügragov ÓtÓojxosg. 


Herodianus, vid. Ioh. Alex. de aec. 21 qo£, Oz&g zc&Aw dmoxomiv oÉv- 
vetu r0 y&g qj dvi v09 qmoí. Quod olim dixi, posse haec ad gly- 
coneorum numerum revocari: 

X yao 


g7 TegynAtog 6£uusiéog 
ducowsiv 


iam retracto, siquidem breviatae formae solent novissimum versus locum 
obtinere: Hesiodus tamen medio versu collocavit Op. 529 Osixvv et 777 
v5 (ubi nune ve legitur), quae formae si paradosis integra est apo- 
copen ostentant, neque possunt componi cum Aeolicis yéAer, Ó(Óor, 
doxí(uot, quorum diversa. est origo. — Ceterum Hecker Zuusréoc, Cobet 
Óiocxsiv coniecerunt: Hartung, qui g?j dicit nihil aliud quam £g», esse, 
Otxsiv scripsit. 


Fr. 41. Athen. XV 671E: Zià zí maQà TÓ «)vO mou (Ava- 
xQ£íovt) À0yo Tiwig Gtsquvo)vrat; Qnol y&o £v 1Q OÓsvtfQo vÓÀYv . 
ptio»: MeyícO ng wvÀ. 'O yàg rüg Aoyov críqevog &romog xrÀ. et 
eosdem versus repetit ib. p. 673 D. — V. 1. ó. Meyíorns Gaisford, vulgo 
Meyíc)ns, sed B Meyíerng. — énsí vs AB, émsív. B, vulgo émeiyj. — 
V. 2, ve Aoyo P, vulgo zj A9yo (B Aóyo). Praeterea priore l. P cre- 
q«voovrat, B écvegevobvrot, et deinde ABP zívovo:. Resp. huc Athen. 
XV 674 A et Poll. VI 107. 


Fr. 42. Athen. X 430D: 'O à" 4vaxgéíov fr fogórsoov, iv oic 
ono Ka9opo59 rA. — zévre ve Dindorf, vulgo zévrse. — cosic, A tois. 
— dete scripsi, vulgo dvezsío9w, ac fortasse librorum scriptura 
non sollieitanda; certe in Doriensium titulis 9:009: alia passim plu- 
ralis numeri vice funguntur, vid. Ahrens D. Dor. 296, et Hom. ll. 
IX 170 £méc?v nonnulli pro ézéc9wv legebant (ygdqeret 02 x«l goolg 
TO) v), item in vetusto titulo Tegeatico, quem Kirchhoff in Annal. Ac. 
Berol. 1870, 515ef. non recte Spartae vindicare conatus est, pluralis 
dvtióc)üc eandem clausulam, quam singularis dveiéc9c ostentat, 


Fr. 43. Stob. Floril. CXVIII 13: 4vexo£ovroc. Miro iudicio Bern-. 
hardy Hist. Litt. Graec. II 500 et 503 (p. 614 ed. 2) hoc carmen a monacho 
Anacreonti subditum esse censet. — V. 1. 7uiv Stephanus, nisi gv 
malis, vulgo uiv. — *&gn A Vind., vulgo x«g«. — V. 2. o9x£9", o9- 
xév' Schneidewin, — V. 4. dwecraAófo, Arsen. dvecraA(fo, Scaliger 


268 POETAE MELICI. 


"Aíüec yco iov. Oswvóg wvyós, doyal£n 0' ig abróv 
x(0000g* x«l y&o £voiuov xevefcvrt wu» &vefmnva. 


44. [43.] 
"Eget (0f) vou Gvvuf&v: qagvrebv seio yao ie 


45. [42.] 
"Eus y&g (vov) Aóyew svex« mciÓsg &v quAotev: 
qeoíevra uiv y&g &Óc, yaoísvra Ó'. oiÓ« Ac&ct. 


46. [44] 
AovoeycA«, 0 "Egovóg siow uva, ve xal xoÓouot. 


: HPOZ ZMEPAIHN. 


41. [45.] 
MeydAo Oqoví w' "Egog £xovev Govt y«AxeUg 
meÀEx&L, suuegín Ó' &iAovosv év g«o«ógy. 


cero iv£o, Hartung dg' doreivoto. — V. 5. eQyeien, A a«oyoedQ. — 
V. 6. éroiuov Schneidewin, vulgo £zoiwov. Blass haec in dimetros re- 
digit, u& duae sint strophae senorum versieulorum, singuli versus dve- 
xÀcuévoi praeter versum strophae paenultimum, ex puris ionicis com- 
positum. Eandem normam etiam fr. 64 observatam esse censet. 

Fr. 44. ' Max. Tyr. XXIV 9: 4A« xdv TObrOLG cv Geqgocóvgy 
(Avexg£orvroc) Opa foot. TOL cvvnB&v: pios ye £ysig 59s, quae 
correxi. Cf. Herodian. zeol uov. A£&. 14, 21: 0 uévrot Avaxoéov x«l 
qg«otvósig sizev. — doc, Hartung &v9oc. 

Fr. 45. Max. Tyr. XXIV 9: H ób vo) Trotov c0quiGTOU véyvm 
TOU ero) 59ovs xe toÓmv xcd ydo müvvov iog vÀv xeldv xol Émou- 
vet mivreg" uera ót corob [^ Gopoccot Tijg i£gàtog xóune. x«l TOY 
Kásoflos1ov 0g ouv x«L Tg Bo$4A1ov. docg* «Ac xv tODTOLG TV 
60gpocirqv 0pc* "Eoo nat XvÀ. — noL eO x«Aióv sivoat v O £go 
và Oíxoct« quot, Tjórn Ó£ mov x«l cv vÉqvv dex o itpero * Eun ye 
ióyov &£iv£&wv wv. — V. 1. v£ot adieci, cum prius Aóyov (£uov) scri- 
psissem, Blass ióyov usi v v'. — V. 2. &àe Valckenaer, vulgo à:09. 
' Schneidewin ué» y' «síóo. 

Fr. 46. Schol. Il. y 88: AC gisiove TÀY xcT' &vÓQc dug derga- 
yeAncuv éoóccug: x«l Éorw "IoviwwortQov: 'AGTQe xTÀ. Avaxo£ov, 
seripsi eiow et x$óoiwo:, vulgo sícw et xvóowwoí, Hartung ZroeycAiet 
novavit. 

Fr. 47. Hephaest. 68: Kal và Boo owerceyo 0b Av. 01e doueve 
covéüqxuse: MeycAo (neycAov C, 'usydAov P) xà. Affert etiam gramm. 
Harlei. ap. Gaisf. Heph. p. 322. ed. sec., ubi £4wcce» v. 2 legitur. Scri- 
psi Ógore et"Egoc, vulgo Ó' vv: et fons. Resp. hoc carmen Athen. 
XII 540 E et Aelian. Var. Hist. IX 4. 








"e. v " — 


(4 T 


ANACREON. .269 


48. [46.] 1024 
'"Anfxtoeg 0  &mafüg xóuug Cucouov vog. 


49. [41.] 
Gonxíqv Gíovre yaírqv. 


50. [48.] 
"Amó uou 9«veiv yévow'* ov yàg &v AA 
Aosig Éx móvov yévow! ovÓau&k vróvós. 


51. [49.] 
'"Ayavdg oi& vs vefigóv vsotqA£a 
yaA«0qvóv, 00r iv VÀmg xegoécons 

 &xoÀcg9tg bxó uqvooóg éxvong. 


Fr. 48. Phavor. ap. Stob. Floril. LXVI 6: IIoóg r«?rc« ysioiog &v 
qevsé] ó Avexoéov x«i uixoolóyog, và zoi0l usuqóusvog, Ort TijG 
xópQg dmexsíguro, Àfyow reOTo Am. xvÀ. Malim dzex£/9o0: nam ad 
Smerdien ipsum, non ad Polycratem culpam retulit poeta, ut Aelian. 
V. H. IX 4 dicit: 0 à? ov zgocszoujcaro eíivuc)oet róv IIoAvxodvgv co- 
qoóvog x«i éyxgetGg, usvQyoys Ób cO Pyxique éml vÓ usiQewiov, iv 
oig imeudisi v0Àuav aórO xci cuag(íuv, OnAwocufvo xcrà ràv fcvro 
TQLJÓv. 


Fr. 49. Etym. M. 714, 38: "Eczt yàg xol cío Óuà vo 1, Q goirot 
Avaxgéíor, olov: Oontxénv xv. scripsi Ooyxínv. 


Fr. 50. Hephaest. 69: T'óv óÀ roiuérQov vO uiv dxevcAmwrov ... 
mag& Ób vÓ Avawogéovri £zíoog ognuctiovot "Am 0 uot xv. Eadem 
Apostol. III 60 b. — V. 2. o?ó«u&, Á ovóduc. 


Fr. 51. Athen. IX 396D: Kol Aveaxogéíov Óé qnow: Oic cs v. 
Eadem Aelian. Hist. An. VII 39: 'Ocot Zéyovou 874v» &oagor và x£geve 
o9 qosur, 00* a(OoDvruL. tovg v0U Ívevtíov ucQrvQag ... x«l Avaxgíav 
iml (nÀs(ag qnoív: oid vs vefoóv...invondw. lloóg 0» vovc uoi- 

GOrvrag r0 AsgyÜlv xol uívroi xai qdicxovreag Osiv igoícong yodtgsw, 
&vrÉyst w«r& xo&rog Aguorogevgg ó Bvofévriog xai iu£ y' atosi rj 
«vrtÀoyí«. igoícang enim coni. Zenodotus, vid. Schol. Pind. Ol. III 52: 
Téraxra, Óh xal mag& Avaxoéovrw Ayavog old vs xvÀ,  Znvódo- 
rog ÓÀ ueremoínosv igoíconc. Adde Eust. ll. 711, 34. Respicit etiam 
Pollux V 76. — V. 1. &y«vàg solus Schol. servavit. Hartung vsodqAéo 
delet. Fortasse totus locus sic digerendus: 


"Ayavóg old ve vifloóv 

vtotniía yalo)n»vóv, ocv iv VAyc 

xsgoícoQg d-oÀsipOsig vn sid inror$. 
V. 2. Jiye scripsi, Schol. 9Aewc, 945 rell. — V. 3. ézo4siqOslg Athen., 
9zolewp)üsis Ael. (ubi cod. Par. 2 vsodzAvr ... re vel ofre .. . xoo- 
xo£coggs vzoitupOsic ) et Schol — $a Schol, dzó ceteri. 


210 POETAE MELICI, 
52. [50.] 1025 


Zwépeor zoAsuítovo. 9vgcopo. 


53. [52] -— 
2uxsAóv xóvra[ov cyxvA zaitov. 


/ 


54. [53.] 


"Emi à' ógoUcww GsA(vov Govsquvíoxove 
Oéusvo, 9dAsuxv. ógrqv. Gydybcusv 
Zovvog. 


55, [D4.] 
Zhovocov 6abA«. Bocoaoíózs. 


*56. [55.] 
Oo0' «0 uw éiíotg usÜvovr oixaÓ" dmrAOtiv; 


51. [56.] 
Q(Aq y&o & Éévoig, &acov Ó£ us Oupawra zusiv. 


Fr..59. Et. M. 718, 26: Zuvéuopo: (cuve toot VDM a m. pr.) 
z. QvQopgoí (V $000). iv Osvríoo (cod. Flor. év o") 4vexg£cov. us- 
vis cue. 96í, zo0g v0 cívscQom.. — scripsi $voopoo. 

r. 53. Athen. X 427 D: "Exoàvro ye £miuelàg TO xorreBiSeuv 
üvrog vOU ztxLyvíov Zueiuno), xad meo x«i Avauoéor ó Tros 
zsmzOUQus" Muwshiuóv wó ztapov &yx$An Ouifov. — ZXwcióv Grote- 
fend, zeífev ego scripsi, "Aston Emperius coni. 

Fr. 54. Athen. cu 614€: "Eersqovo)vro Ób x«l rÓ uéromov, ag 
Ó xcAóg Avoaxoíov iqq "Ezl wr. Eadem Eust. 1908, 55 omisso v. 
Zwv$co. et Schol. Pind. Ol. HI 19: Avexo£ov: iml 0' ógo?civ osi(vov 
ozíqevov (cod. ezegévov) 9£usvoi. — V. 1. £zl, ap. Ath. L Cant. eze/. 
— V. 8. óoryv Hermann, v. fogriv. 

Fr. 55. , Hephaest. 69: vv ót TQuuéTQOv TÓ uiv &xeriAnkrov ... 
mz«o& Ób vO Aveaxo£ovci £cégag éoynudviovat . .. 10 0E xeraAnktixóv* 
Aiovócov xr. — E Zhovóccov cavis. Fort. cada. 

Fr. 56. Schol Aesehyl Prom. 128: 'O Qvü'uàc Avaugtóvrtióe 
£n x£xLoGuévog zt90g TÓ Oonvquxóv Énsónunos y&o c7) Avuxij Kovríov 
£gàv, xol 7o£o$ May tois bÉLEGL TOU vgary xot (Weleker uL ELeGuT co- 
v0) 0 rQuyixÓc)' iyoüvro 0b eoroig ovx Ív zoawrl vómo, dA. iv roig 
Q'onviycixols, Gg xol ZXogoxAgjc. for Ób v«59' Ouow rà: O90! av 
ídesig use wTÀ. Correxit Hermann et probabiliter Anaereonti tribuit 
versum, qui videtur ex carmine in Critiam petitus esse. Anaereontis 
carmina in Critiam resp. Plato Charm. 157 E. 

Fr. 57. Athen. X 433 F: Kal Avaxoéov: qiAm wÀ. — £i Eévoig VL, 
A sig Ésívewc, P. si Esíveug, B OR Ésíveu, Schneidewin tig Belvoic. Mei- 
neke ad iambicum numerum revocat. . d/Am y&o sig Éfvoig: g«cov Ó£ 
us | zupóvr! omvisiv. qua mutatione nom est opus, nàm hoc sere 
poeta verecunde verbo susiv significavit. 








ANACREON, 271 


58. [51.] 
"Anó 0' iEs(Aero 9eGuóv uéyav * * 


59. [58.] 1026 


'"Exóo6« yuve Óoouttew. 


60. [59.] 
Kai uw éinífevov xev&à ysírovag moujcsg. 


61. [60.] 
Il«g& óqore Ilv)óuavógov 
xartÓüvv "Egotoa qsoyov. 


62. [61.] 
Qéo' 5009, qég' oivov, à zi, 
qéíos 0 &vOsusDvrag Tuv 
Greqvovg, évaxov, og ài 
z90e "Egor« zxvxvcA(to. 


Fr. 58. Apollon. Sophist. 87, 21: OfcQoat ... wc y&p 0 916avoóg 
9ecuóc Aéyecat, xod zo xal "Mvaxocov Aéysu: &mÓ Ó' «14. — cod. 9vuóg 
et Svuóv. -Resp. Et. M. 448, 15, cf. Mingar Codd. Nan. 495. — '4xó 
à' idE£s(Asro Heckero suspectum, ' sed iniuria: quod vulgo dicit solet 
£&ogaiosicD'e:, poeta inverso ordine protulit, quemadmodum et apud 
Eurip. Iph. Taur. 1278: dzó ób Aed0córa» vvxrozóv ibi:ev fgovów. 


Fr. 59. Schol, Eurip. Hec. 934: xoi Qooid£siv TÓ yvuvovuivag 
gaírtgc9oei r&g yvvaiuag Avaxgíov: '"Exàvca xTÀ. Cf. Eustath. n. 
9175, 30: AiAi0g yovv zhovócuosg Oopudtew, qnot TÓ ztetQooqpaíve uv xl 
maa yvuroov Tz0ÀP tL TOU 6a petog. ot ree xurd. Ilsionóvvncóv qnot 
*0QcL Otnuéoevor &focro. xol dgírovsg, fuctiov uóvov £z Qevsoo énc- 
me70Qm,UÉVCL, XTÀ. 


Fr. 60. Ammon. 42 Valck. oem x«l oem Oueg£ost" óuo- 
Bóuros uiv yo iow 0 im" dort fyvocuévos: imifónros à ó goyóm- 
oiv Pyov gium "Avawxoíov iv üevríoo' Kaí pu wA. vulgo émi- 
fónurov et sic Et. Gud. 142, 45 et 199, 3 (ubi praeterea ysírovo), sed 
Anacreontem dixisse inigotov testatur Eust. 1856, 12. 


Fr. 61, Hephaest. 70: T6 ài (Ófuevoov 1ó addidit Mehlhorn) dxa- 
téAQxtov x«r& TOÓv GvaxÀOusvor eoo too. z0ÀV TQ T Avaxoé£- 
ovrí iori llag& xrà. — V. 1. Ón)ce scripsi, vulgo à qo:s, A Ómnvrs. 
— Ilv)óuavógov AFIE yo., IvQóusvógov CP. in marg., IIvOóuav ài 
Turn. EP. — V. 2. xar£àvv "Egor« scripsi, legebatur xazéóvy" foco. 

Fr. 62. Athen. XI p. 782 A: Avaxofcov: $ío $0oo xrÀ. — V. 1. 
: affert Demetr. de elocut. c. 5. — V. 2. Zuív, vulgo juiv. — VX.8 extr. 

et v. 4 affert Eust. Il. 1322, 53: Ileodyoyyov. ónu« to mvxral(fswv, 0v 
q0o7ote zeoc AvaxoQ£ovci, óc p5 00g róv *E. c. et Orion p. 62, 


919 POETAE MELICI, 


63. [62.] 

"Ays OQ, qép quév, à mot, | 
xtA£Qv, Oxcog Cuvovuw 1027 
z90zí0, v& uiv Ófx &£yyfag 

UüdTOg, v& zévre Ó' oivov 
6 xv&9ovc, oe &vvfigioti 

&v&à Óqors BecougQoo. 

* * 


" ; 
"Ays Owovs uux£9' ovro 
zTÓÉyQ ve xGAcANUO 
Zixvéwv zócw meg! olvé 

10 ueAerOuev, GAA& xe«Aotc 
vzozívovreg iv Uuvoie. 


64. [63.] 


X90vi0v à' £ucvróv qosv. 


"65. [64]. 
Tóv "Egov« yàg vóv &foov 


31: Avexoéav og 97 zQ0g £o. zvx. ubi recte ó7 scriptum, nam etiam 
Athen. uj, Dobree coni. &v. Resp. Et. M. 345, 39, ubi cod. Flor. Ana- 
ereontis verba cg 707 x4. addit. 

Fr. 63. Athen. X i 491.A: Ileoa ài Avauo£ovet sis oivov zt90g 
Óv0 vÓoerOg: Aye WA. : Beooconco. Kol moosigOv r5v d«oorozo- 
Gov wow xcAsL zO0iww' Ays Ósbrs xvÀ. Est haud dubie ex eodem 
earmine, cuius exordium est fr. 62. V. 1—5 xveé9ovc Athen. affert XI 
415 C et Eust. Od. 1470, 31. — V. 1. qur Dindorf, vulgo zuiv. — V. 2. 
0xcg, Ath. altero l Ozoeg. — V.3. óéx' poster. loco, priore à" vel óv' 
— éyyfae, priore l  APV éxyíag. — V. 8. &vveuri Baxter, A àv 
vBoivias, PVL dv ófoiviócoev. Apparet dvvBotevos supra scriptum 
fuisse, et hoc ipsum praefert Blass, ut hiatus removeatur. — V. 6. 
eva nite scripsi, AB &veósvve, PVL dvoósv. — V. 7— 10 usque ad 
psAevOusv affert commentator Cruq. Horat. Carm. I 27, 1: ,,Ad con- 
vivas sodales suos de hilaritate. Sensus autem sumptus ex Anacreonte 
libro tertio: "Aye Qàrs x14." quae ipse Cruquius addidit descripta ex 
editione Lambini, unde etiam illud ovs repetiit. Porphyrio, qui qui- 
dem haud dubie hune ipsum locum respexit, nihil nisi haec adscripsit: 
,O0de 7LQOTQE7ITUXT| est haec ad hilaritatem, cuius sensus sumtus est ab 
Anacreonte 2» libro tertio.* — V. 8. noc scripsi, A Óvrs, B ó5Qvrs, 
P qs, VL óórs. — V. 11 in Bie versum omissum esse censet Meineke, 
velut KAsfoousv zhóvvcov. 

Fr. 64. Schol. Hesiod. Theog. 767: To ài qS'oviov 7 ro? (l. Uer 
órvyrgob, Oc Avaxoíov' y9. 0' £u. zotv. — cod. S (yov, in edit. 
scripsi Too», sed gravius vitium latet, fort. x9óviov ài top Pia siet 
vel z9'0víov Osiucac' óv&íoav. Hartung x9óviov à" sióov Üvsieov. 

Fr. 65. Clem. Alex. Strom. VI 4745: Avaxo£ovros zOLjGevT0G" 





ANACREON. 219 


uéAoue. fgPovra wírgaug 
zoAvevO cuoi &cíüeu: ' 
00s yàg 9eQv OvvecUyjs, 

5 00€ xal flgorovg Oauctet. 


66. [65.] 
"AAÀk moómuve 
QaOwoUs, à q(At, urQooUs. 


; 61. [66.] 
"AóvusAég, qegíeaGo qsAu00í. 


68. [67.] | 1028 
Mvácet Óqove qaaxoog AE. 


"Egore xrÀ. Evowuríónc yodgtw "Eoog y&Q &vÓgac 0v uóvovg £n£oye- 
v&L XrÀ. Affert etiam Arsen. Viol 110. lam in ed. pr. in suspicionem 
vocavi hos versiculos, postea plane seclusi et Anacreonteis subieci; in- 
primis similitudo quae intercedit inter hos versus et Anacreonteum car- 
men 53 effecit, ut confidenter Teio poetae abiudicarem, quamquam hoc 
argumentum anceps esse intellego, nam passim etiam germana 
ereontis carmina exemplo fuerunt imitatoribus. Nunc quamvis dubi: 
tanter in suum locum restitui, descripsit enim Clemens haec copiis 
usus grammaticorum, qui de furtis antiquorum scriptorum commentati 
erant, qui quidem saepe secus iudicant, sed eosdem scienter dolo malo 
subditieium carmen Anacreonti tribuisse aegre crediderim, nisi forte 
: Clementem hoc et alia quaedam exempla suo periculo addidisse sta- 
íuas: hie enim novicio poemate facile decipi poterat, in quem errorem 
etiam Gellius incidit. Sane inter hos versiculos et novicia Anacreon- 
tea ionicis dimetris condita insignis intercedit similitudo, sed tenendum 
est istos versificatores usos germanis carminibus ad "hoc exemplum 
sua edolavisse, cum priores qui hemiambos composuerunt neque nume- 
ris neque sermone Teium poetam aemulati sint. Vocabulum Ovvccrie, 
quamvis non usitatum nisi apud Atticos, calumniae est expers: neque 
quam &&(üsw, quamvis solitarium, in suspicionem vocare ausim. — 

1. tóv addidit Baxter. — V. 9. uélouot .. (0s Hermann, quod 
recepi, quamquam desidero huius usus antiquum auctorem, Clem. n 
mouet ... &é(üov, sed cod. Par. de/Oew, Arsen. uéAmouev .. . &eiÓet. 
Sylburg uéAmo ... «t(Ócv scripsit. — V. 4 et 5. 00s, Clem. o àà. — 
Óvvocry5s, Blass 0 Óvv«orijc. 

Fr. 66. Schol Pind. OL VII 5: Ilgozívswv iot wvoíog ró pe 
TÓ *Qcperi TÓ Gyysiov xooíSeaQ at. mates "A1Àà wrÀ. dvi rob 
qeoíov. 

Fr. 61. Hephaest. 39: JToregov ài E Avaxg£ov TOUTO TO LÉ- 
TQ xal 0A« (ita Turn. E, &44« CPA) &cuere covrfQnatv. "Aüvusiig- 
(A '&ósusAec) XTÀ. Eadem Plotius 264 ed. Gaisf. 

Fr. 68. Hephaest. 39: $srs9ov Ób xal Avaxgfov ro?ro TO uíroo 
0Àe &cuere cv»véümnxsv .. ; x«l Mvüreat xtÀ. — mors scripsi, vulgo 
Once, Turn. 9s9vs, Fl à" 5j$rcu. 


PoerAE Lym. III. 18 


214 POETAE MELICI. 


69. [73] 
KaAA(xouo, xoügeu Zfióg Goy5oavr £Acgpoóg. 
10. [14.] 


OocóAozog uiv "Aons quAé£& uevacyuav. 
d: [5] 


^ ^ c , LA , 
Ovcs y«g uevrégetov ovcve x«AOv. 


12. [16.] 


Nóv à' àzó uiv ovígavog zóAsog 0ÀcAev. 


*'12B. 
"Aorsgíg, ovts G' éyO quAéo oUv ZAmxsAAÉEmg. 


78. [71.] 


BovAsva, &zgozóc (vig) qulv eive. 


LI 


Fr. 69,. Athen. I 21A: "Eretzov y&o TO OgysicOc. iml vo) wwwsi- 
cÜoct xci igsüífsoUo.. Avoxoíov: KaAiíixnouo: xvà. Eadem Eust. 
1842, 4. Sed offendit spondeus loco dactyli in versu logaoedico, fort. 
óogncatoc! legendum, ut sit herous. 


Fr. 70. Hephaest. 90: Kéyonve ót (có Pywopuoloyvió) xol Ava-- 


xoíov iv mAs(ocwv porc. 'OecóAozrog XrÀ. — 'Oesó1ozoc CP et Etym. 
cod. Dorvill., sed FiSH OQo0Àe zog, E óoc 0 Aéz0S, B 006óAszrog, Turn. 
0Qc" Olémog. — guAési, giiéew FIHBS. — usvecyuev, Pauwius gevot- 


qpjv, codd. et. edd. uà» eíizuav. 


Fr. 71. Etym. M. 429, 50: Husv£ostog xvi tuxóv éevw onuatvsu O5 
zóv To) Tustíoov: Pyoijro 9i vj À£És. Avoaxoíov: Obvs xv. Eadem 
Zonar. 990, cf. etiam Mingar. Codd. Nan. 495. 


Fr. 72. Sehol. Pind. OI. VIII 42: Zxégevoi yco dioneQ TÀv mzÓÀtQV 
và vtíym' wol Avoaxofov: vov Ó' XTÀ. — crípevog zó4sog (sive zróisvg 
malis) scripsi, legebatur zó4sceg evíqevos. pemdmin, ztóliog requirit. 


Fr. 72B. Schol. Heph. p. 163 ed. 2 Gaisf: ó à" "Hilos guolv 
£v vj sicoycoyg, Oct xol Toig sig uev svvexqovobvtes cviAaet, eg 
tÜ OuxevüTuiueoEc t0DTO, , olov tO 9oxoov ,eivau &ieyetov A6rtolg 
0UrE 6 yo giiéo, ob0T d ate LÀ 1e. 09 ydo iow &Aeyetov, diia TÓ 
7t00TOV c'oroo uégog dor OexrvluxOv, v0 i Osóregov (e prov, à$0 y&p 
icuovg £ysv wol ovilapnv- TÜ oUv giido o), &zó 070 Bocy£cov (Boa- 
qt£i0v) wal ui&g jorxoütg. — AznsAAÉng nunc quam "AntAAijs scribere malui, 
Cum versus manifesto lonici sit poetae et Hephaestio p. 70 auctor 
sit, praeter Aleaeum Anacreontem in'compluribus carminibus hoc metro 
usum esse, huic poetae versum tribui. 

Fr. 138. Etym. M. 433, 44: nmsgonevtnug. . .4j uera TOU & T0 61- 


€ 
uetivovrog TÓ xexóv x«l ToU q5Q mEQUTTOU cvvóéuov, d690T£9g, 0 
TQ Àóyo xoxGg goouevog x«l dzetOv' oiov "Ace ubv ual inínAonov dms- 


ANACREON. 215 


14. [18.]| 1029 


. Eyà ài woéo 
z&vr&g, 000& y9ovíovg &yovot ÓvGouovg 
x«l yeAemovg' usudownxé 0, 0 Meyíoun, 
vOv Gfexi£ou£vov. . 


15. [19.] 


IlàÀs Ognxíq, ví üXj us AoEóv Ouuecw fAézovoc 
vuAedg qsvysig, Üoxfsug Of u' ov0iv siüÉveu Gogóv; 


io9. roi, xcAQg uiv &v voi vv yaÀwov £ufcAouu, 
qvíag à  £yov ovoégouu( G^ &ugi végueve Ógóuov. 


gozéa (i. e. "jmepozrijd T' Fusv xai ÉníxLomov Hom. Od. XI 364). xai 
ag Avexoéorti: Bosoistaot dmsgomóg 5 uiv eive. xol Onivxov 
d s $ o0 ij. 5, &ozoc, ovóP 79061a11/6at quiv 9£Aov- 5 0 dmoóopLemros 
pn) ov" £(g yir i419s:iv Oflov. In Anacreontis versiculo scripsi &zr&- 
gomóg (r6) 5j ulv, quemadmodum legitur fr. 87 xví$g vic, cum antea 
dzs:gomsvg vel qmtgozévg ig' quiv. Sed haud scio, an errore gramma- 
ticus, qui undique delibavit eà, quae ad illustrandum. vocabulum qjms- 
gozsog vel 5oztgoztvrü)g facere opinabatur, temere hoc Anacreontis 
exemplum adhibuerit: nam huius poetae videtur hendecasyllabus ita 
restituendus 


Bovisvat Óà' &zfpgomog uiv sivo. 


Ex eommentario in Anacreontem descriptae sunt quae subiiciuntur ex- 
plicationes: grammaticus ille ambigebat, utrum ad. vocem an ad ,visum 
hoe verbum referendum esset. Cf. Phrynichus Bekk. An. I. 8: dm£a- 
z0g' cnuaíveu &voudjs, cxÀneós, Qe O6, oiov dare píonrog x«l &mioí- 
Bienros, v 00x &v Tig zteouoz,6o170 Ót& cT]v anü(av: xol dz£oozov oiov 
Touqg9 xal &vorertauévor. 


2 Fr. 74. Etym. M. 2, 45: Il«gà r0 d «xüg ovv yivevat & Borxà, 
(0070 svce(njs eoo: à. iveras ób xL & Docxito * gue Avaxoéíov: 
"Ey à wrÀ. vtl v09 rv novgíov xal n SoovgoOdov. Eadem Philemo 


135 et Cram. An. Par. IV 84,28. — V. 1. yo, Cram. £yo. — àF om. 
cod. Va. — V. 9. 0c0t scripsi, sd ea ot, et óvcuoóg, vulgo óv$'uobs, 
Cram. óvposvg. — xy9ov(ove, lacobs Gx0110U6, Hartung zvoíovg novavit. 


— V. 8. qaem e uruc)nxd c', à Meyíorg scripsi (in edit. 1 us- 
uíQ9suxa O0 o Meyíorm, et Meyíotn etiam Hemsterhuys), vulgo ze4s- 
zovg usuaO5ecw (usuc)9ns D), o6 ueyíorr. 


Fr. 75. Heraclid. Pont. Alleg. Hom. c. 4: Kei uv ó Tto 4va- 
xoé ov ÉraiQixóv qoórqua x«l cof«oas yvvaixóg bzsgngavíav OvtiÓ(- 
fov, róv iv «ori cxwrovr« vo)v dg Umzov nAlqyóonotv, oUro Afyov: 
Ilààis xtA. — V. 1. Ooyxíy Barnes, vulgo Gornixég. — V. 2. u^. ovóiv 
codd., ut videtur omnes, olim legebatur ugdév. — V. 4. Gr igo 6 
scripsi, vulgo eroéqoiu, AB croégoru', nisi malis ero£qowu &v, Mehler 


18* 


216 | POETAE MELICI. 
5 vov Ói A&udveg ve flóGxcav xoá vt GxigrO GC za(teLg" 
Os&ióv y&g (zmoosígqgv o)x Éysg Émsufvqv. 
16. [80.] 


KAU09( uev yégovrog ev£ÜtiQ« yovGómsmAs xovQa. 


11. [81.] 1030 
Evvé uo, Asvxel usAeiveug dveusui&ovret voíysg. 


18. [82.] 
(Ev) usAaugUAAo Óipve yAoQ& v' éAníg vavrcAG. 


19. [83.] 
Kotgucov 0', à Zeb, G0Aouxov g9óyyov. 


80. [98.] ; 
Zu O£gqv éxowys u£coqv, x«Ó Ói Amos ioy(o9q. 


Gr oégouu" &v 9. — V. 5. Gioca, A cxigroigu, — V. 6. fzzootíonv 
scripsi, vulgo Inztonsíonv. — o)x £ysig, AB ovy fÉs:g, Hartung Ós£ióv 
zog [zmmoctíQnv o)w Éyovc' ém. 

Fr. 16. Hephaest. 36: Kol vóv dxoraMQxvov Ob cO TéTQuETQOY 


fvOobóv ievw, oiov vovit vo9 Avauo£ovrog: KAS9( urÀ. — RED TA 
antea praetuli sofOsigs, quod legitur apud Schol. Heph. 175, qui bis 
hune versum affert, cod. Nan. (Mingar. 489) sónOs:ow. — xovgc, nisi 


forte xo?vo« scribendum, ut est ap. Theocritum Vx potius Moschum) 
XXVII 55 $uoost& xovoc gio. 

Fr. 77. lulian. Misopog. 366B: IIiqoíov icuív, &Otióvrov $síw, 
sevré uot xv4. 0 Tojtog £qm movqv5e- — por, scrib. videtur co. — 
usAeívoi:g, Schneidewin usioívgs. 

Fr. 78. Schol. Soph. ,Antig. 138: "Ov. àb ravvoio9sie cnucívti TO 
OtecsucO t(g, uogvvosi xol Avoxotov: usiojqv0AAo xvÀ. Addidi 2v. Fort. 
ravvaA(En (vavvaA(£sor), u& Amorem poeta alloquatur; cod. A vevro(ot. 


Fr. 49. Herodian. de barbar. 193 post Ammon. Valcken.: Zoioc- 
xovg Ok &Asyov of szoAoLoL ToU6 feofioovs: ó yaQ "Avoxo£ov qnot' Kot- 
uicov (sie B, «o(uncov A, xópicov. C) à? GÓÀ0UXOV q96óyyov. Sed codd. 
ap. Villois. Anecd. II 77 pioQ Zs) m xóuiGov Zev 604. Aóyov. itaque 
emendavi. Resp. huc Eust. Il. 368, 


Fr. 80. Schol. Il. o 542: ista TQ0Qov às. 1 Overkomr) tij Aé- 
£sec vóv sig molÀd ÓieomwGuirvo» mugfotnos voor, 00 TOU uÉzQov 
daro vro ovrog" ziv yao qvo ro090rv xozednóde xci "Avoxofov: 
Em à£onv "tpe péíoQv x&àÓ «và. quae correxi. Cf. Eust. Il. 1001, 39: 
"Ivaxo£orvog v0 x«Ó à Aomóg ioy(o9m' Ópoíog xal có Ou& Ob óion» 
fwows uéoqv. et Cram. An. Paris. III 287, 28. Hermann hoc Eustathii 
loco usus duo diversa fragmenta esse credit, quod non debebat Haupt 
probare. Idem olim proposuit Schneidewin, quem iam in diariis Anti- 
quitatis 1836 redargui. 





ANACREON. k 271 


81. 


Al Óé usv qoéveg 
Éxxexoqéetat. 


82. [94.] 
'"Eyo 9 Byov ax Umepov "Egkícovt . 
TQ /svxoAógov usoróv éÉémivov. 


83. [95.] 1031 
Eregvovg 0 àvQg vosig fxaGTog siyev, 
rovg uiv óoÓ0ívovg, róv 0b NavxgerírqQv. 


*84. [85.] 


"Ecvs Éfvow ueóyoiug dowxóreg, 
GrfyQgg v6 uoUvov xal zvQóg xeyonuévotg. 


Fr. 81. Cram, An. Ox. I 288, 3: xol Avaxgéov: AL Oé u&v uwrà. 
Et. M. 322, 22 omisso nom, poetae: At 9 iuo go. £x. 


Fr. 82. Athen. XI p. 498€: 'Heíodos à' iv vó Qevréoo Meicn- 
zoOíac cov TO 7 Guózqov Aéysw ... Opolcog slomxe xal Avaxg Éoy* 
'Eyó xti. dvtl toO zooémwor. Cf. Eust. Il. 900, 16. — V. 2, rà 4sv- 
xoAogov scripsi, vulgo và Asvxológo, quod fortasse revocandum: nam 
etiam fr. 83, 2 eodem loco anapaestus óoó/rovg deprehenditur, et talem 
figuram versus Anacreontei videtur schol. metr. Pindari Nem. VII te- 
stari, qui Pindarieum versum Avezvéouev 0' o9; Gzavrtg iml (cg nun- 
cupat Avaxosóvrétov ix Oevré£gov mevOnutusgog wol teure cviioQns 
xaveAmxtixór, ubi corrigendum ix üumAoo mevümuuueoobg leufixo 
x«l oviAe(s dxardinxvov. Offendit sane anapaestus in appellativo 
voeabulo admissus, sed si quis hos versiculos ex anapaestico et tro- 
chaico colo eonglutinatos esse arbitretur, maiore etiam difficultate con- 
sirictus tenetur, tunc enim fr. 82, 1 et 83, 1 corrigendi necessitas 
imposita. 

Fr. 83. Athen. XV 671E: T's ierw à maQ& vj ynoísvri Ava- 
xeéovtt Nawvugatíras Gréqarog, à OvÀmvé; g16l 'y&o ovrog Ó uel- 
x90s zoumcne* Zregdvovg ó à' à»no x14. — V. 1. greqitvovg à 
avgo VL, Gréqgdvovg ó LH dvi B, sed A Greqávov o9 vie, Har- 
tung cregcvove Ó' &o' dvo. Cf. Poll. VI 107: "Aveéav. ói xcl uop- 
totg ote qavovoQ ot Quot ... xal Navzgativg oreqdvo, Gc puipvgog 
obrog qv ... 0 Ob Avaxgtov xal óó0i:vov GrÍpavov Qvoucctv. 


Fr. 84. Plut. adv. Stoic. e. 90: zupóvrsg oov Voeroc o)x fyovoi 
gsíav o)00b GQrov mztiwóvrteg" "Evo É. wrÀ. ovrog OU*« siyc Xo£íev 
bzoOoyije. Anacreontis esse indicat Hephaest. 29: Zipuetoa , oía [^ 
"Avaxgsovrsux OÀc Gopnovo yfyoazrot, olov ... voí(utrQe Ó£, Gg vO0^ Fors 
É£voict ueiMégorg (FIBH £évoi e£. Aégoug) lomóves. — V. 1. £eve. Heph. 
vulgo, sed FIBCHPESA foret, ut Plut. (Wyttenb. om.) — V.92. ce adi. 
Gaisford. — «ezomuévowg, Dübner xeyeguévo, recte ut videtur. Ad 
Phormionem et Dioscuros refert Gaisford, de qua fabula vid. Meineke 
Poet. Com. II 2, 1227. 


218 : POETAE MELICI. 


85. [86.] 
IlíAe. zov q6cv GAxwuwow MuAdjGtot. 


86. [84.] : 
Kol 8éA«uog, iv và xsivog oUx Éyqucv, &AÀ éynua«co. 


81. [87.] 1032 
Kwítg vig ijóy x«l mémsgea yívouet 
óqv Ói& ucoyocUvqv. 


| 88. [88.] 
. Kov uoxAóv £v 9vgno. Oi&ncw fAov 
Q6vyog xottvóst. 


Fr. 86. Zenob. V 80: Il&Aew xoc. qjoev &. M. «ci ro9g Kàgag 
molsuovuévovg Uu Z«otíov ro Ilégcov «cvà vw meet tLocvce Cor 
sionuévnv crois TOUS dixwuuovizovg zooc9 éct ot GvpuLc ovg dS9sv ss 
Booryjtotg xol vóv ixi Qsov £govijcat, FT) Minotovg ,TtoócO otro Gvp- 
ne xovg TOv Oi &moxgévecQo IIcict mot 5q6av à. M. obrog 0b ó 
eríy0g &lQmvou TÓ ztQÓTtQOV 7rCQG Avawo£ortt. ,ubi vid. interprett. 
Cf. inprimis Sch. Ar. Plut. 1002: Tozvooí xoc ]6av of M., às xe 
"Aveo£av, ibique versus non sine varietate affertur, primum jour. zo 
Te &. M. (sic etiam Philostr. vit. Soph. I 22), tum. zio, mor! Qoov 

M. atque hane scripturam non solum Diodor. Exc. Vatie. c. 47 et 
Gondihs p. 228 C exhibent, sed etiam Athenaeus XII 523F Aristotele 
auctore usus: eg à' bri oor 59ovg «xoc TQvgj,, xertooUQ TO EU 
moisog dvOgsiov, ,9ueiv "AeiororéAne, wel srwoouute vie éysvvQün im! 
evrQv' mdÀeL z. 5 à. M. quae haud dubie ex libro de Milesiorum 
republiea descripta sunt, ut, qui huius operis reliquias collegerunt, exi- 
stimant; nam liber mepl zcgouuuGv videtur pseudepigraphus fuisse, ex 
aliis Aristotelis libris concinnatus. Anacreontis si revera est hic ver- 
sus, zox* scribendum. Quae de oraculi dictione feruntur, commenticia 
censet G. Wolff Porphyr. p. 74 seq. 

Fr. 86. Ammon. p. 37 ed. Valck.: 4vexo£ov Oteosoor iva. Zzl 
Oniérqtr Kel x:4. Eadem Herodian. in Boisson. An. IIl 263. Bach- 
mann An. II 375. Cod. Vindob. n. 205. Etym. Gud. 125, 4 (corruptis- 
sime) et Eust. 1678, 59. — $'Aopos, Siiauov Eust., Siépou Ammon. 
— 10 Scripsi praeeunte Elmsleio, vulgo 0. 

fr. 87. Etym. M. 523, 4: 10 0b uvvfo, dc mm "Hootevóg, e£ uiv 
£n TOU qroU, ovo) £n TAS... o ini TOU zcoEgireo £vov x«l 
£ggvmopnévov, 09 ovyxomj Sov, dA" &z0 TOU xvóo' dq ». xvv0g 7 

qood * yivexot «voto, oc mopà "Avoaxg£orti iv itufo: Kvotn 
(sie DV Flor, vulgo xvtt, Lobeck x»i£79) v. 1j. x. zx &a& Loc yevopévy 
(D yeyvouy, Flor. yívouot) G. 9. p. Eust. Od. 1746, 13: 'H «vifa, ec 
ox Leo ca 6S0, Avaxoéor: Kvífn m ij. *. 7. yivoya.G. à. p. De forma 
zémztuQc vid. Herodian. zsol Sutoóv. 358. 

Fr. 88. Zonar. 1512: TOv 9i noyAóv. iv vÓ 4 xod. "Avvixol wol zho- 
oueig wal "Iovsg, mÀnv Avoxo £ovrog: ovrT0g à póvog cysÓÓóv TÓ *. 
ZqvóOorog Ók (uogAóv)' K«l o9 uoxióv iv oen " B. 5. *. 
quae correxi. i 


TAL 


ANACREON, 219 


89. [89.] 
'Egó vs Óqore xoUx $/gó 
xel ueívouet xov etvopau.. 


90. [90.] 
Myà' dore xDu« zóvrtov 
AdAefe, vij moÀvaugora 
cov la6rgoÓcon x«rcyvónv 
zívovéa vqv émíGTLOv. 


91. [91.] 
Zh Oqove Kaguxevoy£og * 
Oycvoto geige vuOusvat. - 1033 


*92. [92.] 
'O uiv 9éAov uyeotat, 
zgeOóTL yg, u«yéoUoQ. 


93. [93.] 
'Q, 'gavvi n Aüqv, 
z0ÀÀoió, y&Q uéAzg. 


Fr. 89. Hephaest. 29: "Ecrt 0i émícmue iv qr dxetdAnkra uiv 
O(uevQo, ole & "Avaxosóvreux 0Àc Gopora yéyoamzan, oiov: gà v& xà. 
cf. Schol. ,Heph. 167. Apostol. VII '88b. — V. 1 scripsi ógore, v. Ó7jz«, 
CPE à' gore, A On)vs. — V. 2 affert Schol, Arist. Plut. 253. Ceterum 
Schneidewin bis ég£o. 

Fr. 90. Athen. X 446 F:'H xag Avauxgéov TL xelovuévn éniotiog: 
qol yàg o p.éAoztouóg* Mn «tA. Tovro Ó. qutig dvícouc qopuév. — 
V. 2. moivxgórg L, dno PV. ; 

Fr.91. Strabo 661: Tov ói mel và Gram rixa nov t& TE 
Üxove zOi0bvrcL expri xol T £nícnpe xol rovg Aógovg: Avaxoéov 
pév ys qnotv Za Ósvvs Kaguxosoy£oc (ita E, xau ó &gysog CF, 
xau ó&yéoc Dhi, Katgixd &óEgy£oc w, x&Qux0 D £0soyfog ux, Kagixóv 
IPMTÁNS. moz) Oydvov ysiou uid épevar (r9 £uevot DEi, nigro: F.—. 
V. 1. ài D/D173 scripsi , deinde Keguxevoy£og ógdvoto et Eustath. 367, 
25: 3 A eia óxdvov. 707, 61: KagiosQy£og Og«voo. Ct. Et. Gud. 
297, 43: x«gtosoy£og Oyovoto. "Schol. Il. & 193 ubi xXauegy£og et xeguo- 
toyfog. Et. M. 489, 39 ubi c. Flor. addit xatoEQy. oy. — V. 2, viOé- 
pevet, Goettlin rid Éuevot praefert, sed tunc yeigeg exspectaveris. 

Fr. 92. Hephaest. 30: ,KazaAmierix Ó£, Ofuevoe uév, og TÓ x«A0v- 
uevov "Avoxgtóvtttov, olov: ó ubv 9£Alov x4. Eadem Plotius 270. Schol. 
Arist. Plut. 302 (og. ixsive r0) "Avexo£ovrog) e& v. 1. Schol. Hephaest. 
p. 167. Si quidem est Anacreontis fragmentum. Usus est his auctor 
carm, Pseudoanacr. 45, v. 8 et 9. 

Fr. 93. Prisc. de metr. Terent. 249 Lind.: Anacreon teste Helio- 


280 ; POETAE MELICI. 


EAEFLEILA. 
94. [69.] 


O) quAÉo, Og xouvüou z«g« mAéo oivoxoratov 
véíx&w x«l ztÓAsuov Ocxgvósvta A&yst, 

&AÀ OGrug Movoécov vs xal vyÀ«&t OQ -4qgoÓírygs. 
ovuuícycov égevüe wvidxereu sogopovvns. 


95. [68.] 


Ov0é ví vo, z90g Ovuóv, Oucos ys uévo G' cÓoutoros. 


96. [71.] 
Ovxér, Opnixíns (zAov) éxwrgégoueu. 


« 


97. [12.] 1034 
Olvonóeqe 0i PARTS 


98. 


* * Zi qoovríóe wu) xevéyew. 


99. [70.] 
"Ayyov Ó' A(ysí(0so Onsc£og ivl Avg. 


doro: óg&v, àcl uzv (AIEN A, AI . HN R) azoAAoict yo péíAsig. Hie 
iambus merum spondeum habet.^ Correxi, quamquam possunt etiam 
alia eoniiei, velut '3oo/s 0' si Aígv, Hartung &oüv &el zupijv. 

Fr. 94. Athen. XI 463 A: Kai Ó ,tetofeug à Avaxoéov qotv 
O9 g. wr. — V. 1. o9 quiÀéo 0g C, ov giAtog , 09 qílog Og PVL. 
— «ente. ABC, xoerijo. PVL. — "Voi. prgoxtwe:, Fr. Franke wwj- 
ósro. coniecit, ego olim uwoetou. 

Fr. 95. Hephaest. 11: Kol zaoa "Aveo£ovri iv £Leystaig: 0002 


xtÀ. — T0i, in edit. 1 col scripsi. — uera Ji seripsi, libri uiv às. — 
corvos, FIB dóiuícvog. Hartung ovóé ví of .. .Opnog fusv' og dÀ. 
edidit. 


Fr. 96. Longin. de Sublim. e. 31: IIougrixetozov xol yóvuiov T00" 
Avaxo£torrog Owxívu Oonixínc émiovo. Addidi zoov, in ed. 1 
«eig. 

Fr. 97. Athen. XI 460D: 'O à? Avaxoéov fgm' Otv. »". Resp. 
Pollux VI 21: Kel oivomóve xal oivomótig yvvi, oc Avaxoéov. 
nam utrumque ex AÀnacreonte petitum arbitror. 

Fr. 98. Macedonius in Anth. Pal. X 70: T5v yào Avexot (ovrog à . 
zouzíüscó. gvÀaoco Ilaoqectnv, 0t zt qpovetóo pi wacégeuv. 

Fr. 99. Hygin. Astron. Il 6: Hac etiam de causa nonnulli Lyram, 
quae proxima ei signo (Engonasin) est collocata, T'hesei esse dixerunt, 





ANACREON. 281 


EHIPPAMMATA. 


100, [Ep. 15.] 
"Afóxoov zoot«vóvra róv civofíqv Ayc9cv« 
z&G fmi mvgxeis 50^ éfóqos móAu' 
obrwv« y&g roi0vÓs véov Ó guA«(uevog ons 
Qv&guGev Grvysorg év GrgoqAuyt ucyns. 


101. [Ep. 14] 


Kagregóg Qv zoAí£uows TiuóxgQirog, oo rOÓ0t Gua 
"Aonug à' oUx &yctdv gsíüsvat, GÀÀ& xexdv. 


quod wt eruditus omni genere artium lyram quoque didicisse videbatur. 

Jdque et. Anacreon dicit: "Ay qoo xtA. — à' Alys(óso scripsi et sic 

cod. Guelf, vulgo 9«i rov. Olim conieci dygo9 9' «/5vov, quod Vater 

in Iahnii Archiv XVII 208 probavit. Ceterum Meineke hunc versum 

te Anaereontis iunioris esse, qui Astronomica scripsit, vid. Anal. 
ex. 240. 


Epigrammata. Horum carminum.satis incerta auctoritas: nam 
si segregaveris aperte novicia, velut 115. 116, et de quibus anceps est 
iudicium, velut 113, etiam ea, quae antiquitatis speciem prae se ferunt, 
pleraque à mystagogis incertam coniecturam facientibus Anacreonti ad- 
seripta sunt, vide ad 104. Itaque vel ubi temporis rationes non adver- 
santur, anceps iudicium.  Leguntur pleraque continuo ordine in Anth. 
Pal. VI 131—145, haud dubie ex Anacreontis carminum editionibus in 
eelogas epigrammatum translata, sed segreganda sunt duo novissima; 
nam 144 neque Anacreontis esse potest, cum ea aetate Academia fuerit 
locus ineultus, ut iam a. 1834 monui, et iteratur infra post VI 213 
inter Simonidis epigrammata, ultimum autem 145 ab Anacreonte pa- 
riter atque ab Simonide alienum, "lurbatum hune locum in archetypo 
fuisse indicat lacuna post 143 in codice et nota in marg. adscripta 
ob isímti à oiuet o)0À ivravOc. Igitur post 143 inserta erant Simo- 
nidis epigrammata, e'quibus unum germanum (144) superest, cui ad- 
haeret alienum (145). Exciderunt praeter Simonidis carmina fortasse 
etiam unum vel alterum Anacreontis. 


Epigr. 100. Anth. Pal. VII 226. Corr. 'Avaxg£ovrog T»íov, C cis 
Ayd$ove croeriórnv £v "Afóioow. . V. 1 ct 2 Suidas v. Aivofíav, v. 3 
et 4 v. -Hvégtosv affert. — V. 2. 49" £ónoes, Hecker 70^ én£(nos. 


Epigr. 101. Anth. Pal. VII 160. C e/g TiuóxQurov dtorePoovta, 
corr. A4rvexofovrog, — V. 1. 7w scripsi, legebatur zv, sed hae vocula 
multo facilius eareus, quam verbo. Ita est apud Homerum »«vu«ot 
x«l zoiéuo, Od. XIV 222 roiog ?' iv molíuo male addita praepositio, 
quamquam verbi forma ambigua; uéyy pro é» n&y5 saepius apud Ho- 
merum, et Pindarus quoque Nem. VII 27 xo«rworog ueyc« dixit. — 
c&pc P, quod non mutandum, nam nescimus, cui urbi destinatum fuerit 
epigramma. 


282 , POETAE MELICI. 


102. [Ep. 9] 
Obrog OuóóÀe lxmxog im^ séQvyógowo Kogívbov 
&yxswveL Koovíüg, uv&ue zo0v &gtrág. 1035 


108. [Ep. 9.] 
Zv ve qydgw, ZhióvvGt, xal &yÀaÓv Govt xócuov 
OcoceA(ug w^ &véOnx &oyos "Eyexoavídag. 


Epigr. 102. Anth. Pal. VI 135. € venue TO Zi mu9X OeidóÀc, 
deinde in marg. A ro? «0100 (Avoxotovroc), Holder suspicatur "Agxt- 
Àoyov, cuius epigramma legitur VI 133. — V. 2. &gsr&g, cod. P cgz- 
vég. — Phidolas Corinthius equo celete victor Olympiae signum equi, 
praeter spem palmam adeptus, dicavit, vid. Paus. VI 13, 9. Equi signo 
hune titulum subscriptum fuisse verisimile: hoc monumentum haud 
dubie Pausaniae aetate integrum, quamquam non dilucide testatur ne- 
que epigrammatis facit mentionem, quemadmodum alia plurima silen- 
tio praetermittere solet. Pausanias equam fuisse dicit, atque nomen 
quoque addit: óvou« uéív, óg of Kooívdo: uvmuovetovótv, £yst Aooa. 
Itaque Junghahn, cum pronomen o?rog in antiquo epigrammate non 
ferendum crederet ac Pausaniae narrationem cum carmine conciliare 
studeret, coniecit 4)090«, $s1004« Üzzoc. At Pausanias famam  Corin- 
thiensem narrat, quàm  Elei ignorabant neque titulus .stabilie- 
bat. In hoc certamine etiam mares equos praemia consecutos esse 
certum: Hiero Pherenico celete vicit, item Phidolae filii, ut testa- 
tur epigramma apud Pausan. Qxvógoucg A$xog "Ios" &zoí, óvo à 
ivOdO  ivíun, Dsi001a aig maiüov éoregtvoce Óóuovs, ita enim scri- 
bendum, vulgo legitur év9&Ós ví eue $e 101€ zc(üov, at DsidoA« 
manifesto mendosum, brachylogia ivíun (víxag) aig non offendit, quam- 
quam etiam víxag (Evian) eig diei poterat. ltaque ovrog bUzzog, quam- 
vis equa fuerit, non offendit, nisi forte Pausanias cum de Phidolae 
equa dicit, in errorem inductus est Corinthiensi narratione: nomini 
Avo«g confisus se Olympiae credidit. equae simulacrum vidisse, cum 
esset equus, Ipse enim Pausanias animadvertit epigramma, in quo 
binae Phidolae filiorum Olympicae ,victoriae memorantur, pugnare cum 
,publicis ludorum monumentis: ov uv TÓ ye uyodppatt x«l c& 
'Hàsíov ig vo)g Oiwvuzttovixag ÓpoAoy er yecupece. 0065 y&o óAvpzicL 
xe £rwoctj; xol 00 zepl (lego moe, corrigunt 7:90, quod ineptum) 
vo)0rQg ioriwv iv roig "Hàsíov yocuuecu T| víxm vÀv zidóLo mov. 
Qui dissensus quanti momenti sit, apparet: ommis difficultas sublata, 
si sumimus eundem equum (Adxov) et ipsi Phidolae et post eius mor- 
tem filiis Olympicam peperisse coronam. Familia victorum poterat 
summatim breviterque ,DeiOóÀe zoíócv Oóuor dici, sed planius erat 
Qeid0Ae eig moaíóov v' éovegivocs Oóuove, atque ita revera scriptum 
fuisse opinor. Tunc igitur Phidolas Olympiade proxima priore vel ut 
plurimum largiar Ol. 66 vicit, quo tempore Anacreon Athenis Pisistra- 
tidarum hospitio usus est.' Nihil igitur causae est, cur Anacreonti eri- 
piamus hoc epigramma 102 antiqua simplicitate commendabile et fide 
propterea maxime dignum, quod equum excusso equite ad terminum 
pervenisse reticetur, nam haec fama postea demum pervagata videtur. 
Prorsus a vero aberret Kaibel, qui distichon recens et demonstrativum 
esse asserit: argumentum sane, quemadmodum Pausanias enarrat, epi- 
grammati demonstrativo satis conveniens, at hic singularis ille casus 
plane silentio praeteritur. 

Epigr. 103. Anth. Pal. VI 142. A "4v&4quce TG Ziovvoo' vo? «r0 


ANACREON. 283 


104. [Ep. 5.] 
Iloiv uiv KaAAwéAQg u^ (Ogóccro' róvÓs Ó' éxsívov 
éxyovo, é6v«Gav, voig y«guv. &vriO(Oov. 


P4 


105. [Ep. 6.] 
Ilga&eyógeg víÓc ÓdQc« 95oig &véOnxs, Avxatov 
víóg* éxoígósv Ó' &gyov Ava&ayógus. 


106. [Ep. 7.] 
Ilei0d quAoGttqévo ZXtufAeg &véüàwuxe MéAav80g, 
uv&ue qy0go0 víx«g víóg AAouigíAov. 


107. [Ep. 8.] 
"Pvéeuéve IIó8)cv« Óvcayéog éx zoAcuow 
dGzlg AOwqvaíqg iv veuéveu xg£uaceau. 


(Avaxo£ovrog) — V. 1. zhóvvos, cod. P zfióvvos óíÓov sed postea 
adpunctum. — Echecratidae huius filius ut videtur Orestes Thessalo-. 
rum princeps, de quo vid. Thuc. I 119. 


Epigr. 104. Anth. Pal. VI 138. A ro? «0700 (Avexo£ovrog), OC ouoíog 
(i. e. ut epigr. 110 dvo nua vÓ "AnóAlovi) — V. 1. mol», inscite Benn- 
dorf riv coniecit. — róvós Iacobs, cod. zóv ó£. — V. 9. Éevacav, e 
Hecker, legebatur ierácqv9^, oig. — Nuper in Attica repertus 'Egujj 
rerQdyO0vog, in euius fronte reliquiae tituli leguntur DPIMMENKALLI 
TEPESHIAPYSAT 27, 200p (6005: UU. ^.ONOIESTESAI. Ibi deli- 
tescere hoc ipsum epigramma vidit Kirehhoff Act. Acad. Berol. 1871 
p. 393. Litterarum formae arguunt incisum esse carmen inter Ol. 80 
et 83, igitur Anaereonti abiudicat Kirchhoff. Anaereontis nomen tueri 
liceat, si statuas simulacrum, quod huius poetae saeculo instauratum 
fuerit, proximo saeculo iterum esse renovatum atque pristinum titu- 
lum repetitum: ac video nunc tuitum esse Lollingium Mittheil d. Arch. 
Inst. z. Athen V 253, 3. Sed veri simillimum est eos, qui Anacreon- 
lis poematia collegerunt, coniecturam captantes huic poetae attribuisse 
antiquum hoe epigramma Atticum, recteque in lapide scriptum £org- 
6c», ibique eA v. 1 p^ quod descriptor adiecit; leviora sunt miu 
uiv et Pyyovoi. ue Apollini, ut lemma Anthologiae significat, si- 
gnum dedicatum, pie Mercurio. 


Epigr. 105. Anth. Pal. VIL 139: A avenue zo IIga&a'yóga (cod. 
zocEbógo) ro? cvr00 (Avexo£ovroc). Praxagoras Aegineta circa Ol. 75 
(Paus. V 23, 3) tloruit, potuit igitur Anacreon adolescentis opus com- 
memorare, 

Epigr. 106. Anth. Pal VI 140: A dvdque zt gà Meiev)ov tj 
ZsuíAy ro) avr00 (Avexo£ovros). — V. 1. giiosve pavo Barnes, vulgo 
quiosréqevov. — dví9qxs, probabiliter Hecker u' dvé85qxe, sed cur 
Meidévreg restituatur, quod iion requirit, nulla est causa. 

Epigr. 107, Anth. Pal. VI 141: A dvdünue rj AOnv& ro) c0roU 
(Avexo£ovrog". Affert epigramma s. poetae n. Suidas v. óvenpjs, "ubi 
óvcapu£vn et Óvconyíog legitur, sed cod. P óvceuévo et Óvcey£og, quam- 


284 POETAE MELICI. 


108. [Ep. 1.] 
'-H vóv 96góov £yovo^ '"EAwcwvwtg, 5j ve meg! evrQv 
Hevotnzg, PAe«vxg v' évogseoo. &gyou£vy, 1036 


&& Ogeog yogsUot, ZlovUGo 0i pégovcuw 
Xi6G0v xcl GreqvAmQv zov xci y(u«gov. 


109. [Ep. 3.] 
Ionié uiv &psbev, eBovAevotv 0à 4eqoug 
siu Tó0s" Évvi) 0^ àugorégov Gogín. 


110. [Ep. 4.] 
IIgógoav , '"Agyvgóro&e, 0í0ov qydgw AiGyvAov víà 
Navxgcvet, eUycA&g véGÓ. vzoOsicucvog. 


111. [Ep. 10] 
Evyso Tiucvoxvi 95v x5ovxa ysvícQat 


quam A9nvaíng tuetur. — V. 2. «o£ucreu, malim *o£uopuoar cf. Mna- 
salcae epigr. Anth, VI 264, 2. Kaibelio novicium carmen videtur. 
Epigr. 108. Anth. Pal. VI 134: A "Avot nuo Avoxg£ovrog et rur- 
sus in marg. corr. ad v. 3 évexo£o»rog. Hecker, qui tabulae pictae 
hoc epigramma additum esse suspicatur, eur falso inter évednuerixd 
relatum esse contendat, non perspicio. Cum hae mulierum pompa com- 
ponas anaglyphum in Thaso insula repertum, quod descripsit Bergmann 
Herm. Ill. 284..— V.-1. EÀixemidig, cod. ;P élwovikg. — 3 té cod. P, 


; 9t Plan., Iacobs scripsit a£ vs ... é eyónevat. ac sane P corr. &gyó- ! 
UevoL, à pr. m. égyouévet. — V. 2. f eio scripsi, cod. P s&/g xogo», 
Plan. DAonibun 9j ogs00v. — V. 4 Hecker verba traiicienda censet xal 


qí(uegov zíove xol aozaqvAmv. 

Epigr. 109. Anth. Pal. VI 136: A &vé95qu« ro? cvro) (4vexo£or- 
rog). Affert Suidas v. ,tiue, ubi IIoe&io/ur legitur et v. 2 dpgor£pors, 
sed A £vra Ó" mugorégov. Ceterum videtur IIogafióíxe et &vv& goqíe 
scribendum, nam Thessalae haud dubie sunt mulieres. Meineke £pséev 
interpretatur £gewsv, quod mihi hoc quidem loco, ubi éfovAevaev huic 
vocabulo opponitur, non probabile videtur; erat picta vestis: Dyseris 
imaginem delineavit, Praxidica acu pinxit, quemadmodum in vasculis 
pictis vocat dicitur qui exemplum in tabula designavit, 7011601 qui 
in vasculo pinxit: sive idem utroque officio pariter functus est, &ygoev 
x&z0ínos dici solet. At ilam verbi Qépeum. significationem deprehen- 
disse mihi videor in Hesiodo Op. 748: Mmó' &mó qvroomóÓov &vezLQ- 
ofwrov dvsióvre fo9:ww umgób AosoÜOow imsl wol voig'f»vi moww5, quem 
locum tam veteres quam nostri interpretes frustra expedire conati sunt. 
Foculum figlinum, cui olla vel lebes imponebatur, poeta praecipit colore. 
inficiendum esse: boni enim ominis erat, quamquam postea videntur 
hoc minus curavisse. 

Epigr. 110. Anth. Pal. VI 1397: À dye nue vÀ AnólÀovi zcoc 
Novxodrove, tum in m. corr. ro? «0r00 (Avexo£ovrog). 

Epigr. 111. Anth. Pal VI 143: A dvé95ue r9 'Eouj moQ& Twuw- 





-ANACREON. 285 


imiov, 0g u' égeroig &yAetqv z9o0vUgorg 
'"Eouij v& xgtíovru xa9£GGaro* róv 0' £9éAovre 
&orÀv xol Éevov yvuvacío Ó£youa. 


112. [Ep. 13.] 
TéAAt (usgóevra Bíov zógs, Meutüog ví£, 
&vr ég«arQv Ócgcov vÀvÓs yégu S9éusvoct 
0óg Of uv eóOvO(xov Eoovvucov ivi Óóquo 1037 
vatítw «iàvog uoigav £yovr &yatuv. 


113. [Ep. 16.] 
Kel cí, KAeqvogíóg, zmó90g Asoc morQí(Óog «inc 
9«goqoavr« Nórov Aa(AezL qeuwegín 
Qo y&g 6s zíüqosv &véyyvog' vygà ÓÀ vQv Gnqv 
.. dvuer &q (usgrqv P£xAvoev mAuxmv. 


114. [Ep. 19.] 
"Aàxí(acv 6', OoiGroxAs(Ón, zocrov oixrsíoc qíAav, 
oàsGag Ó' Qfqv, &uóvov zergí0og ÓovAgtqv. 


115. [Ep. 17.] 


BovxóAs r&v &yflev mógom víus, uj v0 Muoovog 
Boíüiov e fumvovv fovol ,Gvvs&sAcGqc. 


vextog. toD cUroU (Avoxofovrog). Kaibel hoc epigramma Anacreonti 
abiudieat, quoniam cetera Anacreonfis poematia, quae illo loco legun- 
tur, secundum litterarum ordinem sint disposita: hoc recte animadver- 
tit, sed fortasse in editionibus poetae Teii epigrammatum sylloge postea 
novis additamentis fuit aucta. — V. 3. xgetovvt Brunck, cod. XQELÓEVTL, 
Epigr. 112. Anth. Pal. VI 346: A Avaxo£orvrog. — V. 1. TéAuÓt 
scripsi, T'e4Ae fusgósvra Reiske, cod. rs Aout jus gosvvo. — V. 8. óóg 
nri uv edOvüixov, Hecker 9óg 0é of £09 vOíuc Ev. ivl Oruo. — V. 4. 
we Barnes dyes. 
pigr. 113. Anth. Pal. VII 263: C e/s KAenvogiqv (sed 19 in ra- 
sura) vovoryigovta , corr. "Aversg£ovrog Twuíov. et in marg. ad. v. 2 C 
tlg wAedvoga. Carmen hoc ab antiqua simplicitate aliquantum abhor- 
ret: nescio an sit Leonidae: memorabile certe, quod sequens Leonidae 
epigramma in naufragum anonymum sic inscribitur a m. pr. sg róv 


c)rOv xÀAé, à m. sec. Asovídov. — V. 2. 9'«goicavro Plan., cod. P 
9«oc/jsevri. — V. 8. &véyyvog Plan., cod. P dvéyxvog. — V. 4. &g', 
Plan. dug. — £xAvcosv, malim Ixiags». 


Epigr. 114. Anth. Pal. XIII 4: "4vexg£ovrog rerocuetoov. — V. 1. 
qiov, cod P gé4o. — V. 2. dovAnínv lacobs, cod. P Qovisínv.. Videtur 
non tam epigramma, quam maioris alicuius carminis exordium esse. 

Epigr. 115. Anth. Pal. IX 715: A4voxgfovrog. Et hoc et subse- 


286 POETAE MELICI. 


116. [Ep. 18.] 


Boíütov. o9 yocvowg vevuztu£vov, dÀÀ dm ynmooc 
qoÀxc £v, cperéon apevcoro ysiob Mugov. 


117. [130.] 


Strabo XIV 633: Téo 0B :49duac uiv moórsgov (Exwucev), 
0iomeo "A9euovríÓOe xot cvrqjv Avoxoíov. Eadem Steph. Byz. 
v. Téog. 


118. [133] 


Plato Theag. 125 D: £9). Tejv fon, &meg Ügw Avoxotov 
vv KoeMuxoivwwv (sic u, vulgo KeAAmonvqv) émícvoo9or d ovx 
oio9« 10 &oue; OE. Fyoys. XQ). TÍ oov; rowvTQg Twv0g xol GU 
Évvovcíag imivusig cvÓgóg, OGrig veyycves Ouóvtgvog Gv  KoAA- 
xoívm vj Kudvue (sic 9(, vulgo Kwevijc), xol imiorere: vvgovvixd, 
QoreQ éxsívqv Égw Ó moupwe, lvo xol cv muiv régavvog yfvg xoi 
rjj móÀe. Apud Arcad. 110, 25 xvcvm xvgiov legitur, sed cum 
de bisyllabis agatur, restituendum XKcvg, quod etiam Schmidt 
vidit. Nomen KT'A4NE comparet in vasculo Musei Britannici 
quod deseripsit Broendstedt p. 56, estque illie haud dubie Atticae 
virginis, siquidem ibidem fontis nomen KAAIPEKPENE ad- 
scriptum. " 


119. [134.] 
Schol. Apoll. Rhod. I 789: Keàz5e óc &vecozré0oc'] xeAác 
0, dro, Ov. [lecíAsie T& obujueve x OTt égorixd' ToiwvÜre yàp rà 
rÀv igouivov' cg xol Avexgéov imi igouévque guoív. Anacreontis 
loeus excidisse videtur. & 


.120. [135.] 

Maxim. Tyr. XXIV 9: 'H 0i ro) Twiov cogicroD r£yvy ToU 
evroU ij9ovg xol roómov' xol y&g z«vrov fog vOv xcÀdv xol 
imoivei mwivrwg ... xol cU0ic xeÀOóv sivas vr Zgori và ÓÍ- 
X«L€ quor. 


121. [136.] 
Athen. I 19 A: JJeg! OÀqv 0i vQv Gvvovoíav megéxstvro of 


quens epigramma Anacreonti abiudicandum, nisi forte iunioris fuit Ana- 
creontis. 
Epigr. 116. "Anth. Pal. IX 716: ro? cvr00 (Avcxo£ovcog). 


1038 


your. 
uL 
* T7 


ANACREON. . 287 


ocior mÀWotc, Og m«Q& m0ÀÀoig vOv Begfoov Fr. xal vov E9oc 


lov, xarqosgésg mavrolov àyat9Gv xarà "Avaxg£ovra. 


122. (131.] 


Gregor. in Hermog. Rhett. VII 1236: .4/oyoóc uiv xoAa- 
xtveL TQv Gxomv Éxsva, Occ siciv égoriwxd' olov v& "Avexoéovrog, 
t& Xwzgo)g' olov ydÀexrog Àtvxoríge, V0erog &zeAoríge, mKtlÓcv 


. ÉuusAeGréQu, Ümmov y«vgoríoe, Qó0cv dfgoríoe, [ueríov favo ua- 


Aexeoríge, 49vcoU Tucríge. Cf. Sappho fr. 122. 123. Quae 
exempla ex Anacreonte sint desumpta, incertum. 


123. [198.] 


Pollux VI 107: 14vexoéíov Óà x«l uvovoig GrtpavovcOaí 
quor xol xogr&vvorg xol cro (om. A, legas xol Ayo, vid. 
fr. 49) xol Naevxgorív] eregévo (oduwvyoc ovrog rjv) (vid. fr. 83) 
x«l dvQrQ, Oc x«l Xemgo xel AÀxeiog. 


124.. [189.] 


Himer. Or. III 3: Xeios gí(Aov g&og qgaoísvre ustÓ:óov 
c90007:9' uAog ydg tt ÀeflQv ix vijg Àógag sig vQv Gmv émióm- 
uícv mQoGéGouer, TÓfog uiv v meíómg x«l w)rtovg rovg Aóyovg 
Aégev uot yevíc9ot xol moíncuw, ive ru xe:& GoU vtavisUGOpaL, 
ómoiov 2uovíógge 1 llívómgog xerà Zhiovócov xoi 'Anoliovog. 
"Exch 08 dyígoyoí ve Üvreg xol vwevjéveg Gqsroí ve xol t$o gé- 
roov &OvUgovoiv, OA[ya megexoAéceg vQv moíncw OoUvaí uoí t 
ufAog Twiov' revvqv yàg quÀà vv MoUcav: ix :àv c&mo9érov 
tÀv "Avexgfovrog toUtóv Go. gégov róv UVuvov Loyouon, xeí vw xci 
cvrüg mQocÜslg zQ Goueri Y) gdog EÀA«vov x«l vàv 0Got 
IlaiÀáÓdog íegóv ÓcmseÓüov Movcocáov rs GÀom vituóusoo. 
Et primora et haee novissima ex poeta aliquo petita videntur, 
et crederes ad Anacreontis imitationem composita esse, nisi $0- 
phista 2x vzàv &zo9érov adiecisset, id quod valde minuit testi- 
monii fidem. Cum exordio compares symbolum mysticum ap. 
Firm. Matern. p. 26: gage, vvugís, 4oeige véov gg. Anacreonti 
abiudicat Blass. 


195. [140.] 


Himer. Or. IV 3: de oov, imud5 xci (uc, c maíbsc, 
er , , er € ES e , , 
QG7t9 Tig Os0c, 00s Ó «vo qaívet olovg zoujral moAÀÀcxig tig &v- 
9odmov sim puogpác vs m0ixAag GusiBovrsg mOÀtg rt tig uíGog 
x«l Óijuovg &yovow, cvOgoxrov vfow rs x«l süvouíqv dgéímovrag, 


1039 


288 . POETAE MELICI. 


otev "Ougoog uiv A9qvàv, zhóvucov 0i "Avoexgíéov Ebowmie ve 
&ci£av. 


126. 


Himer. Or. V 3: ("Ecozevós) uiv (Avexoíov sig Ilolvxoevovc 
crcAlópevog 10v uíyav AuvOwwxov mooóp9iyíocO9o«i rÓv d mv wol 
Ilwwócgo zw9octwvsiv zw90 oU Zhióg TOv "légcwe. 


121. [143.] 


Photius 570, 13: Tevréàov réAlevre' mÀovoig 0ó Qv 
TévraÀog Oifefowro, lliovroUg xol zíióg AtyOusvog' wxéyonror Ói 
Tjj zegouuío: xol Avoxgécov iv y', yéyove 08 ag& 10 0voua véÀevra, 
Oc x«l mxg& v xojuxo siowrow T& TevréAov viÀevra vavroA(Cevon. 
Cf. Apostol. XIV 16. Suidas v. Tà Tevrdiov M vevro- 
tero, — Arsen. 443. 


- 128. [144.] 

Zenob. V 20: Méye« qgoovsi u&GAAov sx IlmAeog imi rij 
uegeíoo* Méurgto: vesrge "Avoxofov: xoi Ilívóegog iv Neusowi- 
xeig (IV 95)' gecl 0b «vvv omo 'Hgeícrov ysvouévqv Ódov 
Ilqisí ócggoovvuc fvexa megd vàv O:àv OoO6vow 14 godusvog 
zévra xorooOov xoi iv roig qycig xeb iv veig Owoow. Of. ibi 
interpr. Adde Arsen. 351 et Paroem. Miller Mise. 366. 


129. [12.] 

Himer. Or. XIV 4: Nàv £üzi uoi Tuov usÀdv, vóv £óti uot 
vüc "vexgíovrog ÀUgeg, mv Orav m0 mxociduxÓv ixsivog vmtgog0; 
z0rt, xol xov  «UrQv '"Égoov olósv &ouócccOci simov Gv móc 
cirove và Éxslvov (uere "TBoicrol x«i drácO9oior xal ovx 
eióóvec, ig^ oUg và flm xvxioctco9s (pluralem numerum 
sophista substituisse videtur). zíy« Ó' Gv xol wme(Àmom vmv az&- 
Aqv, qv "Avexoíov mast Toig "Egociv (haec haud dubie refe- 
renda sunt ad fr. 24 et 95)' éxsivoc ydo more igeo9cio ignjfov 
sterio, éneido meo £digo vóv ignBov OMyov QUrOU qooveiSovta, Moe 
 &ouóGec qjelhs Toic "Eguów, el eL wUtG) TiTQOGXOLEV eUríxo TOV 
üpwuov, wqxír uíAog tÜgmuov sig cvrovc &voxgovcac9o. 


130. [132.] 
Schol. Hom. Od. 9 294: Kel '"4vexgéov à og moituxóv 
UnÀeov regvireg (Zivrag) ufuvqvou* tí pos, qol, vÓv &yxiAov 
tóÉov giioxíuscog x«l ZxvOdv uílsi; unde Dutimann scri- 


ANACREON. 289 


psit: r/ uo: Tàv d&yx(Àov ró&ov qíAe, Tí uow Ób ZXuvríov uéAei; 1040 


Aliquanto rectius Cram. An. Par. III 455, 29: Kei vexofov 
0b dg moÀsuxÓv ufuvqror ví Wow, quot, vOv «yxvAov r0&ov guÀo- 
xiuégov xol ZxvOGv us. unde Cramer ZXwríov vÀv Gyxvio- 
ró&ov coniecit, Schneidewin r/í wo: rÓv &yxvàoró&ov X» (Ae Kiy- 
peglov ZXwvréov ve uíAei. Locus certo corrigi nequit, olim haec 
proposui: 
Tí. uo. àv &yxvioróbov 
Zuwéov qviómidog Kiuueglov. v6 u£Aei; 

sed fortasse praestat: T/ uo: Zuvríov vàw &yxvAovóEov Kol gílt 
Kiupegloov xol Xuv9£ov usiérge; quemadmodum Eurip. Hippol. 221 
Tí «vvqyeoíov xal col uteris ; quod Homerus ll. p 360 bre- 
viter dixit zr wor &gidog xol dooyije, de qua Fes ipod scripsit 
Bernhardy Paralip. II 67. 


1351. [13.] 


Schol Hom. Il. z 21: 'Ev £evrà v; mzo&yue c$v wvmofoAqv 
Éyov, ónsgoyrv (Schneidewin bis vmeofoAjv requirit) o)x £m£- 
qevet usi£ovo* xol LAvoxoéíov' Xcoguéts; df, bg Ósi, 4ióvvcoc, 
«vróv «UvrQ Gvyxoívac. Schneidewin oc v Ó5 coni vel og dv 
si. Hartung: «cpefs Ó' Omcog Ósi Zióvucov. Scribendum videtur: 


. . XOpudGet Ó', 
Og &v Ój ZhióvvGoc. 


132. [145.] 


Mythogr. Vat. III 4 (Fulgent. Myth. I 25): ,Iupiter enim, 
ut. Anaereon antiquissimus auctorum scribit, rex extitit Cretae, 
qui dum adversus Titanas, id est Titani filios, qui frater Saturni 
fuerat, bellum suscepisset, et sacrificium Coelo fecisset, in victoriae 
auspicium aquilae sibi adesse prosperum vidit volatum, cuius 
cum vicisset augurio, in signis bellicis sibi auream fecit.^  Vi- 
dentur haee ex .Anacereontis iunioris Phaenomenis petita esse; 
C. Fr. Hermann medii aevi scriptorem, qui Creontis vel Ana- 
ereontis nomen mutuatus de natura deorum scripserit, sibi vide- 
iur hie deprehendere, vid. Philol. X 323. 


133. ' 


Sehol. Hor. Carm. IV 9, .9: ,Anaereon satyram scripsit, 
amieus Lysandri. Alii dicunt, quod scripsit Circen et Penelopen 
in uno laborantes. Postrema ex Hor. Carm. I 17, 18 petita 


suni: e( fide T'eia- Dices laborantes im. uno. Penelopen vitreamque 
PoxTrAx Lymg. IlII. 19 


290 — POETAE MELICI. 


Circen; nec minus suspecta sünt priora, atque universum scho- 
lion librorum auctoritate destitutum. 


134. [109.] 


Orion 3, 11: "Afeés, Ó xXoUQOg Batvev, xot Grégnóuy t0) 
Begove* ovrog iv jxowüuer. "Avexoéovrog svgov. 


135. [96.] 


Hesych.: 4i9:ómoeido' rÓv Zhióvucov. "Avoxoéov. «Aio: 
rÓv Oivov, &AÀor viv Agvsjuv. — Cod. Ai910xtig moie.  Corrigas: 
Ai9onígge maíóo. Hartung oi0íomo vel oi9omo socio. 


136. [195.] 


Et. M. 514, 28: Kuvoxq, 0 &xwweéxng xwaxQo mooà ZogoxAti* 
z0 uiv y&g "Avexosóvretov molo voU ive yodqeres xol yíyovtv 
ÉxOlnpig ToU léme, xol xoccs. voU cc rOxivdxq, Oomto 0 moà- 
Aov "$hmoiiov. Fortasse quod ibidem legitur cov z5às v56r9a- 
c1 (vel vij crgezij) item Anacreontis est. 


137. [110] 


Bekk. An. I 373, 28: "AwreivódGoov vi vo) dwOcor xol 
Li 
- " c ^ 
dÉGgot xol uevecpícow" memolqror 0à ovrog. For. Oévdgov, 0 xosiroat 
x ? 
dxrj, &q' ov rà GxOvtiw. TÉuveTOL" oUrOG Avoxoé£ov. 


138. [97.] 


. Et. M. 703, 28: 'P$yoc, vó moggpvgo)v msoifóAotov. . . . Ott 
0i üeysig ÜAsyov vovg Begsig xol üéyoc vO Béuue Gogic Avexotov 
czowi* JAÀimóogpvgov óéyoc. Similia Et. Gud. 492, 18 (ubi 
ójyoc scribitur) et Zonar. 1608. 


139. [111.] 

Hesych.: "4ui9:o*, £üscue moióv xol &ovvum, cg Avexotov. 
Exspecetes "4uí9w. cf. ib. Zwuí9m' ógwué i, Gg lAevxíag 0 
levoóc. Contra Sehmidt putat &qu9e depravatum esse ex cupe- 
wQ9&0qe, quod idem Hes. interpretatur ióvcue rt Gxeveoróv Oi 
xgsQv sig puxg& xexoupíyov Oi Gorvucrov. 


140. 


Eust. Od. 1538, 50: "O9cv &vajAeróg qui mapg& "Ivexo£ovr 
ó dmeiOwc. emo vmuotvylov. 


1041. 


ANACREON, 291 
141. 


Et. Sorb. (vid. Et. M. 159, 50 not) "46roéfq ... eig 


"Avaxofovta slomroi xol à6rQaq xel imi Oywueroc, (p! ov &6ga- 
Adg xdOvro: Fuit fortasse etiam forma croéfr in usu, vid. 
Hesych.: "Ezucrgefhije (cod. zuórofn ..)' ogmpe, dxivóvvog gégov. 
ubi scribendum: 

"Emi orocéfhjg, Oyu'  &xwvóUvog qéíoov. 
explieatio enim exeidit, estque fortasse Anacreontis versus. BSi- 
militer locum correxit Pierson, nisi quod éxw' &orgefmg scripsit. 


i: 142. [112.] 

Hesyeh.: 4vréynqrov eycuevet £evr&g xol 9avuecrOg Lyovcot 
&evràv. "Iov "Akzwvg Coi 0b o)940ng. xol "Avexoíow oUro 
xy piro. 2 
143. [113.] 

Athen. IV 182 F: Tv yào Bégouov xol féofirov, ov 
Xanga x«l Avexofov uvquovsiovot, xol rqv uéyodw xoi và vol- 
yova xol r&c Ge«ufoxec coyote sivet. Cf. ib. 175 D. 


144. [114.] 


Eust. 932, 1: Kel 0v ro)g ovroc ffovrtug im  dugorígove 
z00ac xal yovvxoórovg rqvixcUro dgruéc éeri nosmet, xo 
xol of moÀeiol ÓnioUciw, iv oig qecív, Oct yovuxgotor oi fÀoci- 
Go[* "Avexgéov 0b xfyowror inl Ónów. 


145. [115] 


Pollux III 49: "4vexo£ov ài Oíroxov (sie Bekker, v. óuó- 
xov) vqv Óig rexovoav. 


146. [116.] 


Et. M. 385, 91: 'Ecvvijxev: "Aixoiog iovvijks xol "Avoxoéov 
iBvvQxtv nÀtovacuQ. Nauck analogiae obsecutus 2£owgxev re- 
quirit, sed multa in his rebus incerta, neque ladem eodem ac- 
centu, quo Aeolis, in hae forma usam esse compertum. 


141. [177.] 
Sehol. Arist. Acharn. 1133: Zfi& vó Osgualviv ovv r0 orj- 


'4oc $opicei Aéyovéww v0 ptÜvswv xol &xgoOupaxoc (vulgo 


96ooxac) robe dxooutÜUGovo Pxdlovv' xéyowrer 0B rj Aber xol 
19* 


1042 


292 POETAE MELICI. 


"Avexoícov' Éow, 0b Avv. Cf. Suidas v. 9egíoc9o: et Zonar. 
1068, ubi Anacreonti tribui videntur verba dors 9o9oxiG9ivot, 
quae etiam apud Schol. leguntur, sed tanquam grammatici verba: 


potuit Anacreon ocrs 9o9oqxicO$vor in tetrametro claudo di- 


cere, nec tamen verisimile, nam 4$ogoxífew pedestre est voca- 
Pi elegiaci autem poetae Soon e eo sensu frequentant, 
vide ad Theogn. 470. 


148. [141.] 

Pollux III 98: Merogol 0i végmow, &AÀ& xol Pregwev' 10 y&o 
q0o '"Iovixóv wol 10 6s (AC m6sv, vulgo 0c) omewiov uiv 
zoo uiv, MAvoxoíov Ó' ovr0 sioxsv, "lov xdi mouve &wio. 
Ephippo eomieo ap. Athen. VIII 363 C Turnebus voluit vindieare, 
sed eios potius legendum. 


149. [118.] 


Apollon. Dysc. in Bekk. An. II 572, 14: Tovror à ém- 
cvnjc«c 0 Tovgov dp mgl voU ueyolootr(, [oco G zl (cod. fsgmorí, 
sed infra fomozí) magi Avexofovu. Cf. Schol. Il. c 26 ubi qjgo61í, 
et Favorin. 103, qui O/xqv Ísgoeg interpretatur. Hoc adverbium 
olim existimavi restituendum esse 'Theocrito in Helenae Epitha- 
lamio v. 49: (oocti oífov pro Ócoiorí, sed potius legendum est: 
l'ocuuero 0" iv qÀoiw yeyoénpevoi, dg meQuv mug Avvelum, xa 
oior(" cífov w, ElÀiveg qvróv sui. Avisooc:í dixit Heraclitus 
apud Clem. Al. Protr. p. 19 v& y&o vowufOusvo xor cv9ooav 
pocrQQue GvieQoOzL wvsÜvroL. 


150. [119.] 
Pollux V 96: Zv Ó' àv mooc9sígc ... xoà xe&Àvxeg muQ 
'Ouxoov vs xoi Avoxgíovroc. 


151. 


Et. Gud. 339, 22: Kogewwm ... meg& 10 xeUgov, 0 cqueivst 
T0 xoxóv' Avoxgíov xópgcove faívov quot. Cf. cod. Havn. ad 
Et. M. 530, 17. (Cod. Flor. male geívov.) 


152. [190.] 


, - ? , 
Pollux II 103: Iirícue ... rà 0à &m' wvroU Óvóuero mrTVELV, 
, , w-3 
G7LOTTUfLV, XUTOTTUELV, XertizTUGTOV, G7cÓcTTIUGTOV' dvexofov i 
xol xeramzrUGTQv ox. 


1043 


ANACREON. 293 


R 153. [121.] 


Eust. 1654, 17: 'Q6x:9 xol xÀdg quo« (HooxAsümg) mapa 
"Avexoéovr. —Favorin. 443. Nisi est fr. 17, 1. 


154. [99.] . 


Proclus Hesiod. Op. 371: KeoríAiovoe 0 euuadvet 1jdée Aé- 
yovóa* xol yàg v5Qv qehidóva wovíAAsww Aéyet, dg fór; mag& Ava- 
xoéovr xcoríAg q6li0c wv. Cf. Tzetz. ibid. 


155. [100.] 


Schol. Aesch. Pers. 41: 14fgoóícuror Óà ovrot (A4vÓof), 09v 
xol t0 meg "voxgfovt vÓomaQsig rwveg vr vob mÓvza- 
Osig. Respieit Athen. XV 690€. Eust. 1144, 14. ' 


156. 157. 158. 159. [142.] 

Suid.: Mvodyvq 7| mógvq mec '"Aoyuóge ... -Avoxoécov ài 
mavóoGíav xol Asogógov xol guovióx«mov' xümog yaQ TO 
uógrov. Adde Eust. 1329, 34 qui his quartum convicium addit: 
Kal u5Qv ó "Avexoéíov riv vowütqv o0 zx&vv GqoügOc, &AÀ& mt- 
gueGucuuévog zevOocíav dvelüis xol Aeoqógov zal moÀUvpvov, 
id. 1921, 61 quatuor haec convicia sine poetae nomine inter- 
pretatur, sed 1088, 38 ex Anacreonte affert zevóocíe et Aso 0poc, 
quae iam 1084, 41 s. p. n. adscripserat, rursus 862, 45 s. p. n. 
uevióxqnzog, quod ipsum 1572, 13 comici poetae esse dicit. 


160. [124.] 


Schol Apoll Rhod. II 127: Ileug«A&v y&o r0 uer& mrot- 
«oso xoi iv8ovciwouoU imifAEmav, xiyouvoi OB ry A£fes xol "Im- 
mOvab xci "Avexoéov. 


161. [101.] 
Pollux VI 23: Kel oivqoóg 969&zov net "Avaxoéovr. 


162. [102.] 


Pollux VI 21: Kei oivomórqg xol oivomórig yvv7] Gg dva- 
xpéov. 


163. 


Serv. Virg. Aen. I 749: ,Bibebat amorem*, Allusit ad con- 
vivium. Sie Anacreon: "Egor« zívov.* 


294 i POETAE MELICI. 


164. [103.] . 


Hesych.: Pwvoeixsg síÀimoÓsc' 0i v$v Ofcw vOv GxshOv xal 


nÀoxmv v$v xer& rmv ovvovolov' xci Avexotov' IlÀ£favveg wa- 


goici. z«o« (cod. m&) uqoovc. Scribendum puto: 


Ili£favreg umooig mígw umooUvg * * 


165. [104]. 


Schol. Apoll. Rhod. III 106: óeórvije" vovgso5nce. voxotov 
0b iml vwexovg frabs v0 QaÓwóv: PaÓivovcg move. 


166. [105.] 


Choerobose, Il 555: ZmuewvusÜm megk và mou vÓ' t: 
uo, óeovmtoué£vo xeiveL ... wol vÓ QeoomiGuévo voro nog và 
"Avexofovr, ita cod. Bar., sed Par. ap. Bekk. An. III 1287 óe- 
oeziGuéve (ufvog) và, unde coniicias óegezicuévo viro. Cram. 
An. Ox. IV 415, 4 óegozucuévo vorov, Herodianus in Aldi Cornu 
cop. 194 éósoemucuévov rov. Denique schol Hom. Od. £ 59: 
fov, Óà xol mage "Avewofovr, Ó QegemuGuévo voro, item Cram, An. 
Ox. IV 185, 17 (ubi gegozucuévo) et An. Par. IV 226, 17 óe- 
goziGuéívo voro, quae vera videtur scriptura. 


167. [196.] 


Et. M. 707, 50: Kol caAeiteiv (V supra coAcufi£eu) "Ava- 
xoécv imi voU Oonveiv. Cf. Orion 148, 5, ubi cnAa£ew. Hesychius: 
coloifetv, xónreGOoL. 


168. [106.] 


Clem. Alex. Paedag. IIT 294: T6 y«o ecfgoóíewov vic mepl 
v0v mtgizerov xwmosoc xol v0 GoUvÀ« Boívsuv, Og quow -Ava- 
xoíov, xojuÓz éroiguxc. —Schneidewin opinatur Clementem vel 
confudisse cum fr. 151 vel intellexisse Simonidis Amorgini fr. 18: 
sed neutrum probabile. 


169. [107.] 


Schol. Apoll. Rhod. III 120: Moyoc "Egoc' xerà uewovvulav 
6 uooyoLvetv zto.Ov ... xol Avoxoéov Toaxsoóc 0 Epgoz. 


170. [108.] 


Serv. Virg. Aen, XI 550: ,Caroque oneri timet] Anacreon 
pooríov Fgoovog id est onus amoris  Seribendum gógorov 


. 1044 


ANACREON. 295 


"Eoorog, quod Europae virgini convenit, cf, Batrachom. 75, 
euius auetor aperte alius poetae celebrem aliquem locum imita- 
tur, fortasse Anacreontis, e& Nonnus IV 118. 


171. [197.] 


Schol. Hom. Il. v 227: "Puvov yaQ xol "Avexgéov vov 99i- 
vov gwotv. Cf. Eust. 928, 63. 


172. [128.] 


Herodian. zegl uov. Aé&. 11, 26: díAàoc, meg& Jvaxoéovt 
10 Ovou«. Dindorf vel BíAàog vel fíAÀog coniecit (Arcad. 53, 1 
BíAiog r0 &vügsiov aidoiov z«o& '"Egsooig), at uA nomen mu- 
lieris legitur in titulo Attico Ephem. Arch. 3500, 4uéag in 
inser. Delphica ap. Wescher et Foucart n. 65, et dxAMe pro 
Quiíg fort. restituendum est apud Hippocratem Epidem. IV 4, 
quamquam sane etiam nomen BíAàog apud eundem legitur Epi- 
dem. V 96. 


1045 


AX 1046 
ANACREONTEA. 


Anacreontea. De originibus horum carminum accurate et docte 
disputavit C. G. Stark (Quaestiones Anacreonticae Lips. 1846): neque 
lamen, quod ille existimat, germanum ullum Anacreontis carmen in 
his inest, sed recentioris originis sunt omnia, diversis illa quidem 
aetatibus composita et temporis decursu identidem immutata: quae 
quas subierint vicissitudines, ostendi ad carmen 3: et hinc potissimum 
intelligitur, quanta sit adhibenda cautio in his carminibus ad criticae 
artis leges corrigendis. Carmina eo ordine exhibeo, quo in codice 
leguntur, vulgari ordine insuper significato. — Collectanea haec carmina 
quam varias subierint vicissitudines et quemadmodum sensim amplificata 
sint, perspiciet, qui ad metrorum diversitatem potissimum animum 
adverterit. A principio enim haee sylloge comprehendebat tantum 
carmina hemiambis inclusa, id quod etiam nunc titulus testificatur. 
Haee carmina breviuseula ut plurimum et tenui sermone conscripta 
nee leporis expertia haud dubie vincunt poemata dimetris ionicis com- 
posita, ampliora fere et fucato nitore insignia, quae rhetorum et sophi- 
starum potius artem, quam poetarum produnt, ut prae illis sordeant, 
nisi forte unum vel alterum ad antiquum exemplar est compositum, 
velut 31. His quidem noviciis admodum cantilenis aucta est postea 
principalis sylloge. Accessit denique Byzantinorum hominum sedulitas, 
qui utroque versuum genere usi cantilenas ineptas plerumque et semi- 
barbaras addiderunt. Verum haec pluribus persequi non est huius loci. 
— Ceterum non recepi neque carmen s/c vexoóv "40coviv, quod Theocrito 
vulgo tribuitür, sed JBionis potius esse videtur, neque T'heodori Pro- 
dromi carmen, quod est editum in Notitiis et Exe. Codd. Paris. VIII 2 
p. 125, nec denique JPawli Silentiarüói carmen sig và év Ilv9(ow 
$*ouc. Contra alia quaedam carmina in Appendice subieci, de quibus 
dicetur suo loco. — Anacreontea propagata sunt solo Anthologiae Pa- 
latinae exemplo, in quo carminibus figuratis subiecta leguntur: ex hoc 
libro primus Henricus Stephanus foras dedit: Spaletti librum, qui tune 
Vaticanae bibliothecae thesauris conditus erat, denuo examinavit Romae 
1781 (83) parum ille quidem diligenter: denique tertium contulit Rose 
Parisiis, ubi eam partem codicis, quae Anacreontea continet, relictam 
esse constat, idemque edidit Lipsiae 1868. Codex Palatinus plurimas 
lectionis varietates exhibet vel supra vel in margine additas: ac non- 
nulla quidem ipse librarius suo periculo videtur correxisse, sed plera- 
que aliunde ascivit: nam aperta menda, velut zí?w» pro ze/9wv, alia 
id genus vel sensu cassa, velut 51, 5 zeoeuévov pro zeo/uewov, neque- 
unt correctori tribui. Videtur aliud exemplum adhibuisse, unde trans- 
tulit passim varias scripturas, alias autem repperit opinor in archetypo, 
quod descripsit, id quod arguunt duplices scripturae eiusdem versus 
in ordinem verborum receptae 4, 10. 11 et 61, 14. 15, item saepius 


ANACREONTEA. 


291 


1. [65.] 9) 


"Avexoéov (0ov us 

6 Twiog usAoOóg 

Ovag Aéyov zQoGsimcv: 

x&ym Ogcuov zgóg «UrOv 
5 megurAcxQv quAmoag. 

yégov uiv qv, xcAóg Of, 
 X«Aóg ys x«l qíAsvvog' 

rÓ qeiÀog otv olvov, 


15 dÓnocuqv usromo' 


10"Egcog éysigoyayyet. 
0 0' d&cAQv xegnvov 
&uol 6réqog Ó(ÓcGuw: 
r0 Ó0' of '"Avaxgé£ovrog. 
iyà Ó' Ó uogóg &gag 
1047 
x«l O5J9sv Gxou xci vOv 
égoTOog oU zémavgat. 


roéuovra Óà' «vUrOv i1jÓw 


2. [48] 
TOT ATTOT. (BAXIAIKOT.) 
oz0 Goqogovog 0i AvGonc 
uev& BeoBírvov así(ócv 
v0 z«goíviov. foqoo. 
Oóre uou. Avgqv 'Oungoov 
10 govígg &vsvOe yogó1js. 


4oórvs uou Avgqv 'Oujoov 

qovíQgs &vevOs qogónso: 

qégs uot xóxzeAAa Qcoudv, 

qégst uou vóuova, xegtGGo, 
5 ucQ9Ucv Ozog y0gtvoo, 


nota varietatis '/. addita ad marginem relegans comparet, sed.nihil in 
margine adscriptum: haec quoque ad archetypum revocanda sunt, quod 
fideliter descripsit librarius. — lInscribuntur haec carmina in cod. Pal. 
"Avaxg£ovrog Tuaíov ovumoctwxc Tuwufuc, index Anthol. Palat. T. III 
p. 4 exhibet: &vexgsóvrtw: «al ro(ustQo: TOU G&y(ov yonyooíov rov Qco- 
Aóyov ix vàv imnàv iioyocl Oiéqogo. —— 
1. Mehlhorn in tres strophas quinorum versuum discripsit, quibus 
duo versus epodi loeo sint subiecti. Ipsi carmini Brunck Baotíov 
raemisit, quoniam 2 inscribitur ro? «?ro? Bectuíov, sed tamen satis 
incerta haec coniectura, vide ad, 2. — V. 3. Aye», si quid mutandum, 
ytÀdv possis scribere, Baxter Oveo Ayo, mQocsimsv. —  mQoctimtv 


0 
Stephanus, cod. moosime»v. — V. b. msgumicxmv, cod. zeol zÀc*mv. — 
V. *. ys Casaubonus, ó? cod., vulgo vs. — q/Asvvog, Brossius qg(iowos, 
possis q/Avu»og coniicere, sed totus versus commode abiici potest, et 
cancellis circumseripsit Rose. — V. 16. «oi à79sv, Mehlhorn et lacobs 
xavrevQev. 

2. ro? c0roU. (Baciuxo?) scripsi, cod. ad v. 2 vov «rov («oua 
X, unde vulgo ro? «ro? Ba«cuíov, Rose f«cuwóv edidit. Videtur 
librarius aliquis nomen auctoris sive BeciAtxov sive Bociieíov addidisse, 
euius rei fides sit penes auctorem. lllud certum est carmen 2 non 
esse ab eodem poeta conditum, cuius est c. 1, id quod vel metrorum 
diversitas arguit; cf. quae de sylloges origine p. 296 significavi. — V. 4. 
qos uot vóuovc, xseoccoo, vulgo distinguunt gos uot vóuovg xeococo. 
— V. 9 et 10 om. Stephanus probante Rosio. 


*) Numeri adiecti sunt editionum vulgarium. 


298 POETAE MELICI. 


2 B. [49.] 
"Ays Cfoyotqov (gir, 6 yg&qe v&g zt0Aetg TO ztoGvov 
Avguxig Gxove uovons (A«geg ve xol ysAo cg. 
Jute o E Ho co R UD 0 02 xquoóg Gv Ovvcwo, 
giAozecyuoveg 0$ Bexyot yoágs xcl vouovg quAoUv- 
évegozwvoovg évevAove TOY. 
3. [17.] 
EI£Z IIOTHPION API'TPOTN. 
Tóv &gyvgov rogsUcv 10 ví. IlAswtÓücv uéAet uot; 
"Hgetoré uou zoíqoov Tí y&o xcAov Boorov; 
zevozA(«v uiv ovy, zoínGov &uzéAovg uot, 
Tí y&g wiycuG. xauots xci Bóvovao xav avTOv, 
5 moviouov Ó$ xoiàov, 1048 x«l Meuváó«g vovyocag. 
0cov ÓUvg, Ba9vas. 15 ztoíeu 0$ Aqvóv oivov 
zo(ítL, ÓÉ uot xav  cUoTOU Aqvofccvag zerovvrag, 
wur Góro« wr Guetav, Tovg ZurUgove ysAQvcae, 
wy) 6rvyvóv Giogíova — xol yovooUg rovg "Egorag, 


2B. In cod. non est disiunctum a carm. 2, Mehlhorn post 24 inse- 
ruit. V. 5 et 6 vulgo inserunt post v. 2, quod quamvis probabile sit, 
tamen ea traiectione nequaquam integrum restituitur carmen, itaque 
satius duxi post v. 2 et post v. 4 lacunam indicare. — V. 4. ÉreQo- 
zwvóovg, in marg. érsgozógove, Stephanus £regozvóoig ivavAow, Barnes 
coniecit giAoza/yuovdg ve Bdwyoag írsoomvóoig iv «)Aoíg, Brunck qu4o- 
zoyuovog re Büwyov évegozvóovg ivosiove, Mehlhorn, qui post versum 
qiuiomeíyuoveg Ói Beyer quaedam intercidisse statuit, scripsit £rége 
zvóovg évoviov;. Rose v. 3 et 4 aliunde adsceriptos censet. — V. 7. 
Barnes dv ó$vqgro:, Brunck sí Osvouro. 


3. Exhibui hoc carmen secundum cod., nisi quod v. 10 IIAswócv 
pro zÀqcóov scripsi. V. 19 Rose Kv$£on», nescio an sec. cod. Commode 
autem accidit, ut hoc carmen, quod Welckero non indignum antiquo poeta 
videbatur, non solum legatur in Anthol P. XI 48 zo? «ro? (i. e. 
"Avexo£ovroc, sed cod. P om. lemma, nam exhibet post Anacreonteum 7, 
duobus his carminibus coniunctis, quasi unum esset carmen), et inde 
Cram. An. Par. IV 376, sed etiam apud Gellium N. A. XIX 9: ,,Oblec- 
tati autem sumus praeter multa alia versiculis lepidissimis Anacreontis 
Senis, quos equidem scripsi (leg. adscrípsi), ut interea labor hie vigilia- 
rum et inquies suavitate paulisper vocum atque modulorum acquiesceret: 
vov &oyvoov xvÀA.^ Intelligitur hic luculento exemplo per quos gradus 
corruptio harum cantilenarum sensim serpere solita.sit et quam longe 
a germana forma ea species recedat, quam codex exhibet. Est enim 
carmen 


iX 
id 
uU 


ANACREONTEA. 


x«l Kvbwuonv ysAooav, 
30 ÓpoD xcAQ vaio 


sec. Anthologiam: 


Tov &gyvoov TOQE Gg 
Q«iGTÉ oL ztoíncov 
(mevonA(av ubv o0y() 
morijoLov à? xoilov 
5 ocov vy fé&vvov. 
, mo(Et LE poL x«T' cor0U 
um HN &orQa p &uaéos , 
i grvyvov ocova , 
Er 7 duméAovg q1oócag 
10 x«l Bórovec yseAvrag 
Gov tQ xcÀQ vao. 


V. 3 om. Cod. P et Cram., sed 
habet Planudes; fortasse autem 
etiam proximus "versus rí y&o gu&- 
yeuct xapot librarii tantum negli- 
gentia omissus est, nam Cod. Pal. 
hie bina semper cola singulis ver- 
sibus exhibet ex adverso posita. 
— V. *. ugÓ" &puc&ec, Cod. P. uz 
euiberg. 


299 
"Eoore x&qgodírqv. 


sec, Gellium : 


Tóv &gyvgov T0QEógag 
"Hqoeré uox moíncov 
zavoniug uiv oUyf, 
Tí ydo pet y out xduol'; 

5 morijQov Ób xoilov 
0cov Óóvg dQwror. 
at ,uoL zoLEL Ld e vrÓ 
wá &eroc u5r dudbes, 
(uj Grvyvóv Shgfova.) 

10 cé IlAswtócov Ucet uoL, 
E72 dor£gog Boorso; 
moíncov duum éLovg uo. * 
xL Bórovas Qr cUTrOV 
xal Xovoéovg TZ TODVTOG 

15 óuov *«AQ vato 
"Éocre xal Bd$vAAov. 


V. 3. zavozi(eg Hertzii libri et 
vett. edd., vulgo zevonzAcav. — V. 7. 
xe oL moet scripsi, x«l uw) moítt 
Hertz ex suis libris, ut videtur, et 
vett. edd., vulgo zoíst Óé uoi. — 
V. 9 omittunt vett. edd. et Hertzii 
libri. — "V. 10 et 11 ita Hertzii 
codices et vett. edd., sed vulgo f 
IliewkÓscot wduot, zi Li &orodouv 
Boórto; — V. 13. coràv Hertzii 
libri, vulgo «?có. 


Ex his apparet antiquissimam formam esse, quam Anthol. exhibet, 
ubi tenuis cantilena versibus 11 (vel 12) constat, hanc postea alius 
quis amplificavit additis versibus 5 (4. 10. 11. 14. 16) et immutata 


paululum oratione, maxime, ut fieri solet, sub finem carminis: 


hoc 


autem factum est aliquanto 'ante Gellii aetatem, quare ille poetarum 
recentium idyllia ab his cantilenis distinguit. Neque tamen ex hac 
forma continuo ea orta, quam cod. Pal. exhibet, sed primum tertius 
aliquis rursus exitum cantilenae exornavisse videtur in hunc modum: 


Iloíncov duzélovg uo 

e Bórovac xüT aoTÓw, 
x«l Mawwdóag TQvyOGag. 
moísu àb Àqvóv oivov, 
xol Aovaéovg maroUvTCg 
Óuov *c«ÀO Aveo 

"Eoore «&qooOírmv. 


Tum denique alius tribus his ultimis versibus substituit: 


Anvofiivag zer0UVTOG 

TOUS ZXarsgovg yekàvrag 

x«l yovcoUg tovg "Egoreg 
* xal Kvüwnonv ytiocav. 


300 POETAE MELICI. 


4. [18.] 1049 
AAA4O0 E12 TO ATTO IIOTHPION TOT ATTOT ANAKPEONTOX. 
KeAAwÉgvo vógevGov Bixyov EUtov qguiv' 
&wgog xvztAAov muiv ubv6rus váuerog 5 Kuzgug 
v& zT ix và vtQmvc vusvatovg xoorovo«. 
Qó00c gégovcw Qoa: q&oco^ "Egcveg dvózxAovg 
5 (róv) &gyvoov Ó' &zÀAdG«g 15 x«l Xcgureg ytAc Gag 
zO0ítL zÓTOV UoL T&QmzvÓv' vx uzsAov eUmévaAOV, 
UJ; veAevO v, zt.Qeva, &U BórQvow xoudGcav: 
uy Éévov uou vogsv6ne, GUvaüxzTe xoUQovg sUmQs- 
wi qsvxróv (oróguua: zelo" 
10 udhAov zo(su zhióg yóvov . ^ quiv Goifog &9Ugoi. 


Haec autem omnia quamvis temere in codice Pal. coniuncta videmus, 
Hoc exemplo satis edocemur, qualis sit condicio reliquorum carminum. 
Apparet igitur, quo iure Mehlhorn haec in ternas quinorum versuum 
strophas redegerit, sex versibus segregatis. — Pariter c. 7 interpola- 
tionis incrementa testificatur: nam in Anth. P. XI 47 versibus 10 poe- 
matii argumentum commode absolvitur, in sylloge praeter necessitatem 
auctum est versibus 5. Neque mirum hanc insignem diversitatem eodem 
libro Palatino esse traditam: scilicet c. 3 et 7 in Anth. XI 47. 48 ex 
antiquiore aliquo Florilegio recepta sunt, sylloge vero Anacreonteorum 
quemadmodum posteriore tempore ferebatur interpolationibus aucta 
Anthologiae est inserta. Hoc igitur indicio est iam Constantini Ce- 
phalae saeculo interpolationem in. Anacreonteis refingendis tam foede 
grassatam esse, ut nihil supra possit, siquidem Cephalas haec Antho- 
logiae inseruit; sin postea ab alio addita esse statuas, ad proximum 
saeculum XI deferimur, cui adscribitur codex Palatinus: nam non 
solum index, in quo Anacreonteorum fit mentio, a prima manu scriptus, 
sed etiam ea pars codicis, quae Anacreontea exhibet, ab eadem manu 
fertur confecta esse. 

4. Cod. addit zo? «?roo "Avexoéovros, quod vulgo deest, Mehlhorn 
binos versiculos coniungit, ut sint tetrametri politici, ideoque v. 9 
subditicium censet et alia quoque mutavit, alii etiam audacius in hoc 
semibarbaro carmine grassati sunt, — V. 1. cod. xoÀmvé qvo. xa Mazé- 
vo, in marg., vulgo xod tíyva. — V. 3. xUmsiiov qpiv' và mzQOT 
4o scripsi, legebatur xÜztiiov Tjm' và 7QÓrT 5uiv , ita cod., non 
zoo . Stephanus wontAlov 79v, Rose distinxit xonsilov- gn v& Q. 
— V. 4. gégovcuw "Qoo, scripsi, nam veris adventantis signa erant pro- 


ponenda, tum demum poculi simulacra describuntur. Cod. $éde g£- 
Qovcoav env, — V. B. (róv) &pyvoov Barnes, cod. , dgyoosov, sed in 
marg. &gyvosov got. — V. 7. zagoiwó, cod. zo aivà, Salmasius 
zog oivo. — V. 8. ur, É&vov uot, fort. legendum &évov zí pot. — V. 9. 
(ezógnue , cod. pr. devóonuo. — V. 13. ousvatovg Rose, cod. vuevatotg. 
— x«goroocc Stephanus, cod. xgozàse. — V. 1T. gU Bóvovew X0JLG Go(y 
scripsi, legebatur sofóxovov, xondcev. — V. 18. &ÜmQETEUG, cod, evzcos- 
zo, supra 7s. — V. 19. ziv scripsi, vulgo cv uj, cod. à» ux, Meden- 


7] 
bach ue à. — d$vgo. Mehlhorn praeeunte Medenbachio, cod. &4vget. 


ANACREONTEA, 301 


5. [59.] 
TOT ATTOT EIZ£Z EPQOTA. 
ZXrígog nÀéxov z09' s0gov — 5 Aegàv 0' imwov avvóv, 
£v roig ó000ig "Epor x«l vov £60 usAQv uov 
xal rÀwv zrtQQv xar«OyOv amregolo, yeaoyaA(Get. 
ÉfézriG sig vÓv oivov: 


6. [11.] 1050 
AAAO EIZ EATTON. 
A£yoveiwv at yvvaixeg* &v' sGív, siv. ámijAOov, 
"Avaxoéov, yégOv si, ovx oiüc' rovro Ó' oic, 
AeBav £comrgov 99st Og TQ yégpovtu uGAAov 
xOjt«g uiv oUxév oUGug, 10 zQémsu TO TéQmv& ma(Gew, 
5 viÀÓv Ó£ 6sv uérozov. 000 z£A«g v& Mo(gus. 

éyà Ób vràg xóue«g uév, ; 

1. [15.] 

EIE TO A60O0NO2Z ZHN. 

Ov uoi u£As. và D'óyso, ov0' siAÉ m0) uc tnAoe, 
v00 2Xa«gÓíov &voxrog' ovól g9ovà vvg&vvoig. 


Rose d$9esiv, quod non intelligo. Fort. poeta scripsit o9vazrs x. som. 
quiv, Doifoc 9' &999o. 

5. Legitur etiam in Anth. Plan. 388, ubi inscribitur dz "Toviua- 
vob (ed. prine. hoc nomen solum exhibet) &zó óm«ozov Albyvmzíov. 
Rose contendit Planudis errore poematium Iuliano &ttributum esse, 
argumentis usus non sat gravibus vel fallacibus, velut quod dicit in 
Barberino indice inter antiqua Anacreontea referri, cum lulianus ille 
saec, VI vixerit: recensetur sane in illo indice, vid. infra p. 341, sed 
. verba &A4o: dog«io. quae Rosium induxerunt in errorem, iam proba- 
bili emendationé expedivi. — V. 1. zo9" Plan. zovr' cod. — V. 5. 4eflàv, 
malim 4«9 4v. — £mwov Brunck, cod. Zzmiov, Rose Aefóv à' "Egore 
zivov coniecit, abusus fr. Anacr. 163. 

6. sig £avróv, cod. add. &A1o, sed in m. om. — V. 2 cod. 4va- 


0 
xoecv. — V. 8. rovro à' Stephanus, cod. zó à£. — V. 10. vo, Stepha- 
nus rà. — zeíttw, cod. zoeí£'. 

7. Composita est haec cantilena ad similitudinem Archilochi fr. 24: 
O) uoi và l'óyso roU moÀvyovcov uéíAei, O90" siAé mà us Aog, ov0" 
&yatoua, Osàv Foyo, usycAng 0' ox ioo vvguvv(üog. quod documento 
est etiam aliorum lyricorum praeter Anacreontem carmina in usum 
suum convertisse auctores harum cantilenarum. Legitur in Anthol. 
Pal XI 47 "4vexg£o»rog et in Cram. An. Par. IV 376 pars prior huius 
earminis usque ad v. 10, quod rursus documento est, quo pacto haec 
earmina sensim amplificata sint. Etiam varietas lectionis deprehen- 
ditur in Anth. et Cram. An., v. 1 uéAe& D'yso om, rà, unde Plan. 


302 — "POETAE MELICI. 


5 £uol u£Aeu wUgouGuv ^^ 6g oov & süü(a "Grw, 
xevcpo£ysuv vawvqv: x«l miv& xal xvfve, 
£uol. u£Asv óó00Lcuv xci Gmévós vQ vag, 
xeTuGOTÉQewV x&gmnva. uj vovGog, qv Tig £A, 

M , , /, M -* p 
rÓ GQutgov uéAsL OL, 15 Aéyy 66 ua Ost. zívew. 


10 r0 Ó' «boiov zíg oiózv; 


8. [31.] 
EIZXZ EATTON MEMEOTZMENON. 

"Aqsg us, rovg Q&0Ug Gor, Ósuvqv xAovóv: gagéroqv 

zu&iv zusUv &uvovC x«l vrófov Igírstov. 

Ofio OAo uavQvew — 1051 &uavero ziv Aiaog 

&ucívev ,AAxuéov v& ' uev. G6zíÓog xouÓavov 
5 40 Aevxózovs Opcorqe, 15 vqv "Exvogog uyeugav* 

TÀg uQrégeg xravóvcég' éyà 0 £yov xUmntAAov 

£yà Ói wwuó£ve xrdg, x«i orfuuc TOUTO QqaírGLG, 

zi.Qv Ó' igvQgóv oivov ov rOÉOv, Ov Uuycuev, 

O9£Ao 9éAo ueviva.. 0cAo 9éAc uaviQvat. 


10 Zuaívs9" "HoexAds moív 


Twyao, v. 3 o$9* aío£st us 40vcos, v. 4 Anth. ovx civío (ex 
corr, fuit olim haud dubie o9 qg$or£o) TvQivvove, sed Cram. o5 
g9ov£o vUQévvovg, v. 5 et 7 Cram. éuov (atque ita Anth. ante 
corr) — V. 1. I'wyso, cod. yvyov, sed im m. yvoyso. — V. 11—15 
postea ab alio adiecti sunt, qui carminis argumentum magis dilucide 
exponere studuit; igitur hic quoque Mehlhorn frustra carmen, quod ex 
diversis partibus est conglutinatum, ad stropharum aequalitatem redi- 


gere studuit. — V. 1. p Barnes Éog. — svóíc 'orw scripsi, cod. 906^ 
icu», Hermann feg ovv sb0v £c». — V. 12. mive, melius quadraret 
moite, sed poeta potius quam librarius culpandus est..— V. 15. Apu 


Stephanus , cod. iéyet. Deinde Stephanus et Scaliger uz;0i, Barnes gj 
zsUy Ótiv, sed neutrum placet, sententiae institutae. conveniret 9ó 0 
A£yn cs mivswv vel Aéyg o. dimva mivswv i.e. zT6vnv. Hippocrates 
&Anvov i. e. cAsvgov frequentat, GAsvoov Aristophanes in Georgis fr. 10 
eodem modo videtur dixisse, cf. Hesych. cAsUgov. 

8. V. 4. AAxuéov scripsi, legebatur "Alwpuertov. — V. 5. z&, cod. x6. 
— Àevxózov, Arnaldus ds4Aózovg, Pauw Aevxóvovsc, ali Aesuróvove, 
Aevxóyoovg vel Aevxógovc. Orestes proprie Avxózmovg dictus, exules 
enim et extorres cum lupis solebant comparari, cf. J. Grimm Rechts- 
alterthümer 733: sed iam veteres magistri hoc vocabulum quid signi- 
ficareb, non satis compertum habebant, hine non mirum, si hic 4sv- 
wóztOUG sit substitutum, quemadmodum etiam apud Aristophanem in 
Lysistr. v. 667 Hermann praeter metri necessitatem censuit Asvxózo0sc 
pro Avxózoósg scribendum. —. V. 8. £gv$oóv, cod. in marg. As?xov. — 
V. 10. Zueívs9" Stephanus, cod. ige/vsv'. — V. 16. &yov Stephanus, 
cod. £yo. — V. 18 fortasse aliena mann additus, Bothe v. 17 tollendum 
existimavit. Carmen videtur strophis senorum versuum constare. Mehl- 


ANACREONTEA. 2023 


9. [12.] 
TOT ATTOT EIX XEAIAON A. 
Té cov O9éA&g moujoo, viv yAd6G«v, s 0 Tuotós 
Tí Gow, AdAy yeluüov; éxsivog, éxO'egí&o; 
rà T&QGÓ Gcv và xoUg ví uev x«ÀAdOv ÓvtíQOv 
SéAug Anfov veio; $zog99íc.G. qovais 
51 u&AAov £vóoOév ccv 10 àgxoz«cag Béá9vÀAov; 
10. [11.] 
TOT ATTOT EIX EPOTA KHPINON. 
"Egcorva xQowóv Tig ovx sui xqooréyvyg' 1052 
veqvígg. éxoAsv 10 &AÀ' ov 96Ao Gvvoixsiv 
iyà Ó£ o( magacrág, ... "Eoori zavrogéxvo. 
,"UóGov OéAsg, éqqv, Got 0óg ovv, Óóg aDrÓv quiv 
5 10 rvyOiv ixxgíouat;* Ópeyuis, x«AÓv GUvsvvov. 
0 0' sime Ócgi£ov: "Egog, 60 0' sbüfog ut 
"Ad e«oróv ómzóGov Ajg' 15 z$goGcov: sí Óà ui, 6v 
Omog 0 dv éxudOng zv, xar& qQAÀoyóg vaxQom. 
11. [13.] 
EIZ ATTIN TOT ATTOT. 
Oi uiv xeAQv Kvfnpnuv A£yovGuv ixpevijvan. 
vóv quiOqAvv "Avr 5 o( 0$ KA&gov zag' Oy9«ic 
£v obgscw floQvr« Óóagvqgóooto Ooífov 


horn strophas ternorum versuum disceripsit, ita ut novissima versu 
auctior sit, praeeunte Lachmanno Chor. syst. trag. p. 5. 


9. V.1et?2 malim traiicere. — V. 2 4d45 Stephanus, cod. A&4ev. 
Munker xocíA5 om. co: propter Anacr. fr. 154 fortasse recte. — gs4i- 
9óv Stephanus, cod. xs^49óv. — V. 8. csv, cod. supra cov, — V. 9. 
vztoo9'oíatct, cod, óz' 099 o£oto:. 


10. V. 5. vvyOiv cod. in marg., legebatur revy8év. — V. 8. ono, 
cod. supra Ogg. — Ó' add. Scaliger, alii. — z&v cod. supra, viv infra. 
Seeutus sum Fabrum. Scaliger Opog ^, iv^ éxptóge viv, item Brunck, 
nisi quod z&v praeoptavit, Hose cum prioribus iungens Ozcg Qv... 
Graeter et Mehlhorn totum versum subditicium censent, hic quidem, ut 
earmen ad tres strophas quinorum versuum redigeret. — V. 9. x7go- 
rÉy»Qe, corrigunt xegoríyr«e, quemadmodum etiam aliis locis doricae 
dialecti formas restituere conati sunt, — V. 10. 9£1o, Pauwius o9 c: 


7] 
Aà, fort. e évo, — V. 11 eod. TU YTOQbXTC. 
11. Mehlhorn haec in strophas quaternorum versuum: discripsit. 


304 —J POETAE MELICI. 


AcAov zióvreg vÓcQ 10 xci v0U0 uUgov.xogtGO tío 
usuqvoreg foo. x«i ijo £uijg évoíQnus 
éyà Ói rov A4va(ov 9dAo 9éAo uavijvat. 
12. [14.] 
TOT ATTOT EIZ EPQ9/TA. 
G£Ao 9£Ao guTGoL. éuagvcumnv "Egort. 
&xsv0" "Eoo quAsiv us, aAA, dy) 0  Épevyov: 
iéyo Ó' Éyov vóquc Gc 0 ovx iv siy, OiovoUs, 
&BovAov ovx émsícQwqv. ijoy«AAsv' ci" favrOv 
5 0 0  so9Uv rótov Goa 15 &gijxev eig BéAsuvov, 
x«i yov6fqv qogérouv ué£Gog Ob xagó(íng uev 
uyn we mooUxaAsito. £)vvs, xa u' &Avosv: 
x&yo A«fBov ix óGpuov uen 9' £yo fosímv: 
9$oouy, Oxcc AyLAÀsUG, Tí yàg 8cio uy io, 
10 x«i Óovgc x«i Bosinv 20 p&yue £co Ww iyovens; 
13. [32.] 1053 
TOT ATTOT EIZ EPQOTAZ. 
Ei qUAA« z&vrc Ófvógov uóvov zoG AoyuTqv. 
éxíGveGOL xaT&UXEUV, zgorov uiv i& A9qvóv 
& x Duct. oideg &bQelv &poveg sixocuw 9g : 
v& Tüg OÀge 9uAdGONs, xol zevrtxo(0tx CAAOUG. 
5 0$ vv £uGv igovov 10 érevvc 0^ ix Kogív9ov 


— V. 8. foóv:e, speciosius quam verius Bentley (oGoev, idem 
non recte v. 6 et 7 zióvrag vÓco uspQvóreg fonce. coniecit. 


12. V. 2 cod. éz&i 9" foog quei ue, corr. Stephanus, — V. 4 
cod. pr. ézícümv. — V. 6. yovcoénv Stephanus, cod. Xovoínv. — V. 10 
et, v. 20 cod. supra Botnv. — V. 14. ei9* Stephanus, cod. sit'. — V. 15. 
n Pauw og. — V. 16. xegóíng usv Stephanus, cod. «geó/mg uso. — 

. 17. £ivcev, lacobs fAgesv. — V. 18. fcio pv scripsi (i. e. sept t.c 
deni), cod, Béiousv, Stephanus geious9", Boissonade Adgousv, Rose 
Ange uw, vulgo faAopev. — V. 20. Haud scio.an hie repetitus fuerit 
versus 9'éAo 9£Ao qiATGcr, in quo cardo totius carminis versatur, 
quemadmodum et hi Anacreontici poetae et Catullus primum versum 
loco novissimo iterare solent. 


13. Cod. &AÀo vo? coro. eí in marg. vo) c)r0U sig foras. x- 
V. 8. xónec" oideg Davisius, cod. wvueOdGósc. — V. 4. rà Davisius, 
eod. r0. — V. 6. soà cod. — V. 9 fort. aliena manu additus. — V. 11 


Ve 


ANACREONTEA. 305 
0ig óguaPobs £gorov: 20 obzo zó9ove Kavofov, 
"yate yip ét, QU rio &zmcvr  £yovonc 
Oxov x«A«i yvvcixsg. Kgnvus, 0zov zóAsGGuw 
ví(9e. 0b Aeofíovg uoi "Eocg émogyuttet. 

15 x«l uéyor vv "Iovov Tí Go. OéÀeg &giO uo 
x«l Kegíns "Pódov rt 35 x«l rovs D'aÓsí(gov éxrOc, 
üuGyiACovg Égorag. àv Bexroíov vs xivÓOv 
tí gijgs &xmovabd ne ; vvyüs éwüs &ooras; 
oUzo 2Xgovg &AsÉa, 

14. [9.] 
TOT ATTOT EIX IIEPIZTEPAN. 
'Egacuín zéAsua, |. vOv &gr. TOV Gz&vrov 
z09ev zo0ev zéra6GQ.; 10 xgeroDvrc xol vUQuvvOv. 
Gt09sv uógov rOGOUTQV zémguxé u' y Kv8non 
éx' «égog 9éovo« Aefobo« uuxoóv vuvov: 

5 zvésg v6 xci wexdteo;  —— — &yà Ó' Avaxg£ovti 
tís ióTí 60& usAqÓOv; ÓLcxovO TOGCUT& 
Avaxgéov u' imeuwev 15 xal vOv, 0gGg, éxsívov 1054 


z00g zaiü«,z90c Bí9vAAov, ^ imwroÀ&g xouíto. 


cod. ógua$ovg. — V. 13. 4eAol yvvai'sc Stephanus, cod. xoAAvyvvatxsc. 
— V. 16. Kaoíns "Pódov vs Stephanus, cod. x«o/rv dódov vs. — V. 18. 2- 
ots scripsi, cod. dsl xgoe$9:ig addita nota */. quae correctionis in 
margine adscriptae index est, sed ibi nota repetitur, correctio deside- 
ratur. Meam emendationem satis stabiliunt glossae Hesychii: »79:07- 
c9oi, PwnAQvtsot onu. item xnowo8Tzvot' $-z0 cxoroÓ(vov Àng9Tvar. et 
ixnoidO n: fcxoro0n, iQ9«avoroOn. iem ixxswnowou£vn: imsmiwyu£v, 
[bo Ts wvyns yeyovvio et iÉewmoíocog, i&ferQeeg. Scaliger así y' 
"Eoorse scripsit, Baxter del «goo 9c, Hermann dvezrtoóQng. — V. 21, 
G&z«vt', cod. &zmá»r. Mihi cà zo0c £yovens scribendum videtur. — 
V. 92. Kernrge, cod. in m. sed ante v. 21 memorabilem scripturae varie- 
tatem opus exhibet. — zó4sceciw, cod. pr. zoAécew. — V.?24. ígid'uó 


Scali er, ,cod. &gu8usiv. — V. 25. coc, cod. supra rd. Fortasse xol 
Téí*r0g «v l'eósí(oov corrigendum, quamquam etiam xcl rovc mou 
Dl«ósíoov coniicias. Corrigunt vovg Z4róg «9 l'aótígov. — V.9206. rw 


cod., Brunck covs. 


14. Partem carminis usque ad v. 24 Mehlhorn in strophas senorum 


versuum redegit. — V. 1. zéAei, cod. 2 zéAiw. — V. 2. méracoat Bar- 
nes et Buttmann cod. zérc«cet, Brunck z&rüca:. — V. 4. 9éovoa, cod. 
a.m. pr. 9£acc. — V. 5. zvétig, cod. zvísig. Rose non recte zweítig. 


-—— V. 6. víg ierí co. usigÓov scripsi, quod Valpergam occupavisse 

video, cod. ríg fert co: u£As. Of, Brunck ríg si; tí cot ufAsw 0f, Rose 

Tíg ig tí coi u£As: Oc permire. — V. 11. u' 7j Faber, cod. us. — V. 14. 

rocwDro, fort. rowxore (rou)ro). — V. 15. og&c Stephanus, cod. oec. 
PogTAE LYm. III. 20 


3806 POETAE MELICI. 


x«í quow so9éog ws cwEUv Of uou ÓíÓcGww 
dAevOéoqv zowjosw.  . TOv OivOov, Ov ztgozív& 
H ' , " , - —"— 93 , 
éyo Ó£, xqv &qi ue, 30 zi006 GÓ«v yogsvo, 
, - ? , e , , 
20 dovAT ueve meo corQ x«i ÓsozOTQv XQ&£xovtra 
ví y&Q u& Óci zérooUoL zvegoiou ovoxutto. 
0Qy vé xal x«t  Qygovg, xouucouévg à' im e«vvO 
x&v O£vÓgscw xe«Oítewwv T9 Deopíro xo$evÓo. 
. Qayovoav ygiov tL; 35 Éyeug Gmvv * mA 
25 rcvOv £c uiv Gorov A«AwGrÉoav uw &Onxag, 
&gegzioeoo ysugav &v99oze, x«i xogavge.* 


? , 3$: ec 
Avoxgtovrog cUTOU | 


15. [28.] 
TOT ATTOT EIX KOPHN. 
"Ays feygeqov ügrGrs, "Poóígs xoígavs vr£yvne, 
yo&ge Éfeoyocqeov &uoe, &ztoUGuv, Oe Gv simo, 


— V. 91. mévao?oei, Stephanus zírscgo.. — V. 923. «av Pauw, cod. 
xol, item Oévógsci. — V. 30. zi00c^ GÓnv xogsvo x«l OrcmoTQv wof- 
xovra zts900iGL GvGxif0 scripsi; nam z0v6c Ó' «voyogsóo a carminum 
horum lege recedit, &yyogsvo invisitatum est, quamquam Attici poetae 
passim talia admittunt, et usitata velut cuzevsre: etiam in Anaereon- 


T 
teis leguntur; cod. ziov6v Ó' dv gogsíco xol Óscmóvqv drvoxo£ov zr&- 
ooic. Gov wcAwwo (supra cvcoxicco). Corrector aliquis, cum zo96« à* 
qv vel dv legere sibi videretur, substituit coni. aor. zogs?eo et cvy- 
xcAvwo. Nostri homines, cum animadvertissent isti enuntiato apodosim 
deesse, commenti sunt voculam dv indicativo futuri (yoos?so, ovyxa-: 
Avo) vel praesentis (yogsvo, cvyxocivzro, quemadmodum Pauw scri- 
psit) additam esse, perperam illi quidem, nam haec structura Graeci 
sermonis legibus plane adversatur: oportebat iyógsvov &v, cvvsxdAv- 
zov à» dici; neque «?, quod Hartung post alios commendavit, huic 
loco convenit. Seripsi xo£xovr«, cum ante yé£govra proposuissem, co- 
lumba postquam vinum vidit, saltat et dominum chordas pulsantem 
obumbrat; ac Fischeri commentarius testatur nescio quem, fortasse Val- 
pergam, ósozórev xgíxovre coniecisse. Rose edidit óeczóvmv cv &(jgoic 
zTeQOíGL Gvyxokvwo. — V. 38. xowuwouévmy, malim xouucouévov. — 
V. 34 cod. fleog7vo:. 
i15. Hoe carmen sieut quod sequitur 16 prorsus rhetorum ar- 

guiias prae se fert; cf. Luciani Imag. c. 7 et 8. V. 2 ab inepto in- 
terpolatore additus videtur, v. 4 post v. 5 collocandus, ut hoc fuerit 
carminis principium: 

"Ays foyocqov iore, 

"Poüíne «oígavs ríyvne, 

yeígs viv fuv £catonv 


1 
c7::0)0G«v, og «v timo. 


— V. 8. 'Poóqsc Stephanus, cod. doóüégc. — «ofoevs, Lennep x«do«vs. 





ANACREONTEA. 


5 yoége vv éugv écaíonv. 
yodqe uoc rQíyas ró zo rov 
&zx«Adg v& x«l ucAatvag 
ó 0b xqgóg &v Óbvqrat, 
yoéáge x«l ubQov zvtovGag. 
yoége à' i& OÀgg mess 
vz0 zoggpvgaio. qaíveug 

 éAegtvruwwov uérozov. 

TÓ ué6ógQvov Ó uy uot 
Óucxomre, utt uíGys* 
Éyévro 0', Omog éxeívx, 

T0 AsAqg9Orog OUvogQv, 
pAsgeoov ivvv xsAcwimv. 

. 10 0? BAcuue vov &Ag9Às 

&z ToU zrvgógc zoín60v, 1055 


10 


15 


25 


301 


20 Gu yAavxOv, og A91vys, 
&ua 0. vygóv, 6g Kvbons. 
yotqe óiva xol magst, 
óó0c vQ ycA«xT. utag. 
yoáge q6lA0g, oie IHevthoUg, 
zQox«AoDuevov qgíAQue. 
rQugégoU Ó' 6m yev&íov 
ztQl ÀAvyÓ(vg vgeynuio 
Xágureg mévOwVTO mL. 
GrOÀLGOV TÓ ÁAowzÓv «UTQv 
Oz0z09QU9oLG. TÉzXÀOU" 
Ó.«gauvéro Óà Gupoxdv 
0A(yov, xó GQu' dAÉygov.: 
&xéysu' BAémo yàg «vrQv. 
vüy« xqo? xci A«Amostg. 


30 


16. [29.] 
EIE NEQTEPON BAOTAAON. 


D'oíge uo. Bé9vAAov ovro 
róv érvaigov, og ÓiÓ«Gxo. 
Auragég xóucg zo(Qcov, 
và uiv £vÓo9ev usAe(vag, 
5 rà 0' ig Éxgov qAwbGag: 
£Auxug Ó' éAsvOfgovg uot 
zÀox«uov Grcxre GvvOs(s 
&qég, og 96AcGL, xciot«t. 
&z«Aóv Ób xcl ÓgocoÓ0sg 


10 Gregéro uérozov ógQUg 
xv«vorígy Ógoxóvrov. 
uéA«v Ouue yogyov foro, 
xexegcGuévov yaoAqvn, 

T6 uiv && "4omog &fAxov, 
15 r0 0i v5ge xaAgs Kwon, 
iva Tig TÓ uiv qofMjvat, 
T0 0 &z dÀm(Óog xgsucvau* 

gvolqv à' óxoi« urAov 


— V. 1. &zode, fort. Az og restituendum, cf. 16, 3. — V. 11. zoo- 
qvo«igu cod. zoggp?oouci. — V. 16. ró, Pauw zl. — AsAn9óvog, cod. 
a m. pr. 4eig90rog. — ovvoqov, fAsqaoov Ó' ivvv x. Barnes quod 
etiam Stephanus sed dubitanter proposuit, legebatur c?vogov» fs- 
qoo ir. xsÀ. — V. 92. Give Stephanus, cod. óivag. — V. 23. rà Ste- 


70 
phanus, cod. zó. — V. 28. zérowro cod. in marg., in textu zeróvroi. 
— V. 32 cod. £Aeygov. — V. 33. &mégsi, Stephanus &zege, Mehlhorn 
ect 0v. | 

16. vsorsgov omisit Stephanus. — V. 4. 5. r& uiv — c& 0i 
Stephanus, cod. r&g uiv — ca&g Ó'. — V. 6 si quid video, cor- 
rigi oportet Z4x«g Ó' Z£AsvOé£gove, Qj mÀoxduov raxr« GorÜsis, 
dqsg. — V. 8. óg 9£1oc, Stephanus og 91ovoi. — V. 10 cod. ógpós. 
— V. 14. "4onoc, cod, a m. pr. &osog. — £Axov Stephanus, eod. fAxev. 
— V. 16. gofijre. Stephanus, cod. goflsiro.. — V. 17. v0 0 &z' Ste- 


20* 


308 ; POETAE MELICI. 


óoÓ£qv moísu mz«osujv: ZovveíQv 0$ vqÓov. 1056 
20 dgó89que 0^, oc (v Al0o0c, &zeAdv Ó' Umsgot wqodw, 
OUvv«ce«L y&o, duzoíncov. 35 uqggdv rÓ mg éyóvvow, 

v0 Ói ysiÀog oUvxér  oiÓc dgsÀy zo(oov wióó, 
TíVL uOL TQÓTQ 7Ov(jGtic Iloqígv 9Aoveáv ijón. 
&zxoeAÓv yéuov ve Ilev)oUg. | q9ovsgqv &£ysg 0$ rÉgvqv, 
25 r0 02 z&v O »x«uoóg «orOg (Ort H1] v& vore sitet 
éyévo A«AQv cwm. 40 Ósvecor v& 0 qv &usivo. 
uerü Ób zoóGczov £6vo Tí ue Ost ztó0no OLÓCGx&W 
róv 4ÓowviOog zagsA90v Ake uuG9Óv OcGov stimme: 
&Aegtvrwog Toc 140g. TOv zóAAove Ói vobrov 
30 ueregutiov Ob ztote xcQsAov zoís. Bi9wAAov. 
. Oéi0vu«g ve qcioug "Eguov, 45 qv à' ég Ziáuov zov &A9ye, 
IIoAvósUxsog Óà uqoove, yocqs Goifov x Ba9UAAov. 


11. 18. [?1. 22] 
4440 TOT ATTOT EPOTIKON 9444PION. 
Zóre uot, 0óv & yvvoixsc Boouíov zuisiv &uveti: 


phanus, cod. ro? Ó' &-'. — xgsu&cei, cod. xofuoro:, Rose scripsit 
xofumto. — V. 18. 19. yvoínv Ó' Omoi« wijAov QoÓfqv mo(su maotujv 
seripsi vocabulis primoribus traiectis, legebatur óoóívgv oz. u. yvoiqv 
z. z. atque ita codex, nisi quod supra óoóívgv legitur Qoóégv, quod 
praetuli. — V. 21. óvvocor y&o, iumoíncov correxi traditum óvvoca 
BeAsiv, moíncov. Rose Ovv«c' sí (Asiv, m. — V. 23. mowjotie, cod. 
supra zowjons. — V. 24. yéíuov vs Stephanus, cod. yéuov vó. Totus 
locus ita videtur refingendus: &z«Aóv y£uov vs Ilsi9ovg v00s müv ó 
«1oóc «or0c iyévo AoaLoU9v c», nisi forte v. 24 post v. 22 collo- 
candus, sed vel sic emendationes r0ós, c?ró (nisi tune «?c3jg prae- 
feras, cf. c. 15, 34) et AoAoov teneo. "Eyéro similiter dicitur de tabula 


T 
picta c. 15,15. — V. 27. usrà, cod. üf£yc et in m. üév«. — V. 98. 


Tv AOcvidog zcoti9Ov Salmasius, cod. vó 0' "4. zaoi9ov. — V. 33. 
ó?, Faber rs. — V. 35. wnoóv, Canter ueAsoóv. — V. 89. Ort ur Ste- 
phanus, eod. óvr. uoi. — V. 42. 0c60v Stephanus, cod. óco». — V. 48. 


Mehlhorn «?vóg ài vóvó' AmóAAo dubitanter proposuit. — V. 45. zor 
£194, cod. supra sie £49. - 


17. 18. In unum coniunxi duo carmina, quae vulgo diremta legun- 
tur secundum codicem, in quo prius (v. 1— 10) inscribitur &44o rov 
«v0r00 focorixOv. et iterum proximo versu ro? «9109 igotuxóv QÓd- 
910v, posterius (v. 10—17) non solum asterico ab illo segregatur, sed 
etiam in margine additum 4440 síg vOv «ovóv. Sed hic ipse titulus 
indieio est, in archetypo carmine coniuncta fuisse: nam s/g rÓóv a)róv 
respicit inscriptionem c. 16 s/g vsecrsoov Be&9viiov, euius nomen cum 
etiam in hoc earmine v. 10 compareat, subiectum est carmen continuo 
carmini 16. itaque licuit inscribere 4440 síg róv «vróv, sin alienum 
carmen fuisset interpositum, oportebat sis Be9wvAAov inscribi, id quod 


ANACREONTEA. 309 
bz0 xevu«rog yag 105 xat cc: x«AÓv ro Ó£vógov: 
zgodo8elg &vacreváto. &zcA«g 0  £ocio6 yaívag 

5 dóre 0" &vOccov éxsívov ueAexorírov xÀaÓ(Gxov. 
óregvovg, 069" , go zvxato z«g& Ó' «vro wubvolte 
rà uércoma Wy muxeCeLv 15 zwy5 ó£ovoc zsi90Ug' 
r006 x«Dpua vv 0 Egorov Tíg üv oov 0gàv zagcA9ot 
xg«ünv, vív. Gxezato; X(T0y0)yLOV TOLOUTO; 

10 z«g& riv oxu]v Ba9AAOv 

19. [30] 
AAAO EIZX EPQTA TOT ATTOT. 
A( Mov6at vóv "Egov« AvcacO9«. rÓóv "Egor«. 
óX«cc«. Greq«vouuv |.  &&v AUGr Ó£ vig «TOv, 1057 
TO KáAÀe magéóoxav. ovx ££sGL,, uéveu Ó& 
x«l vov 5 Kv8égn« ÓovAsvsw - Óüsü(Oexcau. 


5 &yvet. Avroe gégovo« 


Stephanus suo periculo substituit. Neque vero existimandum est, or- 
dinem carminum turbatum esse, praecessisse olim c. 18 tig vO0v aOTOv, 
proximum locum obtinuisse c. 17 igorixóv gQó&oiov. Nam arctissima 
necessitate haec coniuncta sunt; prior particula cum nulla ex parte 
perfecta sit et interrogatione terminetur, ea quae desideramus commode 
suppeditat altera particula. lure igitur Mehlhorn carminis membra dis- 
iuncta consociavit; idem ad strophas quaternorum versuum aggressus 


est revocare non recte v. 6 expuncto. — V. 1. 0ór' à Stephanus, cod. 
óóvs. — V. 8. omó Stephanus, cod. àmó. — V. 4. mo09o clc cod. 
z900o0 

mvonQsíc. — V. 5 Graeter proscripsit et v. 6 corrigit Greqiivovg à 
iyo mvxato. — V. 6 Mehlhorn subditicium esse censet, 969, óc scripsi, 
cod. 9' oíovc. Arnaldus à' ofowg. — V. 7 v& uévomo yu Lom scri- 


psi, subiungens haec, quae ad «cvqu« sunt referenda, praegressis, vulgo 


véÀe(av oTwyu7v post mvwcfo locant, cod. rà uérozé uov "mixolet, — 
— V. 9. «gaóín, vut, Stephanus non recte xo«àí7 r.»vt, nam incommo- 
dus duplex dandi casus, poeta animum suum compellat, cxemdtewr est 
arcere, quemadmodum ap. Hom. Od. XIH 99 &v£uov oxezónoot Óvccnav 
péíyoa xvuc. — cxezafo, cod. supra exezaoco. — V. 10. B«9v41ov, Ste- 


phanus B&9vAAe. — V. 11. ««9/co Salmasius, cod. xa9ico*et in m. z, 
Stephanus xdé:«cov. — V. 13. ueAexorérov xia0(cxov emendavi tradi- 
tam scripturam uod eo erro 'Amüioxo, — V. 14. z«Qd Ó' «vrO vidv- 
oífeu scripsi, cod. mad à aoróv docte. Nihil egerunt critici «oro 
oni iba «9r y' (Barnes), «vrà» (Rose), «9v7» (Mehlhorn) scriben- 
tes, nec Canteri inventum cesoevífsé( probandum. ViüvolSeuv alias ar- 
bores dicuntur, hic fores leviter strepentes: nam mQd. 9 qUrÓ PITT DIT 
longius recedit a litterarum veran — V. 16. zíg dv oov in m. plane 


scriptum, in ordine verborum ri$0)». 
19. Tres strophas ternorum versuum ditiis Mehlhorn..— V. 8 


cod. é&uiv. — pévew Stephanus ever. 


310 ; POETAE MELICI. 


20. [66.] 

4440. 
'HóvusAge "Avexo£cv, 5 v& vQí« r«UrC uou Óoxsi 
jOóvusAge 0b Zezgo* x«l Zuvvoog- &A80v, 
Ilwóaegixóv Ó& uowv u£Aog x«i Il«gíng Auregóyoooc, 
GvyxtQtGeg Tig éyyg£or. x«vr0g "Egog Qv &xmzisiv. 

21. [19] 

A4.A A O. 
HH y5 uéAowa xívet, 5 rov Ó' QAtov GeAnQvq. 
zívs. 0b ÓfvÓgs «v yv. Tí MOL Uc X569', éraigor, 
zívseu 9«A«oG «vavgovs,  x«vrQ Ü£Aovti mzív&ws 
0 0' qAiog 9éAcGGav, 

22. [20.] 

AAAO EI£Z KOPHN. 

'H TevréAov zov! &ovq LI 9éAo yevécOa, 
A(€9og Oovyàv £v Og9«g, 10 Omeoc GE qoaa AovGoQ: 
x«l zig zov Ogvig émvo uogov, yUvet, yevoiumv, . 
Ilavó(ovog qsAt0ow. Oz0e éyo 6 dGAsíwo. 

5 éyà Ó' £GomvQov siqv, x«l reum Ót uccrov, 
Ozog «sl fAé£mne ue' xci uegyegov vroeqy1Aa, 
éyo quov ysvoíumv, 15 xal o&vÓaAov ysvotumv: 
Ozcg &&l qogijs us. uóvov zoclv zvtL us. 

20. Carmen duabus strophis sec. Mehlhornium constat. — V. 3. 
àé scripsi, cod, v00s, Hermann óé zw. — V. 4. cie, cod. rig, — V. 6. 
i49 àv Hermann, cod. s/cs48cv. — V. ? cod. ze«goygoos, correctum 
supra et in marg. sed cum Syllaba videatur redundare, coniicias azo- 
Aoyooog crasi admissa, vel ,9006Q00s. — V. 8. wa)r0g "Egcog dv &xnisiv 


Hermann, cod. xol c'oróg £oog wav imísw. 


21. «Aio additum in onn — V. 2. ài évàgs" «0 yn» scripsi, 
cod. évóse 9' ovrQv. — V. 8. 9céÀecc vuipaue Heskin, cod. $- 
Aogco Ó' eDocs. 


22. Cod. inscriptionem iterat. — Mehlhorn ad strophas quater- 
norum versuum revocavit, sed et hic et alias potius bini versus arcta 
necessitate sunt iuncti. Nicetas Eugenianus, qui II 327 seq. hoc car- 
men imitatur, sane strophis quaternorum versuum usus esf, quos 
ephymnio distinxit: sed id suopte ingenio instituit, carmen enim in 
hoe libro, quo usus est Nicetas, tantum versibus XIV constabat, — 
V. 10. ee Stephanus, cod. ce. — V. 12. &Asüpo Brunck, cod. dAsígo. 
— V. 13. rewín, cod. a m. pr. sv(g. — [uoo TOv , cod. poc)», — 
V. 14. ucoyegov cod. supra, infra ucoyegog. v. 18 et 14 ab aliena manu 


ANACREONTEA. 911 





29. [1.] 1058 
EIX KIOAPAN TOT ATTOT. 
G£Àc Acysw "Avge(Oag, x&yo uiv póov &9Aovg 
9£1o 0à KdáOuov &Ósw: 'HoaxA£ovg* Avgy Oc 
& Béofirog 03 yogOaig éger«g &vreqovst. 
&pgor« uobDvov «yi. 10 yaígovte Aouxóv quiv 
6 quete veUga zoo joosa' y Avoy ydo 
x«l vv AvQqv GzaGav, uóvovg égor«g GÓst. 
24. [2.] 
4440 EPQOSTIKON. 
veis xégera. rcUQotg, yvvei&lv ovx £v siycv. 
ómÀ&g £cxcv xoig, |. 4 O0Uv; ÓíÓcGL x&AAog 
. m00oxíQv A«yaois, 10 &vr' &ozíücv &x«c&v, 
À£ovot y&ou OO00vrov, «vr é&yyfov &zavrov. 
5 roig (y9voww vÓ vqxvóv, vixG 0b xci cíónoov 
roig Ogvéoug zévaGOau, —- x«l mUQ x«A vig Ov6G. 


roig &vÓQ&Giw. goovqua. 


25. [33.] 
TOT ATTOT EIX XEAIAONA. 


ZU uiv qíAg ysAudow érqoíQ uoAoUDcc 


sunt adiecti, neque legit Nicetas Eugenianus, non omissurus has ele- 
gantias, si in suo exemplo reperisset. — V. 16. métet, cod. zévsi, sed 
corr. z&rti, Stephanus zereiv. 


23. V. 3. & feofwros, Mehlhorn scripsit ó (., sed generis diver- 
sitas nulli calumniae obnoxia, quandoquidem hoc nomen ex adiectivo 
Beovpirog originem ducit, itaque non mirum iria genera hominis pro- 
miscue usurpari. — V. 7 cod. T0ov. — V. 11. 7jpoeg Stephanus emen- 
davit, cod. £gocres. 


24. Graeter, ut in stropbas quaternorum versuum redigeret, v. 6 
vel v. 7 tollendos censet, utrumque noscit Nicet, Eug. 145 seqq. 
— V. 9. ónÀag scripsi, legebatur óniag 9', particulam quod Nicetas 


exhibet, exigui est momenti. — V. 3. modoxínv cod. — V. 5. rois 
7] 

TIL! TÓ vQxróv, cod. roig ax9oist và »ixtóy. — V. 8. yvvciblv 09- 

xév' tiyev, malim yvvaiti à. — V. 9. «i oov; Ó(0oct xdAlog lacob- 


sius distinxit, legebatur rí o9» Óí(0o01; w&AAog xà. 


25. Graeter et Mehlhorn carmen in strophas quinorum versuum 
dispeseunt, ita ut in tertia stropba versus interciderit: a quibus seor- 
sim sentio. — V. 1. 9/45, Nicet. Eugen. V 132 videtur xe; repperisse. — 
4s1iàov cod., sed corr. yeAi0óv, illud etiam Nic. tuetur. — V. 2 cod. 


812 POETAE MELICI. 


Oége, mÀÉxeLg xaAumv* xEymvórOV vsoGGQv. 
qeuuvi 0^ eig (gavvog ^ '"Egoriüsig Ób uixgobg 1059. 
55 NeiAov 59 "zi Méuguw. oí u&ífoveg vgégovouv. 
"Egcg Ó' &si mAéxeu usv 15 o[ Ób vgagévreg cDQve 
év x«góín xe«AuQv. zXÀuv xvovow GAAovg. 
Iló$*og 0^ ó uiv zvegoUzat, ví uijyog oUv yí£vqrai; 
0 à aGóv i6cw &xumQv, ov y&o G9évo roGoUrovg 
10 0 à' QuíAemvog ijÓq. "Egovag éxfornco:. 


Bor ài yívev ast 


26 A. [16.] 
AAAO EPOTIKON Q9444PION. 


Z2 uiv Aéysg v& One, — 5 ov zitÓg, ovyl veg: 


0 à' «9 Ogvyàv d)rág: GrgatOg Ób xawvOg CGAAOS 
iy Ó' éuàg &AdG&i. &x' óuurov us BeAAov. 


ovy Vmzog GAsOfv u&, 


. 26 B. [55.] 
'Ev (6«4(owg ubv Vxzot 6 éyà 0 vovg égóvreg 
zvQ0e q&gcyu Pyovou: (ov émíovaw s09Ug: 
x«l Ilag9íove vug GvÓQeg &yovot y&g vu AeztOv 
éyvelguoev viáQousg. vVvuyüs é60 g«ocyua. 


£vt.6íQ. — V. 3 existimo versum zívocote uíav veoccotg, quem auctore . 
Nie. Eugeniano reciperavi, intercidisse: sic demum intelligitur, quae 
necessitudo inter prooemium hoc et ipsum carmen intercedat. — V.4 
cod. le, corr. éig. — V. 6. cod. uev. — V. 1. x«güí; Stephanus, cod. 
xooóín, qui praeterea xcu» exhibet. — V. 10. zu/Aezrog Stephanus, 


corr. juiv A«mr0g. — V.11. yívev', Brunck yéyvev'. — oisí Stephanus, 
cod. deí. — V. 15. of à& roagévvsc, fort. of 0^ éxvgeq £vveg, quam- 
vis Nicet. Eug. V 139 illud tueatur. — V. 18. c9évo, Mehlhorn oréyo, 
ab Nicetas quoque, qui /ey$s& exhibet, illud legit. — V. 19. xoc: 
haud dubie corruptum, antea &xncof)6ot Scripsi Pauwio auctore, nec 
tamen satis conveniens carminis instituto videtur, fort. éx*vzeaet 
delitescit, Nicetae paraphrasis synonyma cumulat &si voxsvsuw, fo- 
zvosiv, pégsu, voégew. Scaliger éxzornco:, Triller Zxroogjoc:, Pauw 
denique etiam s9 qogzcet. — Wiedemann v. 18 et 19 subditicios censet. 


26A. V. 2 cod. «)víg. — V. 8 cod. éu&g. — V. 6. Ób xouwvóg, 
Wiedemann coni. à' 2xsivoc. — V.7. us fjdAlov, Stephanus feAowv us. 


26B. In codice hoc carmen cum priore coniunctum, separavit Ste- 
phanus; vulgo inscribitur s/g rovg Zgóvrog Gódgiov. Secundum Mehl- 
hornium duabus strophis carmen constat. — V. 1. i», Brunck éx'. — 
V. 4, éyvogioev, Rose ày»oow^ àv. 





ANACREONTEA, 913 


2 A. [41.] 
AAAO TOT ATTOT EIX BEAOX. 


'O àvjo ó rüs Kvornons 
meo& /wnuvíeug xeguivotg 
r& féAg rà vv 'Egorov 
&xóst Aefowv o(0ngov. 

5 dx(0«g 0  £Bamrs Kumoig 
uA, rÓ yÀvxv Acfovco: 
0 0 "Eooc yoAqv &uGyev. 
0 0' "Agnus zov é& &vriüo 
órufegóv Óógv xgaÓaivov 


10 fiéAog qOvéA£ "Egcrtog: 


e 


0 0' "Egoc, v00  éórív, 
&iztEv, 

Beg z&ugdGeg votó. 

&afev BcAsuvov "Agns* 

ozsueudíeGs KuzxQug. —1060 


15 0 0' "4ggg &vacrevá£as, 


Bagv, queív: &gov «r6. 
0 0 "Egog, &y' avv0, gnotv. 


21 B. [46.] 


, ^ , 
q«Aemoregov Ó& z«vrOV 
&zxovvyy«vewv quAoUvta. 


XaÀemóv rÓ gu" giAQcat, 
qeAexov 0b x«l gquATmO«t, 
27-C. [46.] 


uóvov &oyvoov BAézovow. 
dzóAowv0 zQürog «UtÓg 


Ivog ovóiv sig "Egora' 
Gogíg, rgozog mz«vsiv«u' 


27A. Inscriptio legitur in margine, "Egerog omissum esse appa- 
rei. — V.1 eum neque hiatus ó dvo ferendus sit, nec &v7o sive àv7jo 
placeat, verisimillimum post v. 4 nonnulla librarii socordia omissa 
esse; fort. scribendum ór' ív59o ... ézxótt, Aafàv cíóngov (£c 98c0 
i$gínmrio &s0996), quamquam ignis mentio aptior quam aquae vide- 
tur: ef. Moschus I 29 Ozá« "Egcorog) và yàg zvol mzcvre Qéezcrow. — 
V. 2 cod. zege Awuvíeug, correxit Stephanus. — V. 4. ézóei cod., vulgo 
imoísi, — V. 6. u£At v0 yAvx? Aofov ca, Hermann u£Aut yAvxst foiovoc, 
Moebius uéAwog yAvxog Aof., Mehlhorn- uéAwoc x1o9ov A. Fortasse 
Bàealo?sc scribendum, i. e. Bi(c«cc. Hesychii glossa flóeizrow 97A«- 
£nrot, duflymrar ad verbum fóeAíe referenda, sin accentum immuta- 
veris gücl5re. ad aoristum £g8«4ov, quamquam Hes. etiam formam 
igómAdumv testatur. — V. 10 cod. 4)r£A£. — V. 12 Cod. post h. v. 
repetit v. 17. — V. 13. Etiam si largiaris A«fe/v dici posse de eo, qui 
telum corpore recepit, ista tamen ambiguitas ab hoc loco plane ab- 
horret: mihi corrigendum videtur Ego ev» 0 "Aon (isié£uvo vel (Gua 
9") £ufuisv féAsuvov deleto voc. "4omc. Argutatur Bentleius vir sum- 
mus hune versum explanans, — V. 16 cod. &oov. 

921 B et C, quibus in codice continuatur c. 27A, Stephanus vidit 
separanda esse, atque s/g "Egere« inscripsit. At non unum est carmen, 
sed rursus post v. 4 verbis I'évog ovóiv xri. alia inchoatur cantilena, 
id quod Nicetae quoque paraphrasis commendat, qui tantum c. 27 B 
in usum suum convertit, id quod etiam Mehlhornio visum. — 27B. 
V. 8 gaiezortoov, in proclivi est correctio yoAezorarov, sed compara- 
tivum etiam Nic. Eug. V 147 tuetur. — V. 4 cod. dzó rvyyavew. 

27C. Post v. 7 quaedam excidisse manifestum est, velut:ad hoc 


314 POETAE MELICI. 


5 0 róv &gyvoov quAdQoog. z0Àsuot, qóvo, OU «oróv. 
Óu.& voUrov o)x dÓtAgOc, v0 0i qsigov, 0ÀAUueo9c 
Ói& voUTOV OU TOXisg 10 Ó.& voUrov of giAoUvTeg. 

98, [44.] 
TOT ATTOT ONAP. 
'Eóóxovv Ov«agQ vooyétsuw ví 0^ Ovag 9£Asv vó0. civau; 
zrégvycg qégev ex. uov' Óoxéo Ó7 "ycoys moAAoíg 
0 0  "Egoc £yov uóAuoov &v "EgoGí us mAexévva 
z&gl voie x«Aoig z00(Gxouc 0LoA.GO veww uiv &AAove, 
5 dÓ(coue xol xíyavev. 10 évi ros cvvócü nva. 
39. [1.] 
4440 EPQTIKON. : 
"Texw9vy us óclóo .. xg«üín Ói Quvóg Cyoug 
qeAemog "Egcg Qazitov avéfowwe, x&v enzéofnv. 
éx£Asve ovvrQoxatew. ó 0' "Egog uéroze« oósíov 
0i& Ó' Obéov u' dvevQov 10 &z«Aolg zwTtQolGuv &imEv* 
5 ÉviOyov vs x«l qageyyov ov y&g ov Óvvm guATGcL. 


vooycovr« vslgev (Ogo 


exemplum óu& ro?rov 09 rox5jtc (poovéovoi míov * £gug OE) mode- 
, , , . . 
got, qóvo, Ot c)r0v possis redintegrare. 


28, Inscriptio in m. legitur. Carmen in duas strophas dispescuit 
Mehlhorn. — V. 6. z£( à' óveg 94s; 100. Brunck, nisi cum Zeunio 
seribere malis z£ 9£is, 0^ Orvag 00 , cod. ví QcAst v60^ Ovag. — V.3. 
doxío O5 "ycoys scripsi, legebatur doxée à' f£yoys. Eundem versus 
numerum ostentat c. 31, 9. — V. 8. év "Egcocí us zAexérvra, malim 
cv "Eo. — V. 9. ótoAwccvsw  Mehlhorn, cod, à102160évew, Steph. óto- 
AuoQwvsiv. — d&AAove, Fischer correxit traditum &44org multo melius, 
quam alii uà» tentantes i» &AAow. — V. 10. £vi vs, cod. corr. éwi 
rGÓs, fuit v0 Of. Pauw coniecit £ví vo 9£ probante Mehlhornio, mihi 
poeta videtur scripsisse £vi z9àe 0" ivósQ qva. 


29. Inscriptio in m. addita. — V. 2. yeàezóg Stephanus, cod. 
yaÀiemóg. — óemítov Brunck, cod. faO/fov. — V. 3. &xéAeve, Stepha- 
nus ZxéAevos. — V. 6. veiQev [ügog Salmasius, cod. meiesv (óp0g vel 
ióoàg. — V. 9. 10 frustra interpretes expedire conantur, Brunck se- 
vov commendavit, sed cum hic quoque paradosis mutilata sit, nam 
amoris responsum non integrum esse servatum apparet, haud scio an 


haec medela sit adhibenda uérom' (dve67 6v), &maàoic zrtoovot G&£ov,., 


v v.wv.wv &izsy: 6) y&o ov QOvg quoa. Amoris verba, quae desi- 
derantur, varie redintegrari licet. 





ANACREONTEA. 915 


90. [4.] 1061 
AAAO EPOTIKON TOT ATTOT. 

"Emi uvgoívetg rege(veug, Tí 6&6 Oci A(Dov puvgttsuw; 

énl Aetívetg v& mOo(cug ví 0b yy yécw ucro; 

órogéGeg O9£Ac mzQomívsuw: &u& u&ARov, àg évu CÓ, 

ó 0 "Egog yuàve óuoag uUguGov, óoO0oig 0i xg&r« 
5 bzig «vyévog z«zvQQ 15 zUx«G0v, xcAct 0. évaíQnv. 

uégv uou Óuxxoveíro. zQlv éxsig. £ügeg u^ dmcÀ- 

TQoyóg &guerog y&g oic Sev oc 

Bíorog voéyet xvAuoO cg: bz0 végré£QOV, yogsícug 

oÀ(yy 0b xeucóuscte óxtÓcGe. QéÀAo usgíuvesg. 


10 xórig O00técv AvO£vrov. 


31. [3] R2 
CR 4440. conv Io fuo jc eVTX 


ER MzG6ovvxríous xo aoatg, uegosov 0à gUÀ« ait) 
XOTo (GrQéqs8" qvíx "Agarogióg | 5 AéavaL xóm ÓOeuévra, 
3. Xs User qeige riv Bocrov, TOv "Egcg émwrebtíg uev IQ 


30. Cod. praeterea in m. &44o et Zgerixóv rov «vro cÓdQiuov. 
Tres strophas senorum versuum distinxit Mehlhorn. — V. 1. regeíveus, 
cod, reoívotg. — V. 2. moíetg, cod. zóetg. — V.6. Óiwxovsíro Stepha- 
nus, cod. órexoveito. Perperam Rose scripsit Eo 5, "Egos, £« 9. 
ÓLaxovoio inductus v. 16 ubi mendosum £gog vocativi vice fungi 
existimat. — V. T. Gopiertog y&o Stephanus, cod. yde &oparroc. — V. 12. 
éeuv Stephanus, cod. xeísuwv. — V. 106. moiv £xsio  EOgeg u' &ctAQsUv 
vmó vtgríQov, yogs(otg oxeódoou $9. u. emendavi vitiosam codicis seri- 
pturam zglv £gog 2wsí u' dmsiQeiv vm0 vegrtégov gogsíeg (fuit ante 
corr. s£«g) 6x. 9. p. V. 16 variis coniecturis eritici tentaverunt, v. 17 
nulli fuit offensioni, at ezsi8siv $mó gogríeg prorsus non ferendum, 
item iure miramur in Anacreontea cantilena choreas apud inferos me- 
morari Utramque offensionem removi zyooe£«tg scribendo, quo voca- 
bulo ut alias in his noviciis cantilenis effusa comissationis hilaritas 
significatur. lam £ógeg voz vrQréígov dztiOtiv graeci sermonis con- 
sueiudini convenit, £àgcv similiter appellavit Euripides à $s0l y96vtot, 
foproàv d&O(cviov Pyovrsg fÓgov, nec verborum collocatio insolens, - 
velut est in Euripideo Aoxsdaípovog ys 9$99o vocricovc . &zo. ,Baxter 
zoív, £g ce, Oti. u^ dmsAOsiv scripsit, Barnes zroiv fgafs Óriv u. ' emeà- 
Ociv, Peerlkamp zolv fgwc £js u', Brunck ziv ixeios Óeb p^ dmei- 
Qeiv, Mehlhorn zolv zosov gwsií um' dmsAOsiv qui poterat servare so- 
lennem numerorum legem scribens mol» £xe/ yosow p' d. Ego antea 
proposui zoiv ixeí u' àgc 'ov cmeAOciv. 


31. Cod, margo exhibet &AXo, vulgo inscribitur els "Eoo , quot 
Stephanus addidit. — V. 1. zo Stephanus, cod. zor ut solet. 
V. 9. ovoégeO" Tvíx! scripsi, B etQégérgv 0v , Stephanus 6rQ£geret 


816 POETAE MELICI. 
Ovoéov £xoxzv Oy5ag. 20 z«ACuetg T€ ycioeg cUTOU 
víg, éqqv, 9vgag &odoos; ^  avéOnAmOv, Éx Ob yaítuo 


oo)  X«r& Wwev Gx(ceug OvcíQoug. azé9Awuov vygov v0cQg. 
10 0 Ó0' "Egosg, &vowye, quotv: — 0 0, éxel xgvog ustmjuev, 
Boéqos siut, u3) qopmoo: qéose, quot, zeigt6ousv 


Boéyoua, Óà xao£Aqvov 25 r00& róEov, si v uou vov 

xerü vuxva zemAcvQuat. BA«fevau Bocysioe vevgs. 

&AéQoa voUT xovoag, r«vie, 0b zaf us vózvet 1062 
15 dvà 0' e9v Avyvov Gas uécov qme, Q6z&Q olovooc" 

«végtia, x«l fBoépog uév &v& à' &GAÀevat xeyatov, 

é609À qé£govva vóÉov 30 Eévs 0^, seize, Gvygeontu: 

zrÉQvyg ve xcl qegéromv. xéo«g &BAcfio uiv quiv, 

z«g& Ó'  (Gríqv x«9Oica, gv Ói xagüínv moves. z 

32. [43.] 
AAAO EIZ TETTIT'A 9wA4APION. 

Maxegítou£v 6s, vévri&, ózóG« vroépovew Aat. 

Ore ÓevÓgéov im &xgmv gv Ói qaívset ys QyOv 

OÀACyqv Óoócov z&zOxog &zó ugÓéveg vu BAczrOV' 

B«ciAsbe Omzcg &síÓsig: 10 Go Ó$ rí(ut0g fgoroioiv, 

5 G& ydg &Gri. xsive mzvce, Oégsog yAvxUg mQoguitus* 
ózoc« BAémsug év &ygois, quA£ovou uev 6s Movoat, 


ór', Rose oroégsz' muog. — &gxrog, cod. dgwroc. — V. 7. Qvgécv Ste- 
phanus, cod. 9wodcov. — V. 9. exyítets cod., Stephanus cyícs:e, Barnes 
6jíceg, quibus mutationibus facile caremus. — V. 11. qofnee: Stepha- 
.mus, eod. goflzioei. — V.17. cogo Stephanus, cod. e/g 099. — q£govzo, 
Stephanus gé£gov à. — V. 19. xeiec zoA«poig vs Mehlhorn coniecit 


[: 
(vel x&91£o), cod. x«$íceg zoAduec «cl, Stephanus xedí£«g zreAcpet6t, 
quem ceteri sequuntur. — V. 24. zetotcogusv cod. supra, infra szetod- 
cepe, (vel potius zeigccopot). — V. 25. si v; Stephanus, cod. geri. — 
uoi, malim u7. — V. 30 cod. c9... y&or9u. — V. 31. Tui» scripsi, cod. 
iuol, Stephanus gezw, Rose zv uoi — V. 32. xag0ínv Stephanus, cod. 

' xa oOrov. 


32. Inscriptio in m. legitur. — V. 2. óze, Stephanus Ov. — V. 4. 
de(üsig, cod. supra deíÓns. — V. b. «sivo Stephanus, cod. xewve. — 
V. 7. ómócc voígovcoiw vie. scripsi, cod. xozóo« qéígovew doc, sed 
supra view, Stephanus z' ómóc« q£ogovciv cct, et sic reliqui, nisi quod 
Mehlhorn z6z6c«, Rose ózóc «v substituit. — V. 8. qoíveat correxi 
cod. scripturam gií«, Hermann géAtog si correxit, ut iam Faber g/4og 
si, Barnes 69 y&o si qíAoc, contra Rose g(íAvevog. — V. 9. unóévesc 
scripsi, legebatur u5ósvóg, et etu uiv post yeooyov sustuli. Hoc dicit 
poeta ugóéveg ysogyÓv vi dmofAcmrov. — Post v. 12 videtur versus 

* 


ANACREONTEA. 9311 
quÀAée. 0b Qoiflog «róg, Gog£, yuyevije, qíAvuve* 
Avyvonv 0' £oxcv oluqv. &za05s 0, &veuuócagxe, 

15 r0 0? y5oag oU 66 r&(Qet, Gyc00v si 9toig Ouotog. 

33. [40.] 
AAAO EIZ EPQ,TA. 
"Eocg mot év ó00oicw GAcoA« xczotvioxo: 
xouucuéviv. uéAvccv i0 ógug u' étviy& puxoóg 
oUx tiÓütv, GAÀ' évgoO ZTEQOTÓG, OV XGÀOUOLV 
róv ÓdxrvAov: zar«y9ís uéAverav of. yeogyot. 

5 r&g geigeg AOAvÉev: & Ó' eimev* &i vÓ xfvvQov 
Ogauov Ói xal zevaoUt(o  movti v0 Tüg usA(rrag, 
zog vqv xcAqgv Kv)w«oqv 15 zóGov Ooxsig zovovow, 
0ÀQAC, uüTEtQ, EUXEV, "Egcoc, 0c0vg 60 fAAeg; 


interceptus esse. — V. 14 cod. ouv et in m. «, unde Rose alios doi» 


legisse suspicatur. — V. 15. yZoeg ov os tíos. Stephanus, cod. yso«g 
ev os Tqos/ et in m. — — V. 16. yqyevue, qgíavuve Stephanus, cod. 
ynyevin qíivzvs, Rose praefert cog ymysvéíe, g(ivuvs. — V. 17. dza- 

e 9' Rose novum exorsus enuntiatum, cod. dzc«9ig, Stephanus d&z«- 
95s adiungens hune versum prioribus. — d&veuuóc«oxs cod. supra, &ve- 
poc. infra. Rose &veiuóccQxog, quem non sequar. 


33. Inscriptio in m. addita. — V. 1. zor', cod. móv. — V. 4. 
zcrey9tls (cod. ut vid. zerey97) de vitio suspectum: nam etiam si 
formae insolentiam condonaveris novicio poetae, participium hoc qui- 
dem loco aene redundat. Brunck zerc£ege scripsit, Stephanus róv 
Ód»vviov 0? Ó«y9tig v&g ytí900g. Mihi videtur hoc loco restituendum, 
quod infra v. 6 legitur zsr«o$slg r&g ysioug, quamquam insolens 
structura atque zer«vvog vel zerécoog erat i proclivi. — V. 6. rdg 
q:io«c, Stephanus r&g zs:90g, vide ad v. 4. — 4óAvbev Stephanus, 
cod. 0A04vÉe. — V. 6. mstcocOtíg, si supra restituatur, non potest hic 
iterari, quamvis ab alia stirpe (zér«ge:) descendat; videtur zrs9v;- 
Qsig scriptum fuisse, cf. paraphrasin Nicetae IV 316 xol orvqtiiy9elg 
ímteQíÉoro rofyov. Antea mihi versus videbantur traiiciendi: roc 
Tov Ódxrviov matcoyOtíg: zdocuóv Ób wol mtrocO:lg Tàg ytigog AÓ- 
Avís Iloóg tzv *. K., quod lose comprobavit. — V. 14. zovei, Briggs 
óÀAsi. Antea conieci si es xevrQov zovsi vel s( v0 wvrQov movsi o£ r. u., 
nec tamen nunc ausim hanc structuram, qua utitur Pindarus, huie ver- 
sificatori vindicare; magis placet s/ r0 xévrgov xAovsics tr. u. atque 
tale quid videtur Nicetas Eug. repperisse IV 420 sí vj usAévrne ovveAc- 
Bst r0. xsevroíov, ubi omnino ce 94/fet corrigendum. — cag Stephanus, 
cod. r&c, Rose rZc usiírrge praéoptat. — V. 16. "Egog plane otiosum, 
desiderat antithesis Amoris tela, oportebat igitur poetam dicere ró£o:c 
Ocovc c9 QdAisig vel vó&owcww, oUc c. Q., cf. Nic. IV 423 zróco» Ooxtig 
zovobciw ol QsQAmuévo. i» cóv,"Eoog mai, Óvorvyàv tobsvudrov, nisi 
forte is magis integrum hunc locum repperit "Egog, 0covg (0vGTOlg 
óvcOeíuocir) c» gas. 


318 : POETAE MELICI. 


34. [23.] - 1063 
EIZX ÓóIAAPI'TPON. 
'O zAovrog ei ys y9vcoU P«vsiv y&g si méngorat, 
v0 CQv za«gstys Qvqvoig, ^ 10 ví xal u&rqv ovsváfo; 
éx«grégovv qváA«&TTOV, ví x&l yóovg zQox£uzo; 
Üv', &v 9«vetv. éx£A9T, &uol yévowo zív&w, 
6 A«fn vw xci zagéAO. zuióvr, Ó' oivov qÓbv 
& 0. oov rÓ ui) zoíacta. &uotg qíAoug Gvvsivat, 
T0 Qv £veov. $wiyrois, 15 év Ó' &zeAciou xoíretg 
"Tí y9voóg ogsAs ue; vcAsUv vàv dqpooOírav. 
835. [8.] 
TOT ATTOT ONAF. 
Zhà& vvxvóg éyxaOeU0cv &zcAcTtQo. /vatov, 
&AuLmOQqQUQorg viz:6uw, Qaxétüvuc uou A£yovreg 
ysyeveouévog vato 10 Ó.& v&g x«A&g éxsívag. 
éÜóxovv Gxgoicu raQGGv éQéAovrog Ob guATGoL 
5 Ópóuov àxvov éxravUGGat qiyov é& ozxvov ue zt&vteo* 
uerà z«oüévov &9vgov. usuovou£vog Óà' 0 vÀqucov 
émexeorOuovv Ói zaiósg z&ÀLv dOstAov xaOcvÓsw. 


34. Inscriptio in m. addita. Mehlhorn in tres strophas quinorum 
versuum discripsit, v. 11 deleto. — V. 1. s/ ys, Hermann sí Ó£, ut 
carminis initium interciderit. Mihi poeta scripsisse videtur: 06 zAovroc 
tt Boovo?coi v0 £ijv maosige, mAovzov ix qvA. — yovcov, Sevinius 
Kooícov. -— V. 9; mzegsize, Steph. z«orjys. — 9vwrvoig cod. supra, infra 
fooroi;, unde Rose maluit ooroic z«osiysv scribere. — V. 4. iv! dv 
Sever énfA0g Stephanus, cod. (v' &o9eveiv éméAn. — V. 6. oov TÓ uj 
seripsi, cod. ovv u7 ró, Stephanus ovó2 zó, Brunck coniecit o9 c/ zv. 
Rose sí ó' o9 uí vov moíecQci. .. Qvqróv commentus est. — V. 8. 
cqQsAsi, cod. ógsAsi. — V. 11. Mehlhorn subditieium censet. — V. 13. 
zóvr., malim zívovrw, quod etiam Pauwio placuit. — V. 15. &zeA«iot, 
Sealiger dyAeoio: — V. 16. càv, Scaliger vw», Rose v5jv AgooÓítqv 
requirit; ego neque hie neque aliis locis doricas formas quas cod. Pal. 
praebet oblitteravi. —- Mihi quidem ab aliena manu videntur v. 15 et 
16 adiecti. Mehlhorn dicit idem videri Hermanno El. Doctr. Metr. 484, 
sed nihil ibi de his versibus dictum, quin p. 479 eos tuetur. 


35. Inscriptio ita add. in margine. Mehlhorn, qui in tres stro- 
phas carmen dispescuit, v. 2 et 3 subditicios putat, non recte. — V. 1. 
vvxróg Stephanus, vvxràv cod. — V. 2. v&zqor, cod. a m. pr. v&zot. 
— V. 8. yeyavou£vog Barnes, cod. ysyavvuivog. — V. 4. vaocov codi- 
cis seripburam revocavi, Stephanus regcoig. — V. b. éxrew$ecoi scri- 
psi, eod. Zxzovosw. — V. 11. $9fAovrog scripsi, £9fAovro Stephanus, 
cod, Z9£Aovri. — Oi cod. Zeune à;. — V. 12. us Stephanus, cod. uoi. 
— V. 18. usuovoutvog, cod. (u)euovopu£vocg. — V. 14 cod. xeQtvón». 


- 


t 
^ 


ANACREONTEA, 319 
36. [41.] 
TOT ATTOT EIX ZTMIIOZXION. 
"IA«gol zícuev oivov, 15 rÓ uiv oov ze Aáfousv, 
&veu£Avousv 0i Báxyov, v&g 0$ qgovrí(oag ust)'usv: 
TÓv dgevgerüv yogsag, 10604. Tí y&Q &Gr( Gov rÓ xégüog 
Tóv 0Aag z090Dvr« uoAz«g, óüvvou£vo usQíuvatg; 
5 róv óuórgogov "Egoov, zó9ev olücusv rÓ uéAAov; 
.Tóv égousvov Kv9wous — 20 Ó fíog Bgoroig &ÓnAog' 
0i Ov 5 u£Owq Aoyevtn, ustüUov 9610 yogsvsw, 
0) Ov y y&gig évéyon, uéuvouoGuévog Ó& za(tcuv 
Ór Ov duzeberc. AvzG, uev& xal x«AQv yvvetxov' e 
10 0! Ov sovdfev vía. ueAévo Ói Toig OfAovoiv 
r0 uiv oov zQu« xegaG9év — 25 0cov £criv iv uspg(uveusg. 
 &z«Aol gégovou zaiÓsg: (Aegol míoQuev oivov, 


10 0' yog mégevys uuy9év &vau£Avousv 05 Béxyov. 
&veuorgógo 9véAAy. 


31. [41.] 
EIE EATTON H EIZ ETAIPON IIPEZBTTHN. 
QuÀQ yfgovra reQmvov, TQíy*e y£gov uév gov, 
quÀQ v£ov yogevrcv: 5 ve 0$ goévag vede. 


&v 0  Ó yéoov yogsUn, 


36. In marg. additum «44e. Graeter proscripsit v. 9. 10 et 23, 
carmen in quatuor strophas senorum versuum redegit, Mehlhorn, disti- 
chon in exordio pariterque in fine segregans, sex strophas quater- 
norum versuum discripsit, ut post v.922 versus interceptus sit. — V. 1. 
fA«gol míousv Stephanus, cf. v. 26, cod. 4uxgóv zí(ousv. — V. 83. igsv- 
esr», Rose Zgevosviv. — V. 4. 0a, fort. 04cg. — V. 5. óuóroogov 
lr c cod. óuórgozov. — "Eoorov Rose, cod. Zgó, legebatur "Egor:. 
— V. 8. y&gic, perperam Barnes zco:g v', numeri lex neglecta non 
magis offendit quam v. 5 aliisque locis. — V. 9. duzrevsrot, Hermann 
cuzoev$0ero. — V. il. mop cod., sed supra zóuc. Non recte Rose 
locum ita refinxit zó uiv ovv móu' dv wtQ«cQ9iv &maiol qfgoci zaiDss, 
Tór  &xog mígsvys. — V. 14. &veuoroóqo cod. supra, dvsuorogozo infra, 
Faber &veuooroóqo, Brunck dubitanter dvsuorgeqsi. — V. 15. zmóue« 
vulgo, zóu« cod. — V. 16. zàg à ggovríóag cod., Hermann z« à? 
qoovríóog. — V. 17 et 18 in codice iterantur. — V. 17. ró addidit 
Fabri filia, in cod. deest. — V. 18. óóvvouévo Aemil Portus, cod. 
óÀvoousvog, Stephanus óóvoouévo. — V. 22. Barnes post hunc versum 
inseruit quem ipse composuit: uér& rà» xaAióv ignev, sed fortasse 
potius v, 23 aliena manu est adiectus. 

37. Cod. add. in marg. &444o. — V. 2. zogtvr&v cod. supra, infra 
qoQevrqv. — V. 3. dv à' 0 y£oov, Stephanus y£oov à' Orav, Rose dv 
à' oov y£gov. 


Qc ME ma n 
aL DRE 
MU II ne 


320 . POETAE MELICI. 


38. [24.] 
AAAO EIZX EATTON. 


'"Exttó: fooróg évvy9qv 5 uéütré us qoovríóüss* 


fiovov voíBov ó0ssw, uuüév uou xel vutv £oro. 
qoóvov &yvov, 0v zagi4- zglv iui q9«65 vO TÉAog, 
9Sov' mE, ysÀ«00, y0QtUOQ 
ov Ó' £yo Ógcusiv, ovx ueri TOU x«AoD /vatov. 
| oíó«. 
39. 1065 
LI TOT ATTOT EIX TO EAP HTOI KAAOKEPIN. d 
Tí xaAóv $ovi BeOitaw, 5 xAjuc v0 Béxystov (Ostv, 
Oz0v AsuuQveo xOouoGiv, qUzxóo v& zér«A« ÓUvat, 
Ozov AemvQv mOvrcTQv &zxaAmv zeióa xevfyov, 
&vezxvst Zégvooe «vomv, Kzow OAqv zv£ovoav. 
40. [42] 
TOT ATTOT EPOTIKON 94,4APION. | 
IIo9éc uiv zivocov quAé£o 0', Orav égnjfov 
quAoza(yuovos qogztag* uer Gvuzórov Avg(Go: 


38. V. i. irógy9qv, cod. cvj95v, unde Stephanus Zvéymv, sed 
correctorem évs?y95v substituisse vidit Rose; eadem scripturae varie- 


ias reperitur supra 10, 5. — V. 3. Zyvov, cod. &yvov. — 0v z«rjASov, 
Barnes 0g z«gAQsv. — V.5.gu£0trí us, versificator us9ísrí us videtur 
scripsisse, cod. us9évs us. — V. 6. fero, cod. infra £ero. In margine 
hic et v. 9 comparet x t 


39. Ininscriptione recte cod. scripturam 7/zor »«4o"^ expedivit Rose, 
xcÀoxégur i. e. xoAoxoíQiov revocaus, cf. indicem Anacreonteorum Bar- 
berinum infra p. 341. — V. 1 cod. rl xc«4óv, (corr. óv) scri, unde 
vulgo zi, quod vel ab hac semibarbara cantilena abhorret. Fortasse 
scribendum cl xceAóv ioc 7 («ó/tsw, quemadmodum in interrogando 
passim infertur 7j, quamvis neque &44o neque comparativus praecesserit: 
nisi forte gravius latet mendum, nam veris mentionem desideramus 
velut: Zov' £og, £cvi fao(fsw, Barnes z£ ucAAiov. — V. 5 cod. xA5j- 


poo Bogetov siósiv, correxit Stephanus, ac suspicor eum, qui supra ; 
adscripsit sióe/v potius, quam $f«xystov corrigere voluisse. — V. 6. 
zíreÀo, versificator fortasse scripserat zérgAe, quam formam novicii 
poetae norunt, cf. Lucian. Tragodopod. 48 &zeAors xou mevrjioug. — V. 3. 
xaríryov, Fischer xer£ysw, Pauw gemeAQ]v m. xevéycw; at nominativum 
participii vel in probo scriptore, nedum in hoc-proletario poeta feren- 
dum censeo, velut est in versu, quo grammatici utuntur ut exemplo 
cyQuerog coAowxogorovg, E&óv woOtvO0sw cnv fogouérvq» fyov (Schol. 
Eurip. Phoen. 481). - 


, b 
40. V. 1. zo9£co uiv, cod. zotéousv. — V. 3. 0rav, cod. ov^ &v, 


ANACREONTEA. 921 


6 Gregavíoxovg 0 vexívbev quAoAot0ógoio yAdOTTQS 
xporáqoiw &uqurAé£&ag qgeoyo BéAsuva xag: 
uerà mzeoüévov cOUpsv órvyéo qyeg m«oo(vovsg. 
quAéc uAwGTA mivrOv. zoAvxopovg xer& O«ivag 
[pO9Ovov o)x oi)  Zuóv 15 veotüqAécww Gua xovgcuc 

1709.] vz0 f«ofíro yogsóov 

10 g90vov ovx oi0« Ocixróv. Bíov Tjóvyov qsgoíunv. 

41. [6.] 


AAAO EPOTIKON Q944APION. 


. Eregvovs uiv xgoráqow — 5 xevaxíaco(t Boéuovrag 1066 
uv zÀox&uou qégovcoc 9vg- 
óo0ívovg GvvaguóGavvsg - Govg 
ustócuev flot ysAdvreg. qAi0avócqvoog. q0gsvst. 
vzo fe«ofívo Ói xovgc &fooyeírag à Gu xovoog 


Hermann ózórav, multo deterius Valperga Ove» ;', possis guiío 9' 
Qü&v ... Avolft,v suspicari-— V. 9. cancellis saepsi, nam suppe- 
ditat tantum scripturae diversitatem proximi versus, quae ex margine 
in ordinem recepta est, id quod aliis quoque locis animadvertere licet. 
Contra Mehlhornio v. 10 subditicius visus est. — V. 10. óe?xróv men- 
dosum, neque satisfacit Pauwii inventum ÓOwixcg». Poeta, qui per- 
vagatum óíxeióg ierw 0 qO9óvog, vóv y&o qOovovvra Óduvs, mente 
tenebat, videtur oi0' &voó5nxvqv vel eivoó5nxvqv scripsisse. Praeterea 
iustum versuum ordinem turbatum esse existimo, quem commode in 
hunc modum restitueris: p9óvov ovx oiüc Ócixviv: ovvyéo ucyog zogot- 
vovg' qiioloidógoto «14. Constat hoc carmen ex quatuor quaternorum 
versuum strophis, quemadmodum etiam Mehlhorn diseripsit. — V. 11. 
qiÀoiot0ógoro Stephanus, cod. qiióAoi00gotct. — V. 12. gpevyo Stepha- 
nus, Fpvyov Rose, cod. £gsvys. Haud scio an verba gevyo et ovvy£o 
alieno loco legantur, ut poeta scripserit ervy £o (fAeuvo woqc* pevyo 
(vel Zpvyov) ud yag moegoívovc. — «cq Valckenaer, cod. xovq«. — 


v 

V. 18. ecvyéo, cod. evvyso. — V. 15. veodniécw Mehlhorn, cod. vso- 
$9qAeicw, Barnes vsotaAíc . Solutae longae syllabae exempla cum in 
his cantilenis passim reperiuntur, tum ap. Lucianum Tragod. 31 dov- 
yse Pvüsov Oivieymnv, 34 Dovy(ov xav' ógse TuoLov, et praeterea 43 
zo0rCGig Fegog iv dQgeig, ubi fort. Zugog zooreig iv dooig traiicere 
praestat: sed in Anacreonteis eiusmodi licentia, velut 429, 5 zívousv 
&Qoc ysióvttc, non est offensioni. — V. 17. gsgo/uxv scripsi, cod. g£- 
oouev, Pauw qé£pgouun. 

Al. V. 3. ueQvousv Arnaldus, cod. usQvousv. Post hunc v. Mehl- 
horn, qui hoc carmen in tres strophas quaternorum versuum discripsit, 
versum excidisse suspicatur. — V. 4 "m X0vooa. — V. 5. xaraxíccotct 
Stephanus, cod. «er& *ccoíc. — ofuovrag, fort. Bovovvag. — V. 7T. 
100£5:1, cod. supra yoos?y, quod non debebat Hose recipere, qui ad 
eundem modum etiam d&94975 scripsit, deceptus v. 3 ued9veusv, id quod 
etiam correctorem induxit, quem v.'3 coniunctivum repperisse certum. 
— V. 8. áfgoyaírag à' uc xovgog Stephanus, cod. dfgoyaira, à Gc 

PomrAZ Lyz. III. 21 





322 POETAE MELICI. 


Groudcov &ÓUv zvsóvrov uevà vOU x«ÀoD vaíov 
10 zgoyécv Aíyswuv óugniv x«i vig x«Age Kwvou5oue 

xov& zw«xvíócv d9UQget. 15 róv Ém$gerov ysgciote 

0 0' "Egcg Ó govcoya(vog xGpuov uérsuG. qoíocn. 

42. [5.] 
AAA4O OMOIS9,Zi 9VLA4APION. 

Tó óó0ov vó vàv 'Eogócrov Qó0ov, à z«ig 0 Kv91one 

w&ousv Zovoco' 10 GrégeveL xcAovg (oUvAoUG 

T0 000v vÓ xcAA(QvAAov XagírsGG. Gvyyogsvav. 

xgordüqoicuw &ouocevteg Gréiov oov ue, xcl Avoítov 
5 zívousv &fo& ysiowreg. ztx9& Gotg, Zl.óvvGe, G1xois, 

9ó0ov, à gígiovov &v9og, uevà xovoue Be?9vxóAmov 

000ov si«gos uéAqu«, 15 QoOívoucu ovegavíaxoug 

[ó00« x«l 95otci vsgmvá:] zemvxcGuévog qyogeuco. 


xov90t. Librario pluralem  inferenti fraudi fuit versificatoris infantia, 
qui satis inepte eroucvov et z5xv(ócov pluraliter extulit. — V. 10 et 
11 in cod. et vulgo inverso ordine leguntur, quos traieci, ut libra- 
riorum, non scriptoris errorem tollerem. — zgogéov . . d9vgsi scri- 


e 
psi, cod. zoogyésw et &9490:,», Stephanus d$vo9cv zgoyée, edidit, sed 
illam quoque scripturam agnovit. — e«z& zwxríóov, requiro o7:0 ., 
cf: h. Hom, in Panem 15 Oovóxov xo guovcav c9v9ov. Fort. usc& 
scribendum. — V. 12 cod. yovcoycvog, qua ambiguitate prosodiae non 
utar ad aeolicam formam revocandam. — V. 14. xol, Baxter uerd, 
quod cum alii, tum nuper Rose probaverunt. — XKv$75ons Stephanus, 


cod. «v9sosíeg. Totum versum Mehlhorn probabiliter censet subditi- 
eium esse. — V. 16. uécstor Stephanus, cod. us$ noi. 

49. Cod. in marg. s/g óó0ov. —- V. 1. óóOov cod. supra, infra 
óó0mv. — V. 9. Zi0vvoo, cod. và zi0v$co, sed «à expunxit librarius. 
— V. B possis habiliore numero traiicere verba &(lo* zívousv ysiov- 
veg, Sed vide ad 40, 15, huc adde 41, 3 usQvousv &oc vysiowrec. 
— V. 6 —11 enuntiatum absolvitur compellatione, ut fib in hymnis 
apud lyricos et scenicos poetas: neque enim, quod Rosio visum est, 
continuatur v. 12 oréwov oov us, quibus verbis novum inchoatur enun- 
tiatum. — V..6. óóóov, à, Lennep vó ó60ov qéígiórov &v90oc, Bothe 
0000v qéíg. (v. — V. V. sivgog Baxter, cod. £egoc. -- V. 8. Importu- 
num hoc additamentunvy, quod fortasse ex perdito rosarum encomio 
depromptum, circumseripsi. Audacter novavit Rose óó0ov, à 4soic: 
vsonvóv, supplens ovégscoO9o:. Versum subditicium esse iam Hermann 
animadvertit probante Mehlhornio, qui carmen in tres strophas quino- 
rum versuum redegit. — V. 9. o Hermann, cod. ó. — V. 10. ««Aovc 
lovAovg Pauw, cod. xoAoig (ovAoig. — V. 12. er£wov o)v pus xol cod., 
Mehlhorn cz£wov us xol, Rose cvrégs vOv.ws, xai Avgífo, hoc versu 
terminans superius enuntiatum. — Avo/fov Pauw, cod. Avoífo, Fischer 
AvoíÉo. — V. 18. zhióvvce, Hermann zfsóvvos, qua forma Teius poeta 
usus est, non novicii versificatores. 





VEMM Wu X3 


ANACREONTEA, 9323 
43. [25.] 
TOT ATTOT EI£Z OINON 944APION, 
"Orev mío róv oivov, ví Tóv fíov zAavOuci; 
eUOovou «i uéguuvat. zícyuev oov vóv oivov, 1066 
Tí uot yócv, Tí uot ztóvov, vOv TOU x«AOUO Zvaíov' 
Tí uot uéAet ueguuvOv ; G)v và 0b zívew qug 
6 Üavsiv ue Ost, x&v yu] 10 e000vow c uéguuvau. 
9éAo* 
A4. [31] 
EIZX TO EAP. 
"Iós zóg £wgog q«vévrog . — v& foovov Ó' &A«uvev 
Xáguwreg ó00« fpvovo: égya 
| iüs mdg xÜu« Q«À&oong —— 10 [x«gzoict yate zxooxozret.] 
&zaADvera, yaAQvg x«gmóg éAcíXg TQOXUTTEL. 
5 is mg vioc« xoAvuDa:' Boouíov órégevau v&u« 
iüs móg yígavog óÓ0sUs. ' x«r& qvAAOv xarà xÀQva 


fagpsAdg Ó' &Amuwve Tírav x«0:Aov mnvowqes xcozóg. 
vegsAQv Gxuo xAovoUvcat 


43. Inscriptio in marg. addita. — V. 1. zío Barnes, mívo cod. — 
V. 3. ví uot yócov, cí( uot zóvov, cod. Tí pol mÓóvov, tí uot yóov, sed 
postea correctum. — V. b. Stephanus x&v uj 9io, B'aveiv [T ósi. — 
V. 6. «/ Barnes, cod. z/ à£, Rose ví à7 ffov. — V. 9. Scaliger cov 
TÓ mzusiv y&g Tug, Mehlhorn cóv rQ OL mívtww mufeg, ut versus sit 
PX qur 
-Inscriptio in margine legitur. 8d; fwoog qoevévrog, Her- 
Ks poen qde0g. — V. 2. $00« Bosove: Stephanus, cod. Besove: 
$óÓc« vitioso numero, sed librarius potius culpandus quam scriptor, 
nec magis ferendum in Luciani Tragod. 53 TÓv "Ivov ovévet Oeo oue, 
ubi constat lex carminis róv "Irvv orívsu yoóoa zfaxovotc Arc dródv 
verbis traiectis. Ceterum Hermann structurae insolentia offensus óó8ov 
fesove: scripsit improspere; si quid mutandum, malim X«oírov dó0a 
Bovovew. — V. 5. vijoce, cod. a m. pr. vijox. — V. 7. GeqeAdg seri- 
psi, legebatur dqóg, cf. Iohann. Alex. de acc. 39, 18: ate TÓ feqeloc 7Q0- 
zu gobvvópevov ÓgelAeu xol rà fegeLoc exloenna egUvecthot, eg dc 
TOU TT fa9 £g" 00 yée ioci moo TO zou; cqsAng' Ótínvvcoi Ob 
Hooótavós, Gg Ori x«r& OvvtxÓQOuTV T0 duel dg «ql évrsidg m&Qt- 
sozac0rn vÓó fagsiog. — V. 8. xÀovobvvat scripsi, legebatur Óorvovrta:. 
— V. 10 cancellis sepsi, quippe qui sit ex dittographia ortus, vulgo 
delent v. 11. — x«gzoio: corrigunt xeozoig. — V. 11. Insolens ionici 
figura v v —, fortasse scribendum diea xaomóg mooximrti, ut seri- 
ptor à corripere sit ausus. Rose gAeíeg moówvws x«ozog perperam, idem 
antea versum excidisse statuit. — V. 12 et seq. non possum expedire. 
Hermann BeoguiorQtqég vt vua quie or vit xoaríxAovov QelíQov qv- 
Qus x, Boeckh Boouíov ovéíyov v0 vue ... oragvAov TvOucs «*., 


21* 


324 - POETAE MELICI. 


45. [38.] 
EIZX EATTON. 
'"Eyó yéoov uév sip, 0 uiv 9£Aov ucysotou, 
víov zÀAt£ov Ób mívor zogéíóvo x«l weyíoto. 
xüv exon ue gogsUsuw, 10 éuol xóztAAov, à sci, 
Zeqvóv év uéGowciv peAíygovv oivov 10v 
6 uLuoUusvog gogevco. , &yxegácag qógioov. 

Gximvoov £y vOv d6xóv: éyà yígov uév suu, 1068 
ó vég9q& à' ovüév &erw. (véov zàAtov Ó zíve.) 

46. [26.] 

AAAO EIZX ÓIAOIIOTHN. 

"'Orav ó Béxyog s(oéA9q, OéAo xcAdg Gs(Óswv, 
evÓovow a6 uéguwvou 6 x.60001Tsgr)g Ó xsijuau, 
0oxà Ó' £ysw và Kgoícov. zov 0' &zevrc 9vuo. 


Mehlhorn Boouíov ozooagiv v0 v&puo, reliqua servans, nisi quod 7v91cs 
scripsit, Rose Boop4ov críqov rs v&po. — V. 18. «Aóva Stephanus, 
cod. xA1óvov. — V. 14. ;jv9Qos cod., Barnes 7916s. à 


45. Inscriptio in m. legitur. — Lachmann redegit hoe carmen in 
strophas senorum versuum, ita ut tertiae strophae primus tantum ver- 
sus supersit. — V. 3. óe565; us cod., Hermann ui» ó£y, at non solum 
Byzantini homines, sed iam Lucianus promiscue hemiambos et ioni- 
cos in eodem poemate adhibent, nec longa syllaba primore versu offen- 
dit, velut est ap. Lucianum 49 & óà óvoyouog xcv. oiwovg. — V. 4 
et 5 hue transposuit Lachmann, in cod. leguntur in fine carminis. — 
V. 6. £yo scripsi, v. 5 extremo csAs(av otwyurv addens, cod. £yev, sed 
corrector 7 expunxit, quem sequor, quamquam is necessitati cessit, quo- 
niam in cod. v. 3 praecedit, itaque etiam Stephanus et priores fyc 
probaverunt, Lachmann alii £yov tuentur. — V. 7. ó vde9n& à' ov0Év 
éct.v cod., Mehlhorn ó à' ovó£v £c9" 0 vág9n&. Commodius foret v&- 
$4& yào ovàív iorw. sed non decet ineptissimum hunc centonem ad 
artis legis examinare. — V. 9. z«o£óro *o«i cod., corrigunt zr&oscti 
ydo, ex Anacr. fr. 92. — V. 11. ueAéygovv cod., corrigunt usAuygóv: — 
V. 14. Nihil videtur deesse, nisi repetitus v. 2, quem adieci ad car- 
men redintegrandum. 


46. Cod. add. in marg. vo? «vr09 sig quiomórqv. — V. 1. Orav 
ó Béxyoge sícíA8q cod., Scaliger Ova» sig us Béüxyog £495, Barnes Ov 
sis us Bé&wyog &À9g, Bothe ó Bd»yog Otov icé49g, Hermann Ovav Bdx- 
xos icíA9:5, possis Órav sícíA8s u' ó Bdwyog, sed taedet his nugis 
perpoliendis operam navare. — V. 3. 9oxóà cod., quod revocavi, termi- 
nans hoe versu enuntiatum. Stephanus, qui v. sequentem adiunxit, 
9oxóv scripsit, non recte. —. V. 4 et 5 fortasse sic refingendi sunt: 9éAc 


IST xt! 
, TP. T 
et ^ 


ANACREONTEA. 325 
NE C IL s ueQvovra ydo us xeiótat 
omAi£ iyà Ób mívo. 10 zoÀv xgsiGGov 17) 9avóvra. 


qége uou xUmsAAov, à zai" 


41. [32.] 
TOT ATTOT EIZX AIONTZON, HT'OTN EIZ OINON. 
To? zfióg 0 zig ó Báxyos, &yo Óé v. xol vsomvóv 
ó AvGígoov ó A4vaiog, 0 rüg u£0ag égencrág 
Or«v &(g poéveg vàg dudg uev xoórov, uev gQOGg 
e(G£A9 d usÜvOoras, végzeL ue x&qoodíra, 
5 OiÓcOxeL u& xogeUe. 10 xol m&Aw 9640 yogsiew. 
48. [39.] 
EIE ETMIIOXION TOT ATTOT. 
"Ov éyà mío vOv oivov, Or £yà mío vOv oivov, 1069 
rór duóv qrog (avOcv . | 5 &mogíuvovve. uéguwveu 
eor TM Wege zoÀvggóvriÓég vs flovAat 
Avyatvew. üoyevau Mov6ag. ég &AixvUmOUG Cara. 
x«Aovc deíÓsiv, wicooortQro T& wtioU9«:. — Ante v. 7 unum 


alterumve versum intercidisse planum est, velut usAíyoovv oivov T7Ó09v 
Oni: iyà Ob mívo, si licet versum prioris carminis (45, 11) asciscere. 
— V.6—10 Hermann novi carminis initium esse censet, sed licuit ver- 
sificatori amplificandi centonis gratia subiungere. 


47. Inscriptio in m. addita. Mehlhorn duas strophas quinorum 
versuum discripsit. — V. 9. U Aveiog cod., Barnes articulum abiecit. 
2C, 8. Ovav eig qo£vac vg £u&s cod., Barnes órev gof£vag y' dg 

$, Baxter 6 Or&Y qoévag T&G &udg, possis, si operae pretium, Orc» 
ox qoéveg y^ éc£A99 | v&c fudg à 0 p. — V. 4. ue) vOdrrerg cod. ex corr., 
fuit ue9vàóra. — V. 5. àiódexst ue cod., Mehlhorn ó:ócoxouct. — V. 6. 
£yo, Rose 5yó divinavit. — ó£ ri xol cod., Stephanus óà x«í vw. — 

. 8 Mehlhorn ad praegressa refert. — Uer cod. ex corr., fuit neQ^. 
— V. 9. u£ »dqgodíca cod., Mehlhorn xa u^ "4gooóíro. — V. 10. zéAuv 
cod., Barnes z«4t, Heinsius xoi delet, 


48. V. 2. vóv* tuóv scripsi, cod. róre uév, Brunck vóvr! éus9 (av- 
9iv jrog, Rose róre gk ersus numero subvenias scribendo- dus? 
vel Zusi^, quamquam P e elisione adhuc est sub iudice lis, cf. Schnei- 
der ad Callim. fr. 131, ubi me quidem iudice non se^ à vel cs9 xal 
legendum, sed molle» 6ij6; à ueiw, quAoÉs(voto xoAs uvnoóusge:- 
Évrov yào imavAwv fcxsv Gmzacw: de industria enim poeta tugurii 
tantum hospitalis mentionem fecit, — V. 3 Avyaívew dgyevot Mos 
Hermanno ibrarii supplementum esse videtur, Moebius A/y« n 
oyeT atveiv, Mehlhorn duorum versuum reliquias esse existimat . 
Mobsag . . &ogerat Auyattvetw, ego versum Mii yo esse indicavi. — 
V. 5. dzogíztovrai, cod. &mógímvevroa, — V. 7. ég Stephanus, cod, 


326 POETAE MELICI. 


Or é£yQ mío vÓv oivov, Ó£uug, (yx&Acug 0t xovgqv 
Avcuxaiyucov vóve Béáxyoc xoréyov Kómow asíóo. 

10 zoAvevOéccw u' iv aUoeig 20 Ov éyà mío rÓv oivov, 
Qovézu ué)y yavoloag. vx xvgroig OL xvz£AAOug 
Or yo mío vOv oivov, vóv duóv vóov &zÀo6«c 
Greg vovg &v9e6, zÀA&&ae, 9uk6gp vígmouc. xovgov. 
éxwe(g ve v x«guvo, Or éyà mío vOv oivov, 
15 fiórov ucAzo yeA«vqv. 35 v0UTO uoL uóvov ró xégos, 
Or éyO mío vOv oivov, 0 vr éyo Aefov c&zoíco: 
uvgo soos réyEac vó B'aveiv yàg ucvà z«vrov. 
49. [34.] 

EIZ KOPHN TOT ATTOT. 
Mh us pUyns 0goGc 5 ó00oc vi Ov. 
v&v zoAuxv £Ostgav: Ogn x&v GrtQvoiGur 
uuÓ' Or. Gol zágsoviv OzOg zQ£zméi. và A&Uxc 
M , ET e [D 4 ,p5 , , 
&v90g &xuotov Tog, 0000tg xgív' &uzAaxévra. 
50. [36.] 
TOT ATTOT EIZ TO ANETA&Z ZHN. 
Tí us tovg vóuove Oi0d- x«l óqvóoov &viyxag; 
Gx&Lg ví Ó£ uou, Aóyov vocobcov, 
tig. — V. 9. Avcewmraíypv de vitio suspectum, sed nescias, utrum 
qiuiozeíyuov an cum Piersono Avcurquov sit scribendum. —  TOTE 
Stephanus, cod. ovs uo: et in m. x. — V. 10. w recte addidit 
Stephanus, cod. om., sed cf. v. 9. —  e$go:c, Salmasius óigauc. —. 
V. 14. ve scripsi, cod. corr. ói, fuit Óóà x«g. — V. 15. fróvov péAzo, 
Barnes uíAmo (Móvrov, Valperga ucAmo (Mov. — V. 18. ay éetg Ste- 
phanus, cod. cyxdAog. — V. 91. 22 aperte mendosi fortasse in hunc 


modum hemistichiis traiectis procurandi: vóv fuóv vóov wvztAioug 
vx6 vt 49QÓTOLg &zÀccocg. Nihil profecerunt eritici, qui vitium gra- 
vissimum non attigerunt, velut Hose Scripsit 70 xvoroic ó9 *., 
Brunck $zó xXvToLot , Barnes zt0wUQTOLGL , Hermann ozoxvorod eic 
xvm EALOLG, 10v iuóv vóov à* &mdscag. — V. 23. TÉQztOMUL X0UQOV, Pauw 
cíomou. éraíoov , Barnes $u&co yéyn$a xoógov. —. V. 25. T0UTÓ ot, 
Stephanus ,160s uoL, alii ,700" "duoc. — uóvov Barnes, cod. uóvo. — 
V. 26. 0 v scripsi, i.e. à v, cod. zo? v', Stephanus zó0'. — V. 27. 


Ósi 
y&g, cod. y&o . uera. ue ens videtur uezà zvvov yào 9«vsiv Osi. 


49. V. 2. £9eigov, cod. af igo. — V. 4. B. &v9oc dxpetov 1j c6, 
coo Tue 8160y scripsi, cod. d. &. r&g duae: óÀga cà qéAvQot TOT TT 
Antea edidi d. «. ,Tép& 9óo«, ql, ói)cy. Stephanus viue qiivoo 
9uEge, Hermann &v$&'os ex uotov, S iu&g ódge Óidog. — V. 6. udv 
Stephanus, cod. x&v iy. — V. 8. óó0o0ig Stephanus, cod. óoídüoi:g. — 
«oiv £umioxévea, correxi codicis lectionem xoíra zA«xévra ascita 
praep. év ex v. 6. 

560. Hermann duas strophas quaternorum, unam quinque versuum 








ANACREONTEA. 2321 


vOv uxjülv dpsAovvrQv; — 10 fj4A' 000g, og olvov, à 


5 uGAAov O(ümoxs zxívetv ze , 
&zcAóv zc Aveíov: 1070 — 4v wvvynv uov xgoGov. 

. u&AAov Ó(üucxs mo(tsuv Boc? wi) £Ovve xaADzT&g* 
uer& yovono qoooírqe. 0 9«vov o)x &m$vyust. 
zoÀwxd Grépover xav: 

51. [54.] 
AAAO EI EATTON OMOIQ9.Z. 
"Ov éyo véov 6' óu(Ao víog iv véoig qogsvoo. 
éG0gÀ, zgsórwv Tja Zovveíns Óé uoí vig 
vór6 Ow, vÓv ég yogeíqv ^ 10 gegévo óoUv &z' OzoóQns, 
0 yégov éyà mvegoUuon. Üv' ig yégovrog &Axxv 

5 zteguuévouot, Kvfhjfa- 0sÓewxóros uiv símsiv, 
zag&óog: 9£Ac orígeo9 au 0s0eqxórog Ób mív&w, 
z0À.0v OL ymoag éxóvg qeoiévrvog Ób wowmüva. 

constituit. — V. 4. v«/ àé uo, Brunck zí à' uoi, — V. 4 cod. óge- 

Aoovrov. — V. 6. zxógc Barnes, zópc cod. — V. 9. erégovor «cav 
cod., Barnes x&g« eríqovoiw. — V. 10. Q&A" 00oo, Óóg oivov Bothe, 


cod. àóg 93m, B«A (i. e. BAdw) oivov. Immutavit versificator Anacr. 
fr. 63, 1 qég' vóco, q£g' oivov, à zoi. — V. 11 in hunc modum cor- 
rigendus vz7zv uí)15 xc«oocov, Barnes wvgnv Óé uoi «, Hermann 
Tv "vynv us *. — V. 12. xcAvzTtig, malim »«Avows:gc. Librarius, 
qui huic versui addidit 2X, versui 13 tres asteriscos subiecit. 


51. In m. &441o. Mehlhorn tres strophas quinorum versuum di- 
stinxit, versum post v. 13 interceptum esse ratus. — V. 1. véov c 
Ou(Ao $cogÀ scripsi, cod. cs (delevit corr. x véow Oóu/Aovrv (in m. -) 
GOoQÀv x zgsOTiww (in m.:). Antea véowg o6' ÓpuAsiv edidi, Stephanus 
víov OpiLov icogó, cum véoig óp/Aovv £cogóv edidisset, Baxter véoig 
0p $cogóv, Mehlhorn cs víow OpuAsiv cogo, ipse repudians, quod 
dubitanter proprosuit ópiAo)vr'. — fc cod., non Zx«. — V. 8. à; 
Stephanus, cod. ó£. — V. 5. meguuovoue, Salmasius, id quod Cybebae 


Q o 8 Q/ : : 
mentio flagitat, v. 14 commendat; cod. méQuuéLvOv p& etin m. x £* (£riveu), 


correctio zr«geuévo sive zeocuívov inepta. Propius Salmasiano in- 
vento a cod. scriptura abest quod ego conieci zsgíumvorv ue, Kvfffa, 
sed compositorum aor. fujve inusitatus. Stephanus meg uot véo cvv- 
5B«, Moebius zsoé(uswov ov» ge xovg. — V. 6. zc«giOog de vitio 
,Suspectum, sed emendatio incerta, Stephanus $ó« óóg, Cybelae vero 
sacris violae magis quam rosae conveniunt. — V. 7. ixó$g lenem cer- 
tamque medelam adhibui, cod. £x&g (corr. del. acc.). Arnaldus, ut 
numeri legem servaret, verba traiecit zo4i0v à" £«&g v0 yrocc. — V. 9. 
zhovvoíne Stephanus, cod. Oiovvaío:g. — V. 10. Go?» Pauw, cod. supra 
(oov, infra doiàv, unde Baxter alii do&v vel Qorjv dz^ ómaQne, fortasse 
recte. — V. 11 cod. iàgi. — "V. 14 cod. suprà yegiévvog et in m. x 
— ói, Brunck vs. - 


328 POETAE MELICI, 


52. [35.] 
EIZ ETPOIIHN. 


'O v«bgog ovv0g, à zai, véuvsu, 0$ xÜOuc yuAatg* 
ZsUc uou Óoxst vig &ivou* otx &v ói vaUgog GAAog - 
qéos. y&o Cugl volrotg & cy£Aqgg dAacO sg 
ZiÓ0ovíav yvvaixa: &mAsvos viv 9iAuccev,. 
5 zsgG Ób zÓvvov sUQUv, 10 & qw] uóvog éxsivog. 
58. [59.] . 1071 
EIX POAON. 


ZXxegevQqógov pev dooe uéAoua, 000v végsuvov 


52. Inscriptio legitur in margine. — Tribus strophis quaternorum 
versuum carmen constare videtur Mehlhornio, qui tertiam stropham 
mutilatam esse censet. — V. 2. Stephanus disposuit verba, cod. óoxsé 
vig sivo uot Zsog. — V. 4. 2iÓovíov, cod. supra cuoviov, unde Her- 
manno Zióorón»v placuit. — V. 5. wso& ób Stephanus, cod. zoo . Ó2, 
sed supra 87. — V. 6. véuvst ài, malim vs. — V. T. ojx dv Stepha- 
nus, cod. o?xav 00y. — V. 8. éAeo9 e (c, haud scio an Ave cO elg sit 
praeoptandum. —- V. 10. uóvog, Stephanus uóvog y', fort. uoOvog scri- 
bendum. 


53. Cod. s/c vó Qó0ov, sed in m. s/c QóOov. — Antea auctore 
Mehlhornio à priore carminis parte (v. 1— 19) separavi posteriorem 
(v.30—43), ratus duo eiusdem argumenti poemata ut fit in hac sylloge 
continuo se excepisse ac postea in unum coaluisse. Ac reapse im co- 
dice Palatino, ubi clausulae earminum fere asterisco insigniuntur, com- 
paret 2« additus versui 20, sed quod eadem nota etiam ante v. 30 ad- 
scripta est, rursus huic indicio auctoritatem videtur derogare. Nunc 
ilam opinionem abieci: tanta enim est similitudo utriusque partis, ut 
omnia eiüsdem poetae esse consentaneum sit: parum autem verisimile 
eundem versificatorem bis idem plane argumentum tractavisse. Multo. 
gravius hoc est, quod priore quidem parte propositum commode ab- 
solvi videtur, non item posteriore: inprimis offendit v. 24 ró0s, cum 
non praecesserit óó9o», sed foris nomen solis compositis vocabulis 
$0000 «vios, QoÓom5Qysse, QoO0yoovc v. 20 seq. sit indicatum. A car- 
minis exordio molestae hae ambages abhorrent, decebat poetam plane 
carminis consilium. profiteri. Sim perpetuum est carmen, desideraveris - 
aegre continuam seriem sensorum .et aequabile orationis flumen; nam 
caesim et intervallis argumentum explicatur. Scilicet carmen non est 
continuum, sed alternis vicibus. cantatur, id quod iam Daeieria per- 
spexit: v. 3 quamvis corrupto ipse poeta id professus erat. Constat 
carmen, si à prooemio (v. 1—3) discesseris, strophis inaequalibus quai- 
tuor, quas intervalla manifesta segregant, fuitque in archetypo. singu- 
lis strophis asterisecus additus, quam notam duobus locis etiam. nunc 
cod. Pal. servavit. 

V. 1. ozegovrgógov Stephanus, cod. Gzequrmgógo. — V. 2. uélo- 
uc, cod. supra péLzoue. Eadem scripturae varietas deprehenditur 
in Anaer. fr. 65, quod hic. versificator imitatus est: TOP, "Eoore ydo 
zóv àloóv uLopon Bovovzo pívooig zoAvavS fuoi ce(üsw* 00s yàg Qedv 


ANACREONTEA. | 329 
MESES C. T ERITRD, yÀvxvi à' «9 Aeflóvra 944 
bv 0^, £&eug, Ge uéAmOv. T6LV 
Tóàs y&g. 9eOv Gua, uxAexevG. ysool xoUqeg 
5 vó0e xal figoràv vÓ joue, 15 zooocyeww v' "Egorog &v-. 
Xdguotv v' &yaAw. v dgeug, fog. 
zoAvavOétov T! Egovov Té 0$ gà; ví 0 àv và 
àgoodíc.óv v' &9vgua. TéQzivÓv 
vÓÓs x«l uéAque woSoig, SeA(xLG v6 xdv vguzíteug 
10 yagíev qvróv ve Movoóv' Zhovveícug 9" éograig 
yÀvxv x«l zto.oDvro zieigev Ocya oU Qó00v yévow. &v; 


&v dxcvO(ívoug &vagmoig: ^ 90 'PodoÓcxrvAog uiv "Hoc, 
$odomQyseg 0b NUyugau, 


dvvocrQe, 00s xol gooro?g Oopcfs., ubi etiam u£Azouot d(ov est tra- 
ditum, — cé£gswov Salmasius, quam formam regeivóvegog satis tuetur, 
cod. zseguvóv, neque vero regeuwwóv scribendum, nam haee prosodia est 
paronymorum, ut é4suvóg, oxovswwóg. Stephanus $s9ivóv, Barnes 9- 
osi0v. Post h. v. alius intercidit, qui haud dubie vocabulo &sí/üsuv 
lerminabatur, ut est in Anacr. fr. 65; nam v. 3, quem solent huic 
adiungere, omnino est separandus, — V. 3. oov Ó', &voiQ , Gebe u£A- 
zov scripsi, sive uoAz; malis, vult poeta sodalem cantus partici- 
pem ,esse et hortatur, ut secum rosae laudes versibus celebret, hoc 
enim est d&éÉew, quod non sunt assecuti critici, qui hoc verbum 
tuiti sunt; cod. ov» zsvoige? «bát! uéAmsww vel u£Amqv. Scaliger 


-evvérao", Gre ufAmsuv (Heinsius guoAz5v), Barnes c)v, froiw', Gcít 


polz5v, Arnaldus e? à' £z. d. ufAmzsw, Vuentes illi quidem v. 2 u£4- 
zouet, contra Hermann uéAouer ... ovvértatQov 0É) ufAmsw, quod se- 
euti sunt Mehlhorn et Hose, nisi quod vitioso numero cvréraetoor vel 
cov fraíon scripserunt. -— V. 4 cod. zó ài, — V. 5. có z&gu« Stepha- 


n 
nus, cod. y«ou«, sed correctio in m. non extat. "Valde frequentant 
hi versificatores articulum, itaque Salmasii correctio zconyu« spernenda. 
Bothe longe melius fjgoroio: y&ouc. — V. 6. iv dgeig, Rose évogo:g. 
— VW. 7. v' addidi, vulgo deest. — V. 10. qvróv rs, conieci zr; — 
V. 11. zoi0bvro, cod. supra «, haud dubie etiam zoio?vvr: (ut vulgo) 
legebatur. — Post v. 12 deesse versum notavi, possis locum redinte- 
grare adscribens v. 16 zgoc«ysiw £gorog &v6oc. — V. 18. Ae(óvre cod. 
(qui praeterea OdAzmv), vulgo àeóvr. — V. 14. xoóge:c, Mehlhorn 
xovgo. — V. 15. zooccysww v' Medenbach, cod. zooccyovr', unde vulgo 
zooccyovi'. Sed vide supra ad v. 12. — V. 16. «( à gà; ví 0" àv 


x 
ró rsQmvóv refinxi ut potui eod. scripturam o6g0gà ró Ó' avrà r&g- 
zvó» (in m. £-« i e. fare). Alii aliter difficultates expedire conati 
sunt, Aemil Portus zó cogo (Barnes óg copo, Bothe &c60go) r0" 
«9:0 v. Mehlhorn xol vrQ coqó tí rsQzmvóv, Hermann oxvgo fori à' 
«r8 T. — V. 17. xv scripsi, legebatur xo, Rose novum exorsus enun- 
liatum c/ xà» scripsit. — V. 18. 9", cod. ut solet z'. — V. 19. óéga - 
vov $ó9ov Mehlhorn, cod. z/ à? Ó/g« vo? $., Stephanus audacter nova- 
vit z( à' &vev óó0ov. Mihi videtur versus interceptus esse: c/ ó? 


-wv-wv--, Ü0fya v. e. — V. 20—23. Rose non recte censuit post v. 15 


9330 i POETAE MELICI. 
ó000q9ovc 0i xdggoO(ír« z0ÀsuÓxAovOov T AQnvqv 
zg& vOv Gopov xc«Asirat. xogvgis éóci&ev Ó Zee, 
v00r x«l vocoboiv &Qxsi, 35 qofleg&v 9é«v Ohsuzo, 

25 vÓ00& xol vexgolig CuUvet, vore x«l QóÓcv cyqróv 
vÓÓ0s xal yoóvov fuco: véov égvog mwv9wu6s y9ov, 
q«oíev óoÓcov Ói y5üoa«c z0AvOa(Ó«Aov AÓycuue* 1072 
veoTqvog £Gyev OÓwaQv. poxéocov 9er Ó' Ouorov 

Qégs Ó5y gvew Aéyousv: 40 óó0ov cg yévowo, véxraQ 

30 y«gozo Or £x O«Adcons imvéy&ag tvéOwuAsv 
0e0goccuévqv. KvOsoqv &yéoco yov. i& &x&v6us 
&Aóysvos móvrog d990, qvróv &ufoorov Zvetog. 

54. [50] 
EIZ A4IONTZON. 
'O vóv £v zóvoug vagi) 5 &zcÀov fgorotc. qíAvoov 
véov iv mó90ig ivaofij, zó9ov &orovov xouítov, 
x«AÓv év zOTOig yogsvvaQv yóvov &uzéAov, vóv oivov 
vceA£ov $u0g xaviAOcv, él xAqudvov Ózoous 
00 
collocandos. — V. 24. vocovcw, cod. vovcoiciv SK unde aliis v6cot- 


cw placuit. — N. 27. 9i, fort. có legendum. — V. 29. gc, cod. supra 
viv, i. e. gvijv, quod 'reprobandum. — V. 32. Hióysves Rose, lege- 
batur éAógysve. — V. 84. £üsiÉev OÓ Zs$g cod. supra, &Ocinvvsv Zee 
infra, sed offendit insolens patrii casus usus, videtur poeta &viysv scrip- 
sisse, Rose Gtíev. — V. 36. 0ó0cv Stephanus, cod. óó9ov. — V. 3T. 
ijv916s Stephanus, convenitque cod. 5»87,6e, quamquam aptius 7/v9]6$, 


quod haud raro transitivam vim asciscit. — V. 39. ópotov (cod. óuoi) 
iure restituit Rose, sed perperam hune versum cum prioribus coniun- 
xit. Stephani correctionem 0uiÀog secuti sunt editores. "Ouoiov etiam 
patrium casum asciscere testantur Priscianus alii: exempla rara sane, 
 ambigiturque passim vel de scriptura vel de explanatione, cf. Schnei- 
der ad Platon. Remp. V 472 D, neque vero haec structurae varietas 
ommino addubitanda, quam etiam alibi deprehendimus, cf. &Ósigós et 
&vtíog, nam mteiooráiouog incertae mihi videtur auctoritatis esse. — 
V. 41 cod. £miébos. — &véíO9nisv quod olim restitui Rose in cod. rep- 
perit (non &vé9misw), Stephanus cvérsiev scripsit. — V. 48. /vaiog 
Rose emendavit, cod. 4v«eío, supra ov. 


54. Cod. in m. addit &441o. — V. 1. 2 interpunctionem correxi, 
legebatur &re191] véov, &y z. — Cod. véov, supra véov. — V. 6. nógov, 
Stephanus zóT0v, sed etiam proximum. voc. suspectum, conieci mócov 
Gp ooro». cg iteratur in eod. — V. 8. inl xinudvov ó7t. G0 Qcttg 
memsÓpuévov qvA&rrov scripsi, legebatur memsünuévov oz pote Ez xAn- 
uéTov pvÀdvror, unde Barnes zezsÓquévov y' correxit, idem gvidz- 





ANACREONTEA. 331 


memtÓüquévov gvAcrvOYV, «voco. Ócuag Oencóv, 


10 (v', 0rav véuo0t fórgvv, &voco. yÀvxóv vc Ovuóv 
(voco. uva. mvrsg, . dg érovg qavévrog GAAov. 
55. [51.] 

à EIX AIEXKON EXONTAÀA AOPOAITHN. 

"Age rlg vrógevos móvrov, vóog ig Qeàv ép) 

&g« Tlg uevceióa réqva pexéoov qUortog &oy&v. 

dvéyeve xUua Ó(6xg; 00: veiv £Onbs yvuv&v, 

e vor iw 9eAdvcgs; 10 00« u5 9éug Ó' 0gaoO«, 
5 &g« tlg y&oate Asvxdv uóve. xÜpactv xedmEt. 

&z«AGv Uxsoüe Kümzxgw; &AeAquévQ à' om dxvG 
v&iv commendavit. — V..10. r£uoec: Sephanus, cod. z£uvooc:. — V. 12 


cod. in ras. O/nvóv, fuit 9»rvóv. — V. 14. dc £rovc, cod. Zeévove. Mihi 
scribendum videtur £c £rog i e. per annum, usque dum novus adven- 
iet. — Welckero hoe carmen antiquum et Anacreonte haud indignum 
visum est, sed novieium esse apparet, eo tantum nomine commenda- 
bile, quod translaticiae ineptiae et puerilia verborum pigmenta procul 
habentur. 

55. V. 1 cod. &o« rig, sed v. 2 recte dgo vig. — zóvvov cod. corr., 
infra zóvro. — V. 2. uovsice rígve, Rose perperam gevelg &vegve. — 
V. 4. imi vóv fq 9oÀdrrme scripsi et post v. 3 stigmen locavi, lege- 
batur ézi vóv« cvüe 9«Àdrtge versusque adhaerebat praegresso, quod 
cum plane perversum esset, Richter v. 4 subditicium esse suspi- 
catus est, Rose autem clavum clavo trudens v. 4 arcta necessitate cum 
v. 5. 6 coniungendum esse censuit. Interpretes cum usus pronominis 
Tig haud infrequens lateret, poematis sensa non sunt assecuti. Hoc 
dicit poeta: quicumque pontum in disco caelavit, ipse per maria vectus 
est, i e. imitatio ad veritatem proxime accedit. Eadem orationis forma 
iteratur proximis versibus 5 — 8, unde plane apparet me iure restituisse 
verbum necessarium £5 sive £zAs: malis. lam veteres grammatici ad- 
notant passim rig non zvoperuwxOg adhiberi, sed &o$'9ov vice (i.e. 0g 
vel ócrig) fungi, dixit de hoe usu post alios O. Schneider ad Callim. 
1 422, estque inprimis tritum plebeio et novieio sermone, ut tituli 
Asiae potissimum primoris testantur, velut rig dv zoocís: vel rig dv 
xaxóv 7QoGzOujGsL. — V. b. &o« tlg gdoaís et 6 àzaÀAkv vxto9t voca- 
bulis traiieiendis numero prospexi, legebatur &o« vig vz995 ... &za- 
A&v g&oofe. Rose scripsit doc rg à" vel rg 9^. — V. 7. vóog, Barnes 
et Bothe »6ov, qua correctione facile caremus: hoc dicit poeta: qui 
Venerém caelarit, eius animus in coelum elatus est ibique vidit prin- 
cipium generis deorum. — 4$$àv» haud cunctanter correxi cod. sceriptu- 
ram 4sovc. — dég0x cod, infra, dsg9s/g supra. — V. 8. qvoriog Her- 
mann, cod. g óotog, nisi forte gírvog praestat, etsi patrium casum voc. 
gitv credo &ucorvgov esse. Male Rose qvctv c! ig dxgav. — V.9. 00s 
veiv scripsi, legebatur ó àé ww. Sane plerumque participium subiun- 
gitur verbis Osuxvovor, zoisiv, igyefto)o:, sed licuit etiam infinitivo 
uti, quemadmodum latini dicunt Herculem conveniri fecit ab. Ulixe alia. 
Hermann 0ós u7v, Rose ó Óé vw Ofótugs. — V. 10. 0o Stephanus, 
cod. yóc«. — à' cod. supra add. — V. 12. dAeAmuévr Baxter, cod. 


332 ! POETAE MELICI. 
Bovov de, Uzso0s Asvxüg ÓLegaívero, yaAmnvag. 
&zoxÀÓyooov yaAqnveg vzio doyUoo Ó' Óyobvrat 

15 ÓcuecsiemAóovgégovoc, 1073 — iml ÓsAgio. yogsvraig 
óó910v z&gov9ev EAxa. 25 ÓoAsgóv llófog uevomo 
QoÓéov Ó' Uzsg9s uotdv "Eoosc "Iusgog ysAdwreg. 
&zxÀTo Éveg9e Ótugio q000e (y9Ucv vs xvgroc 
uéye XO ztQc Qo TÉUvL. énl xvu&vov xv(uovov 

20 uécov «vA«xog 05 Kzpoic ll«gíge vó 6d Ont, 
xgívov cg low £AvyOdv 30 Üve viQyevat yeAoGa. 


dielQuévog. sed. in m. « varietatis indicium, Stephanus &AeAmuévov. 
— m wwc& scripsi, Stephanus ém' d»«v&, cod. émevvd. — V. 13 cod. 


t 
Bovov óg et in m. -« sed varia scriptura omissa. — 4svx&g scripsi, cod. 
. Aevxdv, Stephanus Aevxóv. — V. 14. &áz«Àóyooov geÀr5vag correxi cod. 
lectionem &zeAóyoove :x moAcuoc, inm. x yeAnveg. Epitheton hoe 
Veneri, non maris tranquillitati convenit, itaque c7e4ógooov ófueg re- 
stituij quemadmodum in Anacreonteis Auxc«oóyoooc, óo007oovg leguntur. 
Praecedunt duo epitheta, subsequuntur duo nomina, quod latini poetae 
frequentant, raro admittunt graeci. Mehlhorn &zeAoyoóotg moAdueus, 
Rose dieAmuévei:g 0' im «Ova .. &moAógoows meÀduotci — V. 17 in 
m. « additum. — V. 18 cod. pr. ó5ogc. — V. 19. zoóo« (quasi prora) 
scripsi, legebatur zoór«, Rose vor« novavit. — V. 21 cod. óg et 
tiug9iv. — V. 98 cod. ex corr. Ó:sgaívero inepte. — V. 23. &oy?oo, 
quod Rose substituit &oyvoor illo non melius est, nescio an 97 ozt00- 


qv90Lg corrigendum sit. — Oyo)vro, Stephanus, cod. ógyoovroi. — 
V. 94 cod. ósigío: vulgo OsAigícw non recte. — ogsvvoig, malim o- 
psevccí, nam delphinorum choreae iterum v. 27 memorantur. — V. 26 


- Qoisgó» Iló9og usvomo "Eoog "Iusoog ysiGvrsg confidenter correxi tra- 
ditam scripturam óo4soov vóov usoózOov x14. nam asyndeton trimem- 
brem orationem testificatur, itaque tertium quoque Veneris ministrum 
Iló90v commemoratum esse certum est. Mendosum esse usoózov agno- 
verunt Barnes (OoAsool víov uércozov) et I. H. Voss (0oAsoóv vóov ue- 
vé). — V. 26."Eooc Barnes, cod. £geg. — V. 97. ve, Barnes à? prae- 
tulit. — V. 28. vró cà ózéft. probabiliter cod. lectionem zó có 
z«ífse. expedivisse mihi videor. Sane zeífew convenit, quemadmodum 
est in Titanomachia cyclica /y89sg &AAol meífovrsg vijyovro, sed struc- 
tura ze(fsw» copo praepostera, oportebat id edge ceívsi dici, cf. So- 
phocl. fr. 691 4ogüg Óà u)vOcov í(y9Ucv imsooóUt. coívovrsg ovQgoíowct 
viv xsxrnu£vqv. ltaque Homericum Ozefe: restitui, qualia adamant 
isti versificatores. Ttose correxit «vgiov& llegíne vs (fort. ex .cod.) 
GO TtOEEL. 


56. Additum in m. 4441o. Carmen hoc perperam in duas partes 
discerptum: prior pars v. 1—22 hic legitur, quam continuo excipit c. 58 
EIX OINON, tum sequitur 59 EIZ AIIOAA9,NA, quocum coaluerunt 
carminum reliquiae; quas cod. Pal. servavit: et altera quidem pars 
huius poematis v. 23—36 novissimum obtinet locum, itaque vélos rv 
"Avawo£ovrog ovuzOGuwxOv subscriptum: hos quatuordecim hemiambos 
a proximis dimetris ionicis segregandos esse manifestum: sed solus 
Barnes perspexit coniungendos esse cum c. 56, quod commode iam his 
versibus redintegratur: itaque non iam dubitavi in suum locum resti- 


"d 
ret 





ANACREONTEA. 333 


56. 
EIE XPTZON TOT ATTOT. 
'O üg«nzévag 0 xovaós, oztogpgoveiv Oi0cEn, 
Órav qyn ue xgcuxvoig 15 qvo zQoGsig 0 üguzéva, 
ÓuQvéuotg v& v&QG0lg, — gégov u£gavóoiqoovriddv, 
&sl 0, &&( ue qeUyev' — &Adv uv 6g ueünwov 
5 oU guv Óixo' ríg ycQ Avoua yfvouet vuyA&Qov. 
picoDv OéAs, vu 9uo&v; &mL.GT (mwiOTt XQUvO&, 
iy à' (pag AuxG9 eís 20 uérav ÓóAowg u& OfAysug' 
[ro Óoamére và yovoo]| qovGoO zÀ£ov và vtbQ« 
éudv qgsvàv uiv «vgcug zó9o0vg xsxAvOL aÓ&g. 
10 gégeuv éÓcxe« Abzug, GU y&g ÓÓAov, GU To. 
Avggv Ó' dAQv &s(Óc q9óvov 1015 
—égerux&g &oubdg. &gov' £)qx«g &vógdcuw: 


zAw Ó' Orav us Qvuóg 25 AUvQu Ó' GAvza zaGriÓcv 


tuere, cum antea mihi esset ultimum carmen (61): at non esse inte- 
grum poema apparet: simillima autem et maxime gemina utraque pars 
tam argumento quam sermonis proprietate, ut non sit dubium, quin 
haec in unum coniungenda sint; librarius, cum posteriorem partem 
omisisset, cognito errore in calce libri adiecit. — V. 1. 0 zovcog Bar- 
nes, cod. u' ó 4o. — V. 2. oy us Stephanus, cod. geyet us. — xgat- 
zvoig Stephanus, cod. xgewrvetc, supra o, nisi forte praestat xoeumvog 
Owgvíuowi v«gcoig. — V. 5. oU uv" Stephanus, cod. o9 pv. — V. 6. 
gicoov Dacieria, cod. uud». — T. Stephanus, cod. vo. — V. 8 can- 
cellis saepsi, Barnes à ógezév« (ità cod.) và xovco scripsit. — V. 11. 
diàv scripsi, cod. éAóv, unde f4ó» corrigunt. — V. 12 cod. igorixac 
' doi)ág, correxit Stephanus. — V. 15 cod. mgocsim 0, correxit Ste- 
phanus, zocsíms óÓg. maluit Mehlhorn. — V. 16 ita cod. men- 
dose, neque margo quidquam suppeditat praeter repetitam notam :-, 
ut fit per omnia in hoc carmine. Vulgo uéQwv uot qgovt(óov ex Da- 
cieriae invento, perperam, aliquanto melius Mehlhorn Aj9av gíoov 
uo. qQ., sed gravius vitium contraxit locus, conieci ozeoggorvsiv 0i0c£ 
&qvosc (i. e. &gevog), usd évro qoovcíóov: pégcv (i. e. ocius) zooc- 
tig! 0 0g. — V. 17. us9juov Dacieria, cod. ueQ7)uàv. — V. 18. vvyA&- 


. Li 

oc» scripsi, cod. 4egov, unde Stephanus 4«góv, Pauw A«go?, Dacieria 
9«oóv. Spondeus loco paenultimo-in hoc poemate non offendit. — 
V. 20. u&r«v scripsi, Mehlhorn udrQv, cod. uer! àv. — 4éAystc, cod. 
supra zs. Stephanus fer! àv à. u. 9éAygg. — V. 21. yovcot mÀéfov t& 


Ld A ^ ^ 
vtvo« Scripsi, cod. zi£ov yovncov vsUo«, Barnes zA£ov và vsbge yov- 
cov, Mehlhorn zàéov vw yovcov vstge, Rose mAfov tí cov v. v. — V.22 


9x 
eod. xex4e «Ósig, versum intactum reliqui, vulgo xéx4vóu &Óeig, Rose 


zó9ovg, u£uivOi, &ós., quod zósr esse voluit. Tentavi mó9ov xnsA- 
lov àvó&vs, — V. 28. Ó0Àcv et qOóvcov scripsi, cod. àóAc« et p& vor, 
Pauw óóio .. p9óvo. — 6$ roi, cod. pr. cv voi. — V. 25. 4$gx Rose, 


334 POETAE MELICI. 


quAcucTOV T& xtÜvOv « Eeívowcww 6i 0  &yguov- 

z090v xUzcAÀ« xiva. Gov 

MED UE EA OóALo:g &zí(óvoig &vOdveig: 

orav OéAne Of, psvysug: éuol 0b và Avgoxvózym 

Avouc Ó' éco &oiÓdv uovGe«uo qosolv dzoíxovg 
30 ovx Qv Aímoww vvrtóv. 35 &yavó£ag Ogívsug 


« al'yAuv ve A«uzQUvotg. « 


51. [52.] 1074 
EIZ OINON. à 
Tóv xshiewóxyoore fórovv égoróv zí9oig OpGwvrvsg 
vXÀAQotg qégovouv &vOgsc 10 véov zxt£ovra Béxyov: 
uer& ze«oO9évov im Guov: 0v Ov«v zy y&goióe, 
xcv Aqvóv Oi faAóvrse, TQouegotg zOGiv (0Q&U&L, 

5 uóvov ügGsvsg TCTOUGLUV z0Àw«e TQy«g Tuv&GGOOY. 
ovaqQvAQv, Avovreg oivov, 0 0b zeg9évov Aoynuoag 
uéya vÓóv Qt6v xgoroDvrsg 15 égovóg víog .. . . . 
émiqvíowcw | Uuvoig, SOOSCSV.V eos 


cod. ^4$oqv, deinde cod. à' XAvzc« accentu deleto, vitium haud dubie 
delitescit, conieci à' dzoive. — V. 97. wovG scripsi, nisi dori- 
cam formam iov; praetüleris, cod. xo/vs:, supra m. Dacieria x(gvy, 
Rose xí(ovg. Deinde versum vel etiam plures intercidisse significavi. 
Poeta enim zào?rov mobile ingenium reprehendit, suam constantiam 
laudat. — V. 28 cod. óràv 9:49 0i gsoyge. — V. 81— 36 adeo situ 
obruti sunt, ut non liceat medelam adhibere, neque quidquam opis at- 
tulerunt eriticorum pericula. — V. 32 cod. &»ód»$ (i. e. ut videtur «&»- 
Ócvgc) — V. 85. éyovófaó quamquam alias non legitur, alia similia 
composita, velut sóyevóne, mojvyavóne, Bovyavórngs tuentur. — Ooívtiue, 
cod. ógiveig et supra o. — Inter v. 35 et 36 insertus est alius «i'/Aavwrs 


A. *. 
Aeuzorióyev »: apparet variam scripturam v. 36 esse, quae cum olim 
in margine legeretur, postea in ordinem verborum recepta est; fortasse 
cyc«v non huius est versus, sed 35 &yovóéceg varietas. 

p 

57. Inscriptio in m. addita. — V. 1. xeAewóyoor« scripsi, cod. ue- 
Aevógooro (infra yoor«). — V. 2. qégovow Stephanus, cod. gégovres. 
— V. 4, Bothe proscripsit. — V. 5. Pauw coniecit oreqv4A5s A. oivov, 
Bothe czeqvAzv à. oivov, neutrum tradita scriptura praestantius. — 
V. 8 cod, émumv£owi, corr. Stephanus. — V. 9. égeróv displicet, fort, 
óvàóov iv zí9oi, Homericis enim verbis valde delectantur versificatores 
dimetris usi. — V. 10. ix££ovra Faber, cod. dcféovra, — V. 11. míy, 
cod. zívn vel zívgj, correctionis principem auctorem non repperi — 
V. 15 intercepta esse complura manifestum est, cum enuntiatum careat 
verbo prineipali, quod detrimentum cum non animadvertissent critici, 
lemere v. 19 tradita verba interpolaverunt. Videtur iactura in hune 
fere modum resarcienda: 





EE S ^ 
Lett 


ANACREONTEA. 335 
&zuÀAov Ofueg yvO8ticcv 20 z900órwv yéuov ycvéoQa 
/ G6xwQQv Uzsgüt QUAAOv, ó 0L u5 Aóyouws. me(Ocv 
BsBegquévgv ig vxvov. róre uj) OéAovGmv Qyxs 
0 0' £goc &og« 9éAyov pevà y&o véov 0 Báéxyog 
UIS d . . ueÜvov Grexvo mte. 
D8. 
EIZ AIIOAASXN A. 
"Av& B&ogwov Oovüco: zmoux(Aov zvtQolou uéAmcv 
&s9Aog uiv oU zQóxswv«t, 10 dvíugy GovavAog qIj. 
peAévg Ó' ÉmsGovu mawt( cv 0$ Mov6« GvyyOgeve: 
Gogígg A«yóvr  Gorov. (spóv y&g éov. Goífov 
6 éAegavrívo Ó$ zAuxvoo xvüágy Ódgvy voízovg cs. 
Auvgóv uéAog xgoaívav A«Aéo Ó' £oora Goífov, 
Qovyío óv9ug foco, 15 dvéuoALOV TÓV oiGrQov. 
&ve vig xUxvos Kavoroo G«0Qpoov y&g iov. xovga' 


dgevüg víog (moocigmsi, 
xovaAapuvst v) &£Avc9 (s. 


Novissimo loco Stephanus, ut numerum servaret, usQwcOlg substituit. 
— V. 17 manifesto laborat vitio, ambigo utrum z720£90» an oze«i« 
sit emendandum; illud, quamvis longius recedat, praeoptaverim. — 
V. 19 ita plane codex, in m. additum dcegoc: &eo«, unde suspiceris 
olim vitiose €o6cog scriptum esse, cui librarius prudenter &og« suffe- 
cit. Sed hoc quoque enuntiatum non integrum, deest versus, in quo 
erat verbum, quod desideramus. Barnes audacter haec prioribus sub- 
iungens scripsit ég Uzvov ig £oor' doge 9Aysi quod secuti sunt edi- 
tores, quos fugit sublata Cupidinis lenocinio incommode post o à? v. 14 
continuo id ipsum v. 21 iterari. —- V.20. zooóóriw Stephanus, cod. zoo- 
Oórqv. — V. 21. ze(90cv, cod. supra zíd'ov. . 


58. "Titulus in m. additus. — V. 3. £zeeri zevrl Stephanus, cod. 
émíoto (corr. ut vid. ero) mévry. — V. 4. Aagóvv d&orov Stephanus, 


[o] 

cod. 4eyeov &arov. — V. 8. Ke$oroo scripsi, legebatur Ke?oroov. — 
V. 9. zowx(Aov, Stephanus coni. zoAtoig. — V. 10. 5y5j Rose, cod. 579 
et supra 157, ego conieceran dvéuo goveviog 1zsi, Stephanus evéuov cov- 
«viov 55v. — V. 14. 4«Àéo à' Stephanus, cod. Aeiéov. — V. 15 cod. 
dvsuóltov. — V. 16. iov: xoso« Stephanus, cod. 2er! dxoscec, sed in 
m. eor d4x0v65c, in quo aliud quid delitescere videtur; neque vero 
audiendus Rose scribens sórs xovQ« To? ubv i«zéqsvys xívrQa, tunc 
omnino é£égsvys dici oportebat: praeterea foret enuntiatum ananta- 
podoton, nisi forte v. 20 seq. has vices sustinere largiaris. Offendit quod 
amplum satis prooemium subsequitur argumentum nimis in arctum con- 
tractum, nam constat 8 tantum, illud 15 versibus. Haud dubie poeta 
fabularem meinoriam et planius et plenius exposuerat; post v. 15 viden- 
tur plura intercidisse: iam Daphnes amore, quo deus ardebat, memo- 
rato fortasse haec fere sequebantur: 


M 


93236 ; POETAE MELICI. 


TO uiv iwmégevys xévvQov, xga«résuv xógqv vouítov, 

qvcsog Ó' Gusube uoognv, qAosgóv Ópézov 0$ qUAAov 

gvróv eUdaAEg 0 emjy0«. 1015. — £Qóxek veAsiv Kufjoqv. 
20 0 0? Goifog 5s, Qoifos 


B 


59, 

"Ays €9vué, mij u£unqvog vóv &oí(Óuuov ueALoTOv. 
uovíqv uavag &gíGvQv; gutAqv zgózive zOuGv, 
v0 fíAog, pígs, xgtrvvov, 10 gukAQgv Aóyov égevwQv. 
6xozóv og B«Aov caéAO12* &z0 véxroQog zOTOlO 

5 v0 Ó$ róbov "Aggo0írqs zeoowottov. Acflovree, 
&qeg, & 950Ug £víxa. qAoysgóv qvyóvrsg &6rQov 
TOÓv 4vaxgéovtt puuOD, — 0... 0. s. 


: coóqoov yo, eUre (T'eio 
ze Tis xóenc) GX0OUGEV, 
q octo. T ATHITUES poognv , 
T0 uiv iwmígsvys wA. 


nam v. 18, quem traieci, commode licet ad alienum auxilium revocare. 
c V. 17. T0 uiv Éymégevys *ÉVTQOV, Stephanum secutus sum, cod. vóv 
piv ixmégevya *tvtQ, unde Rose TOU uiv et xévvoo scribere maluit. — 
V. 18. &ueupe Stephanus, cod. &ueupa. — V. 19. imiy8n i.e. émaym 
scripsi, cod. ix^ Q$ysb d. e. Emiyet ut Stephanus edidit, Rose ézrv9ei. 
— 90. js Aemil. Portus, cod. z£, sed cum nimis langueat hoc potissi- 
mum loco, malim ü&s, Medenbach e/4e. — V. 92. Pauw coniecit qa- 
góv Ó. i 'gioióv. 


59. In codice hie versibus 13 absolvitur carmen praegressum, ne- 
que editoribus id offensioni fuit; ego separavi, frustra adversante Rosio. 
Nam e. 58, quamvis inaequabilitate quadam partium, ut supra monui, 
- laboret, consummatum est: quae deinceps sequuntur ab instituto argu- 
mento prorsus sunt aliena: neque enim ad Apollinem et Daphnes for- 
tunam spectant, sed ad puerorum amores. Atque hoc quoque carmen, 
quod admodum infceti versificatoris esse apparet, detrimentum cepit: 
in extrema parte plura interciderunt, nec mirum, eum hoc carmen no- 
vissimum locum archetypi olim obtinuerit. — V.2 cod ua»$. — V. 8. 
Xoirovoy scripsi, legebatur xoec$vov, codex utrumque testificatur xQa- 
vóvov. Rosio videtur idem , Quod | mihi in mentem venisse, sed male 
scripsit xoevüóvov. — V. 6. à Aemil, Portus, cod. &g. — V. 183. gvyós- 
vec, Méhlhorn, ut sensum absolveret, poycuev substituit, quod Rose. se- 
cutus praeterea oicroov edidit: in eiusmodi rudere coniecturis ap 
satius est. 

Editores Anacreonteorum praeterea Theodori Prodromi carmen re- 
ceperunt (Fischeri ed. LXID, quod Boissonade ab alio quodam condi- 
tum putat, cum istius hominis ingenio venustius videatur; non credo, 
quamquam ille fortasse aliud antiquius carmen imitatus est, neque olim 
in exordio &sdov &voccc Kong fuit scriptum, sed: 


Ocxiduov (vacca, Kongi. 


cf. etiam Hesychii glossam: 9wAcuov &vacoc* AgooOítr. 








ANACREONTEA. . 891 


60. 1076 
Qío' v0c9, qég' oivov, & vÓ zoTxQuov A£yet Mov, 
zai, zoÓa«móv ue Ósi yevíatan. 
ué9voóv us xcl x&goGcov' 


61. 
Tí us q&Uys&g vÓv yéígovta; 


62. 


Zox£ísu xAvsw yàg T]Óe, 
AeAÉew Tug &U VeAnom. 


Quae sequuntur reliquiae perditorum carminum, additae sunt ex 
veteribus scriptoribus. : 


60. Origenes (Hippolytus) adv. Haeret. p. 107 ed. Miller: ro?co, 
qrov, iorl vó movQoiov vÓ xóvóv, iv à (jecur) mívov olovífevat. 
TOUTO, qmnoé, xexovuu£vov sogé0r iv voig w«Aois vo9 Beviwulv oméíp- 
pec. — Afyovoi Ó' aor0 xal EAÀrsg, qnoív, ovrog powouévo Grópurtu* 

£os 0ÀoQ, p£ot ... yevécO nu vovro, quoív, jouet uóvov vonotv 
&vOgdzoig, TÜ toU ÁAvaxgfovrog zovQoiov GAcAog AcAo0v uvccüouov 
&ognrov. "ALleioi y&o, qnot, vó Avaxoéforvrog quol mor QtOv, OnsQ cUTO 
-  qmeiv '"Avaxgíov AaAti GÀdAco qOéypoti, moÓuzÓv cÜrOv Ósi ysvíoOut, 
TOvrÉGTL zVt'VjOTIXÓV, OU GaQxvxÓv, £&v. duoboy vÓ xsuovpuévov wvori- 
.Quov iv cwoz5. ubi Miller coni. dAe4ov y&o, qmoív, Avoxofov qol 
mzOT/QiOv, OztQ crt AcAeU wtÀ., idem verba ucouvoutvo cróuceri male 
retulit ad ipsum carmen. — V. 1 et 2. Cf. carminis 50 v. 10 et 11. 


61. Schol. Cod. Gud. Eurip. Hec. 1141: óg vó* T/ us x4. 


62. Gregor. Cor. p. 396: óg iv voig Avaxosovcrsíoig, olov: ào- 
* ÉL wrÀ. — V. 2. el 9eArjoy ed. Gorm., e. 9sA5si cod. Meer, ut vulgo, 
i9sA5Qco. Voss, 9eAQos, Vat. 
uae leguntur apud Schol. Hephaest. p. 172 (coll. Bachm. Anecd. 1077 
II 192. Matranga Anecd. Praef. 31 not. Mangelsdorf Anecdot. Chisian, 
p. 12 seq.) 


"Amó vo) Aí(dov vÓ QsiQQgov. 
Amó novowóv usk&Ogov. 
Amó Tis gne éenuov. 
Aostüg svGTteqavov &v)sa Og&wec 
&yíov m&gcióduov wócpov iov. 
Zexogíov ueydAov mzüyxAvts woUQs. 
"Apevig Foyoa qgégsew Euzovog ijf. 
" maximam partem ex christianis carminibus videntur petita esse, quem- 
admodum ibidem Sancti Sophronii versus legitur: 


XquovitvOv uoxdoov /A9ece mails. 

(quem etiam Elias p. 81 una cum aliis eius generis adhibet) Ac ter- 
| tiun quidem exemplum est petitum ex Sophronio carm. V 1, sextum 
* ex eodem v. 17, secundwm contra ex Constantino Siculo I 1, primum 
— . legitur etiam ap. Moschopulum 49 et Eliam p. 81. — V. 5 S xóopov 

.PogrAE Lm. III. 23 





838 LM POETAE MELICI. | 


deu, B xócuov &tl Qv, atque ita cod. August. ap. Herm. Elem.Metr. 488, 
— Versus qui praeterea legitur apud Matrangam et An. Chis.: 

Biéms mo0g (mg) wóvig và mvro. 
Ignatii est, vid. Matrang. An. 664. Ibidem duo trimetri leguntur: 


Tà xa9' quà cosa Be mz vTEG 
wo9ooQvreg Ócxovóv Qsopoaroa ysivoi (l geits). 


— Christiani hominis stropha est quatuor versuum, quam adscripsit 
Elias de metris p. 80 (v. 1. 2. 4 extant etiam ap. Keil Anal. gr. p. 13): 


diis wy Àdidov £ueto 

doerije TQÓ7L0LOL Adprcav , 
&yciarme 0govg gv tvOV, 
povoyóv ours Maus. 


ex cuculio, quod his versibus subiunctum fuit, fortasse petitus versus, 
quem praeter Hephaest. schol. idem Elias exhibet: 

doeríjo svoreqevov &v9to Ópfyas. 
— ]tem duo versus, qui leguntur apud Gramm. Harlei. p. 333 ed. Gais- 
ford. (eosdem ex cod. Bernensi adscripsit Hermann Elem. Metr. 488): 


'O vóog 9éAs. ysoogsuv, - 

0 voog OéAs. wovuvsiv. 

haud dubie ex christiano carmine petiti sunt, 
Denique versus, quos adscripsit Tricha p. 36: 


"Ev dgovéc(o), Beiéuvoig 

xoauüínv uéonv yvvowxog. 
quorum priorem etiam p. 33 affert, posteriorem repetit p. 51, ubi prae- 
terea tertium hunc addit: 

"Eóoeuov óUcoicvov oiuov. 


exordium sunt poematis, quod ipse Tricha condidit, ut recte animad- 
vertit Westphal Metr. II 2, 113. Erat stropha versuum octo, quam 
euculium sequebatur duobus trimetris constans. 





XXI. 1078 
APPENDIX ANACREONTEORUM. 


Appendice hae continentur praeter adespoton poema (sg và 
BoovudAu àxoÀoU90v roU yoeueruixoU) loannis Gazaei, Constan- 
tini Siculi, Leontis Magistri et Georgii Grammatici carmina, quae 
Matranga Aneedotorum volumine, quod Romae (a. 1850) edidit, 
publiei iuris fecit. Leguntur haee carmina pleraque in codice 
Barberino, ex quo idem ille, Matranga Sophronii Anacreontea 
edidit in Spicilegii Vaticani vol IV, cui codici praemissus est: 
index carminum (quem Matranga Spic. Vat. IV Praef. p. XXXVI 
seq. adscripsit), in quo quidem indice multo plura carmina re- 
censentur, quam ipse codex exhibet: quamquam Matrangae dili- 
gentiae non nimium tribuendum, qui cum asterisco notaverit car- 
mina perdita, usus est hac nota etiam in adespoto carmine eg 
v& BoovucAie, idem tamen dixit Praef. p. XXXVI occupare hanc 
odam duo codicis folia, et postea edidit in Anecdotis. Usus 
autem est Matranga in Anecdotis praeter codicem DBarberinum 
etiam eod. Vindobonensi et Laurentiano (vid. Praef. Anecd. 
p. 25 seqq.), sed parum dilucide de his libris exposuit. —  Co- 
dicem Barberinum n. 246 saeculi XI vel XII denuo contulit 
Studemund, itaque licuit multos errores a Matrauga commis- 
808, quos vel in epecdosi, vel postea, cum tertiam editionem 
praepararem, sustuleram, codicis ipsius auctoritate corrigere. Con- 
tinet autem liber omnia carmina praeter tria Constantini Siculi 
poemata, quae Matranga vel ex Laurentiano vel ex Vindobonensi 
libro videtur descripsisse. Codieem Barberinum notavi littera B. 
De eodice Laurentiano (XXXII 52, saec. XIV), quem idem Stu- 
demund inspexit, dixi ad Constantini carm. 2 et Georgii carm. 4. 
De Vindobonensi codice nihil innotuit. 

loannis Gazaei, qui sexto saeculo adseribitur, supersunt car- 
mina sex, septimum quod recensetur in indice cod. Barb. rov 

92* 


340 POETAE MELICI. 


coroU ríveg &v timor Aóyove Ó Zhióvucog roO Pegovc PAwAv9óroc, 
desideratur. 

Constantini Siculi iria supersunt carmina: et primum qui- 
dem atque alterum in indice cod. Barb. recensentur, sed in co- 
dice neutrum extat, fuitque secundum iam antea a Cramero in 
Aneedotis Paris. sed sine poetae nomine editum: tertium autem, 
quod quidem Constantino Siculo omnino abiudicàndum, neque in 
indice neque in cod. B comparet. Constantinus Siculus ad sae- 
eulum nonum vel decimum videtur referendus; extat eius epi- 
gramma in Anthol. Pal. XV 13, cui Theophanes nescio qui re- 
spondet ib XV 14: utrumque Constantini Cephalae aetate vel 
paulo ante vixisse verisimile est, 

Leontis Magistri, qui vixit saeculo decimo, carmina super- 
sunt quinque, sed index septem recenset, desideratur 1: émz- 
vUuBiov cvoexgsóvttOov tig 10v fovroU GÓsAgOv lloAorivov, 2: vov 
cvroU &vexosóvrtov tig viv Osouvíorqv viv 9vyoríga cvrov, denique 
initium 3 (quod nobis est 1): voU «vro cvexgsóvriov sig vüv evuv. 

Adespoton carmen sig vr& fgovueAuw «xoloU90v oU yocua- 
."uxo), ubi H. Weil iure Coluthi nomen restituit: carmen hoc si 
conditum est a discipulo Coluthi Lycopolitae, epici poetae, eui 
Weil probabiliter carmen dieatum esse censet (quamquam Co- 
luthi nomen apud Aegyptios satis frequens), ad primordia sae- 
culi sexti referendum. 

Georgi Grammatici, cuius octo supersunt odae, in indice 
commemorantur carmina 9, sed in codice desunt 1: £pi -Hàíov 
xol "Aggoüírqc, 2: rí simo! 0 -4móÀÀAov voU "Egcvog Gréígovroc 
cvroU v& vÓ&o cmo ÓOcqvue xel $000v, porro initium 3 (quod 
nobis est 1): reliqua carmina in codice eo ordine leguntur, quo 
nostra editio exhibet, inde a fol. 96 À usque ad 109 B, Matranga 
enim nescio quam ob causam Epithalamia duo (7 et 8) a re- 
liquis segregavit. In indice autem titulus earm. 2: TY simo: 4 
"Aggoüírg xv. librarii negligentia omissus est, nam hoc quoque 
carmen haud dubie a Georgio conditum est. Aetas hominis in- 
certa, fortasse loannis Gazaei si non aequalis, at popularis certe 
fuit; cf. Stark Gaza p. 645. 

Alia praeterea huius generis ,carmina, quae interierunt, in 
illo indice recensentur, velut AArethae archiepiscopi &/g r€ ro 
Zéovrog 100 Beciéog BgovucAuw, porro z4éovrog moujuxoU xol 
giÀocóqov dGvoxosóvriov tig và (joovucAum voU Kaícngog BeoÓ« 


(cod. Bao) et sive eiusdem sive anonymi Zyxouov "Hgeíorov 
CHgotoríovog) crourqAcrov "Aiebdvügov. 


1079 





APPENDIX ANACREONTEORUM. 341 


Maxime vero dolendum «quod carmina, quae p. XXVIILA 
recensentur in pinace, non extant: nam si confidere licet non 
solum carminum titulis, sed etiam ordini, quo recensentur in 
indiee, non fuerunt diversa ab Anacreonteis, quae vulgo feruntur; 
ef. etiam Stark Quaest. Anacr. 43 seq.  Subieci igitur hune in- 
dieem et in margine addidi numeros carminum, quae in Palatina 
sylloge extant. 

"Avexosóvr.ov GvumoGuoxÓv m&Qi Ovelgan.*) 
5. slg mov(oiuov. 
6. sig Épovo. 
7. sig favróv. 
16. sg veoregov &ÀÀog &GAAov.**) 
94. sig guAdgyvgov. 

37. slg yégovza. 

38. sig Éfavróv. 

39. sg waloxiguv. ***) 

44. sig vo tag. 

45. sig £evvóv. 

46. sh quiomórqv. 

tlg veoivegov. 

52. elg sÜgommv. GÀÀo:w &gyoíor.T) 

Tituli igitur indicis plane conveniunt cum sylloge Palatina 
praeter paenultimum eui Stark e. 51 adhibuit, quod inseribitur 
tlg £avr0v: ab eo argumento manifesto dissidet s/g veosgov, qui 
titulus videtur mutilatus, fortasse &/g vecregov (Bc&9vAAov) scri- 
bendum, nam hoe solo nomine utuntur isti versificatores, ita ut 
ad c. 17 referendum sit, quod in cod. Pal. perperam diremptum 
est, prior pars inscribitur égevixóv vel igoruxóv ccQrov, altera 


4. 


*) Cod. dvexosovz. OvpVOOLUX. Igitur legendum: 


Avaosórreuo GvuTOGLOXG. 
zegl OvsíQov. 


sive Avaxgsovcs(ov Gvjmoouxàv, quo nomine comprehenduntur poema- 
tia, quae deinceps recensentur, Irol óve(gov inscriptio est carminis 
vel potius duorum carminum 28 et 35 (utrumque inscribitur ovaQ.). 

**) Cod. à41? dAÀ. ltaque corrigendum é/c vedregov Bá viov, 
quemadmodum c. 16 inscribitur, Idem etiam Starkio in mentem venit. 

W**) elg xeAoxfow, c. 39 vulgo &íg r0 £«g inscribitur, sed cod. Pal. 
addit Zro xcAox. hoc est ut recte animadvertit Rose xeAoxégu sive 
xeAoxc(g.0v, quemadmodum Byzantini ver appellant. 

1) Ita codex eodem versu: deinde in nova pagina ab alia manu 
index continuatur; quae deinceps recensentur carmina ab hac sylloge 
aliena sunt, id quod etiam indieis auctor videtur adnotavisse, quem 
scripsisse credo 6 AÀn dog (non &Ador &ogeior). 





349 POETAE MELICI. 


tic 10v «Uoróv i. e. e(c Bé9vÀlov, quod nomen prae se fert c. 
praecedens 16. Itaque bis tantum, hoc loco et praeterea ab 
initio (msol óveígov) ordo syllogae Palatinae neglectus emi; 
nam quod quarto versu indicis legitur sg £evróv cum e. 7 com- 
ponendum esse, non est quod dubites, quamquam eg Éevróv 
etiam c. 12. 19. 33 (et 45, quod item in indice comparet) in- 
scribuntur. lam cum omnes tituli indicis extent in sylloge Pa- 
latina, cumque ordo omnium, $i a duobus locis discesseris, plane 
congruat, consentaneum est carmina indicis Barberini selecta esse 
ex sylloge Palatina. Neque enim credibile Barberinas eclogas 
esse postea additamentis auctas et amplificatas, ut Palatinae 
sylloges minor sit auctoritas: nam eclogae istae neque elegantia 
praeter cetera commendantur neque aequabilem quandam prae 
se ferunt mediocritatem, sed lepida inventa inficetis nugis, casti- 
gata poemata semibarbaris admixta sunt, ut planissime appareat, 
utriusque sylloges eandem esse conditionem et originem. 

Non recepi in hanc Appendicem carmina Christiana, neque 1080 
alia quaedam, quae mer& barbarie commendantur, velut quod 
edidit Matranga An. 675: Zríyo! vo. KATPAPH sig vóv iv qu- 
Aocógoig giÀócogov xol Óqvooukovorov NNióqvrov ... dvoxosóvretot. 
neque id, quod sequitur: ro9 fecuiéo; KTPOT MANOTHA 09 
moÀeL0Àóyov Gríyoi. dvoxQtóvreio. TcwQóg wc GuoOy xol rÀtiGr 
gAqvogobvca. j 





I94NNOT IPAMMATIKOT I'AZHZ. 


1. 
"Esifovijotoc. 


"Q, gíAon xro: xAngoc iuóg, yeígco Óà x«l cvvóg 
lleguwy;v szÀeGvwyyea moAévQomzov Opuoot Àevoov: 
Mood us viv 9on&cv £xmBóAog, ovx &ml qeouyv, 
oUx imi Óvousviov víga fofeogov: &AÀX uevounjv 
b vusrígqv Gxomóv olóe vovücxomov, 5v Qe Ooxsvov 
&lcopor oixe roy, zóQy Of uor eUyog AmólÀov. 
'O «ogóg Tíg d6v.v ovtoc, 
0 ogíjg Bovov uekMoone;. 


Ioannis carmen 1 extat apud Matrangam 5756. — V. 2. 5roi, B 
j10.. — V. 3. £xyflóVos B, non éx59foi«, ut Matranga. — V. 4. fjo- 
Beoov, B geofligov. — V. 5. B rà vócuozov. — V. 6. voyop B, Ma- 
tranga vvzowu. — V. 7. g0o0g, B 1000s. 





APPENDIX ANACREONTEORUM. 943 


ÜaOov móüsg ue uóAAov 
10 uéusQvouévov. Aeffóvreg 
| "EAwdwog &lg vó uécGov. 
'O à' &va& Aóyov "AnóAAov 
"EAwcvíóse ve MMobcot 
à vooyoov Aeffóvreg "Egusv 
15 xoíowv slGgígovo: óÀwm' 
ví mé00, qíAo, ví ót&o; 
Kaón, gyoig 10 vcofloc, 
Éye Odooog sicüpgeuoUco* 
quie mvíovo. Movone, 
20 vosQOv Àóyov xgeroUor, 
vosgovg Aóyovg xouítoig. 
'O xoeÀóg yíoov 0 woxvog 
Zeggov mvéovrog Éyvo 
Auyvgóv uélog vui uéAmew' 
25 0 0b O5uog écriv ovroc, 
yoxsgrv qyéov ips. : 
TÉgavoi zo£yover mcns 
Gmógov cUvÀcxog Óicxtiv' 
qiÀoreomíog Óà l'étuc 1081 
30 6zógov jAv90ov Awoviw' 
'" 0 0b óQuog iórv ovrog. 
Zóvs Bcofurov QovQoo' 
0 0 xoAA[uoAmog 'Oggevic 
GUv fuol uéAog Awolvov 
35 ó 0b OQuog icriv ovroc, 
gvxsor; ófovoa MobGo. 
Iltoí us zvéov 6 Goifoc 
q£vv TAvOsv vuwwváccew 
mecum cogi usAEov: 
40 0 0i O5uoc iori Goifoc 
vosQiüe yéuov usALoGNg. 


V. 94. ué£log B, Matranga u£Azog. — ct, B c£, sed v. 26 ievw. — 
V. 27. z&enge scripsi, B z&eet. — V. 29. quAorsozéog B, Matranga qi- 
Aorsomíog. — V. 30. jAv9ov B, Matranga 7AvOsv. — V. 32. B do- 
Burov. — V. 38. ó 0 B, Matranga ó. — V. 38. 74vOcv B, Matranga 
TAv9s. 


344 POETAE MELICI. 
2. 


mw , L2 
Too «avrov 
Zóyog sig vóv msopvécverov Zoyoolav róv Zo)xo vOv Acxolo- 
vírqv' PÉy& Of wwe xol sig vüv ueyolomgeméovevov Zeyoolev vOv 
l'afoiov moegóvre vj &x9ocott. 


'O Àóyog Grgormyue]v Aegov éi£ovolav, 
Ocoodv mgOswGL vQ GroevmyQ Guvroéyov. 


"Amo qoidóoc usMcone Ilagíng q&ow. xopifov, 
megognuuévov ue, MoÜgon, c)óv £uol xgórovg oncs. 
5 ztoÀumógouc. xoporc 15 Zero, weg, xooT1Gac, 
zoÀujoyov Óoveive: cogóv ixmóvqv Oi0d&ac, 
'O ài vojc 0Àog yogsvov 10 0i mefóv musooGog, 
ÓMOTSQTÉtGGLV c'UQoLG, &ye usítoveg 9ooxovg. 
xo9o90v uéAog rwveGGQv Iló9cv qA9€ doifloc, &vópsc, 
10 xc9«99 uéAog xouítos. 20 xQcrog "osog xegdcGog; 
'O 0' "Agge &vo& 0 Ggpov 0 0i Qoifoc GAlog iyyVg 
Osüideyuévog ycAdGcot, ziv &kslog qocvem. 
3. 


Tob cbvroU 
"Ezw9oAeutog Gys0ieGOslg sig vóv Oouvuecirorov "AvoróMov 
Qoborov và moOve géígovro lüfuc." 
'O Aóyog foot énuiyvovo seoerala 
qÀ9tv qogeUQv cg ÓsÓouoc roUg móOovg. 
I'!vxsgóg swgsGri «pog 1082 Grégorvigogotor uéATEL 


veoleuméíog yoAmQvne, 10ó)0 gocgqógorg uysiot. 
50v. vQv víéav Kv95onv Zóre uou mó90v xvmtiÀov 
Qoíüov véog xouitz. yvxsQrg Bovov ucAiGGme, 
"O8sv x  móAuwg v0 qgéyyog Üve r&g qoéveg ovvamzvov 
guionovvoyov qogsíeg veovvugíov qogevco. 


loannis carmen 2. Extat ap. Matrangam 633. — V. 2. 9'«ogó$, 
B $«ooóv. — V. 8. Óporsgméeaaw scripsi, B vogozsozéeoow, cf. carm. 
3, 17, sed credo utroque loco óiorsoz7c corrigendum i. e. mavcep- 
z6, nam gioreezie, quo vocabulo hic poeta alias utitur, minus aptum. 
— V.11. càggov, B cogo. — V. 14. floxosi, fort. goxscs. — V. 15. 
xoe«vrceg Piccolos, B xgov5joeg. — V. 22. si/«elog B, Matranga /«sAog. 


Ioannis carm, 3. Extat ap. ,Matrangam 634. — V. 9, ósÓowxdg  . 
Matranga, ós0oixó0g B. — TOUG zó9ovg B, vo? na9ovg Matranga. — ^ 
V. 4. wsoAejzéíog B, non v&0Àcure og. — V. 8. guiozovriyov Scripsi, 
legebatur giAonevvoove. — V.9. u£Anzs, Matranga, B uéAme. — V.14. 





APPENDIX ANACREONTEORUM. 2345 


15 O 0' fone, 0 mvre víxrov, cQ mzoOrí0eg yshiGe 
qoévag elg poéveg avvenraov, yéuov sUyauov Awyaivo. 
ÓporegméeGow eUQcug "Averelévo v0. géyyog 
quAorno(ev xeQ«GGot. TÓ qtoovvpuov Toxijogc' 

dulovóugiog 0à Kümpig 25 DaéOmv qog Aogeómv 

20 ycuiov gégovae qíArgov, veugov Gélog xopifor. 

4. 


ToU «vrov 


Zy£óiov iv vij quéoe vàv Qódov 


pevà v &imsiv vovg qowmrg. 


ZegÜgov mvíovrog «Ugoeig - XÀosoQv UmioOc Ófvooov 
Xaóívov 9&Aoc Óoxsvo* uélog Ogveov Auovet, 

- Qo0fqge Gmavre qeírnc 15 0edovquévg 0$ máco 
Ilegínge yéuovow &AGn. qUsie &lc Fap qogever. 

5 'O 9' Eooc cog BslMuvo ZXogíqe &vab& "AnóAlov 
qUGLv elg qUGiv GvvdmtL, - qa£Ocov Pewps qéyyog, 
Üv& uw; yevoUca An9. vnegQusvog 0i moÀoug 
yévog éx yívovg xal. 20 yÀvxegóv qog mooGcUEz. 

QuÀortoméeg Ó& uoÀza Zóve uo: $ó0ov Kwon, 

10 Ziovvaie:; £v. Ggoue, dyéAe, Gogíj; usirrme, 
Éwgog véov gevívrog, (ve Kwmgiudog ychoGng 
votoeig mvéovo: Movcoug. uéAog &ig 000ov vwvábo. 

5. 


Tov «roo 
"óyog, 0v émeüs(toro iv vj muíga vàv QóÓov 
iv vij éavroU OieoifT;. 
"Ove qo6gógog magéomet Qoíóov uéícqv mogtímv 
veovvpqov B, non vtovOuqiov. — V. 17. B ÓporeQmésau, — V. 18. 


xtQdoco, À xéQdiaon, Matranga mégdiacot. — V. 98. vó, B vé. Ceterum 
haec non satis conveniunt cum inscriptione, in qua Faustus pater Ana- 


iolii dicitur: fortasse supra Pe v6r0» pro Pavacov corrigendum, ut 


patri Anatolii, filii Fausti nomen fuerit, qui quidem postea etiam pater- 
num nomen aseiverit. — V. 25. 4ozeóvv B, Matranga 1egevov. — V. 26. 
xopit£o. B, Matranga xopu/fe:. 


Ioannis carmen 4. Extat ap. Matrangam 635. — V. 6. doóéns B, 
Matranga $ode/ng. — V. 7. u/ y«vovom, B umyavovce. — V. 20. B 
mQóg «Bei. 


346 | POETAE MELICI. 


vz0 xgióv Gggue reívov, 
q9óviet. pps ysAóouv. 

5 X90vogoírooeg 0à Moipgot 
xovgíeg yovüg «govouc 


zXÀLv tig qwtog xeAoUoi, 1083 


q9óvo zoilAqv. veloUGoL, 
"Ive 4ó6uog &pquQaAAov 
1029óeg cel vedfm, 
zolvxeomiuovo Ób purAeg 
cvv "Egor. Kémou fw. 
. Qoi zóvvio, qÀocteis, 
veüvNTeg Pyyoguvteie, 
15 ve wr Bog xoOsv0ov 
Boorvéeg cxím« ysvé8Aog. 
Tí y&g ov gígovow ooo 
uev& qeíuoroc xsisoQove; 
Tí 0b wm Xégoug purevci 
20£vwpog Grígpovoe xcAog; 
Tí yàg ovx fep wouitsi 
Biovov A$ov uspípvac, 
Ore x«l óó0ov Aoyevci 
mégumoogvoove xooUpBovc; 
25 'Amolóyooog Kv0on 
QoÓfec Fysu magie, 
&9éls, mvéovoo qAAov 
Go0o0dxvvÀog xoAsicOnL. 
"Ore xoci víog qAoctov 


30 yÀvxepoWTéQoc yodqvne 
yvcÀove fAsms yaínc 
Xaplvov Bosov "AÓowvig.- 
'O 0i xo$goc iorl xegmóg, 
xoerégóg Bíov zQognjrQe, 

35 píotoc iÓv Aóyevua, 
"Agooüíciov yógevuo. 

TÍ ue, moiÓsg, oU guàtire 
vóv Gel f£ovra Movooue, 
vosgóv gégovra Béxyov 

A0 EAixcwvioig wvztéAlouc; 

Né£ov 490g ivO9eufov 
xoíóww ovx iG xoultewv' 
veorgGía yao vBm  . 
quét ucAiGre meifeLv. 

45 'O cogóg zoóvog BoOífov 
ég évvvuov Oixéocsi, 

Ort TOv rQígovro wv9oug 
yevérqv. Eyew. OiüGéen. 

Merà mowwwíov 0 mouwmv, 

50 ueÜvov ycÀexv. Movone, 
Awéce Gguore zeit, 
xcioxov yow Óoxsvov. 

'O àà doifoe 0oyidtov 
uiAog tUÀvgov Oodfzt, 

55 inl Komolow mevnAowg 
fAegovregov ucA(tov. 


Ioannis carmen 5. Extat apud Matrangam 636. — V. 5. y8'ovo- 


qoíroosg nolui mutare, dici oportebat z90vog?rogse, quamquam ne id 
quidem aptum: rhetori obversatum videtur veteris poetae exemplum, 
elut quod Hesychius exhibet : g9ovóncià" "Oou»: x«9" 0 &ix ynge ei 
"Ape, r& qvousvo, óc 7Tutoc 0ACGv. xc9^ fevopíav. — V. 11. 70 vx.0Q- 
zíuovs B, Matranga moivxwoziuov. — V. 12. EAwy Piccolos, cod. EAxet. 
ZI We. Qvo, cod. ve, Matranga qvo, Piccolos qug rr Üzvov 


foster. — V. 14. »iórQvac B, Matranga vsotQrog, Piecolos vé« v/vsg 
ygoodereL vel veóvqtog &oyo modürrsi. — B eygeedetng. 2: A40, 
oxémp, B exémqy. Non expedio locum. — V. 24. zouzooggovg xoovu- 


Bove, legebatur zegumogqsgots xogsufow. — V. 27. iocis, Matranga, 
B i8éAg. — V. 81. yvcAovg B, Matranga yva4ovg. — V. 32. B &Ow»ig. 
—.V. 48. B 5x. — V. 48 non expedio. — V. 51. B Awyatog. 


APPENDIX ANACREONTEORUM. 


941 


Tov «vro 
Tíveg timo: Aóyovg T] -qpgoüírg fqvoUca vóv "AÓoviw* 
&vrupOéyyero, 0à moóg voaUtqv Ó Zeug 
Éxoc mogóg Émog dyucilóusvoc. 


AQ. 'O y£log 0 vüg KvO"uonc 
&ma9óc Bovov yolqvmv, 
yevíceug del. Aogevov, 
Gysctv. Alv. xgoeivou" 


5 ví sta Oo, mtéreg, ví Óé5oo; 1084 


Quiijs &vecoe mwylüs, 
£a9£o Bo£uovce xévrgo, 
quAous(Avyog. ysÀ Go 

- Tlogín, yfpo | ueolpvne 
10 rí. zc9o, meveg, Tí. ó6500; 

'O vtóg Gm09gog u& víxvtL, 
iva gíÀroe zGGL uíGyo, 
yovíuovg Gyícsg Aefovco: 
zmóOcv otv PÉyo vw. lomo; 

15 ví. zt&Oo, mreQ, v óc&o; 
Z. T6 Óíxqg cífeg cs BcÀAa, 

0 m0tig, uOÀug GU mte Oyeu" 
quÀésg Grmovra mxoíteuv 
xgaÓ(oig qÀóyeg ruOsiGo" 

20r0 Oíxmg cígeg cs fcAia. 

Qogéíng &miorov 1906, 
pexéoov vóov mute, 
Booríec qoéívag uepoiveic, 
yeverigog ov0i geíón' 

2510 Oíx«c céfeg os BA. 

"Euo90v mvgóg Ov£Aieg, 
zolóuoopov eloyog Éyvov 
q90ovíorg y&puowt. qoloov, 

0 9:Qv vob iolgOnv 

30r0 Oíxqg cífeg cs BdAAa. 


AQ. Tí us mowyvío.g dieu; 


do finuv Adoww 
dgeróv foUovra xdÀÀoc' 
ivxélvroc d6ri nocuog 

35 yovíuovg orépov goa. 
"Aoeog 9evàv 000v 
0 véog vóov yoémret* 
&yovog qcig xo9cU0su 
vmó yijv idv 0 xoUgoc 

40 Aióov cuero vígmet. 
Korvofhjoouor zo0c "Adm, 
09. Kfofeoog Bevtov, 
fogsgóg xoov rvgcvvov, 
duóv ov cO9évos qoos, 

45 Uva wy qíÀov xouícco. 

Z. Kordfq9u, Kom OGrtov 
cv "Egovt, cvv feiíuvou 
vexUQv xorO 7Q0c cvÀdg, 
Üv' dmoAÀeyO gagévone, 

50v 0o mOvowg GyoAafts. 
Téo u£yo: ve Uva fato, 
Gre xígrouog mÀevmuvme; 
ví yàg iv oio. ydoue; 
ví 0b Àvmgüv juforsvsi; 

55 &mo9ue "OAvumóg i6uv. 
'"Andüvag mÀéxovor uUOoL, 
xeveà mvéovot vOÀuat, 
và zen mvéovoi yolnc 
uoxéoov &vo 70g ovOcg 

60 àzo95)c "OAvunmóg dorw. 


Ioannis carmen 6. Extat apud Matrangam 638. Adieci persona- 
rum notas, In inscriptione B &óoviw. — V. 5. B zàrsg. — V. 183. 
cyícsug B, non oxécei. — Aofovco, fort. 4«govci — V. 24. gsíóg B, 
non gs(üy. — V. 32. B dóoww. — V. 36. B óóóvri. — V. 41. "Aióqv 
B, non &óg». — V. 67. vóAuot, B. voAueug. 


348 ^H POETAE MELICI. 


"Ov &v m0óovég vg sUom, 80 vosgoig Àóyowc. OnjGog. 
uerofeAAsvor mo0g "pv: Kovgíoc VnsgÜcv GÀÀov ' 
Ore GvvOQcuo0L. AUzcoL, fregog o0£vog gosívet, 
OogUBoig xíeg ÓOovsitou v 0 Óevrígov zgocgyov 1085 
65 950g o0 vgOzovg cyeíf. xc«9' £evró qoole Porn 
Osóvqv. Gvyyogsvet 85 )m0 ueífovoc mgovofmc. 
cyo9Gv GUÀog Oguoc, Ad. Tó ài vócg. voUro uo9og, 
091 Qoo (movervoc 0 OLoígsciv ÓoxcUcv 
Buovrj ucAioro. 9A, pexéocov. Évione. Mon: 
70 0msQ TjÜoveg xoAoUGiv. OeojvO(ct quioUotw 
Tí óà xoÀvs. v0 QoÀÀsw; 90Auyéog Gzevvoa motu. — 
ví 0i wj cóvsor, xcAlog; Z. llegíg, qQvieyue xócuov, 
ig del mélovoi mévrm vO vtÀeGgOQov xouiteig, 
&yot5v ófovceg dAxqv, |. &và vóxre xol xe9^ quao 
75 0meg TÓovég xaAoUciv. Ói& vvugíov égeov 
T'évvuour v& vtQmv& ziGyov, ^ 95 yevekg vgégovce muc. 
éGogàv yoÀuo xóGuov "Apgórovg Olüwcwe vínvsuv 


vzzgovoío qQovijozt, ——————-— 
OztQ jvvGo Évvdmvov 





ZTIXOI ANAKPEONTEIOI KATA AAOABHTON 
KO9NEXTANTINOT 0140Z000T TOT XIKEAOT, 
KINATNETZANTS&N T9&)N IONESN ATTOT 
KAI AAEAQOSN EN THy. 6044AZXH:. 


L 
"Amó uoveixóv ushaQpmv mor«uGv Ólxqv vosyóvrov, 
Aoyuxol víot uoAsize, 0v uov glÀqv yevéQlqv 
Üva mevOcÓog yogsímg | qertnegvs QoUg QoÀdGcQ. 
Àéggv 0 &évog ovo. Zexovov qusrígov oyso 
5 Bisgégov 60og yiíc00 -0 QVI, 


V. 63. Gvvóoducooc. , B vvópduovot, Matranga cvróduovoi. — 
V. 67. B óouos. — V. 68. &meveroc, B daroriovag. — V. 69. (iov, B 
Biov. — V. 10. B xeAobci. — V. 176. mecgov D, peii Matranga. 


— V. 82. £vegoc B, Matranga fÉvegov. — V. 85. B MET 
Constantini carmen 1, Extat apud Matrangam 689. In indice 


cod. Barber. sic inseribitur: Kovovavzívov yeopuuocicz o0 dvoxgeóvrtOP,- 
0g uoOnudvov zdgw moero(Óm waveAurOv wal yovsig sig viv Bofowvoc 








APPENDIX ANACREONTEORUM. 


1086 


10 zoragv vOpogpógov sevo Bias d vs 


ósi8 oa. 
l'osgpóg mémiovg vgaívov, 
ríva ÜaxoUGO 70 vivtov, 


riva à' borárog Greveto, 
4x09) p Tv yevcoymv. 


15 llílayog xvpovgógov tovc - 


yeverijous 
fogepoig àv Qo9(org &ugixo- 
Mnret. 

Zóre uoi Àóyov, roxijse, 
Óóre, w09 reavOv &Àáo9s; 
Óvogtgoíg Oópor; 9eÀdcGnc 

20 cya x&v Àóyov crtosicOe. 

"EAentovídong: vovyijóci 

— 6951ov copo usiiocag, 
mó9ev sogéOqv vovywQcoc 
Grvytgov mógov yevéOAne; 
25 lleroíóm zxAovroOónwv, f«o- 
ape EOvr, 
voxéov  óÀcAóTOv, GrtUGoT 
üMÉccau. 

Zogtgóv GdÀov xogUccov 
dÀóg iw fé90vg cwtwe 
óóov óÀxá0oc ixgíos 

30 0regeQwv vmipo xogUpfov. 
IevéóAqv queréoqv  Tvoca- 
vóv oiüpa 
&nifoloev £omnóvoig Exivos Qel- 
$9016. 


Ocpuvóe 9uicóon ' pro 
ógfov Óíxqv &nsgov, 
35 xeraztovr(cat waiuoo 
d)cslucrovg Oujotic. 
Kopvgol vàv 0gécov Gtábore 
sve 
uev $uàv Óufoopópnv Od- 
xova 0GGOv. 
"Jüs xbv xhóómvo, £Xwto, 
40 ie rnv fav 9ceAcccqc: 
0 m&Àoi llévoov cocoa, 
iBóov, ccofs mávrog. 
Koréyovooa Ó' T vexov0a 
uevà Ouxgiov và réxva, 
A5 yioxegol xAc0or rt9ocqv0c, 
Qqopegóg 7t*osórs móvruoc. 
Tégov óygóv tíe iüev v£oua 
Oavóvrov; 
véqov de QsÜpe vóGOv móc 
T€ vOQNGO; 
ZloyixoUe móvovc ueittQc 
60 x0Àwv dg Éévmv Guélyov, 
&Ócqv uópov vtxóvrov, 
dÓcqv móvovg Ouaiumv, 
Met! &q0óvog ykexteg 
Awyvgóv uélog Ayalvo, 


&viiOs móhv», wsvór ób vium moi tÓvw yovéowv uaOov, de vevey(o 
«zGÀovro (cod. dzLovrt)) $x Zuxwsi(ag dmaígovtég, mívoti diljto (e- 


Reineroee 168 ToikÓs. — 


V. 15. wvporgógov, cod. xvuerorQógov. — 


. 90. otsgsioUs, fom. 'oríono9:. — V. 99, i9iAlov Matranga, 9cAov 


cod. — scogcg usiícoeg, cO 


. e09Tje usAícong, Piccolos "EAwxov»(oog . . 


vgog;v (vel zovgv) usAsene. Sed fort. scribendum 7j&s20v cogag 
qun: ódsv sopgíÓnv. — V. 24. uógov Piecolos, cod. uógovg. — 

. 99. éxq ori eorruptum. seripsit fortasse «ereoosi sensu transitivo. — 
V. 81. Twocavó», sive T malis, cod. rvgcavég. — V. 36. d96:1- 
péróve, cod. Z6coAuétove. Post hanc stropham inserui cuculium, quod 
in eodiee legitur post proximam stropham ante v. 43 xe«réyovów xrà., 
nàm sie instituit Constantinus, ut cuculium modo quaternis, modo octo- 
nis dimetris subiiceretur. — V. 37. etd£ers scripsi, atque ita Piecolos, 
coód. creydEove. — V. 4T. iüev, cod. siüse. — V. 48 fortasse vrdgov £g 


350 


6b Ore xol mwgsGru.V err 
"Ivviov yóvov yodGo. 

Niv S$0eÀ£9swv: (zó fag) 
TIG VT XEÀEUEL, 

du& 0à gAOÉ ueychw Gott uo- 
Qoíver. 

INóuog £v9sog và vínva 

60 Qegozevéuev vowijec* 
yevévag 0^ iuovc &veywy 
Qoxovoig &moevoro Aslfsv. 

Téxvov  iuóv  yàvxsgóv, 
7.0060 Movone, 
OrL TOUG GoUG yevírag OsGEv 
vÓoQ. 

65 ;tvov &9900g ysyóva 
ÉéviGov mólig usüOvrov, 
Üva voic &Évoig moosímo, 
Or, xol &évove Éevífeig. 

'O gíoov Àóyo và m«vro, 
100 4oóvovc fooroic óo(fcv, 
&vezovGov oUg Grtvato 
pev& zvevucevOv Ówxolov. 
Niófmg eivoróxov &go có 

n£vOoc 
noO£ov qusréoov &vrisol£e. 

15 llegà Oiv' àog BeOitew 
z0ÀwWjo vovOv £go, 
&megnyógure, pijreg, 
Grevéyov G8 xol row. 

Ilioxcuove musrígovc Ó£q- 
vvGO, utto, 

80 ve rovrove xertyne &fvoco- 

zt0Àove. 
'"Póda uiv Ófuag Kw9wonc 


POETAE MELICI, 


c0gev cg Àóyog fooroíci, 
10 Ó' guóv Ofueg roxsüc: 
xoívo Óoxovov xoulte. 

85 2b và m&vra ovugtoóvrog 
vtÀéOeig, Gvab amavrov' 
010 xdv móvove Onériqv, 
uéAog &v4douorov Go. 

I'evévag iv. Qo9Ío:s 9&voi 
xeÀeUGe, 

90 ITogaósícov vore, Zzéonove, 

ósíov. 1087 
Toxéov &noggavícOnv, 
xcGíov yUuvoct Lcyov: 
O8zv sixórog ut, ZvsQ, 
vxo Goic mríov&i Oéhwov. 
95 'Euà vóv uovcozóAov xÀcv- 
Gav&, X0UQ0L 
muvvrOÉ, 2uxchie moroídoc 
&vq. 
"Forerov yóov vwéácoü. 
&wgog víov xa9' dG:oqv, 
ÀdÀov Ogycvov Ó' omdQgyet 
100 yosgóv Gróue oreváfov. 
Qoé0ov, Oso) v0 Eoyov, 

. Grvyéo fAémsw r0 gOg Gov, 
&u wqÓóAlog vouífov 
ylvxv vÀ fo qoesivawv. 


105 jyegnvàv voudócov Gomera 


qvo, 
storoíóo nAovroOóziv GxsiGoT. 
óAéccau. 
Xàosg&g foéyowv &govgec 
vegtÀÀv rTÓxog xorcgOsL, 
dub ài foéyov dmoeverog 


ós0uc vocóvÓs zGg vorjoo; — V. 55. Ove, cod. Ovi. — V. 51. vó £a 
Matranga addidit. — V.63. zoso, cod. mess. — V. 65. &9900g haud 
dubie corruptum. — V. 67. zgosímo, cod. mooosímo. — V. V2. mwev- 
' pé&rov, fortasse vevpdrov. — V. 13. doc, cod. doe, — V. 81. Kvojj- 
one, cod. Kvo$sígne. — V. 86. vsAfOtwg, videtur vs4és:6 scribendum. 


.— V. 88. eoy&guozov Piccolos, eod. &ze&grovov. — 


V. 89. $&vor nolui 


mutare, Piecolos Swvsiv. — V. 97. Vovotov yóov vw«cco scripsi, cod. 
verácvQv yóov vwwvdáccov. — V. 100 de vitio suspectus. — V. 106. zAov- 





APPENDIX: ANACREONTEORUM. 351 


110 00g Opupuirov negavit, (Qe uereiórQg Tà 7t&vre, 
AXbv iuol «óGuog 0Àog Grv- Og xOvig, O9UsÀÀo, ríppa" 
yváco. üvroc, 0 móvog méméwe ydQ ps 
Or. xívrga Oavérov vüv us 190 míge xcl uírgov modífew. 
Qeuate. 'O move "I9cxne wvijóoro 
UVxcow vegOv £o(fa vóGrov, 
BAsgéoov iuàv ró Qei9gov: véyo 0. Gg Zquoqócv vócrov 
115 09:0. xol y90ve ÓOgooífs evo. 


pérà Oevdgéíov mevmAov. 


2. 


KQNEZTANTINOT IPAMMATIKOT TOT XIKEAIQTOT 
JSUAAPION. EPOTTIKON 


ài Gvoxorovrelov xol xovxoviMov, Aefóvtog viv vnó0ecw ix 
piloÓLac Twóg. 


IloreuoU uícov xersüov z01à rÓv yóvov Kw9wone' 


toÓ0óriww, 6od. nAovroÓórQv. — V. 111. ovvyv&co: scripsi, cod. ez zvacov, 
nam imperativus cr$yvccor, qui propius abest, vix ferendus. — V. 113. 
veg scripsi, cod. 4ógov. 


Constantini carmen 2. Extat apud Matrangam 693, et iam ante 
edidit Cramer An. Paris. IV 380 sine poetae nomine. Crameri codicem 
notavi C, Matrangae M. Matrangae codex videtur Laurentianus esse 
vel potius apographon cod. Laur., quod est in bibliotheca Panormitana, 
nam in Addendis Spicilegii Vatic. IV 620 haec scripsit: ,ibique oden 
et titulum (rívag dv simow Aóyovo 0 "AmólÀov woreTQéígov viv Ziqvov 
x«l $uzoÓ0ic9slg sig (xavüwv jOOov) inspexi, quae ipsissima habet Co- 
dex Barberinianus. Desunt cetera carmina Georgii in cod. Mediceo, 
qui tamen binas odas, quae in cod. Barber. desiderantur, prae se fert, 
quarum hi sunt tituli: ro0 «vro9 G0dQiov igorwxóv Ov dGvaxofovrog 
x«i xovxoviitov, A«(lóvrog v5v ozóOtcw Zw usioÓo0 rwóg. lnitium 
z0rQuo? uícov xcrti0ov. — To) «Oro? dvoxgsóvrtiov goglo dvaxLio- 
Lévav zQóc vw« igüvre mzagÜÍvov xerà digdmtov. lnitium dyepue 
uóvov ógÀ» 6r." At in codice Laurentiano videtur neutrum carmen 
nunc legi, nam si Studemundi adnotata recte intellexi, nihil superest 
nisi titulus prioris carminis in pagina codicis novissima, vide ad Geor- 
gii carm. 4. Piecolos in Supplementis Anth. Gr. p. 171 dicit Matran- 
gam hoc carmen ex cod. Laurentiano petivisse et scriptoris nomen in- 
dagavisse: at ille in Add. Spic. Vatic. videtur Georgio tribuere utrumque 
carmen, atque addit hunc Georgium in cod. Laur. Siculum dici, quod 
qua fide dixerit, nescio: fortasse haec duo carmina Constantini nomine 
insignita in cod. Vindob. leguntur. — In inscriptione 9i &vexgtovrsíov 


0 
edidi, 9" avexo£ovrog M, ài! Gvoexosovrtíov Piccolos, 0: óvexosóv cod, 
Laur. — gusAoóíag scripsi, nt est in ind, Barb., usAoO:ov cod. Laur., 


352 


évevijyevo. mooroaltov 
uevà INmtücov optique" 

5 llovauóg 0b qovcoüivqc 
iBóm, ví mwvpztolsig us, 
ví ue, Ttot0Lov, qAoyíGeie; 
am éu&v mcÀOs QsíOgov. 

lliokcuove  qovcoyUtovc 
9oUuc i0éc9o: 

100 yóvoc vác Hegíqc siye xo- 

evo. 
"Ov ióàv iyà vóv £fcyov 
émiüvulov  xgoijGot, 
xQureQuic mvéÓOo:g vt ÓijGoL, 
OoAsgoig víoig Tt Üti$ou' 
15 'O 0i vócgi ràv Qif9Qow 
Omígevys mQ0GysÀÓv oL, 
z0ré uiv stool mgopaivov, 


1088 


UI IT 


POETAE MELICI. 


&xó Ó' Oupcrov Bolcov 
qioyspmv Emsumev ciyMqv: 
"Eoeryv qíosv gagévonv 
30 zezmvoouévov feiínvov, 
éxíypvoov size vóbov 
xeyoAoouiívov *or dOuov. 
Mixgóv Fysw vo. BéAoe, ua- 
xoc 03 BdAAet, 
ov 0À fdiw, mvoótig olorooc 
dove. 
35 l'AvxegQv Om mQoWxev 
0i& vov mó90v ÀoÀQw uoL, 
Auyvgóv uéAog Avoífov 


xeOdneo lloóxvm wor ÀGoc* 


IlcÀdpmv &yav Booysiav 
40 vzeusiülo. xoodaívov: 
éneÜsínvusv 0b vovvqv, 


z:00povOc T0 mUQ cgocoov' 
"AvayolMOoe mogrjAOEv, 
V xol wxgóxove zupémrm 
45 Zeg gov stvocc yàg elyev 1089 
XeromuGO0love Auyslag. 
Tà Boégoc vijc Iogíng qev- 


z0r8 Óà sregoig GÀvGxov. 
Mixoüg dw, omózttQOc vt, 
20 ztolzoíxiAóg ve uv9o, 
voÀvOeídnÀoc v0 sidoc, 
mOÀvxoctoc vÓ xdAAoc. 
Iloíóe OicrofóÀov "AgQooys- 


vete, yere, «oUgot. 
, , , , LJ , , , , 
&vyevéov AoycÓcov, qesUystt, &gavüc robe z00cv dyxvie 
X070. Tél vet. 


Ko9dmso vocc Ttg OQvig 
500 xordGreQoc ztreQoiGLv, 


o5 l'uuvóg wv &vápfvAOg tt, 
zwvgl Ó' sixslog và mkvro* 


usioó0o? M. In pinace Cod. Bárber. inscribitur: ro? evvo0 cOdpiov 
igotwxüv dvewosóvrwov (cod. Óu dvoxg., scr. Óuà &wowgsovrsíov), OzttQ 
qjotv iv vsóvut. mwífov otv. oxovódtov: Fio b viv vnxó9ccw £u usi- 
edíec vwóc dOoufvgs iv yduo. — V. 9. Kvénonc, M wvüeíonc. — 
V. 8. moozeítov, M zoofevov. — V. 4. Nqióov M, ut Hermann Epit. 
Doctr. Metr. 174 ed. sec. coniecit, JNVgoníóov C. — V. 10. yóvos M, 
"Eooc C. — waegQvo, M xepo5gvov. — V. i1. rór , M xov. — V. 19. 
pvxoóg, Hermann vxoóg. — V. 23. Hermann zeiów Ovoro[óAóv qsUyere, 
xovoou EoOysvíov Aoydóov, Aqpoysvsine. — V.925. ívdofvioc, O dvdo- 
Bwkog. — V. 29. &getü» qíosv M, igetàv gíoewv C. — qeoévonv, M 
gegéroev. — V. 32. ducv, M óuove. — V. 83. Ege, M siys. — e4- 
Ae, M. méumev. — V. 36. vóv mó9ov, M vóv mó9wv. — V. 40. ózcus- 
Oi M, éxsueióta C. — xoaüuivov, M xsoüeívov. — V. 41. £mtütí(uvvsv 
scripsi, C éziüg/uvv, M ozsÓsíuvvs. — V. 49. áqéccov, M. agvVocov. 
— V. 48. &»&yol(0og, C &veyyol(Ouc. — magfAUsv, C muoízvov. — 
V. 44. s&poézvQ, O mogni0sv. — V. 50. xureorsQog, M werdmrtQog. — 





APPENDIX ANACREONTEORUM. 


omeoínrorO zÀ«vOv pé, 
Afdov UnsgÜs maífov' 
"Exauov rgfjov, dAevvov' 
amemovoeuQv Órxav: 
550 ài roig óó00ig ue BcAÀAov, 
VuíO:y( mg mQóg olGrQov. 
Ilóc« &voy £dgeuov xol o- 
óeGvag, 
ónícc  zcidegíov moAÀ« Óu90- 
Xv; 
Tv "Egore rÓv mÀowiuv 
60 Tí u&rQv, véow mo9cite; 
uevíno mípvxe ÓWyua, 
veórwróg iG. muet 
INeóvrgg míqvxs mco 
» reÀexégÓi:og OpaGtia 
65 exetéGysrÓg T8 rOÀU«, 
drÀÀv móvov ioca. 
Kolóxov Gvvipyev &vOm, 
z«géyov iuol movtioQai' 
mÀerévotct y&o mooaívov 
10 Greqvovg zÀÉxstv us OTpkev. 
Z1oocsg&g sig Aifidag moAAo 
üuc oe, 
Tov "Eocre fgoyícot ovx 2üv- 


viemv. 


953 


"Twoóvg 0' fvegüs Aóyume 
oxi&goig Emeife Ofvdgoig: 
16 zUpuorov flog Óà méuapag 
BéAev dmérov rà xoila' 
ZvvowrnAixov xoosíc, 
Gvvegr&ere moo poc" 
xorroolopot, xAovoUput, 
80 q4qevàc ve mvgnoAoUuat. 
"Av9oxóuovo Aféóeg ntto- 
zt0gnjGog 
mide zcvoUoyov £Ativ ox 
düvvifonv. 
Zó:s poi Aóyov, tí Qé&o, 
1 mü0o0, t( Ó' cU mQo- 
: GoíGoQ, 
85 rÍí 0À gdguexóv mo9 tvgo 
xo«üínv dujv Ópooífov; 
Qeouoxov 2& '"EAévge & tic 
égeipot, 
queríge:g quéÀetg  iyxava- 
pi&at. 
"Axoc sig Eger &xovo 
90 ezroünuíav. yevícOnu 
G0 uivüav 96£Aov Ób uGAlov 
fregov vgózov ueríoyov' 1090 
"Avnvovg leve voxrag 


V. 53. £xeapuo» M, £xauvov C. — V. 55. "m gcAlov ut scripsi M, C Zu- 


ee — V. bT. óoÓsOveg scripsi, C doÓoviüvac, M óoÓovíacg. — 
. 58 huius loco M exhibet zó» Zgore (loogíce: ovx rOvvn9ev. vid. 
v. 12. — V. 59 et 60 om. C. — V. 61. u«víns, M. *o«ó£nc, fort. recte. 
— ómnyua M, ósiyue C. — V. 63. vsóvge om. C, fort. ucvín scriben- 
dum. — V. 64 om. C. — V. 65. cóue, M vóAug. — V. 68. C zap£oeye 
pot zovsiv Ol. — V. 10. us Oxsv, M usOzxsv, Hermann zàéwov usQ- 
qx». — V. 72. ióvyioqv, M 5góvvióqv, C qóvrigu. — V. 15. zvua- 
rov, C muarov. — ài z£pweg M, zmgoz£pwag C. — V. 176. Qcàev M, 
(uAAsv C. — V. 77. ovvounA(uov, M. cvvouuAQkov. — V. 19. xAovo?- - 
uot M, xAovovuévov C. — V. 81. àvOoxóuove, M &vOcxóuovc. — e£o- 
zoonceg M, zsfomov5]c«g C. — V. 82. iàvvijqv scripsi, legebatur 70v- 
vgünv. — V. 84. moocoíco Cramer, zoonoco C, zooctíro M, fort. 
z906&6o. — V. 87 et 88 M collocat post v.92, recte opinor, nec tamen 
aequabilitas stropharum hoc modo restituitur, sed videntur praeterea 
quatuor versus intercepti esse post v. 86, ita ut haec paenultimo stro- 
pha duodecim dimetris et cuculio, ultima octo dimetris et cuculio con- 
stet atque per totum carmen vicissim strophae dispares adhibitae sint. 
Hermann inaequalitatem tuetur. — V. 92. usríogov, M geréoyy. — 


PorTrAE Lvm. III. 93 


354 POETAE MELICI. 


100 züv "Eoore cvÀloAoUvra. 
Te Hegínc 10 Boéqog qgev- 
ueAujoéo zooccócv. yér&s X0UQ0L, 
'"Eócqv mó9ov v0 gíArgov, Aeuztetdo. xotouéviyv qeo6l. xo- 
ódóv o)0euGg Ó' &néyvov, een. 
Óóre uot GvvoioOítqv 


uiv Ayuéeg fralgov, 
95 cov e&xÓóciw. Ausíouc 


x 
TOT ATTOT ANAKPEONTEIOI 
q00lc cvoxAouivov, mgóc vwve igQvra moegüfvov, xerà cÀgdfhrov. 


"Ayeuet uovov ógGwv Gc 
, M , * 
&ylaüv qégovocv sidog 
Bélscw £foorog, oiuoL, 
xor xcgüioc idqyO9nv. 

6 lÉyoveg Aí80g uoyvipus, 
&vígeg GyovGe mevreg 
Zouot, xógq, xcÀO Gs 


ómóGn qcgig, EmsAOt: 
Mío uot zegewvOto, 
q«oc oupucrov iuówv rt. 
25 Nevwmxvia meg cxoogc 
ÉmeGt, quo. vast, 
&ívov olov evoyotovcag 
, € , » 
x0gcc c7 Gec iv tis. 


cov OÀowvyo OshQoz. 
"Em 6ol yéym9& yaígov, 

10 zcevvztegrézn yvvouxów. 
Zifevie Ure, ge, 
OgiOoc Tt0YmQOTCrOV. 

"Hio. uou vÓs xegíog 
memvgopuévot ÓoxoUGiw. 

15 Oevoerqgóge nzoSobvr. 
và AsÀeyuévo vuyyavet. 
"Iva 1í. Aóyovg moocdysic 
&moüovreg, oig mw9oGdyo; 
Kexoorqxvie qegóg ue 

20 u&ycÀo mte Qnyogijotue. 


'O uiv oov "Egog dwipps, 
30cv 0. vÓcQ u£cov qAoyóc zov' 
llsgisxocvQos qsÜ uov, 

qoéveg é&éxows, yvic. 
"Pig Guo yvéO90: ysÀg Gov 
émíyogu voig Opi. 

36 XwvvsusiLoaos roUtoLuG 
ógQUse, uror, 7r0»y0v* 
Té $odóxooc rs ytlÀm, 
eróuw Asvxóvqo imavOsi. 
"Trcueidoos cctvro 

40 &véo,. gio Aokotvzt, 
Qooviuorero Aoyto, 


ZuyvoOg 0' Guo Awyoboo, vyleÓ, cop, ueyloro. 


- 


V. 94. ézaíoov, M. £vaigs. — V.'98. 000v o$O0nuóg Ó' dz£fyvov scripsi, 
legebatur 000» 9. o9óauóg imfyvov. — V. 99. cvvowoO(rg» M, ut Her- 
mann coniecit, cvvouoóí(vgv C. — V. 102. ysgol, Hermann zeiof. 


Constantini carmen 3. Extat apud Matrangam 696, est autem 
manifesto ab alio quo compositum neque in indice cod. B comparet. 
Nolui quidquam mutare; est diverbium, nam v. 11—16 virgo loquitur, 
sed novissima poematis pars, ubi cum alia, tum maxime v. 46 offen- 
dunt, plane obfuscata est semibarbari scriptoris infantia. 





TOCUCUWMPAEPERM ^ n 
TUR 


m 


* 


APPENDIX ANACREONTEORUM. 355 


Xégiotv Gpe gopeicov imiovveyov gà oi. 
qovosov fAímo vv Oguov, 'Q, Aóyog Oíümcw cx, 
45 *"Pyyáyoylev óMyyv 0 mó9oc 0' GÀvrog Foro. 


AEONTOX MAITIXTPOT 1091 


, , 
AvoxotovrtiOV 


Eig Osoxríórqv vQv 9vyeréíoe cvrov. 


— 0 ——— 0 — 0 — 0 — o — 


doyvgómeto Of, qéouo vexóvrov, 
700 x«ríüug Afys uoi; vol AÉye, vínvov. 
x&Àuxeg maQÜtvidec, xal xoívo Ozim, 
900c, vdgxiGGov Pyov, mOg xóvw Efcyov; 
5 4j mégog &v9ogógoc, cipi égsUosc, 
siüsi Aeumoufvg voxra Bogsiev. 
EAxeaimenAov Fyeig egO£vov, "4:09, 
fgerv, Gsuvorrqv: meugéys, réomov. 
twíusüov, weríyorg vüv Osouriorqv 
10 xeAMyogov Gxiósv Ociov im GAcoc* 
&9«vérovg Grsgévovg &9Àe meQeGyorc. 
vwuuéAoOQe zóAov, Ofomora, Ósifcic. 
qoueo. uw) qOovénc vvxrtgogoíroig 
Ovuüv iuóv fefe $09 ysióco' 
15 BoAceuonvevorov feo, vagdogodóozvovv, 
mc Óvodmvovv ipdvqo; simí, ví roUr0; 
xivveuófAaorov Pyov Ogmixe xovQnv, 


V. 43. Pieeolos zegírecor ovyyoosoov, et v. 46 imovvdyov iooocy. 


Leontis carmen 1. Extat apud Matrangam An. 561, qui inserip- 
sit Afovrog rov ueyícroov imwvufiov sig Osoxríorqv viv S$vyaríoe 
«vr0), in indice est zo a?ro) dvaxg. sig tiv aor5v, vide supra p. 340. 
Strophae binorum versuum in codice distinctae sunt. — V. 3. zeposvé- 
9$«ge, non opus correctione z«o$eví(0oc, cf. Pollux VI 106. — xoív«, B 
xoiva. — V, 6. siüer B, Matranga síüegi, — V. 7. 410r B, non "4i. 
— V..8, mous Matranga, B zeAqéys. — V. 10. z^, malim &»' vel 
ox. — V. 11. «94a, B 491a. — V. 12. Oeí&aig, B Osei&aug. -— V. 13. 
q9ov£gs Studemund, B q9ovaíng. — vvxrsgogoírotg Studemund, B vvxrs- 
Qoporotg. — V. 14. àv, B 5à9. — V. 15. Z«g, quod alias quoque le- 
gitur, servavi. — V. 16. óvcdzvovv scripsi, B. Qvo mvovv. — sín£, «t, 
B. eimeri. — V. 17. Óozxo B, Studemund ógzaxa. 


28* 


Co 3417-7. 4 B" 
"PM 


356 | POETAE MELICI. 


GeztQoT(TQv 0900 TqvÓs z90c ovOag' 


và Üxmgo mevregógov xévrQe ue Um, 
20 Ói0zeQ Ócxóovmóvovg vóxrug vgflxo. 


Eig vóv yéáuov toU cvroxocrooog /i£ovrog. 


Amo mooGcÀov xoÜOsiAov 
Àéoov sv6r0y0Q AcAoUGav, 
ÓgoGsQév xXógqv voncec 
om0 steGréÓo ylvxiiov. 


5 "Aw &g ovv roUc Gregevovc 
mÀéEors m vreg, 1092 


ópyevógovov £mog uae, 
*0U90L. 


Bàéns 100 ó90v 10 wfvrgov, 


BAéms vo) móO90ov r0 mAWx- 
TQOv' : 
Ole viv gÀóyo Ogocítzwv, 
10 dpocsgóv zó90v goylfaw. 
ZAogvogógovc €wAcuovc xol 
God onAOquovc 
&ixecínenAov, &vo&, Ofyvvco 
vougmv. 
Zóre uot óó0ov gogijcat, 
óóre uoi véfÀAev Oovijcor 
154gsg Og giÀQ xgom(jGo, 
&gsc Og 9£Ao gogsUco. 
"Iusgógcove xógm, qovosov 
&pvoc, 


wvufoeAópove uíAg Ófyvvco 
TOUTG. 
M9e móc nó90g vo9sitot, 

20 uc9& mg tooc fg&vow 
Xaoírov «4«ovv. ÀrBovoo 
qeorv &vríOog ueyiarqv. 
"Hh, porogógov cotvyov 

eUpsc, 
x9ovolAvgov zogéyo viv 09v 
Gua. 

25 'E9£lo, 9fAo 0psUcv, 
i0flo xoórovc iysigwv, 
yoquxóv uéAog mQoGgÓsuv, 
Üv« züc BAémov Gvvgóm. 

Evygoog &yÀotn, yooueroc 


&v9oc, 
30vOsi  uegyogéío —GoeroG 
eiyÀn 


Zoyixoig uérgouc, uéAwpo 
cogíne &yceAue Oiov: 
Aoylov Gogóv y&g Gr. 
Xdgureg mwuv ysÀÓoiv. 


V. 18. B 6900 et. zoocosdac. — V. 20. Oexovzóvove, fort. Ó«- 
*QvoóOovg. 


Leontis carmen 2. Extat ap. Matrangam 561. Inscribitur in B 
Afovrog ueyícrQov dvoaxgíowr . sig vüv wvÀA. — V. 5. Gu. 4o ovv, B 
c&ueoo?v — V. 7. 6000v B, non zó$ov, ut olim edidi. cf. 5, 33 seq 
— V. 11. 12, repetuntur 3, 5. 6, sed requiritur utroque loco Ó«gvo- 
qópoig 9uAduoig xol Qodomióyuoig, ut est 5, 31 mactácw dgyvo£ote xol 
GodozAiógyuowg £AxeG(memAov, (vob, Ofy»vvco vougw«v. Ceterum hic B 
Seleuovg et ZAxsoínsmAov. — V. 18seqq., cf. 5, 9 seqq. — V. 17. xo9- 


tov, B zova£ov. — idem v. 20 £o&rew, v. 93 iji et eUgsg. — V. 94. 
xgovoíAvoov, B xoovcóAvoov. — cux, B «cue. — V. 25. gogsvsw D, 


qoosvosuwv Matr. — V. 27. B zgocaós.v et deinde cvveóy. — V. 35. 





APPENDIX ANACHEONTEORUM. 


35 'Podósig, (usQócig, Aevuoxgr- 
vóygovg, 
OeléOov OcuBog Fyov vvpu- 
gíog Eeruv. 
KegoÀQv óO0oig &vehpag 
Àvgav 'Oggécog rw«GGo, 
Grepévoig &voxte BeAÀAov, 
400r; xcÀóv ét: QoUpa. 
M&üAó9vuov £c, x«AÀoc 
&àov, 
Évvoregmég rw qtog 7t&6L qa- 
«v6 me. 
IloAéuotg $00ov A«fovcc 
xOrl G&g xOpufs xoírag, 
450 Egg Om Gvvov.Go. 
vouiuoig 090:c Ócpueoor. 
Eav96óxouoc, 90007 9ovc z«ic 
&veOsly9 qe, 
Tv yogirofAegiégov og vmg- 
1199 ns. 
Dvxsgnv OÀmv gogsímv 
50 guÀOuoÀzOv sUgov GQrt' 
010 xol xAdÓovo ytÀdwreg 
xoréyOv, volye«g viveGGO. 
"Eoow, Iqvsómq, Ócuerog 
&Grgov, 


351 


vexrugíowGtv  loug medo 
óoívo. 1093 
65 'O fgog fé matvov, 
0 mó90g qGug GvvánrOv, 
xoclóxov you megéÉet 
óoOodcxrUÀov Aoysíag. 
Eici91, Boive, «oóret, qoige 
xogeto, 

60 yovGogóqorg 9ulcuoig dugt- 
i |... moàiovoa. 
Qioyso&v Éyeig qogévonv, 

gÀoyéowg vom. xívrgoue, 
Üv« G&g qgoéveg Amaívore, 
ive müv uélog yÀvxavoig. 

65 "Exíov móvrdrov iüuoveg 

&vOgsc 
rà zo0GÍxgovoro uf óvOuo- 
VOMEUTE " 
Maxéoov &veGGe ríxvov, 
Xagírov Eysug v0. wcÀÀog: 
& vig oUx Eye. G6 OoUua, 
10 At9ívag qoéveg xouitet. 


Asvxoxgurógoove B, Aevxoxgívoyoovg M. — V.37 seq. cf. 5, 28. — V. 38. 
i$gav correpta ultima usurpavit, ut 5, 4. Constant. 1, 4. — V. 40. 
ior, B £ovi. — V. 42. Évvorsozég vi, B. Évvoveoméos, cf. 4, 55 et 5, 55. 
— V. A4. moti 6&6, D zoriceg. cf. 5, 46 seq. — V. 46. B ovvov — V. 46. 
B eu«ccy. — V. 48. bztg5o)nc B, omsogo9nc M. — V. 49 seq. cf. 
5, 91 seq. — yÀvxso]v, Àv B in rasura. — V. 50. s9gov, B évgov. — 
V. 54. vexraoéout low, B vexvegéoig évío:g, quod etiam 5, 31 legitur 
haud dubie corruptum; emendaverunt Piecolos et Studemund. cf. Pin- 
dari dithyr. 53, 16 qvv& vexrdgsa. — V. 55 seq. cf. 5, 597 seq. — £eos, 
B £gog. — V. 58. Aoysíag, C Aogsíawg. — V. 59. 60 repetuntur 5, 19. 
20. — zevcogógo:g scripsi, legebatur utroque loco zovoogogoig. — 
V. 61seq. cf. 5, 51 seqq., sed nihil novavi. — V. 63. B a pr. m. ut 
videtur goeivag. — V. 65. D góvr&rov iüuovsg. — V. 67 seqq. cf. 5, 
61 seq. — V. 70. B A4i9ivoag. Deinde din deesse significavi, nisi 
forte plura praeterea omissa sunt. 


358 


POETAE MELICI. 


Eig vóv «)róv ycuóv voU cUroxoéroQoc Zlíovrog. 


"Avà viv móÀww, moAivor, 
Boovém q&oug xeyéo9o* 
yojuxóv uéAog OoveíoOo, 

 Ógoótg& xógm GregécOo. 
5. Zegvogógovc 9«Àcuove xal 
QoOonAóq4uovc 

&Axecínenov, &vo&, Ofyvvoo 

vougnv. 

"Emi y9vcómeGrov oixov 
fo9im xogu Boóíts, 
qeorvopAégogosg ort 

10 QaÀcQO véo mAoxziGc. 

"Iusgógove xógm, qoUcsov 

&Grgov, 
uéAQ Ofyvvco 
TOUT. 

"[Üs móc Gmevroa woíosu, 

xoÀóv Gg &«g Óà Acme 
15 Aoydádog yep gegloruc 
uera xvpuBcÀov zxoo9Uuogc. 

"Enxíov Tóvrrov iÓuovsc 

&vÓgeg, 

rà moo0íxgovore AQ OcUre 

reAsive. 


, 
&UysvogQvo 


Nouíuog iov nobwQcac: 
20 &cveyst. yc. zcoAévag" 
O0cv, à gíÀoi vw«góvrze, 
z«9& 7wv0vcÓc TQuqüre. 
Eisi9i, «eios, xoóvet Bav- 
9Onotg qUAov, 
dyvgomeGro wvxÀo Oder 
Botve. 
25 'PoÓéqv qot Gvvsovov 
GU, Zdéov, mogoyxeAtet* 
r& zt090v BéAsuve voivvv. 1094 
vxo0Ug, rQUyo T& wujÀc. 
"Hiis, qerogógov cUtvyov 
&UQtc, 
30 qGrígeg svorepéoeg meiÜec 
évéyzoig. 
(os AegmeÓec xouifov 
xeoíev uéAog moocoícn* 
Wóyog ovÓeuóg ydo éori 
vouíuovg ye«uovg Auyatvaw. 





4. 
Eig và Àosrgóv x0 £v vij Becueio «0j vmó 4éovrog ro0U «Uroxga- 
voQoc oixoÓounÜév. 


^ M E - 
"Ava viv mOhw Ooveive uélog 0gy&vov cí vovt0; 


: Leontis carmen. 3. Extat apud Matrang. 564. Inscribitur in B 
&vepov. cvowxQsóvttov TOU QUrOU ue'yíoroov Afovrog eig 1óv cUrÜv yepov 
ToU coroxg. 4., et similiter in Pinace: frego» dwexosóvriov ro? qotoU 
eig vóv youov tob «)0roxg. 4. — V. 8. B óovsicQ9o. — V. 19. sOytvó- 
qovc vix integrum, fort. zegdsvóogove, cf. 2, A8 et 5, 2. — V. 17. 
B iOuovscg. — V. 18. B cssivoi. — V. 20. B y&uà. — v. 23. Eav9'ó- 
zeige qUAOV expedire nequeo, cf. 2, 59. 5, 19 Piecolos $avdozsÓ(lo. —. 
V. 26. Aíov B, Matranga A£ov. Deinde fort. zoo aíeov legendum. 
— N99; B fie. — V. 31. A«uz&üeg B, Aejunzeóog Matranga. — V. 35. 
Cuculium intercidisse notavi. 


Leontis carmen 4. Extat apud Matrangam 565, ubi inscribitur 





NEMUS 


APPENDIX ANACREONTEORUM. 359 


Aeyévo vig, 0g Oiéyvo, 
qoeGdro rig, eleg olüev. 
5 Bacus)g 4éov im foyow 
qoéve ZeióeAov mare. 
Auyvoév yéivv nwé£o 
mereyocqUoo Jopsíc. 
Feyavoyuévot ztolivat 


 10zgl rjv Oéav poAsite, 


losrgdv dópovg Ogre, 
uéAog Ógycvow xgoreits. 
4óuog Gg móÀog gevOn: 
dAeeotooyovcouóQgovg 
15 xvxAuOg Aciyyeg Owei 
uiv ^ &ycÀuerOv yeg Gori 
'O goscl xol cogpím «U0oc 
dqvGcec 
ig0Àomóvovg xeudrovg éxro- 
Àvzteet. 
"Exi ràg zac à Bévu 
30 zgódouog  uexoóg 66 xQU- 
Vpeu* 
09. Or qdoig mooÀcuet 
jloguwig vígvqg v& O9oUua. 
"Za9éov &xei yegóvrav 
&níóov 9é«g 9ed6p, —— 
235 faueveig wAóvovg, Gqcy«g v& 
 zxoÀéuov iysgciDUuov. 
OoAoxoyyógovoov &oyov 


in D £rsgov &vexgsóvr' .. 
— V. 929. B c rovro. — V. 3. B 


iv omoóró0ig ÓuavAo:c 
dgeroig (Oow, xoAvwete 
30 peéov foÀ&g ccótov. 
"Tücrov 9:ouofólov óei99« 
/— mQoyeiret 
xcO«o& n9olXe' móc ÓsUpo 
ytvoU uot. 
"Iüóioe 9íev Ieowyov 
imi vQv moóxoyyov Ow, 
35 do0éqv gioi qogobccv, 
&ípog év yegoiv xgaroUGcv. 
KoAóxov qagiv. t9onéunct 
BacíAwGo xciQsv cv9uc, 
yÀvx&govoroLg t90GGT0LG 1095 


.40 o0éqv. gvijv. gogo. 


Zóyog o0 ygége TO xàÀ- 
Aog" 
quÀdüsAge, vío G6 ygcnpag 
igiOmAbg Gomto Fovoc 
dvéOqxsv sicogác9o; 

45 Merà viv 9éav b n(vós, 
zmorcuGv Oioc yapgd&eg 
qofsgoGrgógoig mQoGot0Lc 
uérQuxoUG Cygowtv obvovg. 

Zóypere 9iioAóyo. yochpere, 
*0090L* 

50fo9éov £x oroucrov Oufooc 
énéotq. 


v0) «vtoU uoyíctoov Afovrog s(g vOÓ wtÀ. — 
tig. —. V. 0. B 


V.8. B 


qociva. — 


zer0oyoóq$oo xoosí«. — V. 9. yeyavouévor B, ycey«v, Matranga. — 
V. 10. B uoAeire: et deinceps óg&rot, xgorsitet. — V. 14. eAefleoroo- 
qevcouógqovg Piecolos, D «xoofA«ero. — V. 15. xvxluxàg obscurum, 
fort. yAvgixàv scribendum, cf, v. 22. — V. 16 insolens, quod ana- 
creontei versus cum cuculio arcte cohaerent. Ceterum in hoc carmine 
secunda pariter atque novissima stropha triade constat, reliquae qua- 
ternionibus, si nihil est a librariis peccatum. — "V. 17. B cogín et 
&q96ca. — V. 20. zoódouog B, zoóóoouog Matranga. — V. 21. à7, 
B àg. — V. 22. v: scripsi, B có. — V. 24, dzx(üov D, dzi0Àv, quod 
olim edidi, non convenit, conieci &6z/ücov, ut clypei clarorum viro- 
rum imagines exhibentes intelligantur. — «oy, 9sccn D, non Qe«c- 
cs; ut Matranga dicit. — V.26. éysosiQUuov B, cysocuüvuor Matr, — 
V. 28. ozocróoig scripsi, legebatur &zoeróo:g. — V. 29. B i0ov. — 
V. 33. B (üíag. — V. 35. B qociv. — V. 42. B quiaósAge. — V. 51. 


360 


Nenódov yov 9:&6n 
xcAcuo, Boóyo ve, wvgrQ' 
imi vijoov «v £xdorqv 
? M , Ld 
égerQv vgezeGov Opi. 

55 Eevorsgmig GÀÀo 9oUuc, 
er , , 
OT. 7y0gerO Qo xo 
z0ÀUuoopov siÓog &cysv 
Xoguxiv qcorv cogoUvra. 
'O 9vodv wógog Ó& véyvy 

, kÀ , 

60 ztoÀUMOvGOv cGpe Tt6uTEL, 

Y , , , , 
v0 Ó' £mog Aéyei v0, ÓóÉa, 
pecisU Gvo&, usüóvrov: 

Ileg& Zíe6móvov mociv i 
qAosgoíg xÀ«0oic. ví&su 

65 ueAorgevAogovog 0Qvig 
ÀvgoxcAMuoAnzo vovfov. 
"UPevdeAéov  éméov  Qhwore 
AéGyqv, 
veyvixGv viv Aoyíov Oge&oro 
Zléov, 
"Póog ó0cvov dmsígnv 
10 uélog Ogy&veowv mgoné£umet 
&qevg, &vev xoeroUvroc, 
BeciAsi mÀénov vOv olvov. 

JXogíg Ógéxcov dvégmsr, 
0 Aéov uéyoa Bovy&ron, 

16 yégavog Óà Gomqgigóyoovc 
éuxloyyeooco végnt. 


oC MERECE » 
TET 


POETAE MELICI. 


Tevésovog «v9ig Ogmmá 
qogée, yévg Àvgadn 
Àuyvgóv mtQvkgoroDvro 

80 dz0 qovoéov mevwjAov. . 
"Pmó vQv uéícqv óà Acme 
vücrov iv OxrexÓyjo 
zoÀo9souov oidue QsUuo, 
&xog oU puxoóv vocoUGLv. 

85 llàAog 0 «vxÀogógog y59', 

Or. déc 
&Tgoz« qeorogógov viuere 
ü£gxet. 

Qofsoóv, gíAot, 9éeuo, - 
yovzóg &G9uo viue Dae 
vvgiÀeuzég, ixqopOv mco 

90 Booréqv qoi mxegóvrov. 

Xdgw &mÀAérov Ó' vysiog 
zoÀvÀovrQov Poys xcÀloc, 
uégózov vocovg &AsUov, 
Óvvcusug éiooeDov. 

95 "UexcÓov ép vyoo9éouov 
uiÀéov vÓvog mogéÀxov 
moMvogGov sUge QOcLv 
uexgóv sig yoóvov vedfov. 

Mizófov ówqvooíqo mà9sv dg 

&xgov' 


100 drÉyvov e Aoyíov gsUyere 


, 
TÀCGTOL. 


&yonv B, Gyon» Matranga. — V. 53. B éx&erqv, sed mox Ows. — 
V. 55 vide ad 2, 42. — V. 57. B zoAAvuoggov. — V. 61. B ézog Aéyet 
vo. — V. 64, B ví£gy. — V. 15. yégovog 02, B yegtvog 0s. — V. '16. 
imwAeyytceaco B, non ézioyxécuca, ut Matr. — V. 18. yévg Avon 
B, yéve: Avooóg Matranga. — V. 82. B ówrex. et v. 84 &xog, v. 88 
&co9uo. — V. 83. ósUpo adscriptum fuit ad explanandum oióp«, quod 
interpretamentum aliud germanum vocabulum expulit, fort. 9?$ov. — 
V. 8T. Legebatur gofjsgov Q'éeje, qíAow correxit Studemund. — V. 89. 
ixgoflóv, requiro ixgofovv, nisi structuram xe«v& covsciw statuamus. 
— V. 93. &Asvov et v. 94 émifoefsvov scripsi, D &Asvov et imioa- 
fsvov. — V. 96 seq. vitium contraxerunt, conieci ue4éev róvovg m0 
&£Axaov. — V. 100. geoysze, B gevyscau. 





APPENDIX ANACREONTEORUM. 361 


-" 


; D. 1096 
Eig vv Abyovetav "EAfvqv Kovctevtivov toi: véov oU£vyov. 


"Hàixouov, $o0ózgovv, goV- 
Gcov &v9os, 
megüsvoqova ucAg Ófyvvco 
re Ure. 


"Am duàv Oópov xeriGyov 


Àvgev evorOyOg AcÀoUGav, 
50gocsQév xóQqv voncag 
bm0 ncGruÓc ylvxeiav. 

ZeidoAéovg SoAcuovg nq 
buevaíovg 


vuugidíovg ógón xci 60a - 


Qatvo. 
4óve uoi QóÓov gogijcat, 

10 0óre uot v«fÀev Oovijcot, 
&qég Gg O£Ào j0geUGo, 
&geg Gg 9élo xgornoo. 

"Auegévrove ereqévovg mà£- 
Éere mwivrtg, 

ógyevogovov £xoc uéAwyere 
*0Ug90t. 

15 "E9610, 9£lo yogsVéw, 
i0clo uéAm Avolfcv, 
yepuxóv uéAog mgoGd0sv, 

. Üva. müg fAémov GvvgOy. 

Eici0:, Boive, «gOvst, qoioc 


010 xel xÀdÓove ysÀàvrag 
xerÉyov rgíyeg vwvdGG0. 
35 '"Eméov Tvrévov iüuoveg 
&vÓgeg, 
t& m0GíkQovGre uéÀn QvOuo- 
volte. 
KegaQv Qó0oug &vcpog, 
ivgav 'Ogpéog xgor(cec, 
Gregvorg &voxro eÀÀo, 
30 0r; xcÀov &Grv fovog. 
NexvagéíoiGuv  ioug  Gvéwore 
vépgnv, 
dgorijv vàv 'EAévqv qdgue ve- 
xXÓvVTQV. 
Bàézs vo) $000v x0 xévrgov, 
Biéms roU mó9ov r0 mj 
XTQOV, 
35 01s viv gàóye Ógocífav, 
0gocsgóv mó90v gAoyífav. 
Ileótéotv &oyvoéotg xol óo- 
QonAóguotg 
&Axeoínenov, vob, Ofyvvco 
vong. 
M&9s xg zó9og noOsitor, 
40 ue móg tonc &gdrat, 


NONEM DEM 


10otíc, Xogírov q4&ow. AefoUco, 
20 49voogógotg 9eÀAcuoig dugr- q«oiv. &vvíüog yAvxlornv. 
7toÀoUGo. "Hi, qr0qóogov cvtvyov 
DivxegQv éqeUgov gv £UQec, 
quÀóuoÀzov ds raÉwv' 
Leontis carmen 5. Extat ap. Matrangam 568. — B rov «vro? 
elg vv Avyojotav xrÀ. — V. 9. magQtvóqove DB, non zeg8:vógoove, 


ut Matr. — V. 5. B ógocsodv. — V. 6. zacovtóe, B z«oraóoc, cf. 2, 4. 
— V. 9. B gogrjscet. — V. 10. véfAav, B vev4av. — V. 16. Avol£eiw 
scripsi, B. Avyífew, sed 4 e corr. — V. 17. yapixóv, B yopixor. — 
V. 19. B pe — V. 20. zgovcogóqoig scripsi, B xovcoqógotg — V. 91. 
igs?gov D, non igsvoóv, ut Matr. — V. 22, B «às. — V. 29. (A10 
Piecolos, B. (AÀeov. — V. 31. vsxragéoiw:w low, B vexrao£owg évíoi, 
vide ad 2, 54. — V. 33. dódov B, non óó0ov ut Matr. — V. 37. doyv- 
Qéoug, B doyvoaiowg. — V. 38. Ó£yvvco, B óc£co. — V. 40. B poc di- 


362 


xgovolAvgov zogéyo vOv 00v 
oua. 
A5 tAmoÀQv xógmv Àefov yc 
zOtl G&g xOjufs xolrag, 
ó Époc Omoc ovvov Gor 
vouluovg ztó9ovg Qi9d&n. 1097 
"Iusgógove xógq, mouxíÀov 
&v90c, 
50 x«vufoAogove u£An x9ocg£oo, 
Oéyov. 

Qioyéqv Frag vQv gc, 
qÀoyío:s romm9u qíAvooic, 
Üve Gee goéveg yÀvxotvotc, 
Üv« mz&v uéAog loívoic. 

55 JBvvovsgmég vi q«og mot 





POETAE MELICI. 


'O £pec fé vwretvov, 
0 z090c qUGsg GvvdmrQv, 
xoUxov «couv mwugébet 
60 6ododexrUAov Aoysíog. 
&HevO9Ororyog,  CvOOnvovg 
zig épecvOme, 
àv yogwrofAsgioov og vxto- 
Jo ne. 
Moxéoov ríxvov roxQav, 
Xaegírov Eyewg T0 weAAog: 
6500r:; ovx Cjge. 6€ OoUua, 
Ai9ívag qoéveg xopitet. 
"Poóóstg, fusgóstg, Aevxoxot- 
vóyoove 
O9oulé8cv Kcovorevrivog vvg- 


qoc vec, qíog Act. 
uéuo9vuov feo, «dÀAoc 
&gjov. 
AAEXIIOTON 


tig x& BgovucÀu« Kolov90v roU yoeuuovtkoU. 


Zogíne &Aegpev Gg, 490vioL. Aóyou. ÓovoUvzat, 


v«t. — V. 44. xgovo(Avgor scripsi, B xgovcóAvoorv, non yovcóAvgo», ut 
Matr. — V. 45. B &zoeàiqgv. — V. 46. B zoricag. — V. A7. B cvvóv. 
— V. 48 óiócÉg Piecolos, B ói9«és,. — V. 50 versus clausula numero 
adversatur, quemadmodum v. 68. — V. 51 nolui tentare, cf. 2, 61. — 
V. 53. 54 rectius goéveg (aívoig, et uéAog yAvxa/voig dixeris, sed £o- 
»otg in utroque versu numero adversatur, quamvis longe sit aptius, 
quam quod 2, 63 legitur Auraívoig. Videtur neuter locus integer, poeta 
scripserat et hic et illie: 


(vc ceg qoévag yAvxaívors, 
Üvo z&v ucAog Ay e«ívotg. 


Piecolos yAvxaívge et l«/vggs requirit. — V 55. £vrvorsozéc, B É&svorto- 
zíg. — V. 56. ustiuyóQ9vuov DB, usuigog9vuov M. — V. 58. q?csic, B 
qUceiwg. — V 61. dvOOonzvove, B «vO6onvovg. Versus numeri insolentia 
offendit. — V. 63. roxQov Piecolos, B roxsíov. — V. 67. B cusoósis. 
— V. 68. B vvugrtos. 


Adespoton hoc carmen extat apud Matrangam 571; inscribitur 
in D e/g r& (loovucAte cxoioó9ov rov yocuuerixo?, unde olim Aco- 
lutho attribui, sed verissime monuit H. Weil (Revue critique 1870, 
p. 401 seq.) carmen non esse Acoluthi, qui dicitur, grammatici, sed in 
eius honorem a discipulo aliquo compositum, quemadmodum aliud Ana- 
creonteum inscribitur A4£ovrog zowuxo? x«i quocóqov sig z& (joovuc- 





dX xb oce ds wd bus 


APPENDIX ANACREONTEORUM. 263 


O0cv dg qgóvog xshevet Koazéov, "Ougos, uiOov, 
mÀwv dv Àóyowg q0gevo. ixíov 0b Moico, réjyvm 
5 '"EuxQve viv auehpeg. Gopínge &vexre uéAwov, 
qe£ídov &ve& AnóAlov, 300rt GÓv zípvxev GvOboc. 
"EAwxdvo: roUvov. Éyvo, ZMrígevov qégovoww vos, 
Gogíne q«og xouifov. Xdgureg kóyowg yeAóyouv. 
"Exi col Gog KwOwon Oo«cUc oc víog mgorjAQov, 
10 uer& IloÀAé0og yogsvsu vóuov 'Oopéoc Awyotvov, 
Égrdog rgómovg maroUoct 35 DaéOovr. às xopitov, 
qiiíQe vóuovg xoeroUot. Ore Gor Aóyovg xouíto. 
Xogéí, ygcpupérov dv&Gottg, Zór& uot xgórovc v0 9«9coc, 
PAeysg Àóyov à moüxer dqófoc 9610 yogsvtv, 
154er6 y&o GÓv oUv rÓ xxx — — ivo rv Àóyow uxQaroUvte 
tÓté rÀv Aóyov TO yoQéuue. — 40 Aoyuxoig uéAeoGL uélwo. 
Xdgureg Aóyoug yelaGtv, "Ore Góv megtGrw. mueg, 
Ort yocpje GÓv mwQoÀdgztt. loymel mégeuot. Movocu 
Qcog &x Aoyov zgorjAOe 1098 Grípog ix Àóyov xgeroUGoL 
20 Gxorósv végog xeÀonztOv,  - AoyixoUg Grípovor mwvrec. 
Ore ToU GogoU TO yocuuc 45. Zoyuav viov Eyeuc, iqo'ove, 
Xaoírov q0govc iyeloa. viai, 
Xogíne &vab AnóAAov, qO9ovsgovg dEsAcGag, eUoroyo 
xeÀésuv wvxvov Óoxsi uot, BeàÀAov. 
25 (ve TOv Gogóv ztgoctízm Zóve uon qíAon T0 9ugcog' 
Auyvoaig qegvybt xvxvoc. 0 Àóyov £ocog y&g Gri 


Au vr09 Keíceoog Beoóv. Idem Weil sagaciter perspexit nomen hominis 
KoLos$90v esse scribendum, nam v. 15 nomen eius a littera K inchoari 
mediamque syllabam 44O esse; quapropter etiam nomina K«44:0z: v. 52 
et Kvmoig v. 10 cum isto componuntur. Denique Weil probabiliter con- 
iecit hune grammaticum Coluthum non esse.alium, quam epieum poetam 
Lycopolitam (ef. carmen v. 27 seq.), quem constat saeculo VI ineunte 
Anastasio imperante vixisse, ita ut eidem aetati haec cantilena adscri- 
benda sit. — Offensioni est, quod saepe parum commode aut iusto ordine 
sententia instituta absolvitur, sed ambigo, utrum librarii socordia has 
dederit turbas an scriptoris infantia sit culpanda, qui fortasse primum 
hoc rudimentum artis edidit. Etiam numerorum conformatio insolens, 
siquidem disparibus intervallis euculüi loco bini dimetri interseruntur, 
semel vero solomni more trimetri comparent v. 45. 46. — V. 4. yoosvo, 
fort. yogs06o. — V. 15. wczz«, nescio an xózz« scripserit. — V. 16. 
uer& rv non ausim tentare, quamquam £zerec convenientius. — V. 18. 
zooAcuze. Matranga, B zooA&uwet, nolui mooÀcgup;5 scribere. — V. 91. 
Ore scripsi, legebatur ort. — V, 93. 4móliov, malim AmoAAov. — 
V. 26. gcgvy&t B, qcoey&c Matranga. — V. 28. végry B, véyvi Ma- 
tranga. — V. 31. Xrígavov qéígovsiw &v9og, corrigendum puto erg. 
qégovo. Movcat, erroris origo manifesta. — V. 34. vóuov scripsi, lege- 
batur vóov. — V. 36. cot, B 69. — V. 40. ucAscot, B u£Asct sicut infra 
v. 61. — V. 41. cóv, D càv. — V. 46. q9ovsgovg scripsi, B gvovtoov, 





364 ! POETAE MELICI. 


xgcÓímv &uQv mgociys méíAeyog Àóyowv megiosi. 
50 cogíne qíAov yegaíoczuv. "Amooó uà vqv AOnvqv 
M£ios 'Oogéícc us fce &gerég cogo porco. 
T(yc wirígog vÓ yocp, 65 !dmàó càv lóyov mgori9ov, 
Que xcL cogo Awyavov, Üve Gol reovg z9ocobo, 
Aoywmv Àégqv rwwdGGzL. cogínv OÀqv ysgoígcv* 
58 Gaeíücov 00o)e ceqvue gogíne uóvog y&o Goyetg. 
mo0és, và vüv OÓsVew: Ilegpíg à viv qogsvst, 
Qoé9ovre yàg OoxsUst 100r. x«l Kumgig weAsirou 
cà 10v iv Aóyowg gowévra. Óuoyocuuerog yao ovGo 
'O Àíyov Ort mgsmóvrog AoywkGg v& vOv qose. 
60 Ójvoror GogoU r0 ygcuue "O8ev sixórog yogsvo 
Àoyuxoig uéAeGGi uéAwpat, 49£0e é& É9ove xouitov. 


IESJPUIOT l'PAMMATIKOT 
L 


Tí simo. 5 -Aggoüírq rijg 9qv&g qvrevocono &eíev, xol &vsÀ- 
9ovrog 000v; ; 
uéRb bae: vastis odi ae adii die "Am iuóv óó0ov ngoijAOsg, 
CRASSI 84 i6. cera e Moe oe dm $uoU gfosg r0 xcAÀog, 


'O "Ego «dou cvvéztov Üve Ge mÀéov vO wévrgov 
cóge uot ó00ov Kw9wom, 10 Qodfo:g pvroig Óeguccor. 
Üve cuv móOo0ig qogsUc 1099 "Ayou zig ucOwq, vÓ xgsiGoov 
"Euxdvi cov Bsiíuvoug. cyvoQv Óoxsi xoxifeuv* 
5 GAoysgóv BéíAog rwécosz Ore Óà qoóvo voc, 
r0 yívog v0 rÀwv 'Eodrov. :L mglv oU ue9ev orevetz. 
Matranga g9'ovsoó. — V. 49. zooc5ys scripsi, legebatur zgocsims. — 


V. 50. qiov, fort. p&oc. — V. 53. Auya(vov Weil, legebatur Auvyeivov. 
— V. 60. ó?vezot correxi apertum mendum ó9?veoguot. ,— V.69— 72. Haec 
stropha, quae satis intempestive ordinem orationis interrumpit, nam 
v. 73 et 74 arto vinculo cum v. 65 —68 coniuncta sunt, videtur post 
v. 50 inserenda esse. — V. 73. yogsó?o scripsi, D zoos?si prono errore, 
siquidem eadem clausula versus praecedentis. 


Georgii carmen 1 extat apud Matrangam 638. Legitur in codice 
Barberino fol. 96a, ae praecedit Ioannis grammatici carmen 6. Initium 
carminis haud dubie interiit. Hoc quoque poematium ecuculii loco ex- 
hibet binos dimetros, qui imparibus intervallis inseruntur, bis vero terni 
dimetri comparent, v. 111 seq. et v. 144 seq. Ego pauca quaedam cor- 
rexi. — V. 1. 0 "Egeg, cave 0 0' "Egooc corrigas, hic hiatus frequens 
apud Georgium. — V. 2. Kvéwomn B, Kv9roy Matranga. — V. 4. "EAt- . 
xdv, fort. Eiwdve. — V. i11. u&95y, B ucQti — V. 18. vorjoy, B 
vonost — V.14. rl, B c£, — ovevatet Piccolos, B ovevafew. — V. 18. 





APPENDIX ANACREONTEORUM. 


15 TÓ xelóv qvos naOoUcc, 
uie xol móOcv tÓ xosiGGov. 
Tó óódov mv mgoÀcumei 
Xdgirag xÀdoig yegeocov: 
0 yàg » qUGig mQoGtügev 
20 T0 óó0ov uóvov zQoGtUgtv. 
Pvxegóv óó0ov mgoijAOtv, 
yhvxeonv cow. xoul£et, 
xotívov ài muxgóv &v9oc 
yAvxsgoig xAddoig wont. 
35 dcosoc uóvqv xocrobGcv. 
Ilogíqv £üube macnc 
0oocóev óó0ov xporijGav 
GrifegGv xAcÓov dang. 
. T6 óódov pvràv ró xcAloc 
30 cmeÀcfwuig rteig AeoUGo, 
Ilegíne usAQv, AA9)jv, 
&geroUg y0govg ueríoyov. 
Ilegínv. uóvqv "A9:vue 
. «geréew 000v Óidccxer. 
35 órs uoi 000v gvrtUGo, 
Üve x«l Q0Ó0ov zQo£AOw, 

Ore 0b room]; w90g Alo, 
vÓré. lloÀÀdg. iov xosícocv. 
Tí Aéyovatw "Agpodtrqv 
40 BvOto:g àA0g ysvécOvr, 
| Ore xol mÀéov gue yoic 

Ói& roO óódov cefliteu; 

"Exi mag0fvog waAscOn 
Téya viv O6Auc, AOnvw: 
4b ucOt robe móOovc KvOwonc 
Üve x«l óó0ov xoerQonc. 
"Agérüe móGQg ueríGgev, 
Or Qv tig QóOov uerZAOtv 
r0 qvróv r0 v4e Kv9wonc 


2565 


500re viv GxavOav clA&ev. 
IloógeGic méAet zto90Uvrov 
T0 óó0ov rÓ rigo Kw9w"onc. 
IléÀw Ó 490vog xouifet 
yvxigóv qoe yogtíne, 
55 Aoyixolg- Àóyotg «goroUvrec, 
veÀevg vOuoOv TtxÓvttc. 
ZXreyvqxóuog Ó yeia, 
Gre Kümoidog 10 v9oc, 
voregnv &vowe fOAov, 
60 000v o) cr&yvv qépovca. 
Zifévov xÀíoc Kw9woy. 
Xapírov 0nov vr& ró&o 
Mopgo90v Fooc A9nvnc, 
Gogíqgc O0mov và robe: 
65 'O yíoov "Eoog jogsvet 
ó00ov sig yow Gvvcmrov. 
'"Eócqe và vOv, AOwv. 
xcAoxov cOívog KvOnonc, 
$00« Komgidog yogsUct, 
100» lleAAéÓog xocrovotv. 
Iegín, 469eve uovvo, 
Or. xol uówvyQ Oi0dy9nc 
xoetéíeww coge ZOnvoe 1100 
qAÀoysooig 060oig vumtiGnc. 
15 QAoytgoig iuoiG. xívrooic 
Boovén qeie xooveivou* 
poo, HoÀAdo, d£ "Egorov, 
ómócov G9évog KwOwonc. 
"Eócqe 0ódov ró Gv9oc, 
80 ucOe xol móQ90v rÓ xfvrgov. 
Ilólug do:v "Aggo0íruc 
ueydAet Gopóv 'A9mvet, 
Ort Komoidoc moocijAe 
T0 qQvróv TO Tüo &elnc. 


qy«o«cGov, B yagdccov. — V. 20. B soc sogsv. — V. 87. room, B 
ToczQ. — V. 48. ór àv B, non Ore», Piecolos ómór'. — V. 53 seq. 
haec stropha videtur ex duabus confusa esse, — V. 57. B erc zvrxóguoccs 


M 


y«iw. — V. 59. voregrnv scripsi, B vosozv. — V. 60. gé£govce scripsi, 
nisi forle p£oovcev praestat, B qsoovoy. — V. 63. Maoa90v, B naod- 
dev. — V. 83. 0r. Konoiüoc ztQoorA0s, nescio an 09« Kvomordog 7Qo- 


7A9s scribendum sit. 


2366 


5 "Ove wijÀov E£oys Kore, 
xÀfog &gOwov rm9oGsUocv, 
mÀfov &ovorov Óà u&AAov 
g9óvov ix O:Qv Gmvtov. 

TO $ó0ov màÀ£og us wmÀov 

90 Gogóv sic xÀéog xoultz. 

Bsiéov "Egorog oiósv 
T0 $ó0ov màÀíov ue vígmew, 
Or. IloÀÀAe0og xgerijcav 
Ioegíy xAfog moGczet. 

95 "Ayeueu qvoiv mev(AOV, 
xoÀvxog mzÀÉov ysgeíoo: 
Ói& vàv óóÓov y&g Gori 
Gogíne xoero)ce Acum. 

IlvAcueig ó000v Aafovcc 
100zt0: Gg xÓjuts Qivoc. 
ive TQv qeu Aoovco 
QoÓ0óscGc Tig avene. 
Tó gwvróv xà ric AOw5vnc 
Ilogíne xc«Àv& iróy9q, 

105 7v vOv OÀov gevsím . 

vosQOg uóvy xoeroUGo. 
Qàoysgóg mígvwxev oicrooc, 

qàÀoysgoregov Óà rovrov 

xcÀvxQv míguxsv &vOoc 

110 copíne &vecco ueorvc. 
AXogínc &veccav &pori 
T0 Qó0ov gaviv Oi«Gxet, 
Or. Kumgiüog rà mvra. 
"EuaOsv và v)v LAO9wvq 

115 yÀvxsgovc xÀ«Oovc "Egorov, 
fueO9sv cOfvog KvOwonc. 
poovéís, và ràv "Egovov. 

Toouéíeg và vOv xoeroUGc 





POETAE MELICI. 


qÀoysgoU óó0ov TO xfvrgov' 
120 IHogíne yc &ort éxvov, 
0 Gs roig ÓóÀo:g Oct. 
Iloifuov &veoce lleAAec, 
GÜcvogOv DsiÀv xgaroUGoo, 
Qo0£o.g OmÀoig dg 9s, 
125 20dqc ucynv Kv90onc. 
'"Eóóxcg xgorsiv, Aon, 
&eeg Óà meipav &gvi 
xovxov AefoUcc xívrgov: 
nw &v OfAyg &vámrm. 

130 TO yívog r0 vijo KwOwonc 
uero v: 00v - v&GGet. 
 Bàéms, IloÀÀcg, Aqoo0írnc 
r0 Q00ov vÓ uuxgOóv Gv9oc 
xgeüíne rs]g xooráónv 

135 Ógocsgóv .B£Aog xopui£ov. 

Koaüínv O9eàv (iaíver 

t0 0000v v0 r5jc Kb wuenc 
Aes puxogüv Ggru ysÜpa, 
Üve GÓv xé«Q xgormQc. 

140 TO xocrog T0 Tác Ovuc 
0 x&Àv& &£ünéev ov0ív: 
09ev dgríog mQoÀcumov 
'Ilegín óíóocr qcouo. 

'O ylvwog xcAv& is[y90 

145 ueycAage 9eic LAO1vxc 
TÀÉéoG qvo) xoeriwGuc. 

Koeréovoa viv AQq4vqc 
Ilegíg 9£Ao xoerücot 
Zvylic" uóvi yàp «vr 

150 zmAcpeG £a mQogevyst. 

"Podov ix qoevàv A9ijuc 
égpevyQ uóvov xgerücav: 


1101 


V. 86. B "QoGEUQEv. —0M..91. Piecolos xA£ovg dioriroU ó u&AÀiov. — 


V. 100. B óívas. 


— V. 110. u&orvg DB, non udovo, ut Matranga. — 
V. 116. £uedsv B, fuod Matranga. — 


V. 119. óó0ov B, non óó0ov. 


— V. 121. 9 cs B, o ài Matranga. — V. 129. Piecolos z&Aqv, dv 
9 £Aye, GvvézcroO.-— V. 131. evdcost,, sed s« m. sec. in ras. B. — V. 139. 


cóv D, col Matranga. — V. 143. Ilegíp, B Ilegín 


—— ON. 145. sae, 


B eds. — V.148. Ilagín, B Ileagén.. — V. 151. is Matranga, sv Pic- 





Ing 


APPENDIX ANACREONTEORUM. 9361 


véy« zov Q00ov xouíft 
üpoGsQag qoéveg qvroiGu 


155 Boaófog Fyvog rÓ xgsiGGov, 
Boadíog ài yvobce, IIcAA«e, 


reyéog Oídov fefaíov 
xouÜíorg rtoiGi mÍGTLiV. 
Iloíuo:g xópufe uGÀiov 


Zevadv Oxog rug &moi' 

Ilegínv óogQuev GAAQv. 
Qoovésg màtov AeloUGc 

T0 $ó0ov rà viv, AOnva. 


165 'O "Egoc ó tráe KwOwoenc, 


r0 $ó0ov mw KwO9wnonc' 
xoréyo Óvo xgeroUvrag* 


160 Gxog ix $ó0cv, AOwvn, ó OfAov udynv Gvvéwpe.. — 


2. 
Tí simo: 3») -AqgoÓírg vic AOnvàg Oi Qó0ov mcOsonc fon95co: 
roig Toooív; . 


Kaloxov q&ow Aefovcav 
- Oegézeiwav "Aggoütviv 
Qo0mv O£0sbo, IloAAdc, 
Üva yvQc móOtcv 10 xosicGov. 
5 AXogíme "Eoog ó AcrQuc, 
Xeowreg mw GUv olGroo* 
&ye, IlalÀde, AAqopoütrnc 
yAexsgnv OÀqv yevíQdmv. 
Zavaoig, 9éAug, &uivo, 
10 Qovyloig mv. egryo* 
pégómov cí uot TO qíArQov 
quiims véüjg TvyovGmq; 
.. gs mévra vv "Egorov 
tí ÓÉ Go: q9£oc Grevétav; 
15 £yévo. ucymv 10. Ovqróv, 
pexeoov 90v r0 qUAOv. 
"Ayemüv 9soig moochxs,, 


&mo95e qUocig y&g Ogp9n' 
T0 moe moémsi fporoicuv, 
20 yaÀemQv &ow csÀfGGQL 
llor«uQv OcÀoóGon mavrov 
Ófyeron uóvq TO QeUpo, 
Ilegín óà rv 'Egorov 
&ger&g qcguv xopul£et. 

25 T0 yévog 10 tàv "Egorov 
xooréet ÓoxoUv AorQrvtwv. 
Qovylíowg FAeuiev. gy 

óo0fnc yíuovGe víxqe' 
 Gogín zó90ug ixsíotn 
30 Zeveovg uóvovg Ogívaw. 
Méya viv «Aog mooczügov. 
&ve lloAAàg foya mm(oozi, 
QoÓósv Grégog xogoroUGa 
Ilegíne móvovg ysoeíoz. 


colos, eig B. — V. 157. "e B fegaiav. — V. 160. ccxog, B c&xoc. 
— V. 161. zig, D vig. — V. 168. cvvcwst B, evvewor Matranga. 


Georgii carmen 2, Extat apud Matrangam 654. Carmen semel 
disticho distinctum est v. 25. 26, ita enim strophae in codice discriptae 
sunt, a quo discessit Matranga, qui v. 29. 30 tanquam distichon sepa- 
ravit. — In titulo B flog95cc.. — V. 1 seq. videtur scribendum Ka«4v- 
xov yéQu A«(lovce Qtotzoawav AqooOírnc óoücnv O£0sbo. — V. 4. 
yvàsc, B yvdg. — V. 5. A«toig, B Adone. — V. 9. zavaois, scripsit opi- 
nor zfev«o)g. — V. 12. rvyovcy Piccolos, B rvyovce. — V. 16. zó9o», 
B zo$óv, Piccolos zo9sv. — qvior Piccolos, B q944or, Matranga q?4- 
lov. — V. 17. &yez&v B, non dyezGv. - 


EM d 





368 POETAE MELICI. 


35 hie iow "Agoodírm, 
ó "Egooc zv KwOnouc 
ó 9£Aov "Eocoro vix&v 


A c«qv udynv cvv. 


Tí simo. 0 —Ao«c TX -Agoo0írue 


Tó óó0ov Óvco vrQooxei, 
6i uiv ig Ófuec, KvOnon, 
dufütv Ó0' Émiiev ivoo, 

OTL GOL-7tÓVOVG TrQozéyzt&L. 

5 Qéos vv &xovO9av tfAEo 
&z0 GÀv usÀÓv, KvOwnon, 
Üvc um mÀfov rvzsiGe 
ueroÓgg "omi xívrgov. 

Tó cóv dv9og, à KvOwon, 

10 iGov iori vj uzA(oGq, 

Ort xol ztOvovg xojteu 
gégov 1Óovrv. v0. xévrgov. 

Ilogíqv 6ó0ov vwQoGxzi, 
10 Q00ov Ob vóv r0 mÀqrrov 

15 zorígowg mó90:g érgo0r, 
0r. Komoiót zoocijA9ev; 
"Poüéqv &xev9ov sit 
Koovíünc "Aon veU&cv, 

Üv« Gv uiÀÀv uercoyo 

20 yivxtoG BoÀov Gs xévroo. 
"Ex duov Ófuec, Kwon, 
gíos cov peOicuo méuwov, 
Üve wy zw Ge mÀ«in 
qAosooU OfvÓgov tO xévrQov. 

25 Md9s ro $00ov 10 voyuc, 
u&Os vÀv móvov r0 wévrgov, 


e, 5 , , 
Oztg ovv zc«goc Óoxsvo, 


40 yelóoge viv Óoxsóm* 


0mtQo ov só90c z906tÜQtv, 
Ilegínc $000ov mocsUotv. 


1102 


roo 0cíGQo vmó dx&vOwc $000v; 


Üve Toig m90ig xgeroUGo . 
vmó rÀv óó0ov xgcrOvy. 
X9Oovío Bocysi BelÉuvo 

30 Hogínv "Eococ O«uatst, 
yivxsgóv fKéAog qvreveL 
600ov, 0 xg«rti motovvrov. 

"Anó cv eiua usAQv Gra&e, 
Kveijor, 
yÀvxtoQe musríoov — Evo, 

xÓAzOv. 

35 Tí moOsio mó9cv xoaroUca 
Tóv "AÓcwviv 09 noOoUvro, 
r0v "Agqv Ób xol moO0Uvra 
crvyéég, x«p KvOnon; 

Booróg im, 0v Óixzc, 

40 IHagíg, và viv zo9006o 
O:0g ovém OP Grevéieic 
O:0v üvre us GrvyoUoo. 

'"E9flo, 94 Oeuájvot 
Qodosvr. cQ feléuvo: 

45 uóvov, à Qtàv xgeroUGe, 
téAegov qdguv moOoUvr. 

'O "Eooc "Aoqv. Oaudte 
zegéyov movovg Kwbwo. 
Xagívev qdguv. xopdtet 
50 T0 $000v, v0 Uo, r0 xévroov, 


V. 87. vixà» B, vixàv M. — V. 89. Qoxs$o, malim óóxevov. 


Georgii carmen 3. Extat apud Matrangam 655. — V.1. ó$o B, 
ó?o Matranga — V. 8. B uera. — V. 92. z£uwov scripsi, B zr£uwo. 
— V. 34. yAvxsoOg Piccolos, B yAvxsgoig. — V. 36. B &cwiv. — V. 44. 
oO B, «à Matranga. — V. 46; zo90vvzi scripsi, B zodovvro. — V. 48. 





APPENDIX ANACREONTEORUM, 


T0 flog 10 vv "Egtov, 
0 rt xad] Kómow Oaucfu. 
Tó óódov téya mQorAOtv 
qégov ix g90vov vÓ rUuua, 
55 0rL jXjÀov "AgooO(rn 
fregov gvróv yegeípat. 
"Ore xoi Kumgig Ooveirau, 
r0re xol $ó0ov moOeirc. 
Biéov udrqv &vácoo' 
60rí Óf uoi qoíog qegéronc, 
ore vv duqgv KwOwoqv 
6o0ósv féíAog Oeudte; 
"EAefsv Kómoug vÓ rU 
él yüe, dyà Ó& wívrgov, 
65 0r; rovg zÓvovo KuwOoonc 
DOefov, no99v. KvOwonv. 
Qoeiüov Komgw Ó«udte, 
"Mog oidev iEelEygew, 
Üyov TÀlov t wévrgov 
10:0 $00ov Kómow Oouéfe. 
Tó $ó0ov Kvmgw Ocyuatet, 
Or. xdÀÀlog &v9ge uiifov. 
'O"Eooc 6s, Konon, cA, 
t0 $00ov Oi roig cxdvOoig, 


369 


'O Aéov qíocov v0 xÉvrgov 
. Dütov. üfuneg. rivQODGkEL" 
Ilagín, $000:0t. BcÀAsuc 
yivxsgóv cíOtv r0 Ga. 
85 "Idfowiv cyovoUrou 
6 Aov rvmeg Qeléuvoug' 
Ilegíg ói vaíg &xcv9ouc 
z0À0 uGÀÀov ayguo9nc. 
IeveQv vemv oiüdcxcusc, 
90fv« vOv OtÀv xgermcnus. 
Ivxsgóv $ó0ov rÓ TÜuuc 
yÀvxsgovc vtóvovc vQonéust, 
10 0à vóuue cóv, Kw9wo, 
qÀoyegoUe ztÓvovg ztQoztéumet. 
95 Méya 9e)u« v)v Óoxsvo, 
vm0 ToU .Q000v xoertivot 
Ilagín, xocrobG« mvrov 
uigómov OeÀv ve qure 
Ilegíne, "Eoo, ónàitov 
100 zcÀduoie BíAog xopífov, 

T0 óó0ov cO vigo Kw9wuonuc 
&Ocreí và vàv KwOw"onv. 
BeÀémv Gmeigov O9 
r0 6ó0ov r0 cov, Kv95or. 


15Ívo mcg Acc. meigev 1103 105 760v sj udOw ÓÀ xévrgov, 


&mó GoU OtÀv cvdGcocv. 
Kerà 600 rà vÓ&a vivet, 

vó9ov ov nípvxs víxvov 

dz0 rÀv Ógvi rgagívrov 
80 moÀw 7, métQe Grgogévrov. 


TQouégóv voov xouíGGsi. 
'OMyov 660ov Kw9wuonc 
OMyovg Oídoc: uóy9ove, 
0-0à Betóc "Agoo0írgc 
110 ueycAovg "Ego v9onéunt. 


B Kvé)gog. — V. 52. 0 ri, legebatur ori. — V. 68. oióüsv B, siüsv 
Matranga. — V. 15. mos, legebatur mg. — B msígav. — V. 19. vga- 
qgéívrov B, Matranga roezévrov, nondum tamen locus emendatus, nam 
neque zcAiw quid sibi velit, intelligo, neque ezgeqévrov convenit, cuius 
loco xovQévrov vel tale quid exspectaveram. Solebant infantes sub 
arboribus vel rupibus exponere, quo nonnulli grammatici, velut Didy- 
mus, referebant illud &z0 ógvóg 70 dztó mérQmuc, vid. Schol. Il. X 126: 
of yàg z«Aoi0l r& PwriÜfusva Qoíqrn magà Ogvciv 7) mírQotg tog(oxov- 
veg ivógufov ix voóvow ysytviotat. wv. Adde schol. Hesiodi Th. 563: 
órt yevvoutvot $ooízrovro vzó raig usÀ(eig O iori OfvOgoug. — V. 83. 
B megín. — V. 89. Pronum est yevezv ttzv Oi0dGxstig corrigere, 
quod etiam Piecolos proposuit, sed non satis assequor, quid rhetor di- 
cere voluerit, 


PorevAE Lvm. III. 24 


310 T. 


Tó óó0ov Qó0ov cirQGGxet 
, ' , , 
Tí x«Àg mégvxe réQwig; 
X Y € » 
r0 Q00ov Ó& zoiov tizoO, 
? - ' M ? , 
c67000 uc rv AOnvqv. 
, , , 1 , 
115 "Eócqe moóvov T0 xévrQov, 


4. 


POETAE MELICI. 


uéOc uy mzóvoig u& flew. 
Lj ^ , , 

O "Eoo Óíxot crest, 
0góQv y&Q "Agpodizqv 
vóov -&Grerov Ac«yoUGev, 


120 GoÓ£oic Fvvés xévrooic. 


T6 &imo, 6 "AmóÀÀow xorerofyov vig Zdqvye 
xci iumoÓiG0cig sig &xovOav $000v; 


ItveQv ó00ov govsicav 
Óórs uor Ógémsw uevévra' 
ví uizv 08 rovro ztgevvo ; 1104 
0 qgóvog géíos. yàg &AÀa. 

5 Ki$eonc uílog Óowcco 
xoc0(nc nóvovg GvvdOcv, 
dio goífevot yàg. olovooc, 
Ovav ix fe90ovc &véAOq. 

Il:sgósio "Ege Vmeoyov 

10 uezéogov olor Goifov, . 

Üve ur v0 puxgóv Gv9ogc 
v0 600 Ógóuov pue zov. 

X9óvo xol mólov vo0G0Urov 
QoíQ9ov iyà xvxisvo. 

15 zó9ev ovv, zó9sv xgoroUpou 
&xoMQv xógqv muéfaw; 

Ztys uo, $ó0ov Kv9onc, 


Tí 10 rgeUuo uov po9Uvag; 
zvgl zo ví vOv mQoGcmréiG 
20 Ópocspijc zleqvye evegotv us; 
Kixve, cU Ópeuov mvtgoict 
Aye vj Zdégvy z96g0U61), 
Üve uoL qiue nén 
Aeyíow, vq dv O6rsgei gs. 
25 Guioxsgrópog us mxwoittiv 
ivónca viv Kv9donv. 
'O "Eoog vg£yew  OiddGxzt, 
GU, 0000v, rQéyovva sevi" 
yeverv uíav Aoyóvteg 
30 xor fàuoU ÓwGÀc ggoveize. 
Zi, Kvmgoie, nó90ic us 9£À- 
yes 
cU u& xal ó00oig xeréícysc* 


Georgii carmen 4. Extat apud Matrangam 659. Hoc carmen legi- 
tur etiam in cod. Laurentiano XXXIlI 52 saec. 14 fol. novissimis 194 
et 195, ubi inscribitur evexgovic «àv yocupetuxo? vívag àv sinn Aoyove 
ó AmóÀlÀiov xTÀ. Igitur in hoc libro (quem littera L notavi) hoc car- 
men Constantino Siculo tribuitur; congruit quod in fine carminis addit 


TO 
L: TOU c0r00 cOcQiov igcrwxÓv à: dvoxo£ov x«l xovxovALltoo Aofóv- 
rog viv vzóO0scw Éf* usio0t0v vwwóc, hic enim titulus secundi carminis 
Constantini, vide supra p. 351. Neque tamen hoc carmen Dleveqv 
óó0cv Constantini est, a cuius ingenio abhorret; plane enim refert rhe- 
torum nugas, quibus Georgius grammaticus delectatur. In titulo TÜS 
Zd&q»ns LB, Matranga Tv Zdgvmv. — V. 2. uevévra, L uavévri. — 
V. 8. LB óv' àv. — V. 12. zcn01) LB, z«$5g Matranga. — V. 14. «v- 
xÀAsUO, E xvxÀio. — V. 1T. KvOjonc, L KvSsíons. — V. 20. Óoocsoijc, 


L rovgee. — ct:9000v us, L ut videtur crsooüusv. — V. 23. m£uwm, 
LB. zé£ywei. — V. 25. moi eeu L, zc B. — V. 96. Kv$ionv, L Kv- 
Qeíogv. — V. 32. c9 us, L c? ài. — xeríoysg, L à pr. m. werégsg. — 





ddbn dd fiscal" 3. i did 


APPENDIX ANACREONTEORUM. 911 


tí ue roig m090ig Oixtig, t0 óódov vóre qOovsi uot. 

Tí www QóÓoig xQartig uu; "usi mótov xgearoUvroc' 
35 TO óó0ov r0 r]c KvOwono  40r0 óó0ov màfov ut rígmet, 

Ilegíng màéov Qeneta Ort x«l Zégvqv ico. 


Ore yàg GvviAO6 Koi, 


5. 


Tí simo: 5) Daílóge ópÀGn rÓv "Inmólvrov lorsupfvov 00016; 


Ti xoióv qgóvov Óoxevo, 100:& coU óó0ov yàg &v9og 
Ilegínv 09 rvyobUcav: gÀoysgovc ztóvove ztQontunov 
0 mo9o/usvog yàg &gti xocüínv iuqv laíva. 

Qodósv Gríqog xopifa. '"Pódov ij9shov ysvícOon, 

5 'OAMyqv "Eooroc oiyimv, —— (va ueroíog vvyoUGo 
Ilegín, 6000it. ui&ov, 15 émixeiuévi] uevoitouc 
Üv« roUg 7zt0vovg voxGac uereBodAópsv quioUco. 
gÀoysgóv Aéym qagéromv. Xagírov qose, v& vegmva, 

Xagoíeig Ao vi gotooic, Ort rig quÀQw moOsirou. 

6. 1105 


"Alo sig vv eUvOv. 
"Em iuol meveuéroQ OmÀe xogvocsi, 
ix^ duol mvra féhw vsUge mwv«GGcL, 
Or. zig "LInzolorqe Gvíuue Kwo9»onuc 
qogéov iv wgordqorg eugumoAsvr. 
5 . Xoovíov, Kómou mó9cov lAa9t GoíÓonc, 
qàoysg/g m«Uoov iue oiGroov &vdyxye, 
Or. zOig lzmoAovQo Gríuue KvO0onc 
qogéov iv xgorégoug dugiroleUet. 
.  Kogvgeig &vOogópoig mere Oijosc. 
10 Beiécv moevcauévov loysoíonc, 


V. 33. 0uoxsic, L Oidoxsig. — V. 35. KvOxonc, L Kv9zíogc. — V. 38. 
pot. LB, us Matranga. — V. 39 seq. Non credo rhetorem tristichon 
clausulae loco adhibuisse, sed videtur versus interceptus esse. Hos tres 
versus om. L. 


Georgii carmen 5, Extat apud Matrangam 661. — V. 1. zl, B 
rí. Videtur pro o t: positum, quod genus dicendi proletarii scriptores 
haud fugitant, — V. 6. ui&ov Piccolos, B usifov. — V.8. Aéyg, B Aéyei. 
— V. 16. uere(loAióugv B, non usrafoiiOumv. — V. 18. rte, D. cg. 


Georgii carmen 6. Extat apud Matrangam 662. — V. 2. vsog« 
scripsi, legebatur vsvod. — V. 5. /4e9« B, non /2«9:. — V. 10. B 0o- 


94* 


919 e. POETAE MELICI. 


OrL Tteig Inoiórue críuua Kw$910onc 
gooíov iv xgoréqow &ugumoleien. 
Mà vovg "Eutüg viv dgiÜuóv yo qiéyov 
4oeàv Ovouutewv sixóvog, DAímovod yt 
15 tóv q9ic uiv Gxav9cv, cqusgov 0b roO 600v 
ÉGyov oyíteav rÓv mo90)vrov geguexov. 
Ivxo Ooíoc r0 ríxvov : 
BÀe xol Àóyow us, Km, 
Üve mv ufAog GvvcOm, 
920 dXoj. qQoévec GUv Ost. 
'O mó9oc mó90w &oífe, 
- &yo90v nípvxs velkog 
qÀéys mw09, iyo wopíto, 
qÀéys mw09, TÓ mUQ TO xoiov. 
25 Zxusgevovg tí v)v xoyuiftuc; 
600v qoudga Ó£&o, Qo[üpa: 
dàv OxÀdoQe dgdocov, 
rore uevOdveuo TO xotiocov. 
"Aosrijo mó9tv uevíóTg 
30 ysvérQe vt0g voGcUTQc; 
AeBogivOs, weorigst uo, 
Or. T0 xQc«rog Kwenowc. 
"Avéuov voee $gífo, 
mtÀcyovc Be9og Owxo, 
35 Auuéveg gíAove ÓoxsUGo" 
fvexev vívog mÀevOpor; 
'O guÀdv Ove Grvysiraui, 
&ígoc Gxi&v ÓwoxsL, 
Xoprrovg qígomv conmvovg. ' . 1106 
^40 Ilogíne "Egore qsoyov, 
Ilegine $ó0owg ví régmq; 
quÀéov ó00ov Kwon, 
&ye wol vóov Kwon. 


qskoqgs. — V. 18. Ma B, xol Matranga. — V. 19. cv»c0q, B cvvdósi. 
— V. 96 nescio an scribendum sit Qó0c goidoa óffo d$«/ógc«, nam 
Hippolytum alloquitur. — V. 28. óxÀcoyc, B óxAdcnis. — V. 34. Bé$oc 
B, non flé( ovg. — V. 35. 9oxs$6co, fort. Qoxsóc. — V. 38. & poe, lit- 
tera o à m. sec. in ras. — V. 39. Hie plene interpunxi, ut trium 
versuum haec sit stropha, quamquam ambiguum, utrum poeta ita in- 
stituerit, an quartus versus sit interceptus. Tum diseripsi quinque qua- 
ternorum versuum strophas, quibus distichon additum est. Apud Matran- 
gam (atque ut puto etiam in cod. B) cum summo sententiae detrimento 
strophae initium fit v. 41, 45, 49, 53, 57, ut novissima stropha versibus 





55 


60 


10 


APPENDIX ANACREONTEORUM. 


Iegín, nót9ov àváccte, 
Ilagín, «o«voUcc Ósi&ov, 
Üve roig reoig fsÀéuvoig 
giMmgs yévowo véQwig. 

Zrvyé£ov "Egorog Éoya, 
qosve GQv $ó0om vott/suc: 
igarijo y&g "Aqpodírug 
igeróv mégvxsev &vOog. 

Bélog &gyevos xouifew * 
vno Komgidog ycÀoGno, 
Üva yvÀ, mócov Ócuats 
gÀoysgóv féAog Kw9nonc. 

Ilegín, 40Ào uevgnucetg" 
0 q40Àog móOov ue QÀAe, 
6 mó9og QóÓoi us müxe 
cóG« ríe BéÀm xopícoi. 

Qicig ovx Éuswe, Kongi, 
T& Gà uj qégovGe xivrQa. 


1. 
"Exito. 


Duet. zovéovotv. ego, 
uéAog Opycvov Óoveiton, 
véyo mzw«0r0v -Aqgodír 
Xaoívov mÀéxovor xor. 

'O à' £oog 0 mévro xoeífov, 
Ó yévog yíve& GuvoztvOV 
qm £&Àevüétoeg qagéroag 
BéAog Íuígov riwvdaGs. 

'O yéoov magscru Neiloc 
xepolmqv óó0oug mzvx«GGoac, 
Üv« Gov véotg qogevon 
z0ÀltoUg móÓ0«g vtvcGGOv. 


313 


1107 


quinque constet, quod prorsus à lege recedit. — V. 41. véomy B, véo- 
zt. Matranga. — V. 44. dvdotig, conieci dvecaa. — V.41. quiégg B, 
Matranga qiiéow. — V. 49. oz» B, Matranga e9v. — V. 52. Haec et 


quae sequuntur non possum expedire. -—- 


z«pefe. — V. 59. víg B, non cis. 


scripsi, legebatur 7u£geg. 


. 64. Qeucfer, legebatur 


Georgii carmen 7. Extat apud Matrangam 573. — V. 8. fu£gov 


314 POETAE MELICI. 


Ki9cone. &va& AnóAAov 
yéptov. u£Aog Awyatve: 
15 yvxsgol zwoeuot  IMobGot 
Boouío y&uove veAoUGon..- 
"O8ev GGusvog mooriQov 
éméov uélog qagetag, 
Üvc G)v véoig gogevco 
20 yeuíove vóuovg vcÀéGGac. 


8. 
"Eni acqua. 

"Avefelouet yogsisuv 
Avyvgoig uíroLGt xoovov 
yojuxov uéAuGue Geuvóv, 
puovijg yéoiGue zoóov. 

Tí ydg, simé uot, tig  Og9 6; 
xi9dguo uocOOv dragzóv, 
TÓGOv &ig qgOvov usÜWxac 
&yígeora xévrQa mÀnxrQouc; 

"EÀévo mó90g 0  éxsívqc, 
10 &lévoo pneg Avyoiveuv 

qíAov sig ÀÉyog wióvre 
uev& Gogqgovog Gvvsvvov. 
"Amo me«oGcÀov Ó' &xovowc 
q£Avv Og réyog xo9siAov, 
15 d9élo Óà vabvo u£Amaw, 
0c« uot Bíog xsAevar. ; 
Iló9ev ovv yévowo foABis 
"Euxovídog usoluvige; 
(ve 0" dg fug moocunov 
* ovn AEC TE vnde uds 
20 "Ay ÉieGGov v vexóvreg 
yevévQv Gv m vtxoUGav, 
énéov qgéígovomv svyoc, 
yegegoic vóuoig xoudcev. 


c 


Georgii carmen 8. Extat apud Matrangam 574. — V. 11. »xióvta, 
B «íovrc. — V. 19. In B nullum làcunae vestigium, fortasse non solum 
unus versiculus, sed integra praeterea stropha intercidit. — V. 20. dy' - 
&i«ccov 7 Matranga, B &ysieccov «, ego non expedio, sententiae insti- 
tutae conveniret z «vg 7 cóv 3| vexOvrag ysvírqv cóv 7] vexobDGav 
émíov qéígovcav tÜyog ysgegoig vóuoig xou cqv; vel xopnco. — 
V. 21. 5j vexoocav Matranga correxit, B 7 vexovo«w. — V. 92. gégov- 
c«v B, gogovce«v Matranga. — V. 23. yso«gois, B ysoevois. 


APPENDIX ANACREONTEORUM. 315 


Xoóvog d6:l veUre fefew, 
xógov ix ggóvov Ob gevyo, 1108 
0r 0' muerog u(^ cc 
q9óvog icri roig moOoUctv. 

Mixgóv oov xógqv mxQoGstmow, 
uéAéov iuàv dqogwiv, 

30 Oel ufAGue zone 
dmozevGouet Ayetvew. 
"Eger] nélovce vUugn, 
dgeroU Óà xol ygagción 
giloGoqoovog Guvebvov, 
35 zmóGtv GÉiov uevéQym. 

"O98ev, à pxeige, qoíootc 
yegegoig fvysicm Aéxrgoug" 
revtAeGuévag Ó' dg Gag 
méiv &yxdÀout qéopouc. 





V. 26. ót. à' 5u«rog, scribendum Ori x74«rog ut Goo y9óvog 
ieri roig mo900)ciw, h. e. vel una. diei hora amantibus longissimum tem- 
poris spatium videtur. nam co? 7qu«rog Georgium scripsisse non esse 
verisimile. — V. 33. yo«qsic« de vitio suspectum, fort. cro«qeic« 
i. e. Émugrgaqsion. — V. 35. mocw, B zocív. — V. 38. cyxdAowi, B 
c y xeu. 


XA. 1109 
LASUS. 


LP 
'YTMNOZ EIE THN EPMIONI AHMHTPA. 
Eget A V pA SU spesso AC LOU Eee wLUwisNAE wie AA 
Re o AE EE ds up ur e E 
s oo! AE, U IE RGB T Ur S Bhd 


Záuevga uéAzo xóguv ve KAvuévov GAoyov MeA(fowuw, 
Duvov c&vcyvov AioAnjóc 
Beovfoouov .&ouovíav. 





Lasus. Fr. 1. Athen. XIV 624 E: dUcn ye éovww (9odsiQtog 
xaovpérr &ouovíx), qnoiv o "Hoexeióng , Qv &xciovv AtoA (Ua, dg xe 
Ó 4d eog (sic Dindorf, vulgo Adcog) Ó "Egmovsos iv và sig viv "Eo- 
uióvt (sic AB, &opuóvy P,. &opuóviv VL, iv 'Eomóvg Sehweighaeuser) 
Zh uiroe Svo Aéyov obras Zdua zou «rA. "lavo Ó' &0ovoi mav- 
veg vz0Ó0OQuc 7 uéAR, émel 0Uv TÓ t£log $gtiv $ztoódotov, eixóvog 
AloAlíüe qwuolv sivo, vqv &ouovíav ó A&cog. Of. X 455 C, ubi simul 
aliud Lasi carmen Centauri memoratur: rero (Pindari fr. 56) Snusua- 
GvuiT Gv TiG zQ0g Tovg voOtsvovreg Adcov coU , Eotovéog Tv &guy- 
uov gàrv, UU émvyodgevon Kévzavgo:. Kel 0 síg vv Zunge à 
viv év Eouióvg zoe v Adoo Dwvog &ovypóg dev, à Gg qnow Hoa- 
xÀitíómg Ilovzwóg év vQítQ m&pl povcouxms" oo éoriv d doyn' Zdworoa« 
Uu. x. t& KA. &Aoyov. Cf. Eust. 1335, 52. — V. 1. Zdpavoe, altero 
loco B Qepuéreoa, PVL et A a m. pr. Zi Qoo. — éco altero loco, 
priore APV gu Zezo, B w' suzo. — Kivpevot scripsi, KAvuévoio priore 
loco, altero 1, P xAvóusvovi, B xAvop£vout, L xiv'opévoio, V xAvowi£- 
voto. — V. 8. Üuvov Tacobs, legebatur Suvov. — &voyvóv scripsi (nisi 
dveyvéov malis) secutus L, &vetyvav PV, dveyvov Ahrens, cf. Hesy- 
chius Gyvsiv, ys Kofjzee. dyvet Aegfemen. item Ayvque (cod. &y- 
v1GosL, corr. Ahrens): &yxogs. Adwovsg. et fortasse eyviwousg* Tyvor- 
xepsv (scr. yn óxopuev) AloAsis. Hue adde in titulo nuper Amyclis 
reperto x08 cav dgyàv OisÉoyvquévo,. —  AloAMjóa Boos foouov scripsi, 
PVL AíoA0' &uefeobfoouov, Casaubonus divisim , Aio" quot fetov- 
Beouov, Hartung scripsit usiiómv Üuvov v àvdyov Alolóm gG uoc 
Qeosfo. &o. 


LASUS. 311 


2. 


"Aelian, Var. Hist, XII 36: "Eoísacw of &gyoiot vnig voU 
dgiuoU vàv rijg Niófmg maíüov uy ovvédsv dM e dicog 
0b Óig &vrà Aya. 





3. 4110 

Aelian, Hist, Anim, VII 47: "Eowxe 0B xoi và vÀv Avyyóv 

Éyova Óuolog (Gxipvor) OvoudfecO cu iy yoUv roig 4éGov Aeyo- 

uévoig 918 vocuBoi oUrtO0g &Ug(GXéT€, GXUpvOG — TÓ 
Boígog tó rijg Àvyyóc. 


4. 
Natalis Comes 1018: ,Fuit autem Sphinx Echidnae Typho. 
nisque filius, ut scribit Lasus Hermioneus." 


L| 








XXIII. 
APOLLODORUS. 


Tís vowjó. év dàn 
qA9cv émi víg9gov 9vgtov; 


Apollodorus. Erotian. p. 366: v0 r£ogov ro) z«90vg Wvrl oU 
r0 r£Àlog. . . . Kol '"AmolióÓogocg 0 vovg Uuvovg yoctweg quot" vüg 
voujós (rov 0s AD, ro. 50s B, vi 70s C, idem deinde zi r0 vígügov 
Ouqodov) diy xtÀ. &vrl vo0 iml víAs, (fort. ví4m, Klein véAog) vàv $v- 
oÀv. quae éorrexi, inserens praeterea iv Meinekio auctore, nisi forte 
scribendum /s vovjÓ  0gy, nam veteres Atticos 0gr correpta priore 
syllaba pro cx dixisse testificatur Plato in Cratylo p. 410 C, sed quod 
in hymno Homerico in Cerer. v. 399 cod. Mosq. exhibet ógéov potius 
Go£ov restituendum, quemadmodum est ib. 492 àomgóos, quamquam 
ibi 695gógs haud incommodum. — V. 2. Q9voccov, videtur 9voécov potius 
quam $vocv scribendum. — Apollodorus Atheniensis Pindari est magister, 
vid. Eustath. vit. Pind. p. 20 et schol. Pind. Ol. IX 74, quemadmodum 
emendavi ad Simonid,. fr. 75. Si coniecturam periclitari licet, Apollo- 
dori fortasse est fragmentum epinicii carminis in .Echecratem Orcho- 
menium in charta Aegyptiaca repertum, quod infra fr. adesp. 85 edidi. 





XXIV. 1111 
TYNNICHU S. 


Eboquc v« Mow&v. 


Tynnichus. Plato lone p. 534 D: Méyiorov b cvsexu5gtov tQ 
lóyo Tóvvigog ó Xaiwidesg, 0c Milo uiv ovólv momov émoínos moínu«, 
órov rug dv d&dotie uvnoüiyver, vv Ób zet)ve, 0v muvteg GOovot, 
GysÜÓv ri züvrov uslow xdAAwTOv, dttQvOg, domso «Ur0g À&yet, 8U- 
onuc ru; Moic&v (D evoruari, E Movoav). quod ex ipso illo car- 
mine videtur petitum esse. Conf. Porphyr. de abst. II p. 133: Tóv yo$v 
Aleyóiov qucív, vv &Ósiqv dÉuoDvrtov sg róv Osóv ygodwo, move, 
sixsiv, 0v« (£Aviove. Tovv(go nemoínraw maoafoAAóusvov Ob róv «rov 
zQÓd tÓv fxsívov, vaUrÓv ms(otcOnu voig dycAucoL. vog weuvoig mQOgc 
r& Goyoia* raUr y&g, xaímso &mAOg mezOuuíva, Qsi« vouítecOnt, r& 
0b wawv& msgifQyog sioyacuíva QavudtecOwnr. uév, Qeov Óà O0buv Tj trov 
fyswv, ubi vóv ZsAqoOv d&obvrov scribendum. — Nomen huius poetae 
Valesius restituit etiam ap. Ptolem. Heph. Phot. Bibl CXC: rag ó? 
KoAvugeoag "Aixuüvog (ita recte, opinor, Casaubonus pro AAxucevovse, 
Meineke Com. Poet. I p. 108: "4Axiuuévovg) mgóg v5 xsqaÀ] Tvvvíyov 
roD Xalxiüfog tbortÜmnvai qacw pro Twgoríyov vel Tivovvgov. Hecker 
voluit etiam apnd Athenaeum VI 250 B Tynnichi nomen in Phrynichi 
locum substituere, vix recte. — Fallitur Benndorf (Archaeol. Untersuchun- 
gen auf Samothrake p. 76) huic Tynnicho attribuens distichon inserip- 
tum in navi lapidea, quam Agamemnon ferebatur Dianae in Geraesto 
promontorio dedieavisse; testificatur Procopius B. Goth. IV 22 multa 
in ea navi incisa esse yocpuere 7 vqvixdÓs 7] vorsgov, pleraque iam 
evanida, r& 0à zgdre x«l ig r00s Owgaívevrot Afyovra dót' 


Ni5á« uéAcwev [óg?coro vjÓ  Ayaut£uvov 
"EAAQvov cvoatujg c5uc mAottouévng. 


x«l iv doyg £ysv Tovvwyog imoísu AovrégiÓL BoAocíy. Quoniam poetae 
epigrammatum non solent suum nomen profiteri, coniecit Benndorf 
titulum antiquum posteriore tempore denuo imstauratum atque tum Tyn- 
nichi nomen, qui illud epigramma condidisse ferebatur, additum esse; 
hoc inventtim exornavit Gomperz qui trimetrum sibi deprehendere videtur: 


Téóvvwuog imoíno. AorépaÓu BoAooíe. 


At zojwjce. 9:0 neque artifex neque poeta dicitur. Procopius, quem 
ipsum monumentum oculis usurpavisse manifestum est, coniunxit quae 
seorsim scripta erant. Fuit incisum: 


"Aorémióu BoAocíc 
N54« ue Aetvénv (Oo$cavo xvÀ. 


ita enim traditam lectionem u£Aevev verissime correxit Gomperz. Supra, 
vel in sinistro latere legebatur T'9vvugog imoísi, architecti, non poetae 
nomen, postea opinor ab aliena manu additum, quandoquidem alienum 
locum occupat, nam epigrammati erat kabiieiendur. ipigramma est 
integrum, quae deinceps scripta erant, oblitterata illa quidem fere, ut 
testatur Procopius, videntur a visitantibus incisa esse. Diana BoAccí« 
i e. Molocír eadem est, quae alias E/As(8wv«« vocatur. 





XXV. 
TELESILL A. 


t 
duo a A uh MES) 
EVE GUSubNA toL 
"AO" "Moretus, G xoógat, 
gsUyouGM TOv AAgsÓv. 
2. 1112 


Athen. XIV 619B: 'H &g 4móleve à giànqAi&g (ita 
PVL, guxíag AB) og Teàécue meoícrnouv. 


3. 


Paus. II 35, 2: TO uiv 5] ro) llvOcíog Ovoue peuodnxeot 
mega "Aoyslov' rovro; y&g "ElQvov mooroig &quxécOot TeAéouAC 
quor tóv llvOQoío ic vqv qogav JAmólÀAovog moidc Ovra. 


4. 
Paus, II 28, 2: "Emi 0b vj xoc voU 0govo Kogvgeíeg &oriv 
fegóv !Aoréuidoc, oU zeli TeÀfculÀe imoujcero iv Gopueri wvijuv. 


5. 

Apollod. Bibl. III 5, 5: "Ecco 0i ràv giv , dooévay (ex 
SIOPME liberis) "Augíav, rv Óà OwAudv XAoglg 7] mocsofvrtoo, 
$ NwmÀeUg ovvoaqo:, xor& 0b TeÀéouev (ita Aegius, libri zeàe- 
Gínv) icc Omncev '"AuvxAeg (ita codd., 4uixÀe v.) wel MeAMfow, 
évofeUOn Oi om cvrÀv xol "Augíov. Ultima haec de Amphione 
interfecto non ad Telesillae carmen spectant, sed continuatur his 
Apollodori narratio; nám Amphion pater intelligendus est, et 
supra pro Amphione filio cuius alias nulla fit mentio fort. zfo- 


Telesilla, Fr. 1. Hephaest. 62: fort roívvv inionue iv và lo- 
vULO, ipigeptte pi» v& roi)ra, oig 7| TeAéouAn iyonoato: "AÓ' xA. 
— V. 1 etiam ib. 26 legitur, ubi FlBS xógo. 





TD» 


 TELESILLA. 381 


peciy9ov corrigendum. Conf. Pausan. II 21, 9, ubi Argolicam 
famam de his Niobae filiis refert: vv Ói sxóve meg& tj 9:0 
jc mag0fvov XAÀdgw Óvop&tovo:, Niófmo uiv 9vyeríga sivew At- 
yovteg, MeMfowv ài xeleio0et iE doyüc' dmolivufvov Ói mó 
'"Anóllovog xol ^Aorfjudog rÀv "Augíovog maíÓmv nsQuyevécOnr uiv 
uóvqv rÀv &ÓrÀqpówv revrqv xol "Aubxev, meguyevícOor Ob sofaué- 
vovg rjj roi. MiAífoiev ÓÀ oUrto Ow tw megavtíza r6 jÀog&v 
imoínós t0 Otia, xci ig vó Aowmüv toU lov Oifuzwvév, dg xol vÓ 
Ovoue iml rà cvufévu dvi Mefoleg eovij yevíoóci. XAGQuv. 
Apud Apollodorum zosofvrévx corrigendum pro zrosofwréoe, 
neque enim verisimile duas eiusdem nominis filias Niobae fuisse. 
Quae contra haec disputavit Car. Robert de Apollodori bibl. 
p. 52, nihil moror, neque enim operam dedi, ut varias narra- 
tiones eum Apollodori catalogo conciliarem, ut Robert opinatur. 


6. 


Hesych. BsAriorog" v&g feàríovg TeAéfciAe. — Aut rag de- 
lendum aut roj)g scribendum, .Lobeck gsAr:oréoog coniecit. 


1. 


Athen. XI 467, 5: TisAfouAe 0i 5 Aoytía xol rQv GÀ xa- 
As Ósivov (C supra Oivov) Cf. Eust. 1207, 9. 


8. 


Poll. II 23: Kel szeo& Geosxocrs& ovÀoxéqeloc" ovAoxí- 
xivve Ob Tice siomx. corr. ovAoxíxivvoc, vel ovàAoxi- 
xívva. 


9. 


Sch. Hom. Od. v 289: Kei rs usydAg vi. Ex rüg xet& 
vQv Owuv xoGuióTQrOG xci ciÓoUg x«l roUro vmovostv Ó(Óc0L xc9« 
x«i Zevopóv xci TeÍciAe 3) Aoytía Óueyocqovow "Agsrüo xl 
KeÀoxeyeO(ag sixóve.  Nitzsch coni. "4oerg xel Kaexíeg, non 
recte, alherum voeabulum Xenophontem, alterum Telesillam spectat. 
Pravitatis notio ab hoc loco omnino aliena. 


Photius in Bibliotheca in catalogo poetarum, quibus usus 
sit Stobaeus, etiam 'Telesillam memorat, nunc nulli versus Tele- 
sillae apud Stobaeum extant, neque ex adespotis lyricorum 
fragmentis quae ibi leguntur, licet quidquam Argivae vindicare. 





XXVI. 4113 
SIMONIDES. 


EIS THN EIII APTEMIZIS9, NATMAXIAN. 1—4. 
1. 2. [2. 8.]*) 


s Mi&E Hat. OLLI 


"Efóupuosv 9«A&ccag. 
VAmorgémows. xijocg. 


3. [5.] 

Schol. Apoll. Rhod. 1 211: T"/v 03 )3osí9wiev Ziucovíóng &mó 
BouiqocoU quoiv agmeysíonav iml TQv Xeommóovíov mérgev cg. 
Oocxnc iveyOsvei . . . v; 08 SiosiOvia "Egey0foc Ovydvuo, Tv 86 
Avuxijc &omdGec 0 Boofoc $yoysv sig Ogc»xqv waxsios GvveiOow 
Évexe Zajmqv xol KdAoiv, àe Züpovíógg iv vij Novyueyíe. Cf. Eu- 
doe. 440. Poeta stragem ingentem enarrans, qua ad Sepiadis 
littus tempestatis saevitia afflicta est Persarum classis, subsidium, 
quod tune Boreas Atheniensibus tulisse ferebatur, non praetermisit 
silentio, inde exspatiatus veterem fabulam de Orithyiae raptu 
perstrinxit, ut necessitatem quae inter Atticos et Boream intercessit 
illustraret. Simonidei carminis vestigia secuta sunt qui res Medico 
bello altero gestas exposuerunt Herodotus VII 189 et Choerilus 
(vid. Schol. Ap.). Fabulam de Orithyiae raptu quam logographi 
Acusilaus et Pherecydes memoriae prodiderunt, Simonides Athenis 
degens haud dubie fando accepit, Boream primus opinor in hoe 


Simonides. Fr. 1.2. Priscian. de metr. com. 250 Lindem. (Keil 
II 428): ,,Simonides et Aleman in iambico teste Heliodoro non solum 
in fine ponunt spondeum, sed etiam in aliis locis. Simonides in iz' 
"Aereuucío vovpayíc in dimetro catalectico: £g. 94. (8 1066 Ald. sed 
codd. 8o1dccos) in secundo loco spondeum ,posuit;: dvriGzQÉqet oi 
eoTÓ: dz0tQÉztOvGcy (sic. Ald., ,Putsche czorQémOig 8i, PV dzr0TQEzI0U | 
G£L, A dzrorgezro(Gtt, Hermann &zoro£zovo«, Schneidewin dzoro£zoiuca, 
ego &zoroémo:ct scripsi) x5joos. 


*) Numeri adieeti sunt editionis Schneidewinianae. 





"n" *Y 


SIMONIDES. 383 


ipso earmine yejfloóv "Egey95;og dixit (cf. Suidas, quamquam gram- 
matieus Callimachum potius respexit, unde statim oraculum fictum, 
quod Herodotus commemorat róv yeufgóv émíxovgov xalícacOc. 
Quod Simonides &xó Bouoco? Orithyiam raptam esse perhibet, 
offensioni fuit Heynio, qui 'Ij:9600 correxit, multo audacius Wel- 
cker, qui docte et copiose de hac fabula disputat (Alte Denk- 
miüler III 144 seq.), novavit Borl.cco?, quo nomine llissum a BSi- 
monide vocitatum credit. Variant haec pro arbitrio: poetae: cum 
montem Atticae Simonides memorasset, Choerilus fontes substituere 
maluit, Herodotus llissum perhibet, atque haec fama evaluit post- 
quam ibi Boreae sacellum dedicatum. 


*4,.. [9.] 
e x Ww LLWwU.suUs Uu. dE 
Wa NAM mo WIS EM us E - 
TONO gw c urs qe c 
E MUSEUM 
B ka AE EU EL A WW 
E nU NN AGO dues MARIDO: MU M 
EAUX NOUO O Zu 1 DW 
EQ A CA Az ees a co NM M 
Zr. 
Tóàv év OsguozbvAcig €9«vóvrov 1114 


, ^ € , A] , € , 
&UxA&]g uiv & TUy«, x«AO0g-Ó0 O zTUOS, 
pouóg 0' ó vágos, zgÓó yócov Ót uv&cuc, ó O0 
oixrog Émewvog: 


Fr. 4. Diod. Sie. XI 11: Ziiózeo o)y oí ràv (erogiàw cvyyoegsic 
póvoi, dlÀ& x«l z0AÀ0l rv zojwjrOv xcOvuvQcav c)rÓY ràg CvÓQcya- 
Oíug* Ov yfyovs xol Xiucovíogge ó usiomotóg GE» các dostic 
aor» zowjcug iywopuiov, iv à Aéyti Tv x11. unde descripsit Ar- 
senius 242. Schneidewin existimat peculiare carmen (encom?iwm) in illos 
a Simonide compositum fuisse, quod Diodori verba nequaquam signi- 
ficant: ipsa autem Simonidis oratio suadet, ut has laudes alii carmini 
insertas fuisse censeamus: itaque ad carmen síg v7v m Aersuiío 
vevucxíov retuli. Novem versus, qui supersunt, non integram carmi- 
nis stropham exhibent, sed servata est strophae secunda pars (v. 1— 5), 
antistrophae primores versus (v. 6—9): stropha constat octonis versibus; 
unus tantum versus iteratur, v. 1 et 9 sibi respondent. Igitur v. 1 et 2 
ex epodis huius carminis sunt deprompti, nam in stropha hac nihil 
reperitur, quod cum his componas, praeter v. 2 róye, xeAóg à' ó 
zóruog, ut incredibile huuc versum veteres magistros perperam dire- 
misse in colon trochaicum et dimetrum iambicum: praeterea prae- 
stat, opinor, zórpog hoc loco correpta paenultima eltorri. — V. 1. 
OsouozvAe:c, AH. OsouozvAet., — V. 3. (louóg, Emperins xóuoc. — 


984 POETAE MELICI. 


à H , - »? ? , 
évriguiov Ó& roi00rOV OUT tUQOg 
Xo? € , , Ln , 
5 ov  O z«vOcuerOQ C[uxvQoOtL y9o0vog. 


"Avrióvo. &vOgóv &yat9)Gv 00s cuxóg oixérav soOob(av 
'"EAA«Óog siAevo* wegrvost Ób xol AscovíOug 
ZAmágrag fwotAeUg, &gev&g uéyav AsAoumog 
xóGuov cév«ov xÀfog ré. 


EHINIKOYI. 
ZKOHA:. T9, KPEONTOZ OEZZAAQ9, 
5. [12.] 
uL LX A P Nei 9 3 
IS NA LOXQHIA XA TENDRE UP RECEDIT AUPC LE SES PEE 
QUU UE AM LU NUUAM Un KE AU C AUN 
V2zu.-2:uo-wuvwuy- 
5 Uo aa act D y EE 
MEL AU 
S Aie o s 9 TNR C ADR. AMAN RED iter. 
z90 yóov llgen et Eichstaedt, libri zooyóvov. —  oixrog lacobs et 
Hermann, vulgo o/zog (o?rog K). — V. 4. oor  s)9oc, in edit. 1 


seripsi s9eoóg deleta particula o?z', Hartung non recte ovzor' scripsit. 
— V. 6. dvógàv dya9dv 00s scripsi, legebatur &vógóv dyoQGv: 0 Ó£, 
Arsen. &y«9ov dvógOv: 0 Óf, prava verborum distinctione. Sed non 
recte antea inserui particulam &vógóv Ó' dyo90v. nam haec verba 
non ad eos qui apud Thermopylas occubuerunt referenda sunt, quorum 
laudes stropha extrema absolutae sunt, sed spectant praesens argumen- 
tum, id quod 09s exxóg plane evincit. Poeta enim virtutem Atheni- 
ensium, qui navali proelio occubuerunt, dicit aequiparandam esse Leo- 
nidae et Spartanorum egregiis laudibus. Cum verbis ueorvos? AsAot- . 
zc componas Pind. Isthm. V 43. — 65x06, Schneidewin cexóg. — oixérev 
Schneidewin, vulgo o/xev&v, Hermann o£x5r«v, Thiersch oíxéziww, Hartung 
oiwo9. vàv svOobívcv requirit. — V. 7T. s/Asvo Hermann, vulgo efAero. 
— ób xoi Arsen. 0b Diod. — V. 8. Zimégreg fwciisvg, legebatur 6 Zi. 
g., delevi articulum. -— AsAowróg, Arsen. Àwzów. — V. 9. a£veov, L 
&ív»vaov. — x«Afog vs scripsi, legebatur vs «4£og, nam quod in ed. 1 
vs xAsiog correxi, dudum abieci. Rara exempla particulae ze hoc modo 
íraieetae, neque tamen desunt, vid. Pind. Nem. VII 95 "Howe zóci c$ 
Aeschyl. Prom. 141 r09 zsol zücav 9^ s(Awccouévov y90v« . . . Qusavov, 
nam Eumen. 279 ig vó zv vs c)uuoyov minus offendit. 

Epinicia Simonidis a veteribus grammaticis in varias classes se- 
cundum certaminum genera discripta erant, sie fr. 14 est ix rà» Ziuo- 
ví(üov vt O9 oíz zov, ir. 12 Zuovíong v voig vevra)Aorg, porro huc 
pertine£. quod ex Herodiano adscripsit Bandini Catal. Bibl. Laur. 146: 
ó Zipeovíóng Éméyoowsv imíviwoi (legebatur Zzí/xixow) üpou£ci, cov 
Toig Ógousvc: Sane a diligentioribus grammaticis ad Callimachum po- 
tius, ut Schneidewin animadvertit, haec carminum inscriptio refertur, 
vid. Choerobosc. Bekk. An. III 1185: zfogouéot z«o& KeAAipyo Pxsi- 





SIMONIDES. 385 





vog (v. ixsiva) yàg oDrog iméygowsv, óqsíAov invyodwot Ógopevot (vid. 
Choerob. Epimer. I 115, 16 cum cod. Marc. ap. Gaisford Praef. Et. 
M. p. VII et Cram. An. Ox. III 254), tamen verisimile est Callimachum 
propterea hac forma usum esse, quoniam in ipsius Simonidis carminibus 
reperit, vel quod iam antiquiores editiones Callimacho hunc titulum 
suppeditabant. Haec etiam nunc tueor, quamquam aliter de hac quaestione 
statuit O. Schneider Callim. II p. 689 seq. 


Fr. 5. Plato Protag. 339 A: Kel ó75 xol vov Zovow v0 igorQu« 
zsgl rov c)rO? u£v, mtQl oUmsQ iyo v& wol 60 vov OwiryOusÜOa, mol 
dgerijs, uerevmvryuévov Ób sig moínow roco)rov uóvov Owícs.  Afytt 
ydo mov Xiuovíómg mQ0c Zwuómav, vróv Koíovvog víóv coó 


Orvralo)0, Orc. AvOQa dy... . tevvyu£vov (v. 1.2)... Oic9a 
o)v, Ign, órvt mgoióvtog vo9 &cuoacog Acyet zov, OvÓ£ uot... 
Fupsvar (v. 8. 9)... p. 341D: émel Ov. ye Xwwov(ong o9 A&ysi TO 


qoÀsmÓv woxóv, u&yc rexuotóv $orww s09 0g vrÓ usrG vo)rvO ónuo. 
Afysi yàg Ov: Osóg Gv uóvog vov £gov yégag (v. 10)... p. 344C: 
diÀlà 9s0g àv uóvog voovo PCgov v0 yégag, &vóga Óà ox ... 
x«Qílg (v.10. 11) .. . o9 OE qe, O llraxé, goiezóv ic010» fu- 
pevai, vr00 fori ytvécOni. uiv yolsmóv, Óvvarov Oi io021óv: Üuusvoi 
ób dósvarov: ngdÉEog uiv yàg £9 zàg .. . xaxóÀg (v. 12. 13) . . . 
p. 345C: imimAsiorov Ób xal Goiovoé siciw, ovg àv ot 9:0l 
qiiGàsciv (v. 14). Tor vs oov züvra góc vOv lluroawóv elgrvoa, 
xal rà imi0vv« ys t09 Gouarog $ri udAAov OnAoi* quoi ydo' Tobvs- 
*tsv...ümayytiéo (v. 15—18). qmoeív: o9vo 6qó0go xal àv O4ov 
t00 Goucrog imsifoysroas v) vo lluvvowo9 ónuctt. mzéávvoag 0b ima(- 
vuut ...pud&goveat (v. 19—21) .. . p. 346C: Taro à7, xal và Ilu- 
TOXQ cyst Ort 5yo, à Ilvrvoxé, o9 Quà vov. os wéyo, Ott tiui quió- 
apóyog, émsl fuovys iE£mQwsü Og v ur) waxóg gy umó d&y«av &mzd- 
A«gvoc, siüog ys Ovncsu zólwuw Oíxav óywung &v5go o9 uzv 
éyà uopnnácouat* ov ydo siut qiióuduog" và» yao 9AvO tov ünst- 
Y yevé8Aa (v. 8—0)... dov si vig gaíoeu spéyov, ZunAqoOs(g àv 
x&ívovg psjgóusvog: züvrc...pfpixTOL (v. T). Simonidea a Pla- 
tonis oratione primus rectius separare instituit Schleiermacher, ipsos 
versus restituere et ad numeros revocare studuerunt post Heynium 
(Opuse. I 160seqq.) Hermann (in edit. Heindorfii) et Boeckh Pind. I 2 
p. 337 (qui quidem epodum, quam sibi deprehendisse visus est Her- 
mann, praetermisit) a quibus mihi saepius discedendum fuit. Schmei- 
dewin in strophis discribendis Boeckhium sequitur, in epodo Hermanni 
vestigia legit. Hartung me auctore epodum sprevit, sed quatuor 
strophas distinxit, str. 1 initium tantum superesse statuit (v. 1. 2), 
str. 2 et 3 integras, quibus quartam hane subiungit: o$8' dv yoye, 
uícog iíyovv' dA«O8íc, | 9ià rar. oU|mog, à Ilícraxs, c^ Pwsyov: | 
t(ul à' o9 quióuouog: iEegxsi Of uor| Og Gv y woxóg uu &yav dmá- 
Aeurog, s(|Üog Ó' Ovmoímonw O(íxev | vyue dvqo: z unüv o9 tuv iyó 
pouncouwi. T)» yàg TAU(ov | dmtígov vysvídioa: | m&vta voi xaAG 
voic( v' | aiozgoc ys ur» uéuuxvoi. Blass denique (Mus. Rhen. XXVII 
326 seq.) et monostrophicum esse carmen largitur e£ quemadmodum 
carminis disiectas particulas in ordinem redegi comprobat, nisi quod 
post v. 2 septem versus omissos esse statuit; itaque v. 1 et 2 exordium 
sir. 1 esse censet, v. 3— 7 secundae strophae. adscribit. — Carmen hoc 
Simonidis vel eo nomine insigne, quod fere integrum servatum: nam 
deesse nihil videtur, nisi carminis exordium sive prima stropha, in 
qua poeta haud dubie professus erat, se hoc carmen ad Scopam Thessalum 
mittere, ac fortasse simul Scopae gentiles vel familiares allocutus eràt, 
hine in fine carminis v. 18 eosdem appellat. Videtur Scopas ob facinus 
aliquod commissum in gravem hominum reprehensionem incidisse; ab 
' PorrAE Lyvm. III, 25 


. 886 ; POETAE MELICI. 


Zo. «. 

. Avüg. &ya90v uiv GAaOfos ysvécQn. 1115 

q«ÀsmOv qeQO(v ve xal zo0l x«l vóo verodycowvov, &vtv 
vóyov vsitvyuévov: - 

Og &v d] x«xOg wx &yav dz&Acuvog, s(cg y" ÓvaG(zoAw 

Oixov 1116 


hae invidia ut Scopam liberaret poeta hoc carmen composuit, quod 
non fuit epinicium, sed quemadmodum veteres grammatici Pindari 
epinielis etiam paraenetica carmina aliaque id genus inseruerunt, ita 
Simonideum quoque poema hunc locum commode obtinebit, quod 
veteres quoque verisimile est non separavisse à reliquis carminibus 
in UDMe honorem conditis. Blassio carmen c6xoAi0v fuisse videtur. 
—x.1. uiv om. 0. — diogfog, 8910 £g e. — V. 9. g&ocív, libri 
q&0cí. — 700l xc, zt06l BCErwye. — Vóyov, Aóyov w à manu pr. 
Cf. Plato 344 A: o9 ydo eye , PZFP yevéctan. uív. iovw | dvóg. 
d'yodhàr q4socí ve cl zocil x«i vóo verQOyOvOV, Ovsv apóyov c£TUy- 
uévov, qoÀemÓv co iog (GAm8 ioc ,ZEw) Adde Diog. Laert. I 76: 
simé v& (Iivroóg) qahenóv £o910v £uueven, 0$ "ot ZAuovíong née 
yam * &vOpc e. (uiv om.) du. yevécQau qoe nóv v0 lluvvexsiov* uéuvg- 
va, Ó' cor09 x«l IlÀdvov iv IlooreyOógc dvcyxo à' ovób 950i uec ov- 
va, (ut hoc quoque Pittaci sit, cf. Simon. v. 21) et Suid. v. IT«zr&xetov, 
V. 9 respic. Aristot. Eth. Nic. I 10, 11. Rhet. III 11. Sopater ap. Stob. 
Flor. XLVI 51. lulian. Caes. 333 B. Damasc. ap. Suid. v. rerocyovos. 
Eust. ll. 475, 31. — V. 3—54 hoc loco inserui, idque etiam nune tueor, 
quamvis possit aliquis suspicari haec ad quartam stropham referenda 
esse, ut pariter extrema pars primae strophae atque initium quartae 
strophae desit. Neque Blassio assentiendum, qui assensus mihi v. 3—7 
ante stropham o?O0é uot iuusiétg «vA. (v. 8 seq.) esse collocandos, hic 
septem versus omissos esse arbitratur, quibus poeta Thessalum sit 
affatus; at sententiae omnino tam arcta necessitate vinctae sunt, ut non 
sit verisimile ordinem hunc iustum continentemque orationem direm- 
tam esse ampla hac allocutione, qua multo commodius ipsum carmen 
inchoari licuit: nam quae Blass p. 328 profert, ut ostendat non satis 
apte v. 3 continuo excepisse v. 1 et 2, non multum valent. Illud 
omnino improbandum, quod Schleiermacher censet hos versus (8—7) 
medium obtinere locum inter v. 14 et v. 15: nihil enim probant ea 
quae. Plato 346 C, ubi v. 3—7 affert, addit: 09 rOUTO ÀÉy&L, donsQ iv 
TA &Aeye mtv vo Toi Aevi, oig uleva n) AN ysiorov y&o Gv sim 
z 0111 cà uu xal coróg xol và éco dz00ÉgeteL, Gore uj) apéyetv * 
x«l ov £070, £g, z ev ( L00 [0 &v9oonov, &UQ. 0. *. e t. 19ovóg: 
Emsuo" opnv SIL &aroyysiio. Gore To Urov y vex otóéva 
£newécopeu, cA CIUA £&etouei, &v 4 uécog x«l umoiv xexO» 700, og 
£y adv:og qiéo xol émottvnpu, PTT) Ti qovij évvaoU'a xéyoncc cj] 
TV Movimvatav, Gg zog Ilizvaxóv A&yov 1:0 z&vr«g Ob émoivnut 
x«l puiío £wàv (vri Oe iv tó Éxav Suae pev Acyovra), O6ric 
£gy unolv cioyoóv, xov few 0Ug $iyo imouvoO xol qiÀAQ* Gb ov, 
x«l et uégag &Aeyeg maxi; eL dn, à lluvoxé, o)x &v movet Dpsyov 
vov ÓÉ, 6g 60pa y&o *. o mil TOv peyicrov wvevoousvog ÓoxsiG cin 
Aíysww, O10 ve0vo 6b ÍyO péyo. haec, inquam, nihil probant, quoniam 
manifestum est, Platonem hie liberrime suoque instituto convenienter 
Simonideas sententias disposuisse. Ut credamus stropham 3 (v. 15—21) 
continuo post stropham 2 (v. 8—14) collocatam fuisse non solum com- 
modus sententiarum ordo suadet, sed etiam ipse Plato 345 C, qui allato 


SIMONIDES. 981 






oyujs &vyo' ov0i gx uv iy 
5 pocoue vOv y&o &AvOCOv 
&zé(oQov yevé9Aa. 1117 


mzüvrc vOL XXÀd, rOlOL T c(GyQ& ut" uéuuxrat. 
Y : , Zo. p. 
Ovóé uor duusAéog vO llurvéxtiov 


v. 14 pergit: xci rà imzióvc« ye vov Gouetog u&ALov Ómiob .. .09- 
vsxsv wr. (v. ióseqq.. Sehleiermacherum tamen secutus Hermann 
ex his versibus (8—1) epodum. constituit: "Egovy £&eoxsi, | 0g àv ui 
xaxog p ..- w jyo uo ngopau* | o9 yào quAópopog (eiecto verbo 
tipi, pro quo atidtuid y coni) xz. At vero horum versuum 
numeri aperte sunt iidem, qui in strophis deprehenduntur, ut nullis 
omnino epodis Simonides in hoc carmine u$us esse videatur. Quare 
hie inserui, ut prima stropha iam sit integra: apteque Simonides, 
1 postquam dixit diffieile esse, virum omni ex parte bonum evadere, 
E subiecit, sibi vel mediocres homines probari, et tum aptissime Pitta- 
ceum illud sub examen vocavit: neque adversantur huie coniecturae, 
quae Plato 344 B dicit. lam apparet quod est apud Platonem 346 Q, 
ubi hos versus (3—7) affert zzi £novys éBaguer 0g Qv I], xong 5 
x1. (quamquam infra 346 D repetit &24d uoi i&eoxsi, 0g dv uécog 
51) non esse a Simonide profectum, sed Platonem poetae verba liberius 
suae orationi accommodavisse. ltaque v. 3 emendavi 0g &v 5 xexóg 
deleta negatione wá, quae facile ex sequentibus repeti potest. Nam 
quod fortasse alicui in mentem veniat ó Ó2 u5 x«*0c unÓ' &yocv «za- 
Áeuvoc, huie coniecturae vel ea, quae Plato p. 343 C de particula piv 
v. 1 disputavit, obstant. — elódic, Z e corr. oy o. — y óvoGízoAw 
scripsi, T' óvqoízolw Hermann, (Schneidewin vT' OvaGím.,) libri ys 
óvQcti z0Aw. — V. 4. o0 ur uv scripsi, nisi praestat o$àÀ pr viv, 
sed de Simonidis usu nihil constat, itaque nolui quidquam ea in parte 
novare, o5 gv Schleiermacher, libri o$ uv. — V. 5. popecopo 
Schneidewin et deinde da iov , libri pogjconet et 72:9/ov. — Quae 
post mepnccoucr sequuntur: oo yáo tiu. qiiopopuog Platonis sunt. verba 
. Simonidem explicantis, neque vero Simonidis versiculus, ut Schleier- 
macher et qui illum sequuntur existimant; quam sententiam frustra 
tuearis eo, quod Plato supra dixit: ov jii vaóta. 0) véyo, Or, iui 
quAówoyog. — V. 6. &mxsíoov ysvíéQlo, sic libri nisi quod y£íve9Aa ex- 
hibere videntur, ,quod non recte tuetur Stallbaum, ut «zsígcv sit geni- 
tivus adiectivi &me1906, edd. vett. &zeige yeví9i«, unde Stephanus 
i meLQc yévsOa vel &mt190g & yevéQ94a. — V. 1. suxidi, TOÍGL T, Y xcÀG 
Aevx& Toict. — pu; om. I. — Versus compositus ex pherecrateo et 
ithyphallico, id quod non offendit, si quidem Corinna trochaicam tripo- 
diam vice logaoedicae tripodiae admisit, atque eadem licentia usus est 
Aleman: iam v. 14 quomodo sit confirmandus, non satis constat, sed 
v. 21 ovó? $sol udyovroi logaoedieus videtur, nam synizesis hic. qui- 
dem parum grata: itaque existimo Simoaidem in hac strophae clausula 
aut alternis vicibus trochaicum et logaoedicum colon adhibuisse, aut 
logaoedicos versiculos: sed disparibus figuris vv -v-- Y. 21, 
-w-wuwu- vu v. 14 et v. 7: tune igitur pro u£gaxve restituendus con- 
junctivus utnuíynr«t., quem etiam Platonis paraphrasis commendat: 
seripsi per y, quoniam perfectum secundum Choeroboscum est u£uuya. 
Sane a Pindari arte haec vicissitudo disparium férmarum abhorret. 
sed quemadmodum recentiores poetae remiserunt de hac severitate, ita 
lieuit etiam antiquioribus passim popularis carminis consuetudinem 
sequi. — V. 8. ov0£, D'ovófv. — llitrdxsiov, zittéwiov 94|D9EXwe 
95* 


KETTE TNELYUSUÁNOIMUSÓCNN 





» 


388 POETAE MELICI. 


véuer«L, xOíro. GogoD sg qos eignu£vov: qaAtzÓv 
qír icG94A0v Sp piemect, 
10 80g &v uóvoe voUv. Éyot y£gac* &vàga 0' ovx éGrL ui] 00 
xexoóv &upsvat, 
0v &uiycvog Gvugog& xc9£An. 
zocÉeug y&g £0 züg Gv9o Gye90g, 
xe«xoóg 0, &( xe«xaGg (vi) 
x«l v0 ztAsiovov GguoTOL, vOUG Otol guAÉcvrA. 
Zo. y. 
15 ToUvexev oUzor yo vO u5 yevéotaL 
Óvveróv Oifquevog, xeve&v ig Gmgexrov éAmíóm goigav 
etàvosc: BeA£o, 
zcváuouorv &v99gozov, sgvéfüove 060. x«gzóv civousüc 


q9ovóg: 1118 .- 


ix( v' Üujuv ebgOv Gz«yysAéo. 
, 5 7, M y 
züüvreg Ó ématvquu xoi quA£O, 


— V. 9. £e940v, Boeckh 260v, qua forma neque Pittacum neque Si- 
monidem usum esse credibile est. Ceterum cf. Schol. Arist. Eth. in 
Herme V 356 mi lIlwvoxóv uiv vóv Mirvimvotov (dvagp£gerau) TÓ 
qeÀsnzóv ic9A0v £uuévon, contra Polyb. XXIX 7: vró QnOiv omzó Ziuo- 
vídov* yoAemov $60A0v Áuevos. Adde Cratet. Epist. in Not. et Extr. 
Bibl. Paris. X 278. — V. 10. roov! £yot, p. 341 E: T0)r0 Éyou 9LI'OxCryr, 
vulgo £go vo?ro, infra 344C: zo)ro £fyow vó yfoeg (Il'covr £fyoi, t 

£you vovro). Respicit Aristot. Metaph. I1 2, cf. etiam Schol. Aristot. 
IV 529. Cram. An. Par. I 387, 33. Boisson. An. Nov. 210. — uj 09, 


Hartung n3. — V. 11. üv scripsi, et sic e, vulgo 0v &v. — d&gudgavoc 
Boeckh, v. dur yevos. — wo An, xe Lot rr. — V. 12, zg«£otg Boeckh, 
v. modÉas. — yao Hermann, v. uiv y&g. — 89, e el. — V. 18 ei, e al. 


— v0.06 TL Scripsi, sive vig praeferas, quod in ed. 3 addidi (Blass 
».0/.06 «9 non recte), apud Platonem z: deest, quod potuit facile oblitte- 
rari, quoniam p. 345 A haec continuo subsequuntur víg oov tig yodu- 
poro cyo97 mo&bs devi, quamquam potuit etiam ipse Plato abiicere, 
quemadmodum deinde eadem haec in brevius coniracta repetit «006 
ói x«xóg. Quod antea scripsi ««xóg Ó', sí xoxd&g* wo | voUzvmAsioTOV, 
numerorum concinnitati adversatur, nam non tantopere vox monosyllaba 
versu novissimo displicet, quam quod novum sententiae exordium in 
versus clausula fit. — V. 14. ««l zó zAsiorov &ouoroL, TOUS 0i quAéovtt 
scripsi, antea qi£ouct dedi, Hermann xol voUzízAti6vOv &QuoTOL, TOUG 
x& ol quide , Blass. xümimetgtov praeoptat, ap. Plat. mi másiorov 
ób wol Goioroé slow, o)g àv of 90i qiAóci. — V. 16. Qifjusvog, 2; ói£o- 
uevog. — xsvsüv, € xsv iav. — ée, sg EEyr. — V. 1V. movduouov, 
r morgpouor. — s)ovíOove, 9[Or svovsOoUvg et similiter infra 346 D. 
Verba eov£Oove, ... 490ovog affert Plut. Quaest. Symp. IX 14, 2 
(sPovsÓo9c), de tranquil. c. 10. de fraterno am. c. 14 (utroque l. 
evovóOov y^), adv* Stoic. c. 7 (svgvéüvog et i0óus9e, sed Dübner . .. 

us9a). — V. 18. eni v' scripsi, sive émi à" malis, vulgo Émsi0" et hic 
et infra 346 D. — uv Hermann, v. oiv. — dmoryyshéo , I' utroque 
loco &zeyysiAéío. — V. 19. z&vvog, I' priore l. zàvvo. — inoivqua, Z 


SIMONIDES. 989 





20 xdv Orig £o0n 
guóiv aiGyoóv, &váyxe 0' ovÓ 9tol uyovro. 


! e SENOKPATEI AKPADANTINQZj:, 
6. [14.] 


Schol. Pind. Isthm, II Argum.: Oérog à ó Atvoxoérqg ov 
uóvov "Ic9jie vevixqkev Vmoic, aAA wol IIótw viv eixodrrv veveg- 1119 
viv llv9iíÓa, og iAoirorélqg dveyoégew xol Zuwovíóng imowóv 
dugorígeg w)roU vàg víx«g xeroríGosi. Pindarus, qui utramque 
vietoriam et Pythiam Ol. 72, 3 partam et Isthmiam (incerto 
tempore, sed ante Ol. 76, 1 reportatam) in duobus carminibus 


Énouviut, (0. 2zxaíivquuv (sed infra £xeívnu), &BCrwye éxowruw (infra 
imowiuc), E utroque l. ézeuvoius (sed e corr. q). — quÀéo, e quiém. 
— V. 20. 0cr:g, O infra dere. — fgóg, r foÓsi, e fFgÓri, — V. 21. 
«leyoóv, e infra «/cyod. — avdyxc Diog. Laert. I 76, &v&yxy Plato. 
Respie. hanc sententiam Plato Leg. VII 818. schol. Eurip. Orest. 488. 
Stob. Ecl. Phys. I 154. Synes. Epist. 103. Procl. in Plat. Cratyl. 156. 
Suid. v. Xiuovíórne, Zenob. I 85. Paroemiogr. Il 98 ed. Goett.,, Apostol. 
III 6. Arsen. 58. — Apparet igitur Simonidem non in hoc poemate 
quod parecbasi carebat, sed in alio epinicio in eiusdem Scopae honorem 
composito Dioseurorum laudes celebravisse: victoriam sSeopas haud 
dubie reportaverat curuli certamine, non pugilatu, quod facile quis 
coniieiat ex Quintiliano, v. infra. Huc spectat praeter Valer. Max. I 
8, 7 et Phaedrum IV 23 Cicero de Orat. II 86: ,Dicunt enim cum 
coenaret Crannone in Thessalia Simonides apud Scopam hominem 
fortunatum et nobilem cecinissetque id carmen, quod in ewm scripsisset, 
in quo multa ornandi causa poetarum more i» Castorem scripta et 
Pollucem fuissent, nimis illum sordide Simonidi dixisse, se dimidium 
eius ei, quod pactus esset, pro illo carmine daturum, reliquum a suis 
Tyndaridis, quos aeque laudasset, peteret, si ei videretur. Paullo post 
ferunt nuntiatum Simonidi, ut prodiret; iuvenes stare ad ianuam duos 
quosdam, qui eum magno opere evocarent: surrexisse illum, prodisse, 
vidisse neminem: hoc interim spatio conclave illud, ubi epularetur 
Seopas, concidisse: ea ruina ipsum oppressum cum suis interiisse. 
Adde Quintil. XI 2, 14: ,Est autem magna inter auctores dissensio, 
Glaucone Carystio an Leocrati an Agatharcho an Scopae scriptum sit 
id carmen, et Pharsali fuerit haec domus, ut ipse quodam loco signifi- 
care Simonides videtur, utque Apollodorus et Euphorion et Larissaeus 
Eurypylus tradiderunt; an Crannone, ut Apollas (ét) Callimachus, quem 
secutus Cicero hanc famam latius fudit. ^. (ubi Apollas et Callimachus 
Meineke seripsit, Preller Apollas Callimachius praeoptat, perperam Nolte 
totum locum sic conformat: Zwphorion; an Türisae. ut Eurypylus et 
Apollas tradiderunt; an Crannone, ut Callimachus et quae seq.) Ex 
hoc loco apparet, Simonidem etiam in aliis carminibus Tyndaridarum 
laudes celebrasse, ut in epinieiis Glawci (vid. fr. 8), Leocratis, Aga- 
tharchi (de his duobus carminibus nihil aliunde compertum), hinc gram- 
maticorum illa dubitatio repetenda: non magis constat, quod carmen 
fuerit, in quo aedium Pharsaliarum ruinae mentionem fecerit poeta. 
Cf. Sechneidewin Proleg. in Simon. XII seqq. 


/- macto o Lcd d'pdaoc c ocio E e LM 





390 POETAE MELICI. 


quae Thrasybulo Xenocratis filio inscripsit, laudibus decoravit, 
easdem victorias etiam memorat in carmine Ol. II 49, quod 
Theroni Xenocratis fratri destinavit, ubi quod in scholiis legitur: 
Olóuzue uiv y&o cvróg (Owoov) yígeg fütxro, vil voU. uóvog' 
Iló0i« 0à xol "IcOjue Ztvoxogcvug (ser. xol ZevoxogerQg, hic enim 
interpres statuit utrumque Delphis et in Isthmo vicisse)' xeré& 
0à rqv voU JAguotoréAovg llvOiovíaqo uovogc Owoov &veytyoenrot. 


adversa fronte pugnat eum schol Isth. II; at O»jocov perperam 


scriptum pro Zevozgcz56, ut iam Boeckh animadvertit: "IcOjuo- 
vixGQv catalogo carebant Alexandrini, itaque de Isthmia victoria 
rem in medio relinquunt. — Simonides videtur eo tempore, quo 
in Sicilia commoratus est, encomium in Xenocratem scripsisse, 
in quo utriusque victoriae mentionem fecit, neque peculiaria car- 
mina his victoriis celebrandis destinavisse. 


(E e Y e 


ANAIZIAA, PHPIN9; AIIHNH: 


8. [20.] 
DAATK9, KAPTZTI9, IITKTH.:. 
e I FICA T Ey ur , 
TAM NOCET ACT CX A TIE CS TUBES 
XX NUSE Ul EE SJ" AYERS 


/ dài Tloàvüsixsog pie 
qtio«g cwveívouv. Qv évavtíov aUrQ, 
4 
, 
ovÓi ci0dosov "AÀxu&veg véxog. 


Fr. Y. Aristot. Rhet. III. 2: 'O Zuwovióné OTt uiv £üí0ov tuo90v 
oA yov oro Ó vuxijoag TOÍG ÓgsUGtr, ovx 2j0tÀs moveiv eg Ovayegatvav 
sig Tjuióvovg mOLsiv. msi Ó' (wavóv £Qowev, £zo(qos Xatosv xr. 
(ubi QYbZb $wvyov£osc). Kavo xol vv Óóvov Svyevéosg qcev. Cf. 
Heraclid. Pont. Polit. c. 25: £vvodvviss oi arvw , Ava&(Aag Mesorj- 
v106 , xa vvATGog Oi iuóvoug, &lovíocs TOUg "EAavesg: Xe Tig 
corr £n éosantpev timow' Odbrog ví àv imo(tu vwvxoeg Ümmowg; Émoínos 
0i xol émwíwiov. Xwwevíone: Xoosv «14. Krrabundus, ut videtur, haee, 
quae de Anaxila memorantur, ad eius filium Cleophronem rettulit Athen. 
] 8E: Alufutóng , : . 9ces 'OVwuaiio Zu cnv movijyvgur zücov si- 
oTíaGs ' TÓ err émo(nos x«l Ascqoov (scr. KAsóq oov) Olvyuz(acuw, 
énwixtov yecpev rog ToU Keíov 2Zwovídov. 

Fr. 8 Lucian. pro Imag. c. 19: Aid ats imQvtos mowmQvQS óx1- 
uog vó»v l'4aoxov, O90 lloàvO. ((av qiüo«g &vovtívaot ow dv 





as TI , d 
ER 








SIMONIDES. 991 


9. [23.] 
ETAAKIAH:. 


Herodot. V 102: Kel zoÀÀovg «vríov of Ilíoócs qovtvovot 
&AÀpug ve OvopaGtoUg, iv Oi à) xal Edcixi0ca (cÜcAx(ónv MPABKE, 
&UeAxiósa F?) croermytovve "Egergiéov, Gvéqavqqógovg ze ayOveg 
? , ', € A - ^ , , . 
&vegorgnkxore x«L vxo Auovíóso ro0 Kwutov moÀÀ& oclveDfvre. si 
quidem epinicium fuit, quod respexit: fortasse pluribus carminibus 
Simonides Eretriensem illum celebravit: certe non est de epigram- 
mate cogitandum, quo mortui memoriam illustraverit. 


10. [28.] 
AXTYTA9, KPOTONIATH.. 


Ub ULM UE WS 

Tís Ó5 vÀv ys vOv voGccÓc zéreAGL. uvQrov 
^" , l4 , , , 

1 Ovsgvouc,. óOÓcv d&vcÓnGcero víxeg 

&v &yQvvi zéguxvióvov ; 


Th: 
OPIAAA.,. 
Diogenian. Praef. Paroem. 175: Kegixóg eivog Aéyerot, Ov 


«UrQ ivavríag ràüg qsioag ovÓb c. A. v. Ogg, Omo(otg a)rüv 
Ütoig t/x«0s; u&AAov Ób xol c«OrÀv ixtívov Qus(vo dmíqmqvs' wal ovrt 
«)0r0g 0 lüovxog nyovéxvos Toig iqógoig vàv dOAmvOv Qsoig cvvem- 
ciVOUUEVOS, OUrE dasivin quvvavro 5 vr0v l4e)xov 7 tÓv zOutQV, Og 
cos(oUvra mz&Ql vóv PÉzowov, àAÀà soO0ox(uovv &uqo xal iruuóvro vzó 
vOv 'EAMjvov, ó uiv imi vj dAxg 0 I«vxog, 0 Ób moujUüc bu TS TOUS 
&ALoig xxl im! a)rQ rovro udAcro TO cur  Epinicium hoc haud 
dubie scriptum in Olympiam victoriam máxime nobilitatam (vid. Paus. 
VI 10), quam adolescens rettulit, sec. Bekk. Anecd. 1232 et Suidam Ol. 
XXV, eorrgunt LXXV, non recte, nam ea Olympiade Theagenes 
vicit, vid. Paus. VI 6, 2: scribendum igitur zsuzc5zv xoel 6E£mwocot5v 
Ovunzióc id quod etiam Brunn Hist. Art. I 83 vidit, aliis ille quidem 
argumentis correctionem firmans. 

Fr. 10. Photius 413, 20: llsgwayttgóutvow ix vovrov cvvmnüsg 
éyévevo woxÀo msQumogevouévovg voDg dOAqrag imaysígew xol Lloufa- 
vew c& Oidóusva' O9tv Xiucovíómgo mztoi Acor?lov (cod. tevvAov) 
qnuoiv ovroc' Tíg O7 xtA. Eadem Suid. v. mtguystoóuevor — Apo- 
stol. XIV 18. Didymus qui dicitur, Miller Misc. 403, ubi novissima 
intercepta sunt, nam nihil nisi oreqdvoug zteguxtivov legitur. Nume- 
rorum discriptio incerta. — V. 1. ye quod et sententiae et numeri legi 
convenit, inserui. —  roocoós Portus et Porson, legebatur coo«óe, 
sed cod. Flor. r06ag 75. — 7éroAo: scripsi, legebatur zercAotot, c. Fl. 
mét(Aotg. Of. Cram. An. Ox. 1 121 v zowwoig zéraAo:. Antea scripseram 
Tíg 0b rà» vóv voccaÓs | mevéAowt ubPgrov. — V. 9 detrimentum 
cepisse videtur, fort.: 7 ersqévow óó0ov yaírav dvtOnoato víxag. 


1120 





392 : POETAE MELICI. 


&veqéígovarv sig yéve. Küga &vóga* roUrov y&o hie vuyyavovte 
4euuivog Ücacdpevov zoÀvzo00c simsiv' Ei uiv &moÓvg xoloufhiseu 
im" «vróv, Quydoc' i&v Oi wp Ao vOv molomoó«u, và Aun v& 
zo10L" dzx0ÀQ. Kéyonsos 0i vÓ Aóyo TOUTO Tiposoémy iv uéAtot xal 
Zipovíóqg «)v00 uvquuovevsu àv vTÀ tie OgiAAav. émüvi- 
xíg. Cf. Walz. Rhet. II 11. Nomen vix integrum, fort. sig 
Tuvoíuuov, qui Ol. 80 cursu vicit Olympia, sed potuit idem in aliis 
certaminibus iam antea victer renuntiari: nomen autem hoc varie 
a librariis est depravatum. Quod si nominis tantum similitudinem 
secteris, possis etiam ZfógiAAov, Aoíuuev alia coniicere. 


12. [18] 
AE NONU CS E UTI UO AU E SW Nr 
UM AU IA e D CoU NE 
dd KD MU EE XOU Rr ALONSO NUUAM 
XR LIA. AUS C ii. 
E LAS Mc Ea i e ce 
"Oc Omzórcv qgsuuéQuov xov& uve zwvO6x 1121 


Zcevg Guevc víGGCQe xol Ófxa, 
A«O9dvsuóv ví guv GQav xcA£owuwr. éxvy9vioL 
(gv zc0orgogov zouxíAag 


, , 
C Axvovog. 
13. [19.] 
CE ML NUR E AD er eL 
PP AS v DNESME AE Sdn toU m poo d 
ju "T 


Fr. 12. Aristot. Hist. Anim. V 9: 'H à" gAwvov vÍx TEL mol tQo7z.Gg 
ds xeu eouvde T xod xeÀo0vret , rcv eo0ieuvo yévovvat af TQozaL, 
"Alwvóvevat TyuéQou, &nvà uiv 790 TQozdir, ízrà 0i usvà voomág, xod- 
dmeg xal Ziucwvióne émoínesv: óc ózórov xr. Respicit huc Bekk. 
An. I 371, 21: Aixvovióse quégau zgl ro9 guid uoo tcp £govrau 
Xwiov(o ne. piv yao éy Ievváooig &vósxoa (sed cod, ic, id est 19") 

qnoiv «vr&g xol AoucroréAng iv voig zsQl f[àov. Adde Suid. s. eadem 
voce, Apostol. II. 20. Arsen. 40. Eudoc. 35, ubi mévte pro ià' similiter- 
que Eust. I. 116, 34. — V. 1. gsuuéoQtov xov& uva, ÀaCa xard wijvo 
yeu. — muvb own, Aa ztivÜGxEL. Vocabuli elegantiam non animadvertunt, 
qui coniecturis tentant, Ruhnken Tir ÓGuq, Hartung émuioy, Blass zov066). 
— V. 9. &paze Schneidewin, v. TjucTe. — TÉGGoQu xol O£x«, PDa 
Te66uoEGx.aO euet. — V. 3. TÉ, Schneidewin à. — xoA£otci Schneidewin, 
v. «uAéovcoww. — V. 4. (oàv Schneidewin, v. feocv. — ztoixÓAee, Hartung 
zt0vxiA 00g. Fortasse scribendum: foc», zou00voóqov zovkiAog &Àx vàóOvogc. 
Formam &4xvóov agnoscit Herodianus Et. M. 66, 35: syllabam paenul- 
timam productam esse testatur latinum vocabulum alcedo, wt hic 
sib versus numerug; .—.-.v.s--vV-22Wwc- Eadem forma resti- 





SIMONIDES, 393 





"nméte9' ó Kguóg ovx dcxéog 
£A0 v: ég sUücvügov &yA«Óóv Zióg 
TÉU£vVOG. 

14. [11.] 


WA IL Uu 


Ilive, niv! ixi ovugogais. 
* 15. [15.] 1122 


Vua WU LIW.I' 


e , ' , , 
Inzorgogía ycQ ov Zexvviüo, 
GÀÀ dgoUgeuG. zvgogpógors Oz. 


Quenda Antipatro Anth. Pal. IX 567 .46e:000 &Ax*vÓov, r:iQmvov 
&9vouc Méí95g ubi corrigunt aAxvor(s. 

Fr. 13. Schol. Aristoph. Nub. 1356: 44747 o07s sig Kgióv róv 
AiywiQtqv: inífa9' 0 Koióg o)w dtuxíog' qoívsrau, ÓR sOOowwusiv wal 
Óiegevrs sivo: . ita Schol. cod. Rav. et Ven., unde Schneidewin antea 
existimavit carmen in Crium victorem scriptum esse, postea scholiastae 
errorem agnovit: est enim potius in Crii aemulum aliquem compositum. 
Alius schol. roro zó ufAog Xuuovíóov i&£ imwíwov: im. Ó xgióg o9x c. 
qv 9b meieiorae Alywüvne. "AÀÀog: rjj mQgÓg vÓ fov wowowíg vijg Àé- 
Ésog ovvímAsbs vràg xowcvíag Ó mowvne Aéyov: Ém. 0 wQióg ovx d. 
é19Àv...véusvog.... c0 Ób én£g9rn wal dà roO e wiloD da vov 
méxo x«l ÓupQoyyoyooqesirori. denique rursus v. 1 affertur sic scriptus 
émífa9' 0 woiwgóg (sed cod. Harl éz5£«9" ó xgióg) o9*- d&xaígoc, 
quae lectio recte se haberet, si adverbium ad 2419Gv referendum esset. 
— V. 1. ézétoa9", cum apud Aristophanem alii legerint éxs/;9:5, con- 
lieias etiam hie olim ézs/fa9" scriptum fuisse, sed haec lectio non 
màgis probanda, quam c&xeígog. — XKoióg, Hermaun Koi/og adversante 
Aristarcho, vid. Lehrs de Arist. stud. Hom. 296. — V. 2. ig s00evOgov 
scripsi, vulgo seíg Oévógov, Valckenaer ig &y4«ó0svàgov, Hermann non 
recte trimetros restituens, 2mé&oev' &Q  ... ÓsvÓgsOv ics189 0v (vel 
üévógsov £c.) víusvog &yAaóv zhióg, Mecker i190v síg víusvog Zhig 
cyAaódevógov. 

Fr. 14. Aristoph. Eqq. 405: 4i6etgt y&Q vÓvT Qv uóvov: mive miv 
éml évugogeig. ubi Schol. vóre yd, qroív, énácoiut 60 10 Ziuovít- 
jov uéAog: IIive, ziv' iv vaig ovuqogaic. ix vàv Xuwvíóov àt 
roUrO T'Üoízmzcov. rÓ Óüb cvugooaig in io8Aloig vàv uécov y&Q 
1 evugogc. Schneidewin in Simonide scripsit: mive, ziv! év cvuqog«is, 
(ve eril fatex Aristophanes scribere potuit, sed servare ille integra 

imonidis maluit verba, itaque haec restitui; firmat autem etiam Suid. v. 
cvugog&, ubi est xl ecvugoo&, adde Eustath. Opusc. 279, 13: zei£e, 
zeit imi cvuqooeig. Ex schol Aristoph. fluctuaute traditione for- 
tasse aliquis coniiciat melicum dixisse zíve, miv! iml d60A«ig cvugo- 
ecmic, cf. Eurip. Alcest .1160: zogoPg im^ &io94Aceis Évugogaisw (crevou, 
eomicum autem simplici vocabulo ovugoo«ig usum esse, sed hoc in 
medio reliquo. 

Fr. 15. Plutarch. de discrim. amie. et adul. c. 2: £r; à" àozxsg ó 
Ziueovíong viv (nzxotgogíav qrnolv ov Zaxóvto (pars librorum Acxs8o) 


luos dors. 


394 POETAE MELICI. 
* 16. 


$C IU. Lu uw uUmNs £L 
... Kovía 0b z«g& vooyóv uereuowvioo &o9. 
*17. [16.] 


My f&Àm qgoíruxeg ix yetov. (ucvrag. 


é : 
* 18/157. 

A Xy ca AU AU Wu. A es 
DAMALS WIMUEUXPL 

V. B7 NL ERUNT M OE CONES NE NA 

s Uo Xx ue set b UT e 

' 
DT 49. Ua AJ XJ 


Z(ücv. 0' so viv "Eogu&g ivayowiog, 
Mauwtóog ovgsíag éAuxoflAeqigov zaia* 
&ruxve O^ "AvAag v&üv y' ££oyov siüog 


Oz«Ósiv, «AA. coovooici ztvooqópgorc (unus liber zvoogoootct). Constituit 
Schneidewin. Frustra Cobet Mnem. N. L. 358 ineptam lectionem A1exvo9o 
tuetur. 

Fr. 16. Schol. Aristoph. Pac. 117: To. 0À ueveuoviog of uiv é&- 
sü£Bevro pocceog 121 qoc ovóiv qojauuuov , of. 9é g«ow iüíog peroqu- 
»Lov TOV £véoc ev peréoQov GLUvELV , mLOTOULEVOL TODTO 7C 2wuo- 


víüov ovro &ióvzog* Kovía «vA. — "Aofu scripsi, legebatur s£o$, 


Schneidewin &£o9. 

Fr. 17. Plutarch. de virtut. mor. c. 6: oiov ó r7] PRAES ZÉswuoviGeu 
megl. rà TS Vviis $rrobóyur, TOU «&ígovog zQ0g TO B£irvov £vyouoyovv- 
t0g po xod. TÓv Tvíoyov OteteQdirrovros , dvréqeuv ómíco , xal xera- 
véívsuv v0m0 omovó5e cvoyxofóusvov csé, wy (. p. $« y. (. warà 2u- 
povíómn. 

Fr.18. Athen. XI 490 F: Kal Ziuovíóng ót vag IIAswtóetg IIsisewtóeg 
eionusv. iv voovotg (0c 0. socvsg (sic A, 0 s0 «i c' VL, óssre£ 
c. P). "Eou&sc évaydvioc, Macs tUmioxdporo zoe, Éviwe à 
Arias, émé (sie VL, eni A, inui P) lonioxduor gíAov Qvy«- 
sry cv y PEoyov (ita AB, v' &véÉoyov P, vov &&ogov VL) eidog, 

? (ita VL, eyv A, ayt P) xoliovcat Ilsieiádeg ovocvict. |.Ex- 
Sou haec respicit Eust. Od. 1713, 3. Locum non integrum esse ser- 
vatum argumento est Schol. Pind. Nem. II 16: Ziuavíóng ài uéxv vv 
Iliswtóov | Moiav óp&ev mQoGQyÓQsvosv simov Matdos oU Qtí«g 
£AvxofAsqdoov. x«r& Aóyov' avv y&o: KvAANvne iv Ooscot Ocóv 
x"üovxe víy" "Eouijv. quae recte huc adhibuit Schneidewin. Inde Tzetz. 
Lycoph. 219: Kol Xwuwoviónc: Mou&óog Optíng Eluxofieqdooro yévsOAov. 
coc ydo X1À. (sed Vit. 2. 3. Gud. nihil nisi ÉluxopAsgeoov XO TOÀOyOV 


téy' '"Eouiv) Quod Pindari scholiasta dilucide testatur ovosíag apud 


Athenaeum omissum, qui deinde s9zAoxcuow exhibet, quod vel 
propter proximum einloxdpav suspectum: itaque Pindarico scho- 
liastae omnino fides habenda. — V. 1. Óó' s) viv scripsi, v. Ó' sv 
TÉ c', Scriptum videtur zsiv et supra additum so£, — V. 2. secundum 
sch. Pind. restitui. — V. 3. £ruxve Ó' "AvAeg vd» y' &&oyov siÓog, wia 


eo 


SIMONIDES. 395 





émrà lomAoxcuov quA&v €vyavroOv, ral x«A£ovrat 
E 56 IltAceutóeg ovo&vias. 


* 19. [103.] 1123 


) Aristotel. Phys. Ausc. IV 13; o uiv Gogoxerov DAtyov TOv 
| q9óvov, 0 0i IlvOnyOoetoc Ilígov duoOfGrarov, Ort émiAavocvovrat 
iv ajrQ. ad quem locum Simplic. T. IV 393: &xórog oí uiv 
Goqorerov, oí Ó& àueOfcrerov Aéyovciv sivou rÓv qgóvov' Zigpo- 
víOgc uiv yàg cogorazov, Or ylvovtar &niriuoveg oz q9óvov, 
Ildgov ài ó IlvOeyóosog qo0torarov, Ort imuüavOdvovrai m0 
q4900vov. oUrog Ó' Poixev tivon, ov xol EU0quag &vovuog QuvrücOw, 
Aéyav iv Olvuníc Ziwovídov Tv 4góvov inevvolvrog, Og Go- 
górarov, eire iy «vvà af uaO16tig yivoyres xol of dvapwijócus, 
zwgóvre rwv& TOV GOQOv sintiv, Ti &£, à Valve, ovx imucv- 
OevóusDe u£vro, Qv xà. q96vo; xol umore xol mag& AoigrotéAeu iv 
tO* ó 0i Ilv9eyógetog magcov' 10 z«gcov o)x tivat Ovoue xvQuov, 
&ÀÀd ueroyrv. Similia Themistius et Philoponus ad h.l. Apophtheg- 
matis haec speciem referunt, sed potuit Simonides etiam in carmine 
in Olympionicam scripto haec dicere, quae Pythagoreus ille praesens : 
praesenti poetae opprobrio vertit. 


YMNOLI. 
EIZ AIA OATMIITON. 
20. [34.] 
Himer. Orat. V 2: 'HAzioí zore rijg Xuucvídov 1vgog Acffoucvou, 
Ore imi vqv llióuv Pomevócv, V qvo xocuioct vOv Ze, Ównnocíc 
gov rQv móhw mQó 4g &Ocw PxéAevov. 


novissima verba, quae ap. Ath. post Ovyeroó» leguntur loco satis 
incommodo, huc revocavi. — Non audiendus Blass, qui Pindari scho- 
liastam alio Simonidis loco usum esse ratus, verborum ordinem qui 
apud Athenaeum est, tuetur, corrigens Prwwrev "4vÀag émr& . . . tv 
FÉoyov, h. e. vàv Fuxcev *riag,, quasi post tantam intercapedinem 
lieuerit relativum pronomen inferre. — V. 4. qii&v OvyaroQOv. Schneide- 
win, legebatur q/4ev $vyeyéíoo». — cci Hartung, hoc enim non oi 
videtur in librorum lectione yu (4i) latere. — In principio Schneide- 
win coniecit /àorro ócvoré c, lacobs dido "uy &9x0s, ,Emperius 
(9gdiri ósoc'. Hartung scripsit: ódoiro à' r2 s' "Eouàg £vevyayviog, 
Moog ov g&letg Exoflieqiooto yéívs0lov, ràv tíxsv "AvAag f£mrà d. q. 
9. JÉoyov sidog, rei xa. II. ovg. — In Schol. Pind. Nem. Schneidewin 
recte vidit Hesiodi versum delitesceree, est autem scribendum: ern 
j&e x«r& TOY X xoTeÀ0y0v * KvAi»ne év 0gsoc. Ücv wQovxa Téy. 
"Eouiv. ltem tres versus qui praecedunt Hesiodi esse videntur, sed 
astronomico poemati, non catalogo adscribendi. 





396 - | POETAE MELICI. 


EIZ IIOXEIA9NA, 


21. [35.]. 


Schol. Eurip. Med. v. 5: Ildyyovcov Ófgeg' ró Ófouc' voUvo of 
uiv óÀógovGov sivaí qootv, of ÓÀ moopvgobv. Kol Xuwovíóng 0i iv 1124 
rQ sig vv Ilocsió voa Vuvo dnzó vOv v vij 9aAáoon mogpvoóv 
xeyoQGÜo. «Ur0 Aéye. Cf. Et. M. 597, 14: JNdwq, v0 «ilyciov 
Ó£ouo., xc(e xol xciv v0 mgofcreiov. Ovx &o« r0 iv Kókyouc 
véxog (qréov. xexóg ovv Zuucovione vdxog quotv. add. Schol. Apoll. 
Rhod. IV 177: l1loÀÀol 0à 49vco)v vó O£geg sioxxacuw, . . . ó Oi 
AXuucoviogg zo: uiv Àevxóv, moi Ói moggpvgoU)v. ut videatur 
pluribus carminibus Argonautica attigisse. Cf. Eudoc. 108. 


. *99. [36.] 


Schol. Eurip. Med. 2: Tereg (r&g ZwpumAqydoeg) 0. Xuwovionc 
XvvoouéOng quoiv (A cvvagfoOoc). 


* 
29. 
ac ue AE UNE See CAU II aea 

LAT QU ERU CRETA AT, vt ea T QE raEA E NS T Leah ALS IPM 
ARV A RM Uu uec. WA. um MA NU. Pd 


Asvxüg xoa) Umsoüs yaAcvag 
eUzgóGozo0í 6Q«g zugii&«v £gereg votag 
xActOog yeoatuxóvrov Ócuuovíav ég vfgu. 


KATETXAI. 


24. [89.] 


Schol Hom. Od. £164: 'Hi90ov yàg xol xziot, molUg Of uoi 
fómtvo Aeóc] Aéyoi 0' &v moÀov ÀoÓv ov vOv iÓiov GróÀov, GAÀ& vOv 
"EAMqvuxóv, 0r àgwyoUuevog sig Z5iov 49s MivéA«og cvv 'Odvo- 
Gi imi vàg AAvíov Ovyovígug, e? xol Olvóvgomoi ixoloUvro. T Ói 
fcvooío xol megà Zuuovíóg àv vaio xavtvgeic. Haec Schneide- 


. 

Fr. 23. Plutarch. Praee,. rei publ. ger. c. 2: lIlo44& 0& «mà rie 
vóync Gw&usvo»! vOv» xowdv xol cvomAncQéivcso oDxírw. QoO(og cmsÀ- 
Qeiv ÓOvavvoi:, cva)T0 coig $ufücw sig mAoiov «idoeg dou, siv 
&0670695icw síg mfleayog msmOvÜOTsc, £Eo (Jémovo: vovriàvvsg «cl 
vegorTÓUusvOL, uívsuv Óà «cl xoroO«u. voig mzegobDcu dv&ywnv Pryovtse, 
Aevxàg xvÀ. Haec Xylander Pindaro, rectius Schneidewin Simonidi 
tribuit, ego hue retuli. — V. 2. zcgci£ev scripsi, vulgo z«o7icev, Her- 
mann ze«oézeuc». — V. 3. xAeióog Hermann, v. xA-íüog. — zege£u- 
zóvrov Xylander, legebatur geodés: zóvrov, Hermann szóvrov ycoc£w, 
Scehneidewin e)z90607z0g cq&g z«Qexv(&eg yéAog valoig wAcÓsco cQd- 
És, móvvov wc. 





: 
1 
3 





SIMONIDES. ; 891 


winum secutus sed dubitanter Hymnis adseripsi, nam potuit Simo- 
nides etiam sÜxrxóv eue condere eius generis, quod veteres 


magistri eig t&g zgoGzuzrovoeg migiotéGsig referre solent. Kerevyjal 


in utramque partem diei solent, sed Anii et filiarum historia 
arguit preces ac vota potius, quam diras et devotiones poetam 
fudisse. Neque Simonidis nomen, quod olim in suspicionem vocavi, 
tentandum: nam, is qui de Homericis fabulis commentatus est, 
antiquos et claros potissimum auctores adhibet, et hanc quidem 
fabulam a poetis certatim illustratam (velut a Callimacho év roig 
"ivío:g , vid. schol, vett. Lycophr. 570. 580, quem ut assolet se- 
quitur Ovidius Met. XII] 640 seq.) primus opinor Simonides plene 
enarraverat: nam Cypriorum auctor (vid. schol. Lye. et Tzetz.) 
fortasse strietim tantum attigit. Itaque iam retracto, quod olim 
conieci, scribendum videri zeg& Zipupuío iv vaig xevtvyoic. 


EIX ANEMON. 
25. [38.] 


Himer. Orat. III 14:'O ó£.(Gveuog) éxvyvoig, oluot, viv Ketav 
Qàqv, qv Ziuovíógg «vr moooios usirà viv OdAÀerrav, 
&xoÀovOs? uiv soOUg roig uflsGi, moÀUg Ób mveUGag xarà mQUwvEG 
otgiog 2e ver trjv 0ÀxdÓn và mvevpari. — Adde ibid. Eclog. XIII 32: 
JN)v yàg mouyuxóg i9£lov xakíóes r0v Gvsuov, tira ovx Fyov 
mOuuxmv &psivor govqv, àx vig Ksíeg (sic Wernsdorf, vulgo 
oixsíeg) Mowvaong moocumév i0610 vov Gveuov .. . 39: &maA0g 
0' onio xvucrov qsouevog noggvgo& cyí£e (ita, sie recte notavi, Werns- 
dorf pro cy/£et) seol rjv zoGgev v& pero. similiterque Ecl. X 18: 
xal GyíGet ÜegUgo moQqUgovre zegl vov moGev v& xÜucre.. In his 
Simonidis versus sibi visus est Schneidewin deprehendisse: 

"Amológ Ó' ónig xvuérov q:0utvog 

v09QqUQsc oyífeu mgl zwQoQcv v& xUÜpora, 
Hartung 4&zeAóg Ó' mio GAuec yevóusvog v& moQqvo& oyícoL m.m. 
xvuere, Ex Himerii:utroque loco sane conficias, Simonidem carmen 
ad venti vim placandam condidisse, sed quale fuerit incertum; si 
composuit publica auctoritate ad tempestatem deleniendam, quale 
carmen Sophocles videtur scripsisse (vid. de vita Soph. p. XX), 
poterat hoc carmen hymni speciem referre: neque tamen videtur 
prior Himerii locus hoc firmare, ex quo coniicias poetam, cum 
in mari versaretur et adversis ventis laboraret, eiusmodi carmen 
composuisse. Nisi forte Simonides in carmine, quod ad tragoediae 
similitudinem prope accessit, alium quem ventos precibus dele- 
nientem fecit. 


A 





1125 


398 : POETAE MELICI. 


I AIANE x. 
EIX AIIOAAQNA IITOION. 


26 A. [40.] 


Iulian. Ep. XXIV 395 D: Zinovíóg óà ga rÓ — m90c 
tqv -Amóliovog sÜguuíov dgxsi vOv Qeóv "Exarov mxQoGswmóvri xol 
xcÜ0dmto dvv GAÀov rwvOg [eQ0U yvogícuerog «)roU vQv imovvulev 
xocuijooi, Oióri tÓv lló€covo rüv Ogdxovra ffXeciv Éfxa- 
TÓV, Og quow, àg:i90 Gero" xol u&Alov cU)r0v "Exarow 1 
lló910v qoígttv m906uyogsvoutvov, oiov xÀQgov rvivóg 
émovvulac cvuBólo noocpovovusvov. Cf. Eust. Il. 52, 12. 
Tzetz. Exeg. in Il. p. 117, 17. 


. *26 B. 
z2o020z2v022z 
LuC0oivOOolivM 
ZaAoysvég, eive Auxiav ..... 


qovosoxópag "Exore, mei Zhiog. 


AIOYPAMBOI. 1126 


21. [41.] 
MEMNSOSOSN. 


Strabo XV 728: Aéysvoi yàg Ór (Zot6o) xol xiíoue TiOcvoo 
100 Méuvovog merg0g .. . v Ó .«xgómolug éxoAsito Meuvóviov: Àé- 
yovva, 0i «oi Kíccio. of ZovGt0., qol Oi xol Ajcy0Àoc vQv wwríga 
 Méuvovog Kicoiev, vogijvot 0i Aéyevon Méuvow megl IléAvov (moÀ- 


Fr. 26 B. Aristotel. Rhet. III 8: "Een i Ioi&vog vo eià, dwrvxet- 
ueve dAjAote - dv A niv iv deri &opóvet, meo x«l yoOvcoL' ovrog 
ó* £cvtv, ov Goysi ubv m tok Qa., vsAevrtG GL. ÓR rosig Qoexsiow za«io- 
yevég xti. Ko(* Xovosoxouo xr. quae, quamquam Simonides non 
nominatur, hue retuli. — V. 1. sire, Schol. Aristot. ap. Cram. Anm. Par. 
| 308 7rse, cogitans de hymno in Apollinem et Dianam. — Avxíev, Q 
Avxía , Osanni cod. 4$x:£,- schol. anon. Arist. editus zleAoysvég: sire 
Avxie "Excsoys. — In fine £yeig addendum puto, praeterea autem plures 
videntur versus adiuncti fuisse. — V. 2. qovcosoxóueg scripsi, vulgo 
4ovosoxóuo. — "Excrt, Osanni cod. "Exesoys. — Quod. deinde addit 
Aristoteles, fortasse et ipsum est Simonidis: "Ersgog 0' && évavr(ag, 
09 focysiwt (oyovcu vosig" 7) 0b uoxo& vsAevrata 


OoOurzCoOovr0ourÓ02ouz2l 
^ - n , M , , » 
Mevà Óà yüv 9Óocd v Oxtgvóv quqavitcs Nwv£. 


ubi videtur óxe«vo? &q&vtct scribendum. 











SIMONIDES. 399 


rüv F) ric Zvoíeg meg& BaóGv (fevóàv morz. Letronn. coniecit 


. BeÀüv, Sehneidewin Philol I 40 BdàAewv) moreuóv, cg touc 


Zuwvíong dv Méuvovi Qi9voduflo vàv Zhuexóv (Oalidwxdv Ald.). 
Additamentum ràv zfgAexóv quid sibi velit, non liquet; Schneide- 
win iv M. 949. x«l Z5uoc ó 4wWAtog iv... vÀv Zmhaxóv. 
M. Schmidt coniecit (de Dithyrambo p. 133) Zuwovióge £v Méuvow 
divocuBo x«l z«A(ov àv 0 Xvgiexóv, qui unde Syriaca asciverit, 
ignoro: sed seripsit Dalio 4/910ztx& (vid. Isigon. mirab. c. 2), in 
quibus Memnonis mentionem factam esse verisimile est. 


28. [137.] 
ETPSZQOIIA. 


Aristoph. Byz. ap. Miller. Misc. 430: Ziuovíógg à' v rij 
EoomQ róv raUgov Orb uiv ra UQov, ó:à 0b ufjAov, Órà Óà moó- 
B«rov Óvoucfc:. Eustath. Il. 877, 37: zgogéost 0$ (LAgiórogtvic 
Ó yoepuueruxOg) xol Xuuovíoov qoruótg, iv eig Bo)v gosva 0rà uiv 
T&Ugov, Orb 0i uülov yovv uijov, ó:à Oi mgóflrov éxsivog vo- 
pétei, Cf. idem Od. 1649, 2. Poeta in dithyrambo aliquo Europae 
raptum videtur enarravisse. Hoc Simonidis carmen mihi videtur 
Horatius Carm. III 27 secutus esse, manifesta enim ibi deprehen- 
duntur vestigia graeci exempli, cuius eximias virtutes latinus poeta 
pro virium suarum modulo aemulatus est, quamquam possis etiam 
ad Baeehylidem revocare, qui eandem fabulam illustraverat aliquo 
earmine, vid. schol. Il. u 292. 


YI OPXHMAT A. 
39. [45] - 


Fr. 29. Plut. Symp. IX 15, 2 (de quo loco corrupto disputavit Stein- 
mann Petropoli 1845): Kel 04og fq usraQsríov r0 ZiuovíÓstov dm 
Te foyoceqíeg iml vüv Opynew, viv uiv Ogyuow sivot moínow ciomà- 
G&v, tiv Ób mzoíncw mdAw Ooynow qOsyyouívqv: O8tv oUrs simsiv 
iori yoaquuT) uertivou mOwQrixTg, ODve mOwtiwE yocquxe, ovàb xoov- 
TL TÓ zGQczov GAÀQAotg" Óoyuotux; Ób wol mowtiw; woweowvíc ztücc 
x«l uí9sfu GAÀNAov iorh xci udAuoro pipovuevasr mztol r0 TOv $z09- 

qu&rorv yéívog, ivsoyóv duqórtQut viv Out vrÓ» cynucrov xol vOv 
Ovoucrov piwnotv azorsiotoiw. zlóbsis 0' Qv, ocmtQ fv yoaquxg, v 
uev MU r&ig yooGtcuw lowévoi, và ÓL Ooynucera veig yocupuaie, 
v«' ov ogí£erat r& siüm. zlmAoi Ób Óó náAiava xe«rooQ ox£vot 9ó- 
Beg iv "TmooyQuaciv x«l ysyovévet miüavorarog favrob, 


400 POETAE MELICI. 


"AméAmGrOv VxmOv 3] xUvc 
"AuvxAetev. dycvio 
&AeAv£óuevog zoÓl u/uso, uiid uéAog Óvxav. 


30. [44.] 1127 


usc UN USC IAM UM M EIE MAE NU 
U UT yn wis e ILC De 

Ru u34 uu od NW 

d UU C OMMACLS NU LTOAS TUE ATUS CES 

hz aO E 


Oiog (0t xóov) dv&à Zeov iv9suósv zitüiov 
zéroreL. $üvorov x£go£Goc 
evo£usv uorsUQv £Adqo: 
' p» , , , c , , 
Tév ucütfz cvyéve GvQ&QOLGCvV vyQov r6 xc 
5 z&vv ém. oiuov. 


31. [45.] 
AUC A ALLATUM 
JOE ML o ud EXE 
gs IMS uec y EXCUSA LEE AUN IUA 


"'Orav 0b yqocct vov, 


* 


v0 OcioOoni viv frígav Tijg £vígeg. T6 ydg: "Amilecto» xti. — RAS 
Am£LaGtOY , Meineke coni. Ileiecyóv, Hartung dócpacrov. cM 
&yovío Wyttenbach, vulgo c&c»1à, Dübner dyovidv. 

Fr. 30. Plutarch. Sympos. Qu. IX 15, 2 pergit post fr. 29: 5 TÓ' 
Oiíog...mdávcve £vouiyov xal và £&gg. — V. 1. à? «vov inserui. — 
z:eÓcov Wyttenbach, vulgo ve .zeÓ/ov. — V. 2. xsgoéoce- Wyttenbach, 
vulgo xepetcoco. EE porreiov Schneidewin, vulgo. uev óov, ,Wytten- 
bach coni. Xon, Hermann ebpéuevou xXUvov.— V. 4. tüv usÜím  coyíva 
GrQ£qoiGuv vygóv cvs T scripsi, nisi malis ev give 7z:, nam verbum 
omnino requiritur, legebatur rav Ó' im. eoqévi GrQÉqpotav (Wyttenbach 
ótoéqorcav) Éregov ^u. Schneidewin vàv à' EA ao yEvL 6TQ. GgéreQov 
X00. Hermann GrQéqoicev. Éretgev, Hartung, qui &4s probat, Gro£- 
gogo frígmes. — N.. 5. zv» éím oiuov Schneidewin, vulgo závz« 
&vouuov, Hartung mcévv' &roAuov. 

Fr. 31. Plut. Sympos. IX 15, 2: Av vg yovr fovróv o)» aicyóvsroL 
zteol TV Opyngw 00; qTtOv T| vv zto/noy Éyxopacfov: 'Ovrav à y2- 
oOcmu. vov £A. Oogquu« oióm ...900z0rv. — V. 1 quomodo sit 
corrigendus, incertum, sed v. 2 certa emendatio a me iam olim pro- 
posita ógygmu' &oíóG pro Ogyuuc oió«, nam preyrvóuev hunc dativum 
desiderat, eb numerus creticus, quem reciperavi, huie loco convenien- 
tissimus, Sed cum poeta se saltandi artis peritissimum esse dixerit, 
ut Plutarchus testatur, neque oido verbum abiiciendum, itaque poetam 
haec fere scripsisse puto: 


"Orav à' d 1008 dio víov 
"EAegoov Ooynu' &9 oió  doiÓG zoÓÀv wwyvóusv. 














SIMONIDES. 401 


&Aegpóv Ogyuu cou0g zoÓOv uuyviuev' 
Koürá gv xaA£owt rgózov, vó 9" Ogyavov MoàloGGóv. 


OPHNOI. 1128 
32. [46.] 
EIS ZKOHAAAXEX. 
Zur UWLJUSWIL XX Jg og UM e 
b GUMMNESSZUISOS EE Wwvs 
d AA Miu Ru WVOMu ATA a 
AZ-u UU AOZw M 


"Avüguzos iv wu more qono 0 vi yíverat «bQuov, 
quÓ' &vàg« (0v. 0Afkov, 0GGov xyoóvov £6Gsvcu' 
dxti« y&o, ovÓS r«vvzttQUyov wvícg 

ob rÓ6« usrtorcGig. 


83. 


Schol. Theoerit. XVI 36: Of 0 Zxozdüe: Koevovior 10. yévog* 
Koévov ói mólg Os:6coleg, 09:v Zxómag 0 Kocvowioc, Ko£ovrog 
xol "Eyexoetíag ('Eyexodvov Gen. b., 'Eyexoev. M, L. Dindorf "Ezexga- 


Schneidewin óze à? yeo)coaL cóv T. Hagpóv t1. Hartung utroque usus 
óxc« ÓL yqovca, cov vt z00À!v PAcqgóv O Ooynu- &oid puyvonev. Blass 
speciosius, quam verius scripsit eyxopudtov, Oórav iiyq '"Pócat vvv 
degoóv o Óexynu coi0d zov uwyvousv: haec enim sensu cassa sunt. — 
V. 3. Koáré uw Casaubonus, Plut. Kerze uév, sed Ath. IV 181B: 
00sv xal Koqtwxd xaAovct và vzooyxueva Konvav (sic CB et agnoscit 
hane formam hoc loco Eustath. 1166, 49, vulgo Kore) mv (sic Casaub., 

uiv. VL, piv P, ve C) *. TQÓTOY (rà» Toózov C) wvÀ., Sehneidewin 
Korrav Pu piv. — x««A£oicr. Schneidewin, v. x«A£ovot. 


Fr. 32. Favorin. ap. Stob. Flor. CV 62: "Avéo Qc 06 ov aunóénore 
gis (Vind. 916, AB timme), Ovi yívsvot eU0Qiov, urÓ' &vàoc (OÓv SABrov, 
060v X9óvov (AB 0Ggov Xoóvov) fesrat (Vind. fogero): 4AÀd unà 
oixov, diontQ dnéler Ó 0 m0i4T"c Ouvsééogera, viv vcàóv XuonaóQv 
d oóov &z0Ast«v. Auctum duobus versiculis hoe fragmentum ]le- 

itar apud eundem Stob. CV 9: Ziuoví8ov Oorvov (hoc om. Vind). 
Av gatos iàv qi more qnogs (A qon ), ct yéyvevot pnó' &vóga iüàv 
óocov xoóvov. Peeeva, (B e ert dxsi* y&o xrÀ. sed male ibi v.d 
eborov, v. 2 0A(tov omissum. — V. 1. g&oye €—— pro gone. — Ort 
y(vevet, Meineke coniecit v yevrosre.. — V. 2. &vóga, fort. &vàg'. 
Deinde Heimsoeth corrigit óàfiov ( (eim 9) OmOcOv xgóvov fec. — V. 4. 
o? róc« scripsi, legebatur o?rog «, iibi ov OR ravvzrtQÜyouo 
pot«g Poréoa uevr«croacig, — Blass omnia expedita esse censet stigme 
post y&o sublata. $ 


PoxrAE Lvm. III. 26 


402 


veíec, Meineke "Exexoavídog) víóg. Kol Zuwovíóne àv Ogqvorc (Vule. 


Vuvorg, om. M). 


Aristid. I 127: Iloíog veUve Zuovíónc 99qvijoti; víg Ilivóa- 
Q0c; zoiov uéAoc vj Àóyov ToioUrov éÉevoov Zroíyogoc (libri víg 
q000g) Ev q96y&srer vorosvov zi&€0vc; moía 0b Zócmoig Ocrrodn) 
voGoUro zívOog émíyOmosv im Avnuóqo rekevrQcevw, 0cov viv um- 
rol vg vovrov zÉvOog mgóxcivoi; quae ex Simonidis carmine petita 
esse docet Schol. Theocrit. XVI 34: IIoAAol iv "Avriógoto Ooporg xol 
&vexroc AAAsva] 0 08 IAviloyoc "Exysxgozídov (sic M, vulgo "Eyexgazt- 
Oog) xci Zivoroidoc (sic Valesius, Eíg.dog M Gen. b, Zi/guóog vulgo) 


POETAE MELICI. 


EIS ANTIOXON. 
34. [48.] 


víóg qv, Gg quo. ZioviOng. 


Harpocrat. 174, 15: Teuvvor Aicy(vmo xovà Krmcupowrog: 
zl icriv iv Exflolo iv vij qoe vàv "Egevoiov a£. Tauivoi, £vOa 
xcl ísgÓv L4mólAovoc, cg ot ve và EUfoixa ygowevreg wogrvgoUot 
x«l Zuucovídmg (sic Valesius, Z/ucov codd.) iv và sig Avotueyov 


EIS ATZIMAXON. 
35. [49.] 


tóv "Egsvgiée Ogijvo. Cf. Phot. 568, 14 et Suid. v. Tewvou. 


io/ 


I- 
cC 


C 


ivi 


G 
MG 


ivi 


Ov02 yàg oU moóvegóv zov éméAovro, 


2) 


36. [51.] 


OeOv Ó' i£ ívéxvov éyévov9" visg quíOsor, 
&zovov ov0' &gOurov ovÓ  axívóvvov fov 
ég y5üo«g é&í(xovro veA£GGavreo. 


Fr. 36. Stob. Floril. XCVIII 15: Zuipovíóov Oo5vov (hoc add. 


Vind. A om, totum locum). — V. 1 seq. Hartung sic in artum rede- 


git o) zoórsQóv zort QtÓv £& dvdxvov imílovro maiüsg &zovov wrà. — 


V. 9. iyévov9" Schneidewin, vulgo £yévovro. — 


V. 3. &movov 099, 


vulgo &zovor ovói. — V. 4. csAéocovrsg scripsi, vulgo rsiécevreg, Har- 
tung traiecit rsAfGewrsg sig yTong &É(novro. 
* 


1129 





'"SIMONIDES. 403 


91. [50.] 
Stropha. 
V uu LLcwu.—- 
MO E Qui WW ru UL LNI XT RE X 
i M.M uM VZLVuLÁLZudvxu-uc 
WU u-uUw zw uu uw eek wi 
BU gU. a 
ELE E LUE QAI S UEM oy un 
SUME U. M Mu. m 
M: LAU SA CSeo ec de MP U Am WM I 
EE urueob gt aec M 
Epodus 
E80 UD 4 IuuU0L wwudud-.— 
AU AUR QUAM 
Mr NM s e rullen PR eL 
I. Lacie iria 1130 
ZU ZUN IAE Xww lus 
15.2 502702 u0-—V 
Zune UA. cs. M 
SA MEDALS Aie ua M 
Ww quiu Wwulww.iwuwM 
ENSE uu ue as 


Fr. 37. Dion. Hal. de verbor. compos. c. 26: Ex ài EZ uelis 
T Ziwovíoov TOUUTO yéyoozrot Ób xac Oueoroide, 07y àv Agiaroga- 
vng 7 Aog tug WQTEGYEUOQGE WOÀOV, aA àv E z&fóg Aóyog QLUTEU: 
zQ0GtyE Ó;j v uéÀsi xol dvoryívaxe Taro xor& ÓicGrOAdg, xad &9 i69" 
óc Aijevot 6s Ó óvOuoc EZ 97e, ol 09; &&eic cvuoAezv, OUTE GTQ0- 
qv ovre àvvíorQoqov ovrc Énoóv, cA gevijsezot 60L Àóyoc ovroGL 
Oietgóuevog (Ahrens 4óyog sig eloóusvoc) £ozi 0b 5 Óià meádyovg 
gegouéírvm doavéán, z&g £avcrg dzoóvoouévg TÜUG 'Ocs xz. 
lpsum carmen, quomodo constituendum sit, admodum incertum: nam 
ionysius indicare videtur adscriptas esse stropham et antistropham 
tum epodo, nec tamen certa satis responsionis vestigia deprehenduntur. 
Equidem stropham et epodum discripsi, Ahrens ad ezroAeAvuéva referre 
videtur, Hartung in strophae et antistrophde formam redegit, auda- 
cissime poetae verba refingens, nec meliore successu ad eundum modum 
digessit Blass, denique Nietzsche sibi rem absolvisse videtur, v. 1—3 
attribuens strophae extremae, quam insequatur antistropha v. 4— 12 
una cum epodo: ita enim Dionysii verbis omnino satisfieri existimat, 
erat i aequabilitate securus, quandoquidem hos versus à se 
refictos 





ürs Adoro Deudeiéc. dvenóg T fudvn mvelayv 


5 mxQuÓvrOg wUporog Ovx dAcy(feug ovÀ' Gv£uov 

j sibi respondere credidit. Ego, cum antea epodum v. 13 orsus essem, 
A iam intellexi iusto breviorem esse prae strophae amplitudine, ita- 
* que nune stropham v. 9 terminavi, atque constat tam stropha quam 
E epodus trinis periodis. Neque obstat huic diseriptioni, quod ex- 


"^ 
El 


26* 


" 


404 : POETAE MELICI. 


"Ore AdQvoxi xsiv £v ÓOcu0mAÉG, 

&veuóg T' igóge, juv zvéov xwy9ciot ve A(uva, 

deiue z:900sigz& TOY 00x GÓLwGvTOLGL LT 

iugi T6 Ieocét Bc As piasy q£o', sim£v v'* à vé£xoc, 
5 oiov £go zóvov: co Ó' docsig: 

yaAc) qva AdcO9st xvoGGsug iv &vtgmst 


trema stropha enuntiatum inchoatur, non absolvitur, id enim haud 
raro fit. In singulis versibus discribendis quantum licuit curavi, ut ne 
rhythmiea incisa cum pedestris sermonis membris congruerent, quando- 
quidem Dionysius monuit, si quis x«và xc vo stt£ov Aoyov discribat, 
numeros carminis non facile animadverti. Scripsit de hoc carmine 
Ahrens peculiarem libellum (Hannoverae 1853), cf. praeterea C. Volck- 
mar in Philologo VII 743 seq. Nietzsche in Mus. Rhen. XXIII 481 seq. 
et Blass in Philol. XXXII 140 seq. — V. 1. Ove, Ald. ór.. — «siv^ iv 
scripsi, legebatur iv, Schneidewin 0 Zv. — OeideAée, OcideAe(e Reg. 1 
(sive Parisinus. 1741, quem. contulit denuo Sehneidewin). Colb. Guelf. 
Ald, — V. 2. &vsuóg v éqógst gwv zvíov addito verbo égópsi, lege- 
batur &vsuóg vs piv zvéov, ubi ui». Schneidewin restituit, ve uv Reg. 1 
Colb. Gud. Ald. in marg., v' iu; Ald., vulgo ex manifesta correctione 
Boíug et sic p, ve A/yv Ahrens. Existimant versibus 1—3 protasin con- 
tineri, at v: 4 Apodosis. non tam coepit, quam continuatur, neque v. 8 
verba, Os(pocL Zoumev oUv dcOicvroLcL ztCosLoig ad ventum et maris undas 
licet referre: v. 3 cum apodosis initium sit, apparet hic verbum mneces- - 
sarium interceptum esse, itaque iégóposi inserui, quod etiam Dionysii 
yq OÓi& meAcyovg g&gop.£vr Zev&n commendant. — xwn'sioc vs Brunck, 
vulgo xivngeico 0i. — V. 8. Ósiue moocsiome (vel mo9eiome) TOT  0D* 
c ÓLevTOLGL zteQELOUG scripsi, legebatur Osiuott £osumev (libri Éovmev, 
Guelf. Zgums), oov dóvevrijot (ita Guelf, &ó/ev roió: Reg. 1, düfav voict 
Ald., in m. roío:, p d&Oiv tGGL) mrt gé eris. Brunck correxit Oefuevt 
Toumsv ovo (Thiersch 07x) GLO vvoLGL , tege taris. ' Ahrens Osiuc mzoQIoysv, 
quod ferri nequit, nisi Ort Adgvexí of OcidcAío scripseris, neque enim 
in arca ventus et undae saeviunt, sed Danaen arcae inclusam perterre- 
faciunt. Ipse aliquando ós/uwevt Qimrev conieci, quod Volckmar quoque 
proposuit, sed parum aptis exemplis commendavit. Zs(uetL joumev 
omnino alienum, nam sive terrore obruit sive prae timore concidit inter- 
preteris, neutra. interpretatio sermonis consuetudini convenit: neque 
quae sequuntur sunt integra, nam dativus có. LCHITUS quomodo ex; 
.plicari possit non video, itaque anlea o00' daOfevro( of (tOfavrot ol) 
zt«osuxéí conieci. In mendosa librorum seriptura nihil aliud videtur 
delitescere, quam quod supra dedi, i. e. timor obrepsit genis, quas lacri- 
mae irrigabant. — V.4. Ilsooét Schneidewin, vulgo ITeocei, Heg. Gaelf. 
Ald. Ilégozi. — féaàs , Guelf. a m. ,Pr. et Ursinus péAs. — x£o' scripsi, 
vulgo qfo«, Ald. xoa. — simiv v', vulgo simév vs, Guelf. simé vs. — 
véxog Guelf, vulgo zéxvov. Adde Athen. IX 396 E: Zuwovíóng 9" imi 
T0) Ilso£og vv Zavdqv mzojwi Aijyovcov* à TÉx0g, otov £10 zÓóvov: 
c2 9 CLIE £g youlocdnvo (V TaAcmvav) Ó' v0ogu xvocctic. — 
V. 5. £go, Guelf. fyev. — 6) 0" «ocsig Casaubonus, cf. Hesych. 

cocsis, darevoteie, xou. Et. M. 117, 46 not.: cocsig &»d TOO ^&À- 
Augrov T0 Unvov dzevoitg xal cviiéyswg. cf. Hom. ll. » 159. Schnei- 
dewin c9 À' &ogsig, H. À. Koch c9 Ó' ovx caítig, Mehlhorn coni. 6? 
à* «tros, Hermann c? ó' «9 z£os, quod probat Ahrens, Volckmar 6v 
à' eor aids. — V. 6. yaie9nvo Ac9si scripsi, et occupavit Ahrens 


ideas 


Els 


y ee 


» 


h 
, 








SIMONIDES. 405 


Qobper. q«Axcoyópupo , 1131 
vvxtl &À«uzeU xvavép v& Óvógo xav«As(g' 
GAucv 0' UzegÜüev veüv xou&v (MO ciav 


10 zx«Quóvrog xUjerOg 00x GÀÉyétg, OUO. Gv£uOV '"Emn. 


qOoyyov, z0ggvote 
xe(uevog év yA«víü, moócczov xAWiv zgocozoQ. 


Aj9s. corrigens, Athen. yoA«95vó Ó' rogi, unde Casaubonus c' //r0oi, 
quod olim secutus sum quamvis dubitanter propter formae insolentiam, 
nisi quod in christiano epigrammate (Kaibel 725) 7r0ot csuvo extat. 
Non minus mendosae scripturae librorum Dionysii; Ald. zóvov, o9 9 
«orcig byaheacÜnvoOt! Qtixvoooctig, Guelf. Reg. 1 o9 9' evreic (Reg. 
dvreig) éyalaO8nvoOUs? 9txvocossig, p (cuius nulla auctoritas) có à' 
«)rb yalaO(vo Tvoot xvoccs:g, ubi Burges siüsz, Emperius use, 
Schneidewin oer59*7, ego 79s: conieci, quod probavit Nietzsche, qui 
yoXeOnvàv requirit, — V. 7. óo$oc«r. Guelf., Óoovavr. Ald. (Qovvort 
Reg. 1), Óopert vulgo et P — gal«soyougo 'lhiersch et Schneidewin, 
legebatur y«Axsoyóuqo 0$ (Schaefer zs). Nescio an zeAxoyóugo prae- 
stet, quod numeris melius convenire videtur, si versus recte digessi. 
Nietzsche post Sovoer. distinguens zoAxsoyyóugo Ob vvxcl | Adumetc 
scripsit, non veritus dithyrambicorum ineptiis et ampullis hoc venu- 
stissimum carmen dedecorare. Si vocula óà non penitus tollenda, licet 
corrigere dosoert yoAxoyóugo, üu& vvxcvóg &Anunei | wvavso ve Óvoqo 
xer«As(g. — V. 8. vvxrl àAauzei llgen, legebatur vvxviiepzsi. Hiatus 
satis habet excusationis, quamquam »vxzí v' dAeumsi poterat scribi: 
omnino Simonides Ionum more videtur hiatum frequentius admisisse, 
quam ceteri lyriei poetae, neque vero tanta licentia usus, quam visum 
est Ahrensio. Ahrens scripsit devdo T& AczQ. — wctoAs(g 1. e. cooper- 
tus, quam emendationem et sententia instituta et versus lex flagitat; 
quae antea tentavi, repetere nihil adtinet. Schneidewin va9s/g coniecit 
aliisque probavit. Reg. 1 vaó' síg «)Aíev wrA., Guelf. »vevoío ct 
óvópo rüv Ó' sig aviíav Ó' bjz., Ald. xvavío vs Ovógo: tdós tig 
(sive và" sig, et inter versus t00' síg) «vAéav Ó' vm, vulgo óvógo: 
100! a$aÀíav $z. — V. 9. GAuav scripsi, vulgo ex Stephani con- 
iectura «ocAléíav, quod cum displiceret, ego o)Aev .. . xóu«v olim 
proposui, Ahrens cy4ecv (vel potius &yA«&v), Reg. 1 Guelf. Ald. eo£av. 
— à' Reg. 1 Guelf. Ald, vulgo deest. — vzso9sv Reg. 1 Guelf. Ald., 
Vmtg9s vulgo. — t&v xou&v Ahrens, legebatur reàv xóuov, sed non 
debebat ad eundem modum fle9si&v corrigere, quod epitheton infantis 
i es non convenit. sed recte se habet ge9s/ev GAuav, cf. Pind. Nem. 
VI 36 fa9:/x zovuàg GAuc, item alias fla8si«v móvrov mÀdw«, &Aóg 
faOsíug xflsvbüov et similia. Volckmar sívdAiov vaévsoüs vtóv xdu« 
p«99, quae coniunxit cum praecedentibus. — V. 10. zregióvrog, zégtóv- 
vog Guelf. Ald., Ahrens z&góvrog. — V. 11. &véuov scripsi, vulgo dvé- 
pov, Guelf. ivé£uov. — q9óyyov Ald. Reg. 1 Guelf, vulgo g9ó0yyov. 
— V. 12, zogqvgée Victorius, Guelf. Reg. 1 zooqvosc et zoogvoéo. 


— gA«v(ó., Guelf. zyAavíc:, Reg. 1 PPP Nietzsche zoogvofeictw x. 
iv yAavíow perperam vestes interpretatus, quae sunt ezcoyavo, cf. So- 
phoelis versus ex Niobe: AezroozoOrof? rAavid(ov igsuxíowg 9Azxovoo 
xal Qorovoa. — 7t900c70v xliv zQocozO sive xii9e(g malis, i. e. 
.inprimens genae genam, sed insolentiorem accusativi absoluti structuram 


406 POETAE MELICI. 


&( Of vo, Óswóv vó ys Ótwóv qv, 
xa xsv éuov Quuérov A&emróv vztiysg ovag. 
e 
15 xéAopue«L, Ó', ev0& foéqos, ev0£vo Ob zóvrosc, 
&v0éro Ó' Cuorov xaxóv: 
uevouoA(« Óé vig qavseiu, Ze zévsg, 1132 
ix Gé8ev: Ovr. 0b Q«gcaAfov &Émog 
LA , , , , 
&Uyouc, vóoqw ÓOíxag, GOyyvo9( uot. 


praetuli, quoniam propius abest & librorum scriptura, vulgo ztQÓGaTOv 
x0À0v (unde antea x00 moócoov edidi), sed Ald. Guelf. Reg. 1 z9óc- 
czorv xc«Aóv (Guelf. xb Ao») 7:00 GcT.OV , Ahrens TiQÓGOLOV xov 7.00- 
gaívov, Volckmar moóGa0v «cov zoocczrov, Nietzsche zQoGÉfOY *. 
79. — V. 18. vor, antea vol scripsi, fortasse col restituendum. — qv, 
Guelf. 7, Reg. 17, Ald. gj. — V. 14. xa XEV , ,Reg. 1 Ald. xé wew, 
Guelf. x«i uiv, Schneidewin Qj xev coni — énu&vov, conieci 9o5vn- 
poro», sed malim 0gunUucerov, ut Simonides Homerico vocabulo sit 
usus, ita interpretatus, quemadmodum veteres magistri. Verbi structura 
z:90g 1Ó Gruouvousvov insolentior, nam dandi casum exspectamus, neque 
alterum suppeditat exemplum, nam Theogn. 887 ugóà Aínv «Qovxog dv 
o0g £ys Qoxoc Boa vvog dispar. Nullum casum subiunxit Marcellus 
(CIGr. IV 6280) v. 80 dxivvog ài Q'écwwet xl molvriunroL wel vzO0- 
Gy&iv oUvcg &rowpov.. Ahrens óeynavov iemràv. — Aemvóv, Colb. Reg. 1 
Guelf, Ald. Aezrov. — V. 15. xélopau 9" scripsi, vulgo x£louau, Guelf. 
«XéAloue,, Schneidewin X£Aop. — evàs, eos Reg. 1 Guelf. AId., simi- 
liter deinde bis pro sb0ívo Guelf. so ài v9, heg. 1 Ald. FOLE TQ. — 
óà móvrosg, Guelf. à" imóvvoc, Ald. ós móvog. — V. 106. à" GpoTOV scri- 
psi, legebatur &uevgov, Guelf. S unipdi particulam ó& inseruit Thiersch. 


— V. 1T. uevoufoAco scripsi, Reg. 1 uen fovite, Guelf. ,uevo ovi£e, vulgo 
nerotooviíe. — V. 18. éx c£Osv scripsi, legebatur ix co, ut sib prio- 
ris versus clausula sed rectius haec verba inchoant novum versum. — 
óvr. Ó? Mehlhorn, óc: óà Hudsonus (non Ald.), ÓvtL ó5j Reg. 1 Guelf. 
et vulgo, sir, P Schaefer. — V. 19. vécgur Oíxeg scripsi, margo Vict. 
vócqu Oíxog, Ahrens jj vócgi Ó/xog, veXvoqu Óíxav Mehlhorn, vexvógi 
O/xc Schaefer, vulgo zexvógi Óíz«c, Reg. 1 Guelf. Ald. xvogióíxeg. — 
ooyyvod, quod vulgo deest, add. Reg. 1 Guelf. Ald. — Hartung totum 
carmen sic conformavit: Ze. "Ore Adoveua OouOcAÉov &vtpog Bodocs 
zvéíov KwmÜüsiod vt Muve, etuer. Time (n&v 4íuagc 1900060), Ov" 
dótivrotcw grogeterte "Aut TE IIeooet Beisv Xsiom qgíAav £evnéy T den 
TÉx0G, oiov £yo Ilóvov, o9 0^ aocvsis I'aad1vo ue(üei, xvooctsug v. Ev 
GieQmsi ,Josoari golxoyóugo, Nvuif LA dieumer Kvavéío vt óvógo va- 
9 elc, Ov (ov 9 vnsoQe TQ v xÓpuety Bedeiry Avvi6rQ. , IHegióvros x- 
porog ovx QAÉyeig, Odr dv£uov DO6yyov, xELuEvVOG. cup lloggvo£o 
ovi, Kov moóooor. Ei ài TÓ OewvOv ÓsivOv Üv voi, Koí xsv 
fuv énucvov Aez Ov breiyeg ovo. Es, Be£oos, x£Lopat. E990 óé 
TÉ móvrog, "Auotov Ó' s0O0L xoxóv duóv, Meza fhovAséa Dri TiG «o gevetn, 
Zeo zt vEQ, £x 609: "Orr. 9uoccA£ov Enos, E$Sxyouet, 60 víxvogé uot 
O/xev cóyyvot:  Hartungiana inventa cum integra adscripserim, par 
est subiicere Blassii recensionem, ui melius sibi rem administravisse 
visus est. Zr. "Aveuóg ve AV TwVÉGY "Ore Adovox, cov Oot0nAÉo w1- 
Oeicc v& Muro, eique Qimvev, obr dóuivrotctr zt o£uaic. Aut ve IITeoosi 
B«A1s píAav aie, sime 9^ (9 ) o zéxvov, 5 Oiov £yo nóvov: Xv à eccsis 
yeAaQnvo à ioc xvaocsiug "Ev (v) &vegnét Qospoot. XoAxsoyougo [0£], . 








SIMONIDES. 401 


* 38. [52.] 


Il&vre yàg uev (xvsivaw ÓaomAmve XgvfOw, 
«6 ueytAct v! &geval xol Óó mAoUroOg. 


*39. [54.] 
die o MSS um do, MW un, EXAMS La R/ M 
ut AU asl Lu WM. uas 
GUOPCTO UL uzuwwJ.wuw dM 
2 AUDU a M £u WU 

Bud Ud UX.. 


"Av9go zov óA(yov uiv x&grog, &zQcxvou 0i usAnÓóvec, 

«idv. à$ z«vgo zóvog &ugl zovo' 

0 0' &gvxrog OuGg émuxgéueves (veros: 

x&é(vov y&g (Gov Acyov uéogog ot v' &y«9o( 1133 
5 00Tig TE X«XÓG. 


oov T dioqei xvaréo [vs àvógo: Ocuc à sis aooiéov. 10 Kano 
zl sópav Bed ecec KG: Aog) &vcigcQ. Ilegióvrog «vporog (Bagov) 
00x dÀéyeig ovà* , dvéuov q9óyyov, z00qvg£otót Ksíuevog iv qovícciw, 
(Fyov) xov zQóco7or. Ei óé voi (iv) Qewov TÓ y: Oewóv, 9 * uv 
énudrov 15 Aemróv neiyeg ovs. K£hou. &v0e [so às] foígog: svOéro 
[svóévo] 9' (&oo) móvrog , yr (9^) uerQov x0XOv' Mera foAa Pri 
Tig oavsín, Z&v máreg, é« cío* 'O v. Ó' 1 DuocoAéov 20 "Ezog tUyouet 
5 vooguy Oíxag, Goyyvodi uoi Unum illud, ne quis decipiatur, moneo, 
miro errore Blassium v. 16 eode et sbófvo cancellis circumscripsisse, 
cum in libris geminari crediderit, qui psilosin tantum ostentant. 


Fr. 38. Stob. Flor. CXVIII 5. Zipovíóov (sic A Vind., om. 
Trinc.) — V. 1. ó«ezAgre A a m. s. B, 4eeznó« Vind., Àaozijdo vulgo. 
Hartung traiecit zevre y&g (xvsivot Pr X Ji RV. Sous. TTA 
Gaisford, AB 1d gevac, vulgo &gsvoa(, Meineke coniecit &oyo£, non recte. 
Deinde malim 19 miovrog, post h. v. nonnulla omissa sunt, nisi forte 
x«l gaovsc 0 mAovrog scribendum. 


Fr. 39. Plut. Consolat. ad Apoll. c. 11: 'O yov Zuuovins &r- 
Qodmov qno óAíyov piv xv. — V. 1. &zrQe toL, &nQnxrou. Schnei- 
dewin, — V. 2. «lov. 0i, Schneidewin «/à». 9" iv. — V. 3. 6 9' 
dqvxrog uds Stephanus et libri septem, E Neon Ó à' diqvxroc ous, 
N ó à' igvxv' ouóg, Mehlhorn ó à' &gvxrosc, deleto opeg et sic ut 
videtur codd. Parisini. — V. 4. ÀAdgov, fort. Acgopev, quod probavit 
Hartung, qui deinde o? y' &ya9oí( 9" Octtg vt x. scri t — péoog 
Pflugk et Schneidewin olim deleverunt. — V. 5. óocig, 


408 | POETAE MELICI. 


ES AAHAQN EIAQN. 


40. [18.] 
CDM LAT aU ME 
w-o Mi QUU QAI C QE 
Zo UC C WII ER UJwdviwWu. S 


Tov xal cz&igéíoi0L ztovOVTO 
OgviOtg vzig xepuAGg, ivà Ó' iy9Ueg Ógfot 
xv«véov i& vÓnvog &AÀovro x«AG cov Goióg. 


41. [18.] 
AUR AU AM ILU M ME ISQRAJ S " 
M a AUI ui AULAS a AJENA AJ XA 22M 


BE NEOE MWIMMULUpW E 

, 2 ; 
Ovói y&g évvocípvAAog &«v« vrOvT cr dvíuov, 
e - 
& Tig xUreXOAvE xiÜvauévev ueAuxÓéc yGovv 
? " ^" - : 
&ocgeiv &xocioi. fgordv. 

. [69.] 

EODD EDUC EE NOSE ctun Sd 


eim , 
Peia Qol xAémvoiGw &v9gozov voov. 


43. [72.] 


Fr. 40. Tzetz. Chil. I 316: e yocqsi zov aol e)rop (Oog Écg) 


«e 2Awovions oU rog Tov xol wA. — v. 1l. zoróvro scripsi, Ursinus 
zovOvr , vulgo zovGvv'. — V. 9. Ogviótc, 0gvigsg Schneidewin, qui hoe 
fragm. coniunxit cum fr. 12 et 41. — V. 3. xvavéov i£, Hartung xv«- 


véov '£. Herwerdenus offensus praep. c?v, ne muti pisces canere dican- 
tur, scripsit v.c ag oz' doi0Gg, frustra, vid. Pind. Dith. fr. 75, 19 &yeiv' 
Ouqol usiéov cov «)AÀoig, nam Ee X 57 cov dotdcic Qoqcóv )'uct£usv 
alius generis, 

Fr. 41. Plutarch. Quaest, Symp. VIII 3, 4: Noveuta ye "iade 
xe yelnvg xe vovvavrtov Og Zucorvíóngs pnoív: o90$ yàg xv4. — 
crc, antea nro scripsi Aeolensium more correpta ultima pro MS 
(vel d5r« .. G6rig). Fort. ivàgt' pro oov legendum. — V. 2. Ver- 
sum huius modi Servius in Centimetro IV 11 dieit: ,,Simonidium con- 
stat trimetro hypercatalecto, ut est hoc: tuba terribili procul aere 
sonat: clypeum quate miles.* — wiveuévav Schneidewin, cxiüvouévov 
Reiske, vulgo cxtóveuéve, Wyttenbach et Dübner xidvopéva. 


Fr. 42, Stob. Eclog. IL 10: Ziuovíóng. — xAénvowiw Schneide- 
win, v. xAémtovoww. 


Fr. 43. Schol. Apoll. Rhod. III 26: "4z:044ovt0g ie "Agooü (rne vàüv 








SIMONIDES. 409 


ZEyéviw mat, üoAógqvig qoodíva 1134 
vOv "Aget xexojueydiveo  TÉxcv. 


44. [13] 


uro Wu WU u^ as A - az as 


. ."Ev9« ysovífeoow &ovecet 
Motw&v xeAAuOQov ozx£vtoÜcv &yvóv vócQ. 


45. [14.] 
ZUM MU IDuxusuxuv-U 
ZCUOFSN LAU AU VE, Ww ruis MEAE e 
wd Uu WW Oo cu luu us 


"Eocove yevteloysi, Eozqo ài Dg x«l OvQavov, Xuyuovíóng 0$ Aqoo- 
óívmg xal-"Agsog: ZyévÀus wvÀ. Cf. Argum. "Theocrit. Id. XIII. 
Eudoc. 158. Quod Serv. Virg. Aen. I 664 (Mythogr. Vat. II 35) dicit: 
,üut seeundum Simonidem, qui dicit Cupidinem ex Venere tantum esse 
progenitum, quamquam alii dicunt ex ipsa et Marte." aut erravit gram- 
matieus, aut alium intellexit locum. — V. 1. zo, 9oAóuqrie Aqooóíra 
scripsi, vulgo ze doAó0jrósg (cod. P doAóunrsc) Aqooóízog (Ursin. Steph. 
"Aqooüíra). — V. 2. "4oet, "4o L. — »«xouegydvo scripsi, vulgo óoAo- 
unz&vo (Stephanus 9oAouegcvo), Schaefer QoLoueyovog coniecit. 

Fr. 44. Plut. de Pyth. Orae. c. 17: Movcóv yao 1v (sgóv ivrav9e 
zsQl Qv Gvozvojv rov váuorog, OU9:v iéyoQvro moóg v&c Aoifjac 
vQ 9Óaci voUTO, Oc quot Xiuovíóng" Eva xvÀ. — V. 1. dQvc- 
ro, An. TVMez, vulgo síovsroí rs. Reiske sígvsro:r scripsit. — Mowav 
Schneidewin, vulgo 7Move&v. Non Castaliam dicit, quamquam hoec 
fonte ad lustrandum uti solebant (vide Ulrichs Reisen I 48), sed Musa- 
rum fontem, qui ut Plutarchus indicat, versum meridiem situs sub ipsam 
templi erepidinem: cf. O. Müller ap. Dissenum Pind. II 629. Hic autem 
Musarum fons videtur derivatus esse ex sacro fonte, qui fuit in adyto, 
qui ex Cassotide originem ducebat, nam quod infra fr. 45 aqua huius 
Musarum fontis svo0sg v0coQ dicitur, eadem virtus fuit fontis in adyto, 
vid. Plut. de def. orac. c. 50: ó yàg oixog, iv à xovg yoouívovs vo 
Qe xocO/fovcw, oUrs moÀÀldxig oUrs rrroyuívog, GÀÀ Gg trvys Ouc 
q0óvov s$o0(«g dvoníunAcrot xol mzvtvuotog, olag àv cà TOwGTO «cl 
zolorsÀéovara vÀv u$gov «z0qoodg, QoztQ i» z5yüg toU cÓvTOV TQ06- 
Q«ALovrog. hine Pindarus dixit Ol. VII 32 e950sog £& &óv9rov. De 
eodem fonte Pausan. X 24, 7: raírge tig K«oooríog Óototn( vs w«rd 
ys Àfyovo: ró 90e xol lv TOÀ dGÓvro toD OtoU vdg yvvaixag uovti- 
x«g zottiv. Ulrichs vero (1 82) hunc adyti fontem illum ipsum Musa- 
rum aquam esse contendit, quam Simonides dicit (I 100: ,,An die Stelle 
des Heiligthums der Gaea trat der nachmalige Apollotempel, auf dessen 
Stufen die sich Unterhaltenden sitzen, und deren Adyton jene prophe- 
tische Quelle einschloss, welche einige Wasser der Musen, andere 
Wasser der Styx nannten. — Ein abgesondertes Heiligthum der Gaea 
und eine Musenquelle südlich vom gróssern Tempel anzusetzen ist un- 
statthaft, da diese Personen des Dialogs von der Stelle, wo sie sitzen, 
Gelegenheit nehmen über das zu reden, was einst an dieser Stelle war.**) 

Fr. 45. Plut. de Pythiae orac. c. 17: MixoQ Ob meéQieQyoveQov 


410 POETAE MELICI. 


"Ayvà éníaxozs KAswot, yeovígav zoAUAwTOv 
(v &gvóvreo0t v&üu« yovoomémAov MveuocUvag 
svG0sg leg VuBooaíov ix uvyv égavvóv vop. 


46. [15. 11.] 1135 
xoa MC TAG WU uS e ag MULEL PROLES Jas 
LA UI VI WX.) Rut: uu 
ZU JU uc NASCE CAS SUL AM. NM seid. 


^4 Moió« y&g o)x &zógcg ysUtu TÓ z«góv uovov, AA 
énéogeveu 

z&vvc egifou£ve* wj uou xevazevev , ÉxtíztQ (obuTo 

vegzvové&rOV ucAéov Ó x«AAuBÓómg zoÀUyoQ0og «UvAOG. 


41. [16.] 


(Hartung ziQÓTEQOV) die Ó Ziwovions , cv Kies Là 7.068 L1LQV &yvàv 
émícowomov 4sovífov, g6t , moiókuorov e ooLóv cé ÉéGTuV dyev- 
cóztmzÀov sodes & uu ooctav é« uvyóàv égavóv vào. 00x 
0g9 c 00v Ev00£og inmícvsvos roig Zwyog vóeo vovro xalsicQo, &z0- 
qv«c:. Locus haud dubie ex eodem carmine, quo praecedens fr. peti- 
tus, inde à ysevífcv ipsa poetae verba sequuntur, ut goí indicat, ita- 
que gseo7v/fov non est cum émícxorog iungendum, quamquam haec con- 
tinuo se excipiunt. Emendavi ut potui mutilatam orationem inserens 
G8, v&p c, Mvauocsv«g eb lig. Antea conieci Gl dgvórveGGt 
xovcogov(" Veug eUdóse, coll. Hesych. govcopev(c: 7 yéovu &70 T0 
q0vcóv Zyswv, sed xyovoómzemAog vitii immune, itaque Mvepuoc?veg adieci, 
cf. Pind. Isthm. VI 75. Permire Blass &yovoózezAov eiiciendum cen- 
set, quasi librarius aliquis hoc modo verba corrupta &ootóv vé ioviw 
emendare conatus sit. Schneidewin coniecit: 


Ayvüv émiouons xeoviBov , 
m0ÀUÀÀL T! GQvOvTtGOLV dygvcóménAov 
sv0sc dufoocíov ix uvyov igerswóv vog. 


Hartung ayvüv ézíoxome yeovifov zoÀvitovav, L GovóvttGGoiww Q yovoó- 
ztezÀog -£UoÓ ig | eufooctov | &x wvzov Égevvóv v0op. 


Fr. 46,  Aristid. II 513: n ó5 xoi vere (Zwuwovídov) iEéretcov: 
4 Movsc« £i . 9'egi&ouévo. ... Tebv o) Óoxsi GoL Goog Ó aote 
fovróv xoá A&ysww, eg yóviuov xal zógwu0v tig và uíAn; v( 0^ im&i- 
Ódv Àéyg' uyj uot «ovo zoU£T xvÀ. Coniunxi haec fragmenta in unum, 
quae Simonidis esse haud obscure testificatur Aristides. — V.1. Moic« 
Schneidewin, vulgo 7Mo?e«. — ovx czógog, poeta ovx &mo0gos vide- 
tur scripsisse. — V. 2. OegiGouéve I'O, vulgo 9eorfouérr. — yj uou T, 
wu uov O, vulgo uj ue. — d&o£oro Schneidewin, v. ijoéaro. 


Fr. 47. Plut. de prof. in virt. c. 8: "ento y&o 4vOeciv OpiAeiv 
Ó epeviden qnoi 4v u£Awvrav £anvOO0v p. uuOouévov. HRespi- 











. SIMONIDES, 411 


. OwAet )' dvOscuv, (ive) u£AuGGe 
EavOOv u£Au uuoouéva. 


48. [85.] 1136 
ERU Lu dui wXwuw 
"9.5u-—-w4ouM 
AU ww Lu 4 uU uX4uw.M 


'O 0 (xev ig Kógw&ov, ov Meyvyaíav 
v«iev, tAóyov Óà KoAy(dog 
GUvOgovos &ortog Aeyeíov v &üvaGGsv. 


49. [91.] 


ue ALL AMLA Unucus NM iut M AR s 


Kol 6o uév, sixoGu maíÓcv u&reg, VAaO1. 


cit hue de audiend. rect, rat. c. 8 et de amore prol. e. 2. Cf. Cram. 
An. Ox. IHlI 173, 19.  KeAóo Óé 6s ... xol uÉITTY Mov6ns' ovx daó 
TUVOV 95uov. xol Oouuvtirov üvÜfov ÉonovO9Ov uíAu umOou£vqv, og 
qnow 6 Zipovíóng *c4. In ordinem redegi, nam Simonides poetam 
vel Musam cum apibus comparavisse videtur, cf. Plato lone 534 B. 
Hartung ójuAe; 0' &vOscu Oguworévoig É. uéAt wr. p£Auoca. 


Fr. 48. Schol. Eurip. Med. 20: "Ovi Ób wol &fas(Aevesv (1, Mijósu) 
Kogív9'ov, arogobstw Evuwrjios xol Ziwovíànge Aéyov ovrog" O90 
xev (B xdv) tte Kópiv90ov, o? (B ovt, ged à expunctum) Mey» 
iav vaeitv,cÀogov Ób Koiy(0og Gvv&cctog Oodvov Agyetov 
v' íveccs. cf, Schol ad v. 10 óc. ài BefectAevus vis Kogívüov 1 
Mijóeie, ESurAoc fovoost xul Zuor(óns. quae correxi, ac ovvOgovoc 
G6rtog 1 Gvv&ortog Oodvov recte mihi videor emendavisse, nam "l'hra- 
nus nullus omnino locus agri Corinthiorum fuit. — V. 1 nescio an poeta 
scripserit ó àà xerslg Kógw$Oov, o9 Meyvgoíev voiev, i. e. ó ài 
Xt, quemadmodum enim s/g pro Zóv (àv) dieitur, potuit etiam esi 
pro (àv dici, sed grammaticorum Aestimonia desidero. Corrigit Elms- 
ley: Kógw9ov ài voiev, | 090" ÜeT elc Moyvnotav dA. 0b K. Gvv£crtoc 
xtÀ., Schneidewin 099 (xev eic Kógw&ov, 0v Ma'yvnotav vei', «A. ài 
K. ovvdogog XtÀ., Hartung à 0 0 luv. eig KóguwOov, o9 Meyvno(av vatov, 
«A. 0i K. ovv£ctyos $oovov x1. 


Fr. 49. Schol. Il. x 252: 'Ourjgov símóvrog (ll. o 496): "Evvecxat- 
üsx« uv uot ing ix vmóvog 5cav, Xiu ovíOnc 0? quoív: Kal o? uiv 
&ixoct m. p. PA, ita j en &ixo$ et, Zio. Villoisson, 742a, quod 
Aeolensibus vindicant grammatici, probavit Sechneidewin, — Respicit 
hue schol. Theocr. XV 139 si/xert mwa(dov' sixoct ze(ümw' cà drío 
(y&o) dod dmoxézyonvet, Gg xcà Xwweovíóng: 'Ougeog (9b) ivvso- 
x«(üsxc Afys. Blass suspicatur hunc versum subiungendum esse fr. 

adesp. 101. 


412 POETAE MELICI. ' 
50. [94.] 
V V9 I oU NJ Ius NUN. MJ QS 
KogwwS8(oig 0' ov uevíc, ov03 Zavaot. 


51. [7.] 1137. 
"[ogev Óó£ ue mopggvoéag : 
&Àóg &ugiregeooou£veag ópvyeyooc. 


52. [26.] 
oh CAUCA, 
RUF X AULA Aer Ab D CUm 
RU pg C AUC. KE RORI2 SEO NUT 
2. (EPpvüixag) 


Fr. 50. Schol. Pind. Ol. XIII 78: Of Kogív9iot quoív, im agu- 
qorsoe v& uéfom oícrsvcav iv Ao: wol y&o vois Tooci cvvsudgnocv 
x«L roig "EAAmG. ... voro ÓR xoà Ziuovíóng simt" Koouveouciv 
o? ucvist o905 Zoavceoig: &ugorégorg y&o coupeyor &yévovro. lta 
cod. Add. Plut. vit. Dion. c. 1: ^4o& ys, d67zs9 0 Zuwovíónge qruoiv roig 
KoowSowg o9 umrvítww. v0 "IAtov énmioroertooocu usvü vOv Aycuv, Ovt 
xaxsívowg of zsol I'Ae)xov &E aoyijo Kooívüiow ysyovóveg ovvsucgovv 
zQotwj0c. Aristot. Rhet. I 6: Z0 AsAoi9ooZ69ct vzéAa(ov Kopoívüwo. 
vzó Zuwovídov movjcovvog: KogwO(oig à^ ov u£ugsvot zó IAvov. Cram, 
Par. I 285, 8: 'O yov 2iuovíóng Aíysi, Óóvw Koow9oig o9 ufugecou 
v0 "IÀ.ov, óg vày« zoAsuQo«ouw cUroig OX vov Eoy5vooos, Og sien- 
xcpev' AA £fríooOUsv xol soyeguovsi c0roig uGAAOv, og ovpoynooct 
vj lA(o Óud DAovxov: .. . oUro Ob xci Zuucov(óng émoínos: Koguv- 
O94oig à' ov uovítsi, ovóà Zoavaoic. vo TAtov (cod. i410» 0) à- 
Ae«óy. unde KooivOíorg Ó' recepi, zlavcol autem Boeckh emendavit, 
qui scripsit KoguvOouw 09 povítt vó IAvov 090b Zaveo(, sed có "I4i0v 
ut addatur, non est necesse. — Vater (Praef. ad Eurip. Iph. Aulid. XX) 
dieit hunc locum etiam memorari ap. Schol. Anthologiae Palatinae, 
sed locum non reperi. 


Fr. b1. Plut. de Exil. c. 8: Oóx c9vpàv ov0i OÓvgóusvog o$0à 
Aéyov fxsivo à vív m«odà ZiovíÓg yvrvowkdv, l'og&t wv. — dpug- 
vwoeGGouévec, Dübner duqireoeocopévns. — OgvueyÓóg, vulgo Oevy- 
peo. 


Fr. 52. Athen. IX 396E: Kol iv &AAowg (Zwuowvíómg) im^ Aoysuó- 
gov sionusv: loGveq dvov xvÀ. — V. 1. loovsgivov B, óieveqevov PQ, 
(à creqévov D, sveregávov VL. Apparet aliquid excidisse, Schneide- 
win 0ocregévov cróuavog scripsit, Dobree Nougos vel Movoat loové-- 
g«vot, adieci E99vóíxag, quod propter sigqxsv facile potuit excidere, 
est enim de Archemoro Lycurgi et Eurydicae filio sermo, atque nescias, 
utrum ad Z/renos an ad JEpinicia haec referenda sint. — Hartung 





Dn—————m—ÓÓUT 


SIMONIDES. 4&1 2 


loorsq&vov yAvxciav dÓcxovoav 
VUuy&v &zoxvéovta ycaAcQqvóv iéxog. 


" 53. [25.] 
Bd. eu AU IP.d 
lw ow UO uRSWWwii- 
MZ wvVuV-.wuUwuV.uug-wu-- 
MG u i Uc cu EU Qu PSU Lo 


s.s. Og Óovgl zivrag 

víxuGs vfovg Owdtvra faAov 

"Avavgov Uzto zoÀvfórQvog i& "IoÀAxov: 

ovro y&o 'Ouqgoog 5Óà Zra«Gíyogog &eiucse A«oíg. 


54. [99.] 
De, mn PT AN, P acc ui a a ond 
MUEVE EU m9 y. que uu 
Qowíxsov (óríov vyoo 1138 


zégvouévov zouwóg. &vOtt . . . égiOcAAov. 


55. [30.] 


vs EE 
Ww SUN DSL ux uM wv occ. 


Bióvov xé 6s u&AAov dve«coc zoóvsgog A9. 


losríqovov wvyàv yloxstav | dÓdxovcav dmomvtíovto y. v. scripsit. — 
V. 3. véxog L, róxog V, végoc P. 


Fr. 53. Athen. IV 172 E: or: à? có moínuc voUro (491o) ZXrqoi- 
q0oov icvív, (xavoroerog ucgrog Zuuovíóng 0 moivüe, 0g mxtQl vo) 
Msràsdygov róv Alóyov zotbusvóg quow: Og Óovgol xvà. — V. 1. 0g 
L,óg PV. — V.2. vízaos véove L, vix&üg ivsovg APV, vixdv évsóvg D. 
— Ouwdsvra, B Owrevvo. — V. 4. gói, B og 0l. — ZXracígogog, BP 
erno6y opos. 

Fr. 54. Plut. vit. Thes. c. 17: Tóvs àà vo) Gmnoíog vróv marfío« 
Sooo)vvovrog xci usycAmnyogoUvrOg, óg 4stQoorsrat róv  Mivoravgo», 
Füeoxev FrsQov [otíov Àevuüv rQ wv(eovuüry (Alyevc), usAeócag vmocrot- 
qovrc cofounívov ro Omncíog imdoacOoe. r0 AtvxOv, ti Ób u5, TO ué- 
A«vi mÀsi»v wal czocnue(vswwv r0 mzd90g: 0 Ób Ziuoví(óng oU Asvxov 
qnow sivat v0 OoOiv vmó toU Alyíog, GAAA oivíxsov «vA. xal roUro 


Tic corQoíeg «)vàv zovjc«cQ«. cnusiov. — V. 1l. óyoÀ meqvouévov, 
Bab zegvouévov $ygO. — mQwóg, X vovyóc, Meziriac zoívov. Deinde 


laeunam indicavi, nisi forte zguvóg 2949 «1£og Gvsi, Hartung zoí/vov 
v! &vOsi xol iguddAov. 


Fr. 55. Schol. Soph. Aiac. 740: Kel v (cod. G zeg&) Xuwvíón 


| r^ 
iml vo0 mQóg Alyía dyyflov meuqOivrog Bióro (cod. G (Mog Om) xo 
6s xtA. correxit Hermann (ltórov xe. — óvcoc, Schneidewin coni. óv«ca. 


ATA | POETAE MELICI. 


56. [29] 


Plutarch. vit. Thes. c. 17: '"Exvf£gve 0i vqv vo)v Apag- 
Gv&Oeg Díposxioc, Og quoi Ziutoviono, Est ex eodem carmine, 
ex quo fr. 54 et fr. 55. 


51. [10.] 
D ANRCUIJcEUWP-AETDMANUEILUE Áo OM X QAJUO XU 
5 a NM. S pr w M NEN ME RIGHE CU LEBER v; 
d AUAM ue AU A ur. ue. RM SNO ia, DR 1 d ee edt p. 
WO IMS UWUYIBRW AQUISDADLHUID VE AS 
DA) UE A) WU E MA uus. 
AO AS CUJUA Lu XO ME NUN 


Tíg xev «iviosue vóc zíGvvog AívÓov voévav KAsófovAov 
&sv&oug zoT«uotg &v9soí v' sixQuvolotv 
&sÀ(ov v& QAoyl govoée AureQüg ve GrAdvag 
x«l QcA«cccíaiu. Ólvoug &vría Ofvro uévog Gv&Aac; 

5 &zevva yo éovu. 9:Qv T660' A(80v ài 1139 
x«l Boóvso: z«A«u«, Q9ocvovt,. wogoUD qoróg &Ós BovA«. 


Fr. 57. Diog. Laert. I 89: Oszog (KAeóflovioc) énoínosv Gpuorrot 
xal yoípove sig Emm vQLoy uot x«l r0 Émíygou.o TUPEG TÓ éni Míóe vo?- 
TÓV «ct z01ij6QL * Xaiuén z«oUgévog siu, Misc 9 iml euet xeiut, 
"Eov' àv vào TE vd x«l óívÓosc uoo ved An , "HíéMog 9' d»àv 
Acura Aepimod. T€ GtÀQvm, «cl zovouot ys óéocw, dvorsló tn ài $9éAocca, 
AvToU vjjOs uévovoa zoivuiovro zi vou(o '"Ayysiéo zoQioU0t, Mídac 
ur vijós véQwzvot. Oípovoi E IL o tOQLOV Zuuwovíódov ép, 0zov qnot 
Tígc xvÀà. Inter Éncomia retulit Schneidewin, sed potius ex Threnis 
versus petiti videntur. Ceterum credo Simonidem aliud quod Cleobuli 
poematium, non nobile illud in Midam epigramma respexisse, quod 
Homeri nomine ferebatur; nam ibi yo4xém ze«o9évoc, hic 4/9og memo- 
ratur, nisi haec sic conciliare velis, ut marmoreae columnae Sirenem 
impositam fuisse statuas, quamquam Krische de Platonis Phaedro p. 105 
non haesit. Cf. etiam Rathgeber Münzen der Athen. p. VIIL. — V. 1. 
vóo, cod. Mon. »à. — mqíovvogc, conieci zv vróg. — V.2. dev«oig cod. 
Mon., vulgo devvoig. — siegwoiciw scripsi, vulgo eleguvois, ut versus 
pentametri speciem referat: hoc ut evitetur, aut zoveuorew aut s/agi- 
voiew scribendum: hoc nune praetuli. — V. 3. Xova£o AumeQüg Tt GE- 
Acveg scripsi, nisi govofov malis, legebatur govoüg ve csAcvog (Her- 
mann 4ovo£as), quod omnino vitiosum. Poteram leniore medela adhi- 
bita yovoíg Ófeg ve ctÀ. scribere, sed numero versus minus commodo. 
— V. 4. àíveig, Cobet Oivyg. — dvría 9évra scripsi, nam quod Ross- 
bach et Hartung reposuerunt, dvviridévra ferri nequit, evub£vca uévog 
ercAog Stephanus, &vtiüÉvco iod (uÉveg) cv5A«g codd., &vriü'erov- 
usvog otyA«eg ed. Frob. — Y. 6. Boórco. Hermann, v. foóczto:. Y 








SIMONIDES. | 415 


58. [32.] 
4XWwW-w4wvwu-uvuv- 
Mou WV uu dU 
Wow reu e uaWw.Ew 
EU 4 uU m eu uu 
B4 u/w.wu eS 
BU uw dua. 4u lug / 
A Lun. s 


"Eóvw vig Aóyog mori: r&v ügeriv 

v«ísuv Óvocufévoig éxl mévrgoug, 

viv O& quv 9eàv qOgov &yvóv &ugézaw, 
ovó azcvrüv fAsqugorg )9vavàv £Gomrov, 
L4 M , , : " 

o uj Ó«x&)vuog (Ogog 

£vüo9ev uóAy 9', lavat v ig üxgov 
&vOge(ag. 


c 


59. [83] 
Tovro y&g uáAL6ve qXQ i6rvys xig. 


Fr. 58. Clem. Alex. Strom. IV 585: se/xórec oóv Xiuovíóng yod- 
qtu fori «4. Resp. Theodoret. XII 172: ovói ZXiuovíónv vàv &gtràv 
tlomxóra voítuwv (D vaísuv 0i) Ovofroig iml méívoeiwg. — "V. 1. foci, 
Schneidewin £er. ó£. — zov? adieci voculam necessariam, ut vov v. 3 
arguit. Simonides enim Hesiodum Op. 287 secutus Virtutem dicit olim 
in rupibus inaccessis habitare solitam nunc (h. e. ubi numina divina ter- 
ram reliquerunt) in coelo inter deos versari. Virtutis sedem in monte 
summo parum scite exornavit Quintus Smyrn. V 51 et XIV 195. — 
V. 2. va£ew, ap. Cl. vulgo vésw. — V. 3. &sàv scripsi, legebatur $9vav, 
Schneidewin &yve&v Óé uiv 9:&», Hartung uóvov Ó$ uovó9sv coniecit, 
ego antea ovgavóv Oc uw Qsov. — V. 4. ov0. dnzcviàv (sqgorc 
Qvaràv fcozvov scripsi, legebatur ovó? zcvror . 9. Zconroc, nisi forte 
oc icófOev scripsit, cf. Callim. fr. 522 Movogot y&o 7190v 2cóQOnv. 

chneidewin ovó0à u&v vel ydo et yAsqeooig scripsit. — V. 6. uóAm 9", 
Üuqrat r^ scripsi, vulgo uó4g, f«nv. Nihil egerunt Emperius scribens 
(xy v', Doederlein, qui post £cozrog plene interpungit, o9x &v (wot, 
Hartung iógog iv cüsvortólue Qén, Ü«y v ig d«gov &vOQgtíag. 


Fr. 59. Herodian. z. u. Àé&. 12, 18: Ilóg' ov0iv e(g vo A5yov ovóé- 
vtgov uovocsAA«(ov, dila uóvov v0 z)Q' OztQ Zipovíóng xci Evex« 
pévoov OicviAd(g dztqmQvaro' v09TO y&Q. u&ALovo quote ig vUye 
z $ig, quae correxi similiterque Emperius, ut de leone sit sermo (Ari- 
stot. Hist. An. IX 31, 2), quamquam loci emendatio anceps, cum me 
illud quidem sit certum, utrum Ceus an Amorginus poeta sit intelli- 

endus. Lobeck g7osge £ervyov zig scripsit, Reisig qo?g £g róys zwi. 

rimetrum efficiunt Ahrens ró y&g (vel xal ydQ) ucAwc« qijotg Pferv- 
yov zig, et qui similiter corrigunt, Schneidewin cj y&g et Hecker 
- (o9 yàg . .. z0ig;). Ceterum z?io fortasse Phrygibus usitata fuit forma, 
quam significat Plato Cratylo 4104. 


416 POETAE MELICI. 


60. [24.] 1140 


— oL IIIA LUE UNE INL 


"Qv8gooze, xsGn. Cv ir. uXAAov vàv vzó yüg &xeivew. 


61. [33.] 


Obrie Gvsv 9tQv 

, ^ , , , , , 
&gercv Acpsv, ov zO0Aw, ov foros. 
950g 0 zuwqvue" czNuavrov OZ 
-ovóO£v ióvwv £v «vroig, 


- 


2... Ox ÉGvw. xoaxóv 
&vemiÓóxqvov &v99ozoig, 0À(yo 0$ yoóvo 
züvva ueveooíztsu 960g. 


Fr. 60. Aristid. II 513: x&v& 6s &vig vig Zuuovíósiog dusiws- 
vow O»990zs wvÀ — y&g Schneidewin, v. yz. Fortasse Aristides 
haec quoque ut alia, quae ibi profert, ex Simonideo epigrammate de- 
libavit: : 

"O»rQ9oogp', (09... . 
xsicwL £àv £v. udAAov vÀv omÓ yng sivo. 


ut hexametrum binae tripodiae logaoedicae exceperint. 

Fr. 61. Theophil ad Autolyc. II 8: Ziugovíógc: Oocvic dvsv 96àv 
&osraüv Lev, ov z6Atc, ov f(oovóg: 9eóc 0 (Stephanus o9) zeg- 
unt:6 (legebatur zoeuuzcg) &Gzüuwevrov ài (Steph. zs) o98£v Zoviv 

v «9r70/g. lta codd. unde Fellus in hexametros redegit: oUrue dwev 
ve Dev dgsvhv Adv, o0 móAiw, oUvig o9 (jooróc, o9 950g, Og zcuuijtiG 
9 ioviv iv avvoig ovàóiv dzwQuovrov. Ap. Stob. Ecl. Phys. I p. 28 tan- 
tum legitur: obvig Gvsv OsGv dg. À. o9 mOAtg obrig (om. A) ov. Credo 
duo fragmenta, sed utrumque Simonidis coaluisse. V. 3 et 4 non esse 
integros apparet: conieci .. . 9s0g oiog | méuuqug exxuuovrov à 
(É&vsv$9s 9500)| ovOív iow Qvoroig. nisi forte plura intercepta 
sunt, ac possis uti verbis, quae apud Stob. I 2, 9 ante Simonideum 
otrig &vev 4. leguntur Zevg ó «al £o5c x«l €9wvdvov zs(gere vouóor ad 
haec redintegranda: 


Osó0g 0 xal fog (Beovozau) ztíguro wol Qovévov voor 
, , » ^-- 

zuwmru' «xnuovrov à Gvevüs Qrov 
El ^ 

ovóiv icrww iv acoig. 


Extrema Schneidewin sic conformavit dzjuevrov y&o ovàóiv fovww iv 
9vcvoig (Hermann iv &v$9ozoic). 

Fr. 62. 'Theophil. ad Autol. Il 37: ZXuicowíógc: ovx foc xocxóv 
dvemiÓóxnvov cvüoozow, 0Àyo «rA. lta libri, Humphreius in versus 
iambicos redegit: 








SIMONIDES., 411 
63. [104.] 





EUN VL QUULZW. uoo 


"Edcyerov Ovsraw xarà yg. 


64. [105.] 


UAM A UuUw.Ww Ww ZW 


BXEW' uU wu 


ll«g& yovoóv &xqocvov ígO9Ov 
ovAouóAvBOog éow. 


65. [106.] 1141 


ETEUWU wu-. wuwuWw 


'O 0" a) $éverog xéyc xcl vv qvyóuayov. 


66. [107.] 


AME o um ua TU em. «^ da NO ME 


"Eóri x«l Gwyüg dxívóvvov yégag. 


Ovx pev "Misbestd) &v99ozotg xoxóv, 
x 0ÀéyoQ qoóvo Ói záv ustaQoímtti cg. 


"Theophilus de divini numinis vindicta disserit, at hi versus instabilem 
esse hominum fortunam docent: ut congruant cum Antiocheni proposito, 
prorsus refingendi, velut 00 £ovuv xaxov (x eoe) &vszuÓ0xqrov dv- 
Oodnzo &Ótxov 2 Xoóvo ztvTO uéozctt 50g. Veri similius hos 
versus, sive Simonidis sive alius poetae, in Anthologio, quo utebatur 
Theophilus, alieno loco adseriptos fuisse, ais cae Antiochenum, quem 
fugit erratum, lis usum esse tanquam commodis ad sententiam. insti- 
tutam comprobandam. 

Fr. 63. Plut. an seni respubl. sit ger. c. 1: IIoiwre(e 0i Onuoxoa- 
Tux) xol vouuLoc dvógóg siü.cuévov muoégeur obróv UT jrtov dyó- 
pevoy dotis 1 &oxovra, xaio0v é vrágiov og «An9 Og viv &zó roo 
Btov 9ófav TO Savcvo moocrtí(9now rovro yao Poyavov (Naeke coni. 
daydviov) «1A. dg qnot Xi jc v (à 1] c. Fortasse etiam vo v 10 ydo poetae est. 

Fr. 64. Plut. diserim. amic. et adulat. c. 24: Tóv à xosítrova 
tQ£peL x«l OéÓomev, ov uc E ze Qd 4Asiov Guo fog oiyvesov, 
dÀÀà moo& qgovcóv ig9óv, Ge que. Z., àxqoavov o902 uóivgÀov 
£y«wv. Locus non integer servatus; corrigunt £yovra, frustra, scripsi 
ovicuólv(0og idv. Herwerden üniqOov desiderat. 

Fr. 65. Stob. Flor. CXVIII 6: Ziuovíóov. — ys x«l scripsi, 
Éxuge ve AB, Fgvxe wal Trinc., Fe xo Gaisford. — qvyóueyor, malim 


UO s t 

66. Aristid. II 192: "Og« ur Afovr« Évosiv imuyeioóuev, 0v 
Oocsspegov gvxogovveiv nig eioovreg, cAÀAe x opioOeCv Jlegruiéa , xal 
T«0To tig OeiAev , Énswv c)vol Qófousv dvÓgstóregot ro? Ofovtog slvou 
Toig Boviouévotg dvtixoTqyogsiv, aed qevjj vt x«l Osias, ei à BosAeu, 
Gtoz,S €xivàvvov yéoag, óc tig tQ» Kríov fg zoujriíe. ubi 
Schol. III 501: T'ó 90 cccoz 76 4x. y. ix XiyovíOove icti vov K(ov. 

PoxrrAE Lvm. III. 21 


418 POETAE MELICT. 
61. [109.] 


5 aM Mun Ag UM Dee us 


IlóAug &vóga Oi0&Gxz. 


68. [110.] 
QUUD V 
z.tG«ig xoQvÓCAA(G. yon Aógov iyysv£GoOuL. 
69. [111.] 1149 


Tó y&o ysysvquévov ovxév &osxrov &Grc. 


10. [116.] 


Stob. Flor. XXXIII 5. "49$«voóooov: "Ecvt xol vÓó cvyáe (Gesn. m. 
Gvy&v) &xívóvvov yfocg, ubi male Athenodoro tribuitur philosopho, 
rectius Plut. Apophth. Imper. p. 207 C refert Augustum retinuisse apud 
se Athenodorum his verbis: £v& cov zregóvrog yos(ov fyc wol woaríoysv 
«)v0v 0Àov iviavTÓv, simQv, Ovi 66 xe cvy GuivOÓvvov y £gag, 
quae germana est forma versiculi. Est autem eiusdem carminis, ex 
quo fr. 65. Conf. Horat. Carm. III 2, 14: Mors et fugacem consequitur 
virum et ib. 25: Est et fideli tuta silentio Merces. Usus est hoc versu 
auctor tituli Romani CIGr. III 6308 óÓ zevoílvzog oixog ovróg iotww 
&cvopog (i. e. mutus) fcr. 0b wol cvy&v dwívóvvov yíoug. Respiciunt | 
hue Walz Rhet. VIII 119. Clem. Paed. II 203. Strom. Il 465. Greg. 
Nazianz. IV p. 317. Apostol. VIIL 97. Arsen. 242. Iulian. Or. 13. Liban. 
Decl. XV 1, 445. Philo vit. Mos. 646C. 

Fr. 67. Plut. an seni resp. sit ger. c. 1: TO y&o IlóA:g &. 0. xav& 
Zuuovíónv, &AnQ9éc 2ovw éni vàv Pvw goóvov £yóvrov uevaóidoy97- 
vot, xxl uerouoQsiv wo). su 

Fr. 68. Plut. de util. ex host. cap. c. 10: "Ezei ób zecoict x0ov- 
QeAqcu gos] Aógov ZyysvécO nt xarà zóv Zviuovíónv. ubi Mosc. 
1. 2 xogvócAA(ci dem Praec. Polit. c. 14: "Ezsl Ób zeceig xopvóo- 
Aic. xorà Zuwovíónv xor Aógov P$yysvécgew. wol mco moAusíu qégst 
vwüg iy99àg xol Owwqogdc. Affert etiam vit. Timol c. 37: émel ói 
qOoüv, óc &owsv, o9 uóvov mzüci xogvOcAAoig Aógov PyyíyvscQou wav 
Zwvíónv. Cf. Apostol. III 94. 

Fr. 69. Sehol. Soph. Ai. v. 375: 'Ezi vevsAeogévoig xal ieoww ovx 
Éyoveiww* xarà vó ZiuovíOoov: TÓ y&o xt1. Eadem Suid. v. zí óc 
&v dAyoígg. Respicit Plut. cons. ad Apoll c. 26 zó uiv y&g ysysvm- 
uévov o002 O9: Óvvoróv iotw mowsiv &yívqrov, quamquam fortasse simul 
Agathonis obversati sunt versus ap. Aristot. Eth. Nie. VI 2 uóvov ye 
«)r00 xol Qs0g crtQícweron dy£vQvo movwiv doo Qv y mtzQcuyuéva. — 
ytysvquéívov, Schneidewin ysysvegu£vov. 








SIMONIDES. 419 


O)0i xvAdg Gogíag iGrlv gguo, 
& ui] vig Égeu Geuv&v oyíeuxv. 


21. [11] . 
Bu Ewuw eu 
EMNNCU L"g MUN UM 
BEEN .L VW eus d M e am 


Tíg y&g &Óov&g «vsQ 
Svaràv (Mog motswvóg 15 zoí« rvgQevvíg; 
rüg Ó' (rtg ov02 QsOv Éf«AcrOg «iow. 


72. [119.] 


&—-WMWu 


A7 
9 s. VA. MATHIEU aaa uerAU M 
7 


.... Hoggvo£ov 
&z0 Gróuarog (ciam qov&v zegfévosc. 


13. [120.] 
ux roa W wi M MU M Te 
L'A Uu NI LCD NMERMVLJ 
Eov' &«üOveg zoAvxOTLAO!, 51143 


qAcpavUyeveg, eieguvat. 


; 14. [121.] 


Kr. 70. Sextus Emp. adv. Math. XI 556 Bekk.: Zuiuovíóng uiv 

y&o 6ó usAozortóg quot, unÓb xaA&g cogíag sivot g&ortv, ei uy 
vig Éq40t G&uvT)v oyuséav. Schneidewinum secutus sum, nisi quod cci 
adieci. — V. 2. £ye«, Hartung £y» scripsit. 
Fr. 71. Athen. XII 512€: Koi of qgovituaycozot Oé, qnot, «ol us- 
yíovuv Oóbav imi cogíg fyovvsg uéywrov cya90v viv TÓorvQv tivoi 
vouítovciw* Ziuovíóns uiv o0vog Aéyov: Tíg yàg «rA. — V.2. 9va- 
tàv et v. 3 faAoróg Stephanus, vulgo wmavàw et £5nAccóg. 

Fr. 72. Athen. XIII 604 B: "4veysidoug imi và '"EgstoQisi Z0go- 
xAng: O90 vóÓs col dofowsi dom, d Eivs, vÓ XiuovíÓtiov, uágre 
doxíov roig "EAAmew sv signoQocw Ilogq. xri. — V. 2. àzó delendum 
censet Boeckh, fort. leg. zooqvo£ov à" dzà or. — (sioe Schweighaeuser, 
v. ieice, deinde BP zoo$£uevog. 

Fr. 73. Etym. M. 813, 8: X4oomig &9Odov' &zÓ v0) yooprog* 
2.2. wv Zuuovíónc Ev dà. Cf Schol Od. v 518 et Eust. 
1875, 41, — V. 1. eor , Schneidewin ós)r' coni. — zroivxoório: Hecker 
m0 ULL T(ÀOL. 


27* 


420 POETAE MELICI. 


"AyysAe xAvvà £agog &ÓvóOuov, 
xvavéa qsAuÓoÍ. 


15. [124.] 
**-.*—- E Tuer PIE Vl ee 
Js A 49 X EUM 
7 AR o ERES EIU SERE RATC AAT CINE Dess 


. . Kovgov Ó' éi£eAÉyyew véog 
oivog o? vÓ z£Qvou ÓGgov 
&uzéíAov' ó 0i uD90g xsvtógoov. 


16. [125] 


AES, C MESSIS NP ce V PORE ET AUS HELPS dit 


. Tó Ooxsiv xol vàv &AdO9s«v üret. 


Fr. 74. Schol. Arist. Av. 1410: Kol mz«o* rà Zipovíoov: Ay- 
ysAis wzÀ. — V. 1. uAvz& foagog, wAnva £etgog x«l cod. Ven. Ald. — V. 2 
affert Schol. Arist. Av. 1301, ubi zs4i0v. 


,Fr. 15. Schol. Pind. OL IX 74: Alveu ài zeÀAoei0v uiv oivov, &v9sc 
ó* Vuvov vtoríoov. Zowsi à? TODTO 790g TO Ziwovíàe Lov elei au 
ímsl Íx«sivog $AecooOtlg vmó IILwódoov Aoidogíeg Fygos xoav& Tov xo- 
vevrtog &yoQGv siüfov (Boeckh ov, mihi iudieis nomen delitescere 
videtur, fortasse Aya0xAovg) inei, ixsivog simev: "EBsAÉygsu 
0 v. 0i. oU 0 z Ég. à. cé gu. Ó 9i po90g 008... xEvsóqgov: x09- 
oov OÓ£, OX vovro ízowvsi Ó llívóogoc ztodonór ,oivov. Verba male 
habita aegre restitui possunt. Boeckh delet X0UQOy 9£, quod sit ortum 
ex schol. sequente, non recte, sed verba necessaria ex loco novissimo 
in primorem partem transtuli, iam reliqua facili negotio expedire licuit. 
— V. 1. ., véog Gerhard, legebatur 0 víog. — V. 2. ov v0 Gerhard, lege- 
batur o)zo, quod fortasse aliquis tueatur, ut Simonides paullo mode- 
stius dixerit: nondum ita confectus sum senio , ut mei labores supe- 
rentur adolescentium rudimentis. — V. 3. ,&uméLov, fort. &uzéAov 
scribendum. — 00s pv$9oc, erat 00s uv9og 00s. Simonides, cum ado- 
lescentulo poetae posthabitus esset, non sine acerbitate castigat A. 
thoclem eiusque discipulum Pindarum, cui cum magister in certamine 
musico iudicis officio functus palmam deferret, dixisse videtur veteris 
Bacchi donum saepe vinci recente vino: regerit Simonides, stultum hoc 
esse verbum, nam poetarum labores non esse ad hoc exemplum exami- 
nanda. — Hartung. éBeAey yet 9" ó v£og uiv oivog | vo mÉQvGL ódgov &u- 
zov, | ó uo90c 0' 0 xevogoov | &xvoog (pijüst zvxvoréogo). Ego antea 
conieci: 

dx 090" iBeAey get v£og 
oivog Og TÓ ,méQvot 9Àpov duzéAov 
uo90g xsvsóqoov (sive xsvoggovov) xo)gov 00s. 


Fr. 76. Schol. Eur. Or. 236: Kol Ziuwovíóne: vó Óoxsiv wal vQv 
c a9 &iQy (AM, z& uoo eio BI) Bi& vo. et rursus 782: E$y0v, qot, 
zv rT06 ovra Ooéd£siv, Ovi. Oíuotóv Zcvi «0 ztQGy ue, inel zt0A1oic idónei 
cOixov sivo. Kol XZiyovíóng: TO Ó. x. viv &An9tiav (.a£ecat. 


^ 


1 
, 


| 





SIMONIDES. 421 


T1. 
Móvog &Atog év ovgavo. 


18. [128.] 1144 


Ww Suid 


Eie! &À« Gvífowsm mvou. 


19. [133.] 
Qorog Ó£ vo. iÓvuov vzvov Low. 
80 A. [147 c.] 
"Eva 0' oiov £v&xs.9eà uéyav sig Óíggov. 
80 B. [123.] 


"Ausgógov' &A£arOQ. 





Adde Platon. Rep. II 365 C: o?xo)v, £xsiór] v0 Qoxciv, og ÓnAovG( uot 
ot cogoí, xol ràv aAdOsiav (ita Par. A. Vat. H Vind. EFAmbr. C. Ang. 
B. Flor. ABCV, z&v vel zz» cA59siwv reliqui) fito. 

Fr. 77. 'Theodor, Metoch. 90: K«l uóvog &Atog iv ovoavoisg 
noh Xiuovíóng xol uóvog AgiuroréAlgg wal v& $xsívov cvvtcyuore 


ztüG« zQ00s0tg £corl roig msQl quiocogíev. — o99avà scripsit Schneide- 
win, sed praeterea videtur fv delendum. — &A:og, codd. Angel. Mon. 
&yL0g. 


Fr. 78. Schol. Il. p 127: "Ecvww 7) qol& «wovpuévov vo) zvsoporog 
&opyu' Eiuovíóng 0h c)r]v xol Osife: mtiQgóusvog ovrog Pygnq' "Ec 
&À« crí£ovca zvotd, — sic. scripsi, nisi óg malis. — oví£owc Schnei- 
dewin. — zou, xvoc Ursinus. : 

Fr. 79. Schol. Hom. Il. 8 2: "Or. óà vó wwoóvuog usrà ro9 v xol 
ojU4l TÓvuoc, og Lviot, mag rÓ 509c, og OnAov i» vov: Nwjóvuoc du- 
qugyvOsíc, ot 0 usO" "Ounoov xol yoglg ro0 v Afyovow . . wol Zupcvi- 
)qe* o9rog xrÀ. — Tóvpov Buttmann, &óvuov Schneidewin, vulgo 7óv- 
pog. Cf. Eust. 163, 28. 

Fr. 80A. (Oram. An. Paris. IV 186, 33: Níxg: AmoAAoviog 0 Aoyt- 
Bíov 6 ivsusi, vovríorw iv 4j vmzoyoosi (scrib. 0 £vl sixet, vovt£atuv 
G fvl 9moyogsi)' yéyovsv Ób xarà dqoí(gscww voU &, ovyxomi vig ti 
OupO9óyyov: ó yovv Zuwwvíóng mz«gsrvuolóysu (mogevvuoAoysi Nauck)* 
quel y«g* iv ài ofovsuuse 9sal gu. sig à. Cf. Cram. An. Ox. I 440, 2: 
Xeigóg xarà &qaígscuw roD s yéyovs, mcQà vÓ Pjgsww, Og maQà vÓ fvl 
tix«swv xarà Zugovíonv víxmy. In Simonidis versu scripsi £v« à" oiov 
Évewxs 9:4, possis coniicere £vl 9' oio Eixsi O9t& uéyav Oíqgov, sed 
nequaquam necesse est, Simonidem ipso verbo ei/xeww usum esse cre- 
damus, Hartung i» 9' Oiveog sinet ec, uéyav eig Oíqoov (Emifaivovoy). 

Fr. 80B. Athen. IX 374 D: ZXiuovíónc: fusgópov' dA. sed B zue- 


422 POETAE MELICI. 


EAEFPEIA. 


81. 
EIZ THN EN MAPAO9NI MAXHN. 


Ei à' &g« viwijocu, 9Uycrto Zh.óg, OGtig Coioroc, 
óquog "A9qvaicv éitevíAsGG« uóvog. 


82. 


Mnwyóiv &uegvsiv i6rí 9:00 xol mavra xevogtoUv. 


eógov' , quod correxit Schneidewin. Ahrens /egógow' i. e. Auyvoógav* 
requirit. 

Fr. 81. Aristoph. Pac. 736: Ef 9" oov sixóg viva tuuijoet, 9vya- 
TEQ Ag, OGTLG GoLorog Kopoo010texedog dv8ooymaov xol xÀewórarog 
yeyévqcau, "A&vog tivaí qno £ULoy(uc ueydns Ó Oiàciexodog qur, ubi 
Schol. Ilegd và XipovíÓov ix vàv Aeysíov: Ei" oc wA. — 
V. OUyavto Sehneidewin, cod. 9vyeréoe. — V. 2. ózoc, Dübner vel 
Dindorf óZuo nescio qua de causa coni. — iEsvéAecoe Schneidewin, 
cod. dÉevélson, Hartung é&evéleacs requirit. Resp. huc. Auctor vii. 
Aeschyl. (Biogr. p. 119): Kara 9' év(ove iv tà sig voUg iv Magari 
ve viytóvae &eysío 1661,921g Zwovion (AlegóLoc): TÓ y«o éAeyeiov 701) 
vüg zsol TÓ ovuscedis AezrOrQvOg usriysw QiAsi, O vOU AloqoAov, dg 
£gepusv, icriv dAióroov. — Goettling hoc distichon epigramma esse 
censet, quod ad "494v&àv Iloóuegov refert (in comm. acad. Ienae 1859). 

Fr. 82. Scholion ad Gregorii Naz. or. II in Iulianum p. 169 D ex 
cod. Laurentiano*) edidit Piecolomini vel Kirchhoff Herm. VI 489: ró 
dvepeorntov, qot» , $zio TOUS dv$oazovg- v0 ÓÀ puxoÓv Ti aceicev- 
TOG £nevéysotot ve «xol Ór099096090L dv9oomov écvl xeÀQv vs xcya- 
oor. A&yet ób xol Zovióng (efe à' oorog zàv 9* Avgixav) éy ém- 
yocp. ón8érv:, aovQ iml voig Mogeddvi ms60v0ww A nvatov 1óv 
otégov vo)rov: u5Óiv ...x«vroo90v0». Quod interpres iste 2v émi- 
yodpper. scripsit, ubi é» éAeys/oig dicendum erat, non offendit, nam 
alias quoque haec vocabula promiscue usurpantur. Neque fides 'dene- 
ganda tribuenti hune versum Simonidi, qui legitur in epigrammate 
facto in memoriam eorum, qui in proelio Chaeronensi ceciderunt apud 
Demosth. or. de cor. 289 v. 9 sive paenultimó: neque enim temere 
proelium Marathonium cum pugna Chaeronensi confusum, neque elo- 
gium illud Simonidi epigrammatographorum prineipi adseriptum: nam 
interpres iste deinde recenset quot Persae quotque Athenienses mortem 
apud Marathonem obierint, etiam ducem Atticorum vita defunctum 
nominatim appellat, ut apertum sit locuplete auctore usum hunc ver- 
sum ad res Medico bello gestas rettulisse. Itaque censendum est, hunc 
versum scriptorem epigrammatis ex Simonidis elegia ad suum prae- 
conium transtulisse; neque vero mala fraude aliena sibi arrogavit, sed 
verba Simonidea tunc ommibus nota testimonii loco adhibuit, id quod 
satis superque arguunt ea, quae his praemissa sunt ézel Qwrroic ix 
Zhóg Tjós «oícig. Neque vero existimandum est, integrum hoc distichon 
ex Simonidis elegia esse delibatum, nam epigrammatographus inflexit Cei 


*) Horum scholiorum codicem Parisinum olim examinavit Bast, cuius 
excerptis usus est Gaisford in ed. Suidae, velut v. A7g«. 


Ee 
SIMONIDES, 423 


83. [8.] (0 1145 
EIE THN EN XALAMINI NATMAXIAN. 


Plutarch, vit. Themist. e. 15: Of à' &Aàor roig flagf&oowg 
dÉsoíusvo: ró mAQ9og iv cvevQ x«rà uípog mQoGqsgopévovg xol 
megumimrovreg Alio: irohpavro uéyou Oclàmg dvnoyóvrag, dg 
élue Xigcwidng, viv xeAqv &xsivqv xol meguipówrov &gépevoi vi- 
xmv, (jg ov9^ "EAAgoiw oUvs Baofáogows iv&Atov Foyov sioyecros Aapu- 
moórsgov, dvügelg ubv xol mgotvuíg rüv vovuwyuoévrov, yvoum 
0b xol Osvórqu OsuoroxAfovce. Hoc carmen Sehneidewin inter 
melica retulit: Suidas enim dicit v. ZuucovíOng" ... xc yéygoztot 
cUrQ Zhogíd. OuoléxvQ 7j Keuféócov xel Z«gsov acus xol 
EÉotov vevuegío Oi éeysíag, vj à' iv ZeÀauivi uen, Ooijvor, 
iyxopue, Pnuyodpqpervo, mretüveg, xol rouypOlos xol Aa. codd. nihil 
variant, nisi quod E feces pro feciizím exhibet, at Eudocia 
383 meliore libro usa: xel Efogfov vevpegío «cl y im Ag- 
regiGÍo vovueylo Ou ÓAeyclag, v 0 iv Xokeauivi uelixdg. Atque. 

- eadem prorsus Sehol. Aristoph. Vesp. 1411 ed. Ald. Schneidewin 
inde colligit Simonidem scripsisse carmen, cui 7 KeufUcov xol 
Zagslov «cilio fuerit nomen, deinde autem scribit. ei Xéobov 
vevuegía" xol y uiv ém -Agveuoío Ov CAeyslog wrÀ. — At auctor, 
quem sequitur Suidas, ut Simonidis aetatem describeret, haud 
dubie dixeraí vixisse poetam regnantibus Cambyse, Dario, Xerzxe. 
(Idem signifieat auctor vitae Pindari p. 98 Westerm.: éméfee 
0i voíg q9óvoig Ziuovíüov 1j vedveQog mosofvríoov: ràv jyO)v 


poetae decretum, vide quae supra T. II p. 333 exposui. Inde etiam 
repetenda varietas 9*0, ubi elogium illud $só» exhibet. Possit sane 
aliquis suspicari, cum Gregor. Naz. scripserit Zzsià7) v0 mevreióg «v- 
«péovutov zio viv dvOgonvqv qicw £ze£sv 0 9:óg interpretem homi- 
nem christianum suo periculo 4o? pro 9só» dedisse in Simonidis 
versu, sed sov etiam agnoscit scriptor incertus ap. Suid. v. cvyyvo- 
uov«, qui Simonidem potius quam elogium usurpavit; huc adde so- 
phistam, qui Phalaridis nomen mutuatus epistolas concinnavit, 129: ró 
ungóiv &uegrévsuv tíxóvog ioog xol Ovxoaíog tov vouífevo. — Quod 
Lysias (Rutil Lup. II 8) deorwm propriwm substituit, non magis est 
mirum, quam quod in elogio illo etiam scriptura $:&o?5 reperitur. — 
Elegia hac' fortasse usus Aristides or. 46, T. II 219: IIAéro» . 
Murióqv qol vóv iv MagaQGvi, naro, vovró oxw Pyyvríoo Qorvov 
ruvÓg 7| puteo, xol viuGvroc u&Aiov 3j xex(tovrog, domsQ ovg Xiuo- 
víüng sias vuv iv voig invyoéuuasw: Ouog 0? xci Miictóns pevéyet 
r0 xcrüAÓyov x«l ztQiéGrQxsv cU0rQ vÓ vOv llieroiíov ràv vm cvr00 
róts xoGunüivrov' xor]yoo(vg y&o ob0suu&g c«OroU zQostoQnuévng i6 
Qvdyxgg roózov rwà dycowvífero., ux vÓ évtivau vobvouo iv roig Óua- 
xóvotg «vr0) (haec ultima non intelligo) Fortasse Simonides in haec 
elegia Plataeensium, qui soli Atheniensibus auxilium tulerunt, res for- 
titer gestas in proelio Marathonio duce Miltiade attigit: itaque Aristi^ 
des hie Plataeensium fortunam cum Miltiadis sorte componit. 


424 S POETAE MELICI. 


evvÀv uépvmvren Gugótegoi modÉeov' xol yàg Xiwoviüng vqv iv 
Zaleuivi vevpeyíev yéygage, xol Ilívómgog ufuvqres Tüjg Afobov 
Be«ciAsíag, quod nequaquam ita explicandum, ae si Pindarus Si- 
monidis aliquod carmen respexerit. Deinde autem auctor ille 
Simonidis earmina, quae in universum dorica dialecto seripta 
esse dixit, recensuerat, in his etiam duo carmina, quibus poe- 
ta vietorias navales ad Artemisium et Salamina reportatas ce- 
lebraverat: illud certo colligas ex hoc loco haee carmina dis- 
pari fuisse forma: iam cum carmen sg c5v im "Agrsuolo 
vevpuoyíov melicum fuisse constet, sequitur carmen sg vqv £v 
AXeAev. vevueyíev elegiacum. fuisse: itaque ille, quem sequitur 
Suidas, scripserat: ei 1 ém' -Agrsuoíp vevuoyía ushindg, 
5 9 iv Xoelewiv, Oi dPAtytíog. Hoc quoque carmen, quem- 
admodum id quod praecedit et ut opinor quod sequitur, condi- 
ium, cum Athenienses patrio more iusta persolverent civibus, 
qui in bello ececiderant. Fortasse tune non ut priore bello cer- 
tamen poetarum institutum, sed publica auctoritate Simonidi mu: 
nus demandatum mortuos laudandi. ; 


84. [59.] 1146 
EIE THN EN IIAATAIAIZ MAXHN. 


Mécco,. à' of v' "EgUQqv zoAvz(Ounxa vetsváovteg, 
zevvoíng coetus iOgusg &v zoAÉ£ug. 


Fr. 84. Plut. de Herodoti malign. c. 42: "444& KogwO(ovg ys xol 


váEw, Tv f&uéyovro roig f«ofooig wol vílog TAxov vzijobev «roig. 


«70 vro? llAevei&cw c'yGvoc, (Ésovt EuucovíOov avO£ctbo, yodqorrog 
iv vovvoig* Méccot wA. . . . zazéoov. (v. 1—6.) Toaboro ydo ovg 
olov iv Kogív9c OiÀdcwov, o0! douce moiQv sig vrv mzóAw, dAÀ' sig 
vüg zQOÉsug ixsívag dÀsysie yodqov (orógqgxsv. Duo diversa sunt 
fragmenta eiusdem elegiae, ut scite animadvertit Blass: nam v. 3seq. non 
possunt continuo excipere primum distichon, quandoquidem v. 3 Corin- 
thii fere iisdem verbis recensentur, quibus v. 1; priore disticho poeta 
loeum indicavit, quem Corinthii in acie obtinuerunt, v. 3 seq., postquam 
proelii descriptio ad finem est perducta, laudat praeter alios Corinthios pro- 
pter egregia facinora. Praeconii insolentia, solem enim pota adhibet 
lestem rerum, quae praesente Graecorum exercitu gestae erant, satis 
arguit, Corinthios statim post proelium Plataeense in varias reprehen- 
siones incurrisse: poeta prudens, cum intelligeret non esse suum delicta 
sive ducum sive militum, si quae admissa erant elevare vel defendere, 
invidiam quantum licitum studuit arcere. — lunghahn, eui Plutarchei 
libelli fides suspecta est, etiam hos Simonidis versus subditicios esse 
censet, vel si Cei poetae sint, ludibrii causa has nugas scripsisse, quae 
redarguere otiosi est hominis. — V. 1. Méccor, BE et vett. edd. uéo- 
60.01. — "Eg$orv Schneidewin, BTV y'"Egvoev, vulgo yégvoav. — 
V. 3 et seq. manifesto mendo laborant, sed cura incerta, fortasse. scri- 





SIMONIDES. 425 


Oi vs xóÀwv DA«bxoto, KogoívOtov &orv, véuovrse, 
o? * x&AALGTOv uigrvv jOcvro zmóvov 
5 ygvooU ruujevrog év «i9égu xa( Gquv. &££et 
«vrQv v' sogslav xApÓÓva xol zcaréQov: 
ÉcvoOóxov yàg (guorog 0 ggvoóg iv «i9éor Acuzov. 


85. [60.] 
(Ovüiv iv &vOgomowt uéveu gyouu' &£umtÓov así") 
£v Ób rÓ xdAAL0vOv Xiog £eumev &wno* 
oig zeQ pUAAOV yeven, voíq 03 xal aüvÓgdwv: 1147 
z«Uoo. uv 9vqvàv oUacu Ósktusvor 
5 GréQvoig dyxavéOevro' mágsót. y&g iAmlg é£xdovo, 


bendum O7 ài móAw ...vépovcrai, oiov xaAA(ovov ucorvv £cvro 
zmóvov qgovoóv vuursvcro vóv ciOfou ascivi oiov ab Hermanno, x«- 
Aícvov a Reiskio propositum. Quod Schneidewin scripsit xvxAov x«4- 
Aí(cvov x11. monendum hane verborum collocationem a Simonidis arte 
abhorrere, postea suasit o? xcl (ita Ursinus) . . . yovoóv ruwjevó" Og 
iv «i9íg. sermone plus quam pedestri. Ipse olim dübitanter refinxi 
o) x«l xdAiAuóTOov uorvv £9svvo móAlov, Bamberger coni. ofov xaAAc- 
cvov vel ofov xcAiurov. Hartung multa molitus Écuvodóxov LITT 
Oe(uov' &Otvro móvov scripsit. Schmidt ycvog pro zóvov suasit. — V. 1 
adieci ex Apollonio Lex. Hom. 116, 25 &svoóóxog. .. . ó 0b Ilí(vo«gog: 
ÉswwoOóxnoiv vs Oc(gov (fr. 311)" dvrl vo? fuagvégnosv: x«l év rij 
'Oàvecsíe (c 63): Esuvodóxog uiv Gyà, £Oo&é vw Aéyew (udgrvga)* 
quoi yovv Eiuovíóng: Etivodóoxov à" &guvovog 0 zo. £v «igéor 
A«gpzQóg. vti v00 ucovóoov. — y&o &ouovog scripsi, Ó' àororog Brunck, 
vulgo à' &giorog. Meam emendationem recepit Hartung. — cu- 
zov» pro A«uzoóg exhibent Et. M. 610, 46. Et. Gud. 414, 35 et Zonar. 
1415 (Mingarelli codd. Nan. 496), qui eundem versum per errorem Pin- 
daro tribuunt et ó omittunt. 

Fr. 85. Stob. Flor. XCVIII 29: Zipucovíóov. Elegiacum hoc car- 
men, quod plenum atque integrum esse videtur, non dubitaverunt ho- 
mines docti Ceo poetae vindicare, mihi & melici consummata arte et 
ingenio prorsus abhorrere videtur, itaque nescio an potius sit Amor- 
gini, quem praeter iambos etiam elegias scripsisse constat, vide quae 
dixi vol. 2 p. 441: atque assensus mihi est L. de Sybel. Est autem hoc 
carmen non solum antiqua simplicitate insigne (velut paucis his ver- 
sibus Qvrvàv et Qvnroig ter, Qiórov bis iteratur, vécov v. 6 si integrum 
est, eadem sententia proximis versibus repetitur), sed etiam protrepti- 
cum càrminis consilium plane conspirat cum antiquioris Simonidis in- 
genio. Tamen Plutarchus sive quis alius Homeri vitam scripsit (vide 
ad v. 2) quando Simonidem cum Pindaro coniungit, melicum poetam, 
non iambographum dicere videtur, siquidem illi biographi hanc elegiam 
respexerunt. — V. 1 solus Ursinus habet, in'Stobaeo desideratur. — 
V. 9. Resp. Plut. vit. Hom. 283 ed. Gale: 'Ouzoov vroívvv Ilí(vóegoc uiv 
Égq Xióv ve xal Zuvovaiov ysvécOQat, Xuwvíüng Ó0& Xiov. Cf. vit. Hom. 
ed. Westerm. 28 (Cram. An. Par. III 98, 13). — £v» ó ró, Hecker $v 
Óé ri. — V. 3. voíg ài, legebatur vowjós. — V. 4. uv scripsi, atque 


426 POETAE MELICI. 


&vógOv $vs víov orxqO9tcw iugera. 

Üwvuvóv Ó' 0gg« vig &v90g £yr zoAvYoerov hys, 
xovpov £yov Qvuóv zóAÀ &víAsov« vosi* 

OUTE yàg &An(Ó" epe yuo«GZusv oUré SavsioQos, 

10  o00 bye Or«v 1, qoovréa" éyet. xequTOv. 

vmwoL, oig vreUvQ xeiv«t. voog, ovÓL iGcoww, 
Og ygóvog £69" ms xci fuórov OA(yog 

Üvqroig* &AA& co va)r« uaQOv fiórov zori rfou« - 
vvyj vov cyeQ$Gv rAQ9w yegi£ópevos. 


86. [11.] 
* * Oivov Guóvrooe Óvoqoocvvácv. 


81. [65.] 


Zsvg m&vtov c)r0g Qéguox« uoUvog Eye. 


*88. [67. 68.] 
"Hv &g' £mog v00' dAm9íg, 0v o0 uóvov UOarog cicav, 
&ÀÀ« TL x«l yAevyge oivog &yswv &9éAev 
o? y&g ézófJAwvov Zivociov ov0i yíyaQrov. 


EITITPAMMAT A. 


Bumonidis epigrammata, quorum insignes reliquiae ad nos 
propagatae sunt, inter praeclarissima litterarum Graecarum mo- 


ita Meineke et Hermann, vulgo uiv. — V. 6. 5j ve víov, conieci "cT 
éveQv. — V. 9. ymnooacéusv Vind., yijo«c £usv A, , Yügeacéuev vulgo, 
yuo«cxéusv Buttmann. lonici sermonis lex ynonotusv videtur requi- 
rere, quemadmodum zeierosww dicitur. — V. 10. ov9', Hartung o99". 
xu. i. vmi, oig Stephanus et Ursinus, vulgo vonioie, À viymíout, 
B vmmvzíowg. — V. 12. (wóvov Stephanus, fiórov vulgo, Ursinus fAó- 
roo, Hermann focis. 

Fr. 86. Ath. X 447A: Tovro y&o zo9siv oo Ovvavroi of cÓv 
xci ZXutwovíónv mívovisg oivov y. àvc. (B àvoqoócvvov), nisi forte 
óvogoocvváv scribendum, ut sit ex melicis carminibus. 

Fr. 87. Stob. Eclog. Phys. 128: Ziuovíóng: Ztog xvÀ. — mav- 
vov cod. Grotii, z&vrog A. Versus hie fortasse epigrammatum reli- 
quiis adscribendus. 

Fr. 88. Athen. 132B: H yàg wv4. ó Keióg qnot z01511,c. For- 
tasse tertius tantum versus Simonideus est, et si omnia Simonidis sunt, 
dubium an haee cohaereant. — V. 1. üv &o' Porson, vulgo y ydg. — 
V. 9. gAsvne scripsi, BCDV Aeoyne, L Aéegymg. — V. 8. ov y&o Schweig- 
haeuser, libri 0903 y«g. 


UU C --Do MU E MONTRE 


s^ aoi 


SIMONIDES, 421 


numenta referenda esse consentiunt periti; Simonides enim prae- 
ler ceteros hoc poesis genus illustravit iisque qui post secuti 


Sunt consummaíae artis exemplum ad imitandum proposuit. Huc 


accedit, quod Simonides suam operam illustribus potissimum ho- 
minibus temporibusque dicavit, itaque poematia, quae quidem 
publieis monumentis inscripta fuerunt, rerum bellis Medicis ge- 
siarum gravissima suppeditant testimonia. Sed quo iure Simo- 
nidi attribuamus epigrammata, quae eius nomine feruntur, in 
quaestione versatur, quam controversiam cum penitus dirimere 
non lieeat, pro viribus tamen in commentario expedire studui. 
De singulis epigrammatis cum suo loco dietum sit, nonnulla prae- 
munienda sunt quaestioni, quae plena est inter doctos indoctos- 
que dissensionis. 


1. 


. Qui nuper studiose et naviter de fide et auctoritate epi- 
grammatum disputaverunt, quae Simonidis nomen prae se ferunt, 
id agunt, ut etiam quae veteres scriptores testificati sunt, tan- 
ium non omnia in suspieionem vocent. Hine igitur ordiendum. 

Bellis Medicis confectis et.civitates et homines privati, qui 
gloriosi laboris non fuerunt participes, ambitiose expetebant com- 
munionem laudis, qua merito fruebantur, qui fortiter hostiles im- 
petus propulsaverant; inde rerum gestarum memoria fictis titulis 
vitiata. Quousque ambitio immoderata progressa sit, ostendit 
Herodotus, narrans IX 85 post pugnam Plataeensem tumulos 
inanes in memoriam eorum, qui illi pugnae non interfuerant, 
exaggeratos esse: ràv Óà GAAov 0cot xl qoívovrer iv Ilieroujot 
dóvreg víáqot, rovrov 06, dg iyà mvvOcvouet, émoioyvvou£vovg vij 
dze0roí Tio pymc, £xcGrove qoero gGcoL xsiv& vOv Énmvywou£vav 
sivexea avOoomOv. mel xol Alyweqréov dori c)vO01 xoAsOuevog 
végog, róv cy dxovo xol Ófxe fveo. Voregov uer& voro, OtnOtv- 
vOv rOv Aiywiqiéov, qoo; Kledümv róv AroÓ0(xov, GvÓge IlAa- 
voiÉe, mgó&tuvov iOvra córÀv. Hoc Herodoti testimonium Plu- 
larehus de maledic. Herod. c. 42 acriter sane et facete perstrin- 
git, velut Simonidis ep. 140 inserens quaerit: qw] xci roUro 
KàsdÓag 4j vug &AÀog, o "Hoó0ove, xoAexeUmv vàg móÀtg Oméygeiv; 
et rursus c. 43 non sine exaggeratione historiarum scriptorem 
insectatur (xewà à moÀvévÓgue cuwueva fxdoroig, iwevodv E 
yoepuuévov  peorol vgímo0sg £forüor xal ouol meg voig Ocoig), 
verum reapse nihil protulit, quo Herodoti fidem in hae quidem 
memoria elevaret, 


428 POETAE MELICI. 


8i discrepant qui posterioribus saeculis monumenta bello- 
rum Medicorum recensent Strabo et Pausanias ab Herodoto, 
neque huius neque illorum de auctoritate addubitandum aut veri 
simile post Herodoti aetatem faciem illorum locorum, qui egre- 
giorum quondam facinorum testes fuerunt, penitus immutatam 
esse. Monumenta aec tumuli, quos viderunt Strabo et Pausanias, 
iam Herodotus novit, sed quia diligenter sciscitatus elogia pu- 
blica auctoritate inscripta ab iis, quae postea addita sunt, se- 
greganda esse intellexit, haec quidem praetermisit. Hic igitur 
dissensus Herodoti fidem planissime confirmat. 

Herodotus Thermopylis tria elogia, Peloponnesiorum, Sparta- 
norum, Megistiae vatis, Amphietyonum auctoritate pilis inscripta 
fuisse memoriae prodidit VII 228. At Strabo IX 425 quinque 
pilas in communi sepulcro positas esse tradit et Locrorum elo- 
gium adhibet: xoOczeg xol r0 émíygeuque ÓmÀoi v0 iml vf, moo 
rÀv mzívis ormÀQw vdv mgl OzguomvAeg émwysygeuuévov mgüg TO 
z0ÀvevOoío. Accedit elogium  Thespiensium, quod Stephanus 
Byz. v. Oéonm&e adsoripsit: xol émíygeuue vv &vougsÜfvrov vm 
 zÓv llsgcv, qv Ó$ Guudóov ro) Meyagíog 


LA , ?,? » Ju , c € 
&vOgeg, ro mov ÉEvoiov ou xgorégorg Ehxóvoc, 
Mjuevt rÀv cvysi Ozromiàg s$9Uyogoc. 


Quamquam enim "Thespienses etiam proelio Plataeensi interfue- 
runt (Herod. IX 30), hoe tamen epigramma non dubito ad Ther- 
mopylensem pugnam referre, in qua Thespiensium virtus singu- 
laris enituit.) Itaque quinque recuperavimus epigrammata, ac 
totidem columellas sitas esse auctor est Strabo. Sed ambigas, 
utrum Strabo monumenti, quod Simonidis consilio Megistiae ho- 
nori dedicatum est, rationem habuerit necne: equidem antea 
(p. 1149 ed. 3) hanc quaestionem in medio reliqui, sed Locrenses 
si tituli honorem impetraverunt, etiam  Phocensium desideriis 
satis factum esse verisimile; quinta igitur columella fuit Phocen- 
sium: hue denique accessit Megistiae monumentum. 

Ut Herodoti et Strabonis inter se dissentientium testimonia 


*) Elogium non integrum servatum; biaa olim fuisse videntur di- 
sticha, quemadmodum epigramma in Megistiae honorem quattuor ver- 
sibus eonstat: duo tituli (Sim. ep. 91. 92) duobus versiculis occisorum 
laudes comprehendunt, tertium (ep. 93) utrum distichon an tetrastichon 
fuerit incertum, vid. adn. Hecepi v. 1 Brunckii emendationem, nam 
in libris est &vgsc 9" of, quam lectionem si sequimur, alius gentis nomen 
in exordio carminis memoratum fuisse statuendum: at Thespienses The- 

banorum societatem parum honorificam aversatos esse consentaneum est. 





SIMONIDES, 429 


eonciliarem, antea seripsi, Herodotum videri praecipua tantum 
delibavisse, omissis, quae ipsi minus gravia videbantur. At Si- 
monidis opera cum usi sint Amphictyones, omnia elogia, quae 
quidem tune publica auctoritate pilis inscripta sunt, ab hoe poeta 
suppeditata esse consentaneum: at Thespiensium elogium Philiadi 
Megarensi attribuitur, neque quidquam causae est, cur Stephani 
testimonio fidem derogemus. Igitur a principio praeter Megistiae 
monumentum duae tantum pilae Peloponnesiorum et Spartanorum 
memoriae fuerunt consecratae. Amphictyones igitur Spartanorum 
importunitati ac. superbiae obsecuti Thespienses, quorum virtus 
Spartanis aequiparanda fuit, suo honore fraudaverunt: de hac 
iniuria merito conquesti Thespienses postea impetraverunt, ut 
sibi liceret columellam in communi sepulcro excitare, neque iam 
poterant Amphictyones Loerensibus aut Phocensibus eum hono- 
rem invidere.*) Ita iuste petentibus satis factum, mon vanitati 
aut arrogantiae Graecarum gentium obtemperatum. Sed Hero- 
dotus haec additamenta non. curavit. 

De sepuleris ad Plataeas haee scribit Pausanias IX 2, 5: 
x«rà Ot vQv fcodov u&Awro Tiv ic llióreuwv tréqoí vOv móc 
Mhjóove ueycGeuévov tic(: roíg uiv ovv Aowroig dor "EAMjot 
pvijue xowóv' Zoxsücuuovíov 0b xal AAOwvalov voig mscoUow iic 
x &iGwv of réqoi xol deysid ior. Ziuevídov ysygauuéva im «U- 
roig" oU z09gQo Ó «x0 roU xowoU àv EAQjvov Zhóg éonuv EsvOz- 
oíov Bopóc' voUro **) uiv 0r] qaàxoU, voU Zlióg 0$ vóv ve Bouóv xol xà 
&yaua éxoínoev AcvxoU M90v. Quae periegeta summatim perstrinxit, 
Herodotus IX 85 pluribus exponit: o£ à "Eiinveg, cc £v llia- 
voujG. vnv Axuqv Ois(Aovro, £Ocmrov rovg fovrÓv jcglg fx«cvoi. 
Lacedaemonios tria fecisse sepulcra (rgrí&g weg h. e. sigévow, 
reliquorum Spartiatarum, Helotarum): tum pergit Teyerre: 0$ y09ig 
mévrag &Àléag" xol "4Omvaio: voUg fovvàv OuoU, xol Meyegéeg t6 
x«l GàAuci. rovg Uvm0 vig Ummov Oieg9aegévrag rovrov guévroi 
zivtov mÀoéeg éyívovro oí vdqor Quae Herodotus de tribus 
Lacedaemoniorum tumulis tradit haudquaquam pugnant cum 


*) Locrorum et Phocensium antea nullam habuisse rationem viden- 
iur, quoniam proximo anno Persarum signa secuti sunt (Herod. IX 31), 
at Thespiensibus insignita iniuria facta. - 
**) vo?ro scripsi, quod ad monumentum (uv7u«) referendum, libri 
ToUTOv, perperam corrigunt ro?rovg i e. rcqovs, at tumulos aheneos 
uis unquam'excitatos esse audivit?- Paulo ante o ài Ki9eigov ró 
ügog zig (eQóv Kiwcigov(ov ieriv vel scripturae varietas Ki&augavíeg 
Aliquid interceptum esse arguit, scribendum Zft0g (eoóv Kud'etoovíov x«i 
"Heo«g Kwiocigovícg, cf. Plut. Aristid. c. 11 et Eurip. Phoen. 94. 


430 POETAE MELICI. 


verbis Pausaniae, qui plures fuisse tumulos dilucide testari bre- 
vitatis gratia noluit. Item uterque dicit Athenienses suos se- 
orsim terrae mandavisse, at dissentiunt de ceteris gentibus. Pau- 
sanias haud dubie erravit, his commune sepulerum vel potius 
monumentum íiribuens: si in hoc tumulo uwviuc 7vÀAxo)v positum 
fuisset, socii maiore honore forent affecti quam Lacedaemonii et 
Athenienses. Hoc monumentum, quod Pausanias unus memoravit, 
Graecos in memoriam victoriae Plataeensis excitavisse credo, fuit 
igitur wvjue "EAMjvov xoróv. Pausaniae error videtur inde re- 
petendus, quod circa hoc monumentum tumuli ceterarum gentium 
erant siti: titulum enim huie monumento non fuisse subiectum 
arguit Plut. vit. Aristid. 19, qui cum contra Herodotum disserens 
adhibuerit epigramma in ara lovis Liberatoris inscriptum, huius 
monumenti titulum non praetermississet*): nam commode poterat 
uti Plutarchus hac inscriptione, qua plánum fiebat hoc monu- 
mentum aut ab omnibus Graecis in proeli memoriam aut ho- 
nori reliquorum sociorum dedicatum esse. 

Omisso igitur Pausaniae testimonio Herodoto confidimus a 
Singulis gentibus mortuos seorsim sepultos esse: recenset autem 
praeter Lacedaemonios et Athenienses tumulos Tegeatarum, Me- 
garensium, Phliasiorum**), aperte professus aliorum monumenta 
postea addita esse, velut Aeginetarum.***) Sed hie quoque non 
iam vanitas Graecorum, quam Pausaniae et Lacedaemoniorum 
insolentia culpanda, qui videntur eompluribus gentibus tituli ho- 
norem invidisse: in Aeginetas certe non cadit opprobrium, quod 
Herodotus omnibus his facit (2mou6zvvouévove vij &nsorot vij unc), 
namque ipse Herodotus eorum copias in acie recenset IX 28, 
adde IX 79 et 80. Fortasse nullus " Aegineta in ipso proelio 
occisus, ut eorum copias prorsus integras ex hoc gravissimo bello 
discessisse non est verisimile. Ipse Herodotus IX 70 recenset 
quot Spartani T), 'Tegeatae, Athenienses in proelio mortem 
obierint, IX 69 Megarensium et Phliasiorum plurimos in pugna 


*) Plutarchum Chaeronensem, qui urbis et agri Plataeensium anti- 
quitates diligentissime investigavit, haec loca visitavisse certum est. 

**) Horum nomina pilae ostentabant, elogia utrum addita fuerint 
neene, incertum, nam Herodotus de epigrammatis tacet, Pausanias tan- 
tum Simonidis carmina Atheniensium et Lacedaemoniorum sepulcris 
adscripta memorat. Sed verisimile has quoque pilas elogio non ca- 
ruisse, cf. ad Simon. ep. 102. 103. 

"**) Verba Herodoti supra p. 429 et 427 adscripsi. 

1) Helotarum oecisorum numerum, quem haud exiguum fuisse par 
est, Herodotus non indicavit. : 


n" 


"VU. NS 


SIMONIDES. 431 


equestri cecidisse testificatur. Plutarchus, qui in vita Aristidis 
€. 19 numerum ab Herodoto IX 69 proditum memorat, iure 
haee addit: Ocvuecróv ovv ró 'HooÓórov, xg uóvovg rovrovc 
qujGív ig 4sigeg iAOsiv roig moAsulo.g, vrÀÓv Ó' GAÀAov '"EAMQvov 
uuüfve' xol y&Q TO mÀgOog rÀv mto0vvov uaQrvQti xol tà urm- 
uera") xowoóv ysvícOo, vÓ xerogÜopuo' xol rÓv (ouóv oUx v 
iméygewav oUr0g, ti uóvat vgsig mOÀ&g TyovíGcavro, vOv GÀÀov 
drofue xo9tfouífvov. Prorsus enim incredibile de tot tantisque 
Sociorum copiis neque prioribus proeliis neque in ipso discrimine 
ullos interemtos esse. Civitates praeter fas suo honore orbatae, 
cum de iniuriis conquererentur, postea impetraverunt tumuli et 
elogii decora, ae fortasse etiam indigni velut Elei et Manti- 
nenses in honoris societatem pervenerunt. 

Qui primi epigrammatis clarorum poetarum colligendis ope- 
ram dederunt, saepe vel incertam secuti coniecturam, vel mysta- 
gogorum memoriae nimis faciles aures praebentes aliena carmina 
interseruerunt, neque tamen existimandum eos per omnia summa 
levitate hoc munere functos esse. Non defuerunt, qui religiose 
poetarum nomina investigarent, id quod docet epigramma Ther- 
mopylis in Thespiensium tumulo inscriptum (vid. supra p. 428). 
Neque Simonidi hoe elogium adseripserunt, quod proclive erat, 
neque Thespiensi alicui poetae, gratificaturi ambitioni civitatis, 
quam iure govcogíAmrov Corinna dixit, sed Philiadi Megarensi, 
homini peregrino neque nominis claritatem adepto, hos versiculos 
vindiearunt, plane ut appareat, non levibus suspicionibus indul- 
sisse, sed idoneorum testium auctoritatem secutos esse. Nam 
quamvis Simonides praecipue egregia illa facinora praeconio suo 
illustraverit, tamen alii quoque memoriam illius saeculi epigram- 
matis propagaverunt, vid. Aristid. ILI 209 dere roig sgorígoug 
Poyoig éxnenAmyuévov vÀv moujtÓv roig Ov ticmeoav of Bcofl«got 
mQuy9siGiv, Ojuog vig Üpvmotv «UrQv tig rare Uoregov.**) 


2. 


De Simonidis epigrammatis largam disceptandi materiam 
praebent quaestiones, quas lunghahn edidit Berol. 1869 et quae 


*) Monumenta dicit in tumulis, quos inanes fuisse auctor est He- 
rodotus, posita, quae Plutarchi aetate etiam tunc integra servata erant, 


**) Cavendum est ne quotquot epigrammata eius aetatis servata 
sunt, uni Simonidi vindicentur; velut distichon ap. Harpoer. p. 160: 
&obdusvor moüyrot vrig(fev v0vO' dvíünxcv Bovine xci Onuuov Ooyucc: 


439 POETAE MELICI. 


ilius exemplum secutus Kaibel scripsit (in Mus. Rhen. XXVIII 
436 seq. et in Iahnii Annalibus 1873), quorum opera potissimum 
in eo est posita, ut germana carmina Simonidis secernantur ab 
lis, quae huius poetae nomen falso prae se ferunt. Hoe quam 
arduum sit negotium norunt periti; ceterum lunghahn quamvis 
diffieillimae quaestioni expediendae impar, certe industriae laude 
non est fraudandus. Et hoc quidem loco potissimos errores re- 
darguam, de ceteris, et si quid probabiliter disputaverunt, quan- 
ium satis est dicetur in commentario. 

Iunghahn Simonidi omnia epigrammata abiudicat, in quibus 
pronomen orog est Osxtxóg dictum. Sane constat hae vice 
plerumque 0ós fungi cum ovrog fere sit &vegoguxóv, sed iam 
veteres grammatici animadverterunt, eadem passim promiseue 
usurpari, velut Apollonius Dyse. de pron. 333 eos reprehendit, 
qui negabant 00s etiam &vegogixóg adhiberi.*) Idem error veri 
tenet lunghahnium, qui contendit comieos quidem poetas, velut 
Aristophanem, pronomen ovrog Ózuxr;xGg usurpavisse, sed ab an- 
tiquioribus hune usum esse alienum, argutias interpretandi ma- 
chinatus, ut removeret, quae huie legi obstare vidit. Apud 
Pindarum Ol. IV 26 vietor cum pervenisset ad curriculi termi- 
num, ovrog iy reyvrür; dicit, quod Apollonius de pron. p. 332 
composuit cum Homerico Zvdov uiv ój 00 c)r0g iy9.**) Quod 
si novae legi obtemperandum, actum est de hoc carmine, sed 
non credo quemquam eo audaciae progressurum, ut Pindaro ab- 
iudieet poema. Nihil agit Iunghahn, qui p. 11 nescio quibus 
interpretandi machinis usus Homericorum carminum exempla, 
quae ipsius doctrinae adversantur, removere conatur, velut ll. 
JU, 618 vij vvv xol Gol roUro, yégov, xeuwjAov f6:o et alia id 
genus, item K 341, ubi Ulixes conspicatus speculatorem com- 
pellat Diomeden oróg tw, ZhiówmÓtg, dm GrgeroU foyeron cwio, 


zti9Ousvoi potuit quilibet pangere neque necesse est, hoc negotium 
mandatum esse Simonidi, quamvis Themistocle familiariter sit usus. 


*) Homerico versu Od. « 185 vq?g Ó£ uot 7/0. £orqxsv usus addit: 
ILE TEC EOL y&o of Vide dvoyvóvttc, ivo 0 wol voljret, zoe fivorrec 
cov]v Otuxrw«Og uóvog ví9tcO9o.. Schol Hom. zó 5ós &voeqoguxóg si- 
oqxsv dvti v09 Óswwrw« Og, itaque Herodianus 7ós scribendum esse prae- 
cepit: Zer. yàg dwrovouíu dvogoowr. Neque vero inde conficiendum 
placuisse grammaticis circumflectere 78s, v7jvós, oiós, vovcÓs ibi tan- 
tum, ubi pronomen sit &vegogixóv, sed eodem tenore etiam Ósuxvixov 
insigniverunt, 

**) Recte schol. Pindari vü ovrog £yÓ veyvvüvi Ottuvuxóv vel sims 
ÓsixTi«Gg ovrog byo. lunghahn maluit recentiores interpretes sequi. 





SIMONIDES. 433 


vel K 82 víg à' obrog xer& viec 4v& Groeróv Pgyco: olog;*) ut 
praetermittam Homeri et Hesiodi locos, in quibus hoe pronomen 
praenotat proxima, velut Od. « 159 rovroiUw piv reUra ute 
x(Owgig xol aoi). 

Atque isti legi obsequium renuntiandum esse ostendunt etiam 
tituli in artis operibus inscripti, velut in antiquissimo Graecae 
arlis monumento, in cista, quae Cypseli dicitur, b vergua lege- 
bantur (v. Pausan. V 18 et 19): 


"lerolüug ovroc uy &voé éndiegyoc "AnoAMov. **) 
"ArÀeg à oUpavóv ovrog Üye, rà Ob ule  usbser. 
Tgxódpac ovróg ye, Kócv né Qup diuo Q'vT0U. 

Oorog uiv dóflog ioi dci 0 0 fyov Mindy. 


contra 00s semel comparet: 


"Eoutíag 00. .AAsbevOgo Ósínvvot Owursv. 


Haec epigrammata Pausanias Eumelo epico poetae attribuit, quod 
sane incertum, sed lIunghahnio hoc vetustum artis monumentum 
ad Periclis aetatem ex imperio referenti nemo adsentiet.***) In 
Achaeorum monumento Olympiae legebatur (Paus. V 25, 10) 


TQ Zh r&you0l v&ycÀuoro «UT  &véOnxav 
Éyyovo, &vriéov Tavra. IIélonoc. 


Onatas, Simonidis et Pindari aequalis, se fecisse testatur: 
c0ÀÀà uiv &ÀÀe« GogoU monjuero xci v00  Ovdra Poyov, 0v Alyivo 
ysívevo zaióc Míxov.|)  Aliquanto recentior titulus scriptus ille 


*) Sed Il. K 477 obrog, quamvis iàà» . Zouro Er ÓsiÉsv praeces- 
serit, pronomen non Dievkixóv, sed dvoqogixóv est. Item Il. I' 178, ubi 
Helena dicit ovrog y 4x e (Ong, nam referendum ad v. 167, ubi Priamus 
sciscitatus erat Oei. 00 icviv "Ayoióg àv5o: eademque ratio ib. v. 200 
et 299. Neque xs/c' o)rog ll. D 184 aliter explicandum, sed raevry 
apud Theognidem v. 717 est Ósuxrixóv. 


**) Legendum est o5róg ys vel y« J&»«£. Pausanias ipse litte- 
ras obscuras non recte dignovisse videtur, uod alias quoque accidit, 
velut, VI 10, 5 legit, si libris fides, v£yvev edió Oóveg ix mQoríQov, ubi ix 
z«rígQov opinor scriptum fuit. . 


***) Non usus sum titulo, quem perhibebant mystagogi Amphitruonis 
thalamo additum esse, Paus, IX 11, 1: Apqgiroiov Vite OiAeuóv T 
tlA(Éaro rovrov &avrQ, ubi s(A/fero plane ineptum, videtur reíiÓ  s[- 
c6«r0 fuisse. 


1) Quod ibidem Onatas in Thasiorum donario de se e«óróg fv 
PorTrAE Lm. III. 28 


434 POETAE MELICI. 


quidem dogeíorc yocuuec; (Paus. V 22, 3) in Apolloniatarum 
donario, quod Lyceius Myronis filius fecit:  — 


0? y&c ríoue0" £Aóvrsg Afumviidog iv9d0s reUr 
Fevacav cvv Otoig ix Opoviov Ósxdrav. 


His addo. tituülum Melium valde antiquum (CIGr. I 3), qui 


etiamnune extat: 
rar 


moi Zh0g, Exgévro Offer v00  cuevgig Cyauo 
Gol y&g émevyOusvog roUr éríAeGGs ygógov. | 


ubi vóós &yolue dicitur donarium, quod haud dubie colummae 
olim fuit impositum, zo)vro est titulus, quem exhibet columna 
siriata.*) tem Tegeaticum epigramma (Sch. Eurip. Hippol. 263) 
haud dubie antiquum: 


re«Ur fAeyev Zo0euog Ezmocrov, 0g u' cvéOwuxev, 
univ Qyev' wetQgQ mvre mQ0GtGrL xoc. 


Neque desunt exempla orationis pedestris, velut est in ti- 
tulo, quem regis Psammetiehi mercenarii Psampoli in colossi 
femore insculpserunt: Becifog dÀ9óvrog ig "EAspevrivav *"Pau(u)a- 
ríyov vrvUr« Pygewev. ltem in vasculo (Annal Inst. Archaeol. 
VII 238 seq.) ubi hirundinis adventum homines Attiei his voci- 
bus celebrant: /óo9 ysAiüow. vr vóv "HooxA£o. evi. fao Tw. quem 
titulum antiquum esse satis testatur coyoíc cquecío, quam vas- 
culum exhibet. 

Vieissim v00s haud raro &vegogixc pro roUro dici solet, 
velut apud Hom. Od. « 183, ubi interpretes Apollonium sequi 
debebant, item ap. Hesiodum Op. 297-00! evr Gyoioc vio, 
hoe et similibus locis Schaefero auctore nostri ó Ó' scribere solent, 
non recte. Eundem usum  testificantur vetusta epigrammata, 
quemadmodum legitur in Corcyraeo titulo: wvíov TAecíoFo Me- 
vexQertog T00s GGpo, Olevüfog ysvedv: v00s Ó0' avr OGuoc émolzi* 

. Gv Óduo ró0Ós GGue xeGvyviroro mov. item in alio: 
Guo T0Ó  JgviÓo'  qegomóg rOvÓ'  dAscev "Aomo eovousvov 
ceo vevoív. ltem in titulo quem Ol. 79 proxime ante Simo- 


Alyivg óduevo veisvtov perhibet, corrigendum »460 iv» Aly(vo, quem- 
admodum legitur VIII 42, 9, nam artifex idem distichon etiam Hiero- 
nis monumento subscripsit. 


*) Boeckhii lectionem, non interpretationem sequor. 


WEN Vy SNAP S gt 


2d 








- 


SIMONIDES. 435 


nidis obitum Cimon et collegae in memoriam rerüm ad Stry- 


monem prospere gestarum pilis inseripserunt: yeuoóveoc: Ó 
puGO0v LAOnvaio, r0 IÓoxev vr! stUsgytolng xol  ueycÀng 
agir];  u&ÀÀóv vig r&ÓÀ Óüdv xol éimtGcouévov iOchon dugl: 
mépl Évvoig modyuec; Ónow PÜyswv. Quos titulos debebat Iung- 
hahn, ut id quod posuit tueretur, pariter in fraudis suspicio- 
nem. vocare. 


Sed certis indieiis conviei nullam esse quam Ilunghahn scri- 
psit legem: non novieius est hie pronominis ovrog usus, poetae 
a principio haec solent variare: quod 00s multo frequentius le- 
gitur quam ovrog, non est mirum: etenim obrog et quae inde 
declinata sunt trochaei vel spondei modum explent et gravitate 
numeros retardant; at z0Óe, roU0s ceteraeque formae, cum duo- 
rum vel trium sint temporum, volubile ac rotundum reddunt orà- 
tionis flumen. Comici poetae, qui communis vitae consuetudinem 
sequuntur, minus hoe curant. ac frequentant ovrog. 


Usus est pronomine ovrog Anacreon ep. 102, quod suo loco 
à lunghahnii et Kaibelii eriminationibus vindicavi, igitur Simo- 
nidem quoque illi aetate proximum non plaft abhorruisse ab eo 
voeabulo verisimile est, quod in quattuor epigrammatis 98, 129, 
134, 135 deprehendimus, quae omnia eo nomine TIunghahnio sunt 
suspeeta,*) ut obelo notare non dubitaverit. Ep. 98 quamquam 
antiquum elogium et ep. 129 novieium poematium segreganda 
censeo, sed alis usus argumentis; contra ep. 134 et 135 
propter r«ür  &zxó et r«)v véótv haudquam Simonidi sunt 
abroganda. 


3. 


Tunghahn eum antiquis poetis pronomine ovrog interdixisset, 
Simonidi eum alia epigrammata abiudicavit, tum 98 et 134 
utrumque Corinthiis scriptum; assensus est Kaibel et pro virili 
parte inventum firmare et consummare studuit. Utuntur utroque 
epigrammate Plutarchus et Dio Chrysostomus Corinthiorum cau- 
sam adversus Herodoti eriminationes agentes. lam cum et Plut- 
archi librum regi xexomn9síeg "HooÓórov et Dionis Koguwuaxóv 
eritiei evicerint apevóezíygege« opuscula esse, fraudis suspicio ad- 
haeret etiam his duobus epigrammatis, quae praeterea nusquam 


*) Quintum his adiungit Iunghahn ep. 184, quod unus Schneide- 
winus tueri studuit, ego novicium carmen Leonidae attribui, 


98* 


436 | POETAE MELICI. 


leguntur, nisi quod in Anthologiam recepta sunt, cuius nulla est 
auctoritas: sed eadem fraudis suspicio cadit etiam in reliqua epi- 
grammata Corinthiis scripta, tam ea, quae istis pseudepigraphis 
libellis solis accepta referimus, quam quae alii praeterea testi- 
fieantur, ep. 96, 97 (etiam Aristides eiusque schol. novit), ep. 137 
(ex Chamaeleonte descripbum, nam quod Theopompus testificari 


videtur, errorem subesse credo),*) denique vel maxime suspecta 


sunt Atticum dóécmorov (in quo ve)r« deprehendimus) 135 et 
Naxiaeum 136, utrumque enim legitur in libello de malignitate 
Herodoti, quamquam ep. 135 etiam Plutarchus in vita Themi- 
stoclis testifioatur.  Culpandus autem inprimis is, qui Plutarchi 
personam gerit, nam inde haec carmina petiit, qui Corinthiacam 
Scripsit orationem.  Contendunt autem non solum omnia haec 
carmina falso Simonidi adscripta, sed ommino artis expertia et 
novicia esse, sed ad quod saeculum referenda sint, noluerunt 
aperire. Si, quod illi censent, auctor ep. 134 revera scripsit 


OnmÀ &víüevto 4&roí, quod vitium vix Byzantino magistello est. 


condonandum, et epigrammata et pseudepigraphi isti libelli 
indigni omnino sunf& qui Graecarum litterarum monumentis ad- 
seribantur. 

Scilicet multi, si qui liber criticis visus est falso in- 
seripbus esse, tanquam subditicium et manifestae fraudis con- 
 vietum omnino eximendum numero censent. Pythagoreum, qui 
Timaei personam induens de anima mundi libellum concinnavit, 
iure doli mali insimulaveris; sed multa sunt pseudepigrapha 
scripta a fraudis suspicione ommino aliena: libellus de republiea 
Atheniensium, qui perperam Xenophontis nomine fertur, si quis 
alius antiquus et germanus est, item libellus praeclarissimus roi 
wVove, qui Longino, vel zegi oyquwerov, qui Herodiano gramma- 
tieo vulgo adscribitur, aliique multi. In hune numerum etiam 
isti libelli referendi sunt, siquidem opusculum zceoh xoxowOctec 
"Hooóórov Plutarcho est abiudicandum, quod haudquaquam est 
exploratum: nam quamquam acrimonia, qua Herodoti invidia et 
malevolentia castigatur, passim malitiae haud expers est, id quod 
a moribus et ingenio Plutarchi alienum esse videtur, non tamen 
propterea ausim librum Chaeronensi abiudieare: nam cetera indi- 
cia, quibus quis fortasse utatur, minus etiam reprobando opusculo 
suffieiunt, de quo satis iniquum iudicium tulit Tunghahn, decla- 


*) Ep. 112 item Corinthiacum, quod una Anthologia propagavit, 
segregant, credo quod a rebus Medicis alienum. 





SIMONIDES. 4951 


maíoris, non historici esse confidenter pronuntians. Difficillimum 
est, eum, qui adversarii partes suscepit, iudicii aequitatem per 
omnia servare, sed neque eruditionem neque fidem desiderabit, 
qui cireumspecto iudicio examinaverit libellum. ^ Neque malae 
fraudis suspicio cadit in Corinthiaeam orationem, quam Emperius 
Suo iure negavit Dionis esse, sed quod Favorino attribuit, mihi 
quidem non persuasit. Neque alter alterius libro usus est; quod 
dietitant personatum Dionem epigrammata ex Plutarchi libello 
petisse, nego ae pernego: obstat huie opinioni non solum 
insignis scripturae varietas, quam passim deprehendimus, sed 
etiam id quod sophista Simonidi attribuit carmina, quae sine poe- 
tae nomine adhibuit Plutarchus.*) Usus est uterque editione Si- 
monideorum earminum; quod si aliena epigrammata in hanc re- 
cepta fuerunt, malae fraudis neque eos, qui primi hane syllogen 
condiderunt, nedum eos insimulabimus, qui his auctoribus confisi 
subditieia pariter atque germana testimonii loco proferunt. 


4. 


Simonidi attribuuntur tria elogia pilis olim inscripta prope 
Thermopylas in memoriam Peloponnesiorum, Spartanorum, Me- 
gistiae vatis (Simon, ep. 91, 92, 94), neque quisquam criticorum 
ausus est poetam de possessione deiicere: solus Kaibel confidenter 
derogat Simonidi ep. 91 et 92, incertae admodum auctoritatis 
ep. 94 esse contendit, auctore usus Herodoto, qui gravissimus 
est testis; nam ceteri novieii sunt. Herodotus ubi tria elogia 
adscripsit, haec addit: émuyoeuuec: uív vvv xol cvjAmo: Pio d 
t0 ToU gqvrtoc éimíyoeuue LAuquaviovég slo. Gqtag ol inuxoou- 
Gcvrég, T0 Óà roU u&vrog Meywtíeo Zuovíóns 0 Aecmoémsóg ioc 
xer& Éewímv 0 émwyge«c. Unde Kaibel conficit, ignorari, quo 
iure ep. 94 Simonidi attribuerit Herodotus, quandoquidem in 
monumentis poetarum nomina epigrammatis non sint addita; 
illud certum esse et exploratum, historiarum scriptorem nihil 
accepisse de auctore ep. 91 et 92; itaque cum tria carmina 
eodem tempore monumentis incisa sint, et duorum elogiorum 
auctor iam Herodoti saeculo ignotus fuerit, consentaneum esse, 
non scripsisse Simonidem, cui tertium (94) tribuatur: nam quae 


*) Fortasse quispiam comminiscatur, sophistam traditam scripturam 
suo periculo immutavisse et Simonidis nomen addidisse, ne Plu- 
tarehum expilasse coargui posset: per me licet hae interpretatione 
utantur, qui calumniatoris, non boni iudicis partes suscipiunt, 





488 ; POETAE MELICI. 


Herodotus indagare nequiverit, neque eos, qui post vixerint, in- 
vestigare potuisse, nedum nobis licere: nullius igitur momenti 
esse Si qui novieii auctores, velut Cicero vel Aristides, Simonidi 
haec vindicent. Sed fundamentum huius argumentatiomis sub- 
ruendum est. Putat enim Kaibel Herodotum nescire nomen 
poetae, quod  reticuerit. Historiarum  seriptores et oratores 
saepenumero carminum, quae in publicis monumentis inscripta 
fuerunt, testimonio utuntur, sed nusquam poetarum nomina ad- 
liciunt; nam carmen quis scripserit, nihil refert, titulus monu- 
menti in medio positi satis superque habet auctoritatis. —ta- 
que Herodoti silentium, quo tanquam fundamento  Kaibelii 
disputatio nititur, nullius est momenti ad hanc quaestio- 
nem solvendam. Uno hoc loco praeter solitum poetae fit 
meniio, quoniam amici mortui memoriam pila ac titulo hono- 
ravit.")  Amphietyones, qui gentibus gloriosi certaminis parti- 
cipibus tituli honorem denegaverunt, si haud gravate Megistiae 
privato hdmini concesserunt, gratificati sunt Simonidi, qui eum 
Amphietyonum rogatu publiea monumenta versibus suis ornavisset 
impetravit, ut pietati erga defunctum amicum satisfacere sibi 
permitterent. Certum igitur exploratumque est Simonidem tria 
haee elogia condidisse. 


5. 
Deinde Kaibel speciem Simonidei epigrammatis delineavit, 
non Cei poetae carminibus adhibitis, quorum suspecta omnino 
est fides, sed titulis antiquis, qui lapidibus incisi etiam nunc 
extant. Ad hane normam examinans quae Simonidis ferun- 
iur epigrammata facili negotio existimat germana a  subdi- 
licis segregari posse, neque mirum si denique eo devenit, 
ut tantum non omnia Simonidi abiudiearet: nam pauca ad- 


modum ad perpendieulum isti regulae respondent, velut epita- 
phium 118: 


*) Herodotus Simonidem monumenti auctorem, non elogii scripto- 
rem dicit, privati hominis monumentum, quod amieus defuncto excita- 
vit, segregans a publieis gentium monumentis. Poetam vero, qui pri- 
mus hoc poesis genus praeclarissime illustravit, quando amici tumulum 
epitaphio decorat, non aliena opera usum esse consentaneum est. 
Herodoti locum importuno librariorum additamento ézíyocuuo auctum 
esse non animadverterunt critici; ró vo? ucvvwog est sepulcrum sive 
tumulus (oue). 


'"SIMONIDES. |. 439 





Zuue Ocóyvidog sub Xuvoméog, &j u' iméüwxev 
IÀeUxog fvougtqg &vrl moÀvygovíov. 


vel donaticum 158: 
Kore "AÀxov ZiüUuov Qoífo crígog "Io944' £Adv mw&. 


Atque haec cum sint et exilia et in Anthologia, cuius va- 
eillat auctoritas, tradita, Simonide prineipe poetarum vix digna 
videntur. Rursus si quod amplius est carmen ac nitore com- 
mendabile, suspicioni est, obnoxium, quoniam abhorret a simplici- 
tate, quam omnia antiqua epigrammata in lapidibus obvia prae 
se ferunt. 

Quamvis o6rqAoxózer nostri plurima investigaverint poematia, 
iamen eorum, quae ad Simonidis saeculum vel ulteriora tempora 
sint referenda, exiguus est numerus: atque haec quidem fere 
omnia privatis, non publieis monumentis incisa non poeta, sed 
versificator unus de multis composuit: manifestum igitur secus 
iudicare, qui haec'cum Simonideis poematis componat, velut Kai- 
belio omnia sunt suspecta, quae quorsum spectent nisi lemmate 
addito intelligi non possit. Atqui id ipsum indicio est, non esse 
novieia vel demonstrativi generis, sed olim inscripta monumento, 
in quo id quod desideramus extrinsecus fuit additum. 

Antiquissimi tituli perbreves sunt neque numeris adsírieti, 
donativa pariter atque epitaphia nihil fere nisi nomina exhibent: 
nec minus parci verborum fuerunt, qui primi fecerunt versus, velut 


Aivía vóüs cijua 
Tiuoxjo éinéOwue *) 
vel 
Béo:« Kégeg Z«juoc 
"Hoy vivó  &végqxev**) 
vel 
"lvcío ivücÓs ciue zorro Zjuov iméOnxzv. 


*) Kaibel Epigr. Gr. 14 nescio quo errore captus dicit me in 
hexametrum Rossio auctore redegisse, qui Hist. litt. Gr. I 385 scripsi: 
,Auf einem Grabmale, ebenfalls bei Eleusis, finden sich zwei kurze 
logaoedische Reihen, die man vergeblich in einen Hexameter zu bringen 
versucht hat.* j : 


**) Servavit Hesychius, ubi Hoy vzvàós 95j05v dv. legitur, mani- 
festam interpolationem r7»ós "Hogv (unde mendosum 4"jemv provenit) 
segregavi. 


440 POETAE MELICI. 


qui tituli si a numero discesseris plane pedestris sermonis spe- 
ciem prae se ferunt. Sed qui duobus versibus heroicis vel di- 
sticho vel denique binis distichis constant, iam copiam verborum 
ornatumque aliquem orationis admittunt. Verum etiam.in his 
titulis, quamvis quo spectet monumentum plane enuntient nomi- 
nibus additis, passim haec ipsa nomina extrinsecus repetita de- 
prehendimus, velut disticho subiectum "AvrwerérQe A9qvaiog (Kai- 
bel Ep. Gr. 22), tribus versibus praemissum KoeAA/uwjoe (ib. 23), 
item Zfzov/crog litteris minio insignibus (ib. 35) vel ("Ezu)orquov 
100 émóeL "Immoovoetov cuc (ib. 8).*) Etenim prisci moris 
tenaces pedestri titulo pariter atque versibus ornaverunt monu- 
mentum, id quod Romani quoque observaverunt, velut in Seipi- 
onum monumentis nomen defuncti miniatis litteris prisco more 
inscriptum est, subsequitur elogium numeris astrictum, **) Igitur 
non mirum accidit, si poeta parcus verborum praetermisit ea, 
quae pedester titulus adiectus indicabat, velut arguit epigramma 
Themistoclis monumento incisum, vid. Philochorum ap. Harpocr. 
(v. zoóg vij mvMÓ: :Eowijc) "A9mvoiov &o&euévow vaylfew vóv Ia- 
goi of O' Goyovveg voUrov cvaOévveg iméygeav: 


&obcusvor ztoGroi vévy[feww vÓvà. &véOqxav 
Boviüjc xci O«uov ÓOóyuceci msi9Óuevos. 


integrum est epigramma, sed exürinsecus erat adscriptum  The- 
mistoclem et collegas una cum tribubus Mercurio hoc signum de- 
dicavisse.***) | Quidni idem licuisse Simonidi existimamus? nihil 
igitur causae est, cur huic poetae abrogemus epigrammata, quae 
olim indice aliquo instructa fuisse apparet, velut ep. 99 et 100, 
quae plana sunt et expedita, si in pila Z4exsÓeruovíov vel 'A494- 
 velov supra scriptum fuit.T) 


*) Etiam aliud epigramma (ib. 19) additamentum eiusmodi osten- 
tat, sed tituli lectio nondum expedita. 


**) Alia ratio est anaglyphorum, velut in vetere artis opere Tana- 
grae reperto (Kaibel 484): 


Aug&Awne forec! iml KwuvbAo 50. imi Z£guwi. 
Kwolog Z£opvg 


*"**) Of. Harpocr. v. Eouzs 0 mgóg vj zvA(ói. Praeterea etiam, quo 
anno signum dedicatum sit, verbis ézi "Tgoióov &oyovrog, videtur ad- 
notatum fuisse, cf. Hesych. dyogeiog "Eou7js. 


1) Etiam epitaphia Thermopylensia ep. 91 et 92, quamquam gen- 





————rvm msmmmenm 


[TREATS 


SIMONIDES. 441 


Elogia iam ante Simonidem poetae subinde familiaribus 
gratificati sunt, sed princeps Ceus poeta hoe carminum genus 
ita illustravit, ut legem quasi sanxisse videatur, quam qui post 
secuti sunt religiose servarent. Neque vero amicis tantum gra- 
tificatus. est, sed etiam civitatibus, quae studiose eius operam 
expetebaht, ut publica monumenta decoris versibus ornarent. 
Praecipue res a Graecis bello Medico praeclare gestae uberrimam 
materiam poetae suppeditabant: plurima tunc monumenta honoris 


ergo sunt excitata, quae posteris proderent memoriam eorum, 


qui pro communis patriae libertate gravissimum subierunt discri- 
men. Singularem hanc animorum elationem spirant etiam Simo- 
nidis elogia, qui quemadmodum optimus quisque Graecorum tunc 
animatus fuit, praeclaris versibus rerum magnitudini convenienter 
expressit. Haec elogia, quae rerum gestarum non interitura 
monumenta esse videbantur, poetae generosum animum aique 
ingenii ubertatem satis superque declarant. At Kaibel omnia 
epigrammata, quibus Simonidem publiea monumenta in memo- 
riam rerum Medicarum ornavisse íraditum sit, sese eripuisse 
arbitratur. His detractis parvi erat moliminis reliqua poematia 
censoria nota adpungere. Itaque  Kaibel confidenter edixit 
vanam esse opinionem pervagatam, Simonidem epigrammatis 
condendis praecipuam laudem consecutum esse, quem Byzan- 
tini demum  magistell epigrammatographis accensuerint (Mus. 
Rhen. 459). Sane Tzetzes Prol. Lycophr. p. 258 scripsit 
émwygepuuerroyooqor Oi mowujol Xuvíóng 0 meÀci0g, ov 'Hgó- 
dovog géuvAror, qui respexit Herod. VII 228, ubi ep. 94 
historiographus adscripsit. Suidas autem et Eudocia Hesychium 
describentes, cum Simonidis poemata recensent, etiam émuyocgu- 
perc memorant: iusto enim ordine in veteribus editionibus erant 
poemata digesta, singularis liber comprehendit epigrammata, hunc 
émwygeuuérov librum  testificantur Apio, Trypho, Hephaestio, 
Herodianus, Stobaeus, vid. ep. 179, 159, 131, 166, 175, 176. 
Novit haee veterum grammaticorum testimonia Kaibel (M. Rh. 
451), nihilominus putat Suidae tantum et Tzeizae auctoritate 
inter epigrammatum poetas esse relatum. Atqui plurimi scri- 
ptores inde ab Herodoto et Thucydide usque ad Aristidem, Pau- 
saniam et Athenaeum, ut novieios auctores praetermittam, cum 


tium nomina testantur, fortasse non carebamt titulo, in quo scriptum 
S Amphictyones hoc elogii honore Peloponnesios et Lacedaemonios 
ecoravisse. 


442 POETAE MELICI. 


Simonideis versibus utuntur, émíygeuue vel éAeysíov dieunt, ut 
quaevis fere pagina adnotationis arguit. Simonidem nominatim 
appellant eius epigrammatis usi Herodotus et Aristoteles atque 
omnes deinceps.  Theodoridas Mnasaleae aequalis poetae epi- 
grammata sub examen vocans vitio illi vertit, quod presserit Si- 
monidis vestigia potius, quam suapte natura valeat, vid. Anth. 
P. XHE 21; 
MveccAxsog v0 Gp vÀ lliovoiíóo 
TÓ "Aeygozovà' 
& Mócoe 0  cóvà ràc Zwwovíóm omé9ec 
vg &moGzWdiooypuo. *) 


Meleager  Gadarensis, qui antiquorum epigrammatographorum 
carmina anthologio inseruit, praeter ceteros Simonidem adhibuit, 
in prologo, ubi honoris ergo mulieres Sappho, Anyte, Moero 
primo loco recensentur, continuo cum Melanippide Ceus poeta 
subsequitur: : 

xol vsóv olvévOme xAmue Zuwovíóto 


Denique manifestum est, tam eos poetas, qui proximis saeculis 
floruerunt, quam eos, qui post Alexandri Magni mortem hoc 
poesis genus illustraverunt, Anyten, Mnasalcam, Callimachum, alios 
saepenumero haec ipsa «quae feruntur Simonidis nomine epi- 
grammata imitatos esse.**) Adde hue, quod cum poetarum, qui 
ante Simonidem vel post usque ad Alexandrinorum saeculum 
scripsere epigrammata, tenues reliquiae, plerumque singula tantum 
poematia extent, unius Simonidis nomine nonaginta fere tradita 
sunt, ut ea praetermittam, quae manifesto errore huic sunt attri- 
buta. Planissime igitur apparet insignem maxime fuisse poetam, 


*) Seripsi ezc&s, cod. Pal. zA&9«c, vulgo, ex Salmasii ut. videtur 
correctione, zAcveg. "Theodoridas apte Simonidis artem in his poe- 
matis collocatam cum textoris opera componit. 


**) Qui Simonidem de honore deiecit, certe debebat quaerere, quem 
in eius locum substitueret: nam Simonidis saeculo constat hoc genus 
poesis primum laeta cepisse incrementa: ab antiqua enim simplicitate, 
quam germanis Simonidis poematis vindicat Kaibel, plurimum abhor- 
rent poetae, qui post Simonidis discessum in Siciliam Cimonis res gestas 
versibus decoraverunt, id quod arguunt tria epigrammata quae post- 
quam Cimon cum collegis expeditione ad Strymonem Ol. 77, 3 pro- 
spere confecta Athenas rediit, honoris ergo pilis incisa sunt, item epi- 
grammata in memoriam belli ad Eurymedontem gesti facta (vid. Simon. 
ep. 105 et 142), quae cum Simonideae artis haud sint expertia, huic 
poetae attributa esse non mirabimur. 


SIMONIDES. 443 





qui ceteris fuerit exemplo, euius plurima posteritati propagata 
sint epigrammata. Nihilo secius Kaibel, qui pleraque omnia 
Simonidi abiudicat, permulta novicia esse contendit, hac insi- 
gnita fraude tam veteres, quam nostros homines deceptos esse 
opinatur. : 


6. 


Simonidis epigrammata cum alia apud alios legantur sceri- 
ptores, de testium fide prudenter iudieandum est: incommode 
autem aecidit, ut antiquiores fere non indicent scriptores epigram- 
matum, sive quod talia minus curabant, sive quod tune poetae 
nomen omnibus fuit notum. ltaque Simonidis nomen saepe novicii 
alicuius grammatici testimonio munitum, quamquam epigramma 
antiquum esse et fraudis suspicione vacare locupletes auctores 
evincant. Alia deniqué plane «vezíygege« tradita hoc demum 
saeculo critici Simonidi vindieare conati sunt coniecturis usi in- 
certis; quis enim in coniectando ab omni errore sibi caveat? 
Apertum igitur est, quae quantaque dubitandi sit materia, sed 
qui nuper hue animum applicaverunt, diffieillimae quaestionis mo- 
lestiam mirum in modum auxerunt, quod etiam quae certa sunt 
in incertum revocant, omnia moliti, ut poetam Ceum de possessione 
plane deiiciant. 

Ego Simonidi adscripsi praeeunte Schneidewino epigramma 
quadrigae in arce Athenarum subscriptum, (ep. 132), quod Hero- 
dotus aliique poetae nomine non addito servaverunt: neque temere 
aut inconsiderate hoc proposui, sed motus auctoritate Aristidis, 
qui illud epigramma una cum aliis Simonideis adhibet. Hoc recte 
factum negat Kirchhoff, qui contendit, Aristidem potius ad- 
versari huic opinioni.*) Neque de hoc solo epigrammate agitur, 
sed de omnibus, quae eodem loco leguntur: nam iam alii haec 
quoque in suspicionem adduxerunt, confisi iis, quae Kirchhoff 
protulit. 

Aristides in oratione XLIX, quae zegl roU megeg9éyuerog in- 
Scribitur, sex epigrammata adhibet, quibus laudes Atheniensium, 


*) In Actis menstr. Ac. Berol. 1869 p. 411: ,Jn den Sammlungen 
wird das Epigramm gewühnlich dem Simonides zugeschrieben; fragt 
man, auf welche Autoritüt hin, so wird man auf die Stelle des Aristides 
verwiesen: sieht man bei diesem nach, so sieht man, dass die Worte 
desselben und der Zusammenhang, in dem sie stehen, nicht den ge- 
ringsten Anhalt für eine solche Behauptung, wohl aber für das gerade 
Gegentheil bieten, wovon sich zu überzeugen ich getrost dem Leser 
überlassen kanmn.* 


444 : POETAE MELICI. 


Laconum, Corinthiorum celebrantur; ep. 132 ad bellum Athe- 
niensium adversus Boeotos et Chaleidenses Ol. 68, reliqua ad 
bella Medica referuntur: nusquam autem rhetor poetam plane 
nominat, neque tamen dubitavi omnia Simonidi attribuere, vid. 
ep. 90. 104. 142. 132. 91. 97. Ex his tria 142, 91, 97 in 
Anthologia vel in schol. Aristid. Simonidis nomen prae se ferunt, 
ac Thermopylense quidem elogium (ep. 91) a suspicione satis 
defendit Herodotus, cuius verba si quis religiose interpretatur, a 
Simonide scriptum esse intelliget. Sed tria c«vemíyoege sunt tra- 
dita, ep. 90 elogium Marathonium Lycurgus orator agnoscit, sed 
de auctore tacet, ep. 104 solus Aristides servavit, ep. 132 Hero- 
dotus aliique usurpant praetermisso poetae nomine. 

Si propterea, quod tria epigrammata Simonidis esse aliunde 
constat, huie poetae totidem adespota vindieassem, levitatis crimen 
& me avertere non ausim: at omni animi intentione Aristidis 
libellum iterum ac saepius lectitavi, itaque rhetoris institutum 
perspexi, quod fugere solet eos, qui errantibus oculis libros per- 
currunt. Aristides ut se a vanitatis crimine defenderet, aliorum 
exemplo se tuetur, docens ab antiquissimis temporibus Graecorum 
esse ingeniorum ggovsiv émi voíg &evrov. Hoc epicorum carmina 
satis superque testari asserit, tum ad  melicos poetas accedit, 
Sapphonis, Alemanis, Pindari versibus usus: jam Pindaro adiungit 
Simonidem (T. II p. 510), cui plurimum se tribuere dicit propter 
egregiam viri modestiam (ceggocvvqv), sed hune quoque magni- 
fice de se sensisse; exempli gratia rhetor subiecit ep. 146, in quo 
Simonides memoriae vim, qua praeter ceteros excelluit, praedicat: 
sed expectationem nostram, fore ut rhetor ex Simonidis carminibus 
alia iactationis documenta proferat, frustratur, nam docet etiam 
victores in ludieris certaminibus, quorum encomia Simonides et 
Pindarus scripserint, laudis studio ductos esse, ac postquam 
haec paucis perstrinxit, ostendit civitates quoque rerum a civibus 
suis gestarum monumentis gloriosos addere titulos: ví Óé co: 
BovAsvou T mregdy get Avedon dz Gnfedav 1 " Tiegaénn y Aoxe- 
ÓctuóvioL d Qv Oeívov; dj Ort Orj mov. &v xj voUziyoeuuo, dolz- 
ztéov;*) &po Gol xoi vd tdt 0o&e, GAofovslo vig sivou* "EAMvov 
zoouoyo)vreg AOmvoio, Moego9dvi xrÀ. ac deinceps sex epigram- 
mata singilatim percenset, ut id quod posuerat confirmaret. No- 


vissimum loeum obtinet elogium Corinthiorum (ep. 97), eui rhetor 


he Ita haec eM rss vulgo legitur &mó rà» Ótívov, 5 0c not 
qv, 7] voUz(yoxuuo i&oAsumTÉOY. 





& 
1 : 
/ 
: 


pe" náÓ—ÁHEOÉ n 


J———— 


ep TED Fo T - 


SIMONIDES. 445 


haec subiecit: d6r& (« G0: Gxoxtrtwv «UrOUG Oc &OoÀÉGgug viv&c 
vexgoUc xal oUx slüórog TGvylcv dytwv* xard 06 dvQo vic Zipo- 
viüstog Gushpero  OvOgoms, xsiour: £Àv Pri u&AAov vÀv 
$m y5üc Oxcí(vov (Simon. fr. 60). géos 09] xal rabre é&tvacov: 
& Moice yàg .... 9egi£ouévo (Simon. fr. 96). vebv ob 
doxsi Go. Goqpg 0 moiqT5)c Cevtóv éncwàv Aye oc yóvipov xol 


-mópuuov sig v& uéAqg; ví 0  imav Myy quí uot xavomavers... 


«$Àóg (Simon. fr. 46). Itaque adversarium facete redarguens 
adhibet versum Simonideum ex melico carmine fr. 60,*) et tandem 
reversus ad propositum, a quo declinaverat, docet ipsum quoque 
poetam ingenue laudes suas testificatum esse.**) Iam Simonide 
et melicis poetis absolutis iransit rhetor ad historiarum scriptores. 

In aperto igitur est, disputationem de titulis, in quibus Graecae 
civitates sempiternam rerum gestarum gloriam magnifice extulerunt, 
parecbasin esse, sed ut par est non alienam a proposito. Si- 
monidi sui fiduciam non defuisse in principio et in fine capitis 
rhetor comprobavit: iam quemadmodum supra, ubi de epicis poetis 
verba fecit, ostendit heroes in carminibus Homericis multa gloria- 
ios esse, ita hic docet Athenienses, Laconas, Corinthios in car- 
minibus Simonideis suas virtutes eximie praedicavisse: Simonideis 
per omnia elogiis utitur rhetor: quid enim perversius, quam 
aliorum poetarum carmina adhibere, aut aliena Simonideis inter- 
serere?  liaque omnia haec epigrammata res bellis Medicis vel 
paulo ante gestas illustrant; nam si Aristides dedita opera de 
laudis studio, quo omnes omnino civitates ducuntur, disputaturus 
erat, exempla diversarum aetatium proposuisset; nunc quoniam 
de Simonide tam suarum quam alienarum laudum praecone dicit, 
ex huius poetae carminibus documenta erant petenda. Rhetor dum 
librum, qui Simonidis epigrammata continebat, evolvit, statim in 
poematium, quod poeta octoginta annos natus scripserat, incidit; 
iam eum pergit explicare volumen, animum advertit ad elogia 
publieis monumentis destinata, eaque res eum permovit, ut paulisper 
a proposito digrederetur. Itaque omnia epigrammata, quae Aristides 
adhibuit, in editionibus carminum Simonideorum, quas Alexandrini 
eritiei adornaverunt***), olim legebantur, neque amplius par est, 


*) Nisi forte haec quoque verba ex epigrammate repetita sunt. 


**) Fr. 46. Simonidem dici manifestum est, neque unquam quis- 
quam hie haesitavit. 


***) Videntur veteres grammatici epigrammata ita disposuisse, ut ea, 


446 POETAE MELICI. 


derogare his nomen Simonidis, quoniam Aristides reticuit, qui 
eruditis hominibus hune libellum destinaverat: nam putidiuseulum 
fuisset, singulis elogiis more grammaticorum Simonidis nomen 
praemittere: etiam tunc ea omnibus satis erant nota, et si qui 
forte minus mémoria tenebat, faeile tamen rhetoris institutum | 
perspexit. 

* 


At quo iure singula epigrammata ab iis, qui primi Simonidis 
carmina collegerunt vel postea additamentis amplificarunt, huie 
poetae sint attributa, in quaestione versatur. Velut poematia 
105 et 142, quae Cimonis res ad Eurymedontem gestas spectant, 
critici fere abrogaverunt Simonidi, quoniam existimant poeta iam 
defuncto has laudes Cimoni partas esse. Equidem quaestionem 
hane maxime impeditam expedire conatus rettuli has res a Cimone 
gestas ad Ol 77, 4 extr. sive Ol. 78, 1 in. (vide, quae exposui 
ad ep. 142, neque poenitet eorum, quae olim seripsi), itaque 
olim existimavi Simonidem, qui Ol. 78, 1 extremo diem supremum 
obiit, has victorias praeconio suo ornare potuisse; nunc mihi secus 
videtur. Simonides enim Syracusis defunctus et sepultus est, ut 
testantur reliquiae epigrammatis Callimachei fr. 71. Fieri sane 
potest, ut Ceus poeta Hieronis hospitio per complures annos usus 
redierit Athenas ac deinde rursus Syracusas domicilium contulerit, 
Sed si ponimus poetam Ol. 78, 1 Athenis commoratum haec epi- 
grammata condidisse, iter Siciliense et poetae obitum minimo 
temporis momento diremta fuisse statuamus necesse est, quod 
parum est probabile: neque poetam Syracusis commorantem in 
Atheniensium gratiam haec poematia fecisse verisimile. Itaque 
iam haec epigrammata Simonidi abiudico quae alius quis poeta 
aequalis, Melanthius opinor vel Archelaus vel Ion denique Chius, 
quibus Cimonem familiariter usum esse constat, condidit: sed 
cum Simonides potissimum publica monumenta bellorum Medi- 
corum memoriae dedicata versibus decoravisset, non est mirum, 
si haud ita multo post tituli eiusdem saeculi, sed a Simonide 
alieni, huic poetae attributi sunt, quos qui primus collegit Simo- . 
nidis poemata, tralaticiam famam secutus, non dubitavit in 
ordinem recipere*). Haec igitur duo epigrammata et si quae alia 





quae ad ipsum poetam attinebant, praemitterent: sequebantur elogia 
civitatibus ordinatis quemadmodum in tripode Delphico et in monu- 
mento Olympiae earum nomina incisa erant, quem ordinem etiam Ari- 
stides secutus est. : 

*) Non tamen temere abutendum est hac observatione ad auctori- 








2 


ed os o a indi Snc" -e , 


TAW I 


SIMONIDES. 4T1 


cerlis indiciis falso Simonidi attributa esse mihi visus sum per- 
spicere, obelo in margine addito insignivi, neque vero adpunxi, 
quidquid dubitationi obnoxium; nam paradosis saepenumero incerta 
admodum. Veteres rerum gestarum seriptores eum adhibent epi- 
grammata publieis monumentis inscripta, poetae nomen reticent: 
qui post secuti sunt, pendent ex auctoritate eorum, qui primi 
Bimonidis epigrammata undique conquisita et collecta ediderunt. 
Eorum autem carminum, quae privatis monumentis addita fuerunt, 
paradosin multo magis incertam esse apparet. liaque si haec 
editio epigrammatum ad nos propagata esset, critieis non deesset 
addubitandi copia: nune, cum illam syllogen nobis aetas inviderit 
atque necesse sit reliquias epigrammatum denuo undique conquirere, 
multo iniquiore conditione utimur: nam qui propagaverunt haec 
epigrammata poetae nomen saepe reticent, aut si addunt, auctores 
parum locupletes sunt. Velut Anthologiae Palatinae, quae plurima 
Simonidis epigrammata suppeditat, in poetarum nominibus tra- 
dendis quam incerta sit fides, satis superque constat. Sed quo 
magis huius instrumenti auctoritas vacillat, eo maior cautio est ad- 
hibenda, ut ne fundamenta penitus subducantur. Sane nomina 
poetarum epigrammatis in Anthologia adscripta multis ac variis 
obnoxia fuerunt erroribus, quos deprehendere plerumque proclive, 
expedire difficillimum. Procul autem habenda suspicio plurima 
nomina temere ac pro arbitrio esse addita: sane passim adespoton 
poematium suo arbitrio vindicaverunt huie vel illi poetae, sed 
probabilem fere capientes coniecturam; sed plerumque vetere aliquo 
exemplo usi nomina in suum locum restituerunt. Nam in antiquis 
anthologiis carminibus adespotis nullus erat locus: qui postea 
epigrammatum eclogas condiderunt, hoe minus curaverunt, quo 
accessit librariorum socordia, qui saepe nomina adscripta neglexe- 


tatem principis editionis Simonideorum epigrammatum convellendam: 
velut ep. 132 quod supra p. 445 docui receptum fuisse in hanc syllogen, 
omnis veritatis notas prae se fert; nihilominus Kirchhoff ausus est 
Simonidi abiudicare, argumentis usus levissimis, ut suo loco exposui. 
— Epigr. 163 receptum fuisse in editiones testatur Aristophanes By- 
zantius, qui Simonidi attribuit: Aristoteles tanquam adespoton adhibuit 
ita, ut appareat ignorasse philosophum Simonidis esse poematium. Locu- 
pletissimus auctor Aristoteles, praesertim cum "Oivuztovixàv indices 
eondiderit, in quo opusculo condendo etiam eiusmodi titulos non 
neglexisse videtur, non tamen propterea Simonidi epigramma illud 
derogandum: nam etiam principum virorum seripta aliorum studiis 
emendantur et augentur, poteratque carminis auctor, quem ignoravit 
Aristoteles, postea indagari. A rebus incertis iudicium cohibere decet; 
oU particula tantum carminis servata est, ut vel nomen victoris nos 
ateat. 





448 POETAE MELICI. 


runt. Optime igitur meritus corrector codicis Palatini, qui multis 
loeis Simonidis nomen adiecit, neque enim Finslero assentiendum, 
qui in libro bonae frugi de Anth. Gr. p. 136 his additamentis 
fidem abrogat, cum antea de correctoris fide et industria incor- 
ruptum tulisset iudicium *). Sed haee quae iam in praef. ad 
Pindarum p. VII attigi, non licet hie pluribus persequi. 

Equidem operam dedi, ut cautio magis quam audacia mea . 
in reprehensionem incurrat; quam incerta sit. multorum  epi- 
grammatum auctoritas, non dissimulavi, atque etiam in iis, quorum 
fides minus vacillat, largior inesse quae critieos suspiciosos 
reddant; ubi momenta in utramque partem nutant, nolui legentium 
iudieia occupare. Sed de his quantum satis dictum in aüuotatione.-— — 
Dialeetum denique epigrammatum non magis quam antea ausus 
sum ad aequabilem legem conformare. 





EIIIKKHAEIA, 


| 89. [148.] 
Zíopvog iüwjoqusv oz0 ztvy(, G5uc 0 ig! quitv 
iyyU9ev EUgízov Óquocíg xéyvtowi; 1148 
ovx &Ó(xcog' igerQv yàg &moAtcausv vsórqva 
vQnuyst«v zoA£uov Ós&«usvou vegéAqv. 


Epigr. 89. Anth. Plan. 26: Ziuovíóov. Recte Schneidewin arbi- 
tratur epitaphium esse Atheniensium, qui in bello adversus Chalcidenses 
gesto circa Ol. 68, 3 ceciderant; ad res. ea tempestate gestas etiam 
alia. Simonidis epigrammata 108 et 132 pertinent. — V. 3. o?» 
&Óíxcog similiter in recentiore Attico epigr. (Kaibel 381) est, adhibitum: 
tmioi c' 'EAAàg mGoc« zo9si 9" [tgoig év dyÀow, Eo9ín, o)x cOíxog' 
0g v£qvy, oUyL qócsu iv florovoortqdvo  «cjpOíe TOÓvyfAlov: Órv- 
vegog Ov cosi, moros £qv (non opus correctione £gvs) scogí«. 
Nisi forte Simonides ovx dctxGg scripsit, cf. Hom. Il. X 338 cà 
uiv xovsg 50. oiovol £AwQcovo GixOg, ubi mirari licet Antimachi in- 
scitiam «cx6$s corrigentis, quandoquidem ionica hac forma etiam tragici 
et Plato comicus usi sunt, nisi quod vocales coaluerunt. Etiam ap. Soph. 
El. 102 e/xóg et &óvxàg confusa. — V. 4. vomysiav Schneidewin, vulgo 
vonysínv, quemadmodum librarii saepius peccant in antiquis scriptoribus, 


*) Correctoris fidem et iudicium satis illustrat, ut uno defungar 
exemplo, VII 405, ubi Hipponactis epitaphium in cod. Pal. quemadmodum 
apud Planudem est có£ozorov. Corrector in margine ext. duAimaOv, 
in m. int. Mipvéguov of ài duimmov adscripsit; ut Finslero videtur, 
utrumque nomen. coniecturae indulgens instauravit; at repetit ille in 
m. int. parepigraphen veteris exempli, sobrio autem iudicio usus in- 








" $49 5 5 AN a REP 


SIMONIDES. 449 


90. [149.] 
"EAM(jvov zooucyoUvreg AOqvatou Magatàv. 
; qovcogóoov Mxóov écrógeóav Óvvaquwv. 


itaque non dubitavi apud Simon. Amorg. 31 B traditum zegeínv 
corrigere. ltem suspectum de vitio Anth. Pal. VII 315 rogzsígv praeter 


necessitatem admissum in epigrammate incertae auctoritatis. Sed 


novicii poetae has formas non repudiant, ubi metrum productam 
syllabam desiderat, vid. Meineke Del. Ep. p. 200. 

Epigr. 90. Lycurg. Leocr. 109: T'owego?v ézi roig ógíote vov (Mov 
(corrigunt o/o:g) ueorvQuw oru» (Ósiv vig dosrig c)rOv dvaryeyoap- 
uíva dAq03 mQ0g dzavr«g vovg "EAÀvag, iwsívow uév, o Esiv! &y- 
ystAov xcÀ. (ep. 92), roig Ó* vousrégoig mooyóvoug; "EAATvOv zo0ua- 
goUvcsg xrÀ. Simonidis esse epigramma testatur Aristid. II 511, qui 
una cum aliis huius poetae epigrammatis affert, ubi v. 2 sic scriptus: 
Pxrswwvav MáÓov ivvía uvoutóug. Adde Schol Aristid. 289 ed. From- 
mel, ubi se/xoet uvg. extat. Hoc distichon pilae in campo Marathonio 
fuit inseripbum, neque quidquam desiderabis, nam nomina occisorum 
solemni more addita erant. Pausan. I 32, 3: véígog Ób iv rO msÓío 
A9nvaiov. iccv, ini 0i a)rÓ covyAo: và ÓOvóuoara vOv dmobüoavóvov 
x«r& qvi&g £xdotov £yovcor Sed offendit insignis scripturae varietas 
v. 29: neque Lycurgus coram iudicibus epitaphium Marathonium reci- 
tans insimulandus erroris, neque-Aristides, qui libellum zesgli ze«ga- 
gOfyuerog scribens volumen Simonidis carmina continens adhibuit: 
itaque existimo in duobus elogiis v. 1 iteratum esse: carmen quod 
Lycurgus recitavit, haud dubie ad tumulum Marathonium spectat, 
epigramma, quo Aristides utitur, donario inscriptum fuisse videtur, 
euius carminis particulam tantum adscripsit rhetor, velut ep. 104 et 
132 breviavit. Coniecturam si periclitari licet, Panis signo (cf. ep. 133) 
subscriptum fuerit in hune fere modum: 


Tóv vo«yózov» iub Ilàva, róv "Agxdócn, vv w«va Mryjóov, 
cv]josv Miltuióng vj, Ov. 6AevOsoío 

"EAAgvov nzQoucyoovteg AQmnvoio, MogaQdvt 
Éxvewav. Mijüov ivvín wvgutóag. 


Quamvis Aristides diversum carmen adhibuerit, vel sic eius testi- 
monio confisi ep. 90 vindicamus Simonidi, nam ipsi tantum licuit 
Simonidi versum iterare in publico monumento. Sed praeterea v. ? 
ap. Arist. de vitio suspectus; nam quamvis soliti sint Graeci res 
bellis Medicis gestas altius exaggerare, inauditum est, nonaginta milia 
Persarum in proelio Marathonio occisa esse, quasi universus fere 
exercitus hac strage peremptus fuerit. Herodotus, quem constat saepe 


scripsit GiA/zzov, nam poematium plane prae se fert peculiare orationis 
filum, quo utitur Philippus, ut haud cunctanter equidem huic poetae 
vindicaverim, etiam si nomen non esset traditum. — Mimnermi nomen 
iam alienum, ut ne insignis quidem stupor aut temeritas coniectando 
hoe facinus admittere potuerit; error haud dubie inde ortus, quod 
Mimnermi aliquod poematium interceptum est, quod detrimentum 
saepenumero eiusmodi peperit errores. Sane Mimnermus nulla scripsit 
epigrammata, sed etiam infra IX 50 elegiographi versus leguntur. 

t& hoc quidem capite, quod epitaphia complectitur, poterat haud 
incommode Mimnermi fr. 5, quod fiogescé Laertius suppeditat, in 
ordinem recipi. 

PozTAE Lm. III, 29 


LU 





450 POETAE MELICI. 
91. [150] 


Mvgi&cww  zov$ vjüs vovexocícus éuctyovro 
éx IleAozovvácov quAutÓsg vérogeg. - 


amplifieandis rebus gestis indulsisse, Vl 117 sex tantum millia et 
quadringentos cecidisse auctor est. Vaniloquentia ista indigna Athe- 
niensibus removetur, si poeta non numerum occisorum hostium, sed copia- 


rum indicavit, itaque emendaverim £x4:v«»:*) cum £xAswew esset 


scriptum, inde proclivi errore £xrewvev ortum.  Maluit autem Aristides 
hoec carmine quam Marathonio elogio uti, quoniam virtus Atheniensium 
magnificentius illustratur grandi numero adversariorum indicato. — 
Longe aliter difficultatem expedire conatus est Goettling (in scriptione 
acad. lenae 1859), qui epigramma hoc subscriptum fuisse putat pictae 
tabulae in porticu, quae llowxíAy vocitata est: suspicatur autem Simo- 
nidem certavisse cum Aeschylo, atque eo refert scripturae diversitatem, 
Simonidem scripsisse Zxvswvov Majócov ivvía wvowtóag, Aeschylum gov- 
copógov Mióov iovógscav ÓOvouv. 

Epigr. 91. Herod. VII 228: G«góOsicu. Óf 6gi avro) Tory LU) 
Émsecov, wol voici aQóTeQor veisvvQcoGu 7| vOUG vzO0 Asovíóso dzoms- 
güivr«g olysoQoi, Pmxvjyfyoonzron! yotuuora Afyovra vaÓs: Mvoidou 
«7A. Anth. Pal. VII 248: Corr. Ziucovíóov. C sig vove uero Asovt- 
Óüqv ueysceuévove zoóg llígcac: Corr. iv OsouozvAoig (sed haec duo 
verba potius ad seq. epigr. pertinere videntur). Affert etiam Aristides 
II 512 cum aliis Simonidis elogiis et Diodor. Sic. Xl 33. Suid. v. 
AAsovíóns (sed om. ABV). lriart. 91, ubi A/caeo tribuitur, sed 293 sine 
p. nom. affertur. De Kaibeli athetesibus, qui hoc et reliqua epigram- 
mata apud Herodotum Simonidi abrogat, dixi supra p. 437 sq. — V. 1. 
víjós, Schneidewin r&ós. — vgrexoctoig lIriarte, roujxoote:g Herod. Anth., 
vougxocíge Arist., Óórexocíoerg Diod. — V. 2. IIsAozovvácov Anth. et 
ap. Her. SMPK, lleiozovv:5cov rel. — céíroosg, Arist. et ap. Diod. L 


vévr4Qsg (K vévrogsg). — Semper mihi offensioni fuit vaniloquentia : 


minus etiam condonanda, quam ea, de qua supra dixi: nam quis ani- 
mum inducat, nonaginta wyriadas Persarum in angustis convallibus 
Thermopylarum cum Graecorum paucitate conflixisse? Sed corruptelae 
suspicio procul habenda esse videtur, quandoquidem ommes praeter 
Diodorum rote x06toug testantur; Siculus enim ót«xoctoig exhibet, fortasse 
ex librarii correctione quae nullius est usus**). Sed quamvis Herodoti 
scripturam alii testes, qui non secuti sunt Halicarnassensem, confirment, 
nihilo minus hic mendum delitescere contendo, quod qwveidew oia«- 


Xóvc0tg corrigens sustuleris: possis sane 4 (4t d ctv votexooéoue suspicari, 


*) Conferas reliquias epigrammatis, quod Kirchhoff probabiliter ad 
proelium Marathonium rettuht, perperam ille quidem signo Minervae 
llgouéyov subscriptum esse ratus (Kaibel 749), &crv, (Qe Ilegoow 
wAweguivo(v)..ita enim scribendum, nam quod Kirchhoif dedit x4i- 
vépusvo(. Ó vou) a sermonis graeci proprietate abhorret. Fortasse hoc 
quoque poematium (duo ut videtur epigrammata sunt) Simonides com- 
posuit; sed exiles reliquias non licet redintegrare. : 

**) Diodorus non Herodotum descripsit, id quod ep. 92 arguit, sed 
Ephorum videtur secutus esse; idem exercitum, quem Xerxes in Thes- 
saliam duxit, centum myriadum fuisse dicit XI 5 et 11, quod aperte 
pugnat cum hoc epitaphio, e cum dieit de quingentis Spartanis (toti- 
dem enim recenset) ov02 cà gui00t9 gégsu vv soAsuíov ior vOv 
c&ou9uóv, vel iste numerus iusto auctior videtur. 


* 





! 
| 
| 
13 








SIMONIDES., 451 


92. [151.] 


'Q, Eciv! dyyéAAew. Aaxeüctuovíoug, Óór. vide 
x&(ue)«, roig xeívov óuuact zeuDOuevor. 


pen enim u$grot et z(410c permutantur, sed multo efficacius myriades 
barorum eum chiliadibus Graecorum componuntur.  Patrius casus 
numeralium passim apud poetas reperitur, quemadmodum rot«xóvcrov 
Hesiodus, Callimachus, alii adhibent; et Chii quidem etiam in communi 
vitae consuetudine inclinationem retinuerunt, cf. Cauer delect. 133, ubi 
TEGGEQexÓvtOY, évevixóvvav (quod Machoni ex coniectura olim restitui), 
msvtQxóvtov ÓvOv, £a óvàr legitur, unum £zré non inflectitur, 
quamquam Aleaeus zéuzov dixit. Dandi casum infrequentem esse non 
mirum accidit, sed Philodemus Anth. P. XI 41 dixit £zr& vouqxóv- 
TE660V endojovtai ivxéfevree, poteramque ad eundem modum hic rgie- 
xóvrtGGt pcyovret scribere sed praeoptavi metaplasmum, velut lones 
Qvoig. pro Óvoé, et roroío: pro rQuot dicunt (Hippon. fr. 51). Vulgi ore 
iritum fuit hoc epitaphium, itaque non mirum, si vel insolentia formae 
vel supra modum amplificandi studium germanam scripturam oblitteravit, 
inde corruptela etiam in libros scriptos propagata est: sed roixóvroig 
pilae titulum exhibuisse contendo; nam Amphietyonas homines graves 
et poetam modestia praeter ceteros insignem non decet reos facere 
tanti tamque impudentis FIediap- quod vix glorioso militi in scena 
condonaveris. 


Epigr. 92. Herod. VII 228: Tara qiv O5 voiew més Pmwyíyga- 
zr«L" roig. ÓR Zmogrurgoi (ín: € Esiv! wvÀ. Simonidis esse testatur 
Cicero Tusc. I 42 et Anthol. Pal. VII 249 (corr. Xuucovíóov). Afferunt 
praeterea Lycurg. Leocrat. 109. Diodor. XI 33. Strabo IX 429. Suidas 
y. Asaviong. Arsen. 118. — V. 1. à Bev &yy£lew Herod. codd. Suid. 
(ABV y yele), Q Eve Gyyeiov Diod. à £si»' &yysilov Lyc. Anth. Ars. 
(om. o), Herod. vett. edd., à &c»' dotdoy y eiov Strabo, ap. Iriarte 91, ubi 
Alcaeo tribuitur, &yyeiio», sed 293 (ubi s. p. nom.) "dyy ew. — rijs, 
Schneidewin záde. — V. 2. órpact meiQóuevo, Lyc. Strabo Diod. Ars, 
meu Ouevo, vopiuoig TE Cicero repperit interpretatus: 


Die hospes Spartae, nos te hic vidisse iacentis, 
Dum sanctis patriae legibus obsequimur. 


et ante Ciceronem Phaennus Simonidem imitatus Anth. P. VII 437 in 
Leonidae elogio: &44' ézi OsguomiLeist r0 Ilegowxóv füvog &uóvov 
£üucüns, mevíoov àfóusvoó vous. Huic igitur scripturae, quam 
complures testantur, videri possit posthabenda esse lectio, quam unus 
Herodotus tuetur; inprimis grave Strabonis testimonium, qui pilam et 
titulum etiam tunc integrum servatum esse refert: sed quamvis ipse 
quaedam oculis usurpaverit, poterat postea, cum Romae orbis ter- 
rarum situm describeret, tralaticiam carminis récensionem sequi. 
Nómua sane Thucyd. I 132 de Pausania in ius vocato verba faciens 
scripsit, si vi zov i£sÓsÜujvmvo ràv xo Otcrorov vou(uov, poteratque 
etiam Ceus poeta de Spartanis eo vocabulo uti, quamquam fortasse 
neutrum vocabulum a Simonide profectum. Falso éxuc«c. interpretan- 
tur éijvoous, cui vocabulo óóyu«cr potius poeta substituisset, sed ónrQau 
omnino alienae a Leonidae elogio, Conieci v/vov vesóuac:, cf. 
Aeschyl. Suppl. 373 «oeróveig uovowvrigoit vesuccw ccdsv. Nescio quo 
errore Vischer (Erinner. aus Griechenl. 645) Hermannum castigat, quod 
hoc epitaphium Simonide indignum censuerit, qui in comm. de officio 
interpr. XII ingenue professus est, nullum in his versibus esse verbum, 


29* 


cv rm 
PU n 


452 ; POETAE MELICI. 


* 93. 1149 
Tovcós zo9st pOuuévovg ozio 'EAA400e &vría Mhujóov 
uvoózoAu oxgóv sb9vvouov Ozósig. 


94. [152.] 


Mwviue vóÓs xÀswoto Meywotía, Óv zove Mio, 
Zmsgystóv zovauóv xveivav Gueubéuevor, 

U&vtL0g, Og vÓTS xiQ«g imtQyou£vag Gg siücg 
ovx £rÀg Zimiorqs vysuóvag zQoAursiv. 


— 95. [155.] 1150 
EoxA£ag cie xéxcvOs, AscvíÓn, oU usvà Gio 
vjÓ  £O«vov, AXmágvug svovyógov facis, 
zmAs(óvov 07 vóEov vs xal cxvzoücov cQfvog Uxxov 
Mnuós(ov v' &vógàv Os&cusvow zoA£ug. 


quod non et necessarium et maxime proprium sit, ut propter hanc 
ipsam simplicitatem nihil hoc praeconio gravius fingi possit. 

Epigr. 93. Strabo IX 425: 'O 9' Ozovg icu jateó molis (40x900»), 
xoQczmso wol v0 émíyo«uuo ÓnAoi v0 iml vj moovgQ rv mívrs otQ- 
Aàv rQv ztgl OsouozoAÀcegc imwyeyocuuévov zo0g vÀ mzoAvavóp(o: 
Tovcós xtA. Simonidi probabiliter tribuit Schneidewin; quamquam 
enim Herodotus non memorat, quia Locrensibus Amphictyones hune 
honorem non concesserunt (vid. p. 428), tamen non ita multo post viden- 
tur impetravisse, ac verisimile est, eos Simonidem precibus adiisse, ut 
digno elogio suorum memoriam decoraret. — V. 1. zo$s; Meinekii 
correctionem dubitanter recepi, legebatur zrors exordio carminis con- 
venienter, cum verbum velut zo$s/ novissimum locum fere occupet* 
Strabo fortasse non integrum adscripsit epigramma; altero disticho, 
quod subiectum fuit, poeta laudibus Locrensium fortitudinem extulerat. 
— V. 2. eóQvvóuov OOnósig Coraes, so0üwrvouov Onzíog A (9vvóuov 
ózío:g à m. sec. ut gh, in marg. xeotst vopozósig), | xso9si vouos 
ózótsig, BK xsvQs. Omósig, no Ald. wsoóQszi. ... OÓmovvtía, h à m. sec. 
x£09:, óuoU OzO:ig, Schneidewin xsó$st OÀcov Omósig, Kramer wo. 
óuGg 'Ozósig, Hecker xsvQdvsi dó' 'Ozósi:g, quae ferri non possunt, 
nam non sunt in patria humati. 

Epigr. 94. Herod. VII 228: 4e«xsóeiuovíowt uiv Ó7 rovro: vQ OE 
uv: vó0s: Mvijuc wvÀ. "Emwyocpueot uév vov xol oviAgo, £&o 7| TO 
vo) uvriog im(yoeuue, Augukzvóveg siot oqsag of énixoowrjoeversg* vO 
ói vo? uévrwog Meywvíso Xiuovíómngc 0 Ascmoémsóg écr, nova. Ése- 
vínv ó émwyocweg. Adde Anthol VII 677: corr. in ras. éx cije (ovooíeg 
'Hooóóvov: O síg vóv vdgov usy(orsog vo0 udvrsog rov omO0 lleocóv 
&voigstévrog. Simonidi tribuit etiam lriart. 293. — V. 1. xAsiwoio, 
ap. Her. VS et lriar. x4etvoio. — Meyiríev, Anth. Meywcéov. 

Epigr. 95. Anth. Pal. VII 301: corr. ro? «oro: tum ZXipuo- 
vídov expunctum; C eíg vovg usr& AscovíÓgv vÓv omaQtwtQv vtisvtu- 
ccvrag. — V. 1. e9xA£eg eio Planudes, e0xAs& yox cod. — V. 2. Zizdo- 
tne cod., Zzégorog Planud. — («cisv Planud., gecusig cod. — V. 4. 
*' om. cod. Pal, inseruit Brunck ex Planud., ubi est Myós/o» v' &v- 


un m Ao — Dnm MAS 


T 


3 


SIMONIDES. 403 





doÓv à. moleuov. — Hoc epigramma confidenter abiudicavi Simonidi, 
obelo in m. addito, neque aliter visum Schneidewino et Hartungo: 
dilueide Leonidae et Spartanorum laudes illustrat, et qui scripsit, finxit 
Leonidae tumulo additum esse (v. 2 v9" £9«vov), sed inde iam 
manifestum demonstrativi generis poematium esse, quod per errorem 
Simonidi est tributum; nam in Spartanorum tumulo fuit ep. 92, — 
Fortasse hoe epigramma, quod postea ut videtur est insertum Simo- 
nideis epigrammatis, non est integrum servatum: item in Anth. P. VII 
252 '"4Avrumérgov legitur epigramma &/g rovg «vovg (i.e. sig vovg uere 
Asovíüov mscóvrcg), quo satis incommode duo Simonidis epigrammata 
separantur : 
Otà' "Alüav críobavreg ivonxviov o9y Gmso GAlog 
ctdAav, &ÀÀ dosràüv &vr' dosrüg CAoyov. 

Lemma utique videtur huic disticho convenire, sed non integrum esse 
poematium apparet; itaque conieci hos duos Antipatri versus huic epi- 
grammati subiiciendos esse: commodam enim clausulam epigramma 
recuperat, si mAe/orov Ó7 ... zoAÉuo continuatur verbis oi0' Aíócv 
... fAeyov. Quod hoc epigramma communem sermonem, illud disti- 
chon Dorieum prae se fert, haec varietas non obstat meae coniecturae. 
Quod Antipater negavit trecentos Spartanos nactos esse orzAgs hono- 
rem, adversatur veritati, nam fuit in memoriam illorum pila cum elo- 
gio (Simon. ep. 92) in tumulo posita, sed demonstrativi carminis scri- 
ptores satis pro arbitrio argumenta variant.*) Ceterum scriptor epi- 
grammatis 95, quisquis fuit, Simonidei sermonis filum aemulatus est, 
quemadmodum cum alii, tum Mnasaleas, velut arguit eius poemation 
Anth. P. VII 242, hine Theodoridas Anth. XIII 21 eum z&ge Ziuovióc 
zÀAd«rag &z067z«gQcyuc appellavit. 


Epigrammata Corinthiorum laudibus destinata 96. 97. 98, quibus 
accedit 134, Simonidi abiudicant, qui nuper huius poetae epigram- 
matis operam navaverunt: nam pugnare videntur haec carmina cum 
iis, quae Herodotus memoriae prodidit, utuntur his poematis Dio 
Chrysostomus et Plutarchus, ille in oratione Corinthiaca, quam ab alio 
rhetore eiusdem aetatis scriptam esse certum est, alter in libello de 
Herodoti maledicentia, quem critiei nonnulli Chaeronensi indignum 
censent. Haec igitur manifesta fraudis indicia videntur: Kaibel deni- 
que investigavit, orationis Corinthiacae scriptorem ementitum esse Si- 
monidis nomen, nam a Plutarcho, quem iste expilaverit, poetae nomen 
reticeri. At cum hac opinione pugnat lectionis diversitas, quam 
passim in his epigrammatis deprehendimus, quamque non licet ad libra- 
rios horum opusculorum referre. Epigrammata haec sunt haud dubie 
antiqua, sed ep. 98 cui anno sit adscribendum incertum, quoniam 
ignoramus, quando mortuus sit Adimantus. Etiam monumentum in 
Isthmo (ep. 97) potest compluribus annis post proelium Salaminium 
excitatum esse, nam cum Athenienses spargerent rumorem de ignavia 
Corinthiorum (Herod. IX 94) et cum Herodoteum opus editum Adi- 
manto gravem ignominiam inussisset, consentaneum est, Corinthios his 
rumoribus obviam ivisse; et ep. 97 z»jueze . . . uvijueve rhetoris artem 
prodere videtur. Sed ep. 96 statim post proelium conditum vel Hero- 
dotum agnoscere puto IX 94 o9 uévro: a)roí ye Kooívütou 0uoXoy£ovot, 
dÀÀ iv moóroict Gqícg v)rOUg Tijg vowvpuoying vouí£ovot yevéctet Hoc 
igitur et ep. 134 cur Simonidi eripiamus nulla est causa. 


*) I Antipatri v. 1 4(ü«v crígbavreg ivomriov vitio manifesto 
laborat, fort. "4í(ó« crío&avreg iv«vAtov legendum. V. 2. dostav 
significat honorem sive felicitatem. ài 





454 POETAE MELICI. 
5 96. [157.] 1151 


'O, Eciv', svvügóv zov évatousv &ovv Kogívbov, 
vov Ó' Gu Ai«vrog v&cog &ysu ZeAeuig* 
év6d0s GowícGes vijug x«l Il£oGag éAóvrsg 
x«l Mhjóovg (sov "EAAdÓ« Qvo&ustc. 


97. [158.] 
"Axuüg éoraxvi«v iml Évgoo '"EAAdÓ« mücav 
vais FUN vvyaig xe(ue9w Qvacusvor 


Epigr. 96. Dio Chrys. Or. XXXVII 525: "Ev Zokenin. ó* qotarev- 
Gov (ot Kopgív9 to) ned vie víxne aivi0L xat£ovIGay * "Heoóóto y&o oo 
TQ0GÉTO , did TO TCéqQQ xol vr Ziuovíóm, 0g iméygatpev imi cvoig 
vexooig vÀv Kogiv8ov ve8 cuuévois iv Xoleuivw Q Bívs wrÀ. Legi- 
tur omisso poetae nomine ap. Plutarch. de Herod. malign. c. 39. — V. 1. 
& Ésiv' Brunck, B a m. pr. o Beive, reliqui à Éévs. — sbvógov, Schnei- 
dewin eÜovgov coni. — V. 2. vov à' up Alvcog Valekenaer recte, 
nisi quod Gui scribendum, Dio vov ó£ uer Al'avcog, Plut. viv Ót àvd- 
norog. — Eyeu, M a pr. m. £ye. — V. 8. év8dàs Plut., ósio ài Dio. — 
vij«g, ap. Dion. vulgo vovc, sed Br. v5j«g. — V. 4. QveápeBa scripsi 
praeeunte lacobsio, ap. Plut. óvóusS«, Dio fógvecus9w. Corinthios res 
à se in proelio Salaminio gestas magmi fecisse ipse Herodotus testatur 
VIII 94: iv zoovoiwt cq£og evr0v6 7c vovucyine yevéctkw, neque quis- 
quam praeter Athenienses de his laudibus detrahere conatus est: wep- 
vvpei Óf cgi xol 5 &AAg EAÀlég. ltaque non offendit superba oratio, 
sed ós/v, quod rem extenuat magis quam exaggerat, incommodum: hic 
mendum delitescere vel scripturae diversitas (£9) indicio est, quam 
recepi sed malim zgóco«, si quis zoo: requirat, conferat Hom. ll. 
4 9972l. In dextro cornu, unde primus impetus factus (Aesch. Pers. 
399), propter Lacedaemonios Corinthiorum naves constitutae poterant 
hanc laudem sibi vindicare. Phoenissae naves sane Atheniensibus erant 
ex adverso, sed eo nomine hic universa hostium classis significatur. 
Ilíocag simul et Mjóovs commemorari mirum esse censet Kaibel, im- 
memor Herod. VIII 89 scripsisse cz0 Oi (É89avov) GAAoL zt01À07 TR XO 
oovopcorol llegoíov wol AMróov: quamquam largior in huiusmodi 
poematio aliquid offensionis habere, itaque ipse conieci £v9 (ua QDoi- 
víagag vijec «X«L vooroag £Aóvcsg PS Mij9ove: ef. Herodian. Il 16 có 
à £xvewvópuevov imi mAmOvvrwxOv crwvrvA4Ov oi zopisig cvoréAAovon, 
va)yr«c, Exv9ogs (hoc ex Hesiodo petitum). Zenodotus Hom. Il. 9 378 
zoopovsíc«e corripiendum existimavit, quod Herodianum probavisse 
mireris. Insolentiam correptionis Iliocüg iam olim notavi, Kaibel in- . 
docti poetae hanc esse licentiam non recte dicit. Poteris carmen 
abiudicare Simonidi neque vero in subditiciorum numerum referre. 
Atqui Simonides in carminibus, quae Doriensibus suppeditavit, potuit 
Doriei sermonis consuetudinem asciscere. 

Epigr. 97. Plut. de Herod. malign. c, 29 affert v. 1 et 2: TO à' 
iv "Io9uo xsvováquov $mvyooaqT)v £yst vovv: Auu&g vA. Eosdem ver- 
sus 1. 2 exhibent Schol. Aristid. Panath. TI 136 (s. p. n.) et Anthol. 
Pal. VII 250: eorr. Ziucvíóov, C sig vo)g «orovse (i. e. in eos, qui. 
ad Thermopylas ceciderunt, praecedit Simon. ep. 92). Integrum affert 
Aristid. II 512. Alcaeo trib. lriarte 91. — V. 1. "Aguas. £ovoxviav, 
Arist. dxue forqwviar. — V. 92. avrà» Sch. Arist, v. «evróv. — V.8. 





pep mUÓ— nsns n 


VERE RNV CEN N eun T mts 
. am ^s 


- SIMONIDES. 455 


doviosUveg: Ilígoeig 0b zegl qosol máueve züvra - 
ib«uev, &gy«AéQgg uwrxuorc vevucy cag 
5 ógréa 0 &yuv Éyet EaAouíg: mavQlg 0h Kóguv9og 
&vr sUegyeo(ng uvüu éméQnxe vóOc. 


——. 98. [160.] 1152 
Obrog "4ósuuvrov xsívov váqog, ov 0i& BovAds 
'"EAAàg édAev9toíug Gupégero Grígavov. 


dovioc?rag, O0 Qoviocovnc. — V. 4. vavuey(uc, O vovueyínc. Apparet 
librarios fere ubique ionieas formas substituisse; doricas qui volet revo- 
caverit, ego satis habui v. 5 &usv scribere, éupuv Brunck, vulgo 7uiv. 
— V. 3— 6, quos solus servavit'Aristides una cum aliis Simonidis car- 
minibus, quamvis huius epigrammatis auctorem non nominatim testa- 
tur, Sehneidewin subditicios censet, assentiente Hartungo, cui inprimis 

aenultimum distichon displicet, sed zsgwézrew cum duplici dativo 
iunctum non est reprehendendum, usus est poeta figura quae dicitur 
x«9' 0O4ov xol xcr& uígog, quemadmodum apud Homerum d444' o?x 
"dvoe(oy "Ayeuéuvov, TjvOavs 9900: sed fortasse Aeschyleum vocabulum 
restituendum 4/Iégccu:g Ób msoígooci: i e. superbis, ut simplex ver- 
bum &zrsw idem sit quod zooczzew sive zeguczvtiwv. Scholiasta Ari- 
stidis quod primum tantum distichon adhibuit, nullius est momenti: 
eum docere dicitur earmen, ort óe/ fleoflígov w«regoovsiv, suspiceris 
reliqua a librario omissa esse: sed ille ex Anthologia aliqua ad modum 
Palatinae concinnata descripsit hoc distichon. .Kaibel in primo disti- 
cho nihil investigavit, quod reprehendat, sed antiquitus in monumento 
inscriptum esse negat: huic disticho postea additos esse ab aliis v. 3—6 
in Corinthiorum laudem, ab aliis encomium Atheniensium epigr. 106, 
velut a schol. Arist. III 136 (qui quidem huius culpae immunis, vide 
infra). In his versibus (3—6) cum alia vituperat, quae refellere operae 
non est pretium, tum guw;u  éz£0qxs, dicendum enim fuisse dvédxe, 
sed exemplis hoc firmare neglexit (nam HRossii supplementum Arch. 
Aufs, IL 581 incertum). Sane ouo vel wv5u« imí9(xs dicitur vulgo de 
eo, qui in sepulti hominis tumulo monumentum erigit, a& quemadmodum 
xevov uviuc, xsvóg vopfog alia dici solent, ita etiam hie uv5Zu« imé- 
$«xe non est addubitandum, ita Homerus ze9' Ayeuéuvov. vvoufov, iv^ 
&ororov xAíog sim Od. 4 585, ubi de honoris simulacro poetam loqui 
non ex verbis, sed ex rerum necessitudine intelligas. : 


Epigr. 98. Plut. de Herodoti malign. c. 39: A49v0g ys ubv 0 AÓs(- 
* ». , € , - , - 

povrog, 0 nÀsiórc Ao:0ogovusvog HooO0orog OtxrsAs, wal Aléycov, uoUvov 
ezeíQtuv vOv GrQ«tqyOv dg qsvbóusvov c&-  Agrtuicíov x«l ur z&Qi- 
uevovyra, Gx07zi ví(vc ÓObav siygsv: Obro0g xrÀ. Simonidi epigramma 
attribuit praeter Anth. Pal. VIl 347: C E/g Aós(uavrov vOv vozarixóv: 
et infra C Xwuwovíóov to? Kqov (nisi forte hoc pertinet ad seq. epigr. 
VII 348) etiam Dio Chrysost. XXXVII 526: or: ói xo frsgov fmé- 
yocugo ZXuovíüy i; «ovóv vóv evoevryóv i&aioerov: o$v0c xri. Lemma 
epigrammatis in Anth. s/g A4Ós/nevrov rv omeriwxóv vitium contráxisse 
videtur: praecedit 346 síg ZXo«fivov iv Kogív9o, itaque. corrigendum 
arbitror s(g Xefivov r0» ox«rixóv et eig AOs(uavrov év Kooív$ o. 
Ipsa carmina nihil testifieantur, sed passim in Anth. adseripta sunt 
lemmata antiqua, quae commode suppeditant id, quod poeta non in- 
dicavit. — V. 1. xsívov om. Plut. — o9 2i& fovi&g Anth. (P 9ià fov- 


- 


456 POETAE MELICI. 


99. [154.] 1150 
"Aefsovov xAéog ois qíAm msQi mevo(Óu. Ofvvsg 


A&c) et ap. Dion. BM (r. o9 ótfoAde, v. o5 0i& (lovi&c), 0v Ótà mcn 
Plut. — V. 2. dAsvé'soíeg, cod. Pal. dAsv?soígc. — Epigramma fortasse 
non integrum servatum, Plut. et Dio, cum Herodotum redarguunt, 
exordium carminis sufficere rati sunt. Si hoc epitaphium iure attri- 
buitur Simonidi, scriptum est antequam poeta Syracusas, discessit, ut 
Adimantus tribus fere annis post Salaminiam pugnam mortem obierit, 
sed longius vitam traxisse videtur Plut. testari: ov Qv évólumos vàwv 
Quyarígov Ovouc OfoQc, vj uiv Nowowíxnv, vjj 0. AugoO(»tov, vij 0 
"AisÉiB(ov, "Aguavéo Ob wolíco, rÓv víóv, sí wi vig vjv Émupeveie wo 
AeuzQórQe z&Qi wórOv GzO vÀv foycov ixsívov. Fortasse non omnes 
liberi confecto demum Medico bello nati sunt, sed nomina certe Nav- 
cwvíxq et '"AwgoQ(viov manifesto spectant res gestas, quarum particeps 
fuerat Adimantus*). Sed Simonidi epigramma abrogandum esse lacu- 
lenter arguit praeconium insigne, quo poeta prudens poterat Themisto- 
clem decorare, non Adimantum. Sane fides deneganda iis, quae Hero- 
dotus de Adimanti ignavia refert, Atheniensium calumniis faciles prae- 
bens aures, sed recenti rerum memorià haud quisquam ausus esset hae 
vaniloquentia derogare Themistoclis méritis, qui omnium confessione 
consiliis suis universam Graeciam servaverat. Adimantus videtur The- 
mistocle in exilium pulso vel defuncto diem supremum obiisse, itaque 
tune Corinthii, ut& Atheniensium criminationes repellerent, non dubita- 
verunt insolenti hoc epitaphio Adimanti memoriam ornare. Qui pri- 
mus Simonidis epigrammata collegit, cum cognovisset Simonidem res 
a Corinthiis bello Medico gestas versibus illustravisse, etiam hoc poema- 
tium in ordinem recepit, itaque mirum non est, si scriptores, qui Herodoti 
fidem sub iudicium vocaverunt, tanquam Simonidis testimonio usi sint; 
"equidem obelo notavi. — Imitatur hoc epigramma Aristoteles qui fer- 
tur in Peplo ep. 13: o?rog Oóvcorjog xsívov vágosg, 0v óiu& moAA "EAAQ- 
veg moÀíuo Too sorUyscov. 


Epigr. 99. Anth. Pal. VII 251: corr. ON -* Ziuovíóov: O sic 
vovg c)r0)g psr& AscvíÓov zsoóvrec. Alcaeo tribuitur ap. lriarte. — 
Lemmatis nulla est fides; praecedunt 248. 249 Simonidis elogia (ep. 
91. 92) eorum, qui Thermopylis occiderunt, sequitur 250 (Sim. ep. 97), 
quod quoniam in antiquo anthologio lemmate carebat, temere librarius 
s(g vovg w)rovg praescripsit, nam alio spectat epigramma; idem lemma 
deinde ut solet propagatum ad proxima epigrammata 251 (Simon. ep. 
98), 252 Antipatri, 253 (Simon. ep. 92). Et Antipatri quidem epigramma, 
quod quo spectet postea videbimus, male hoe loco insertum: divellit 
enim duo Simonidis epigrammata, quae arctissima necessitudine con- 
iuncta esse apparet; item manifestum, non fuisse destinata Leonidae 
et trecentis Spartanis, neque vero proptera abiudicanda sunt Ceo poe- 
tae, id quod olim quamvis dubitanter posui praeeunte Schneidewino 
p. 152 et comprobante Hartungo. Carmina enim haudquaquam sunt 
expertia artis Simonideae, ut Schneidewino visum. Equidem non dubito, 


*) Iunghahn adversatur Plutarcho, immemor etiam Themistoclem 
filiabus nomina Mvqoeizroié£uev et Nuxopcynv indidisse, vid. Plut. The- 
mist. c, 32; item nomina 7reAí(« et Zwfe«o«c quorsum spectent, aperit 
Themistoelis oratio ap. Herod. VIII 62. Adimanti filius Aristeus Ol. 
87, 1 praefuit Corinthiorum copiis Potidaeae. 


m Bui tocca d i 


OTRO CUT repone vom 


AURGPUCRR 


SIMONIDES. 451 


xv&vtov Ü«v&rov augefcAovro végog: 
ov0i rcÜvGG. Omvóvrsg, éxs( Gg! dgev: xatduUngütv 
xvÓa(vovo' &véysu ÓOcuerog && Aíüso. 


100. [153.] 1149 
Ei rÓ x«Àdg 9vQoxsw &gevüs uígog dGrl u£ywvov, 


quin utrumque elogium revocandum sit ad memoriam eorum, qui 
apud Plataeas cum Medis manus conserentes mortem obierunt, alterum 
Lacedaemoniorum, Atheniensium alterum praeconio dedicatum; ef. Pau- 
san. IX 2, 6 roig uiv oov Aowrois doti» "EAAow uvijua wowóv, Aa«xs- 
Qatuovíoug vs xal AOnvaíowg vois zecovcw (Oe ve síclv of v&qot, xal 
dàsysid iavw ZiuovíÓOov ytyoauuéva im' «óvoig. Quod proe- 
lium non indicatur, non offendit in monumentis, quae eo ipso loco 
fuerunt sita, ubi pugna commissa, vid. ep. 91. 92. 93; desideramus sane 
nomina eorum, in quorum honorem carmina fuerunt condita; comparent 
nomina in titulis Thermopylensibus, contra in Plataeensibus praescripta 
fuisse consentaneum est. Poeta cum olim (ep. 91. 92. 93) singulis di- 
stichis absolvisset elogia, hic uberiore praeconio decoravit viros fortes, 
ei quo expeditius sibi esset iter, nomina gentium segregavit, quae in 
fronte cipporum supra addita legebantur. Cum verendum esset, ne 
poeta, si alterutri genti palmam qribuisset, gravem sibi invidiam con- 
flaret, Simonides aequa lance pensitavit laudes omnemque offensio- 
nem prudenter evitavit, quo fit, ut gentium nominibus detractis ambi- 
gamus, quibus unumquodque elogium destinatum fuerit. Fortasse ali- 
quis existimet ep. 99 propter v. 1 ad Spartanos esse referendum, siquidem 
Aexovixóv ímwnósov olim haud ignobile, quod Teles et Plutarchus 
exhibent (vid. p. 1189 ed. 3) 
Of $9vov «)r0 f5v Ofusvoi waAóv oUrs v0 OvuQowsww, 
dÀÀAà rÓ r«0ve xclg GuqgórsQ E£xrsiíco, 

hac laude impertit Lacedaemonios, at obstat v. 3, nam Graeciae in 
libertatem vindicatae laudem Athenienses studiosissime expetebant, qui 
aegre tulissent, si poeta aemulis hoc decus attribuisset, contra Lace- 
daemonii haud gravate Atheniensibus eiusmodi praeconium concedere 
soliti erant. lam si ep. 99 Atheniensibus iure vindicavimus, ep. 98 
Lacedaemoniorum esse elogium in aperto est. — V. 1. oíóe, P oíós, 
quemadmodum etiam in proximis saepius oíóe, &ós exhibet, secundum 
veterum grammaticorum praecepta; cf. ad Theogm. v. 41. — V. 2. 9a- 
vérov, Àhrens &«vcrow', fortasse vere; in Attico titulo CIA I 465 ubi 
lapis OZzOI exhibet, ambigas utrum forge &yyvg 6900/7 dyo900 xol 
(cc poovog &vóoóg) an óàO sit legendum, inscite nuper ó9o9 illatum. 
Friedemann &uge(WAovro víqog xvcv. $«»., Schneidewin óvodusvot 
Sevérov Ó' dug. ve. — P dug ieiovro. — V. 83. xa$ózsoQ9tv, cod. 
P xaQvzto95. 

Epigr. 100. Anthol. Pal. VII 253: corr. Ziuovíóov: C síg vovg 
evr0)g. Schol. Aristid. III 154: éz/yoeuue &ig rovg iv IIvAoig &09- 
vóvrag, sed B Xiuovíóov cr(you, D Ziucoví(óng (Frommel p. 58 et 59, 
adde 357 Ziovíónsc). Aristides in Panath. T. I 214 de Spartanis, qui 
Thermopylis occubuerunt: dzo4ovro £vi ro?ro xoougjcavrsg viv 'EA- 
Adóce vQ xwAcoc dmofbavsiv x«l rocovrov imisiEdusvo: uóvov. Hinc 
scholiasta adbibet Simonidis epigramma, quod in anthologio, quo 
usus est, haud dubie consimili lemmate instructum fuit.  Alcaeo 
(Messenio) tribuitur ap. lriarte, quoniam in Anth. P. VII 247 huius 
poetae epigramma Simonideis elogiis praemissum est. Heapse Simo- 





458 POETAE MELICI. 


quiv ix zmávrov voUv dmívaus voyn: 
EAAGÓL y&o GzsU0ovrsg éAevOsoínv meQuteivat 1150 
xeíusÜ" cywotvro yoousvot svAoy(m. 


101. [159.] ET 


Ilaiósg AOqveíov IlsgGQv G6rQerOv i&cAdGavrse 
foxecuv &oyaAémv zevo(üu QovAoaivqv. 


nidis versus inscripti fuerunt in cippo Atheniensium prope Plataeas, 
vid. adn. fr. 98. — V. 1. &gerig, Anth. cod. P ex corr. dgserüg. — 


V. 9. zuiv ix mévrov ro)v Anth. et BD ap. Schol. Ar. vulgo x zé»- ' 


vov r000' quiv. — V. 8. omsvó0ovvsc, D Schol ozsvcavrsg. — £sv- 
$so/n», cod. Pal. BD éAsvücoíav. — msoiQcivo,, cod. Pal. zsol 9eivot, 
B zeooQsivoi. — V.4. &ynoctvco Planud., éxgocvo Schol, &yrocvo Pal. 


Epigr. 101. Schol. Aristid. T. III 156 postquam adseripsit ep. 100 
pergit frsgoí vro? coroo (D Aie vro9 avr09 2Awovíóov ubi d4Ao ex 
Frommelii libris corrigendum), item 136 subiecit s. p. n. hos versus 
primo disticho ep. 97, ubi apparet xoi «440 vel tale quid intercidisse, 
quemadmodum etiam 155 Paris. A ap; Fr. hoc additamentum neglexit; 
vana igitur Kaibelii opinio schol. duo carmina in unum coniunxisse, 
quae copulari nequeunt, ut vel diversitas manifesta xs/(usQw et Toxs- 
ccv arguit. (Frommelii libri p. 58. 59 Simonidis nomen testantur, 52 
omittunt.) Legitur h. ep. etiam in Anthol. Pal. VII 257: corr. in ras. 
"Aóniov sig vovg AOnvotove zooucyovc. Non recte Schneidewin dicit 
haec inscripta fuisse in monumento Atheniensium ad Salamina occiso- 
rum, nam v. 1 pedestre, non navale proelium indicari videtur; itaque 
rettuli ad Athenienses, qui Plataeis occiderunt (atque id etiam Krüger 
Hist. Stud. I 71 coniecit) assensusque est Duncker Hist. Antiq. IV 847, 
atque etiam nune tueor, quod olim proposui. Elogium Atheniensium 
in cippo prope Plataeas inscriptum cum supra (ep. 100) exstet, consen- 
taneum est hoc pilae in Ceramico additum fuisse, quemadmodum bina 
epitaphia Corinthiorum (ep. 96. 97), item Tegeatarum (ep. 102. 103) 
extant. Sed non integrum servatum hoc epigramma, quemadmodum 
etiam ep. 97 detruneatum exhibent schol. Arist. et Anth. Pal, h. e. 
iidem, qui hoc ep. soli propagaverunt. Proelium enim, quo viri for- 
tes oceubuerunt, non decebat reticeri in Ceramici monumento, ut testi- 
ficantur antiqua elogia publica; quae supersunt, in quibus praeter Athe- 
niensium nomen etiam proelium indicatur Zz^ 'Hióvt Xrovuóvog &ugi 
óodg et IIorsideíeg 0^ cgi mvAeg &ó(musv). Videtur autem exordium 
elogii interceptum esse; scriptum fortasse fuit: "4vógeg uiv móAu TjÓs 
z09si «cl Ónuogc EosyOfog To)cós: IliovroiGow Ó' v mooucyouw fa- 
vov llaiósg AOq(vaíov: IleoóQv xrÀ, quemadmodum est in elogio Ol. 
87, 1 condito dvógec uy zóAwg 90s moOs/ wol 095 ...... zoóc9s IIorsi- 
Oeíag oi Q)Uvov Éumoo ..... zoidsg "A8mvolov: ivyàv 0 wv. Asyn- 
deton, quamvis alias Simonides non admiserit, non est offensioni. — 
V. i. d&eAdcavwrsg scripsi, legebatur Z£oiícovreg, quemadmodum est ep. 
140, 3 de hoe ipsa pugna Plataeensi IIégoeg &&eiccevreg, atque con- 
firmat emendationem cod. Paris. A ap. Frommel 357, qui praeterea 
zciüeg exhibet. — V. 2. doviocórvgv Plan., dovioc)vo» c. Pal. (sec. m. 
Ooviocórveg correxit, sed deinde óovioc)vov restituit), schol. Arist. 
utramque scripturam praebent. 











SIMONIDES. 459 
102. [165.] 1152 


Tàvàs àv dvOgoxov dgerüv o0y lxsro xcmvóg 
«i9ígu Óetou£vus eQvyógov Teyécec: 

ot BovAovro zóAw uiv fAsvüsgíg veünAviav 
mwL6l Auxeiv, «Urol Ó' iv zQoucyowt Saveiv. 


Epigr. 102. Anth. Pal. VII 512: corr. zo0 «9r09 (ZipovíOov), 

C slg vovg PAÀlQvag rovg viv ríysav iÀevOsoomoujcavrag. — V. 1. &v- 
$oorov insolenter dictum, antiqua corruptela delitescere videtur, fort. 
&vogéuv doevzáv v. vel oo«v doerav, cf. Pind. Ol. XIIL 61. Schmidt 
&voo£av v' igerrv coniecit. — V. 2. Tey£cg Schneidewin, vulgo T'ey£zs. 
— V. 4 9aveiv, olim Schneidewinum secutus invitus zeoeiv edidi. 
Hoc epigramma sicut proximum (103) quorsum spectet incertum: lem- 
mata Anthol. Pal. hie quoque fide indigna, nam apparet utrumque poe- 
matium Tegeatarum praedicare virtutem, qui patriam urbem adversus 
hostes fortiter defenderunt. O. Müller Dor. 1, 188 refert ad bellum 
Tegeatarum et Spartanorum, quod post Ol. 75, 2 sed ante OL 78, 4 
gestum esse statuit; sed saepius Tegeatae et Spartani inimicitias agi- 
taverunt: ut antiquiora bella praetermittam (vid. Herod. I 65), etiam 
ante belli Medici incendium Spartani infesti erant Tegeatis, vid. Herod. 
IX 37. Accedit, quod haudquaquam certum est haec ad bellum cum 
Spartanis gestum referenda esse, inprimis epigr. 103 v. 4 cum hac 
interpretatione non satis convenit. Facile apparet duo haec epigram- 
mata eiusdem poetae esse et easdem res a Tlegeatis gestas praedicare: 
plane enim inter se conspirant; hoc inde repetendum, quod alterum 
(103) sepulero (óv 00s vvp(log) fuit destinatum. alterum (102) inani sive 
honorario tumulo inscriptum, qua necessitudine etiam ep. 96 et 97 
coniuncta esse apparet. lam si Tegeatae haud procul ab urbe se- 
eundo Marte cum hostibus conflixerant, inani tumulo haud fuerit opus, 
itaque bellum hoc extra fines gestum esse consentaneum est. Equidem 
non dubito haec poematia ad res a Tegeatis bello Medico gestas re- 
ferre, quos constat proelio ad Plataeas interfuisse et post proelium 
seorsim suis tumulum exstruxisse, vid. Herod. IX 85 T'eyszvet 05 yoolg 
züvreg GÀéoag (fücwov), quibus petentibus Simonides utrumque elogium 
gratificatus est, nam insignis nitor carminum huius poetae operam satis 
superque testatur, quamvis Kaibel utrumque demonstrativi esse generis 
existimet, poetam nihil praeter sententiarum acumina sectatum esse 
professus. Sane ep. 102 bellum cum finitimis gestum videtur spectare, 
sed ep. 103 arguit universae Graeciae salutem in discrimen vocatam 
fuisse; nam si recte v. 4 dzoqOu£vr restitui, poeta dicit Tegeatas for- 
liter pugnavisse pro urbe sua, ut communis patriae salutem tuerentur: 
Graecia enim subaeta se quoque hostilis dominationis haud fore ex- 
n» intellexerunt*) Insignem enim patriae amorem ea tempestate 
egeatae probaverunt, qui et Spartanos tergiversantes perpulerunt, ut 
Atheniensibus opem ferrent, et inprimis auctores fuerunt, wt dissidia 
Graecarum civitatum Medico tumultu ingruente componeretur: cf. He- 
rod. IX 9. Plut. Themist. c. 6 et de Herod. malign. c. 41. Polyaenm. 
V 30. Poeta quod Tegeatas pro sua urbe, non pro Graecia propugna- 


*) Ac fortasse in lemmate olim fuit scriptum síg vovg Teysd- 
Trag r0ve T2)v 'EAAGÓ« jsvütoomoíneavrog, quod immutavit librarii . 
procacis inscitia. 


460 POETAE MELICI. 


103. [166.] 1153 
Ev8vucyov &vÓógv uvqgcous0«, vàv 00s vrvuflog, 
ot «vov sUpgAov QvOoucvou Teyéav, 
«iyuavol zoo zóAgog, ive Gqícu wr xo9tAqveu 
"EAÀA«g &zmog9uuévm xg«vóg &AsvOsgíav. 


104. [161.] 1152 


"Aug ve Bvt&vrswv. 060L 9vov, (y9vósccav 
óvóusvot qoQoa«v, &vÓQsg &oni9óor. 


— 105. 1153 
Oiós z«o Evgvué£oovrd zov &yA«óv dGAsccv Whv 
ueovéusvou Majóov rofopogov zooutyotg 
eiyuqvat, zifoí ve xol exvzógov iml vqàv, 
x&AALGTOv Ó' &gevüg uvüu  &Awuxov qOusvo.. 


visse dicit, haud obscure significat de sua potissimum salute sollicitos 
fuisse, cum orator Tegeatarum fortis consilii auctor fieret*), item eius 
populares gloriosi laboris participes sui honoris studiosos fuisse **). 


Epigr. 103. Anth. Pal. VII 442: corr. ZuiuovíOov: C síg robe 


iv veyég mscóvvag doictsis dOmvotove. — V. 1. uvncous9«, Schneide- 
win uvocousQw. — V.9. Tey£av, P céysav. — V. 8. etyunvol, Schnei- 
dewin eyuevoal. — V. 4. &zoq9iuévr scripsi, cod. Pal. &zog9uu£vov, 


Planudes suo periculo, ut solet, czog91uévow x«orog $Asv9soíeg (Urs. 
. (pg), Iacobs coni. é&z^ (q9(uov xo«róg dAsvbüso(íav. 


Epigr. 104. Aristid. II 511 sine poetae n. affert sed una cum aliis 
Simonidis epigrammatis. — V. 1. Befévrsiuv scripsi, cf. Steph. Byz. 
Bvfavwwov: ... fort wol iml vg yooog Bvfüvrsww Ón& Owp$óyyov, Sca- 
liger Bv£cvrswov, vulgo Bvf£cvrtov. — $dvov Scaliger, vulgo $éverov. 


Epigr. 105. Anthol. Pal. VII 258: corr. ZiuovíOov: C sig rovg 
pera x(uovog iv sogvu£Oovtt doiotsvoevvag. — V. 1. ofüs, P oióg. — 
E$9vu£óovro cod. Pal, Eéovu£óovri Plan. — zor' haud infrequens in 
epitaphiis, vid. 106, 1, hoc quidem loco numero versus non satis con- 
veniens, fortasse xocv' «yA«ov d4scev T5v, quo composito utitur 
Aeschylus. — &y4«ov Plan., &yA«&v cod. P. — 75v, cod. P supra 7/gav. 
— V. 8. aizgunvat Plan., eigurvoais cod. Pal. — Simonidi Krüger abiudicat 
Hist. Stud. 1 67 exile poematium vocans, iniuria ille quidem. A Simo- 
nide sane victorias ad Eurymedontem reportatas celebrari potuisse 
supra p. 446 negavi, itaque obelo confixi poematium, neque vero novi- 
cium est vel demonstrativum, sed antiquum; videtur hoc epigramma 
Athenis columellae in Ceramico inscriptum fuisse, cf. Paus. I 29, 13. 


*) Oratoris nomen (Xe/Asog, XeíAtog, míAtog de vitio suspectum, 
nec tamen ausim 'Ey£ieog sive '"Eysíicog corrigere. 


**) Simonides memor erat eorum, quae Herod. IX 25 refert de 


contentione inter Tegeatas et Athenienses ante pugnam Plataeensem. 


| 








SIMONIDES. 461 


106. 
Tàvót mov iv óvígvow vavvyAoqwag OvoroUg 
AovGev goiwíoog to0gog "Aoua voxáór, 
&vrl Óü' GxovroÓóxov &vÓgÀv uvqusi« Q«vóvrov 1154 
M ? , e" , , 
Guy éuyoyov &Ós xéxsvbüe xovig. 


107. [161.] 
"EAAdóu xci MeyagsUoww iAeóOsgov uc díbcv 


Epigr. 106. Anthol. Pal. VII 443: corr. Ziuwowvídov: C sig vovg 
ms6Óvt«g 7z«Q &9QvufÓovro zor«uóv £AAqvac. Disseruit de hoc car- 
mine Hecker I 224. II 291. Schneiderus demonstrativi generis esse 
existimavit, quod ab inepto rhetore sit fictum, Schneidewin abiudicavit 
Simonidi, quoniam res ad Eurymedontem gestae sint poeta iam de- 
functo, Hecker tuetur, carmen vel maxime Simonide dignum iudicans. 
Hie quoque incertum, quae fides sit lemmatis cod. P, nam in ipso 
poematio nihil inest, quod pugnam ad Eurymedontem intelligendam 
esse suadeat. Si epigramma in antiquo anthologio lemmate carebat 
et praecedebat sive ep. 105 sive 142, vel utrumque, proclivi errore 
poterat librarius iterare summarium. Neque audeo carmen, quod quas 
res gestas spectet prorsus ignoramus, Simonidi abiudicare: alterum sane 
distichon árgutiis insigne, sed versatile poetae ingenium ubique asciscere 
solet orationis filum instituto conveniens variatque pro ingenio eorum, 
quibus poemata destinavit. — V. 1. zor' év Meineke, legebatur zozi. — 
vavvylóyweg P m. s. et lacobs, vulgo vavvyAoyivec. — V. 2. gow(coc, 


P goívíocei — woxcó: (( ex corr. m. s, fuit spexeóo) cod. Pal., spe- 
*«ó. Brunck. — V. 3. &vri, Hecker olim or; quod postea ipse ab- 
iecit. —  uvmusiw, fort. uveusi«. — «xovroóóxov» alias non legi- 


tur: hune ipsum versum opinor resp. Et. M. 50, 55 quamquam non 
recte 0 émumoóv, uü zov dxovrtío (An95 interpretatur, nam est vir 
fortis, qui telorum ictus excipere non dubitat. — V. 4. dóe, P &ós. — 
Hunc versum subditicium censet lacobs iniuria, wvqusic-nihil aliud 
est quam Aséevao, cineres et ossae, quae poeta cvz« dicit, mortuos 
ipsos Zpw)xovs, quandoquidem viri fortes etiam post mortem aeterna 
vigent memoria.  Antitheti figura satis tuetur éuwvyov, cf. Aristot. 
Rhet. lll. 10 xwvóvvsvorvrog yàg c)r00 (xersUst 7| t(xOv, rO Gwvyov à 
fuwvgov, r0 9zóuvqnue vOv vig z0Àsog tCoyov. Frustra haec coniecturis 
tentaverunt, velut coniecit Meineke &wvyz' soówvyov, Hecker olim 
G&uvy iwpvyóvr, Hartung évy' dw)yov víüvós xíxsvOsxovw.  Deni- 
que Hecker postea proposuit dwvz' iupoyov dós x£AsvOüog Fge.. 


Epigr. 107. Boeckh Corp. Inscr. 1 1051: T éxíygeuuo vàv iv và 
IlegovxQ zoÀéuo cmo9avóvtov x«l xsuuivov ivtaoQc noodov' &moAó- 
psvov Ói cO 4oóvo '"EiAdót0g Ó dgyisosUg im[soxsomos]. .... Xt- 
tov (à 7 c. "EAL4Ó. wrÀ. Méyowg íq' Tuóv Ob 7 móÀg «oi va- 
gov ivqyifev.  Bespicere videtur hoc monumentum Pausan. I 43, 3: 
síc| 0b véqo. Meyaosvow v vj mÓÀsw x«l cróv uiv roig dmo9a- 
votcw imoíncav x«và vqv imwrQett(uv voo Mov. Kaibel garruli- 
tatem et dictionem parum elegantem castigat, miraturque unde Hel- 
ladius resciverit Simonidis esse epigramma, cum poetae nomen non 
fuerit additum antiquo exemplo; fortasse ex scholio Theocriteo (vid. 
fr. 199) ascitum esse poetae nomen. HReceperunt opinor in ordinem, qui 





469 POETAE MELICI. | : 


(éusvou 9c«v«vov uotoev &Os&kusQa- 
rol uiv vox Ebfloíag (xoc mdygo, £v9e« xeAsirct 
&yv&ge "Aovéuu0og vofogógov víusvos' 
5 rol à' iv 0gev Mvx&Acg, vol à Zumgoc9sv X«Aeuivog, 
(veàv dowico&v é£oAMéaavrse Aon.) 
vol Ó& x«l £v msÓíp Boworíp, oírwveg évAav 
qsto«g im" &v9oomzovg (mzxoutyove (évou. 
corol ÓÀ (uv&u') uq TÓÓ0s yíoag OuqaAQ &ugl 
10 — Niaíov &xogov Ó«uoóóxov cyógov. 


108. 
Xaíger d&guGTisg zoÀ£uov uéyc xUüO0og &yovrsg 
xovgou. A9mqvatov é&oyou (zxzxocivr, 1155 
oi zovs XcAALyÓQov ztgl zorQíÓoc A£GcO Tv 
zAs(Gvow "EAAdvov &vvía wegviusvot. 


Simonidis epigrammata collegerunt. — V. 1. Eiidói, lapis KAAAAI. 
e££cw, l. AERIN. —. V. 2. iéuevoi, 1l. IIEMENOI. — uoipey £ósbd- 
usQ9«, l. AOIPANEAEZSAMOOAME. — V. 8. Evfloteg (xo toyo 
scripsi, 1. ETPOIAK,IIIAXO,, Boeckh Evfoto vavouuAvtO, Schneidewin 
potido, ex Emperii coni. Evoteg co zyao. — uosizot, l. KAAEITE. 


V. 4. &yv&, 1. EADLNAE, id est Jeyv&g. — xoÉoqógon, l TO&E&O- | 


oIOT. — VN. 5. Opt Moxéios, l. OPIMOIKAAAC. — £uzoocQsv. XoAa- 
pivog, 1. ENIIPOCGEZAAAMEINOC. — V. 6 vel à lapicida vel a 
Fourmontio omissum supplevit Boeckh. — V. 7. msólo, l IIAIAIS et 
deinde BOIOCT. $.— V.8. févou, l. IENE. | Conieci févot (zzoucyovs. 
— V. 9. derol ó? uv&u &ppui scripsi, 1. ACTOIAEAMMI, Hartung 
&crol 0 (uui vóÓ0 ao Yyéouc et deinde cum Boeckhio óug. ,dugi m0- 
Anos. Hecker v00' $v yíogeg. — yéoee, in proeedosi scripsi »végec, quod 
etiam Ahrens coniecit; sed conf. Epigr. Atticum ap. Rangabé Antiq. 
Hell. I 25: Zijue cóós, Kov zoídow £n£ünks Q9avóvrow Mvtgue quiag- 
uocóvrs. — Opodo. ing, l. OMOÓAA4944011I. — V. 10. Niwatov 
£z0gov óvuodóxov «cyóocov scripsi (idque recepit Hartung, nisi quod 
dyóoo ,Seripsit), 1. NEICEONECTOPONAMOAOKS9NT'AOPO. Boeckh 
coni. coroi Ó' GuuL mógov yégeg Opqoió dpgi zóAnog Nuxkéov lus- 
TÉQOv cAloÓezQv mzc«Q' OQgov, Schneidewin &orol Ó' Guui vÓÓt y. O. 
dpi zóAqog Nicaíov Émogov Aeo0óxo e 'yooG. 


Epigr. 108. Anth. Pal VII 254: corr. Zugcovíóov: C sig rove 
"A9 qvaíov mtQ0pu 0vg. Simonidi tribuitur etiam ap. lriarte A. 94. — 
V. 2. P a pr. m. (mmocovq. — V. 4. TAAivov, Schneidewin "EMavov. 
— gegvcuevo, cod. P in m. (et Plan.), in textu uogópsver. — Schnei- 
dewin praeeunte Opsopoeo Simonidi abiudicat. epigramma, quod ad 


bellum Peloponnesium referendum esse censet. Sed ad bellum perti-. 


net, quod cirea Ol. 68, 3 Spartani eorumque socii Cleomene et De- 
marato ducibus, quorum auspicia etiam Boeoti et Chalcidenses secuti sunt, 
Atheniensibus intulerunt, quod bellum, ut suspicor, non iniuria móls- 
uoc lleiomo»vmowóg ab Atheniensibus dictum est, cf. Schol. Pind. 
lsthm, VI 34. In hoc bellum prorsus cadit quod hic legitur zAsícro:c 


ixi 12b. lan S. ^d 





SIMONIDES. 463 


109. [168.] 
Tocós zov ix Xmágreag &xgotívux Ooífio Cyovrag 
£v zíA«yog, uía vUE, eig víqog &xréguotv. 


110. [169.] 
Gnoóv uiv x«gru0rOg £y, Ovorov 0', Ov éyà vov 
qgovQO, vrQÓs réqo A«ivog éufefiaog. 
* 


'EAÀévov xr. Equites, qui fortasse in pugna equestri prope Eleusinem 
ceciderunt, poterant hac ipsa urbe oriundi esse, ut xeAAígogog z«rolg 
Eleusis, non Athenarum urbs sit. Eleusinium enim agrum Cleomenes 
nihil veritus loci sanctimoniam vastum fecit (Herod. VI 75: Pausan. 
III 4, 2), id quod Athenienses aegerrime tulerunt. Prope templum Cere- 
ris erat fons KeAA/gyogog, vid. Pausan. I 38, 6 £»&« zpoórov 'EAsvoi- 
víov ai yvvaixsc yogóv &cvncuv xol zoav ig 9:0», adde Hom. h. in Cer. 
271 et Callim. in Cer. Káibel Opsopoeo et Schneidewino assensus est. 


Epigr. 109. Anth. Pal VIi 270: corr. Eipeovíóov: C sig vovg 
&-xÓ cz«orue vovoyncavvog et rursus p. 310 post VII 650 non sine 
mira lectionis varietate aliter inscripbum: corr. Ziuovíóov: C síc 
vovnyovg vweg iv vvoonvía voaveyrncavrog. — V. 1. Altero loco rovo0' 
dzx0 Tvoonvóv. Finsler zur gr. Anth. 91 hanc lectionem Cephalae 
interpolationi adscribit, mihi secus videtur, nam P altero loco emen- 
datas lectiones do/fo &yovreg et tv oxgog exhibet, atque si Apollini 
Pythio, ut consentaneum est, donaria destinata fuerunt, Spartanos lega- 
tos credideris itinere pedestri se Delphos contulisse, quamquam poterant 
sinum Corinthiacum navi traiicere. Si dzó Twvognvov probaveris, non 
Tyrrheni dedicant primitias Apollini, sed manubiae de Tyrrhenis deo 
offeruntur, nam &zó solenni more dici solet de manubiis, ut ep. 134 
ru0T' (x0 Óvousvíov MQóov 0zÀe. Aeschines adv. Ctesiph. 116: éz- 
Eyodipapen T0 zQ007x0u Émíyouugua AO nvalo. dxó Miyóov x«i Onfaiov 
üre rüvavtíc roig EAAqow fucyovro, aliisque plurimis locis. Singularis 
plane inscriptio galeae, quam Hiero Olympio Iovi dedicavit Tyrrhenis 
prope Cumam devictis CIGr. I 16 vó 2L 'l'vo(g)í»v' dz Kópucc, ubi 
&z0 eodem modo dictum est, quo Simon. ep. 135 dvógOv ysvsav Aoíag 
«x0 yooc«c. Sin usitatam interpretationem verbis dzó Twgocvóv ad- 
hibemus, patriam legatorum, quam epitaphium praetermittit, in pila 
tumuli significatam esse necesse est, ac possis accipere de manubiis, 

uas Hiero post victoriam ad Cumam continuo obtulit Apollini Pythio, 
sicut regem tunc arma Tyrrhenorum Olympiam misisse constat. Simo- 
nides, qui Hieronis hospitio tunc utebatur, epitaphium scripsisse cen- 
sendus est; certe nihil causae est, cur carmen hoc Simonidi abiudi- 
cemus: si v. 2 in memoriam revocat Callimachi et rv» vsorégcov epi- 
grammata, quae uno disticho constant, tenendum est, hos sedulo ooi 


poetae vestigia legere. —  c9o9ívix, dxootwvi« cod. Pal. et Pl. — 
Qoífo &yovrag, cod. P yo l éoig' dyayóvrag. — V. 2. vot cod. 
P priore L, altero cum Pl. veog. — sig réqog, cod. P priore 1. Plan. 


LJ , 
fv oxdqos. 


Epigr. 110. Anth. Pal. VII 344: corr. Xiuovíóov: C síg Aéovre 
Tww&, 0v iqoobgs. Àéov ueQuaQwog. Omnoàv... iufefaoas (v. 1. 2). 
— V. 2. goovoO, fort. qpoovgé£e. — Adivog Moineke. et M, Schmidt, 
neque aliter legit lemmatis anctor, cod. P 4atvo. — Huic disticho sub- 


464 | POETAE MELICI. 


[GÀ  & ur 9wuóv ys Aéov iuóv oDvoud v siysv, 
, ^» » , mup)-- 9 ; 
ovx &v £yo TOupo roOÓ éx£0ux« z00os.] 


iunxerunt Huetius et Iacobs alterum distichon, quod legitur corr. manu 
scriptum in eadem codicis pagina post VII 350 eum hoc lemmate: 
Kalàiwuudyov: sig Aéovct vwo, 0v Aéov inl vo? Adgvouoc Poxezs A(gu- 
vog. Continuo se excipiunt haec disticha ap. Plan. et lriart. 94 (ap. 
Plan. secundo disticho praemissum d&ó75740ov»); eundemque ordinem vete- 
ris Anthologii fuisse apparet. — V. 3. ye, Hartung cs scripsit. — o9- 
vouc v', Plan. óg óvou , ex coniectpra manifesta. —  Cancellis saepsi 
alterum distichon, quod quamvis spectet praegressum, non tamen eius- 
dem est poetae. .A lacobsio, cui continuum carmen videbatur, iure 
Schneidewin discessit, quem alii secuti sunt. Prius distichon Simonidi, 
Callimacho alterum Meineke et O. Schneider attribuunt; prius distichon 
Schneidewin ad Leonidae tumulum rettulit coll. Herod. VII 225 ó ài 
xoAovóg iov. ív vjj icóÓc Oxov vov Ó Aí(9wog Aíov Eovqwsv imi Ato- 
víóg: sed huic monumento, quod. videtur Herodoti demum saeculo ex- 
citatum esse, titulum subscriptum fuisse non est verisimile:*) itaque 
carmen Simonidi abrogandum et demonstrativis poematis foret adscri- 
bendum, quemadmodum Lollii Bassi Anth. VII 243 (zv à' écooás im 
ius9 lofOcrovyov síxóve $mo0c, Pvvszs vo) voyo? uvZue Asovíüso): 
sed eius generis speciem haudquaquam prae se fert. Neque debebant 
Meineke et Schneider alterum Callimacho vindicare, quod recte ap. 
Plan. &à*44ov inscribitur, utrumque carmen ad .Leontem aliquem re- 
ferendum est, ut lemmata indicant: Leontis tumulo leonis signum in- 
positum simul nomen viri et fortitudinem insignem notabat; poeta 
quorsum spectaret monumentum significasse satis habuit, ratus aequa- 
les non ignoraturos, cui simulacrum illud dedicatum fuerit. Postea 
vero alius quis subscripsit alterum distichon, ut aenigma quod vide- 
batur postgenitis expediret, quemadmodum alias quoque ab aliena 
manu epigrammatis additi sunt versiculi**), quos a Callimacho plane 
alienos esse apparet. Prioris epigrammatis paradosis incerta, nam vide- 
tur in vetere Anthologio tam Simonidis quam Callimachi nomen ad- 
scriptum fuisse, sed Simonidis nomen aliqua ex'parte confirmat lemma 
proximi ep. Anth. VII 345 «óé£ezovov: of óà 2Zuuovíóov, cuius aucto- 
'rem Aeschrionem Samium esse testificatur Athenaeus; Simonidi non 
potuit attribui carmen in Philaenidem nisi errore, cui praegressum car- 
men ansam dedit. Carmen haud dubie antiquum; si Simonidis est, 
possis ad Leontem 'Troezenium referre, quem ad Sciathum "Troezenio- 
rum navi capta Persarum nautae mactaverunt, ut Herodotus auctor est 
VII 180: xol fmsuo vÀv éímijwvícov o9vág vOv woAAwrsoorvro dyoyóv- 
veg Émi vij mQOQ7ng vijc vog &opoabov OixO£ÉELov ***) zoirsíusvoyi vóv siAov 
vàv "EAAjvov mzoGrov xci wcAMwrOv' và Ob cqoytecÜüÉvr, vovvo obvouc 


*) Pausanias certe III 8, 2 (adscripsi locum ad ep. 138) nullum 
epigramma neque Simonidis neque alius poetae publico monumento in 
Leonidae honorem inscriptum novit. 

**) Conf. Simon. ep. 128 et 129. Etiam in lapidibus antiquis pas- 
sim eiusmodi additamenta deprehendimus, denique librarii idem ausi 
sunt, velut in vita Aristotelis novissima duo trimetri contumeliosi le- 
guntur, quos describens librarius adiecit &voAgcrog ovrocl criy0y9d- 
qog xc. 

, ***) Haud scio an corrigendum sit £ege&ev và Zw Ósbuv moi-. 
&UIEVOL. 





PEPPER TRAY RRRRRPTEPPEPU CPP UMNT E T ae 1.) 9T Rm MALE iem e Mere NP M RUNS 





SIMONIDES. 465 


111. [170.] 1156 

"Avügóg dguGreUGavrog iv 'EAAdÓL vv ig! favroU 
"Ixzíov Aogtüéxqv s xéxevüs xóvig 

j| zavQóg vt xal dvógóg dÓtAqQv T' ov6€ vvgávvov 
zov v, oOx io0u voOv ég &raotaAqv. 


112. [172.] 
-« Mnw(j6ouat, ov y&g £ouxev &vovvuov ivod0' "Aoysvavveo 
xsio9«. S9uvoUcav c&yAcRv xov 
EKavüínzqv, Ilegutvógov &zéxyovov, og zo9' bOyuxrvoyov 
GQuciwe Amois rÉou' éyov Kogív9ov. 


qj» A£ov- 77 à* &v vL x«l v00 ovvOueTOg bz v90iTO. Consentaneum 
est eius, qui primus in hoc bello pro Graeciae libertate animam red- 
didit, non inhonoratam fuisse memoriam, ac fortasse extrema Hero- 
doti verba, quae sunt ambigua, huc spectant, Constat omnino Graecos 
fortium virorum tumulis leonis signum imponere solitos esse*), cf. 
Antipatri ep. Anth. Pal. VII 426, ubi viator leonem in sepulcro con- 
spiciens quaerit, ,quem servet, cui ille regerit LITT Gsvóoooro TsÀev- 
tíag, üg uéya muito gégrégog qv, Ojoov Occov iy wx Quot - ovg 
uda Écraxa, qp£oo 0' £v. couBolov dÀxüg dvíoog' jv yàg 7) Óvcue- 
vísccL. lÉov, quo loco non recte usus lunghahn ap. Simon. v. 1 z&v- 
Tov pro Qverov tentavit, sed 9voróv ubi praecessit 95» non plus 
offensionis habet, quam. ep. p. Kaibel 242: 7 e éruog róÓs cpu 
Àf£ovrt (09 iugoovosaw), of uiv y&g 910v qíoraro, oí ài Qoo(rov) 
(ta enim redihtegro) Utrumque carmen ad clarum aliquod exempla, 
imonidis ut puto hoc epitaphium, conformatum est. 


Epigr. 111. Thuc. VI 59: Taexówiov yo)v vo? Aautbonvoo TUQv- 
vov Alaveión TÓ zril Ovyavéoa favro? usrà vasca Aegeótunv "49- 
v«iog àv AeuwUexqvo fóousv (Immo),  aicQ avóuevog eoroUg uéyo 
mood Qoeciler Zagsío Ó9vccO9ui xcl aor]c congue iv Acuwixo otv 
inlyoeuua Éyov vÓ0s* '"Avgóg xti. Simonidis esse docet Aristotel. 
Rhetor. 1, 9 qui v. 3 affert: Kel r0 vo9 XiuowvíÓov: 7 mars xrÀ. 
Schol. ad h. L. ap. Cramer An. Par. I 267, 26: £viot üfpecev og Tijg 
"Exáfe rüUrO 7| m. tt x«l d. ovoQ dósigóv c£ vvQüvvov zvooa(uov 
yevóuaw zcGGv o(xrgorérr, inepte ut nihil supra; sed fortasse aliquis, 
qui belli Troiani heroas e igrammatis ornavit, ad Hecubam transtulit, 
ÓvcÓc(nov ccv ol«got&rn yevóuav substituens. V. 3 et 4 affert 
Isidor. Pelus. Ep. III 224: "49ys0/x7, zatQóg, &v0o0g Xt. — V. 2. 4ee- 
Oíxnv, À doysülxnc. — wfusvüs, K xsóge, — V.83. v' om. i. — V. 4 
E vovv iacccrac9oA(5mv. 


Epigr. 112. Anth. Pal. XIII 26: Xipo»íóov imc tà: Z uétQ 
psíovó I" usrQ (omnia ab eadem m.) — V. 4. vrégu' £yov, Salmasius 


*) Lysippi summi artificis leo vulneratus ut videtur ornabat tu- 
mulum Cyzieenorum, qui eum Arrhidaeus urbem obsidione premeret, 
fortiter dimieantes ceciderunt. Neque vero huc pertinet leo, qui etiam 
nunc in insula Ceo visitur, qui in promontorio, cui 4é£ov nomen fuit, 
extat, de quo vid. Broendstedt Itiner. I p. 32. 


Poxrwz Lvm. III. 30 





466 POETAE MELICI. 


113. [1793.] 
Züue xereq9üwuévoro MeyexAfog sov. Qv icut, 
oixrtíoc Gt, v&A«v KaAA(u, oi. xo eg. 


114. [64.] 1157 
-Hegím Dsg&vsw, xoxóv Aémag, dqsAtv lovoov 


coniecit Zou' £yov, recte improbante Buttmanno in Lexilogo I 113, 
Eodem modo principes réAog £yswv, magistratus summus zs4sorüg, ot 
iv véÀs, dicuntur. 


Epigr. 113. Anth. Pal. VII 511: corr. zo? «$09 (Ziuovíóov) 
C sig Meyexiéío. Epigramma manifesto mutilatum; elegiae particulam 
esse censet Schneidewin, neque integrum est carmen, quamvis Kaibelio 
secus videatur, sed mihi detrimentum resarciri posse videtur, si ep. 114 
quod et ipsum criticis imperfectum visum est, huic disticho subiicia- 
tur. Cum in vetere Anthologio forte hoc poematium diremtum esset 
(librarius v. 2 addidit coronidem, quoniam v. 3 novi carminis exordium 
esse credidit)?), has particulas diversis locis inseruit, qui Anthologiam 
Pal. adornavit, id quod aliis quoque locis animadvertimus. Sane plu- 
rima Simonidis epigrammata singulis vel binis vel ternis inclusa sunt 
distichis, sed hunc modulum excedunt, ut incertae auctoritatis carmina 
praetermittam, ep. 107 et 115, alterum decem, alterum duodecim versibus 


absolutum. Huius poematii versus octo eo minus offensionis habent, quod 


non fuit tumulo inscriptum, sed epistolium consolandi causa missum 
Calliae, euius filius Megacles naufragio prope Geraneam interiit: ado- 
lescentis tumulum imaginarium in littore Scironio propter viam visitans 
poeta quoties ad mercatus conventusque Graecorum in Peloponnesum 
profieiscebatur, nunquam non hune casum ceommiseratus ést. Calliae et 
Megaclis nomina Atticam originem satis testantur. Fortasse post v. 2 
aliquot versus intercepti, quam iacturam licet resarcire, si novissimum 
distichon, quod Alcaei Messenii epigrammati VII 495 adhaerescit 


"Hi9éov Owwovróg Gz«g uóoog: iv ài 9oAdcon 
mAsiovo mz0AvwAc)rOU wüÓsc vovttómns 


praemiseris Simonidis ep. 1 quod continuo subsequitur VII 496 "Hsoím - 


I'tg&vsiw.  Ascito enim hoc disticho iam nihil desideraveris, quando- 
quidem reliquiae epigrammatis Simonidei Xue xezeq$9uu£voro et Heoín 
I'to&vsw arcta necessitudine vincta sunt.  Vicissim distichon illud, si 
copulatur cum Alcaei poemate, satis otiosum additamentum: atque 
paradosin vitio laborare etiam correctoris adnotatio indicio est, qui ad 
Aleaei v. 3 adscripsit: óz& Óvgoguévov sogov TO ímíygeuwux 70 o rvyv0Ó6 
ix dowvobgou (v. 1) xal v0 09 óvígsetg z«o&à vou(lov 00ouzóps 
(v. 3): fuit igitur in antiquo exemplo perperam dist. 1 a dist. 2 direm- 
tum, cum potius dist. 3, quod Simonidi vindicaverim, sit segregandum. 
— V. 1. Meyexifog, cod. P guéya wAfog. — V. 9. oiurtígo, Kaibel 
oixTíoo. 


Epigr. 114. Anth. Pal VII 496: corr. XZuwovídov: C eig vwà 
vovgyor i» ysQavsíg wol vaig oxigovíot mírooug veveynouvra. — V.1. 


*) Accidit hoc in cod. Pal. eum alias, tum in Callimachi carmine 
VII 272, ubi Planudes germanam paradosin tuetur. 


COMM TN PPIEPTC THER 





he — n qa, eH ME RV NS CREUSE VENE P VV WIEN T ME T WE Nav WT 
» -— " * Um. 
* E 


" 





SIMONIDES. 461 


vAs xal ig Xx«vO£ov uexgóv óg&v Tuüvetv, 
q0 zméAag veíctv Xxstgovixóv. oiüue 9aAdoG1s 1158 
&yée uewvou£vgg &uqpli MoAovgutóa 
5 vov 0' ó uiv v móvto xgvigóg véxvg, o( 0b fl«gsiav 
v«vrLAGv xeveol vjÓe foco vágoi. 


dqpsAsv, Salmasius dqsAsc, quod non debebant editores sequi. — "IGroov, 
cod. P supra /6roov. —. V. 2. £g scripsi, cod. £x, Heringa £v praeopta- 
vit; óo&v £g "Iovrgov, ig T&voiv quemadmodum (flémsw 90g fo alia 
dicuntur, u«x9óv adverbiascit. — V. 9. ugói, cod. P u5 ài. — V. 4. 
&yfo uowoufvge duqi MoAovgiíóe emendavi cod. P. scripturam &yvé« 
vetqouévog dug ^ Sovorcóog (o in ras.) Poeta et Geraneam montem 
et finitimum mare Scironium cum rupe Moluride devovet, qui tractus 
naufragiis erat infamis. Noísi» ad Homeri exemplum v756ov, o? vaíovct 
zíonv &Àóg i. e. wsivro:, quod etiam tragici secuti sunt, Simonides 
dixit, sicut dyéc i. e. £veyz ad modum Hipponactis fr. 11 Gg of uiv 
&ysi BovmdAo xevqoOvro, ubi de prosodia et significatione vocis verba 
feci. Moluris rupes (de qua post Hemsterhusium dixerunt O. Müller 
Dorier I[ 432 et E. Curtius Peloponues I 26), unde Ino se in mare 
praecipitavisse ferebatur, et vicinae cautes Scironis flagitiis insignes, 
scelestae pariter habebantur, quoniam nautis erant formidolosae: neque 
meae emendationi qui videtur adversari Pausanias I 49, 8 audiendus: 
Tijv uiv à; Molovoíón míroev AtvxoÜfag x«l HoAaínovog feg&v Tynvvo* 
v&g 0b uecà va)rQv vouífovow iveysig, Ort Zuígov moagowxàv oqícw, 
0zócOotg TOv Éévov instoyyovtv, ngíst opag ig viv 961eaccav: nam ut 
solet ad fabulas magis pervagatas, quam ad rerum naturam animum 
advertit. Cum neque rupes ista, neque mare vicinum mivale dici po- 
tuerit, correxi ueivopuévogg: saevit enim mare vehementissime prope 
illam rupem, Vulgo corrigunt &yxsc vetpouévac (lacobs viwgouévns) 
dpqL MoAiovgiáóog (Hartung MoAovgikóac), Salmasius &yxsc proposuit, 
at convalles montis Geraneae, non scopuli alicuius poterant memorari, 
verissime autem Hemsterhuys JMoAovgur0og nomen investigavit: sed 
vaítuv G&uqi &yxs« de mari praesertim dictum non video quo pacto 
defendi possit. — V. 5. 6 iniuria Hecker reprehendit, pluralem zc&go: 
viee singularis fungi ratus. Mare háuserat navem cum nautis, itaque 
in littore non tantum eius, cuius mortem poeta aegre fert, sed etiam 
reliquorum tumuli honorarii erant. — lam si tribus his distichis prae- 
miseris distichon ep. 113, id quod supra commendavi, integrum recu- 
perabimus epigramma, non indignum opinor Ceo poeta: quod si dispar 
aliquantum carminis species suspiciosos criticos offendat, meminerint 
hane esse Simonidis laudem praecipuam, quod argumentorum diversi- 
tati convenienter semper habitum filumque orationis variare solet. Anti- 
quum autem carmen esse testificatur Callimachus ep. 19 (v. ipfra) per 
omnia imitatus hoc exemplum, et rursus ep. 20, 3 respexit: zo uiv àv 
$yor vsxoóc, Éyo O0' dALog obvoue voufoc Pjov wnoócco xr. orbit 
Callimachum Leonidas Tarentinus Anth. VII 273 crassa ille quidem Mi- 
nervaà imitatur. — Paucis denique perstringam criticorum sententias. 
Quod nomen defuncti non commemoratum est, Val. Franke et Schnei- 
dewin elegiae fragmentum esse censent; Hecker I 218 eq. (cf. prae- 
terea II 220) v. 5 et 6 subditicios censet et in eorum locum substituit 
Callimachi epigramma Anth. VII 271 (quod supra dixi ad Simo- 
nidis exemplum compositum esse), ut iam totum hoc carmen Calli- 
machi sit: 
30* 


CCOPUDR e TP 
TOM "OR | 


468 POETAE MELICI. 


115. [61.] 3 1156 
du vóvre Tiuóueyoc, zevQóc zttQl ysigeg &yovrog, 
qvíx &qp (usovQv &mvssv TvAuxq: 
o Tiumvogíóg, zei00óg qíAov otzors A«£ug 
oUr deriv zo9£ov, otvs GeopoooUvqv. 


116. [693.] 1157 
"Pevava 05 v&Ó' £es qíAqv mori uqrío« L'ogyo 


"Hsetn Dl'egéveua, xoxóv A£zag, dgsise "Ieroov 
vie xol iv Zwvüfov poxgóv 0p&v Tovov, 
unt née Vos Lv ,Zineigovixóv oiótuo Slice 
Oywto ,yeupouévms ug Mohovguiog - 
dqsis wnó £yéívovvo 9ocl vísg: o) y&o &v music 
zicióe Zhowi.e(dov Ziymohw écvévouer. 
vov uM 0 uiv eiv &AC LOU gégevout véxve, &vil Ó' fxsívov 
obovojc xol xsvsóv oQue zogsoyopcto. 


Hartung post v. 4 intercidisse putat distichon, quo nomen defuncti sit 
commemoratum, hune fere in modum: o9 y&g Qv 7zusig (róv Ósivo vov 
Üsivo) lazévouev: nàm ad huius epigrammatis exemplum conditum esse 
exile poematium, quod Callimachi nomine feratur. 


Epigr. 115. Anth. Pal. VII 513: corr. vo evr09 (Xuwovidov): C 
elc zoopoyov viov. Corr. ruuévogog in rasura. cf. lriarte 96. — V. 1. 
vor: Val. Franke, vulgo zors. — "Tuóueyog scripsi propter paternum 
nomen Tuiumvooíóng , siquidem patrum et filiorum nomina praesertim 
apud Athenienses frequenter ab eiusdem vocabuli stirpe repetuntur, 
antea auctore Heckero dedi Iozóueyos, cod. P zoópuogos, Plan. Tíuao- 
xoc. Lennep coniecit gj zov tois Iloóuoy0g. — zsoi, Hermann coni. 
4tol. — V. 9. &g', Plan. edd. dug. — V. 3. Aj&ee scripsi, atque ita 
etiam Hecker, vulgo Ancj, Schmidt ójsig oOr. &ostiv z 908 £ov (e). 
— Simonidis germanum sit poematium an subditicium, quoniam proximi 
epigrammatis haud dispar est habitus, inquiram infra ep. 116, 


Epigr. 116. Anth. Pal VII 647: corr. Zigucovíóov, of 0$ Ziupéov, 
sig yooyc viv& xógnv vsÀevr. Ap. Planud. Sami est. Simmiae nomen 
ut praeferendum videatur (id quod Brunckio iam placuit et Meinekio 
non tam suadet id, quod Simmias Rhodius peculiare carmen, cui J'ooyo 
fuit nomen , scripsit (ad hoc carmen auctore Brunckio hos versus ret- 
tuli& Rohde der griechische Roman p. 81), sed magis quod epigram- 
mata huie in Anthologia vicina Simmiam vel alium quem cà» vec- 
réoov auctorem commendant. Accedit, quod hoc epigramma (nam est 
SEMINE a, neque vero elegiae pars, ut Schneidewin censet) tum demum 
satis inte ligi potest, si statuamus in monumento sepulcrali filiae matri 
valedicentis imaginem insculptam fuisse, cuiusmodi anaglypha an iam 
antiquior Graecorum ars noverit, valde dubito. Nec dispar conditio 
ep. 115, quo fit ut Anthologiae testimonium de utroque elogio suspectum 
sit de vitio; et assensus est praeter Kaibelium lunghahn, sed ne parum 
cavisse viderer, nolui censoria virgula notare. Huie quidem epigram- 
mati 116 simillimum Anytae carmen, quod in Anthol. antecedit (VII 
646): AoícOu.« O5 cv&ós moro qiio meg qetoe Baiovce sim. "Egcto, 
4cpoig ÓdxvoL Aeifouéve * e micEQ, otro, £v' slu(* péAec 0^ iuóv Ouue 
x«Aozts. TOÓm GzoqOiuévngs xvdvsog 94vorog, ubi scribendum videtur 





SIMONIDES. 469 


Qaxovósooc, Ó£ouc ysoolv égemvouéva* 
«09. uévoug x«Q& mzevQé, víxo.g 0^ éni Adove uoígo 
&AAqv, 69 zoAÀtQ ynoct xaüsuóvo. 


. 117. [62.] 
Ai«t, voUcs fagsie, ví à1) qvgater ueyatgste 
&vO99oozov gat] m«Q veórqt. uéuevi 
y xel Tíuegyov yÀvxegre «iQvog GuegGcg 
q9sov, zmglv (Ósiv xovgubíqv GAoyov. 


118. [174.] 1158 
ZXüue Ocóyvidog (gl Eweoméog, à w' éméünwsv 
D A«vxog évcugs(ng &vvl moAvygovíov. 





119. [175.] 


Zàu« ukv &AÀoÓnz weUÜsu xÓvig, év ÓÉ G& móvvo, 
KAeíG9evec, Ebbs(vo uoto Pxuyev 9avávov 


obro: £v! slué, vdAouv! * duóv wrÀ. — V. 1. 7j om. cod. P. — aor PI. 
et P, non zori. — V. 2. égemrouéva, lacobs igemvouévg. — V. 3. 
ido», P a m. pr. 4otov. — uotoc, Schneidewin poíog. — V. 4. xoàs- 


7] 7] 
uóvo nonnullae edd. Plan., x«ósuóvov aliae, x«Oouévav cod. P; qui 
doricas formas repudiaverunt, eos xqósuoóv« scribere oportebat. 


Epigr. 117. Anth. Pal. VII 515: corr. Zwuovíóov: C sig ríuegyov 


ved iv vóco: zelevriscvra, cf. riarte 96. -— V. 1. Alei, vulgo o? ai. 
— V. 2; égeri lacobs, £gat& Plan. deer: cod, Pal. — V. 3. 7] xal 
Plan. P, en x«l. — &pEgag, P am. pr. €uégoag. — V. 4. ovgi- 


nv, Plan. xovgoidíev. Ne quis cavilletur, moneo interiectione ee? 
etiam Theognidem 1341 usum esse, item Mnasalcam (Anth. P. VII 488 
et 491), quem praeter ceteros Simonidis vestigia legisse constat. Kai- 
bel contortum dicendi genus reprehendit, atque addit ex hoc expres- 
sum esse novicium ep. (Ep. Gr. 613), quod plane alienum. Ceterum 
Val. Eranke hoe epigramma pariter atque ep. 115 reliquias elegiae 
esse coniecit, ita ut ep. 117 fuerit exordium, deinde subsecutum sit 
compluribus distichis interiectis, quae omissa sint, ep. 115. Vicissim 
Hecker II 47 negat Simonidem aut quemquam veterum poetarum ante 
Parthenium lugubre carmen in hominem privatum elegiaco numero 
adstrinxisse. 


we . 118. Anth. Pal. VII 509: eorr. ro? «roo Ziuovídov): 
C sig 0 oyvy rüv Zwoméía. — V. 1. Xwomfog cod., vulgo Xiweméog. 


Epigr. 119. Anth. Pal. VII 510: corr. roo e0r0U (Ziuovt0ov): 
c sig KAswot Ev» vanyov Xiov. — V. 1. cue Plan. et Iriarte 95, o7uc 


410 i POETAE MELICI. 


zActóusvov' yAvxsgoO Ói usAípoovog oixaós voorov 
quzA«xee, 000. Uxev Kéowv zw &ugipovrQv. 


120. [176.] : 1159 
Aiódg x«l KAsóüquov imi mooyosou Gaíoov 
&eviov 6vovósvr djyeytv sig Q&vavov 
Ognixíp xvgo«vrc Àóyco' morQog Ó$ xAstvvOv 
Ziupíhov aiyulyvis vios £0nx' Ovoua«. 


cod. Pal. — V. 2. poro", Plan. wo. — V. 8. oinoe, oix (8s) correc- 
tor in ras. — V. 4. Kéov mdiw (sive Kéc zc&Aiw malis) seripsi, cod. P 
Xiov im, Plan. Xiov ig, quod lemma quoque testatur. Coalescentes 
vocales qui non tulerit, potuit Ko» scribere, sed si hoc epitaphium 
Simonides composuit, probabile est, poetam suis popularibus grati- 
ficatum esse, ac perpetuo permutantur Ks/og et Xioc. Permolle carmen 
videtur Iunghahnio, Kaibel iudicium cohibet, sed insolenter productam 
vocalem X/ov ds & appuoovnv novicium poetam prodere dicit, adhibens gemi- 
num exemplum attici epitaphii Ep. Gr. 88 X/os dyodlonévm Zvuucio 
£ovl ztetQle, ut traditam scripturam tueatur. Froehlich Kziov vel Kijov 
h. e. Kéov, quae formae prorsus carent auctoritate, Schneidewin ovà" 
(neg éc Xov, Hartung ovó? Xíov vsíco, ego olim 008" fxev zorQíÓ ig 
scripsi, Xi«v ig &ugiovrqv non ausus restituere propter correptae 
clausulae insolentiam, quamquam X/íc pro Xíog et talia vulgi ut videtur 
consuetudine dici solebat; hine seriores frequentant, velut Theocr. XV 
126 vàv Zepíov, apud Plutarch. vit. Arati c. 12 ommino scribendum 
vie AvOo(ag i. e. "AvOgov, ubi vulgo Aópfag legitur, ad eundem modum 
Athen. V 209 C: zsol 4s9xoAÀe» vre Kos scripsit, quamquam Kvmglag 
potius scribere debebat, ut vidit Casaubonus. Philo in Flacc. 541: vr&g 
£Éne váoovg v5v "Eiévqy, viv Kíevov (Scr. Ksíav), vv Ko9vov. Ne- 
que aliter Latini scriptores, velut Plautus Merc. 647 Lesbia, ap. Cic. 


Arat. v. 422. Chia restituendum in locum Chius, Varr. de re rust. II | 


praef. ex insula Coa et Chia (quemadmodum idem I 54 in Sybaritano, 
in. Olynthia scripsit), Virg., Georg. I 14 Cea, item Valer. Max. II 6, 8 


in insula Cea. — £g Plan., cod. P ézeugiovrqv, sed ézc in rasura. 
Epigr. 120. Anth. Pal VII 514: corr. Ziuuwovídov: C sig KAsó- 
Ónuorv vzó €oowr» &vowtÜtvre wol wAfevvov Ougiiov viov. —. V. 1. 


«Làoc cod., non cidós, Hartung "qs. — Kisóónuov , Reiske K4s6- 
Qopov, — V. 8. vÀesvvóv, cod. x4£svvov, Reiske xÀesuvóv. — V. 4. Fu, 
Hartung £4Agf'. — Antiquum epigramma, quod iniuria Kaibel non satis 
dilucidum esse censet, sed rectene an secus Simonidis nomine fera- 
tur, non ausim diiudicare. Si probabile est poetam Hieronis hospitio 
usum usque ad diem supremum Syracusis commoratum esse, neque ad 
Eionem urbem a Cimone expugnatam licet epigramma referre, neque 
ad primam expeditionem Atheniensium in illas EIE et ad cla- 
dem, qua afflicti sunt, ut dicit schol. Aeschin. de f. l. 31 zi $aí0o- 
vog h. e. Ol. 76, 1 vel rectius. mi Wwegíovog, hoc est Ol. T1, 4 cf. 
Krüger Hist. Strd. I 149. At prorsus ignoramus, quo tempore quove 
loco res gestae sint, quas epitaphium perstringit: fluvius 6£e:oog nus- 
quam praeterea comparet, nam certum est alium esse Téogov, quem 
Herodotus et Plinius memorant, magno satis intervallo a Strymone 
diremtum: nomen fortasse idem est, ut solent nomina topica iterari ac 
variari per eundem tractum. Kaibel, si recte memini, carmen subdi- 
ticium cenget. 





SIMONIDES. 41 
121. [177] 


Tàv a)roD vig fxaGrog dzoAAvuévov vivo: 
Nuxóüuxov 0E qíAot xal móAuw 50s mobi. 


122. [118.] 
Xaíost vig, G5ó0cQog ixsl 9évov: AMog éx' «5 vo 
yeionjocu Sevéro závreg ógevióueDa. 


—123.[179] — 
'"Evódós IlvOvaxva uxccíyvquróv ve xéxsvbüev 


Epigr. 121. Anth. Pal. VII 302: corr. Zipovíóoov: C eig Nix6- 
Óixov. — V. 1. «?ro) cod., «oro? Plan. — V. 2. zo9s/ Schneidewin 
raeeunte Brunckio, cf. epigr. in eos, qui ad Potidaeam occubuerunt 
dvÓgeg uiv mou Ós moÜs; xol O(guoc "Eosy96og) móAq cod. Pal. a 
m. pr. zoAAy à m. sec. xAcer Plan., I1ó4e& lacobs. Quamvis dubitan- 
ter zo9:s; recepi, nam offendit q/Aev desiderium, quod cum v. 1 non 
satis convenit, aptissimum foret Nixoóíxov à zóQ« záco w£wnós molis, 
cf. Tyrt. 12, 28; quare antea conieci Nixoó/xov (hoc etiam Salma- 
sius) à? g/Ao. x«l mzóAig T0 £ydo«. ut sit epigramma ad Paegnia re- 
ferendum; et ad eundem modum Hartung scripsit 50:9" 045, aliter 
. Heimsoeth Nixóóixov ... 5ysv OÀg. — Hoc epigramma aliquis abro- 
gaverit Simonidi, quia quod praecedit in Anth. VII 301 (Simon. ep. 95) 
ab hoc poeta alienum, at incertum hoc indicium, quandoquidem ep. 301 
postea videtur insertum esse, aec proximum Anth. VII 300 (Simon. 
ep. 123) quamvis adpungendum existimem certe Simonidis nomine an- 
tiquitus fuit propagatum. 

Epigr. 122. Anth. Pal. X 105: ab eadem m. Z:guo»íÓóov. ap. 
Plan. est &ógAov. — V. 1. 9&vov, Meineke QUvev, irritus opinor. — 
«v rà Meineke, legebatur «979, quae medela etiam alibi est adhibenda, 
velut ap. Homerum Od. $ 582 of rs ucAwT« wnóuero. vrtÀéO ovo. usO" 
eiue vr& x«l yívog «)rÓv, ubi omnino «? vóàv restituendum, — V. 2 
credat aliquis Horatio obversatum esse Art. Poet. 62 debemur morti 
nos nostraque, qui Simonidis carmina frequenter versaverat, sed de- 
eretum hoe pervagatum, tragici inprimis frequentant, velut Eurip. 
Alcest. 433 c6 ma&cw (uiv worÜovsiv OqtíAste. unde et parodia lusit 
Aristophanes Polyidi fr. 1 et interpolatione se insinuavit in Soph. 
Electram 1473, ut olim docui, et iteratur in titulis sepulcrorum recen- 
tibus, velut CIGr. III add. 3857m de Plutone ó yeolg uexdoov z&vrsg 
ógsiAóuteo. - 

Epigr. 123. Anth. Pal. VII 300: corr. Zipovíóov: C sig IIv$o- 
vexr& x«l tóv cÓsipov «9rov. Non dubitavi hoc epigramma obelo 
configere: neque enim credere par est, Simonidem, qui in melico car- 
mine fr. 57 plane ostenderit, quam fragilia sint monumenta et Cleo- 
bulum, cui secus visum, graviter reprehenderit (uoo? qocóg &àe fl'ovid), 
in epigrammate lapidem tumulo impositum non interiturum (uvr9ue« 
&Ovorov) edixisse, quae adversa fronte inter se pugnant; sane variant 
iudicia hominum, diesque multa docet, sed vel adolescens poeta non 
adeo rerum humanarum imperitus erat, ut quemadmodum rhetor in- 
eptus antitheta captans hae vaniloqua oratione sit usus. Qui post se- 
euti sunt, ab hoc inani verborum sonitu haud abhorrent, velut est in 
Attieo titulo CIGr. 1 747 síxóve vjvó' &víd«wsv ... uvnuocórqv $vs- 


412 POETAE MELICI. 


yci , égevijs Tg mzolv véAog &üxgov (Ósiv: 
uviue Ó' &zog9uu£vois, zevyo Meyáguorog £ünxsv 1160 
&9éverov $vqvots ze qeoutóusvog. 


— 124 A. [180.] 
"Av9goz', ov Kooícov AséGGstg váqov: &AA& y&g &vÓpóg 
qiovQvsco uuxgóc vUufog, iuol Ó'. (xavósg. 


124 B. [180.] 


Ovx imov viugeau A£ym xcvéfqv vóv Gquxvov 
Ioyuxzog E&avoue Osoospóvqgs 94A«uov. 


v00 coporog &Ücvero», item in novieio III 3857 m déveov róÓs cZu« 
z«v5o siügvos Quyorol, tOoevivqv vtuwv, adde Kaibel Epigr. 250 $z6 
6r4Àc xovzrtroL devco, aliquanto modestius est ibidem 325 qió/ov 
prQuns vOuBov ime(yAcicov, ita enim videtur instaurandum) et 830 
érQósv &yoiua ró0s, uvrurv d9dvovov cotov zc«rQóc. Neque vero de- 
bebat Kaibel in Pericleae aetatis monumento, quod signabat reliauias 
eorum, qui in Potidaeae obsidione occubuerunt, 21 scribere &'evaróu 
us (9)e(vovew £)mxav cnc zoÀitor), ubi priores prudentius d9verov 
xiíog commendaverunt, sed satius est supplendi periculo abstinere. — 


V. 1 cod. Pal. pr. x«cryxqrs, corr. suprà ve partim in ras. scripsit vqv, 
idem in m. yo. xecíyvgvóv vs xexsvÜt, wecvyvütqv vs Plan. — xéxsvos 
cod. Pal. in marg.,, vulgo «sxsvési — V. 3. Mey«guiorog Grotius, cod. 
uiy' &ouorog, Plan. uéy' &uovov. — V. 4. gogi£ousvog Pal. cod. supra, 
q«or£óusvov in textu. 


Epigr. 124 A et B. Anth. Pal. VII 507: € Eis yóoyurzov inwg- 
piov: corr. EZiucovíóov. Planudes, qui prius tantum distichon ex- 
hibet, Alexandro tribuit. Manifestum est duo epigrammata coaluisse, 
itaque separavi, nam lemmatis nulla est fides. Et prius quidem disti- 
chon adpunxi, novicii poetae esse arguit Croesi mentio, id quod vere 
Iupghahn monuit, nam compellatio &»9ocozs a Simonidis more non ab- 
horret, cf. fr. 60, quod fortasse ex epigrammate aliquo petitum. Possis 
Leonideae attribuere, cuius praecedit poemation, Alexandri Aetoli non 
esse arguit dialectus. Ep. 124A imperfectum, si Leonidae est, com- 
plures versus interceptos esse veri simile. Ep. 124B integrum esse ar- 
bitror: multi non solum antiquorum, sed etiam recentiorum, velut Calli- 
maàchus, haud raro disticho defunguntur. Cum lemma olim praemis- 
sum desideretur, Simonidei nominis auctoritas levis vel nulla est, 
praesertim cum epigramma, quod in Anth. VII 508 subsequitur, a m. s. 
Zuweoví(óov sit inscriptum, quod Diogenes Laertius Empedocli vindicat, 
sed neutrius esse certum est: nihilominus arbitror ep. 508 antiquitus 
Zipovíoov, non "EuztOoxAcovg*) inscriptum fuisse; quae deinceps legun- 
tur 509—106 ro? ov0v09 inscripíà maximam partem germana sunt Simo- 


*) Vel insignis lectionis varietas testatur aliunde, non ex Diogene 
esse depromptum ep. 508 in Pausaniam medicum, cuius auctor cum 
ignoraretur, alii Empedocli, alii Simonidi attribuerunt, quoniam non 
suppetebant nomina aliorum poetarum, qui illo saeculo in Sicilia vixerant. 





MESE ETUR RIVE EE CR RNRNNIUNNM TNNT NC v 





SIMONIDES, 413 


195. [209.] 


"Aoysios zdkvógg o6ra0io0góuog ivbdÓs xsivet 
víx«ug (xzófovov za«vgíÓ éimsvxAsioog, 
OAvuzíu Og, év ÓÀ IIv89Gwve voía, 
0Uo Ó' iv "Iotud, zsvvexa(0sx! év Neiuéa, 
v&àg 0' GAA«g víx«g ovx eUu«gég éoT. GguüwiGoL. 


nidis carmina. — Ep. 194 A. V. 1. 4ev66::g, cod. P Aevosui. — V. 2. 
vulgo post zsov5rso interpungitur. — Epigr. 194 B. V. 1. ézióo», cod. 


D 
P ixíóv. — xe«réfnv, in Pal. fuit xeréQn, postea » additum. — V. 2. 
S9éiepov, cod. P. $vAopuos. 


Epigr. 125. Anth. Pal. XIII 14: ab eadem m. Zuuovíóov, ézi ££a- 
uíroo mevrdperQ xol Óvo rQuuevoot tire 6Edgustoov. — V. 1. Pal. àd»- 
Óig 6roÓL«Óoóuoc, posterius fortasse non reiiciendum.  Dandes cum 
Ol. 77 vicerit stadio, si Simonidis hoc est epigramma, haud ita multo 
post diem supremum obiisse censendus est. Benndorf p. 15, ut solet 
fumum ex luce dàre, censet 4oyeiog 4c«g scribendum, ut opinor etiam 
ceteris locis, ubi hoc cursoris nomen legitur, penitus oblitteraturus, 
quoniam ei fidem excedere videtur, duos eisdem temporibus celeberri- 
mos cursores fuisse, utrumque Argivum. Atqui Ladam maiorem, 
cuius patria ignoratur, Argivum fuisse vana est Benndorfii suspicio, 
iisdem temporibus Ladam hunc et Dandem vixisse confidenter edixit; 
sed de Ladae maioris aetate nihil est proditum, nisi quod Myro eius 
simulacrum fecit; hinc colligas artificis aequalem fere fuisse, qui cum 
Ageladae discipulus, aequalis Phidiae fuerit, fere ab Ol. 80 usque ad 
Ol. 90 floruisse censendus est. De Lada, si recte memini, disseruit 
H. lacobi in commentatione gymn. Posnaniensis, quae non ad manus 
est, — V. 3 OàAvuzíe Schaefer, vulgo Oióuzi«. Cum de una tantum 
Olympica vietoria constet, conieci aliquando 'OAvuziévó:, ut haec 
dorica forma (Bekk. An. III 1303) non tantum "Oàjvuzíofs sed etiam 
'Oivuzíc significaverit, neque tamen quidquam mutandum, nam pot- 
erat Dandes, qui OL 77 stadio victor renuntiatus est, praeterea dolicho 
vel diaulo Olympiae vicisse. — V. 4. To9'40 scripsi, idem placuit Mei- 
nekio, offendit enim insolens tradita scriptura év e9:4o6 (cod. P év 
w69u0/), nam quod apud Platonem in Gorgia 472 legitur v IIv$oi, ibi 
scite Boeckh Oecon. II 764 iv IIv9ío correxit, non recte Cobet IIv&o 
scripsit, qui non debebat (Lect. Nov. 321) év "Io9'uo alia id genus ubi- 
que tollere conari; atqui Pindarus dixit Ol. VII 81: xAewg v' £v 
"Icüuo, Isthm. V 15: £v '"[o9uo, item iv Ilv9à». Ol lI 39. Nem. 
XI 23. — Neuée, cod. Pal. veuoéc, Schaefer coni. zevrexoa(óswe Neu£e, 
Schneidewin £x Neuéeg, Schmidt mévr! ixaívvr! iv N., ego m evrd xig 
iv Neuég (vel zsvréxi 0') ut versus sit iambelegus, quem ascivit 
poeta, quoniam Neuéwg nomen posteriori colo trimetri non convenit, 
solemnem autem ordinem ludorum deserere poeta religiosus noluit. 
Ad eundem modum in Attico epitaphio Kaibel 51 heroo subiicitur 
"ogsovocvqv &vÓol motsworivnv. — V. 5. égiQuroor, Simonides fort. 
cui 9756c: scripsit, quod etiam Nauck coniecit, numero commodiore; 
ef. fr. 228, quamquam mon utendum est hoc testimonio ad Simonidis 
nomen huic elogio praemissum tuendum, nam alium spectat locum; 
sed Simonideae artis haud expers est hic titulus. — Post h. v. inter- 





414 POETAE MELICI. 


126. [181.] 1161 
2Züue« v00s ZimívOwqou mev9o éméOqxs Qavóvwu. 
* o 0k 0k 00k 0k 0k X 0 


127. (189.] 
Kons ysve&tv Boóveyos D'ogroviog éveéÓs xsiuat, 
ov xcr& voUr £A00v, GAAA xcv &umogíav. 


128. [184.] 


&u& xrsívavvse Ouo(ov GvtwÜyowcv, 
ZsO Aévw, of 0  ozó y&v Oévveg Ovowco fov. 


— 129. [183] 


Obrog 0 roO Keío ZuucovíÓso iovi cao, 
0g xxl ve0v«Oec fvrt mceQíoys quu. 


ceptum esse pentametrum statuit Hecker II 91, comparans Crinagorae 
epigr. Anth. IX 239. 


Epigr. 126. Anth. Pal. VII 177: corr. Zipeovíóov. — Znmív)qo 
Iacobs, cod. P ezivéoi — émí8n5xs, P O5xs, sed corr. Émé supra in 
rasura addidit. "Versum deesse significavi, desideramus enim. patris 
nomen, quod etiam in antiquis epitaphiis, quae uno versu absolvuntur, 
comparet, velut Kaibel 5 /veíg iv9dós cquo m«r]o Züuov ixé9nxtv, 
vel 14 Aívía vó00s ciue Tiuoxigs imzí)5xs, ubi temere Kaibel dicit 
me assensum esse iis, qui haec in hexametrum redigunt: plane enim 
dixi duo cola esse logaoediea. Sed liberorum nomina passim reticen- 


tur, velut Kaibel 9 et Simon. ep. 123, 1; sed Kaibel 12 legendum 


(Ev9a0s cuc xccuyviro) Hevógo(vtoc. .. Ev00)ío xaríOnqusv. Ne- 
que vero existimandum, quoniam Zív$)w«o servile fere videtur nomen 
fuisse, patris nomen consulto esse omissum. Epigramma, si disticho 
continebatur, haud dubie antiquum; sed de Simonide sit fides penes 
auctorem. 


Epigr. 127. Cod. Pal. ap. Iacobs. Not. Crit. Anth. Pal. VII 254: 


corr. Ezi Boóroyov. Zuiucovíóov. et in fine ro)ro ÓwcGg «sito. 
Formas goóreyoc et focroyos testantur Et. M. 214, 43 et Hesychius, 
in Batrachom. 294 scribendum 0g ó« vórs Boetégoiciv Gooyovg s9- 
Qvge £msuwev. — V. 2. duzooíov Schneidewin, cod. juzooíqv. 


Epigr. 128. Anthol. Pal. VII 516: corr. ro? «9:09 (ZuuovíOov)' 
C sig vrwà vnó Agovróv dvoigsÜivro. Legitur etiam in lemmate 


VII 77 (vid. epigr. 129). — V. 2. Qíov cod. P, sed altero loco ffov. — 
Dicetur de hoc epitaphio ad ep. 129. 


Epigr. 129. Anth. Pal VII 77: A Eig Ziuovíónv Ziuwovíóov. 
ibidem haec in marg. corr. adscripsit: Zugovíómg sopov wvexgóv £v 
vioo wl Ooweg iméyoewtv: of uiv iub wr. (Epigr. 128) 0 rogelg 
vexoüg imwpovtlg vÓ Ziuovíóg ixdivos mAsiv: O1 và» Gvumisóvrov 
py] mtuo9évrov, cOrO0g usíveg coftrot, wol Émvyodqsi v00s TO fAeysiov 
TO r&QOo' ooTOg 0 r09 Kríovo rA. Legitur etiam ap. Sch. Aristid. 


1 


SIMONIDES. 415 


II 533 Dind. sive Frommel 200 (Aristid. Panath. II 215, quem locum 
schol interpretatur, nihil ad rem pertinet) et ap. Tzetz. Chil. I 632 
(qui cum dieit vj or5Ag maosvé£yoowe, simul prius epigramma respicit). 
— — V. 1. vo? om. sch. Ar, — Keíowo Anthol, ceteri Keíov (Kíov). — 
Zwueoví(óso, Anth. Xuwovíóov. — V. 9. vs9vqog, Anth. rsÜvmug, in 
marg. ts9weiog (sic Tzetz. et unus cod. sch. Ar). — £ówvri zaoéoze, 
fàvv' dzíóoxs Anth. quam lectionem commendat sermonis proprietas, 


E. atque hanc elisionem ne elegiaci quidem poetae plane fugiunt, cf. quae - 


ad Anacr. fr. 17 adnotavi. — Ep. 128 et 129 quae arctissima necessi- 
tudine coniuncta sunt, in Anthologia perperam diremta leguntur, quem- 
admodum etiam in aliis Cei poetae carminibus peccat, qui hanc syl- 
logen adornavit, Praeter lemma Anth., schol. Arist, Tzetz. etiam alii 
fide digni auctores hanc memoriam tradiderunt, Cicero de divin. I 25 
Simonidis somnium creberrime a Stoicis commemoratum esse testatur, 
et iterum II 65, Valer. Max. I 7 ext. 3 graeco usus auctore, qui etiam 
epitaphii mentionem fecit: memor beneficii elegantissimo carmine aeter- 
. mitati consecravit, melius illi et diuturnius in animis hominum scepulerum 
constituens, quam (n desertis et ignotis harenis struxerat, Libanius 
T. IV 1101 ed. Reiske, item epigrammatis mentionem faciens:*) qui 
quidem cum dicit prope Tarentum $Simonidem sepelivisse hominem 
mortuum, in quem forte inciderat, et postridie voluisse pergere in 
Siciliam, sed somnio monitum iter distulisse atque ita grave discrimen 
evitasse, testificatur hoc accidisse, cum poeta ad Hieronem Syracusas 
profecturus erat. Nihil in his inest, quod fide indignum esse videatur. 
At lunghahn homo ab omni superstitione alienus totum hoc commen- 
tieium esse censet, filem enim excedere, hominem bis ex media morte 
esse ereptum, et cum Quintilianus famam de 'Tyndaridarum auxilio 
in aedium Crannoniarum ruina narrans miratus esset, quod poeta ipse 
huius rei nusquam meminisset, profecto non taciturus de tanta sua 
gloria**) Iunghahn, ut suam causam obtineret, importunum poetae te- 
stimonium. amovendum esse intellexit, itaque utrumque epigramma 
censoria virgula notat, recentissima esse dictitans carmina, Ut ep. 128 
in suspicionem vocaret, commentus est, pugnare verba of uiv iub wcsi- 
vevreg cum Ciceronis verbis cwm ignotum quendam proiectum mortuum 
vidisset. (Valerius inhumatum corpus iacens, Libanius vwsexoóv &roqov 
Gg imsiüsv égoiuuévov), quae significent istum naufragio interemtum 
esse; quod vanum esse commentum religiosa interpretatio verborum 
evincit, quae de quolibet mortis genere commode dicuntur, neque hos 
auctores, qui noverant Simonideum carmen, credibile est. quidquam 
scripsisse quod huie carmini adyersetur. Nam ipsum carmen (germa- 
numne sit an subditicium, in medio relinquo) eius rei testimonio est, 
neque vero fama tralaticia carmini fingendo ansam dedit. Aptissimum 
sane argumentum Springe prs insignis poetae nobilissimi pietas 
erga mortuum ignotum, quod meritum continuo remunerantes dii 
iterum ex mortis discrimine eripuerunt Simonidem, sed si quis animum 
huc appulisset, continuo carmine eius rei memoriam esset, persecutus ***): 


*) Non pertinet hue quod levissimus auctor Phaedrus fab. IV 22 
solus testatur, Simonidem ex Asia domum redeuntem naufragium fecisse, 
quo respieit etiam IV 925 poetam ex aedium ruina salvum evasisse 
narrans. 

**) Quintilianus; qui famam de Simonidis somnio haud dubie novit, 
quamvis tacitus significat poetam huius rei meminisse, id quod lIung- 


E . hahnium non animadvertisse miror. 





"**) Non ausi sunt demonstrativi generis cultores hoc argumentum 
delibare, sed certatim anonymi Anth. P. VII 310. 356. 357. 358. 859. 


416 POETAE MELICI. 


130. [185.] 
'H Gs) xci pouuévag AsUx Ócvín vQU' ivi voufo 
loxco iv. vrgouéswv 9)occ, (CygoGGa xc: 
v&v Ó' &geràv oiÓev ué£ya IljAwov & v' &gíóqAog 1162 
"Occa, Kub«igdvóg v' oiovóuou cxozat. 





epigr. 128. 129, quamquam necessitudine coniuncta, seorsim condita 
esse apparet, itaque etiam seorsim sunt sub iudicium vocanda. Et 
ep. 128 quidem omnes habet veritatis numeros: poeta mortuum tan- 
quam fidelissimum arbitrum adhibuit, qui memor beneficii simul divi- 
nam vindictam expetit: non recte lacobs censet ab hospitibus inter- 
fectum esse, quoniam Zs)g Ééviog invocatur, cf. Hom. Od. L 270 Zsvog 


0" énmwwwiroo (xev TE Betvov TE Éeíviog, 0 oc Ésívoicw Gu ei0ocowiw : 


ózmósi, É 107 zo0c yao Zhóg siícw Omevrsg Ésivol v& mToyoí ve, adde 
Theaetetum Anth. P. VII 499. Facinoris auctorem ignorans poeta plu- 
ralem ex more adhibuit of xvtívevrtg, tum addit of Oévreg sive con- 
cinnitatis gratia, ut lacobsio visum, sive comites suos dicens, qui una 
corpus terrae mandaverant. Sed alterum ep. 129 non dubitavi obelo 
configere; suspectum reddit non tam pron. ovrog, quod breviter diei 
poterat pro oorog 0g ivO9dcOs wsivoi, quemadmodum in Attico titulo 
Kaibel 63 legitur, sed additus articulus 6, significans o?rog éxsivóg 
iotw 0 vOv Ziuovíónv coco, apparet igitur ab aliena manu additum 


esse hoe distichon. Libanius narrat poetam ipsum subseri sisse disticho 
p ps p 


(128) quo pilam in tumulo decoraverat (cregitvove cy ovni meguÉD qx 
xeL fveyíceg và vswod coiow croo vOv xsiusvor éxijovésv émvyodu- 
queri xeL rovro 7 ovQÀn Osíxvvcow)*), itaque Libanius utrumque epi- 
gramma vindicat poetae, tralaticiam famam secutus. Sed Simonidem 
.pilra in tumulo erexisse non est veri simile, iecit hoc epitaphium 
(ep. 128) inter comites perfunctus officio: postea cum fama de somnio 
Simonidis pervagata esset, in memoriam rei pilam erigentes non so- 
lum nobile epigramma 128 inscripserunt, sed praeterea addiderunt al- 
terum distichon 129. 

Epigr. 130. Pollux V 47: "EvOofov ài xal Avxd« viv OsrraAn»» 
Ziuwovíóns Émoínos, yodwog vovrl rovnz(yoeuue £n TO oo Tij 


xvvóg* 'H 6:9 «và. — V. 1. 5 ce$ Stephanus, vulgo 7s «9. — AsUx. 
ócrío 700 Stephanus (et sic Bekker ex libris, ut ,videtur), vulgo 4sv- 
xocrsdrQ. — V. 9. dyoocco libri quod quamvis. &uorvoor sit neque 


aliud plane simile exemplum noverim (nam JjeG6co facilem habet in- 
tellectum), intactum. reliqui, praesertim cum etiam verbi dyodooGeuv 
origo sit obscurior, cyo&or: Schneider. — V. 3. IIgAtov, IIt410v Schnei- 
dewin. — &io/ün1og Bekker, co/óeA0g vum — V. 4. olovógou cxoztat, 


360, ad quos Tulianus Aegyptius VII 580 et 581 accedit, scripserunt 
sig vw vr ÀgovoO dvoigsÜ ivre wel oz  cU0rOU Ountónevov, eui chriae 
Simon. ep. 128 ansam dedit; manifesta imitationis vestigia deprehen- 
dimus 310 gewyev n] ue Xt&(vMg wQUzTOV qóvov: ei ÓÉ us voufo Ócpsi- 
TOL, TOÍQG viti oL xe oivos, quod ceteris opinor exemplo fuit; item 356 
«oov Aaoróg óvoi0 TO&qov et 381 GÀÀa x«l ecvróg ioov dvtivóyotg 
o9oevoOsv yooírov. 

*) Idem Tzetzes significat (zegsvéyoews) Neque aliter videtur 
rettulisse auctor, quem Valerius latine interpretatur, eundem foren 
adhibuit Libanius. 





NT C TIN T EATT S N93 SON 


eU. MUI EN 








SIMONIDES. AT 


ANAOHMATIK A. 


131. [187.] 
'H u£y! "A9qvatowi qóog y£vs0 qvíx! IAguro- 
yeívav "Inzagyov «veive xol Aouó0tog. 


132. [188.] 


"E9vsa Boworv xci XcAxiüéov Ócudcavrsg 
zai0sg Oqvaícov £oyuaGuww éx moAfuov 

üsGuQ iv &yvvósvr. GiÓqoéco £ofecav UVfgw: 
vOv ixxovg Osxárqv Il«AAdÓL. v&oÓ  cvéOcv. 


ef. Anyte Anth. Plan. 291 goi£oxóue v00s Ilovl xci ovAwtow fco 
vouqoig Ógov vz0 coxozw&g Osv000rog olovóuov, ita enim corrigo, v. 
legitur olovóuog. ad eundem modum eadem ib. 231 xev' oióf«rov Ó«- 
6xi0» vÀjv. Neque enim ad antiqui alicuius exempli imitationem sunt 
revocanda, quamquam passim Anytae poematia ad Simonidis artem 
prope accedunt, velut et ipsa epigramma 1n canem scripsit (Pollux V 48). 


AvaO9muorixd. Epigr. 131. Hephaest. 26: Il&à» puérgov sig cs- 
At(av m&goro9rat ÀAíÉw, OQev im(Anmt:a iori và voww)va Ziuovíóov 
i» vràv "Emziyonuuárov: H x. Cf. Eust. 984, 8. — V. 1. qóog 
ESA, om. FIBHC. Deinde A yéveT qvx. 

Epigr. 132. Herod. V 77: Tw ài)roov cà» Osxérq» dvéünxav 
moinoduevo: réOQuxTOV qeÀxsov' t Ó diorsQije q5006 fovrmxs mQGrov 
icióvr. ig và mQomÜLoiww và iv vj &w*oomóAlc kit aids Óé of rds 
"E9vso xr. Simonidis esse docet Aristid. II 512, qui una cum aliis 
Simonidis epigrammatis postquam 142 adscripsit, affert: xcl 90 ys 
rovrov: "EQvsc ... maiósg AOmvaíov, oiuc, Aéysu v0. éniyoouua 
«wl z0ÀlÀà Erego* vr Z(, dAÀd raUrc "Artuxa wal QeguóvtQo. Integrum 
epigramma affert etiam Diodor. Excerpt. Vatic. T. III 40 s. p. n. et 
Anth. Pal VI 343, ubi inscribitur A &ó5Aov»: corr. 'Hooóórov. Cf. 
praeterea de hoc monumento Pausan. Il 28, 2. Himer. Or. II 12. — 


. V. 2. Foyuecw £x moÀéuov scripsi, atque ita ap. Her. ABCd et cod. 


P Anth., év zo4íue Diod., év zoAéuov vulgo ap. Herodotum, quod 
cum Ó«uécevreg iungunt perperam: hoe si dicere voluisset poeta, £oyo 
"Aomog (cf. ep. 140, 1). vel xocvst zoA£uov (ep. 142, 8) scripsisset, quem- 
admodum ep. 135, 3 vevpeyíe O«ueccvrsg legimus; neque vero opus 
est eius modi additamento. Rettuli ad Zefscev» vow, id quod Ari- 
stides suadet, quem £x zoi£uov legisse certum est, et v. 4, de quo 
infra dicam, plane flagitat: 2x xol ino est bello confecto, cf. Thucyd. 
I 120 ix uiv s(onvns moÀsusiv, ev Ob zaguoyóv ix moÀfuov to90g 
Evufrve, nam alia est ratio II 34 et 35 Qwzrovco: rovc £x ràw moàAé- 
pov. Poeta dicit: fregerunt superbiam cogentes captivos iv sécu 
foydfeot9e.. — V. 3. dyvvósvr. Heckeri emendationem recepi, quo du- 
cunt libri Herod. Cd dzvv8évti, AB et Pal. Anth. ezvvv$£vri, legebatur 
&yivósvrt male, nam carcer quidem temnebricosus dici poterat, non 
ferrea vincula. Nomen &4v0g testatur Et. M. 182, 1 adscripto versu 
Tc 0' OÀogvoouívgc àuq' &zvoi sifjero: civ, unde dyvvósig recte 
deducitur, ut M. Schmidtii coniectura dAywosvri facile careamus, — 
Fofscav, Anth. Zogscsv. — V. 4. vàv, Diod. óv. Cum Boeoti et Cbal- 


418 POETAE MELICI. 


cidenses suos tandem ex servitute redemissent, Athenienses huius pe- 
cuniae decumam Minervae polluxerunt, ut Herodotus auctor est, quor- 
sum spectat hic versus; sed si foyueceww £v zoÀíuov legitur, non est, 
quo rov referri possit: duriuseülum| enim àv ad Boeotos et Chalci- 
denses referre, nam tune dzó cóv dicendum fuit; hanc difficultatem 
sustuli scribendo £oyu«ow ix moiíuov ... fofscav Uo(jow. Athenienses 
potissimum iis, qui argentaria metalla exercebant, videntur captivorum 
operas (feyueve) elocavisse, unde grandem pecuniam rediisse consen- 
taneum est, quo accesserunt denique 4vvo«, binas enim minas pro singulis 
redimendis solutas esse tradit Herodotus, poeta ut par est rem sum- 
matim perstringit; 2oyudvov sive £oyov Ófxcvqv eo modo dictum, quo 
Aorgov Osxdty ap. Herodotum.*) —  cíe07, AB ut solent c&g0. — 
&ví9sv Schneidewin, legebatur f9s6c», nisi quod S ap. Her. &végecav 
cuius auctoritati nolim obtemperare, sed solenni more &vwo$sivo, Ós- 
xcT5v dici solet, et corruptelae origo in proclivi est; eandem medici- 
nam adhibui ep. 185, 4. — De quadrigis, quas Athenienses Minervae 
bello prospere gesto dedicaverunt, schol. Aristid. III 119 Dind. eadem 
* fere, quae Herodotus narrat, quibus addit cod. Paris. A (Frommel 351) 
oDvoc Ayoov iv énvyoupuovi énl và. ve0oízmo, ubi historiarum aliquem 
vel antiquitatum scriptorem .nominatum esse coniicias, velut ^4vóoo- 
tíov, quem has res gestas in Atthide attigisse consentaneum est; sed 
cum schol. Herodotum testatus sit, non desideramus alterius auctori- 
latem, ac praepositio iv potius epigrammatis scriptorem prodit, itaque 
conieci "4vexoéíov, ratus grammaticos haesitavisse, utrum Simonidis 
an Anaereontis sint hi versus: sed Anacreon si etiam tum vixit, quod 
admodum est incertum, Athenis iam dudum discesserat. Ipse interpres 
videtur haec addidisse, obvog &véyvov vel óg £yvoyusv, quae fre- 
quens est magistrorum cantilena in scholiis; quodsi ex Sopatri com- 
mentario repetitum est, quadrigae aheneae fere usque ad lustiniani 
regnum superstites fuerunt. — Herodotus quadrigas prope Propylaea, 
quae Pericles aedificavit, positas esse narrat, vincula captivorum vidit 
in Erechtheo suspensa: et vincula quidem poterant facile ex urbis ex- 
cidio servari; ut Herodotus refert, paries templi incendio obfuscatus**), 
nondum igitur haec Erechthei párs restituta fuit, cum Herodotus illa 
scripsit, sed quo pacto quadrigae tumultu Persico integrae potuerint 
servari, sane mireris: fortasse igitur composito demum bello Athenien- 
ses hoc monumentum dedicaverunt.***) — Haec insproecdosi scripsi: non 


*) Diodori epitome ix vzc ósxévqge vie àv Bowrov cgesisieg 
praedae factae (dqsie(eg) decumam memorat. Pausanias &z0 Boworóv 
Ósxdvm xol XeAxiüéov vàv iv Evo. 

**) Quod ap. Herod. legitur éx và» vswujéov xosucusvor, interpretes 
arcis muros intelligunt, mihi c&e:1z4cov videtur scribendum, ut. catenae. 
suspensae fuerint vel in pariete aedis vel in maceria, quae cingebat 
aedem. Locum, quem quadrigae obtinebant, planissime descripsit He- 
rodotus: ró Óà doioveozje yeuo0g £ovus mzoóvc $ci0vvi ég và mposbAowe. 
Arcis Athenarum  propylaea intrantibus haud dubie dextra semita, 
exeuntibus sinistra erat destinata, quemadmodum, qui sacrarum aedium 
limina superabant, religiose observabant maiorum morem, ut et in- 
trantes et exeuntes dextrorsum iter facerent: hinc Simon. ep. 162 Oséuev 
$9go» dicit intrantium, sinistram Z2&uvrov ósÉwv vocat, quoniam 
exeuntibus aede erat ad dextram. Erant igitur quadrigae ante Pro- 
pylaea positae, ut. intrantibus essent ad sinistram. 

***) Accidit subinde, ut donariis perficiendis et dedicandis temporum 
iniquitas vel operis ampli difficultas aliaeve causae moras afferrent, 
velut statuae, quas Athenienses ex Marathonia praeda Apollini Del- 








SIMONIDES, 419 


133. [189:] 1163 


Tóv vo«yózovv du I&ve, vóv Agxcóa, vróv xarà Mybov, 
róv uev! qvaíov ovocavo Mit. 


ita multo post Athenis in arce marmoris fragmentum repertum has 
litteras exhibens; 


ENAIONEPAM/ 
PPOSAE'^- 


quod Kirchhoff in- aet. menst. Acad. Berol. 1869 p. 409 seq. edidit et 
sagaciter animadvertit pertinere ad basin quadrigarum, in. qua singula 
disticha singulis versibus incisa erant: nam manifesto supersunt pen- 
tametrorum reliquiae (449)mgveíov  foyue(cw) et (Z)mmove ÓOsxc(rqv). 
Litterae sunt amplae et decorae, e quarum specie confecit Kirchhoff 
titulum seriptüm esse circa Ol. 82—84. Herodotus igitur non antiquum 
simulaerum oculis usurpavit, quod Medico tumultu, cum arx incen- 
deretur et diriperetur, interiit; sed Athenienses, ne memoria belli ad- 
versus Boeotos et Chalcidenses prospere gesti oblivione obrueretur, 
postea, cum Pericele auctore arx artis operibus magnifice ornaretur, 
hoc monumentum denuo instauraverunt^), addito, ut par erat, an- 
tiquo titulo, quem. Simonidem fecisse, ut Aristides auctor est (vid. 
supra p. 477), cur negemus nihil omnino causae est, quamquam Kirch- 
hoffio secus visum, qui epigramma hoc Simonidi abrogat: pro- 
pter litterarum speciem, quam tituli fragmentum prae se fert, con- 
tendit Periclis demum aetate hoc monumentum Minervae esse dedica- 
tum. Ita non solum eos, qui quondam Boeotos et Chaleidenses devicerunt, 
impietatis insimulat, qui satis habuerunt catenas captivorum suspen- 
disse, fraudantes Minervam merito honore,**) sed etiam posteros eorum 
vanissimos mortalium fuisse sibi persuasit, qui ut arcem ornarent artis 
operibus, ementiti sint, quadrigas has a maioribus decuma facta dedi- 
catas esse. Huic autem opinioni plane adversatur Herodotus, qui plane 
dieit Athenienses, postquam captivi manu missi erant, fecisse hoc mo- 
numentum, non praetermissurus silentio, si sexaginta fere annis post : 
neglecti officii. crimen a se avertere studuissent. 


Epigr. 133. Anthol. Planud. 232: ZigucvíOov, si revera antiquum 
est epigramma: nam recentiores poetae hoc argumentum. ornaverunt, 
velui Theaetetus (Anth. Pl. 233) et anonymus (ib. 259), neque antitheti 
studium, quod. hic deprehendimus, Simonidi videtur convenire, quam- 
quam non prorsus abhorreat ab hoc poesis lumine, Si poematium Si- 
monideum ést, fortasse ex ampliore carmine breviatum et immutatum, 
cf. quae soripsi supra ad.ep. 90. Panis hoc signum Constantinus vi- 





phieo voverant, aliquot annis post alterum demum Medieum bellum 
dedicatae sunt, siquidem. Phidias has statuas fecit: vid. Pausan. X 10, 1 
epigrammatis testimonium adhibens &zó ósxcrqgge vov MagaQovíov 
&pyov vtOTvoi vàg sixóvag, quas deid(eg imoínses, xci cAnOc? Aóyo 
Üsxdrn. xal ovroi (statuae) v/s ueynue siotv. 

» Fortasse Calamis has quadriagas fecit, quem Plinius H. N. 
XXXIV 71 in equorum effigie exprimenda sine aemulo fuisse scribit, 
ut coniecturam capere liceat, quadrigam Calamidis, cui Praxiteles 
postea aurigam suum imposuit, hoc ipsum artis opus in arce esse, 

**) More maiorum solebant Athenienses bello prospere gesto diis, 
Minervae potissimum, decumam pollucere, cf. Boeckh. Oecon. Ath. I 444. 


480 POETAE MELICI. 


134. [190.] 


Tovr &z( Óvousvéov MYÓcv va)vct Zli00090v 
e ? , , " , , 
OxÀ véQcv /4erob wvauero vevueyceg. 


* 135. [192.] 
Ilavrvooezóv &vógOv ysvstg L4o(ng &mÓ qogug 
zeiüsg Aümvaíov voÓé mov iv msA&yst 
vevuayéc ÓOcueGooavreg, émsl ovQorOg GAsvo Mnojóocv, 
exucvc v&UT Gvéüev mzag)évo "Agréuó.. 


detur transtulisse Byzantium, si fides est Sozomeno hist. eccles. II 5: 
xol of iv ,deÀgoís vozto0eg xol ó Ilà» ó Booiuevos , Ov Ilevcavías Ó 
AoxsÓotuóvLo x«l of EAAQvíósg mOÀsig &véÜtvro usrí vOv mo0c Mhyj- 
óovg zóAtuov: ubi prono errore Pausaniae vindicat quae Miltiadis opera 
fuit: neque aliter Nicephorus hist. eccl. VIII 33: xol ó ceuvoc ix Zsi- 
qv vQíztovg x«l ó Oiefónrog llàv, Ov Ilovcevtceg perü rÓv Mrjóvxóv 
avíOsro mólsuov: nam Wieseleri coniectura, qui utroque loco fIó9«v 
pro lIlév restituendum censet, parum verisimilis ; minus etiam Welcker 
audiendus, qui Myth. II 812 'apud Sozomenum el ó zocuBoopusvoc 
(voézovg) legendum suasit. . 


Epigr. 134. Plut de Herod. malign. c. 39: Zo0doov óÉ TivOg TOV 
Kogwáé'tov TQur Qoo yv iv feo Aqvo)g cvoOwuoct XELpLÉvOLG ki TOUTO 
' Emwéyoenzvav "Toavr «rA. Anthol. Pal. VI 215: A rov ovr00 (Xi- 
povíóov): item À &vé9yue vj Anvot zoo vevrGO». Simonidi eur 
abiudicemus nihil causae est: neque enim ce?ro v. 1 malae fraudis 
aut novieiae originis suspicionem movet. Sed Plutarchus hoc quoque 
epigramma non integrum videtur adscripsisse, deest distichon, quo 
poeta exposuit, quae Diodorus eiusque nautae in pugna Salaminia 


strenue gesserint. — V. 1. óvcousvéov, cod. Pal. óvceuévov. — V. 2. 
&víg9tv Blomfield, Boeckh, Dobree, vulgo &víüsvro, Hartung Ozá« 
Oícov requirit. — vevuogíag, Plut. vovuogíng. 


Epigr. 135. Plut. de Herodot. malign. c. 34: Eiva UGTEDELY &Étov 
TOUT yoiqorvt mto dvOgóg 7i mólsog ui&g, Og Evi nua TÓ véxnuo 
Tij "EAiaóog dqotosireu x«l TO TgÓzte.LOV xod) woe «xl v&g imwyoegue, 
ag £Oevro zuo v Aerépit A lloocnoó«, xóuzov dzoqeívsi xci ca- 
fovsíav; £ysv Ób o0vo rO istos: Ilovroóezóv» xu. ldem affert 
vit. Themistocl. c. 9, ubi v. 1 "46íge. et v. 3 voto tuor é1) legitur, priore 
loco "4eíag et voavuoarís quae revocavi. — V. 4. evédev scripsi, lege- 
batur Z$sc«», quae librariorum est correctio, cum vulgaris forma evé- 
Oscov tradita esset, quae versus numero adversatur. DU: poeta 
pilam et titulum inscriptum dieit, non ézwygegrzv sive yodpuora, 
quamquam c5zuerc apud Homerum antiqui interpretes in hunc modum 
interpretati sunt, adde Phaniam Anth. P. VI 295 £oyge ve As(«g cego- 
Qvo, sed in epigr. Romano ClIGr. III 6222 xem o ug yocwor cnunio 
Oínion qovijg EAAdÓog t9 si0Og OP xal AOcovíov notas tachygrapho- 
rum diei recte perspexit Bonada, quemadmodum est in epitaphio Agrip- 
pinensi CI Rhen. 323 iam doctus im compendia Tot literarum et momi- 
nwm Notare currenti stilo, Quot lingua currens diceret. — Simonidi 
h. ep. probabiliter vindicavit Schneidewin; re?$vr« neque hic neque 
ep. 134 offensioni est. 








SIMONIDES. 481 


136. [193.] 


Zhquóxgurog rgírog Tos u&yng, Ort zaQ X«Aeuiva 
"EAAqveg Majóoug GUufeAov év meAdya 

mévrs 0b viag fAsv Omtov, Exvqv Ó' oxó ysugóg 
óvc«ro f«ofgues zleogí0  &A.Gxouévnv. 


131. [194.] 1164 
AL0' ozio 'EAÀAkvov vs xal (9vudyav zoAuvav 


Epigr. 136. Plut. de Herod. malign. c. 86: TO zfquoxoírov weróg- 
Soue x«l 4v doucs(av, qv Pmwyoduuori Eiuovíóng d5ioos: 4mp- 
póxetrog xrÀ. Insolens sane epigrammatis species, fraudis tamen 
suspicio procul habenda; Plutarchus haud dubie exordium in artum 
redegit, poeta videtur scripsisse: ((v9mxsv vóÓs ....) zfmuóuwgivog .... 
(N&&$s0oc, 0c) voívog vo£s u&guc. — V. 3. yeigóg TVB, vulgo geigo. 
— V. 4. B«ofBaoixze TVB, Qeogaorerv vulgo. Reiske coni. &zoó (Schnei- 
dewin $z0) zsiQQv Q$o«ro (ofeoixov. 


Epigr. 137. Athen. XIII 573 C: Nógiuóv £ocw «yoiov iv Ko- 
(vào, og xal Xeuotiéov 0 'HoexAtoóTQe (orogs? év và moi Ilwócoov, 
Ora» 7| z0Àig tÜgyqvat mol ueycÀov vj AgooÓírg, cevuzaQeAcu ctveotot 
mzQÓg vüv [xstt(oav v&g íra(Qug dg mAs(GTMg xol vavraG mgoce vy eotot 
Tj 95e x«l dorsgov iml roig (sooig zxQsivou. Kol Ove O7) Éml ccv 'EA- 
A«Óem vüv cvgaTt(av Tysv o llígone, Óg xol Osóztojwmog (oroQsí xol Ti- 
uetog iv vj (gOóuy, «i Kogívüie éreigat mUbavro omo viis vàv "EAUj- 
vor GovQoíeg s(g t0v T3g AqgoÓívgg £A9000«u vsov: Ó.10 xal Ziguo- 
víónc &vagévzov vcóv KoguwwOíov nzívaxoa vj 950 vÓv £vv wol. 
vov Óórauévovra xal v&g fzaíoug (ó(g (corigendum videtur à7- 
uocíc, nam (Óí« est seorsim, cf. Thucyd. I 132. Herod. VII 228. Diod. 
XI 33) yoavdrtov ràg vÓórt mzojwjcauívoag v5v Ííxscsíuv» xal 
vertoov» (ixi roig (sgoig recte inseruit Kaibel) zm«govc«g ov»- 
£Onxse vóUs v0 éníygayuuoa: AUÓ' wA. Idem epigr. affert Sch. Pind. 
Ol. XIII 32: Osózoguzog PE Q6. x«l ràg yvvaixog «orOv (KogwOov) 
tbbacüe. vj AqgoÓ(v] PFoora iumsosiv roig dvOoáciv aócÀv 
uégqsoda. onzio vig EXAdOog roig Moi, sicri9ooooc sig vÓ 
fegov cj "Agpodírns ... &ivuu Ób wol vov dvoysyocuuívov $iAsysiov 
tiGióvtu sig vOv vaOv vig dguGTtoág gstoóg" ATÀ' xtA. ltem Plut, de 
Herodot. malign. 39: x«l uv 0r. uóvot và» EAAqv(óov «f Kooív)uo: 
yoveixtg 8UÉavto vQv xaAnv ixsívqv wol Ócwióviov €Uyrv, £oor« vois 
dvógdci v1; vo0c vo?c Baofégove u&zuc iugeAsiv viv Geóv, 
o)y Ozcg tovc ztQl róv "HoóOotov dyvoiocoi zi9w«vóv qv, dAÀ o0 rÓv 
Peyavov Kagóv: Óue(jorOs y&g vÓ modyuo, xol Zuuovíonge ixoíncsv én- 
yea, quÀwdàv tiwóvov dvacraO9t:i.cQv iv v veo vüg Aqooüítns ... 
t0 ÓO' émíygauue roUvró iotw: ATO! «A. adde lriarte Codd. Matr. 263, 
ubi 4oucrorélovg inscribitur, cnius lectiones cum schol. Pind. consen- 
tiunt. — Quamquam omnes iisdem auctoribus videntur usi esse magna 
tamen est dissensio, nam utrum Corinthiorum matronae an meretrices 
intelligendae sint, incertum: pariter ambiguum, quale fuerit donarium. 
Athenaeus ex Chamaeleontis Aristotelii libro zsol IIwó&gov descripsit, 
nisi quod '"'heopompi et Timaei addidit testimonia, fortasse ex scholiis 
Pindarieis depromens, quamquam Timaei nomen in excerptis non com- 
PoxrAE Lym. III. 31 


i | | 
482 | POETAE MELICI. 


éováDev sobduevou Kungiüu Ociuovía* 
ov y&Q robogóooucw éwácero OU 4qooüíre 
Mnjüows "EAA&vov àxgóxoAw zgoOóyuev. 


paret*) Chamaeleonte etiam Pindari interpretes usi sunt, addito Theo- 
pompi testimonio, sed quae de originibus templi Veneris narrant, ali- 
unde petierunt, ex Chamaeleonte depromta £6z: ób xoi vov éAeysiov 
dvor eyoopuévov xvÀ. **), ita enim scribendum, epitomator perperam sive 
scripsit, omnia ad Theopompum referens. Plutarchus denique Pindari- 


cis commentariis usus est, inde etiam Simonidis nomen ascivit, quod. 


nune ibi desideratur. lam apparet meretrices haec vota fecisse, com- 
modeque Chamaeleon Pindari scolion enarrans hoc exemplo usus est; 


neque fides habenda Theopompo, qui nescio quo errore*Corinthiorum : 


uxores substituit, quem sequitur Plutarchus, qui cum in scholiis hoe 
propagatum legisset, fortasse etiam Theopompi librum evolvit. Tabu- 
lam pictam (Corinthios Veneri dedicasse testificatur locuples auctor 
Chamaeleo, Plutarchus aheneas statuas, perperam interpretatus ep. v.9 
£eva dev, quandoquidem favavot vel (orcvot go4xuoov vwo vulgo de statuis 
honoris ergo positis dici solet, sed pariter Nossis. Anth. P. IX 605 
de mulieris imagine, quam picta tabula exhibuit, óg cyevóg forexev 
dixit. — Epigramma gravem labem contraxit, nam apparet post 
v. 2 unum alterumve distichon intercidisse: oportebat enim plane dici, 
meretriees voti compotes factas esse; videtur poeta non solum preces 
mulierum ad eum modum, quem Theopompus testificatur, enarravisse, 
sed etiam ut solet Corinthiorum fortitudinem laudibus extulisse. Ambi- 
gas epigramma utrum consulto an casu sit mutilatum: equidem inte- 
grum adscripsisse Chamaeleontem existimo. Nam v. 2 post Koi. 
quod infertur óeiuovíc (paullo commodius foret Oowuovíosc) valde offen- 
dit; nam sU soda. otov quid sibi velit, aegre expedias; Plutarchum, 


qui Óouuóvtov s)pyrv interpretatur, nihil moror, qui repperit epigramma 


ut nune legitur. Contra óOeiuoví i. e. divinitus, divino awxilo arcta 
necessitudine cum novissimo disticho coniunctum: nam v. 3 e 4 deos 
adfuisse Corinthiis Medico tumultu planissime testantur. Hiat igitur 
oratio iam v. 2, quem ita redintegraveris fovkOs:v sobdusvo. Komgit 


ócpuocíx, apte enim poeta publicum, non privatum esse monumentum 


asserit, cf. ep. 89. Librarius aberrans ad dewuowíe quod insequebatur 
grave '"hoc detrimentum attulit, quod resarcire nequimus, cum ex 
Chamaeleontis libro, qui exscripserunt, imprudenter propagaverint. 
Denique addo neque lunghahnium neque Kaibelium hoc poematium 
Simonidi abiudicare, quamquam hunc exspectaveram obelo adpuneturum 
esse, siquidem parum congruit cum specie Simonidei epigrammatis, 
quam ipse delineavit, ut ad eam normam carmina quae vulgo ferun- 
iar examinaret. — V. 1. "EjMavov, Ath. EAAvov. — i9vucyov, Ath. 
sogvuayov (P éQvucyov), Schol. dyyeudgov (Vrat. D éyysu.) Dobree 
iovpoyav. — V. 2. éevadev scripsi, Plut. foveOev, Ath. Fere?ev, Schol. 
Égrecov. — s)óbdusvoi' Plut., eÜxOpuEY OL Sehol, es*so9w: Ath. (B sows- 
cUs) — Ooeuoríe, Plut. etuóviat, Lobeck depocíg, Hecker waÓsuóvi, 
C. Fr. Hermann Oaíuovt &, quod omnino falsum, Sehmidt vi» oc«- 
Qev dier Kimi jaAotóusvon. — V.3. Burjooco Schol., iuijüsro Plut., 


*) Theopompum, neque vero 'Timaeum adhibere potuit Chamae- 
leo, sed neque illo videtur usus esse. 

**) Aristarchi saeculo tabula picta superstes fuerit, quam mox 
urbis Corinthi incendium absumpsit. 


abd Ef. 








SIMONIDES. 483 


: 138. [198.] 1165 
EAAkvov &gyayóg ime GrQarÓv cAsos Mhjücw 
Il«voavíag, Doífc uv&u  &vé9nxs vóÓc. 


— * 139. [195.] 
"EAAdÓog s0gvyógov cocT59sg vrÓvÓ dcv£ünxav, 
üovioGUrQgs 6rvysQüg QvOcusvor zmÓAueg. 


igosisro Ath., Zuxc«o M. Schmidt. — à7' Agooóír«, ap. Schol. Vrat. 
D ói« $soicw qo. unde Boeckh coni. ói« $sov. — V. 4. Mmjóo:g, 
Ath. Ilígcc:g. — 9o00pev, Schol. óóuevou. 

Epigr. 138. Thuc. I 132: Kol or. (ó IIovcavíug) ézxi vóv voínoÓc 
mors TOv iv ZeÀqoig, 0v dvíOscav of "EAAqvsg &z0 vOv Myóov dxoo- 
Gviov, z&(ocsv Énvyocwacta, eor0g (O(y vo iAeysiov 00s: EAAqvav 
dey7y9c (Bgh doyósc) wA. vó uiv oov fAsytiov ob AcxsÓeiwuóvioL iÉ- 
sxOÀowav &0OvG r0Tt (zÓ ToU vQínmoÓ00g roUrO xal Émíygowov Ovouccri 
rüg z0Àsig, OGCL ÉvyxoOsioocc,. trOv fiofaoov £cvqcav vó dvá)nue 
se etiam respicit idem III 57). JSémonidis esse epigramma ostendit 

ausan. III 8, 2: "Ort y&o u7j vi Kvvíoxe vó éníyonuue Énoíncsv Oozic 
07 x«l frw moóvsoov Ilavcoavíg v0 iz v0 rQímoÓ0. Ziuovíongs và cvers- 
Qéívcu ig 4elgo)?g, GAÀo Of ys mog& dvógog mowuQro? AoxsÓotuoviov 
Toig [e«oiisUsww ov0év £crw ig wvüuuv. Legitur etiam ap. Demosth. in 
Neaer. 97. Plutarch. de Herod. mal. c. 42. Aristodemus p. 355 Wesch. 
Anth. Pal. VI 197 (A Ziuovíóov: item A &vé9quc vràu AzóAAovi IIcv- 
6«v(ov, sed ov in ras., e tig IIovcavíavy) ubi dAscc et dvéíOmnxa est, 
Suid. v. IIevc«víec, Apostol. VII 9, d. Cf. etiam Nepot. vit. Paus. c. 1. 
Respicit Aristid. II 234. Ipsius monumenti Herodotus quoque mentio- 
nem fecit IX 81: ovugogroevrsg 0b và gorucerc x«l Óswcvqv iÉsióvrsg 
tà iv 4elgoic. 9sQ, dm T 0 voímovg O0 yovcsog dvevíüm O fmi vov 
TQuxognvov Oqiog TOU goÀxtov émtortOg dyyuovo vov (jouov. Et aureus 
quidem tripus a Phocensibus, cum Delphicum templum diripuissent, 
conflatus, aheneus autem draco a Constantino Byzantium translatus 
(huc respicit etiam Schol. Thucyd. £4eflov oí "Poueíov «cius, xoi 
psríünxav iml vov Í[mmoó0góuov rov Bvtoavv(ov) quamvis truncatus etiam 
nune superest, eí nuper demum sociorum nomina columnae striatae 
incisa in lucem restituta sunt: copiose disputavit de hoc monumento 
O. Frick in Iahnii Annal Suppl. III 487 seqq., sed non recte censet 
aureum tantum lebetem KY get fuisse draconum capitibus; fuit 
enim revera tripus aureus, id quod etiam Wieseler arbitratur (in Iahnii 
Annal. LXXXIX— XC p. 242 seq.): sane incertum, quo pacto draco 
cum íripode fuerit consociatus: Wieseler duas proposuit coniecturas, 
mihi quidem posterior maxime probabilis videtur. — Pausaniae, qui 
Simonidem. epigramma fecisse testatur, fidem derogat Kaibel, quoniam 
neque Thucydides neque Demosthenes poetae nomen addiderint; at 
historiarum scriptores et oratores, ubi monumentorum titulis utun- 
lur, constanter auctoris nomen silentio praetereunt.  Kaibel dicit, 
distichon omnino indignum esse Simonide, qui si hoc Pausaniae gra- 
lificatus esset, graves Atheniensibus poenas daturus fuisset. Idem 
vero, cum suspieatur ea, quae de poetae commercio cum Pausania 
feruntur, ficta esse omnia, quorum rumorum fons et causa sit hoc ipsum 
distichon, quamvis invitus largitur, Simonidis iam antiquitus hos ver- 
siculos attributos esse. — V. 1. 'EAAcwov c&oyeyóg et v. 2 uvüp' Amn- 
thol. reliqui '"EAiqvov &oymyóg et uvijg. — V. 2. có0e, om. V ap. Suid. 

Epigr. 139. Diod. Sie. XI 33: Of ài "EAlqveg £x» vÀw» Aegvgov 

81* 


$3514 T. LS 


— CAE 
RUE 


484 POETAE MELICI. 


140. [199.] 1166 
Tóvós zo9' EAAqveg vóxug «orsi ioyo "Agnos, 


exc £BeLóuevot WOTEGYEUQGOV Xovcoov voízoÓo «ci avéQmxav sig 
ZsiAqoUg imwyoeavrsg &Asytiov vó0s* EAAc00g xvÀ. Adde Arsen. 118. 
Simonidi tribuit Schneidewin, satis infirmo usus argumento, quod 
huie epigrammati quae subiecit Diodorus epitaphia Thermopylensia 
Simonidis sint (ep. 91. 92), abiudicat Goettling. (n. comm. acad. 
1861 lIenae), cui inprimis displicet "EAMdióog. &ógvyópov, quando- 
quidem Homericum 1l. IX 478 à* "EAAéóog &UQVJyOQOLO de urbe sit 
dictum; at ad eundem modum in epigr. ap. Athen. XII 536 B legi- 
tur: &oyov "EAAdóog ógvyógov, de quo dixi in appendice epigr. Simo- 
nidis: multo magis offendit, quod Graeci milites ccr70sc "EAAc og 


dicuntur, nam dispar ratio ep. 129 oorog 0 ro0 Kzíow) XiuovíOov icti 


c«ór5o, atque illud ipsum a Simonide alienum carmen*). Diodoro, 
qui solus hoc epigramma servavit, nihi prorsus de Pausaniae disticho 
memoriae prodidit (vid. epigr. 138), etiam Nipperdey et Frick (Iahnii 
Ann. Suppl. III 503) fidem abrogant, nec immerito; nam Diodorum ita 
demum possis conciliare cum aliorum testimoniis, si statuas in locum 
prioris carminis (138), quod exsculptum est, aliud offensionis et invi- 
diae immune substitutum esse. At Thucydides et ceteri, qui eandem 
rem enarrant, nullam alterius epigrammatis, mentionem faciunt, aperte 
adversatur huic coniecturae Nepos Paus. c. 1: ,,hos versus Lacedaemo- 
nii exsculpserunt, «eque aliud scripserunt quam nomina earum civi- 
tatum, quarum auxilio Persae erant victi^ Nihilo secius olim hanc 
coniecturam tuitus sum, ratus epigramma Pausaniae in tripode aureo, 
non in columna striata scriptum fuisse. At postquam Dethier et Mordt- 
mann denuo monumentum examinaverunt et in ipsa hac columna vesti- 
gia erasi epigrammatis deprehenderunt (vid. Acta Acad. Vindob. XIII 
p. 3 s$eq.),7*) plane abieci eam: opinionem, neque dubitavi epigramma, 
quod Simonidis non esse certum est, adpungere. Diodoro, si qua fides 
est Delphici monumenti titulum esse tradenti, coniicias multo post 
aureo tripode sublato hoc epigramma incisum esse in columnae sítria- 
tae crepidine, cum bello Phocensi tandem composito Delphicum tem- 
plum instauraretur. Quod Pausanias X 13, 9 hoc epigramma non com- 
memorat, nullius es& momenti, nam ille etiam columnae striatae titu- 
lum nulla mentione dignatus "ON (en MAE &vovyógov, FL svovyóoov. 
— V. 2. Ooviocovage, Ars. Qoviocovasg. 

Epigr. 140. Plut. de Herod. malign. c. 42: vré4og 0» (48mvaeior xol 


*) Ut molestum illud 6ov/ose removerem, olim conieci cov7ot« vel 
cGrtQ, col róvó' d»fünxov, ut óvocusvor referatur ad socios, quorum 
nomina exhibet columna striata. 

**) Eo ipso loco, ubi vestigia erasi carminis deprehenduntur, haec 


extant: 

APOAONIOEO 

ANAOEMATl'O^ . 
tum sequuntur nomina Graecarum gentium, unde Goettling huic indiei 
versum hexametrum tituli loco praemissum fuisse intellexit, quem in 
hune modum instauravit: 4z044ovt 90 (ezécove* ) avdonu &zo Mijóov. 
Haee sociorum nomina etiam Olympiae in signo Tovis im dextra basis 
parte incisa erant, vid. Pausan. V 923. Tertium catalogum memorat 
Aristodemus e. 9, nomina in disco orbiculatim seripta esse testatus, 
ne quae gens principem locum obtineret; sed huius memoriae fides 
$i& apud auctorem. . 











SIMONIDES. 485 


 &UrÓAuo wveyüg Auuert meitóuevor, 
Il£ocag é&eAdGavreg, éAevOcoa 'EAAdÓL xowóv 
(ügUgavro zióg feouóov 'EAsvOso(ov. 


141. [196.] 
Quui PtAowv, Iégove, IIoAvtgAov, GoacfovAov, 


Aexsüetnório:)) rÀ ouo r0 im(yo«uue rovro yodqovreg ivsydgobov: 
Tóvós xA. (v. 2 in codd. Par. deest) Idem legitur in vit. Aristid. 
€. 19, ubi omissus est v. 2, et in Anth. Pal. VI 50; A Eig veóv cvars- 
Oévt« vÀ zh: corr. in rasura Ziuovíóov. Cf. Pausan. IX 2, 5. Dis- 
seruit de hoc epigrammate etiam Frick p. 533, qui quod dicit legi ap. 
scholiastam Herodoti IX 85, quid sibi velit non assequor. Cum lemma 
tantum Anth. Simonidis nomen exhibeat, ceteri taceant, Kaibel frau- 
dem manifestam esse putat, plurimum tribuens Pausaniae silentio, 
qui si epigramma in ara additum fuisset praesertim Simonideum, 
haud dubie mentione dignatus esset. Atqui Plutarchus Chaeronen- 
sis testatur Graecos post pugnam Plataeensem aram lovi dedica- 
visse et illos versus inscribendos curavisse: constat igitur iam 
saeculo ante Pausaniam versus incisos fuisse. Neque novicium est 
carmen, hune antiquitatis nitorem et elegantiam non poterat Grae- 
eulorum vanitas assequi. Simonidem autem, qui tumulos mortuorum 
prope Plataeas versibus suis ornavit, consentaneum est, etiam hoc 
epigramma condidisse: neque enim credere par est. tam insigne mo- 
numentum sine titulo neglectum iacuisse. — V. 1. "EiAqgvseg, Anth. 


"EAÀlaveg. — wíxng wxodtti, ap. Plut. vit. Arist. víxeg xo&vs: (i £xo«- 


vet). et ib. pro £oyo "4ogog Fa zóto &oysog, L zó9c &oyoc. contra 
Anth. óc 4s00c, £oyo "Aonoc.  Kaibel Níxyg desiderat, quoniam "4orog 
subsequatur, nescius id iam  Sintenisium occupavisse; alii futilibus 
coniecturis haec tentaverunt, Schneidewin ví/xge xo«vsi £oyco 40mos, 
Hartung víxwg xoersosoyfog sivex', Schmidt Zovog vel ófow "Agmog. — 
V. 2. varie Auot, Anth. vy&g (cod. P wvzrzc) Aageri. — V. 3. dAev- 
me d: . x0tvOy», Anth. Z4ss9s90v .. . xócpov, et 24e09s90v etiam Plut. 
vit. Arist. 


» 

Epigr. 141. Schol. Pind. Pyth. I 155: da«ol óà róv D'élove rovg 
dósigo)g qiAogoovosusvov dvoOs:ivau. và 9:0 xovcobvg roínoÓOng, imi- 
yocwavra r&)rx* Dui xrÀ. ubi medio disticho omisso leguntur v. 1. 
2. 5. 6. Simonidis epigramma esse ostendit Anthol. Pal. VI 214: A 
"Avé9mnue ro? «0r0)' corr. ipo víOov. ubi vicissim v. 5 et 6 omissi. 
sunt. Denique Suidas Anthologia usus v. Zf«gsríov sine poetae nomine 
et sine v premi haee exhibet: róv roízoó (Med. roízoó« à") &v- 
Ousvo, (E dvOZusÜo) i£ fxaróv AwgOv xol msvrQwovra cvoÀavrov 
dagsríov ygvcov rg Orxdrag Üsxcrav (vulgo v&c dexdrac, VC vag Ós- 
x&r«g Órsxcrag, À Óswdrag Óexor ). Disseruit de his versibus Hultsch: 
de Damareteo argenteo Syracusanorum nummo Dresdae 1862 docte et 
subtiliter, verum quae proposuit, improbanda sunt fere omnia, velut 
peculiare auri talentum apud Siculos fuisse ratus, quod nullum omnino 
fuit, et Diodori narrationem (XI 26) cum hoc epigrammate frustra con- 
eiliare studens tandem eo devenit, ut suis rationibus ingens tripodis 

ondus ad auri libram redigeret, neque vidit, derisui futuros fuisse 
inomenis filios, si tam exilis munusculi pondus praesertim hac magni- 
fiea oratione indicavissent: atque illi aemulantes Graecis, qui post maxi- 


486 ; POETAE MELICI. 


zció0«g Zewouévevg, vov voízoÓ cvOtusvot, 1167 
8E £xovOv AuvgQv xol mzevrüxovva veAcvcOV 
Za«uagévov qguGob, vg Ótxérag Osxávav, 
«5 Béofiage vonjoavrag £Ovg' zoAÀQv Ót zaQeGysiv . 
; ciuuayov "EAAQow xsto' ég éAevesgímv. 


mam victoriam munus ut videtur multo minus Apollini dedicaverunt 
eb Pausaniam tituli honore orbaverunt, non solum sua nomina con- 
fidenter inscripserunt, sed etiam tripodem ex auro totum maximi pon- 
deris deo obtulerunt; nam hic tripus inter pretiosissima Delphici templi 
monumenta vel primarium obtinebat locum. Sed de hae quaestione 
quam ea qua decet cura persequi non permittunt huius adnotationis 
angustiae, accuratius egi in conventu philologorum Halensi, vid. Act. 
eony. p. 25 seq. neque quidquam repperi, quod retractandum videatur: 
nam quae Hultsch non praesens, sed anno post (Act. p.37 seq.) contra 
disseruit, nihil moror. Quod Simonidi denique abrogavit epigramma, 
satis superque arguit, quam infirmae fuerint rationes, quas antea 
his ipsis versibus tanquam. germanis usus excogitaverat. — V. 1. 
Schneidewin ge«pc et IIoiofoÀov probabiliter. — V. 2. Zzfswoguéveve, 
cod. Pal. órouévevg. — cov voímoó  dvOfusvoar Anth. (Suid.), rovg 
voízmoÓeg Séfusvo,. Schol male, unum tantum tripodem fuisse testatur 
etiam Diod. Sie. XI 26. Sed versus de interpolatione suspectus, poeta 
videtur ut solet cóvós zoc' &v9£usvou scripsisse, — V. 3. £& Boeckh 
(Metrol. Quaest. 295 et 304, ubi hoc distichon vindieat a Schneidewini 
suspicione, v. 3 et 4 subditicii videntur), legebatur Z£, quod tuetur 
Hultsch p. 16. — Airoóv, corrigunt Awo&v. — Zf«pegérov scripsi, nam 
Zoeueottíov quod Bentley commendavit, vix ferendum: debebat Zega- 
osreíov dici, aut si correpta paenultima poetae licuit proferre, certe non 
decebat continuo litteram vocalem correptam penitus elicere, sed cum 
vulgaris forma versui non satis commoda esset, ausus est yovcó» za«- 
uéosrov scribere, quod non magis est improbandum quam Virgiliana 
Romula tellus e& Lavina littora, aut quod Horatius de arte poet. 288: 
Et qui practextas et qui docuere togatas novo modo dixit: atque in sch. 
Pind. Ol. II 1 zfquegérqv, dq^ T; xci zhqueoécstov moocovoudot »ó- 
uice cod. Vrat. A teste Schneidero exhibet ózucgsrov oroucoQat. 
Itaque eum olim etiam zi«ueoéreg in mentem venisset, id ipsum resti- 
tui, legebatur zf«geríov (P ó&gsríov, ubi s. m. aecentum supra . ad- 
iecit) neque aliter Suidas. Meineke 4«osvíov legendum proposuit, quod 
Lycophroni et poetis, qui figurata carmina scripserunt condonandum, 
non Simonidi, quem non decebat tenebricoso vocabulo reginae nomen 
occultare: nam si Sophocles veniam impetrat, cum Macedonum regem, 
qui a suis popularibus 4oz£i«og nuneupabatur, Atticorum more 4oz£- 
Àecov vocat, facile apparet nulli poetae licuisse reginam Zf«ueoécev 
inaudito prorsus nomine Aepoéívev appellare. — -c&g, Suidae codd, ut 
videtur zgg. — V. 5. Schneidewin vux&covrec et zoAAev, sicut v. 6 
"EAA«cw et dAsv$Qsoícv. Offendor vanitate verborum, quae in publico 
monumento, quod celeberrimo loco Graeciae fuit situm, vix videtur 
ferenda: nam certum est Sicilienses tyrannos nulla auxilia misisse Grae- 
cis adversus Persas pugnantibus; nam zo44Q xsig nihil aliud quam 
magnas copias significat, cf. Herod. VII 157 c45s ui» y&o ywouévn 
zücc 7 EAÀAcg, ptio usycAm cvvaysvo. Herodotus refert Gelonem, eum 
Graecorum legati venissent auxilium petentes, respondisse, velle se 
maximas copias subsidio mittere, si summa imperii sibi traderetur: 








SIMONIDES, /— 481 


— 142. 
'E& o5 v' Ebgomv "4o(ag Óiyc móvrog Évewuuev 


uod cum legati recusarent, infecta re domum rediisse. Sed ipse, 

erodotus VII 165 addit Siceliotas testari, óc Ope xol u£AAov &oysotot 
$zó AcxsÓciuuovíov 0 D'ílov ion)nosv dv roic! "EAAge:, nisi instans 
cum finitimis belli grave discrimen prohibuisset: neque vanum hoc 
esse commentum: documento est pugna ad Himeram, qua Gelo magnas 
copias Carthaginiensium fudit ac fugavit eodem die, quo ad Salaminem 
proelium navale commissum, ut Herodotus auctor est, consentiente Ari- 
stotele Poet. c. 23, secundum Diodorum XL 26 eo die, quo Leonidas 
ad Thermopylas cecidit: addit autem Diodorus, cum Gelo in eo esset, ut 
subsidio veniret Graecis (zeosoxsvofrro zoAA] Óvvdusi mAtÜwv imi vnv 
'ElÀdóe xol ovupoysiv roig EAAnot x«v& tv Ilegcóv), nuntium de 
vietoria Salaminia allatum esse, itaque expeditionis consilium abiecisse. 
Gelon igitur, quamvis rerum Medico bello gestarum non fuerit parti- 
ceps, alacrem certe animum ad defendendam communem patriam ex- 
prompsit, ac devictis Carthaginiensibus Graecorum libertatem non 
minus stabiliverat, quam qui adversus Persas pugnaverunt. Hinc Pin- 
darus Pyth.I76 seq. proelium ad Himeram aequiperandum censet Sala- 
minio tropaeo et victoriae Plataeensi, itaque Ephorus (schol. Pind. 
Pyth. 146) Gelonem dicit Carthaginiensibus óu«ueznocusvov u7 uóvov 
r0»g Ziuushiorag iAevütodcoi dAiÀc xol vqv "EAAdÓc cvuzccoav. Eandem 
laudem Geloni et fratribus Simonides vindicat, nec poetae singularem 
modestiam desiderabis, si ez0vÀ5 Ób meoccyeiv ovuuoyov "EAMQow 
q*io' ig dAevOsoínv restitueris. 

Epigr. 142. Affert. Aristid. II 209: cvs roig ztQorígows Foyoig x- 
memAmyuévov vÀv moiuróv roig 0r £myscuv o( Qéofeoot mocy9tiow, 
Onog Tig Üpvmosv vÜrOv tg vwU0rG UGTtQoV, oU mzdvro, GAÀG pug vwwOG 
quíoug foya, à& oO v' wrÀ. et secundum distichon ib. 210 repetitur. 
Simonidis esse idem significat 513, ubi rursus integrum epigramma 
una eum aliis Simonidis carminibus affertur. Adde schol. Aristid. III 
209 (Frommel 70 et 366): síg r&g «v9musoóv va$vag víxeg Xwuwcovíóne 
Vuvnuos, Aéyov iE oo v' wvÀ. Anth. Pal. VII 296 corr. cwuwovíóov vov 
x5jov' O sig rooe uetà w(uowog croersvonu£vovg iv wómoo cOnvelove, 
Ote tàg Q ve)g vÓv qowwíxov £A«ov. Diod. Sie. XI 62, qui dicit: ó 
0 O5Juog rv 'AOnva(ov Otxdcmv iisióusvog i» vÓ» iag$gov dviQnac 
TO $sÀ, xol cqv fmvwyoegv imi v0 wortacxevacOiv ívdOnue Pmiyoows 
vivàs: $É o9 y' wv. Denique Apostol. VÍl 57a, et sine p. nom. Arsen. 
329. — Carmen hoc, quod lIunghahn novicium poetam ludendi causa 
panxisse perhibet, antiquum et nobile fuisse arguunt duo epigrammata, 
quorum exordium ad huius. poematii similitudinem compositum est, 
Atticum satis pingui illud quidem Minerva edolatum et incisum Ol. 
101, 1 (CIGr. I 85): "E o9 Kéxoozo Aa0g "AQnvoíov óvoudts, wol yogav 
Ileàl&g vüvÓó' fuos O«uuo A95vàv, ov0slg Xociíov xol Ivgo& usi- 
fova ...*) qvin» Kexoomidàv foyo i£Oocc dyo?9c, alterum illo ut 
videtur aetate fere suppar Xanthi in Lycia repertum (CIGr. III 4269): 
CE)& oo v' Esodmnv (A)otac Oye móv(r)og Pvs(uusv o)tOs(g zo Avx(av 
erjAmv vo()kvÓ' dvíünx(s)v GOo0sxe Osoig (yogüc iv waQeQO tiuívtt 
(vwx)Éov wei moÀfuov pwruc vóÀ  &Odvorov wrÀ.**) — V. 1. i& oov 


*) Seripsi IIvoo, Boeckh II$eo« dedit. Novissimum vocabulüm, 
cuius aliquot elementa restant, non expedio. 

** Memorabile est in utroque monumento OTZEZ exaratum esse, 
qui consensus cum non fortuitus videretur, conieci in archetypo fuisse 


488 POETAE MELICI. 


x«i zmoóAuxg (vqvOv f$oUQog Agnus éqéms, 1168 
ovÓév,. zo x&AÀiov éimwuyQ)ovíov yívsev &vÓgóv 
&gyov £v tmsígo xol x«r& zóvrov óuoU. 
5 oi0e y&g iv yay Mnujóov zoAAove OÀfGavtsg 
Qowíxov é£xavóv voUg £Aov iv msAdy& i 
«vOoOv zAq9ovcGag" uéya Ó' £Gvrtvev |Aolg ox «vrOv 
zAwysto  cugoré£geig qsool xg«tsu mzOAEUOv. 


Aristid. et schol. (epigr. Xanth.), £& o5 y^ Anth. Diod. Ars. — Eogoimnr 
"Ací«g, Anth. Evoozav Acíns. — £vswsv, Aristid. et schol £xgivew. 
— V. 9. zóÀwc, Diod. zóàiseg (codd. moiéeg), Anth. móisuov Ai«óv, 
inde Dorville zoA£uovg &wovóv commendavit, mihi zóAwwg 4« v poeta 
videtur scripsisse, nam 4$wxvóv displicet, quoniam ézwyS'ovíov &vàoov 
continuo subsequitur. — égé£zsi, Diod. éméysi — V. 3. ovóévi, Diod. 
ovOí», Anth. ov0«guc. — xcAAtov, Anth. cod. P xoAAíov, Diod. vowovvov 
male, fortasse Atticum illud epigramma vel aliud simile librariis vete- 
ribus obversabatur. — V. 4. £oyov, cod. P. Anth. a m. pr. &o6£gyov. — 
0p0?, Anth. Diod. €p«. — V. 5. oiüe, Anth. cod. P oíós, schol. Arist. 
cod. A et Paris. B siós. — yo Arist. et schol., Kvzoo Diod. Anth. 
Arsen.; y«/4, quod iam Krüger recto usus iudicio tuetur, non solum 
commendatur verbis proximis v zsA«ysi sed etiam multo magis stabi- 
lititur versu praegresso £oyov év m msíoc wol xoro zóvtov ópov, quae 
lectioni év Kvzoo plane adversantur; nam proelium pedestre si in in- 
sula commissum fuit, nullo pacto év 7jzsíoco dici potuit: itaque mani- 
festum est, epigramma ad victoriam Eurymedontiam, non ad pugnas 
Cyprias spectare. Altera lectio iv Kvozoo nihil est nisi interpretamen- 
tum hominis, qui vel utramque victoriam temere confudit, vel deceptus 
est Diodori narratione (Xl 60), qui proelium navale zoi viv Kwzoov 
commissum esse narrat; etenim 7j zeol v;v Komgov vovuoyte poterat 
etiam 7) év x$zoo v. dici, quemadmodum 7) ZvAeuiv. vel 5 iv Mvxdg 
p«y5n, neque vero pedestris pugna ad Eurymedontem in Pamphylia 
commissa, quae hoe versu memoratur. Neque adversabor, si quis iam 
Diodorum in suo exemplo interpolationem istam repperisse existimet, 
quam denuo tuitus est lunghahn plane incredibilia commentus, 
verbis oi0s .. . zAm9ovccog navale proelium, uéyo à' . . . zoA&guov 
pedestre describi, iv Kvozoo v msAdys: interpretatus opinor £v 
Kvmoío msÀcysu, sed epgoréooug x£ooi cum intelligeret. repugnare 
suae explieationi, prava coniectura o9" £r£geig tentavit. — OA£cawrsg, 
schol. Arist. cod. A óiécevrec, ap. Diod. AHL éA«cevresg. Difficultatem, 
qua oratio laborat, infra expedire conatus sum, sed oportebat poetam, 
quem rerum gestarum ordinem cognitum habuisse consentaneum. est, 
verborum ambiguitatem procul habere; haud scio. an mendum deli- 
tescat: planam reddideris narrationem scribendo zo44o?e Máóov £ó4- 
peccov Qowwixov 9' £xcvóv vote £Aov, quemadmodum est ep. 135 
movroÓ«zy» cvÓgàv ysvtüg... vQOÉ mov £v meAcyeu vovpuo(o Onuo- 
cavrsg. Cum Simonides aliis locis ZAce«, vel oAéces de Graecis vieto- 
ribus dixerit, non mirum ad eundem modum hunc locum interpolatum 
esse, — V. 6. £Aov, ap. Arist. priore l. EN síAov. — V. 1. £ozevev, ap. 
Arist. pr. l. E £ovowsv, L f£ovsusv, ap. Schol A et Par. B £o4svev, 


ov0síg mo xcAAOov ÉnvySovíov vílse dvogv £gyov, ut uterque versi- 
fieator antiquam scripturam monumenti in Cimonis honorem excitati 
servaverit: nam huius tituli admodum dubiam esse paradosin apparet. 





—Cw. TS 


—-—* 








XD 


SIMONIDFS. 489 


in Anthol huius hemistichii nihil superest nisi in rasura a m. 8$. 
Éerev .. .., ap. Diod. H óeoysvéuc:ig $m «vvQ, F O' £doysvedg . . . 
oz' «9:0, K 0' loysve&g 9m. a)rQ, et vm coro etiam AL. — V. 8. 
mimysic', in Anth. cod. P et sch. Ar. Par. B. zAqyeíg. — &guqorégeis 
1teol, ap. Arist. priore loco vulgo cugorége ze«gl, quod correctum ex 


L 
ENL, in Anth. cod. P. $ugorsoeg 45001. Auqorégoig gsool est copiis 
pedestribus et maritimis, non quod vulgo dici solet &uqov roiv ysgoiv 
l e. omni virium contentione, ac fortasse restituendum «puqoréoc yet, 
qurostnoqum Aristid. I 226 de Xerxe Atticam invadente scripsit 6 
b dugoréoe vj z&tol z«grzv. Quod sequitur xodre& zoAéuov satis 
tuetur ep. 140 ví«ys «odes. DUE "Aemos. Perperam Blomfield tentavit 
&pporígog ysocoxoersi moléuo, nec melius Hecker mAqyceig éuqorégousg, 
qsQotuoeteu zoÀÉjuQ. 
Sed quaeritur hoc epigramma num recte sit Simonidi adscriptum. 
Si quis ad Cyprias pugnas retulerit, tum a Simonide plane alienum; nam 
illae res gestae sunt Ol. 82, 3. Sed priores Cimonis victorias hoc epi- 
rammate illustratas esse iam ad v. 5 adnotavi, quamquam homines 
oeti etiamnunc ambigunt, utrum Cimonis victoria ad Eurymedontem an 
posteriores pugnae ad Cyprum hoe poematio celebrentur. Aristides qui- 
dem victoriam Eurymedontiam planissime testatur priore loco II 209: 
iml ài E9ovufOovt zorcuQ vovuoy(ag wol mstoucyívg wrnusic Jorn- 
csv duqórsQo TjÉQu iG vikGv, dre TOig mwQovfQoig Poyoig xrÀ. (quae 
supra adseripsi), neque aliter scholiasta Aristidis, qui non ad hunc 
locum, sed ad Panathenaicum adscripsit, et Simonidis nomen addit, 
quod apud ipsum Aristidem non legitur; item Diodorus, quamquam non 
satis recte res illic gestas enarravit, fortasse in errorem inductus prava 
lectione v. 5 v Kvzoo. Cypriam pugnam Anthologia tueri videtur, sed 
lemmatis nulla plane est auctoritas; nam omnia quae ibi leguntur, ex 
ipso epigrammate petita sunt.  Testium igitur locupletum auctoritas 
Eurymedontiam victoriam tuetur, atque sequitur hoc Krüger Hist. Stud. 
l64seq. Contra ad Cyprias pugnas referunt Engel Kypros I 282, nullis 
omnino argumentis usus, et A. Schaefer Philol. XXIII 183, qui quam- 
quam et ipse v. 5 lectionem £v ya/g probat, tamen assensus est Engelio: 
sed argumenta quae profert, vacillant omnia. Eiusmodi praeconium, 
quale hoc epigramma exhibet, optime convenit victoriae Cimoniae, quae 
non tantum gravissime afflixit Persarum res (hinc aptissime v. 7 u£yc à' 
Éevevev "Aclg x4., id quod multo minus de altera victoria praedicari po- 
ierat), sed etiam eo memorabilis erat, quod eodem die bis victi sunt 
Persae, id quod de hac victoria testantur omnes, de altera nemo prorsus 
memoriae prodidit. Quod si quis posteriorem victoriam hunc in modum 
laudibus extulisset, gravem iniuriam erat facturus Cimoni, nallo quidem 
successu; neque enim Eurymedontiae victoriae memoria obscurata est 
Cypriarum pugnarum laude, sed potius illas depressit; cf. Lycurgi or. in 
Leocr. 72: ém' EoovufOovr. Ób xol mztfouegobvvrtg wol vovuceyobvrtg 
ivíxnoav, £xaróv Ób voujosig vOv (g(coov ciyucAorove /Lofov, Gza- 
cav Ók civ Aoíuv wcxdg zoi00vttg mtQuémAtvoav, xal vÓ wtqAotov 
tis ví(xqs, ov rO0 £v ZoÀeuivi voómzoi0v yomQoavtég ÜCovnoav, «AA 
Ogove roig (j«ofoors mübevteg vovg sig viv /Avüsoíav rig 'EAidÓog 
xal r0órovg xoAocavrtg vmto(o(vsuww, cvvürnxag imoujcavro xvÀ. Diod. 
XI 61: ovóémors yaQ uvquuovssovrat tOoic0toi x«l vrnAwxaUret mQabtig 
yevéocQat xarà viv cóvnv rnufocv xal vovtxQ xal mtf orQcromtóo. 
Arist. I 296: 705 Ói xci Óvo rgOmzaic tg uí(ev Tu£oav rA xol vav- 
perqéo mefopoyío moQuce 07 rocoDrov Ób cO (uctisi megueyévero, dore 
£vOoboriQev a)rov rv doynv xol rovg rómOUVg Tcig víxoig Émo(Qccvw: 
ó 0' ov EXQvucócov oy ipacre Oi& rovrove GÓtrc.. Pausan. I 29, 15: 
oí cov K(uovi vÓ u£yc toyov (ét E)gvuéOovtzi) nef] xal vavoiv avéü- 


1169 


*. 


490 POETAE MELICI. 


Legov *oor5ccvrssS. Haec praeconia plane conspirant cum epigram- 
mate, ac manifestum, illis hoc ipsum poematium obversatum esse: Cy- 
priae victoriae nusquam eiusmodi laudibus ornantur. — Iam quod legi- 
tur in epigrammate v. 5 ó4écevreg ... EAov, cave participium interpre- 
teris latino vocabulo postquam, est enim nihil aliud quam o:4sce» «ol 
tiio»*). Sane navale proelium ante pedestre commissum est, cf. Guil, 
Vischer de Cimone p. 24seq., sed poetae licuit ordinem rerum gestarum 
invertere, cum vel rerum gestarum scriptores et oratores, quibus non 
est eadem venia concessa, v6rs9ov ztoótegov admiserint plane ad eundem 
modum, velut Thucydides I 100: Zy£vezo 0$ usvà vo)vo wol 7 im Evov- 
uéOovzu zov Ev llouqvig mstouoyío wol vovpogio "AOnveiov xal vov 
Évuudyov moóc Move, xci ivíwov vj cvvj quÍoc dugórtga "AUnvoior 
Kíuevog rov MivwtÓov cvoermyo)vroc. et Lycurgus (vide supra): im^ 
Evgvu£Oovri wol zmsfoueyovvrsg xoi vovpoyoovrtg $ví(wgoav, sive quod 
usitata fuit cantilena xevà yi» x«l xerc dA«ccov (cf. Diodor. XI 61: 
verviwrxOTeg Üd0 waAMLoTUg víxag viv uiv xorü yi vyv 0b xarà 9«- 
Ao6co»), sive quod huius epigrammatis memoria iis obversabatur**) Non 
debebat igitur Schaefer uti hoc argumento, ut epigramma ad Cyprias 
pugnas revocaret, praecipue cum ibi quoque, ut iam olim monui, navale 
proelium ante pedestre sit commissum, id quod non solum per se consen- 
taneum est, sed etiam Thucydides I 112 et Diodor. XII 3 testantur (nam 
Plut. vit. Cimon. c. 18 non satis dilucide res gestas enarrat). Denique 
quod epigramma centum naves Phoenissas captas esse testatur, sane 
eundem navium eaptarum numerum Diodor. XII 3, ubi proelium navale 
ad Cyprum descripsit, exhibet, verum etiam Lycurgus auctor est, cen- 
tum naves in proelio Eurymedontio captas esse***), neque adversatur 
Thucyd. I 100: x«l síAov vowotig Gowwíxov xol OuíqOsigav vàg mec«g 


ég Óivwocíug, nam et per se consentaneum est, cum Phoenissae naves . 


centum captae fuerint, Cilicum et Cypriorum naves non omnes salvas 
integrasque discessisse, ac praeter eas quas ceperunt Graeci, multas esse 
demersas (quemadmodum etiam in Cypria pugna factum, vid. Diod, 
XII 3: zoAÀeg uiv vcàv vsOv woríóvosv, fxoróv Ób cóv o)roig roig 
cvÓgdcir síAs), idque ipsum testatur Diod, XI 66: zoAA&g uiv vàwv évav- 
víOv vc)g OiíqOtiguv, zÀs(ovg ÓR vÀv fxorüv cOv crois Toig cvOpd- 
cw tiÀo», quae ex locuplete auctore descripsit (nam infra XI 61 temere 
dieit captas esse naves CCCXL, tot enim navium tunc erat Persica 
classis); haec igitur Thucydides comprehendit, naves CC numerans, quae 
non recte interpretatus Plutarchus vit. Cimon. c. 12 captas dicit CC, et 
praeterea alias demersas esse coniectura auguratur. Itaque Schaeferi 
argumentis refutatis tenebimus, epigramma hoc ad Eurymedontiam Ci- 
monis victoriam referendum esse. 

Sed quaeritur quo iure hoc epigramma ad Simonidem referatur, cui 
plerique, qui hos versus servarunt, nominatim tribuunt.  Simonidem 
diem supremum Ol. 78, 1 sub finem anni obiise constat, sed proelia ad 
Eurymedontem commissa cui anno sint adscribenda omnino incertum. 


*) Sed conferas quae supra ad h. v. exposui. 

**) Iunghahn recte composuit ep. 105 de his ipsis rebus ad Euryme- 
dontem gestis zefoí vs x«i Gwvzógov imi vqàv, et ep. 107 v. 5 ubi 
poeta propter vinctae orationis angustias proelium ad Mycalen ante 
Salaminiam pugnam memorat. 

"** Eundem numerum prodidit Aristodemus c. 11 paucis res ad 
Eurymedontem gestas perstringens: «o évovyucyncav GoíviEv wol ITéocot, 


xal AcpmocG &oyo émsÓs(Éovro, 6weróv vs vaOg £AÓvrsg eUOTdvOQovg Émsfo- 


, , , i ' ^ - ^ ^ 
u«yncav, x«l Óv0 ToO0zOXi€ forqcav, T0 uiv worc y9ndv, TO Ób xor& 
, 
Quloavvcv. 


117! 


PV RP NC 


TOTUM. CAMS KERN 


TUM MP XT. 








SIMONIDES. 491 


Diodorus has pugnas ad Ol. 77, 3 refert (XI 60), ita. ut, nihil obstare 
videatur, quominus credamus Simonidem hoc praeconio Cimonem exorna- 
visse: sed Diodorum iustam temporum rationem parum diligenter ob- 
servavisse satis superque constat. Longe aliter Eusebius, qui hoc proe- 
lium ad Ol. 79, 4 refert: sed quae sit illi fides, apparebit, si reliqua, 
quae ibi recenset, aliorum auctorum fide ad iustos calculos revocave- 
ris: omissis igitur iis, quae non licet satis certo ad annalium ordinem 
revocare, Eusebii rationes*) et ex adverso emendatos annales adscribo. 


Eusebius. 
OL 74, 4. Xerxes Athenas incendio absum- | Ol. 75, 1. 
psit, ut ipse Eus. dicit, Callia(de) : 

archonte. 
OL 75, 1. Proelia ad Thermopylas et ad Sa- | Ol. 75, 1. 
laminem. 
Ol. 75, 4. Hiero Geloni succedit (cf. Ol. 76,2). | Ol. 75, 3. 
Ol. 76, 1. Proelia ad Plataeas et apud My-| Ol. 75, 2. 


calen. 
Ol. 76, 4. Pindarus inclaruit. : OL 75, 1. (Diod. S. XI 26) 
OL 77, 1. Themistocles ad Persas confugit.| Ol. 75, 1. 
Ol. 11, 2. Rertiodies primam docuit fabulam | Ol. 77, 4. 
: (cf. etiam Ol. 78, 1). - : 
Ol. 78, 3. a) Themistoclis mors (Diodorus 
Ol. 77, 2). 
b) Socrates natus. Ol. 77, 4 (sec. Apollod.). 
c) Lapis de coelo cecidit. Ol. 78, 2 (Plin. lI 149). 
OL 479, 1. Artaxerxes Artabano successit. 
Ol. 79, 3. Siciliae populare imperium. Ol. 78, 3. 
Ol. 79, 4. à) Proelium ad Eurymedontem. 


b) Solis defectio. 
Ol. 80, 1. Anaxagorae mors. Ol. 78, 1 sec. Apollodori 
depravata exempla. 





Apparet igitur, omnes res gestas non solum non suis annis adscribi, sed 
etiam, quod multo est gravius, iustum rerum ordinem turbatum esse. 
Non minus in diversas partes discedunt nostri homines. Krüger, 
qui omnium diligentissime rerum hoc tempore gestarum ordinem per- 
scrutatus est, Diodori rationem (Ol. 77, 3) assensu suo comprobavit (Hist. 
Stud. 152 et 64seqq.); Schneidewin O. Müllero auctore has pugnas multo 
post commissas esse statuit, itaque Simonidi non tantum hoc epigramma, 
sed etiam 105 et 106 abrogat; Clinton haec quadriennio post sive Ol. 78, 3 
accidisse arbitratur, eumque sequuntur Grote, Curtius Hist. Gr. II 118, 
Oneken Athen und Hellas I 130. 11 135; denique A. Schaefer, qui nuper 
denuo Krügeri rationes examinavit (de rerum post bellum Pers. gest. 
temporibus. Lips. 1865), pugnas illas ad Ol. 78, 4 revocavit **). 
Ego cum antea Krügerum secutus Cimonis victoriam ad O]. 77, 3 
retulissem, postea proximo anno Ol. 77, 4 attribui (de vita Sophoclis 
. XIII), quamquam quae ibi scripsi nune non iam omni ex parte tueor. 
unt autem hae quaestiones tantis difficultatibus impeditae, ut vix liceat 
rationem proponere, quae nulli calumniae sit obnoxia. Velut Schaefer, 
qui denuo haec sub examen vocavit, cum eidem anno, quo Cimon victo- 


*) Eusebianos numeros nunc adscripsi quemadmodum Schoenii 
recensio exhibet. 

**) Qui post Schaeferum res hac uetate gestas perstrinxit, Pierson 
(Philol XXVIII) de proelii ad Eurymedontem tempore assensus est 
Schaefero (vid. l. l p. 66), de aliis rebus dissentiens. 


1171 


492 POETAE MELICI. 


riam illam reportavit, Thasiorum defectionem adscripsit, haud dubie 
errat: nam Thucydides, cum (l100) yoóvo vortoov, non ere vare, 
T'hasios defecisse dicat, longius temporis intervallum intercessisse iure 
colligas: recto iudicio usus Krüger I 145 duorum vel trium annorum in- 
terstitium significari arbitratur. "Thasus hiberno tempore, ut consen- 
laneum est, defecit, cum comperissent, opinor, Athenienses id agere, 
. ut continentis oram finitimam coloniis occuparent: Athenienses, ut veri- 
simile est, statim verno tempore Thasiorum classem navali proelio 
superaverunt et urbem obsidione cinxerunt: continuo autem, aestate ut 


videtur, expeditionem ad Strymonem, quam paraverant, susceperunt; 1 


sed haud ita multo post, hieme Atheniensium coloni maxima clade a 
'Thracibus afflicti sunt: hanc calamitatem scholiasta Aeschinis d. f. 1. 31 
iml Avowxourovg accidisse testatur: praetoris nomen corruptum, Krü- 
gerus facillima mutatione Zvetcvodrov restituit, ut clades illa Ol. 78, 2 


acciderit: haec ratio si recte se haberet, possis suspicari Avavagárovg: 


nomen vitii immune esse et potius apud Diodorum id ipsum nomen in 
locum Z4veotorocrov substituendum: tune igitur Thasus defecit Ol. 78, 1 
ae nihil prohibet, quominus Krügerum secuti Cimonis victoriam ad Ol. 
7", 3 referamus. Sed cum proximorum annorum magistratus nomina 
similia gerant, Ol. 78, 3 Avc«víec, Ol. 78, 4 Avoíttoc, incerta est emen- 
datio; illud certum, unum ex tribus huius triennii nominibus restituen- 
dum esse. Equidem ommibus rerum momentis examinatis Clintoni con- 
iecturam sequor ézi A4voi)fov, quamvis minus facilis videatur, quam 
post alios etiam Schaefer probavit. Tune igitur Thasus defecit Ol. 78,3; 
ac si statuimus circa initium Ol. 78 apud Eurymedontem pugnatum esse, 
interstitium, quod Thucydidis verba arguunt, nacti sumus. 


Postquam Themistocles testarum suffragiis extorris factus erat, Ci- 
monis virtus enituit; et Eion quidem capta Ol. 77, 3 (ézi Aquotío»og) ; 
Cimoni et collegis victoribus Athenienses hermarum dedicandorum hono- 
rem concesserunt (vid. Aeschin. in Ctesiph. 183 seq.), statimque colonia 
illue deducta, fortasse hoc ipso anno; sed clade ibi afflicti sunt, Athe- 
nienses proximo anno Ol. 77, 4 (ézi "hpegíavog): nam scholiasta Ae- 
sehinis non satis diligenter rem enarrat, quasi iidem duces, qui ceperint 
Eionem, cladis ignominiam perpessi sint. Eodem anno Ol. 77, 4 Cimon 
Scyrum expugnavit et Thesei ossa Athenas deduxit, simulque bellum 
cum Oarystiis exarsit: hieme videtur Naxos defecisse, cuius insulae 
obsidio haud dubie diuturna fuit; defecisse insulam ante Cimonis victo- 
riam certum est, sed subactam esse antequam Cimo expeditionem in 
Asiam suscepit, minime ex Thucydidis verbis conficias, qui ne intem- 
pestive narrationem intermitteret, ubi Naxi defectionem memoravit, 
"statim quomodo Athenienses Naxiis subactis consuluerint, addit: for- 
tasse Naxus Ol. 78, 2 demum manus dedit: ipse aliquando conieci apud 
schol. Arist. Vesp. v. 855, ubi dicitur Naxus capta esse énl Ilswtozocizov, 
legendum esse zi Avciótodirov, nam nimis gravis error grammatici esse 
videbatur, qui Aristophanem Pisistrati expeditionem respexisse credi- 
derit: sed haec in medio relinquo. Verno autem tempore Ol. 77, 4, post- 
quam Sophocles Dionysiis urbanis victor renuntiatus est (vid. vit. Soph. 
p. XII n. 35), Cimon expeditionem in Asiam suscepit, et media aestate 
sive Ol. 77, 4 extremo sive Ol. 78, 1 ineunte Persas terra marique fudit 
ae fugavit. 

Quaeritur denique, utrum inter émvwijóeuo an inter dvemuerux o 
hoe epigramma referendum sit: sane in Anthologia illis accensetur, at 
Diodorus dilucide: 6 ó£ ónog vàv Aünvatov Ósxdcqv éEsAóuevog ix 
tàv icq ópav dvégnke và Osà (unus cod. I vj 9€) wel vyv imryoeqnV 
iml vÓ weracoxsvacüiv dvétquo éméygonbs vívós. Aristides nihil ad 
solvendam quaestionem confert. Krügerus I 67seq. funebre esse car- 


mbi adest enia. humos 















| vavolv iv và mora xcvog)oscav. 


SIMONIDES. 493 


men contendit, maxime confisus pronomine oí9s, verum enim vero faten- 
dum praeterea in ipso poematio nihil inesse, quod sepulero destinatum 
esse arguat; neque existimandum, unum alterumve distichon intercidisse, 
nam carmen haud dubie integrum est*). Itaque nunc potius Diodorum 
sequor, quem facile apparet haec non ipsum commentum esse, sed aliunde 
descripsisse; atque tam diligenter sive potius negligenter hoc officio 
functus est, ut cum locum, ubi hoc monumentum fuit, nominatim dicere 
deberet, id praetermiserit**) Equidem credo in memoriam victoriae 
Cimonis ceterorumque ducum statuas dedicatas fuisse, ut iam commode 
in epigrammate dici potuerit o/ós ydQ «v4. "Tale monumentum fuit, 
quod Spartani post victoriam ad Aegos flumen Delphis dedicaverunt, 
ubi praeter deorum signa etiam Lysandri aliorumque plurimorum statuae 
visebantur, cf. Paus. X 9, 7 seq. Neque ab antiquioris artis ingenio 
abhorrere eiusmodi monumenta arguit donum, quod Phocenses in me- 
moriam victoriae de Thessalis reportatae Delphis dedicaverunt, Aristo- 
medontis opus, qui ut Pausan. X 1, 10 refert finxerat T'eAA/av v& TÓv 
dévur xol 0cot ueyouévoig (Aot oqícw  iovoeviyyncav, cov 0b avcois 
xal zoocg vràv izwyooíov. Adde Onatae opus, quod Tarentini Delphis 
dedicaverunt, quod ipsam Tarentinorum et barbarorum pugnam ex- 
hibebat, vid. Paus. X 13, 10 (ubi praeter alios Opis, lapygum rex, 
nominatim recensetur); porro Atheniensium monumentum, quod post 
proelium Marathonium Apollini Pythio consecraverunt, ib. X 10, 1: có 
Bd99o 9h... im(yowuue uév icwww d&mO Osxdvqg vov MagoQovíov 
foyov rsÜqvoi vr&g t(xOvag, ubi praeter deorum et heroum Atticorum 
statuas, quas Phidiam fecisse Pausanias auctor est, etiam Miltiades 
visebatur. — Diodorus cum decimam zà 4$s6 oblatam esse memoret, 
Apollinem Pythium dici eoniicias: at Delphis Athenienses palmam et 
Minervae signum dedicaverunt, neque praedae decima haec fuisse vi- 
detur, cf. Paus. X 15, 4: róv Ói qgoívixa dvíütcav oi AOm(vaio! róv 
gun". x«l coróv xal Aüqvüg dycaÀluc Émígovoov imi v qoí»wxt cm 
eyov, ov im" E)ovuéoovu iv Zuéoe vj «vj t0 uiv mcfj, vó 0i 
ELUROUA censeo apud Diodorum 

scribendum esse 77 9*0, ut Athenienses Minervae decumam obtulerint, 
ac praeterea Apollini Delphico aliud donum de manubiis dedicarint ***). 
Iam si Athenienses Cimonis et collegarum statuas Minervae con- 
secrarunt, facile apparet, opus diuturni laboris non continuo post ducum 
reditum absolvi potuisse; itaque id ipsum prohibet, quominus epigramma 
his statuis subscriptum Simonidi vindicemus, qui paucis mensibus post 
Cimonis reditum decesserit: nam quod antea largitus sum potuisse 
poetam grandaevum statim, postquam artifex operis sibi demandati 
consilium mente animoque designavit, hoc carmen in Cimoniae vic- 
toriae menioriam condere, iam retracto: Simonides, Hieronis hospitio 


*) Titulus inscriptus pilae in Ceramieo Athenis in honorem eorum, 
qui ad Eurymedontem occubuerunt, extat supra ep. 105: itaque si hic 
titulus sepulcralis, foret referendus ad monumentum in Pamphylia 
excitatum. 

**) Diodorus historiarum scriptorem, Ephorum ut opinor, sequitur, 
qui s z;j 9:0 scripsit, manifestum erat donarium Athenis Minervae 
oblatum esse. Diodorum, qui non sicut Ephorus Athenis degebat, 
planius rem exponere decebat. 

**) Quod in epigrammate locus, ubi proelia commissa sunt, non 
nominatur, nihil habet offensionis: etenim additus erat praeterea legi- 
timus titulus, qui significabat Athenienses Minervae dedicavisse hoc 
monumentum de manubiis, postquam Medos ad Eurymedontem duobus 
proeliis profligaverunt. 


494 : POETAE MELICI. 


143. [200.] LS 1172 
Tó&« vcÓs mroÀ£uowo zezavu£va ÓnxQvósvrog 
vq AOwveíng xsiveu vzogógu, 1173 


z0ÀÀ«xL Ó7 Gvovósvta xcv& xÀÓvov £v Ó«i qorQwv 
IIeoGv (zzoucyov eiut Aovacueva. 


144. [901.] 
Ovvo voi, ueA(a vrava&, zovi xíova woxoóv 
qoo, z&vouqeío Zqvi uévovo (sod 


usque ad mortem usus, neque hoc neque ep. 105 potuit componere cf. 
quae supra p. 446 dixi . Nihilo secius is qui primus Simonidis epi- 
grammata collegit, utrumque poemation recepit, itaque Aristides zr. 
z«9c99. una cum aliis Cei poetae elogiis adhibuit, neque quod alio 
loco (II 209) vocula zig utitur, indicio est, poetae nomen latuisse aut 
criticos veteres derogavisse Simonidi*) In exordio inprimis memorabile, 
quod poeta significat Asiam et Europam olim continuas postea inter- 
fuso mari diremtas esse, id quod Plinius quoque H. N. II 205 testatur 
(mersam. Europam Asiamque Propontide et Ponto). Poeta lonici alicuius 
philosophi placitum tunc nobile respicere videtur: quod si Archelaus 
Cimonis familiaris hoc elogium panxit, coniicias hunc eundem esse 
Archelaum, quem ad Anaxogoram se applicavisse constat. A Simonidis 
quidem arte hoc abhorret, sed convenit poetis, qui subsecuti sunt, 
philosophiae studio tunc Athenis vigente: manifestum documentum 
deprehendimus in eorum elogio, qui ad Potidaeam occubuerunt: «/97o 
piv aspvyag vztÓfboro, coporo Ót j90v: hoc enim placitum, quod 
postea Euripides in scena usque decantavit, ex Anaxogorae doctrina 
repetendum, cuius studiis scenicus philosophus Ol. 87 nondum fuit 
initiatus. : 

Epigr. 143. Anth. Pal VI 2: A ZiuovíÓov: C Zzi vo£oig àva- 
v&Osioww iv vÀ vic AOqv&g vag. Etitm cod. Par. Zuuevidov. — V.1. 
vróío, Meineke $ozAoc coniecit, quoniam nulli Graecorum fuerint sagit- 
tarii: at erant Atheniensibus sagittarii, ut locupletissimus auctor 
Aescbylus in Persis 460 testatur; hinc Pausanias ap. Herod. IX 60: 
$usig Ó' uiv vovg robór«g dzozíuwevteg j&quv Qíc0s. idem IX 22 
narrat selectos trecentos Atheniensium duce Olympiodoro adiunctis sa- 
gittariis (rovs robórag zoocsiógsvor) adversus Persarum equites pugna- 
visse et Masistium interfecisse, cuius lorica Athenis visebatur (cf. 
Boeckh Oec. II 168). Haec igitur commode hoc epigramma illustrant, 
quod haud dubie ad Atheniensium donarium referendum. Adde praeterea 
de sagittariis Plut. Thes. c. 14. — V. 2. 49va/ne cod. supra, sed a pr. 
manu A4qv«ía., quemadmodum cod. Par. oz A9m$veíng Plan. — v9za- 
oóqia, oz00Qóqux cod. Pal. et Par. — Demonstrativum carmen videtur 
Kaibelio, itaque adpunxit. 

Epigr.144. Anth. Pal. VI 52: A Avda vÓ Zi zw 6tQuTLOTOv* 
Ziuovíóov. — V. 1 et 2 affert Suid. v. 70, v. MeAet, v. Tavor. — 
usiía ravac, Plan. lriart. 94. usióm vavox. — ori, Suid. v. r«venj ex- 


* . " ^ 5 ^ LI 
. |—Socan endum videtur ogeg vurmssv cvrüwv sig vig TaUTO T 
vorvtoov, legebatur Opec vig 9. cr. síg vaDr« c. 











SIMONIDES. 495 


ju yàg q«Axóg ve yégov «ovd vt TírQUGGL 
zvxvà xg«üciwou£va Oaío iv moAé£uo. 


145. [202.] 


"EE iml mevrxovra, Xuwovíóg, 5o«o r«Ugovc 
x«l vrgíxmoÓ«g, molv vóvÓ &vO£ueven zívaxa: 
roGGéx: 0' (usgóevra Ói0aEduevog qogóv &vÓgàv 

sv0óEov Níxag &yAaóv &Qu'  éméfhjg. 


hibet dvà (A dvrixiovo). — V. 3. «9v Schneidewin, vulgo «ovg. Affert 
hune versum Suidas v. rerosoOo:.. — V. 4. Oaío cod. P supra, no a 
m. pr. ut Plan., ubi etiam xo«Ocwopnérvrg. — Versatur hoc epigramma 
in argumento, quod Alexandrini poetae et qui post secuti sunt, certatim 
iraectaverunt, itaque olim mihi paradosis nominis Simonidei suspecta 
visa est, sed abieci hanc dubitationem, quandoquidem Mnasalcas, qui 
Simonideae artis filum aemulari solet, Anth. Pal. VI 125 et 128 ad hoc 
ipsum exemplum se accommodavit. Non esse demonstrativum epigramma 
vel inde conficias, quod reticetur nomen eius, qui quondam clypeum 
gessit: fuit enim donario additum. Kaibel émiósuxvixóv esse poematium 
censet. 

Epigr. 145. Anth. Pal. Vl 213: corr. 4vé9quce vo? «vr09 (Ziuo- 
víOov) Respicit 'Tzetz. Chil. IV 487, qui I 636 affert epigramma in 
Simonidem mortuum, quod ad huius similitudinem compositum est. *) — 
V. 1. Xiovíón 7o«o Tzetz. altero loco, cod. Pal. Zuuwewíóng joco, 
sed a pr. m. 7jg«o. — ce«voovc, Tzetz. ví(x«g, quod probat Welcker in 
appendice trilog. Aeschyl. p. 242, recte adversante Schneidewino. — 


«t 

V. 2. cod. Pal. dvQ£usv. — V. 3. vocc», à', Hecker rococxic. — V.4. 
Níx«g, fort. Níxgs. — Mihi epigramma non integrum esse videtur, 
fortasse ad hoc ipsum poematium referendum distichon epigr. 146, non 
tamen continuo his quattuor versibus subiungendum, sed intercidit 
distichon, quo Simonides fere id dixisse videtur, quod legimus apud 
Xenophanem 7, 4: s/mso Pyà mgl vàvÀ' oióc Afysw évwjog. Pertinet 
autem opinor epigramma hoc ad eandem victoriam, quam ep. 147 
illustrat: huius vietoriae ergo Simonides tabulam, choregus tripodem 
dedicavit. 

Epigr. 146. Arist. II 510: 'EróAumes yoov (Zipovíóng) simsiv: 
Mwnáungv...icopaoí£su: vovtl yào ooy Eregog Órzov mgl vo9 Zi- 
povídov Aéyst, 4A aOróg sig favróv memo(íQxsv: ive Ób 5 Óó£m 
víog Qy» ftt xal ogoeifóusvog Aéysuv, ro)ra mQoct(ümow: 'OyOoxowv- 
T«&írti x11. Elegiae fragmentum Schneidewin esse censet. Vid. ad 
ep. 145. Adulterinum censet Kaibel, fictum ab incerto homine, qui cum 
in commentario epigrammatum Simonidis ad ep. 147 chronographi Parii 


*) Novieium hoc et proletarium carmen, si Dübnero fides, Schnei- 
dewin Bacchylidi attribuit, sed neque in ed. Sim. neque in delectu 
(utroque enim loco repetitum est epigramma) haec opinio in medio 
pne Simonidis germanum epitaphium respexit Callimachus (v. 

uid. v. Zuov(ónc) ov0? v0 yoduue 5ÓécOÓrn ro Aéyov u' via Asomoé- 

zog x£iGOa. Kmqrov &vóg«, qui videtur ipsius tituli verba iteravisse, 
ut iam appareat diversum hoe esse ab elogio, quod Tzetzes exhibet. 
Et germanum quidem epitaphium Bacchylidem composuisse veri est 
si um. 


496 ; POETAE MELICI. 


146. [204.] 1174 
Mwviugv. 0^ obuvá gquc Zwcvíóy icoqagítsw 
0yÓcxovra£vst zc Aecmoéztos. 


— 141. [208.] 
"Hoyev !Aóituavvog uiv "AOqvetowg, 0v £víxa 
"vroylg qvàÀy OeiüdAsov voímoÓ«: 
AewogíAov ài ró9" víog |Aouove(Óng Éyogijyet 
zevvWxovr cvÓgQv x«À& ueQóvri qoggQ: 
5 &ugi Ói0«cxeA( 0h XuucovíOy £Comero xv0og 
óyOcxovraérsu zeu0l Asooémtog. 


- 


testimonium adscriptum legisset, verba ó rÓ uvruovixóv $9$oov perperam 
interpretatus, quasi poeta octoginta annos natus hanc artem repperisset, 
edolavit hoc distichon. Ceterum Kaibel ep. 147 egregium et poeta 


dignum existimat , neque in ep. 145 animadvertit. — V. 1. TU LA 
vulgo, ,uvijug T9. — icogapífgew ,. O icogsoitevv. — V.2. D' óyda- 
xovraérn. — AtomoÉmtog scripsi v. 4ecroszoc. Nominum propriorum, 


quae praeterea adiectivi vice funguntur, velut Eozosz:c, al, diversa 
est ratio. 


Epigr. 147. Max. Plan. Walz. V 543: O?cogc (ó Ziovíns) zá- 
ens £movijuov mous wol povouxis. bzijogev, cg éw vsóvQvog xot 
ynoosc év Toig &y&cu vuxG * Gg xol rÓ émíygeuue Ónioi. Hoysv xtA. et 
Tzetz. in Cram. An. Ox. III 353, 4. — V. 5 et 6 Plutarch. an seni sit 
resp. ger. c. 3 affert. Resp. Val. Max. VIII 7, 13. — V. 1. Aós(uovrog 
uiv 'Tzetz., uiv "ós(uevrog Plan. — V. 2. "Tzetz. qvà1 "Avvtoj (s. — 
V8. Resp. Plut. vit. Alcib. c. 1. — à? 09" scripsi, vulgo 9é vic, Hem- 
sterhusius Óé ro:, Hecker et Sehneidewin 3à' i$g quod ommino est 
repudiandum. — V. 5. óióeoxoiíy Plut. Tzetz., ó:0«oxoAíg Plan. — 
V. 6. Tzetz. et nonulli libri Plan. óyüonxovtave. — Asozoézsog Tzetz., 
vulgo L9 OR ies 


x 
Epigr. 148. Anth. Pal. XIII 28: ab eadem omnia manu KoAAwue 
ivwoovti Z'ustQuioviA . Bexyviíóov 95 Ziuovíóov. covovt 4 


m , 0 E ' , 
uéromrévod eco Opol vro &( uoi yévowco zocQ)sv woy vs wol vígswe 
ui&L 0b uov cvAA" mAsovat fémw 4' o)x Egeu teufov dAÀ' dvdzoiccov. 


Simonidi tribuere videtur Steph. Byz. s. v. Auaudvviov: ixcAsivo wal 


qvàr Auouovele Ju Avus, óg Xiuovíóng. Sed etiam si receptum 
fuit poematium in antiquas editiones Simonideorum carminum, non 
tamen per omnia his auctoribus obtemperandum, ac fortasse iam veteres 
grammatici ambigebant, utrum Bacchylidis an Simonidis esset, quorsum 
lemma istud videtur spectare. Simonides, qui subtiliter quid deceat 
ubique perpendere solitus erat, argumento leviusculo non tam splendidum 
ornatum orationis adhibiturus erat, neque credibile est, eum alius poetae 


victoriam praeconio ornavisse: itaque abrogandum censeo epigramma Si-- 


monidi, sed Bacchylidi eur abiudicemus nihil est causae: nam antiquum 
esse in aperto est. Callimacho tribuunt vulgo huius poetae editores 
propter inscriptionem cod. P, sed ab Alexandrinorum saeculi indole et 
institutis plane abhorret, atque lemma suspicionem istam plane redar- 


SIMONIDES., 49 


148. [205.] 
IloÀÀéxt 05] qvA5s "Aweevr(üog iv yogotcw oat 
&voAóAvÉav xi660Qógotg exl Otbvoduflous 
e zhovvGitóse, urges. 0b xal óóÓ0cv doroug 1175 
Gopóv &oi9Àv £Gxí(aGav Auxagav i9cgav, 





5 ot róvós roízoÓa ogíc. ucorvoe Baxyí(ov aé0Acv 
&uxav' xi(vovg Ó' Avrwyévgg dOídacoxev GvOgag. 
&U 0 énqvsivo yAvxtsg&v Oz 2Zhogíowg "Aoiovov 


gui testatur enim Callimachi epigramma, in quo asynartetum Archi- 
hium excepit hendecasyllabus, vel numerorum diversitate diremtum 
fuisse ab hoc poematio, cuius numeros librarius explicans perperam 
sane neglecta syllabarum mensura ad tetrametrum iamb. catal. revocat, 
quem errorem postea alius animadvertit et subiecit pug Óà uóvov «rà. 
Servata igitur sunt lemmata duorum carminum; Callimachi epi- 
Quos intercidit, sed extat etiamnunc, ut Hecker vidit, Anth. P. 
II 728. Hartung denique confidentur, ut assolet, tam Simonidi, quam 
ceteris abiudicat et Antegeni tribuit propter v. 6. Ac sane poetae, qui 
victoriam reportavit, erat donarium versibus suis ornare, sed fortasse 
Antigenes anté quam donarium dedicatum aut diem supremum obiit aut 
Athenis relictis alio se contulit, itaque Bacchylides amicorum rogatu 
poematium composuit. Dixerunt de hoc epigrammate Hecker II 149 seq. 
Meineke Philol. XVI 157 et ad Callim. p. 300, O. Schneider Call. I 
105 et 451 seq. — V. 1. à7 Ernesti, cod. ài. — V. 2, &àvoA0Avéav Erzesti, 
cod. dvoAovfav. — V. 4. Distichon post h. v. haud dubie intercidit, ut 
etiam Hecker vidit: nullo enim modo o? v. 5, ubi choreutae qui hanc 
.Vietoriam reportaverunt intelliguntur, potest referri ad poetas (Goose 
&oi0o?g v. 4), qui prioribus annis tribus Acamantidis cantoribus vic- 
loriae honorem pepererunt: aperte autem dicendum erat, tribules ut 
olim saepius ita nunc quoque praemio dignos habitos esse: sed quod 
Hecker praeter archontis nomen etiam poetae memoriam desiderat, 
errat: poterat in disticho, quod intercidit, archon memorari, non item 
poeta, cuius nomen infra v. 6 plane legitur. Frustra O. Schneider 
nihil desiderari contendit, ratus dvo40Av£av plusquamperfecti loco esse, 
iexíacav aoristi vim retinere, omnemque offensionem sibi videtur remo- 
visse reAecov Gtvy uv ponendo post af zitovvorcósg et corrigendo o? exía- 
6c», quae correctio procul est habenda. — V. 5. Bexgzíov Bentley, cod. 
Beyetov. — V. 6. &énxav: «sívovg cod., Oijetvro* xtívovg Bentley, 
Qxa»vo: Ksiog Schneidewin, $7x«v: Kixovvtüg ego olim conieci. 
Meineke cum antea Bewjíov £9mxav AéQiov: Pxsivovg proposuisset, 
postea £Owxaw: t9 vovg Ó' scripsit. O. Schneider Onxavto' xsivog à" 
suasit. Sed ne nomen quidem poetae labis expers videtur esse; itaque 
suspicatus sum Z9svro: Koog "i Augipévgg ó/üucxsv dvÓgag scriben- 
.dum esse, adhibito Diog. L. I 36 qui Aristotele auctore scribit Iluw- 
doo. Éguloveéusi Augiuévng 6 Kaog. contra Hecker in illo Diogenis 
loco "vtwyívng 0 Keiog vel certe Augiuié g ó Keiog feris esse 
censet. — V. 7. ériü qvsiro Salmasius, ed iiu s( v0. — Zaofois, 
quod dubitanter olim proposui z/egisvg dudum abieci, Schneider per- 
peram Koógídc:g commendat. Ego praeterea etiam principia distichorum 
PogTAE LYn. III. 32 


498 : POETAE MELICI. 


AAoystog qÓU zvcÜue «iov xo9«goig iv «bAolg: 
vOv éyogQüyuosv xóxAov ucACyuovv "Imxzóvuxog, 
10 — Zrgootcovog víóg, &guacw iv Xagírov. qogrugeís, 
ci of ém' &v99ozove Ovou« xAvtóv dyAcáv vs víxaw 
O1xcv, locrsqcvov 9:&v Exe. Moucav. 


149. [206.] 


Ivà9. O:óyvqvov zQocióov róv OàÀvuzwiovíxav 

zoiÓ«, zxAc.GuocOvag ÓOskióv qvíoyov, 1176 
x&AAuóTov uiv (üsiv, &OAsiv Ó' ov qsígova uoogue, 
. 0g merígov &ycüdQv écrepávecs móAw. 


permutanda existimavi vv éri)mvsivo et s) Ó' iyooQyucsv. — V. 
xotuoois, Meineke xo$'wodg. — V. 9. »oxAov Anna Fabri, cod. 5/5 
Insolens structura verbi zoozysiv, cuius alterum exemplum non repperi. 
— V. 10. Zirgos'avog Ernesti, cod. croov4'0vos, et deinde gooneéss et 
vy. 11 Óvouex' cUcÓv, quae correxit Ernesti. — coucci , male Hecker 
&ywdcw, idem v. 11 "óvoudwivtov requirit, — V. 11 et 12 iniuria pro 
subditieiis habet Schneidewin. — V. 12. Oxov locveqavov Qs&v Fuori 
Moiàv codex; cum huius versus numeri prorsus a reliquis recedant, 
Neue coni. Moic&v f«orw QüXov losregevov Sedov, Mehlhorn fxaezt 
Mow&v 9. i. 9seov, Iacobs Mow&v 9sdov 9. [. Exo, Hartung $7zev, 
Oe&v locvspevov vs Exett Moic&v, Meineke, cui etiam $e» inficebum 
et supervacaneum videtur, Qo&v fxc«r. ipsam loszeqvov vs Moic&v, 
denique O. Schneider 9zx«v, 9s&v (oorsqvov (over! Mowdv. Mihi 
nihil mutandum videtur, versus est hexameter logaoedicus ut priores, 
nisi quod bini dactyli hic inchoant versum, illic medium locum obtinent: 
consulto hoc variavit opinor poeta in carmine novissimo, quemadmodum 
hoec disticho etiam dorica dialecto sermonem temperavit. Sed cum 
ceteris versibus anacrusis sib praemissa, nescio an hic quoque scriben- 
dum sit: 
£9qxav, locveqavov 9tàv Exov. Moi». 


Epigr. 149. Anth. Plan. 2: Ziuovíóov. — V. 1. Osóyrurov 
Sehneidewin corr. ex Paus. VI 9, 1: Osoyviüco à Alywrijen zaàimng 
piv Gréqavov iaetv oziobsv iv motciv- cov à) óvügiévzo of IIzó- 
ALgoc Énolnoev Alywnzne. cf. Pind. Pyth. VIII 35. legebatur Osóxouvov. — 
V2. qv (oyov, Schneidewin &víogov. — V. 3. uoogz;c, Brunck uoogüg. 
— V. 4. zóÀtw, malim óógov vel mitQuy i.e. qooroée. 

Epigr. 150. Anth. Pal VI 144: À "Avotque và "Eouij zoo Atm- 
xQorovc' ro) «Oro? (id est 4vowo£ovrog) et ante hoc epigramma sex 
versus vacui, sed infra post VI 218 inter Simonidis e igrammata ex- 
hibetur (lemma idem A dvdOnue row four zo Aecwodvov roU cvr0), 
quod firmatur eo, quod priore loco ante hoc epigr. laeuna est, ubi 
corr. o? Aeízei dg oiuet ovi ivrov0ow, ut verisimile sit Anacreontea 
inde a 134 usque ad 143 continuari, tum 144 alius poetae subsequi 
epigramma, nam 145 tam ab Anacreonte quam a Simonide alienum, 
quamvis r0? cv0r00 inscripbum. Atqui altero loco intersertum legitur 
germanis Simonidis epigrammatis. Ac Simonidis esse poematium etiam 
Leocratis nomen fidem facit, qui bello Medico altero et post rebus 
publieis interfuit, neque a gymnicorum certaminum studio alienus et 
SBimonide ut videtur familiariter usus, siquidem poeta in eius honorem 


TW WOW IRR. LRL TIN RN NR RUMMETROCNS TNT VEM NUUS TN SM NW MEM. 


TA Ww 


"instar: Edda 











SIMONIDES. 499 


150. [207.] 
ZXrgoífov mei, vó0' yaAue, AtoQarig, sUT Avtünxag 
"Eouij, x«AAuxópovg oUx &A«9sg Xcurag, 
o00' "AxaüWusuxv zoÀvyaO8fa, rug iv &yocrO 
Gqv svsQysG(Qv vQ 7tQoGcióvr. ÀÉyo. 


151. [208.] 


Heroíóe xvóaivov (zgQv móAw zig "A91vue, 
zéxvov usA«ívgg yrs. qy«oísvrag «vovg 

rovgÓUs cov Hoaíovo TsAíGag &véOmx dqgoüíry, 
x«Aoo0 Qauac9:lg (uíoo BoUGcovos. 


152. [210.] 


llergig uiv Kógxvga, OíAov à' Ovow, sul 0À D'Amvxov 
víóg x«l vix mxU0& Ov OÀvuzwOas. 


epinieium scripsit, vid. Quintil. XI 2, 14; neque moratur h. ep. v. 3 
"Axa usu zoAvyat c, cuius loci amoenitatem licuit haud dubie collau- 
dare, quamvis nondum Cimon gymnasii decori curam impenderit. Lolling 
(Mittheil. d. Arch. Inst. z. Athen V 253) epigramma tam Simonidi 
s Anacreonti abrogat. — V. 1. Zxvogoífov Schneider ex Thucyd. 

105, cod, Zroífov et ZXroóufov. — V. 3. AxaOnusuv, 'Axcünustov 
cod. Pal, A4xeónuíov Suidas v. dyoerQ. — zoXvye9£oc Anth. et Suid., 
z0Avyrn9£c Schneidewin. — V. 4. sosoysoínv cod. Pal. priore loco, altero 
sotQyscíov à m. pr. 


Epigr. 151. Anth. Pal XIII 20: ab eadem m. Zigovíóov. émi 


x 
f&ouéívoo ivalidb vÓvt wcuax vtvQdusrQ Óv0 ovALofeis Àsim xol rO«Q 
Aogsl oxdfov voí(usrQ. — V. 1. Qimig scripsi, cod. cg, lacobs Qu, 
Sehneidewin "Oizig. — "A9vne scripsi, sive 49$vàg malis, cod. «$«vàsc, 
"494veg Schneidewin, idem ísgà» pro ísozv scripsit. — V. 2. Hartung 
Tíxvov MeAeívng xol Xdonrog, «vAo)vc. Ac sane gagíevreg numero 
versus adversatur: librarius videtur versum syllaba auctiorem legisse, 
velut zagivósvreg, ac iustus restituitur numerus, si vcéxvov u£Aov ys 
q«0ouvróevrag o)Ao)g scripseris, sed nescio an potius scribendum sit: 


Ilazoíóe «vóoívov ísornv zó1wv Q&níoag A01vnse, 
tíxvov usAa(vme ync, X&oiGGciv avÀoUg 

rovg0e cov Hgaíoto rtlícug ídvéO mus wdqooOíry, 
x«AoU9 Ó«uacO9:is [u£oo Bobcovos. 


Xdgicciw etiam Pindarus adhibuit Nem. IV 54. — Carmen, quo iure 
Simonidi sit adscriptum, fortasse aliquis ambigat; possis suspicari 
a Mnaealea vel alio eiusdem saeculi poeta esse compositum. 


Epigr. 152. Paus. VI 9, 9.: Il«g& ài roo D'fAovog ró &ou« &và- 
xti, D(Aov, r£gvr roU Alywirov DAovuíov: voro và OAov. Xiuo- 
víónc ó AsozQotzo)g /tysiov Ósbiovavov imoínos: Ilavolg xr. — 
V. 9. swx6. Sylburg et sie CBBPedVbAgLa, vwx& LbMVa, vulgo vwéxy, 
unde olim »éxqv conieci. 


82* 


500 POETAE MELICI. 


153. [211] . EOS 
Io9)wie xci IIv8ot zZiiopv 0 díAovos ivíx« 
&Aux, z00cxsíqv, ÓO(Gxov, üxovra, z&Aqv. 


154. [212.] 
Einóv víg, vívog é66í, vívog zavoí0og, ví 0^ víxne; 
KacuviAos, Eb«yógov, I1ó91« z£, 'PóOtog. 


155. [213.] 
Av9quxsv vó0  GyaAu« Kooív9iog OGzsQ Pvíxa 
év ZsÀgoig zoci NuwxoAcOag, ; 
x«l Ilovo9qvatowg 6vsqiüvovg Adáfs mévv ém  &£9Aoug 
&&gse &ugugoosis eAe(ov: 
5'Ic9uG 0' iv fa9£c volg émwgsod ov0' iyévovvo 
, &xvívov vouíÓov zorotwuot* 


Epigr. 158. Anth. Plan. 3: vo9 evro? (ZiuovíOox). 

Epigr. 154. Anth. Plan. 23: Ziuwovióov. — V. 1. sinóv, Ursinus 
tiov. — ví. 0^ ivíwng scripsi, vulgo v/ Ob vwwjc, Ursinus vix&e. — V. 2. 
Koecp)Aos lacobs, vulgo Kcpuvaos. 

Epigr. 155. Anth. Pal. XIIL 19, ab eadem m. Zigovíóov. im 


f&muívQ ivvsaovAAef'. — V. 1. évína, cod. P évvíxow. — V. 2. soci 
correxi, nam plane dicendum erat, quo certamine Nieoladas Pythiam 
victoriam nactus sit, mors, quod cod. Pal. exhibet, prorsus otiosum et 
a Simonidis arte abhorret. Schneidewin zoxe. — Nixoldóue Schneide- 
win, v. NwxoAdóug, cf. Corp. Inscr. Gr. I 1534 Nuxoiciów, 1689 Mvaci- 
iia, Es ad eundem modum Aysioos, AcÓ«g al. scribenda sunt. — 

P éxaéí94ow..— V. 4. ££ijc Salmasius, cod. P é£5/xovre. Bed 
dubito de hac coniectura, nam tum z£»re ad numerum victoriarum 
referendum, ut iam éx^ diio langueat. Itaque olim conieci $$ 49 
«pgipoosig, sed »óé, quod in melicis carminibus admisit hic poeta, 
epigrammatis vindicare non iam audeo. Mihi videtur Simonides nu- 
merum victoriarum, quas quinquertio Panathenaeis adeptus est, ita 
notavisse, ut diceret, quot amphoras ex his certaminibus victor detulerit. 
Neque enim singulae singulis victoribus propositae erant amphorae, 
sed complures: variabat numerus pro certaminum amplitudine; qui 
in equestribus, certaminibus vicissent, plurimas auferebant, ut tituli 
Attici testantur; ludorum gymmnicorum minor erat existimatio; item 
victores secundarum partium posthabiti sunt iis, qui primas tulerunt, 
E cod. scriptura &&rxowre elicias $& volg vel $6 óig, ut poeta in prima 
sede hendecasyllabi trochaeum pro spondeo semel admiserit, aut si 
traiectionem hane improbaveris (usus est etiam alias, vid. ep. 159), 
volg $$ sive Ólg $6 iambo principem locum obtinente. Qui instituta 
artis gymhicae norant, poterant opinor vel sic adsequi, quot victoriae 
contigissent Nicoladae. — V. 5. £e £o (cod. P 2 £a9 £c), Brunck $«9£o. 


— V. 5 et 6 nondum persanati, lacobs coniecit dA4' £y£vovro dxr;j IIov- 4 


Touéóovrog &91v, Püugk oiósv fAóvra (Meineke oi0' &wéAovro) Awv& 


Iloyzop£óovvog dio (Hermann d$1ov), quae a Simonidis arte abhorrent, ; 
poeta enim brevitatis studiosus segregare solet inanem verborum 3 














. BIMONIDES, 501 


x«l Neuég volg évíxwGsv, x«l vevQexig GÀA« 
IlsAAAva, 0vo Ó' iv Avxaío, 
x«l Teyéa x«l iv Aiyíve wQeriQG v' Emi«voo 
10 — x«l Gf Meyéágov re Ócug* 
£v ài OAioDvr. GraÓ(p vd vs mÉvre xgevuüGas 
qUgocvev ueycAav Kógw9ov. 


156. [214.] 
MíAcovog vó0' &yaAue xcAoU xcAóv, Og magc Ilíoy 
&Ecou vuxnj6ag ég yóvav ovx émsotv. 


151. [215] ——— 1118 
'"Aoríuudog vóÓ' GyaAue — ÓOuxócux yoQ 0 uuo90g 


copiam, quam alii poetae praesertim novicii haud ita fugiunt, nam 
quilibet intelliget aut "To0uó iv fa9cq aut &xr& IIorvouéóovvog sufficere 
proposito. Equidem tentavi o94' éyévovro m óxv Iloyrouédovtog dA. 
O?Àa dicuntur &91«, qnanooqumeun apii coronae Isthmorum certa- 
minum erant praemia, de hoc vocabulo cf. Stesich. fr. 27 «ol $o0/vovg 
eteqrovg Lov rs xooovíüwg oUA«c. Sane proprietati verborum, cuius 
Simonides studiosissimus est in his poematis, conveniunt ovÀ« Grsga- 
vduere magis, quam «94«, sed ovÀlov fysvvo dovA(yyov ovsqdvouo 
vsÜuQ nimis a paradosi recedit. — V. 7. évíxrsev, évínacev Schneide- 
win. — &AA«, fort. &AAeg (víx«g), sed eius modi versus complementa 
aversatur Simonides, quem certamen aliquod memoravisse probabile 
est: fort. G4uc« legendum, poterant Pellenenses prisco heroum more 
peculiare hoc certamen indicere, quod postea Graeci soliti sunt quin- 
; aya reservare. Aliud non suppetit mihi, nam 0zà« sive OzAov i.e. 

mÀ(rqgs Ógópog nequeo antiqui scriptoris auctoritate munire. — V. 9. 
Teyíc Brunck, cod. Nego: nam supra v. 7 mutare noli: poeta existi- 
mationem, qua publice fruebantur ludi, secutus recenset Pythia, Pana- 
thenaea, lsthmia, Nemea, haec deinde excipiunt ézwóoior cyovsg. — 
xovrtoG v', lacobs xo«rsoG 9'. Epitheton offensioni est, Schneidewin 
xocvo& commendavit, sed fort. verbum delitescit »oevé£oet i. e. £xegr£oer, 
quemadmodum £xoéze& de his victoribus dici solet. — V. 10. Oa 
scripsi, legebatur G»jf«. — V. 11. $» correxi cod. scripturam £v, 
pes est poetam recensum victoriarum singulari aliqua sive virtute sive 
orbuna absolvere; vicit ille Phliunte opinor simul cursu et quinquertio, 
£v adverbiascit, alius &q' £vóg, sig £v vel x«9" £v dicitur. — và mévve, 
supra v. 3 planius mévv  ém' &éüAiow, olim ví ve zév»rc wgavücag 
conieci, i.e. pancratio, quemadmodum z«puoyo: dicuntur pancratiastae. 
— dQuio)vu, Reiske Diiovvrs(o. — oraóío, Hermann croi». — V. 12. 
qogoavsv, malim sógoavev. 

Epigr. 156. Anth. Plan. 24: 09 «ór09 (Zuuovíóov). — V. 1. 
z«o& scripsi, legebatur zors, Schneidewin zori substituit. — V. 2. 
£Edx, Siebelis, vulgo £zv&x., quod tuetur Kaibel, ut poeta ludibrio 
laedens athletae septimam dederit vietoriam et praeconio. tralaticio 
mavoíÀ  imqwificsv substituerit ig yóvor! ovx £xscsv, sed dubitat an 
eiusmodi zeyviov Simonide sit dignum. 

Epigr. 157. Diogen. Laert. IV 64: l'eyóvact xal &Alot voeig "Aox&- 
GíÀ«0L, .. . Éregog dyoaAueromoióg, sig Ov xal Zipovíóng imoíncosv 
imíyonuua vovr(: '"AgrípiO0og xtÀ. Eadem Arsen. 119. — V. 1. y& 


502 POETAE MELICI. 


ópexuol vol Ilágueut, vv éxmíoque vodyog: — 
coxqvGg imoíqosv "AO9qvaíns xeAdungcuw 
"A&og "AgxsG(Aug vióg "Aguavoü(xov. 


158. [216.] 
Kons "AÀxov zhióvuov Ooífeo crípog 


"Ic9uw £AQv zwV&. 


159. [217.] 
Tóvó' dvéOqy 'Eogwsv zfqwQüvouoc, 0og9u« Ó' oOx, 
év z9o9gorg. 
160. [218.] 
Iocys IloÀvyvovog, 0&6tog yévoe, AyA«opvrog 
víóg ztoPouévav "IA(ov &xoózxoAw. 
L] 


Diog. et Arsen. Menagius ó' &g', Hartung óugxóciut à' &oc pio90g 
Opoyuol fcocv lléouci. — V. 2. vol, possis x«i coniicere, Arsen. ror, 
Sehneidewin coni. Qoeyueioi. — vOv, Arsen. rzOvÓ . — émíonue vocyog 
Heyne, legebatur emícqu' "Aogevog. — V. 3. &exqvóg éimoínosv scripsi, 
Diog. dexqróg Ó' émz., Arsen. &oxqróg zoínosv. Postquam lenissima 
mutatione utrumque distichon arcta necessitudine quae desiderabatur 
vinxi et commodam recuperavi sententiam, Benndorf rursus tuetur 
cc6xq4róg idque cum verbis "485]voínge zoAcwgoi iungit, nihil curans 
neque Graeci sermonis usum neque totius poematii institutum. — V. 4. 
"A&tog scripsi, ut Oaxo oriundus fuerit Arcesilas, vulgo &£tog, Hartung 
&£vov, M. Schmidt Né£ios. — "4oxsoíAeg, cod. Mon. Ars. "4oxsoíAeog. — 
"AguovoÓíxov, Ars. Aouoroóuov. 

Epigr. 158. Codex Pal. post indicem (Iacobs Anth. P. Vol. III p. 5) 


i : 
ab ead. m. Ziwovíóov (codex à). — zfióvpuov scripsi, ziióuorc Welcker, 
Zióvusi Schneidewin, cod. 010 . . . 

Epigr. 159. Trypho in Boisson. Anecd. T. III p. 274: "Eviot xoi iv 
voie oviie(leig vmsofova msmovxocw, Gg xci Zuwovíóng iv imwyodp- 
peo "Eouzv vóvós dvíOm«ws dm«u. óoQu« 0" otx iv mooQwvooi, dvri v0) 
o)x 0g0io O0. Correxi haec, ut potui, et o?7i iam Schneidewin scri- 
psit: sed restitutio incerta, nam fortasse verborum ordo non immutandus, 
ut nomen zfqufrotog vitium contraxerit. Post óo9:« Ó' ooyL videntur 
nonnulla omissa esse, ut év zrood?ooic pentametri sit finis: cf. Xenocratis 
epigr. Anth. Plan. 186: '"Egurc à»vg $yÀ wwAnoxouei, dd mzoieícro) 
wi xoAofOv gsioGv lorovs urÓ' dzoÓc' T, TÀg Oxvg óyo; mg Ó Opi 
q$toovouisjco, ic picw dugozéoov ógqovog (oréusvog; Hartung scripsit 
"Eowiv vovÓó viüqxev Augovoig, GoOíccsv Ó ox, iv mQ09vpotc. 

Epigr. 160. Pausan. X 27,4: Ker& rovro r5g yoogne x«l SAsysióv 
iov, vov ZuipovíÓov: Docws xA. ldem extat Anth. Pal. IX 700 
ab ead. m. ewovíov (ubi cod. P. v. 1 yocwesv '"Ao/yvovog et v. 2 7A(ov) 
et Plut. de orae. def. c. 47. Schol. Plat. Gorg. p. 338 ed. Bekk. Respicit 
Philostr. Vit. Apoll. VI 11. Phot. p. 80, 16. Arsen. 291 et Hesych. v. 
O«ciog zoig AyAaopvrog. — V. 2. megDouévov Plutarch., zeod'ouévgv 
reliqui. Carmen, quod nimis sit exile fortasse nonnulli Simonide in- 
dignum censebunt, alii propter temporum rationes adiudicabunt: mihi 
secus videtur. Poeta, cum sumínum artificem nullo praeconio indigere 





1 
] 
: 
: 
" 
: 
1 
I 
1 


--——] 






SOWTYTATP WOMEN TM, UCM TPKMMS C UPTUONURMRRITMSUMUT TEC MYIST 


MC ERR 


"XX WP UERNRUSUMKS T GSVNESN UTYN x 





TRETEN C mE OY SS 


SIMONIDES. 508 


161. [221.] 1179 
"Ig(ov ví0' £ygeve Kooívütog: ovx én. uópuos 
qtooív, imei Óó&ag égye moÀU mgogéoci. 


162. [219.] 
Míxov éyge«vs vv 9Ugav T)v Ósbutv: 
viv 0' é&óvrov Ós&v Ziovvoctos. 


163. [223.] 
IIoóo9s uiv Gug' Ouoww £yov vg«ysiov GGuAAav 
(y90g iE "Agyove ég Teyéav égegov. 


intelligeret, titulo quam poterat brevissimo defungitur, quem licuit 
condere, vel antequam pictor ultimam operi manum imposuit. Polygno- 
tus autem videtur statim post Medicum bellum Cnidiorum iussu parietem 
Delphis ornavisse, cf. Bruhn hist. art. IT 15. 

Epigr. 161. Anth. Pal. IX 757. sig . .. nomen poetae excidit, sed 
Sünonidi tribuit Planudes, — V. 1. z&ó' Benndorf, legebatur ró09" . — 
£m scripsi, legebatur £v. — V. 2. óóÉug, videtur dó£gg scribendum. 

Epigr. 162. Anth. Pal IX 758: ab eadem manu E/c 999og* vo 
«$109. sed praecedens epigramma, cum lemma sit mutilum, poetae 
nomine caret; verum JS/monidis esse Planudes docet; Kaibel parum 
elegans esse censet. — V. 1. Míxov O. Müller, legebatur K/íuov, emen- 
dationem commendavit O. Iahn de Polygnoto p. 68, improbante Brunnio 
hist, artif. II 9; at Cimon pictor ab artis primordiis prope abest, Micon 
Atheniensis Dionysii et Polygnoti fuit aequalis; cf. Varro de 1. 1l. IX 12 
si pictores Apelles, Protogenes, alii artifices egregii mon reprehendundi, 

consuetudinem. Miconos, Dionysi, Arimnesti superiorum non sunt 
secuti, (ita enim corrigendum, vulgo pictores Ap. Gr. sic alii . . . Dioris, 
Dionysi, Arimnae, etiam sup., Arimmestus alibi non memoratur, sed 
emendatio certa) Sed in adespoto epigrammate Anth. Plan. 84 (cf. infra 
p. 517), quod critici attribuunt Simonidi, ubi Müller item 7Míxov pro 
K(íucv restituit, correctio incerta, nam poeta, qui trium fere saeculorum 
fuit, poterat etiam Cimonem praeconio ornare. Pertinet fortasse hoc 
epigramma ad idem templum, ad quod ep. 161, ut Iphion, Micon, Dio- 
nysius in eadem aede ornanda occupati fuerint. Coniicias 4vexsiov 
fuisse, fanum antiquum, quod Athenienses confectis Medicis bellis primum 
videntur picturis ornavisse: Pausan. I 18, 1 Miconis et Polygnoti ibi 
vidit opera, sed poterant praeter hos etiam alii artifices parietes fani 
picturis decorare, commodeque referas ep. 162 ad propylaea huius 
fani, quae Polyaen: I 21 memorat. Extat etiam aliud ep. adespoton 
in Anth. P. XIII 17 quod non improbabili coniectura tribuunt Simonidi, 
de quo vid. infra p. 517. 

Epigr. 163. Aristot. Rhet. I 7: ó9ev xol r0 imóyoauge vo Olvy- 
mzi0víwg' IloócOs xvÀ. Et v. 1 ibid. legitur I 9: x«l vó rov óÀvgu- 
mi0ví(xov: mQócQs ...voayeiav. xal T0 T00 Ztwovíóov, sequitur 
epigr. 111, 3, ut appareat Aristoteli auctorem vel prorsus ignotum vel 

ium fuisse: Simonidi tamen tribuit Aristophanes ap. Eustath. 1761, 25: 
O àb cóv cávvav rovrov zag«onwnváuevog Aouovoqarne 0 yooupotuxóG 
x«l AAeag PwtíÜsru. wouvoqóvove Aíbsig, olov cia», cwsvóg tt 
iy9vnoóv, o9 xonci m«oà Zuwovíóg iv vó' IIoóc8s wxrÀ. — Titulum 
statuae athlethae, qui Olympiae vicit, subscriptum fuisse apparet, nomen 


504. — | POETAE MELICI. 


164. 
EUxso Goig Ógorct., Kórov, 9tóv dÓs gagijvot 
Zqvoí(üqv &yogüjg xeAAuóoov zQUvavuw, 
Q0oz5Q vz0 Es(vov vs x«l ot vatovcu KógwS8ov 
civov éysg yagívev, «icu móAw Gregavois. 


165. [225.] 1180 
"Hv éxevóv guíAet Ótya Gqíow. 
166. [226.] 


Schol. Pind. Nem. VII 1: "4g:zóóquog ài 0 "Agwrioyov ue9q- 
ve éAuov oUvo quoív' Ówé more và Oseglovi xol mago viv Tj 
xcv mgonxovu cÜÉeuévo vij 9:6 Zoyívm vexvoOivon xol qv ToU 
zto100g evo? yévvqcw olov EiAs9víag civer 4dow: 0i viv iouvqva 
yoUv Tijc yevécsog voU cOAqroU móc viv O:Óv re írqv imotios vOv 
Aóyov' émuGroUro OP voUro iÉ émwodqquerog (ed. Rom. vmoyocppueroc) 
2Ziuovídov. 


indagare nequeo. Kaibel Simonidi abrogat causatus vocis plebeiae in- 
solentiam et Aristotelis testimonium pugnans cum Aristophanis iudicio, 
ut opinatur. — V. 1 priore Ar. loco À in m. yg. zoóo0sv uiv Qa elatv 
gov cuuoLcuV. &oiAAev. — GoiAav, Zb &esiAmv. — V. 2. Teyén», Qb 
Téyetev, Eust. Teyénv et fgsos. Apparet epigramma imperfectum esse, 
Victorius in codd. dicit se reperisse versum tertium: JVóv ói xodrog 
g£oousv uéyc (Schneidewin ueva) mc Ólvumtovixau. 

Epigr. 164. Anthol. Pal. VI 213: A dv&$pu« Zuovídov. Schneide- 
win. iniuria in suspicionem vocat. — V. 1. coig scripsi, cod. P coi, 
Salmasius voig. — Kóvov nomen insolens, fort. KoAov scribendum. — 
V. 8. o? Brunck, cod. of et KógvvO9ov. — V. 4. yegívov, aict zov 
6tegovote, legebatur Xapírov, Ó£czora, vois oteqivorg. - Recepi Iacobsii 
emendationem, nisi quod zóA:ww praeoptavi, lacobs zevg«v: zégwreg sunt 
victoriae, quemadmodum passim apud Pindarum.  Structuram «eíivov 
£ysww qeoízov, quae offensioni fuit Heckero, satis tuetur Mnasalcas Anth. 
P. VII 242 &ovvvrat 0! dostüc «ivov u£ycav, quod quidem epigramma 
satis Theodoridae iudicium comprobat, Mnasalcam studiose Cei poetae 
vestigia legisse. Hartung Xeoírov óécuact vovg 6reqovoig, Hecker 
civov £gewg, Xopírov ueGroT( OL Greqavoig. 

Epigr. 165. Herod. zsoi Lor. Ae£. 48, 2: Kol mimvvuxós Zww- 
víüng émi mQovov moocomrov, óc xol &v TOUS ,Emyoduuacw: qv. . 6gí- 
cw, &vvl y&o To? zutv q». Verba og x«l é» iz. indicio sunt post og 
aliud ex melicis poematis petitum exemplum excidisse, utitur gram- 
maticus düobus exemplis 1. pers. Simonideis, duobus 3. pers. Hesiodeis 
(nam huie poetae hemistichium xcoqgoL ^ UD moz ootD sy vindicandum); 
item 3, persona legitur in elogio Attico in Cimonis honorem: X» óc 
woxeivoy vodoxcgótot. Perperam autem Herodianus qv hie juev esse 
dicit, poeta donarii origines explicans dixerat: erant centum phialae, 
quibus refusis nos hic stamus. — ó/yc« egícw mendosum, conieci ó/y« 
qj0voíOsg, nam (ràv doyvoídav) OexeqpvtoL maioris est molimenti. 
Lehrs coni. ó/yo Óé cguow (nvàave Bovixj, "Avógéciww 'EAMvov). Har- 
tung ó/y« ó' qui» z&vv« Oídacro, N)v 0É . . . 











SIMONIDES. 505 


(ILA IT NIA) 


161. [221.] 
Ty ó4 zor' OoAUuzo(0 ziQl mAevQ&g PxcAvwev 
cxvg &x0 Ognxus ógvOusvog Boo£ue, 
&vügàv Ó' dyAe(vov £dexe qg£vag, «ovg. éOdq 
fex, Ihsoíqyv yqv émucoauévy, | 
5 év Tig iuol x«l vüg qeévr uégog' oU y&g Couxtv 
Pegugv Bacratfewv &vÓgl qí(Aco moómociw. 


168. 
Zà60g xal Ze60, 60vtQ, Gol vÓvÓ qavéOwuxav, 
260g uiv 6o0c(g, Zooo Ó' 0r. ZGog éco. 


169. [186.] 


IloÀÀ& q«yov xal zoAA& ziQv xci z0AACG xcx  timow 
&v9oozovg xcu. Tiuoxoécov 'PoOtog. 


Epigr. 167. Athen. III 125 C: KeAA/ergeros iv £güouo Gvpuéx Ov 
gotv, LS ori uEvoc za TLGL 2Zupovíóng Ó mO0w(]tTS RoetoLoO Xe- 
puaog doc x«l zv oivoyóov Toig &AÀoig uiGyóvvav &ic TÓ zoTÓv tóvog, 
«v:9 Ób ov, &meogeüíace róÓs, TÓ én(yoeuua: Tóáv óc mOoT. 
*tÀ. — V. 1. rjj Casaubonus, libri mv. — V. 2. ove, o£vg Valckenaer. 
— V.3. £g) Porson, vulgo ending. — V. 5. £v vic Schweighaeuser, 
£v tig B, £v v6 PVL. — éuol xol vie qjsévo AB, iuo, xovroysévo DB, 
£uovy* eric 4síévo VL. Malim geévo. — Éoixev, &oweg BP, unde 
iowxóg possis coniicere, 

Epigr. 168. Anth. P. VI 216: omnia ab eadem m. (A) &»c9nuc và 
Zhi me«gd Zocov x«l Xwoco)vg. et in marg. ro? cro).  Abiudicavit 
Schneidewin Simonidi, sed insertum est genuinis epigrammatis, neque 
talis lusus indignus hoc poeta, Itaque in gray viov numerum rettuli. 
Cum Lasus Simonidis aemulus &ewyuov o7» Centauros et praeterea 
hymnum in Cererem fuga sibilantis litterae notabilem condidisset et 
aequales hoc novum repertum admirarentur (cf. Pindari fr. 79), vicissim 


. Bimonides litterae deiectae causam ioculanter magis quam serio agens 


inter amicos hoc distichon iecit. — V. 1. córeo, col geripsi, cod. co- 
Tio, quod etiam lemma (cvé9que cà Zi) tuetur, covrjere nescio quis 
coniecit, Reiske Xwrsíog. — V. 2. Xoco, P a pr. m. 60x. 


Epigr. 169. Athen. X 416F: Kol Tinoxo£ov à' 0 "Póütoc mous 
x«l déAqrne mívraO010c ivípeys wol Émisv, óg vÓ imi r0) ríqov coro 
Émíyoeppuo Oriol: IIoÀÀà và. Simonidis esse docet Anth. Pal. VII 348: 
à pr. m. &lg Tiuoxg£ovte TOY "Pódtov, ovrva tj» yvoun» zücav x«l 
T Gvv4à) siyev Ó Qeióg nov. et in marg. a m. s. Xiuovíóov cf. Iriarte 
95. Manifesto fallitur Athenaeus sepulero Timocreontis hunc titulum 
additum fuisse perhibens, recte Boeckh censet Simonidem ludibundum 
hoc iecisse in adversarium sive vivum sive mortuum; sed Simonidem prius 
quam Tiiocreontem de vita discessisse verisimile, ac satis festive vivum 


, et valentem Rhodium probroso epitaphio donavit. Kirchhoff hoc quoque 


506 POETAE MELICI. 


170. [229.] 1181 
Mobo& uo. AAxuWvaus x«AAwGqUgov viov Gat 
víóv "Aàxwávus Gas Movod uot xeAAGqUQgov. 


111. [288.] 
Ovài yàg o)0' sigUg msg iv éÉíxevo ÓsUgo. 


112. [930] 
Mi£ovóuov vs zevQo égípov xol GyévAuog (y9Ug 


poematium Simonidi abrogat. Simonidis exemplum alii secuti sunt, Crina- 
gorae duo epitaphia in Eóvixióev leguntur Anth. Pal. VII 380 et 401 (nam 
vitiosam scripturam Evviótxov recte sustulit Brunck, Éóvix(óov corrigens), 
quem haud dubie vivum perstrinxit fico quidem nomine, sed ut haud 
lateret aequales, quem poeta derisui habuerit: suspicor eum iecisse 
haec in Niciam Coum, qui ex litteratore factus est patriae dominus, de 
summa rerum cum Theomnesto musico contendens. Huius Niciae vita 
defuneti casum Crinagoras perstrinxit alio epigrammate Anth. P. IX 
81, unde Mitylenaeum cum Coo exercuisse inimicitias apparet, neque 
enim demonstrativa carmina condidit Crinagoras. Extat in insula Co 
titulus, in quo huius Niciae fit mentio, quem Britanni publici iuris fece- 
runt. — V. 1. zoAÀ& geyov xcl molià midw Plan. , quod restitui, 
quandoquidem hunc verborum ordinem Athenaeus commendat, adde 
Homeri versum và Égetyóv T^ Émióv Té x«l e(do(owcww £Ócxe«, in Anth. 
et Ath. zoAÀd ziàv x«i zoAÀa qeyov legitur. — V. 2. dv'ooovs, 
cod. Pal. &vé'oozois. 


o 0 
Epigr. 170. Anth. Pal. XIII 30. Ziguovióov: € usto xci ovz vQo- 
0 0 T 

qei* msvvéusto «ovo usOütow crc A&Ésog. — V. 1 et 2. woAAiGqUQov 
vulgo, sed cod. Pal. «oe44í/cgvoov. Simonides hoc poematio Timocreon- 
iem derisit, cui ille rescripsit fr. 10, sed utriusque carminis exordium 
solum extat; descripsit is, qui anthologion concinnavit, ex libro szeol 
u£roov, ubi antiquissima haec reciprocorum versuum (cf. Mar. Vict. III 7) 
exempla adscripta erant. Primus ut videtur auctor puerilis lusus Si- 
monides, neque vero pueriliter adhibuit, sed ut derideret adversarii 
poemata, reprehendens nimiam verborum copiam, quam etiam nunc 
reliquiae arguunt, et if&ewg non satis commode compositas, quas Simo- 
nides ut pavimenti tesseras arctissima necessitudine coniungere solet, 


idem quidquid supervacuum est, sedulo segregat. Herculis mentio 


nullam habet offensionem in epigrammate, quod Rhodium hominem 
eundemque quinquertionem exagitat. Male Schneidewin abusus schol. 
Aristoph. Ran. 1302, cuius nulla est auctoritas, commientus est Timo- 
creontem epicum carmen de Herculis laboribus Scripsisse, cuius princi- 
pium Simonides asciverit. 

Epigr. 171. Athen. XIV 656 C: IIeoi à Aonyàyv Xeuci tov 975- 
6iv àv d zsol Ziwwovíoov, eg Osuzvayy z«QQ TÓ "Tégavt ó Zio - 
víóng 0b muoevedévrog «ovQ imi vq vodzreGav y woddzeQ xal TOÍLG 
&AAotg , «yao , dÀÀ' vcrsgov usraói00vroc vo? Tégovoc, (7tGyt- 
ó(mcsv: O20t wi. unde affert Eust. Od. 1821, 37. Cf. Il. £ 83. Non 
intellexit leporem M. Schmidt, qui orógóc. zo i. e. lepus coniecit. 

Epigr. 172. Athen. X 456 C: Doupaó 9" dor wol Ziwuovíóy 
ve)r« mézoujuévo, dg qnov Xeuoiifov 0 "HocwAsoTvQg $v và m&Qi 2zi- 

















"«-——-—— rr) Pt X 8G. 





SIMONIDES. 501 


zAqóíov qosíc«vro x«gücara' z«iüc 0b vvxróg 
üs&«uevor fAeqooust, zluovógoro Cvaxrog 
Bovgóvov ovx i9éAovor vi qveiote. 9iotzovra. 


173. [231.] 
Quul róv o)x d9£Aovra qégsw vévrwyog GcOAov 
vO llavozwidóy ÓoGsw uéy« Osimvov "Exc. 
174. [224.] 1182 


Doifog écaysives * "Tvvóngíorow do(üncav 
&qerQoL vévrLyeg émeGréiavro gogovg. 





- povídov: Mi&. «12. agi ót of uiv imí vwwog vÓv doyeiov dvo$- 


pérov iv XoaÀx(0L toUT. émvyeyodq9ai, memoliodu. 0' iv aorQ rodyov 
x«l Óshqive, msQl óv elvat TÓv Àóyov ToUrov. Of ó sig imwvóviov apo- 
Tgtov OsAgive. xol TQdyov eloyacuévov &lorjoau, x«l tive. Tóv (jov- 
qóvov xal vÓ» Zovócov Qsodmorvrc vóv oi9voopufov. of à£ qc, iv 
"Ioviíós xóv TO Zhov$co 9vóusvov Bovv bnó TiVOG TOY vsovíGwOV mecle- 
[rr nen" mÀnotov ài Tis £6ooriüg otons &lg qo wetov 9o9 vat TÓV 
mélenvv: Tüv ojv ino v(ünv Fr véov üvta Qaótcat mQ0g TÓvV yoluéo 
XORLODUEVOV. «vróv: (üOvre Ok xol rÓv c&yvirmv XOULOMLEVOV xc TÓv 
&Gx0v xcl TÓv xogxívov ex] xeítEvOV xal LLZEUTITES Eyovta L2 £n- 
29069 £v, ovra ovra eimeiv 700g TOUS LLL LI TO zQotiQru.évov 
zeó (nua rÓó» uiv yào roO iQíqov zev£Qa vóv doxóv giveu e6xét- 
Atov 0i (y9vov ràv xegxévov: vvxtóg ài zció« vov Onvov' Bov- 
qóvov ài xcd Zdiovócov Osodzovco vóv zéAewvv. — V. 1. zac70, 
PVL zarr5jo v. — V. 2. 5jos(cavro ABC, zoícevro PVC. — V. 38. ztw- 
vécoio L, àiov$?cor PV. 

Epigr. 173. Athen. X 456 E: Tenzobnue 9i xal É Eregov Ó Ziwoví- 
"ET zíyeauua, 0 mw«oÉyet volg &mztí(ootg Tijg ÍGvo (a diopíacy * 
Dnul wrÀ. Afysrow Ob iv cj Kagtoaíe Ovro/fovza córàv Qiücaxeiv 
TOUS y0gosc' river Ób rÓ xoomysiov vo zQ06 J;AmnóiAovog (too o? pa- 
xocv Tijg 9«dccne' v0psvUtcÜo. oov xal T0D6 &ALovg xol rovg mEQl TÓV 
Ziuovíó LI xároQstr, £v9o Ur 7] xonvn &voxopífovrog à" avroic 
tÓ $Óoo Óvov, Ov Pxdiovy "Entióv ói& TO uot'otoysiotot Tovro Ópüv 
Exeivov xol dveyeyodepthou év 19 v0 "AnóAovog f feodo vóv Tooixóv po9ov, 
iv o ó "Encióg vOpogogsr Toig "Avos(Ooug, óg xo Zirnoígooós qnov ... 
bzepyóvtov 09v TOUTOY rey) Tveí quot rà ud). mtüoatyevonévo tà» g0- 
Q£vrOv £le tv óoicuévrv OQcv suene, TÓ óvo qgoivixe xoiO v. 
Tovro ovv xüv rÓ zur A£yeaQou tivoet TOv "uiv 0v gégov T 
TÓ TO rÉtTUyOS Ee Lov TÓvV 0)* £9 éAovvo &Ósuv* IIavonnicóny 
(ll. 4» 665) àà vóv Ovov: uéye Óüsimvov civ aotvixo vy xgiQOv. of. 
Schol. Il. y 665: Ziere«c« 9 1, Aémvà iv roig yogsvteig qol àv o9x 
i9ílovra géígswv TÉTtUJOG de91ov dvrl ro09 Og víwmv uoi mtQumoQjoat, 
TO lleavomni ó5Aog usrà Osimvov "Ext fnuu(av. Eust. 1323, 60 et 
1606, 60. Affert etiam Io. Sicel. Walz. Rhet. T. VI p. 200 (ubi v. '9 pere 
üsinvov ddotiv ix^ 5o legitur, quod ille explicat, sed memorat idem 
lectionem "Ezrewo), et VII p. 949 (ubi v. 1 rív' o?x, sed. Mon. zívag ovx 
£9 élovrag, Par. 9 vívsg o)» iQélovrsg, deinde v. 9 Mon. Par. 1, 2 
ust Osimvov im^ 5o). 

Epigr. 174. Athen. XV 680D: Xogovóv. "mov i» và mtQi tü]g 





508 ! POETAE MELICI. 


175. [156.] 
Ovx £óvww us(tov fWc«vog yoóvov ovócvóg &gyov, 
0g x«l vz0 Gvégvoug &vÓgóg &sbe vóov. 
116. [66.] 1183 
...'O ro, 4oóvog ó£og 000vcr«g 
zitvvo xevcnyeu x«l và Bueuioveco. 
111. 


Xovoo Ó' aiyAQjevru cvvijguoosv &uqgidacsieg 
xógocc x«l Grow Acfgóv Ozo900£ro.ww (uc. 





"Poucix5s OuAiwrov qnoi vóv críqovov mie. gogovóv woLobnsvov, 
«70 TOP rovg yoosvrtüc iv Toig Qecroowg vOvO gonctoi, «vrOUg v8 Tt- 
ouXsLuévovg x«l imi vóv críqovov dyowifouévove, xc) iv rois Xwwo- 
vídov iénvyocuuocww (üsiv Zovw, oUvog (ità A, vulgo oUro) xcAobusvov 
(ita Pursanus, v. ««Aovuésov): Doifog «rà. — V. 1. Écerye ivan, Stepha- 
nus et Ursinus éccyqroi. — c&oíóncov Cant. L. — V. 2. éztozéwavro A, 
im£wwovro Cant. L. Scehweighaeuser coni. doi07c, cv, Schneidewin 
égdymvat mors "TvvOagí0cwcwv doirddg, v&v x1A., Hartung doifog 09 
cysiro Éov Ileoíósccw do|9Gg &uévsoou «v4., Hecker Poet égoy sivo 
TvvOcgí0awt yogóv, cov Ó' Gustogor v. im. yogovóv. Mihi co(ünc«v 
ex dittographia (coràmge et coi:0cv) ortum esse videtur. Fort. doifos 
09" aysiva, voc TvvoooíO0otw &oi0 Gv, Ayé£vsoor vévcwysc. Rettuli 
inter IIe/yvi. 


Epigr. 175. Stob. Ecl. Phys. I 8, 15 sine lemmate legitur hoc 
distichon, sed Ursinus ex codice adnotavit Simonidi adscriptum esse ix 
TOv Émvyoeuuerov. Qui praecessit versus trimeter Zogóv Aéyovetw vóv 
q0ó0vov msqQvxíva. lemma .oexóvov (A Ac«xóvov) exhibet, Gaisford 
Cratino vel Eupolidi tribuit, Sophocli Meineke 4«oxócvrz: coniicens, ego 
A«xe«uvórv malim, ut item Sophoclis tragoedia intelligatur. — V. 1. 
ov0svóg VAEH, legebatur ovóév. Kaibel contendit haec ab epigram- 
mate aliena esse, itaque ad elegiam síg zzv Zi Aeuivi vovuogtov refert, 
Aristidem his versibus a poeta honoratum esse ratus. 


Epigr. 176. Stob. Ecl Phys. I 8, 22: Ziuew(üov émwygaupdraw: 


m , bd * . m" 

OT, yQOvog vA. — V. 1. 0 vot scripsi, 0v. A, ovcor Canter, ovro Gro- 
z , * * . "31* . * 

lius. — V. 2. zóvve woerowwQysi. scripsi, et similiter Sintenis, vulgo 


xol zvvc ipóyn, Sed AV «vsu Grotius ouoger, Pierson yrzev. — fuou- 
orare AV, vulgo Qiórove et sic H, Pierson flefeóvoca. 


Epigr. 177. Plut. de cohib. ira c. 6: «ei ó Maegc?«g cg £ows qoo- 
Bsug vw wal meowóvouéowg fo vo) mvtvuorog TO QoyOmiov PyxedtioEs, 
«vl v0) ztQOGOTOU XwrttxÓGUQGs wol czréwQuiwUe Tiv dvouoMav: Xovco 
Ó' «rà. Süinonidi tribuit "Tzetz. Chil. I 372: vqv à' £gw voe)rqv mov 
qnew cuori. Zuwovíóng: zovco Ó' «v4. Quamquam dubium est, an 
sit lyrici fragmentum, certe non est iuniori alicui Simonidi tribuendum. 
Sehneidewin Séimmiae vindicare vult, ego aliquando ex dramate satyrico 
petitum esse conieci. — V. 1. ovv5ouoosv, 'l'zetz. zmooornouocsv. — u- 
gió«csí«g, vulgo &ugl óecsíug, quod etiam Dübner correxit. 








x SIMONIDES. 509 


EPIGRAMMATA FALSO SIMONIDI TRIBUTA. 


118. 


Boíóiov qolqrolg xoi IlvOiudg oi mov igacra( 
Gol Km. r&g feweg vég T& yoegag P9scav* 

lumogs xol gogrmyí, v0 cGóv foAAdvuov oi0cv 
xol zó9tv a£ fOvai xol móOtv oí nívaxtc. 


119. 


Xeupeoljv vigeroio xorrivow mqvíx div&eg 
IWÀÀog doquaqv TAv9' ómó cmicÓc, 1184 
ver0v Ggr. xOuxc &7xopuóoboro' ro0 Óà xov Vqvoc 
Bovgéyog sig xolàqv &àrgemóv ixro ÀÁov* —— 
6 evr&g 0 mezteuévg uéyo vóumavov 0 GyfOs q&ol 
doobev, xavoyi Ó' toysv Gvrgov Gmav' 
ov0' Kg KvffAqc [s9óv Boópov OAÀovóuoc 950 





""WiccoOMM KM €. 494 9-9 c e——E 


Epigr. 178. Anth. Pal. V 159: 


À Zio corr. »(óov adiecit 
tüov corr. erasit, tum in ras. lemma scriptum. 


3 (Zwuueovíóov codex ap. lriarte Catal. Matrit. p. 94). C síc foíóiov cv 
evAqtoíd«, Simonidi omnino abiudicandum (quamquam Hecker II 104 
adversatur) est ut opinor Asclepiadis epigramma, vid. Asclepiad. V 161 
(quod quidem epigramma etiam Hedylo et Simonidi tribuitur): E2999 
x«l Goig x«à BoíÓvov af ziourOovg yociou. et V 164: oid u' vfoitei 
Ilv9uiàg 5 Niwxovg ovca quis&emrig (ita enim corrigendum sive qià- 
sÉazérgg malis) — V. 1. qo4qvole, Plan. evAqvolg. — V. 3. gaAAdvetov, 
Plan. gaA«vctov. 

Epigr. 179. Anthol P. VI 217: A «vé95u« o? «)0r00* C £mi 
y&AÀo AdrQiÓL vic «v(fAuc. Quae praecedunt epigrammata omnia, 
etiam 216, Simonidis sunt, sed hoc manifesto ei abiudicandum, ut Ia- 
cobs quoque censuit. Nihil probat Phot. p. 183, 1: Kvfngov. Koaczi- 
vog Oodvreig vüv frogógnrov: "Iovsg Ób rÓv umrogeyvgvnv xal ydiiov 
v)v xcAo0utvov' ovrog 2Zuuoví(ógg — nam Simonidis testimonium ad 
KognBov pertinet, neque melicum, sed iambographum grammaticus 
adhibet. Hoc quidem epigramma, misi fallor, est JLeonidae Tarentini, 
in eodemque argumento illustrando versantur proxima Alcaei, Anti- 
patri, Dioscoridae 318, 19, 20, ut alias quoque certatim eidem 
materiae operam dare solent; neque illud obstat, quod 321 aliud 
Leonidae epigramma similem fabellam prodit. Celebrem hane chriam 
tangit tiam "Varro in Saturis ap. Nonium v. Mansuete: ,,Non 
vidisti simulacrum leonis ad Idam e (ser. eo) loco, ubi quondam 
subito eum cum vidissent quadrupedem Galli tympanis adeo fecerunt 
mansuem, ut tractarent manibus." quae cum alii tum Vahlen de sat. 
 Varron. p. 25 et L. Müller de re metr. Lat. p. 438 perperam in versus 
redigere conati sunt. — V. 1. 9 affert Suidas v. xerraveiw, ubi qwóx* 
diébus om., et deinde exhibet 7429s» quod probavit Hermann Orph. 
724. — V. 8. ézopógkoro, P dz iuógbaro. — V. b. avrà Ó Suidas 
v. 4paccov, P «óràg 0. — O0 cy£0s P in m., vulgo £eze9e (ita P ex 


"MP wu—x—A——JmT Uo 





510 POETAE MELICI. 





- $5.5 C4 ? 9. *!, » 
usivoi, &v' voAMjev Ó' oxvg tO9vvev 0goc, 
OeíGug Tutyvvorxe Dejo ÀAdron, 0g vdÓs "Prim 
10 — Fvüvre xal $«vOovc ixofuecs mAoxcuovg. 


180. 


'"EcfícO9ne, yuocià ZogóxAsse, &vOog doiDów, 
oivonüv Bexyov Bórovv é&pemrópsvoc. 


mE urn pyra men cn 


181. 


Bouovc vovcÓs Osoig ZogoxAg; [(OpUcero moówoc, 
Oc zÀsiorov lMovonc siÀe xAéog voeyuxiic. 


;Duseibano Me Pia 


182. 1185 
Ofüs vouQxóctoL, Zixcore sweroi, roig GvvaplO uou 


— Jom au SÉ 


corr. Suid. foysro (ita fort. Pal. a pr. m.). — V. 9 et 10 affert Suid, 
v. Acvoig et partim Y. 0gsíu. — vdÓs "Psy Brunck, P cds ósíow ex 
corr, Suid. bis zd" óosuw atque ita ut vid. P a m. "p. 


Epigr. 180. Anthol. P. VII 20: A elg cogoxiée Zuwowíóov. ita 
eliam Iriarte p. 95. — V. 2. égezvogsvoc, éoszTÓusvo, Suid. v. oivow 
(sed V gemtóuevog). — Epigramma hoe vel Leonidae est, cuius prae- 
cedit epigramma, vel S?mmiae, cuius duo poematia subsequuntur: cf. 
ad Simmiae epigr. vol. 2 p. 3183. Ceterum hoc epigramma nimis tenue et 
omni acumine orbàtum; videntur post v. 2 plura intercidisse. Ad hanc 
de. Sophoclis morte fabulam puto referendum esse versiculum apud 
Nonium p. 193: Pressisque labris unus acinus haerebat, qui fortasse ex 
Varronis Imaginibus est petitus. 


Epigr. 181. Anth. Pal VI 145: A ivédnuo .Ziogoui£ovg. Corr. 
zt0Untoo TÓy zevyoÓi)v, tum idem corr. in margine o9 «97059, ut 
putant Avoxo£orros, cuius sunt epigrammata, quae praecedunt 134—144, ; 
sed post ep. 143 in codice est lacuna, nec probandum, quod in mar- 
gine a m. s. legitur: 09 Agímei, óc oiuon, 090? ivre9o. nam quod 
sequitur epigramma 144 (ivát nuo và Eouj zd Asaxodvov T0) c0T00) 
Simonidis est (vid. fr. 160), itaque videtur hoc quoque epigramma 145 
Simonidi tributum esse, sed falso; nam apparet facile hoc carmen 
neque a Simonide neque ab Anacreonte condi potuisse; neque tamen 
propterea, quod ab his alienum est, Sophocli vindicandum: nam quam- 
vis lectio zoórog v. 1 satis incerta sit, tamen apertum est, haec post 
Sophoclis demum mortem scripta esse: videntur hi versus facti esse, 
cum monumentum a Sophocle olim dedicatum sed vetustate attritum 
instauratum esset, cf. quae dixi in vita Sophoclis p. XXL — V. 1. 
zoGrog P a m. s. in rasura, fuisse videtur zóvo? vel zó:00. — V. 2. 
tíAs, ut Hecker coniecit, P corr. a m. pr., antea erat siós, Reiske et 
Brunck eixe. 


Epigr. 182. Anth. P. VII 431: corr. "Aómiov, of ób Ziewíóov 
(nomen 1 in ras.), tum. C im, và vigo rÀv TQLou océan Znoguneráv, TY 
usrà OfovdÓov zscóvrov, m. sec. iv và mQóg dg afe zt0À Equo ài L7 
)voscridt. in marg. ad v. $ eb T à m. s, rore T] (QíBÀo roo cvy- 
yocqéog Govxvóídov roavorsoov. Simonidi recte pest Schneide- 











p'""----—---—r——s—m—— 


- 








PEN MRSRE CRIG 


SIMONIDES. 511 


"Iveyíóotg  Gvosiv. Gp. ueryecacpuevot 
«Uyfvug 00 GrQ&wevreg, Gc 7000g lyvuw mtoürov 
&guóGeuev, rore xol Aimousv fuor&v. 
5 &ocev. 0 'O0ovédno qóvo xexolvpuévov Oniov 
x«QUG0tt, Ovote, Ze), Zoxtücuuovíov. 
el ÓÉ vig "Agyelov. Épvyev uógov, jg àv AOgGrov, 
Zmáorg Ó' oU r0 Qaveiv, &AÀ& quysiv Odveroc. 


183. 


"Husol zevOfAxrstQu, usQvrgógt, würto Oma, 
oUA«e * GxoAuv mÀéyue qeug fÀuxog, 

Twufov nfncseg Avexoslovrog im" xn 
crjAy xel AemrQ «opor. voUÓs végov' 

6 óg 0 giÀéxoróg rs xol olvofegrne quióxouoc 

mevvOquoe xoovov rQv quionmcide y£lvv, 

xv y9ovi memrmOg xeqojgs iponsgO0s gíoowo 
&yÀeóv Ggaíov Bórovv «m axgsuóvov, d 


win, fort. Leonidae est, quem verisimile est celebre hoec argumentum 
tractavisse, vel Antipatri ZLA9NIOT. | Dioscoridi tribuit Hecker (II 103), 
cuius praecedit carmen, — V. 1. vou] uóGtoL, fort. TQLcx6Gt0L. — gvva- 
e/9uorc, Meineke /c«gí9uoig. — V. 2. Ivey(üeis, P Tvegíóeug. — Gvosav 
Scripsi y^p etiam Unger, v. Ovoéav. vid. Steph. B v. Ovo£a ET 
Afysret xol min9vvrwxGe. et Anth. P. VII 721. — V. 3. óz« A, sed 
corr. et Pl. óz«. — Uwue moürov Pl, yw aQomov P. et in m, "corr. 
Óoguixóg &vtl vov zQorov. Hecker moro» z000g lyvog. — V. D. wsxa- 
Avuuívov, Schneidewin zezoeAvuuévov, Meineke zezeAoyuévov. Poeta 
conscripiwm dixisse videtur, fort. XEX0LlOUÉVOV quod Unger quoque 
commendavit, Dübner ys &vopévov. — V.6 6. Ovoéc, Unger Ovo£ai. — 
V. 7. ed Brunck, oí P, sLPL — 4j, P 7j. 


Epigr. 183. Anth. Pal. VII 24: A els 2 Zwvíov: eig &va- 
xQ£ovca TÓv cQ/ov TOLIJTI V Zuwov(óov: C 6r. xci «)r0g curn 
TW/og v' 09s» x«l àvaxgíov. Of. lriarte p. 96. Sed neque hoc neque 
quod sequitur epigr. Simonidewm est, quamquam de altero non dubi- 
tat Schneidewin, magnis illud laudibus efferens, hoc vero abiudicans. 
At ab eodem poeta utrumque compositum arbitor, fortasse a .Leonida: 
nam quod alia praeterea eiusdem poetae in Anacreontem extant car- 
mina, non est offensioni: solet ille, ut est luxuriantis ingenii, eadem 
argumenta saepius tractare, quem in hae quoque re secutus est Anti- 
pater Sidonius, qui etiam haec ipsa epigrammata imitatus est. — V. 1. 
Peer P, ózogns Pl. Suid. v. TueQl d AVE Soon. — V.92. 

. qUeig ' Suidas (sed ABV o9 A»ygy ... qotig), 7. . qUottg P. 

. qoe Pl — V. 4 4ezró, Hec er AQ. — v 5.  quióxopos br, 
gilet P, unde Boissonade qgi« xpo divisim scripsit, Hecker 
coniecit qiioxd uot mavvoyícouv xgosov. — V. 6. xoobov, P xooíov, 
sed or a m. s., xgovo. Pl. eM vn, Pa m.s. yo. x«l, ,— V. 8, 

eocíor Stephanus, v. ógeiov, P oociov. 





512 | ^. POETAE MELICI. 


x«í uiv dtl véÉyyou voveo? Ógócog, sg 0 ytocuóc 1186 


10 — AegórsQov ueÀexGv Emvstv iw croperow. 


184. [171] 


Ovrog "Avexoslovre vóv Gq9irov svexe  IMovodv 
vuvonóÀov z«vomg roufoc £ósxvo Tío, 
Oc Xegírov mvslovra u£An, mvilovra 0" "Eoomov 
v0v yivxUv ig moídov lusgov Touócero. 
5 uo)vog Ó' sv Ayfoovw. BogUveron, ovy Ovi Acizcv 
q£Mov, 49«g iv940  fxvocs Óópov, 
&ÀÀ Ort vÓv wegíevre uer! miQfo:: Meyioréo 
x«l vv 2usgÓíso Opogxe AÀowure mo9ov' 
uoÀzc Ó' ov Ax9« uehutgmíocg, &ÀX Pv ixtivov 
10 fofurov ovób Oavowv sÜvacsv sv LAlóm. 


185 A. 


À. Tíc «0s; B. Bénjo. A. Tic dé tuv Ecc; B. Zixóna. 
À. Tío à' éEÉuqvs, Beyoz q Zxómog; B. Zxómoc. 


.185 B. 


Tov iv 'Póóo xoAoccóv Óxrdxig Ófuc 
Xeong imoíe. mqyéov 6 4ívóioc. 


"V. 9. uu» Pl. Suidas in 4«góv, cquv P sed c addidit m. 8$. — 
rÉyyoi, sec. Dübnerum P céyysi. — Inde a verbis 5s 0 vyso. affert 
etiam Suidas v. ysooióg. 

Epigr. 184. Anth. P. VII 25: A co9 c'oroo eis TOv qiróv. C &va- 
xo£ovto TOv .eütov. Pon Ó' q mólig DL 07; 7 zov TUE) dA 7 uc 
&gscov xsuuivo uc tixZd' zo) Corr. ór& wioóg iov 7| víog uíe vOv 
xvxAcócov. Cf. lriarte 95. "Vide de hoc ep. supra. — V. 1. Movoóv, 
Iacobs Movcéov. — V. 2. óuvonólov, P vyvoxóiov. — V. 5. uo)vosc, 
forb. nov vov, quod etiam Eothe suasit. — Asízov, P A&xov. — V. 6. 
óópov, Pl. 36uo. — V. 8. zó4ov, Benndorf mióxov. — V. 9. P in m. 
addit els «voxo£o»ro. — Ang vulgo, An9s, P PL, A5ysv Suidas v. 
MoàAz:5, unde Porson Ajjyet. — éxsivov b, éxsivo Pl., 10 xiewóv Schnei- 
dewin, zo$9éwvóv vel dguvsuwóv Emperius, potius scribendum cum Kai- 
belio 2x éxsívow. 

Epigr. 185 A. Cod. Pal. Anth. post indicem p. C et Anth. Pl. 60: 
Ziowíóov. cf. Iriarte 95. Recentioris poetae esse manifestum est; isti 
enim poetae hoe argumentum saepius tractarunt, cf. Anth. IX 774. — 
V. 1. c/c Óé tuv Planudes ex coniectura, ut videtur, P zs óezj&£os. For- 
tasse víg Ó0' £9 Éé£cs. 

Epigr. 185 B. Anth. Plan. 82: Ziovíóov. cf. lriarte 96. Const. 
Porphyr. de admin. imp. 21 tanquam adespoton affert xac peovvosi 
TÓ Émíyoeuue vÓ mQ0g viv ficw vàv zoÓóv ysyoauuévov: sequuntur 
trimetri plane ita scripti, quemadmodum apud Plan. Hoe quoque à 
Simonide alienum esse apparet: nam Ohares Lysippi discipulus hoc 











SIMONIDES. 513: 





186. 1187 
: Zíuog "A9wvelov 6s, NsonróAsu', sixóvi vide 
1 | t(umG  &Uvoiqg eUGefino 9! Évexa. — 
187. 


— A. Tíg tixóva vívÓ  &véOwxev; B. 4ogieUg Óó Oovígioc. 


signum fecit Rhodiis non ita multo post Ol. CXIX. Affert etiam Strabo 
XIV 6052: &gu.cr« Ób O0 re rov '"HA(ov xoAocoóg, Ov qmcw O0 mowjocg TO 
laufsiov, Ov. £nrdxig Ofxa Xdgnc ixoísk zwyéov 6 A(vóvog. unde sus- 
piceeris epigrammatis auctorem incertum fuisse. Ceterum Strabo vide- 
tur in initio legisse: Tov 'Hàíov xoioocóv (auctor Epitomes ap. Cra- 
merum T. III 560 scribit Ko40ccóv 'HAíov z09" £mrdxig «14.) rectiusque 
Émréxig scribit, quemadmodum etiam Plin. H. N. XXXIV 441. cf. 
Eudoc. 429. Eustath. ad Dion. Per. 505. Nihil tamen mutandum duxi, 
quemadmodum item falsa prodidit Schol. Luciani IV p. 200: ££ovrc 
uiv znyOv r0 vwoec, Coyov;Ob Avoínzov ro? cyoAueromoiwv. His adde 
schol. Greg. Nazianz. ed. in Herme VI 492. — V. 2. Xc&onc Strabo, 
Adyme Const. P et Planudes librariorum errore, qui hominibus doctis 
negotia facessivit; cf. Pseudo-Draco Stratonic. p. 99: Xdome v/v &oyov- 
cav cvortfAlsu,, EiuovíUng: vóv iv P. w. ó 0. Xaonc imoít.. — Lüders 
(de colosso Rhod. p. 11 Hamburg 1865) existimat hos versus subscrip- 
tos fuisse statuae colossicae, quae parum verisimilis est suspicio: nam 
Constant. Porphyr. (vide supra) haudquaquam locuples auctor. Mihi 
quidem epigramma non integrum servatum videtur: carent enim duo 
versiculi omnis ingenii lumine, epigramma autem non ignobile fuisse 
Strabonis testimonium arguit. Existimo igitur hoc poematium com- 
positum esse postquam terrae motu concidit colossus: hunc magnifici 
operis casum $i poeta pluribus versibus illustravit, non iam offendit 
tenue exordium. Ad colossum hunc pertinet etiam epigr. adespoton in 
Anth. P. VI 171, quod A/caeaí Messenii esse arbitror: scripsit hoc poe- 
mation paulo ante quam statua terrae motu eversa est, Ol. CXXXIX, 
vel ut Lüders censet, Ol. CXXXVIII 1. Nonrecte Benndorf (Archaeol. 
Inst. z. Athen I p. 45 seq.) hoc epigramma, quod manifesto est £mi- 
óswxrixóv, olim statuae subscriptum fuisse censet usus argumentis 
levissimis; it:m parum prudenter assensus est Kirchhoffio, qui sibi visus 
titulum subscriptum simulacro 495v&c lloouéyov indagavisse, quae 
coniectura omni ex parte est reprobanda. 


Epigr. 186. Append. Anth. Pal. 77 ex cod. Pal. p. o/, ubi CIM, 
unde apogr. Dorvill: Z/povoc. sed cod. Par. ewwoví0ov. Simonidis 
certe non est, sed Schneidewin non recte ad Romana tempora refert; 
subscriptum fuit epigramma statuae, quam Athenienses auctore Lycurgo 
oratore in honorem Neoptolemi Anticlis filii Melitensis erexerunt, vid. 
Pseudoplut. vit. X orat. Zygews Ó& (4vxoboyog) xol Neomrólsuov Avtt- 
xAéovg creqavdoat xol s(xóva dvoaSsivoi, Ort immyys(hero yovcoocsuv 
Tóv (ouóv coo AnóALovog iv yog wet& viv uovreíav vo9 9:00.  Libera- 
litate et divitiis insignis fuisse videtur, vide Demosth. de Cor. 8$. 114: 
si9" obrocl NeozróAlsuog moÀÀlOv foycov imurátgo Gv iq! oig imíüows 
zev(uqrot. cf. Boeckh Qe re nav. Athen. p. 245. — V. 2. sOvoíog &06s- 
fíes 9" olim scriptum fuisse consentaneum. 

Epigr. 187. Anth. P XIII 11: Zuuovíóov zsvréueroov vzoyenua- 
Ti£, ubi scribendum verocpusrQov 9zoogzuucrixóv. Versus 1 et 2 
similes sunt Archilochiis asynartetis, velut: 


PorrAx Lrm. III. 33 


BUMP TMRPRUNT.-UUMUTT S mM Y 





514 POETAE MELICI. 


A. Oo 'Póduog yévog wv; B. Ne, molv gwytiv ys moroído, 
OswvG ye weigh mÓAÀ Eobag Foyoa wol Bow. 


* 188. 1188 
"IG9uioe fe, INeuéo ic, 'Ojvunio doveovoqv, 


? Pi. ud - , ? ^ , 
ov mzÀorst vixQv Goperog, &ÀÀo Tíyvo. 
Apigtódnuog Opccidog "Alsiog mo. 





"Eoncuovíóy XogíAos, yore vox ysiotov. 


nisi quod huius epigrammatis versus semipede aucti sunt: Archilochi 
versus veteres ad tetrametra retulerunt (vid. Archil. fr. 79 seq.), quo- 
niam utrumque colon dimetro constare visum est; itaque hi quoque 
versus, qui brachycatalecti trochaici dimetri loco catalecticum exhibent 
ietrametri, nullo vero modo pentametri vocitari poterant; item erratum 
est apud Diomedem p. 515, ubi ille versus .Archilochiwm trimetrum di- 
citur, scr. tetrametrum, nisi praestat Keilium sequi, qui codicum aucto- 
ritate delevit. lam idem ille versus Archilochius à Plotio, homine 
prorsus imperito, sed qui nonnulla antiquae disciplinae praecepta solus 
servavit, p. 300 Prosodiacum hwyporchematicum appellatur, estque sane 
hic numerus saltantium cantilenis inprimis commodus: atque similibus 
metris ipse Simonides in ?zoozzu&rov libro usus est, vide supra fr. 29 
et 31; et fortasse iam Thaletas eiusque sectatores, quos Plutarchus de 
mus. c. 10 dicit Archilochum imitatos esse, Archilochium hune versum 
asciverunt. Igitur quum versu, qualis hic legitur, Simonides in $z00- 
q5nuézov libro saepius videatur usus, metrum hoc Simonideum dici 
poterat, cum brevius Archilochium sit vocitatum: atque inde videtur 
repetendum esse, quod hoc epigramma Simonidi tributum est. Nam 
si fuit adscripbum Zügwowíósiov vevQéusrQov vzooyquueTwxóv, vel a me- 
trico hoc epigramma tanquam exemplum Simonidei versus fuit adhi- 
bitum, maxime in proclivi erat error. Ceterum v. 2, qui anacrusi caret, 
non est corrigendus, vide quae de hac popularis carminis licentia dixi 
ad carm. pop. fr. 41. Tertius denique versus est asynartetus Calli- 
machius, velut: 


Zumvou vij IlvÀoíg vj voUvrov ovx lleiooyów. 


Abiudicandum autem hoc epigramma Simonidi, quoniam Dorieus Rho- 
dius sub initium belli Peloponnesiaci tribus deinceps Olympiadibus vicit, 
vid. Pausan. VI 7, 1 qui deinde 9, 4 addit: d»qyogsvovro ói ovvóg vt 
x«l 6 IlswGíoo00g Oo$guo,, OioyOivrsg vmO vÀv dvrwruciwwovOv ix vig 
"Póóov xol ég IteA(uv mogà Oovoíovg dzsA96vrsg. cf. Xenoph. Hellen. 
I 5, 19. Hartung Sümmiae vindicat epigramma. — V. 2. ys, P ve. — 
V. 3. ye scripsi, P ze. — P z04A' £g&£wg, lacobs zo44& óébog. 


Epigr. 188. Hephaest 113: Merouxa ÓÀ Gvoxve ... vow )rÓv foci 
x«l vÓ ZujuoviOstov' "IcOuic wvÀ. Repetitur ib. 119. — V. 1. "Ioue, 
Brunck coni. Jló9:«, quoniam Elei ab Isthmiis certaminibus arceban- 
tur, vid. Pausan. V 2, 2 seqq. VI 16, 2, et quoniam Paus. VI 3, 4 dicit: 
&vdxsuteL Ób wol i£ evv5o Hiidog moAototyg dro "Aguoróünuog Opu- 
cidog: ysyóvaci Ób «)rÓ x«l Ilogoi Ódo viwot* 7 0b síwdw iov vov 
"Aguczoóuov véyvy ZoiüdAov oO Ziwvovíov, uaO 1709 xol ze7oOc ITeroo- 
xÀéovg. — Neue, posteriore 1. Fl »veuéc, priore 1. CE(S), Turneb. Néuse, 
— 'Oyuzíc, l. priore CE(SFl) 'O4óume. — £ersgavo9nv, post 1l. E, 


















; 
| 
: 
h 
| 


Á^ 


Te NIU TM NTN Ug WRITERS CERIS TE P i "^ 





SIMONIDES. 5015 


Alia plane abieci, nam epigr. Anthol. P., quod post XI 9 iteratum 


— Ziuovídov inscribitur (cf. Iriarte p. 93), antea V 161 A inscribitur 


'HósAov, of 0à "4oxAwmudov; haud dubie Asclepiadis est, qui alias 
et Boedium meretricem (V 159) et Cleophontem (V 153) me- 
morat. — Deinde Anth. P. VII 187 ro) evroU i. e. QuAimxOv 
in cod. P inscribitur, et infra tantum ubi repetitur post VII 349 
Simonidi (cf. ad Simon. ep. 110), in Planudea vero .Leonidae 
iribuitur; choliambi ib. VII 345 ad Simonidem relati. Aeschrionis 
sunt. — Anth. P. IX 147 .Aníagorae est, et in Plan. tantum 
Zwovídov inscribitur. — Porro Anth. Plan. 204, quod Ziuo»t- 
dov inscribitur, potius Prazitelis est, vid. Athen. XIII 591 A ita- 
que supra exhibui, quemadmodum aliud ap. Stob. Ecl. Phys. 
I 9, 16 male adhaesit Simonidis epigrammati, cum Agathonis 


sit. — Epigramma dó£cmorov (ita m. s.) in Anth. P. VII 306 


(adde Plut. Thewmist. c. l Athen. VIII 576 C) in Themistoclis 
maírem Schneidewin Simonidi tribuit, quod prorsus incertum. 
— Versus, qui in Etym. M. p. 135, 30 vulgo Simonidi ixi- 
buitur, quem Sehneidewin ad Simmiam retulit, Simwyli elegio- 
graphi est (de quo vid. Plut. Romul. c. 17) ut eodd. testantur, 
estque sic scribendus: Mo:v &movre (nmvovra) meo& $Oov Ag- 
y«v9ovqc. Simylus haec de Hercule Hylam a Nymphis raptum 
quaerente videtur dixisse: nam cwi nom dictus Hylas puer? 

Contra poteram alia epigrammata adespota ad Simonidem 
revocare, sed molui nimis incertis coniecturis indulgere: velut 
huie poetae, cum post Medicum bellum plurima in gratiam Athe- 
niensium composuerit epigrammata, tribuat aliquis quod servavit 
Harpoer. zgóg rjj mwvA(ó. "Eguije* 


"Ao&duevoi moGvoi veuyítesv vov. &véOwxav 
Boviác xel Ó«uov Oóyuec. mivQOpsvoi. 


sed tenue poematium, neque claro vate dignum. 


- éersgavóO9n. Santen coniecit 'O4óuzi« Ólg oregavoQnv. — V. 8. 


codd. utroque loco coicróünuoc 9gec)g GAsiog zcAor, nisi quod priore 
l. dgovoótuag ACE(SFD, 44:0; CE(SEl). Correxit Scaliger. Iam vero 
Aristodemus (de quo Krause Olympia 250 seq. non recte disputavit) 
sec. Eusebium lucta vicit Olympiae Ol. 98, eademque aetate Daedalus 
Patroclis filius floruit (cf. Brunn Hist. Artificum I 278), itaque hoc epi- 
gramma Simonidi omnino abiudieandum. lacobs Simonidi minori, Har- 
tung Simmiae tribuere voluit; mihi Hephaestionis error subesse vide- 
tur: fortasse Simonides saepius in suis epigrammatis disticho subiunxerit 


- trimetrum iambicum, ut haec poemati forma ZXiuo»íós:ov potuerit iure 


vocari, et cum artis magistri exempli loco hoc ipsum epigramma, quod 
a Bimonide alienum est, adhibuissent, ille temere ipsi Simonidi ad- 
scripsit. 

93* 


1186 


516 POETAE MELICI. 


Simonidi tribuit Sehneidewin elegans epigramma, quod est 
ap. Diodor. XI 114 (Arsen. 97): 
Mv&ud v  dÀs&évOgov zoÀíuov xol uégrvge víxag 
Zelgoí use Grücev, Zevi yogifóuevor 
cvv QoíBo, zrolimogOov &moccuevor oríy« Mujóov 
xol qoÀxocrípavov óvocusvoi Téuevoc. 


sed tamen prorsus incerta haec coniectura. Cf. etiam quae dixit 


Wieseler Philol. XXI 274, sed non recte ille geAmocrépavov 
corrigere voluit, de maceria cogitans, qua templum fuerit cir- 


cumdatum: xoeAxoorépevov referendum est ad multitudinem ahe- 


nearum statuarum, Delphici fani maxime insigne decus, atque 
vel propterea hic titulus ad recentiorem aetatem  revocandus: 
videntur enim Delphi aliquanto post illud tropaeum in memoriam 
Medici tumultus lovi et Apollini conseeravisse, sed ante Ephori 


historiei aetatem: nam Diodorus haud dubie haee quoque ex 


Ephoro descripsit, qui titulos haud neglexerat; cf. Diod. XIII 41. 


— tem ad Simonidem Schneidewin retulit epigramma ap. Athen. 


XII 536 B: 


Màu &osvág &viOwxs lloctiódowi Gvoxti 
Ilovécvíeg, &oyov 'EAMdÓog sUgvyógov 

zóvrov im^ Ebbcivov, Zexiüowuóviog yívoc, vióc 
KAsopfoórov, &oyalec "HooxA£og ysviüc. 


quod epigramma (Goettlingio eum aliis nominibus, tum propter 


adiectivum e09Uyogog suspectum et subditicium videtur: iniuria 
opinor; videtur Pausanias monumentum consecrasse, cum tituli 
honore, quem Delphis usurpaverat, esset orbatus et Byzantii 
denuo privatus versaretur, hoe est Ol. LXXVII 2 vel 3 (of, 
eliam Schaefer de rer. gest. tempor. P 14): itaque potuit Si- 
monidis esse epigramma. 

Item Sehneidewin Simonidi tribuit versus, qui leguntur ap. 
Plut, consol ad Apollon. c. 15. vit. Pelop. c. 1. Stob. CVIII 83 
(ubi otv vó fv ... ott): 

O? 9évov ov r0 füv O6usvor xoÀóv ovóà vo Ovmcxaw, 

&ÀAÀa vo reUT& XcÀOc GpugóreQ ixveAéGon. 


ubi corrigit o? Ó' £9evov zó fv 9. «. oUre wrÀ., contra Goettling 


Opusc. I 320 eosdem versus Tyríaeo vindicare studet, non recte, 


nam epigramma esse docet Teles ap. Stob. (émuygégovor Jdaxe- 


Oeuuóvior, Plut. Pelop. imwwjóewov vocat); legebatur fortasse in. 


Leuctrieo tumulo, 











PTF.Qe-mwumT 








SIMONIDES, 511 


Brunck tribuit Simonidi epigramma Anthol Plan. 84: 
Oíx dàng Fyocws Kluov rdÓs' movi à' im foyo 
pGpuoc, 0v oU0  Toog ZeíüeAog dEÉvyev. 

non improbabiliter, cum apud Planudem eodem 1loco legantur 
alia Simonidis epigrammata; cf. etiam lriart. Codd. Matr. 94. 
O. Iahn assentiente Benndorfio hoc distichon censuit petitum ex 
ANicomachi elegia de claris pictoribus, falsus ille quidem, nam 
tabulae subscriptum fuisse testificatur rds, quod v. 1 legitur: 
ef. quae supra vol. 2 p. 316 disserui. — Item Brunck vindicare 
voluit Simonidi epigr. adespoton Anthol. Pal. XIII 17: 

"Ipíov Eygeev £à eol, vov moxe voco 

Oo&ps Ileitveg mo. 

quod satis incertum: nam quod legitur zox«, indicare videtur 
mortuo demum pictore titulum operi subiectum esse. Ceterum 
Scribendum puto: "Igíeov (vdó") £ygewev £g ysof, vóv mox« 900co 
"E990swe Il&géveg &mo. nam lemma est mi &£euéroo O(uevgov. 
Cod, Pal a pr. m. gei, et deinde rov et $9swye sine accentu 
exhibet. 

Restant alia epigrammata antiqua, quae possit aliquis Si- 
monidi vindicare, velut illud, quod Plutarchus in vita Lycurgi 
e. 20 et apophth. Lacon. adscripsit: 


ZBevvévrag morb roUG0s vvgavvíÓa So; "Aene 
tlÀe' ZeÀwoUvrog 0  dugl meg EÉ9avov. 


sed coniectura nimis incerta. 

ltem nobiles versus, quos Cimon et collegae Eione ex- 
pugnata in hermis inseribendos curaverunt, vid. Aeschin. in 
Ctesiph. 184 (unde descripsit Tzetzes ad Lycophr. v. 417) et 
Plutarchi vit. Cimon. e. 7*): 


*) Tria haec epigrammata arcta necessitate iuncta sunt, ordiendum 
autem est à longiore carmine, id quod docti homines animadverterunt, 
quamquam et Aeschines et Plutarchus subiungunt reliquis duobus. 
Videntur columellae ita locatae fuisse, ut praetereuntes lateret, unde 
lectio inchoanda esset. Neque enim Plutarchus descripsit oratorem, 
id quod scripturae varietates arguunt. Apud Pl. legitur I 8 xovsgóv 
"Aene pro xocrsoóv, neque tamen illud praetulerim, siquidem x«vsgóc 
Mars nusquam in Homericis carminibus nuncupatur; IIl 4 Pl. ào:tv 
£gysw, cui posthabenda Aeschinis lectio uog&ov. lII 3 Pl. z$x« $o- 
engxr&ov, convenienter Homericae consuetudini, Aesch. zóxe yeixoyi- 
TOvo», quod epitheton non solet adverbio z$x« amplificari: sed cum 
herous spondiazon perrarus sit in elegiacis carminibus, fortasse aliquis 
hane scripturam tueatur. Denique lll 6 Pl. «ocuQte«ig fortasse ex 
librarii correctione pro xocugrég. Sed manifestum mendum I 4 zoó- 


518 | POETAE MELICI. 


E 


"Hv &oe wuxeivoi voloxdoÓio. ot move MMhwjóov 
zoiGiv ém^ '"Hióv& Zrovuóvog &pgi Qocg 
Auuóv v ciOcva xoeregóv v' émcyovreg Agwa 

zoOtoL Óvcuevéíov sogov émyovímv. 


II. 
'"Hysuóvecor 0à quc90v "A9qvoior v«0" fooxev 
&vv svUegysoine xol ueycÀqe cotvijc" 
uGÀÀóv vig váO  iÓÀv xol imsocouévov éiOthwqos 
Qul zigl Évvoig mocyuac. uóy9ov Eyaw. 


III. 
"Ex mors vjc0s móAmoc Gu. -rgeíómor MevecOüeug 
qysivo £&9sov Tooixóv c msÓLov, 
Ov m09' 'Ouqooc Fw Zfavedwv smxe Qogukviov 
xoGumrmoc uoyne &&oyov &vÓge wolsiv' 
oUrOc ovOiv cuxic AOw«valow. xolsioQn. 1191 
xocurkg ztoÀÉuov v' dug xol wvogímc. 


poterant, si temporis rationem habemus, a Simonide scribi, sed 


iamen $i quid video ab huius poetae ingenio abhorrent, nec de- 
fuerunt Athenis fune,gquos in Cimonis gratiam haec poematia 
condidissc suspicari possis. — De auctore horum distichorum dis- 
seruit Kirchhoff in Herma V 48 seq., qui quoniam adis mani- 
festa vestigia (Zvooéue, &wqyevíqv, evsoysoine, sed soeypoor) de- 
prehenduntur, cum antiqua Attica epigrammata (quorum quidem 
ienues supersunt reliquiae) fere Attici sermonis legem sequantur, 
Ionicum aliquem poetam hos versus panxisse probabiliter con- 
iendit, sed quod Ioni Chio vindicat, admodum incerta coniectura 
est: nam ut Melanthium mittam, qui si a tragico poeta Athe- 
niensi segregandus est, potuit ex lonia Athenas se contulisse, 
Archelaus utrum Milesius an Atheniensis fuerit ambigitur, sed 
illa fama multo est verisimilior. Ac fortasse rhapsodus aliquis 


vor Plutarchi pariter atque Aeschinis libri tuentur; z/oyo scriben- 
dum esse infra monui, neque deiecit me de hac sententia Bernh. 
Sehmidt (Mus. Rhen. XXXVI p. 1) qui levissimam sane  mede- 
lam adhibens zoócc, non tamen diffieultates expedivit: nam ut lar- 
giar praefectum Medorum zoGrov Óvousvíov dici potuisse, non unus 
dux in summis angustiis, neque decebat poetam Bogis facinus respi- 
cere: vir fortis enim suae quidem existimationi consuluit, cum de sa- 
lute desperans vim sibi afferret, neque vero Atticorum ducum laudes 
illustravit. 





A Ly- 
Rv. — Gon aa ta 











SIMONIDES. 519 


ex Ionia oriundus elegos illos condidit, velut Stesimbrotus Tha- 
sius. Poematii tripertiti prooemium sex versibus constat, media 
ei novissima pars quaternis versibus absolvuntur, similis plane 
species elegiaci carminis ap. Euripidem Androm. 103 seqq. Quem- 
admodum huius epigrammatis auctor orsus est ab Homerico Athe- 
niensium praeconio, ita in alio antiquo epigrammate, quod pilae 
inscriptum fuisse testantur paroemiographi, ingratus Achivorum 
erga Agamemnonem animus fuit notatus: cvr' evegyscíng Aya- 
píuvouo Ónc«v LAyotoí, ut deinceps Atticorum laus illustraretur, 
qui benefieiorum memores fuerant erga eum, qui illud monu- 
mentum condidit. — Ceterum in primo horüm epigrammatum 
de vitio suspectus est versus: 


zQOro. Óvcusvíov sogov &wwyavímv. 


Neque enim perspicitur, quo iure Atheniensium imperatores, qui 
oppidum Persarum praesidio firmatum obsidione presserant ac 
denique expugnaverant, cum hostes omnium rerum inopia con- 
fecti essent, primi in has angustias adduxisse Medorum praesi- 
dium dieantur: zóro; mon laudum titulus, sed inane versus 
complementum est, neque patrius casus óÓvcusevéov offensione 
caret, nisi forte quis existimet versificatorem laborantem eo con- 
fugisse, cum óÓvouevéc.w versus lex repudiaret. Interpretes ad 
has difficultates non animadverterunt, aut frustra removere co- 
nati sunt. Plana et expedita est oratio, ubi scripserit: 


"Hv go xol xeivoi vaAoxdágói. of more Mhjóov 
zoiciv im" "Hióvi Zwgvuóvog &ugi Qodg, 
Auóv T oi9cve xgertgóv v ^ émóyovreg "Agua 

c$9yo Óvcusvéov, evgov dumyevínv. 


Dandi casus JMajóov zcuciv suspensus est a verbis novissimis 
tgov duy«vípv, quibus secundum artis leges, quas elegiacum 
poetam observare decebat, absolvitur primarium enuntiatum: me- 
diis his verbis secundarium interiectum, apteque qui castellum 
obsidione premunt, famem ac Martem zoyo éméy&w dicuntur; 
quod Herodotus VII 107 zse/yog, poeta z/oyov appellavit, Plu- 
tarchi et Aeschinis libri zgcro: testantur, hic consensus arguit, 
non librarios esse eulpandos, sed interpolationem altius esse re- 
petendam. Scilicet in monumento cum duae vel tres litterae 
essent atiritqae D'z:tOl, is qui descripsit carmen, satis imperite 
PPOTO! detrimentum supplevit.*) Neque vero Aeschinem reum 


*) Etiam in disticho, quod in crepidine Mercurii forensis, quem 


520 - : POETAE MELICL 


facere decet huius erroris, nam ab interprete aliquo orationi hos 
versus insertos esse critici animadverterunt. Orator scribam car- 
men recitare iusserat, quemadmodum Leptines in oratione adver- 
sus Demosthenem, vid. Leptineae 8 112. Haec Aeschinis verba 
sustulit interpolator atque substituit ipsum carmen, usus pariter 
atque Plutarchus periegetae alicuius libro, nam ipsum monumen- 
tum Plutarchi saeculo fortasse iam sublatum.  Lectionis autem 
ea est diversitas, ut appareat diversis auctoribus usos esse, sed 
non solum in parvo supplemento zgóror conspirant, verum etiam 
iustum ordinem titulorum pariter perverterunt: apparet utrum- 
que errorem commissum esse ab eo, qui primus epigrammata 
descripsit et litteris propagavit: postea alii denuo hermas exami- 
nantes alia obscura vel male habita rectius fortasse interpretati 
sunt sive suo periculo redintegraverunt, sed tenuerunt s/góxor, 
rati id ipsum antiquum periegetam in monumento repperisse, 
eundemque, ut clari viri auctoritas mentis luminibus officere solet, 
etiam secuti sunt in particulis carminis ordinandis.*) Periegetae . 
nomen, qui primus interpolavit epigramma, non licet indagare, 
multi enim his studiis operam dederunt; Philochorus quidem, 
quem Suidas "4ruxà& émwgoduuere collegisse testatur, nobile hoe 
encomium haud dubie recepit in ordinem, neque Menecles perie- 
geta, quem de hermarum porticu exposuisse Harpocration auctor 
est, hoc monumentum silentio praetermisisse videtur. 





189. [108.] 
ATAKTOI AOTOI 


Arist. Metaph. N. 3: mévre 5] veUve GAoyo, xol wyevon xol 


Themistocles cum collegis dedicaverat, incisum fuit, offensionem habet 
zoOToi, quod quidem librariorum socordia vitiatum esse reor. 


*) Librariorum peccata passim deprehenduntur, velut ap. Aesch. 
cuqi Évvoic, ubi Plut. recte cui ztol Évroig, qui vicissim 2v ssófov, 
ubi Aesch. du z. et ég z., item Plut. xocumveg, Aesch. xocwmvoig, quae 
grammatici est correctio. Sed aliae varietates indicio sunt in hermis 
litterarum vestigia passim detrita fuisse vel penitus evanuisse, hinc 
diversa exempla discrepant, quandoquidem alius aliud sibi dignoscere 
vel rectius supplere visus est, velut xocrsgov et xovsQóv, xol usydAng 
cgevig et wol usydAov cyo90v (neutrum placet, fortasse scriptum fuit 
x«l ueyciov cosrÀv), item ó7jow Pysuwv et uóy9ov Fysw, moxo Q- 
enxveov eb mox ycAxoyivovov, denique Z&oyov &vóga uoAsiv et £. 0vza 
uU. Temere Weidner novissimum distichon subditieium esse censuit, 
idemque pessimo exemplo apud Aeschinem traditum poematum ordi- 
nem invertit. 








T" DW, CX 





TOC Ww M VCTPRER OS 





SIMONIDES. 521 


" 

«rà fe«vroig xal roig tUÀóyoig xal Fowsv iv eUroig cives Ó Zipo- 
víüov uexgóg Àóyog. yíyveve, y6g 0 pexoóg Àóyog, GomeQ Ó vw 
dovÀov, Oruv uuÓiv vyig Aéyoów. ad quem locum Alex. Aphro- 
dis, T. IV p. 827 B (p. 797 ed. Bonitz): :ó 0à x«l Foixsv iv 
«Uroig elvat 0. iuo víÓdov uaxgóg Àóyoc, Gagig Lore, moo- 
smoUgv rí; dor 0 AXwwoví(dov Aóyog. O ZXiuevíóng iv roig Àoyoig, 
oUg rdxvovg émugdget, uipeivon xol Aéyet, og &lxóg £ov. Aóyovg 
Aíysw OoUlovg émreixórug móc Ütomórag éberéfovrag avrovg 1ívog 
Évexa vaUra Pmraíxe0:; wel zou eUroUg cGoÀoyovuévovg Atytww 
zKvv uoxoà xol moÀÀó, ovólv Oi oyig 5 ma9avóv, dÀÀ& mv vÓ 
imupigóuevov ivavtov à moopgacüivu rowUrov y&Q dg sixóg 
rüv ofegov xol zeis(eg Guotgov.  Welcker.haec retulit ad 
Simonid. Amorg. fr. 10, Schneidewin in Museo Rhen. VII 460 seq. 
librum pedestri oratione mimorwm in modum conscriptum fuisse 
putat et confert Arist. Rhet. III 14. Equidem nihil decerno, 
sed cavendum ne cum hoc "4réxrov opusculo confundantur ZXg- 
quxvo, quae haud dubie Simonidis genealogi fuerunt, cf. schol. 
Apoll Rhod. I 763. Neque gexgóv zoíqu«, quod Plato Lys. 
221 D dicit componendum cum' uexoG Aóyo: 0 Óà mgóregov &A- 
yousv qílov sivow, V9Àog rig qv, Gomeg moínue uexoóv Gvyxeluevov: 
quem locum depravatum esse vidit Madvig, sed mendum non 
sustulit; scribendum  zroíque eld Q (vel vexgoig) Gvyxs(usvov 
i. e. naenia. 


Ez AAHAQN. 


190 A. [42.] 


Clemens Alex. IV 375: 6 uiv otv ZXuucovíóqc xoO9émto xoi 
ApicroríAmg vywlvew uiv Gguórov | &vÓQl -ygdqei, ÓsUregov Ob sU- 
qv& x«l xcÀov yevícOon roírov Óà mAovrtiv &ÓóÀog. Manifestum 
est Simonidem in carmine aliquo nobilissimum et satis antiquum 
scolion 8, quod ut solet fieri adespoton ferebatur, commentatum 
esse, quemadmodum etiam Epicharmus $scolii exordium adhibuit, 
alius comieus integrum, ut videtur, fabulae inseruit. Hine pro- 
elivi errore alii ad Simonidem, alii ad Epicharmum cantilenam 
rettulerunt, quos Schneidewin secutus Simonideis reliquiis ad- 
scripsit; vid. schol. Plat. Gorg. 451 E: ró oxoAi)óv rovro oí uiv 
Zwuovíüov gecív, of ài "Emwouov, item schol. Aristot. Rhet. 


1I 21: Zuuovídov dóriv «m0 rÀv GxoliÓv cvroU imàv, of à '"Em- 


q«ouov, aliique, vid, infra Seol. 8. — Quod si constaret Simo- 
nidem pariter atque Pindarum convivalia carmina (6xoÀit) uéAi- 


529 | POETAE MELICI. 


«Ge scripsisse, mentionem popularis cantilenae possis illue referre, 
sed poterat poeta etiam in epinicio vel alio carmine commode 
uti decreto pervagato. 


190 B. [113.] 


Mich. Psellus soi évegy. Ócuu. p. 5: Kore  Xipovíómv 0 
Aóyog vÀwv mgcyudrov tixow. iow. nisi forte apophthegma est. 


191. [114.] 


Plato de Republ I 331 E: ye Ox, simov iyo, ov 0 vov 
Aóyov xÀqgovóuoc, tí que tóv ZuuovíOqv Afyovrm 0g9Gg Aiyüw 
mtl OuxoioGUvne; Ort, 1] 0. 0c, 10 zà ( geiAopevo Éxdovo &mo- 
0Ldóvai Óíxaióv iórt, voro Aéyov Ooxsi Duows xod Abytw. 
Cf. ib. 332 A. 334 E et 335 D. Respicit huc Proclus ad He- 


siod. Op. v. 707: Zuuovíóge yo)v ro íTwqv sivos Ouoiocóvqv cl 


^ 3 ^ 
Gor0, TOVc gíÀovg tU stoLciv. 


192. [148] . 
Theon Progymnasm. I 215 Walz: 'Ex óà vov covugógov, 
0r. fAefeodg negowei Zuwovioue meítew iv và fo x«l msol um- 
üiv &mÀdg cmovOdtew. 


193. [196.] 92 | 


Plut. de Is. et Osir. c. 23: 'Oxvà 0£, wr voUro 15) v& dxl- 


vqve xwwiiv wol moitusiv ov (sio AEFGHV, vulgo iv) v9 moà- - 


ÀQ qyoóvo, xorà Zuuovíónv, uóvov, moààoig à" &àvOpodmov 
FOvec»iv xol yívecww wovÓqoig vm vig mg0g ToU; OtoUg Tovrovg 
ócióvqroc. ltem vit. Thes. c. 10: Of Meyegó9ev Gvyyogegsig ÓuóGs 
vij g»wQ BeOítovrsg xol và moÀÀQ qoQóvo xerà Zuucovíóqv mo- 
AeuoOvreg oUre vfoigtiv ovre AmorQv yeyovévo: vov Zxsigove 
qocciv. Videtur poeta dixisse, nolle se fabulas de diis aut he- 
roibus traditas refingere, quoniam arduum sit negotium famae, 
quam temporis vetustas et gentium consensus firmaverit, adver- 
sari. Recte monuit Bernays' (Hermes V 301) huc respicere 
Aristot. Pol II 2, 10 or zoocfysw v mo0ÀÀQ qoQóvo xol voig 
zoÀÀoig Lwecw (É9vscoiv restituit Bernays), év oig oUx Gv &a- 
Ozv, s rveUre xcÀQg siysv. Bernays refert haec ad carmen unde 
fr. 19 sumptum. 


194. [222.] 
Athen. V 210 B: 'Ev dobvri worà Tqv molsuagystov Gro&v 


















SIMONIDES, 523 


ytyocuuévqv nó XüAexog voU Pmylvov, ov wvnpovevovcw "Enl- 
q«ouog xol Zuovíónc. haud dubie in Epigrammate. 


195. [55.] 


Mythogr. Vatic. III 27: ,Neque enim verum est, animam 
deserere corpus, eum potius corpus animam' deserat. Hine ef 
Simonides poeta et Statius itidem in VIII: ,Odi artus fragilem- 
que hune corporis usum Desertorem animi. Cf, Schol. Stat. 
Theb. VIII 739. 


196. [56.] 


Plutarch. Consol ad Apoll c. 17: T& y&g aue xei v« 
pégue xor& ZXuovíónv frm cwyw( vue idorv óguGvocg, u&AAov i 
uóoróv tt foeyvvorov Grwyusjc. nisi hoc inter apophthegmata est 


. referendum, 


191. [51.] 
Strabo XV 711: llegl 0à ràv quuevóv "Twsofooéov r& cvr& 
Aíysi Xiucvíóm wol IlivódQo xci &AÀo:g wv9oÀóyoig. 


198. [13.] 


Strabo IX 441: zfi& 0à vó &veglb oiwsiv ZXupovíóqg Iltooou- 
Bove xol .4emíó«g xoÀsi vovg lliÀ«GyioTeg (moevrug vovg tà £ów 
xeréyovr«g r& megh l'ugrdve x«l vàg éxfoÀég rov llqveo0 xci 
"Ocsev xci Ihjov xel và mzegl Zhgwwroutóe xoà à iv v meÓio, 
"AdguGGev, Koavvdvea, ZxoroUocav, Mówiov, "Avgexo xol và mol 
viv Neocovíüe Ajuvqv xol Boiffoióo. 


199. 


Sehol Theocr. XII 27: JNiceío: Meyegreg &guotevovtreg éger- 
poig" xel AXucovíone éimewei ro)g Meyegsig' yovv guoroi T& 
vevrx&. haec postrema recentior scholiasta exhibet, sed etiam 
schol Ambros, vevruxol yo eio: quamvis alieno loco addit, et 
deinde plane dicit uegrvge? dà «vroig Xiuowvíümg vevrwxsv.  Veri- 
simile igitur Simonidem hoc ipso nomine collaudavisse Megaren- 
ses, ilaque grammaticus non epigr. 107, sed alium locum respexit. 


200 A. 
Tzetz. Chil. I 430: 


"Aoríog iv roig 9ofuuectw Tv rw qovcoUv &víov, 
'O Zuuovíónc xoggvgobv sivo, 0b rovro Aya. 


524 POETAE MELICI. 


Schneidewin putat Tzetzen temere ad Atrei historiam transtulisse, 
quae de vellere Colchico dixit poeta fr. 21. : 


200 B. 


Schol Theocr. I 65: z| 0i 4izvq ZXuxeMag 0gog iGrbw em 
Aitvmg vo0 OvgevoU xci rio lUe, O6 qucow -Akupnog: 2ovíónc 
08 iv vj megh Xuwchleg .Aivvrv gol «gives "Hgeuovov xol Zhjwm- 
vQ& ztgl Tijo qc Qog &oícwvvec. Scribendum puto verbis traiectis 


"Akupog àv vÀ msgl Zumshiog! Zuuovíóng 0i Alwwwv gmol wv. 


Nam melicus poeta haec de rixa Vulcani et Cereris, quam Aetna 
composuerit, videtur enarrasse.  Corruptelam testificantur etiam 
libri; quantum quidem ex Gaisfordii adnotatione coniicere licet: 
0ucÀlog 0gog' 0 cuucoviüng eivva xgiver sic 9. et B. ubi wgíves 
et 5. ubi xoívq: ibi igitur Alcimi mentio et iv và msgi ZXuxe- 
Aívg plane omissum esse videtur, id quod meam correctionem 
stabilit. Alii in Simonidis nomine mendum delitescere putant, 
velut Dorville Xiqvóc scripsit parum probabiliter, et Wester- 
mann Tiuovíóge speciose magis quam vere. | 


201. [31.] 
Himer. Or. XVI 7: Z1&ó 5 xoi 2uuovíóm msií0ouoi, OmzQ 
ixsivog àv ule: stel Movceóv évópvqos* quoi yo Ox€mov voUro 
éxsivog' "Ael uiv of MoUcot yogevovoi xol qíAov éGri voig Occic 
iv gÓeíg ve eivou xol agoUpaGuv izi0àv Ob ioci. vóv "AnoAAova 
vije qoosíog TiyeisQ ou dgyópevov, vore mÀfov vj mgórtgov c0 uéAog 
irilvoGoi quóv we meveguoviov xc9' "Elwmdvog éxnéumovouw. 
Sunt fortasse ex JPaeanibus petita. 


202 A. [11.] 


Phot. 500, 24: JXegóóviog yéAog" ... Zuucovíóng à rov T«- 
Àov (cod. cioAov) zóv "Hgouczóvevrov Xoag0ovíove, o9. Boviouévove 
migoiGoot 90g Mívoc, slg mio xo9oAÀóusvov Og Gv yoÀxoUv, 
z:9oGrtQvi£fóuevov vouigsiv éimwycoxovrag. Similia Suidas v. Zwo- 
Oóviog yfAog. Of. Zenob. V 85: Zuuovíóne Ób qwol vov TéÀo 
x90 rüjg sig Kgnrmv «gíttog oigo: vv X«gÓQ xcl moÀÀoUg vÀw 
iv ve/rg OuegOtiQei, ovg reÀevrOvrag Geomotver, wei ix vovrov Ó 
Zegüóviog yéAog. ibiq. interpr. 


202 B. 


Philodemus soi svosfeíeg p. 37 ed. Gomperz (Vol. Herc. 
coll nov. II 87) de Atlantis laboribus: Evgwmügg ..... jeÀ- 


1193 








— 4 


ne.U—£—-——ÁmDSTP 


"—— — P à 


- EDU E RUSPTWRUCCICEISIUETSIUPVCET SCR VIRUS Y 





SIMONIDES. 525 


xotg (odgavóv) voro .. . Qv) "Iovi menol(quev, Z)uwovíónc 
(3 TÓv) oUgevàv dni sv) dip (gépovra, ceo  'Hei)óo X 
[o$aviv] &UgUv Py, xgaregrg om dváysns forc xeqep vé xl 
e^ qéosGciv. 


203. [80.] - 


Schol. Hesiod. Theog. v. 313: T«4v vógev "4Axoioc uiv iv- 
veexípolóv quon ZXuwoviógg 0b msvrqxovraxígoalov. Cf. Serv. 
Aen. VI 576 et VII 658. 


204. [82.] 


Argum. Eurip. Medeae: dpexvümg Ob xol Zipovióng goGtv, 
dc q Maja dvevíceo (&vr/óaco duo libri, égewiicece Elmsley) 
Tv "Ikcova véov monjose, Cf. Bchol Arist, Eq. 1321. 


205. [84.] 


Sehol Pind. Pyth. IV 450: Kol y&o xol meg& 2uwovíóm 
ieri 1 ferogía, 6 Or. zeQh doO5rog wyovícevto (of "AgyovaUtou). 


206. [86.] 


Schol. Apoll. Rhod, IV 1212: 'EgwVoa 1j Kópwog &z0 'Eg- 
oec vic "zuun0íog 9vyorgóg EüunAog 0b (gwoiv) &mó '"Egigec 
jc SixsevoU xol Tw«9U0g, yvvouxüg 0b yevouífvQg "Emw9fog. sed 
pro EvuyÀog cod. P Ziwovíóng, itaque scribendum haud dubie 
Ejuqiog 0à xol ZXuwovíóg &xó 'Eg., ut Schneidewin quoque 
edidit, ef. fr. 48. Hanc scripturae varietatem novissimus editor, 
qui omnino falsam de codicibus scholiorum Apollonii opinionem 
concepit, ut alia mentione satis digna, prorsus silentio praetermisit. 


201. [81.] 


Schol. Eurip. Orest. 46: "Ogmoog 0à iv Mwwijveig gol &ivos 
T& faeoíAew voU "Ayeuéuvovog, ZXwmoíyogog 0i xol Zuuovíóno iv 
"ALaxedeiuovío. 


208. [89.] 
Schol Il. v 517 ubi de Idomeneo et Deiphobo dicit: og 


. &vrtgaGOrQe "EÀévqg' dg pagrvosi "Ivxog wel Xiucvíónc. Cf. Eust. 
Il. 944, 43: "Eregos 0à dxoAovOoUvreg vij Ziuovídov xoi '"IBUxov 


Íérogíe qeclv dc cAm90c ds Pivexóves và "IOousvei Zfmipofog dg 
QvregeGrj' joe ydQ q«Gt xe «vr0g Tüo EAtvwg. 


1194 





526 POETAE MELICI. 


209. [90.] 


Longin. de Sublim. e. 15, 7: "4xoec 0B xol 0 ZXogoxiüe iml 

- , vo, ' ec ' ' , A] , 
v0U Ovqoxovrog Oliüímov xoi fevrov uera Owocmusíag vwvog Oemwrov- 
TOC 7veqGvroOTOL, Xcl xor& TOv cmómiovv vOv "EMAjvov émi ToU 
Aydifos, zigogouvouévov roig cveyouívoig vnig ToU rágov TV 


oUx oid si rug Owiv évagyíovsgov slÜcAomoínce wovídov' swvro 


0' durgavov zeperítG9o. 


210 A. 


Himer. Or. III 1: "Iva vi xer& co) vsevisUcoQuot, Oómoiov 


Ziucvíónc 7) Ilívóegog xovà Ziovécov xol AmólAovog. quae oratio. 


habita veris initio. Simonidis hoc carmen rursus videtur respi- 
cere XIII 7: postquam dixit de Apolline Musageta oiov evróv 
xol Zomqo xol Hivogos ES -&ie "Eiuxàva VEHI UGLY 5 otov vóv 
Bexyeumqv (otro yàg evróv y ÀUQe xcÀsi zv Zóvvcov Afyovce) 
q2j90c grt TÓ ToO TOv inidipnparvrog &v9eol. rjeuvoiics x«l X0GG0U 
xooUupoig Movceig xeroyoi zoupvei crówavrsg, vàv pulv im^ Gxgug 
xopgvp&g Koevxdcov xoi /vOieg ríuzw, v)v Oi imi llegveco0 cxo- 
zéAovg xal ZieAgíóm méívgav yovor, mw0Qvrd trs cUvrÓv wol vog 
Béwyoig dvoidóvra vÓv sÜiov: Ove xol vQv yv Aóyoc, oiov aicOa- 


vouévqv Tijg émiümuíeg cvvoU, Qsiv uiv uA, xol ycÀo, wol mora- : 


, , - - Li , , 3$. A 
MoUG TLV&g v«UTrOU TOU véxroQ0g ZvvvUQoig ve xol Bowyoig egvcotor, 
xol ueidiGv uiv OuoU TOU Ti xol yovcevyég, mooquUgsw Oi OAÀqv 

- LÀ e" kl LU - M H , 2; 5 ? c 
roig &vOtGLv, Ortg Xv Fyoí Gwigrüv vt xol c&Ovgtuv ém  cUrOv O 
O9:óg" jpol yàg xol voro và 99 Ooxsi sixóroc éoyctec9c. — Vi- 
dentur sane haec ex Simonideo aliquo dithyrambo petita, res 
iamen in Himerio perquam incerta, cf. ad Pind. fr. 34. 


210 B. [41.] i 
Menander de encom. Rhet. IX 133 ed. Walz: llemAeouévoi 


- ' ^ - - 
0 UÜuvon Ovev «Urol GoueromoiDuev xol Otóv xol yovéc Ocv m. 


Ocwuóvov, ozso Ziucovíóme viv 4Ugiov Óeíuova xéxkqxtv xol 
Éregot "Oxvov xol frego, fregóv vive. Ex hoc loco non recte olim 
conieci, Simonidem peculiare carmen in crastini diei honorem 
condidisse; rhetor nihil aliud testificatur, quam Simenidem hac 
prosopopoeia usum o886, quam etiam Callimachus epigr. 14 ad- 
hibuit: Zfeuove tíg Ó' ev olós vóv oiov. 


211. 


Cram. Am. Paris, I 166, 11: E ye BovAss8s wj Aosiv, 








1195 


^P Ww Nerei RR C SEER ME 





POCO" €-—-^U-MCCTNMcCUegEUVUVU-P ww» aimi: 
: nns 
-] ; 





SIMONIDES. 527 


dÀÀ& rovg "EAlqveg dAevétgOGo: xol xrQc«cOc: mw «v uv xa- 


TQoav 5«ysuovíav, àzgogacíórog Óovitvovra xerà rOv Zügo- 
viuv: ov0iv yág mov ué£ya juxoQ OsQemeocrcu Scribendum gà" 
&mpopacíorog Óovisisiv, quod a Simonideo sermone non ali- 
enum videtur: adverbio hoe Thucydides, adiectivo non solum ille 
historiarum scriptor, sed etiam Euripides utitur. 


212. [6.] 
Schol Apoll Rhod. I 583: N4cog y&o «4 ZxíaO0g rüe 
G:ooeAlag iyybg Evfloíoc, rg «cl Xuwovíónge u£uvmrot. - 
: 213. [92.] 


Schol. Apoll. Rhod. IV 814: "Oz; óà L4guevg elg r0 'Hàvotov 
meÓlov zegeysvóuevog Éymus Mujósumv, mQGTog "IBvxog sigqxe, uso" 
ov Zauovíonc. cf. Eudoc.. 85. 


214. [93.] 


Schol Hom. ll. 8 872: 'H umi, Or. émi voU "Auguuwtyov 
icr rÓ' Og xol qovcóv Pyov, o Óà Zuuovíónc imi vo) NNdorov 
Aíysi' wol Or. oU Aé£ytt, ÜnÀe cUr0v Éysuv qQuGG, Go xol mw Ó 
Zuucovíüne i&efev, dAAa xóGuov qovco)v. Suspicatus aliquando 
sum, Bimonidem genealogum intelligendum esse, ut is iam epi- 
grammata in lliacos heroes composuerit, sed dudum hane opi- 
nionem abieci; nam clari poetae testimonio Aristarchum usum 
esse consentaneum est. Ceterum Luc. Müller (Philol. XI 175) 
existimat v. 869 et 870, quos a rhapsodo aliquo additos esse 
censet, Simonidem non legisse. 


215. [95.] 


Schol Pind, Olymp. XIII 31: Kol szowurol ÓieGQuóroror iv 
Kogív8o éiyfvovro, àv mv xoà .AlGov, ov ufuvqres Xuovíünc. 
At huius poetae nulla praeterea extat memoria, conieci K.va«í- 
60v l e. Kivaí9cov, qui quod Laco fuisse perhibetur, ea diver- 
sitas non magnopere offendit. 


216. [96.] 
Schol. Il. ; 556: "Ideg 0 "Agegécg uiv zweig xev émixAnow, 
yóvog óà llocsiÓQvog, 4exsÓctuóviog Ób v0 yévog, im vuoag yá- 
pov, zogoyivevot eig 'Ogrvylav viv. iv. XoÀx(0t xol ivreüOtv dg- 


mats. vqv EwwvoUv 9vyeríoe Mégmnqocav: Pyov à Ummovg lloou- 


Odvog imtíyero. 6 0i Exwvüg slg imf«rew A9: ve Ovyerogóc. 


528 j POETAE MELICI. 


3A9Qv Ob xarà tÓv vxóguev morwuóv các AivoMeg fevrov bx 
xoOQxsv' O0:v 0 -dvxógueg Evqvóc OvoudcO9q" xorà Ob vQv Apo- 
vqv &mevnjGwo 0 Amóliov OQ lóc Aeufdveror vij Magrmoone" 0 
0i Évuve vÓ vóbov xol Ousgéosro mtgl voU ycuov' oig xguric 0 
Zeüg ysvóusvoc oiosow ToU yduov iml vj Moeom5oon cí9srvow" 3) 
0i Ósícaco, wr c)rqv fmi ywWoo xorcAimQ 0 LAnólÀov, alotitos TOv. 
"Ióev* ovrog Óv Zuuovíóng vQv [orogíev mtoisíoyoGvoa. 


217. [98.] 

* Plut. vit. Lyeurg. c. 1: O9 Qv cAAÁ, xeímto ovrog mt- 
niewip£vie Tc fevooíac, mtigasónedo toic Boeyvvzoc FyovSw &v- 
viAoyiog 1 yvogiuaérovg ucorugec Énóusvoir vv yeyeauuévav ntol 
70b &vógO0g &mo0obvor vv Oujynciv. imel xol Zwwovíónc 0 mowuwme 
ovx Ebvóuov À£y& róv AvxoUgyov merQóg, &AÀ& Ilovrévidog xol 
T0v vxoUgyov xol vróv EüUvouov' of màsioro! ovy oUro wyivtolo- 
yoUcw, dAA& wrÀ. Tta haec distinxit Sauppe epist. crit. 69, lege- 
batur: &AÀA& llovrévidog: xol vóv A4vxoÜgyov xol róv EUvouov of 
mÀsiór0L ovy oUvo ysvtcioyoUc:, sed quod imei pro imei xol seri- 
bendum censuit, improbandum: vocula émei ommino ab hoc loeo 
aliena; Plutarchus scripserat: ézie:x1j (i e. probabilem) dmo- 
Oobvoi vQv Oujy«ow. Zuwovíóqc 6 monje — of mAsioro. Nam 
Bekkeri correctione of à facile caremus: ubi diversae sententiae 
recensentur, asyndeton satis aptum. Adde Schol. Platon. p. 419 
ed. Bekk.: Zfvxoügyog ... «v 0b xe:à Zuuoviünv Hovsiiidoc uiv 
víóg, Eovónov óà ddclgés, xor ios TOU Eovóuov viov, Xogiifov 
ToU Bacsósevros eiie Enden, "c qjoés ol Zfokovoyog cor0g 
Évw n Ove xal vovg vóuovg Pygewsv, imwgontóov róv dOrÀgudoUv. 
Simonidem sequitur Dion. Hal. Ant. II 49 émuwoomeóov EUvvouov 
Tóv dÓsÀgidoUv zivxoUoyog POrro vij Emory vovc vóuovg ubi cor- 
rigendum (XegíAeov vóv) Eóvóuov. Alteram famam, quam 
pervagatam dicit Plutarchus, tuebatur Ephorus, vid. Strabo 
X p. 481 sq. 


218. [99.] 


Plut. vit. Agesil. c. 1: Zf;ó xeí geo vmó oU Zuuoviüov 

M , - e , M 

viv Zmégrqv mgoomyogeUc80o. ÓocuocíuBpoovov, cg ucAuwre Oc 
TÀv iÜdwv vovg molireg voi vouoig méiOnvíovg xal yeupowOeug mo1- 
otccv, domeg Vmmovg sUOvg ££ doy Owuofopivovg. : 


219 A. [100.] 
Schol. Eurip. Rhes. v..5: "Oz; of &oyaior sig roeic pvloxàg vé- 











SIMONIDES. 529 


pov. rjv wüxra ... Zrqoíyogov óà 0 Zuuovíoo mevvtqpUAexov 
quolv $mor0:00e. rjv vóxra. ta scripsi, vide ad Stes. fr. 55. 


219 B. 


Scholion ineditum Pindari Ol VII 24 cod. Vrat. A de 
Astydamia Tlepolemi matre: ivr«U9« 0i "4u)vrooog «vrQv qoi 
ó llívóogog, (Hoíodog 0à x«l Xiuovíónc 'OgusvoU' tívig 
dé, 0x. 0 Ilívàagogc) megà ràv xovà v$v nóhw Aoylov ixovotv 


"Auvvrogídeg sive, '"Podíove wqroó9ev. Gerhard verba, quae can- 


cellis sepsi, praetermisit; ac nunc Mommsen eadem verba ex cod. 
Ambrosiano, unde descriptus Vrat, vulgavit, nisi quod ibi se/xóg 
0£, Or legitur, quod cum sensu cassum sit, librarius cod. Vrat. 
non inscite r;vig substituit, sed potius nomen alicuius grammatici 
delitescit, itaque '4g:6r0vixog olim scriptum fuisse suspicor. 
Pro 'OgusevoU scr. Oouévov. 


220. [101.] 

Steph. Byz.: 44xev9og ... frt xol 5 "A9«euavíag. v0. QQvixóv 
vic "AxevOov "AxvO:og* 3E ov xol mogowe "AxavOiog vívriE 
iml vv àgovov' toioUro: y&Q ob rig qoQeg vérwwysg, Og Zupowi- 
óqc. Cf. Arsen. 444. Apostol XVI 33. Paroemiogr. ll p. 5. 


221. [102.] 
Athen. II 40 A: "Oz, Ziuovíómg viv «or» yv ví9wqcww 
olvov xci uovciis. 
222. [197.] 


Plut. vit. Themist. c. 1: Ov. uévror voU vxouidÀv yfvovc 
uereiye (OsuicroxA$c), O5Aóg iov 10 yàg. DÀvijo: veÀsoTwouov, OmceQ 
xv Zlvxouidv xowóv, iungno9iv vmó vÀv feofonv, «vr0g im- 
t6xeU«Ge xal yocegeig ixócunos, oc JXuuoviówg Ícrógnxsv. Haud 


dubie in Epigrammate, quod in Themistoclis usum composuit. 


* 293. 


Himer. Or. XXIX: Kol Zuovíóg xol Bosyvilà g *X móAg 
(K£cgc) donovóncro:. 


224. [129.] 

Herodian. in Boiss. An. III 250: Qc ày zy ysàG (BD 
y&Àd) mag tQ AvguxQ Xugovíóm" rz yàg iy& moorov iori mQoc- 
Gvtov, r0 ÓÀà ysiG roítov' Óuór, voívvv immveyxe và moumo tO 

PozgTrAE Lym, III. 34 


1197 





530 POETAE MELICI. 


5 ixsivog yshó. Hartung requirit og óF 2yó ve ysÀG xol weivoc. 
Nisi mendum subest, poeta leni irrisione usus dixit: ridet quem- 
admodum ego; cf. Eurip. Cycl. 673 Ovíg us vvgAoi fAéíqegov. 
Ooóx Go si vugióg. "Qe Óx c). Sed hic grammatieus saepius 
deceptus est vitiosis lectionibus, velut adseripsit versum JA9ev óà 
À«ol voíot mgóc Tóvo, ubi sive zA90v, sive À«G wvoío corri- 
gendum, quemadmodum cróÀo, vevoí, alia dicuntur. 


: T 
évaxólovOov, vmv óg8oimuov Hghewcv. Psi ya simeiv yo yehà —— 
! 


' 995. 


Ammian. Mare. XIV 6, 7: ,Ut enim Simonides lyricus docet, 
beate perfecta ratione victuro, ante alia patriam esse convenit 
gloriosam.* | ' 


226. [112.] 


Plut, vit. Arat. c. 45: Kel ydg si Óswvóv GvOgec ópogUAovc 
4o Gvyysvsig oUvvo uereyeioloeoDen Or Ogyqv, GÀA iv &wdyneig 
yÀvuxni yívsvo, xal o) GxÀqoóv xor Xuwoviómv, dome dÀ- 
. goUvz, 16 9vpu&) xol gieyuolvov:, Qigenzíov xol dvomnjoocuw moG- 
otoóvrov. Recte opinor Madvig *el r0 cxAqoóv, sed praestat 
xci GxÀqoóov (ita enim Simonides scripsit), quod librarius cum 
non intelligeret, o? adiecit. 


221. 
Claudian. Epist. IV 9: 


Fors iuvat audentes, Cei sententia vatis. 
Hac duce non dubitem, te reticente loqui. 


Dixit fortasse Simonides in illo carmine, e quo est fr. 65. Ce- 
ilerum ali libri Chàá vel prisci exhibere dicuntur. Sed dubito, 
an BSimonidis aut omnino Graeci poetae versum respexerib  - 
Claudianus: nam videtur intelligere versum nescio cuius pogiae, T 
quem adhibet Seneca Epist. 94: 


Audentes fortuna iuvat: piger ipse sibi obstat. 


sie enim haec in unum sunt coniungenda. (Olim suspicatus sum 
Ennianum hune esse versum, ut apud Claudianum legendum sit:  . 
Calabri sententia vatis: sed huie eoniecturae adversatur Macrobius  - 
VI 1, qui cum Virgiliano hemistichio Aen. X 284: audentis for- — 
(una iuvat comparat Ennianum: JFortibus est fortuna viris data. . 





^ 











SIMONIDES. 531 


228. [134.] 

Et. M. 83, 42: 4ugioor Xuovíónc vóv &gi0uóv &pi- 
$o0v six: xa9' imíoOtciv" ix 0h voU dui9g0g GuuiOQÓ, Gu proo, 
4qu9oüsc.  Auctius cod. Flor. Miller Mise. 28: AXwwovíógg tv 
dgiOuóv GpiOQov sims xa9' (nsofiBeGuov olov wvuevT. GuiO gov, 
ubi «vpérov cui990v potius quam xvpar dcuuigsiv sive aqu- 
90àv scribendum videtur. Theocr. XVI 60 dixit im. óws «opa- 
T« uérgéiv, ubi Meineke cju99eív coniecit, qua forma alias Theo- 
eritus utitur, neque tamen opus hac correctione, vid. ad Aleaei 
fr. 142. Forma «u9956c fortasse ex alio loco Simonidis petita, 
vid. supra 125 v. 5. 


229. [115.] 


Zonar. et Suid. v. 4uvac9ar ... Xucovíogg 03 &vil voi 
q&oirec &7000Uvor. cf. Philem. 141. 


230. [138.] 


Schol. Hom. Il. o 625: Kol Zuwovíóne &vsuovoeqéov zv- 
Àdcov (ser. mvA&v) sioqxs. Cf. Eust. 1034, 2. 


231. [70] 


Athen. III 99 B: Ojóe Ó' Or xol ZXuwovíónc mov 0 mou- 
vc €gíGreoygov sims vOv Za. 


232. [142.] 


Schol Hom. IL e 5: llavóeuéroQ ói ó pwófva dàv d«- 
paGrov' Zuuovíónc 0à dauacíqora rov -Unvov simsv (schol. post 
Syntipam 85 «uecuporerov «vróv simsv). Cf. Eust. 1336, 6. 


233. 
Schol. Hom. Il. o 713: MeAdvüsra, ciówoóüsra ... v$v i 
Aef4v Óscuóv xat ZXuwoviügg. 
234. [18.] 
Et. M. 60, 36: i4Aége xoà "EÀdga* '"EAdQag ytvtd' ovrog 


id -meo& Zuovíóy. In arctum redegit cod, Flor. Miller Mise. 22: 


magk Zuuovíióg 9 "EAdQa, 4Afom 0b mag& Il,vóoo.  Herodianus 
eum priore forma componit Hesiodeum Ej/A«grcómv Tirvóv (l. Ei- 
Aeglómv). cf. Apoll. Rh. I 762 ibique schol. 


24* 


1198 


532 POETAE MELICI. 


235. [121] 


Et. M. 38, 46: AAipumóAvot Óuont* Zwovíónc ix voU oi- 
guoztóluo, (DVa eigumóAtos, Vb oigiomóMov, P oipomótt) cvyxomij 
roU o. oUroc 'Hocoóiwvóg eoi mo9dv.  Schneidewin égumóAior 
Óucocí, sed potius «/gumóAor scribendum, dorica forma pro 
tigumóÀon quod ab sioiov, £giov, £or (ut Philetas dixit) descendit, 
signifieatque nihil aliud, quam Zoriovoyoi. Etiam Lobeck Pathol. 
I 304 Sehneidewini coniectura improbata éowwóÀo: requirit. 


236. [130.] 


Schol Aesch. Choeph. 362: 'H yvé9og cvwvá9qc, dg xol o 
xonuvoc meg& Ilwódgo, xoi v 50 mzeoé Zuwovíóm. 


231. [143.] 


Sehol Hom. Il. Ó 79: Tó 9&ufoc 0i ovósrégog meo  'Opwr- 
oo, zog Ób Ziucovíóm époctvinds. 


238. : 


Schol. Il. ; 586: Kzüvóvoror Ov cogpoovícreror 6 0i Ziuo- 
víógg xsüvovg vovg gíAove. 


» 


239. 


Schol. Il. o. 228: "4oíóregyog Ó$ qgwoi vv xiferóv A&kw 
vecrégev sivoi, dyvosi Ob Ov xol ZupovíüOms xol "Exoroiog u£uwQ- 
vv, cvr6c. lmperite scholiasta castigat Aristarchum, qui cum 
hoe vocabulum antiquis, i. e. Homero abiudicabat, Hecataeum et 
Simonidem i.e. recentiores eo usos esse bene novit. Schneidewin 
ad apophthegma refert, de quo auctor Argum. Theocriti Id. XVI: 


Xdégueg obr0 iméygowsv: iv à wol và voU Zuovidov iugalva 


4 
xifvio' Aéyovoi y&g ixsivov Éysw Ovo wife, r0 uiv Xoolvov, 
5 ? 
v0 Óà ZhÓóvrov. Ore ovv vig m«Q' cvrOv mepeyívero you oirov- 


: 3 - 
pevog, éxéAeve géígew và vuv." sUploxero ovv vro uiv rÀv Xagl- 


vOv x£vóv, tó 0i rÀv Zfiüóvrow mijotg" xci oUrGg Ó cyv Ócgsv | 


eizo)usvog &vexómsro. Sed poterat in carmine aliquo tale quid 
poeta significare. 

240. [147 b.] D 

Gramm. Cram. An. Ox. I 429, 15: Tà sig vog Ou6vAlefa — 

ézegecynutvuóte Éyovre iv vj moó víÀovg tó o fagiverur wÜgrog, 

Mügrog 1| mólig, xíovoc, meg Zuwovion Tj qgiorc.  Hecker con- 10$ 

lecit Zx/prog. " 








nv." WPS 


CONUS? 


re» e oreet ment SR IPRISPTRE 


SIMONIDES, 539 


241. [146.] j 

Et. M. 692, 25: IIooQo' cov tQ 1. ... &nó 0b vijg érvpo- 
Aoyleg &mó roU mgoifver (cf. Schol. Arati 341) xol &mó rijg Óia- 
Greg" imei] eUgwrou worà ÓucoraGiv, 0g meQ& và mxoujvij wvevo- 
mQuioovg xel meg& vÀ ZXuucovíóm wvavongdigav (M xvevongom- 
gav)' rà à modioe of uiv Óià voU & AÉyovGwv, dg &mó voU mocom, 
xerà ÓukGre«Gt.v oU t mQoiQo, 0 0b "Homóiavóg Ói& Tijg & 0ig96y- 
yov yoégs. Cf. Zonar. 1681. Scribendum xvevomgosigev 
paenultima producta, nam Simonides secutus est Homericum 
exemplum Od. y 299 v&g mévre véwe xvevomoogsíovg, nisi quod 
femininum genus praeoptavit, quoniam littera .4 maxime est 
vocalis. Est autem proparoxytonon, quandoquidem eius generis 
formae substantivorum, unde descendunt, sequuntur legem, velut 
&üQudyvie, rcvvéOtige, wvevomsta, alia; cf. etiam Lobeck Paralip. 
214. Apud Homerum vulgo legitur xvevorzgoosíove, quod vitium 
primus sustuli a. 1850, postea a. 1858 eandem emendationem 
proposuit Cobet Nov. Lect. 204. Item ex coniectura irisyllabam 
substantivi formam olim restitui apud Apollon. Rhod. I 372 of 
0b xerà mootigav F6 GÀóg, idque iam plamissime confirmavit Et. 
Flor. Miller Misc. 256. Fortasse etiam ap. Homerum Od. v 84 
Gg &g« rijg v906:90c ciígero scribendum, ubi traditum zoVuvy uiv 
manifesto mendo laborat et nuper zo» uiv restitutum est. 


242. 


Hesychius: IMirox&g wv-&t9og' meg& Zuuuíg 7 móc, 0i vÓ 
y9cpoA) sive. — Corrigas Ziuovíóg, nam ex poeta, non ex 


. glossographo petitum esse manifestum: Simmiae autem carminibus 


Hesychii auetores non esse usos certum. Ceterum cf. Theocr. 
I 106 rqvel doveg, dós wvmtigoc. 


243. [122.] 


Tzeiz. ad Hesiod. Op. v. 372: KeoríAq x gshóov Oud ro 
ÀAdAog sivei mee ve "Avexoéovri xol Ziovíóm xoAsito. 


244. [88.] 

Hesych.: Neeugmicuv Ummoig, roig &mó NNecígug" xci Zuwovíong 
Neaígav (cod. voicígav) yvd90ov, Néciga 0à 4oplov iv Aruvo. 
novissima haec proscripsit Schmidt; Simonides adiectivo usus 
seripsit véazgev yv«Oov. 


534 POETAE MELICI, 


245. [19.] 


Hesych.: Oixidómg, Ziucovíóne, xol 'Inmóvov mer(o. Alberti 
coni, Oba&óne* Zuwovióng. (Zs&euevov) xol Inzovóov sxrjo (Oincsc). 


246. [131.] 


Athen. XI 498 D: Zuuovíóqc Ó' ov$orósvro oxUgov Pg. 
Cf. Eust. 870, 6 et 1775, 19. Favor. 332. 


241. [91.] 


Schol Pind, Ol. 28: TO Ilíceg vs 6vovuAvéov Óià v0 &vi- 
crgoqov' ovro Oi of usol llívóegov wol Xuwovíónv. 


248, [139.] 


Choerobosc. Epim. I 279 (Bekk. An. III 1424): ToumAoww, 

. mÀevvríga Of iorw T) slg G AwWyovoe xoréAuiue, omcvioríoe Ób 

q &g v, omavíog yàg sUpqtou iv qouces vj elg v wevüA«ug, cg 
megà Zuovíón" voryÀd iv Oicvóg. 


, 249. 


Etym. Flor. Miller Misc. 291: víóc* frwv wig, Vioc, Gg Ogg, 
Ogioc' tigvon 1 evOsia moegk 2uuovíón cuveigíceu voi i xel v 
sig vQv wi óíp9oyyov' Viog zoonegobvróvog* iE IMov viog mower 
4$ Sow] vw — NmAío wi. 0 08 "Hoo0ievóg 0 i6wv Vig Óià vig 
vi Oup9óyyov, voUro Tysirot Vioc wol xev GuvalgeGww víóg" were 
óà cqv sÜQsiev oU mwcyst Gvvolgeciv, émeiÓy ov0Émore uera vio V 
Qup9óyyov. svolóxevon émipsgouévov Gvugovov, olov Gomvie, vic. 
Librariorum eulpa obscuratus est locus. Grammaticus affert ex 
Simonide monosyllabon vig, nominandi hune casum contraotione 
ex Vig esse ortum, atque inde Homericas formas víog et vii re- 
petit. Contra Herodianus improbavit formam recti casus con- 
íractam quoniam v: dipthongus ante vocales, non ante consonas 
locum habeat: existimes igitur illum in Simonide diaeresin Vig 
(uitum esse: sed adversatur Schol Hom. Il. E 266 ubi ex He- 
rodiani prosodia haec adscripta sunt: wíog srgozegiGmeGríov' dm 
yàg sbOrlag ior uy) slgmuévme vijg vlig, jg yevixi dgeikev elvos 
vQuGvÀAé[og, Gc qevriog' «Ur to[vvv Gvvolowprv Te90060 xol 
OucvAAefog ysvouévm Bepóvsvei, wg dxólov9og Oorwe Iunio vii 
doux «rA. ubi pro wig videtur Vig scribendum, quam formam 
etiam Et. M. 553, 15 et 775, 20 agnoscit. Videtur igitur Hero- 
dianus tam vig quam "ig inusitatum censuisse, ut quid legerit 





SIMONIDES, 535 





in Simonide prorsus sit incertum. Extant autem recti casus 
exempla in vaseulis pictis, velut EYXEPOS EDOIESEN HOP'OTIMO 
HYIHYS et in alio eiusdem artificis opere ut videtur HYIHS, sicut 
alibi, si recte memini, legitur HVVS. 


250. [144.] 


Gramm. post Et. Gud. 645, 43: Oi£iuog óÓur, v pvytiv 
dumoiUGe, Xiwovíónc 0 Twiog àmó vig Tío. Hine Nicander Ther. 
94 gvbgov óduQv videtur ascivisse, ubi O. Schneider g&ov 
| Seribere maluit, at vid. Lobeckii Prol. Path. 169. 


Simonidis nomen H. Keil restituere voluit apud Probum ad 

| Virg. Ecl. II 48: ,,Narcissus flos Ew zimades (Euriniades P, Acu- 

silaus ed. Egnatii ex coniectura manifesta) refert a Narcisso Ama- 

rynthi, qui fuit Eretrieus ex insula Euboea." — Porro Meineke 
apud Herodian. m. pu. As&. 9, 31 Zfe&uxoQv '"Eguovíógg coniecit 
Ziuoví0gc. mihi tamen grammaticus videtur Dexicreontem Samium 
(vid. Plut, Quaest. Graec. 45) intellexisse, et fortasse "Eogovíóns, 
quippe quod sit ortum ex sequente 'ÉEguoxoówv, plane fuerit de- 
lendum. — Ap. Stob. Flor. CXXI 3: MN (sic ex Trinc., 
ubi Ziuovídov)* 


Biorzg uiv yàg qoóvog f6m. foeyvg 
«Qupürlg Ó' imo ys 
xit, Ovmróc TUv Gmavre qoóvov. 


at cod. Vind. Zogoc TO Vr 1» ut appareat scribendum esse Zo- 
qoxAéovg TevréAov yogo?, quemadmodum etiam Wagner correxit. 
— Apud Schol Soph. Electr. 139: xol Aiey(Àocs Móvog 9:óv 
yào 9verog oU 0doov dg&* nóvog oU Otgsvas yAvneQüc u£gogc 
éAmíÓoc. extrema haec Schneidewin Simonidi vindicare voluit. 
— $BScolion, quod nonnulli Simonidi tribuebant, vid. Scol. 8. — 
Ex Simonide quae refert Aetius IV 1 c. 86 ex Cornarii inter- 

. pretatione p. 647 ed. Steph.: ,,Simonides vero pavonem tradit 'c0- 
gnito apparato medicamento ad locum prodire et clamare, seque 
expandere et medicamentum ex vasis dispergere, aut etiam effo- 
dere, si quidem sit sub terra defossum." ea si Simonidis nomen 
vitii est expers, certe a melieo poeta sunt aliena, id quod et ipsa 
res arguit et nomina testium docent, quibus ibidem Aetius uti- 
tur, Pisonis, Menelbi, Aristodemi, Pherecydis. 


PRETT CCS VOU TCR TO POEMA TY En "C Tom 


1200 


XXVII. 1201 
TIMOCREO YN. 


]. 
Stropha. 
Seer QMeC ME 'w girhiu?. 6 ov ai dee cdi aei V AE itc endi ARR SI iieri a 
Ay QUA I A UETrAECHE EE C ERES JA 
Wow LL: UJ L5 
UT NU LAU GM WEN aU ML S 
Epodus 
S uo. AL NM IL SAIL Qu S 
LA gu MCCAIN ULM WU EE 
d. AU LC E 
SE LAC. NOU SSPN OI Agir V. aiios uU ALT UI BISHSI T DE ASSUM 


Timocreon. Fr. 1. Plut. vit. Themistocl. c. 21: Tiuoxoéov à 
o Póóiog usAomouóg £v Gouoi wot knreva, muxoótegov vov Osuuoro- 
xAfovg, og GAAovg uiv iml yonueci qvydoag OvwwmzouÉcuévov xovsiüsiv, 
«0:0» Ob ÉÉvov Ovva wol qíAov mQosu£vov Ov doyogiov: Aéysu ^ oUvog: 
"4 «và. Numeri quomodo discribendi sint, valde dissentiunt homi- 
nes docti, alii aliter constituerunt, velut Boeckh in prooemio lect. Bero- 
lin. 1833, Hermann in Praef. Epit. doctr. metr. p. XVIII ed. 2, Ahrens 
in Mus. Rhen. II 457 seq. et Dial. Dor. 477, qui stropham, antistro- 
pham et epodum integras superesse credit, denique Hartung in tres: 
strophas dispescuit aequabiles. Adde huc M. Schmidt Pind. Ol. p. LXXVI. 
Ego nune Ahrensii discriptionem sequor: constat carmen tribus stro- 
phis quaternorum versuum, neque vero est uovócroogov, ut Hartungo 
visum, sed tertia stropha epodi vice fungitur, quamquam prope accedit 
numerorum species ad priores strophas: nam v. 1 et 2 eandem ubique 
formam ostendunt, sed epodi v. 3 semipede minor est, v. 4 totus tro- 
chaieis dipodiis constat, at in novissimo versu strophae et antistrophae 
daetyli cum trochaeis consociantur. Modicus stropharum circuitus ut- 
pote in earmine breviusculo: nam integrum est carmen, quod quem- 
admodum pleraeque Timocreontis cantiunculae convivantium oblecta- 


tioni fuit destinatum; fr. 7 aperte exoAi0» vocatur, vid. Aristoph. Ach. . 

















wo oT — MTM TET 


"RENNES MS NN RII 
" 


TIMOCREON. 531 


erg. 
"AAA 0 rOye. IIavoavíav 1 xal vóys E&vOuxzOv aivéag 
j vóys Acvrvgidav, dyà 0 "Aguovs(üav. éxeuvéo 
&4vüg  (sg&v àm' A9avàv 1202 
dA9siv fva AgGrov, émsl OsuuoroxAS Ty9«gs 4ovo, 
^ &vt. 
5 vevorav, &Óuxov, ztgodórav, 0g Tiuoxgéovra Esivov éóvra 
&oyvoíouct xvfaAuolG. zsL00 slg oU xerüysv 
ig mavgíÓ "IcAvoov: 
A«fàv 0i vg( &oyvogíov váAavr! ife mAíov sig 0AcÜgov, 
&rg. 
vovg uiv xc«v&ycov GÓíxog, voUe Ó' éxÓuxcov, vovg Oi 
Xa vov , 
10&gyvoícv vzózAsog "Io9uot 0 émavoóxeve yAowDg 


532. — V. 1. Ilavcavíav 7] «ol vOys om. Fa, x«i om. Cia. — civésig 
scripsi, vulgo «eívsic, probante Ahrensio, qui omnia ad Dorici sermo- 
nis normam revocat, Fa eivéosig. — V.2. 'Agioveíüonv, &gureionv ACFa. 
— V. 3. d»0p', libri &vàge. — V. 4. di9eiv fva Aoerov, Fa 0g 7495 
Aexróg, Boeckh coni. iA9éuev lócrov, OsuicroxAr  izti wA, Hartung 


iM9fusv Àócrov moÀo, OsuucroxAíe Ó' T9. — msi Fa, ut Hermann 
coniecit, vulgo Zzsi ài, Vq émi 0l, — OsjuoroxAz] Hermann, vulgo 


OsuucroxAga, Fa Osuicrowiéa à', Ahrens OsuicroxAg. — y9«os, Fu 
j19«19:. — aro minime sollicitandum, cf. C. Keil im Phil. V 647, 
Hecker Ty9etgev Alóóc probante Hartungo, Unger de Tanusio p. 34 
"Eoeartó. — V. 5. Tiuoxoéovra, Hartung Tiuoxosvvtc, ita sane in illis 
regionibus vulgo loquebantur, ut vel recto casu T'iuoxonbv dicerent, 
neque tamen opus est hanc formam restituere. — Zóvr«, Hartung Ovro. 
Ambigi potest, utrum £évov Zóvr« an Ésivov £vro scribendum sit, — 
V. 6. «vgalixoic. scripsi, nisi xofl«iixo?e: malis, vulgo exvgeAwkoict, i 
Badaxoic,, Fa et C supra xvufoAiorci Cf. Hesychius KvufaAwov rQO- 
zov et wv(mAiwóv voozov, Hermann cxvfAwroiot cuius loco cxv(laAi- 
croio; Ahrens scribendum fuisse existimat, ipse cxv(jaAtowíotc. com- 
mendat. — xer&ysv, Fa xevQyeysv. — V. 7. merQí(0, vulgo merQíÓa, 
Hermann zérQc». I&Avcov non videtur sollicitandum: in nomine pro- 
prio spondeus daetyli loco admissus, item productio primae syllabae 
satis habet excusationis: multo maiore licentia usus est Dionysius Rho- 
dius Anth. Pal VII 716, 1 060& zóAww 'IaA?cow0 (. o o — o) vatouev. 
Ahrens scripsit [£g] zevoí0' "Io1vcóvÓs vel sig zovoí(ó Gv '"IdAvoov, 
Hartung o9 xc«cr&ysv zoerQíÓ  TaAv0tov. — V. 8. vo ABe, vulgo ro/í«, 
Hartung rívr«Q'. — &eyvoíov, antea scripsi dgyvgov, consuetudini con- 
venienter, sed doyvoíov, quod numeri lex tuetur, fortasse non sine con- 
temtu poeta dixit, legiturque in titulo Boeotio CIGr. I 1569, 50 et in 
Laconico 1611. — s/c, Fa ix". — V. 9. à' ixóiwov, 0E ixOiwwov A, 


. 0b OUioxov Fa. — xeívov, xsvóv ACRTSBeVi. — V? 10. doyvoíov, Her- 


mann «oyvoéícov. — vzoónziscog, Ahrens $zózAsog, et sane Fa coyvoíov 
ób omónÀsiog exhibet. — Ó' gzevóOxsve, 0b mavÓOxsvs FaCA, 9' imav- 
dóxss Boeckh, à' Zzevóóxs: Mehlhorn, ài zevóoxs?g Hermann. — 
yÀowog scripsi, legebatur ysAoíog. Adverbium y4o:9g, quod Hesychius 


538 POETAE MELICI. 
VvuOo& xgé« ze«oéyov: 


oí Ó' ijó9:i0v xqUyovro wj ocv GsuucroxA£og ytvéatu. 


2. 


Movoc, robÓs roO u£Asog 1203 
xA£og «&v' "EAA«veg víO&, 
eg éouxog xcl ÓíxoLov. 


ho C 
Ci Cue 
l 
IC c 
Bedgeec 


v4 


K-cIEC 


eS 
C 
l 
C 
EC 


Ovx &gc Tiuwoxgécwv uobvog 
Mnijóoww egxviaópst , 
&ÀÀ' évrl wüAAo, Óy movmqoot* 


- 


testificatur, hic non malitiose, sed sordide significat; cf. Hesych. yAoióg. 
óvze«oóg. — V. 11. vvóoo scripsi, h. carnes ec carnes, quamquam for- 
lasse aliud latet vocabulum, quo cozoO fuisse xQÉo poeta Themistocli 
exprobravit. Libri Vvyod,. BC qogeie, Ahrens Vyoa, Sintenis yÀtogoa. 
— stupéxov, Hartung m«éyev. — V. 12. wnoyovvo, Fa wol süyovro. — 
&oc«y, Ahrens docv, nescio an zoo«v scribendum sit. i. e. euram (vide 
quae ad Theogn. 152 adnotavi), atque idi ipsum significat: digav, si ger- 
mana ea est scriptura. Non recte Cobet u7 &«g (vel ua) 'e doa) Oz- 
MLGTOXAT («£o ox, neque Hartung sequendus, qui traiecit verba gj 
OsuiorowAiog digo yevécSou., — OsqucoroxAéog Ahrens, Hermann Osgi- 
crt0xAsvc, libri GspuovovA£ove. 
Fr. 2. Plut. vit. Themist. c. 21: IloÀo à* dosiysoréQo xe dvo- 
mem) uA ov elg TÓv Osutcvoxiéo pheoonuío w£yonvot neca TV 
qvynv. ororov xci viv wovrcütxqv O0 Tu oxgéov ouo zt0UIjGut , 0$ 
Sov &oy5u: Mo)cc wA. — V. 1. vo), Fà vo9 àé, — y. 9. »1éog om. 
Be. Hartung in hune modum co$0s vo9 «A£oc u£|Aeog. dv' verba traiecit. 
Fr. 3. Plut. vit. Themist. c. 21: A£yevau à" ó Tiu oxo£ov [221 
unówuó qvysiv Gvyxatongisoévov TOU GepuoroxA£ovg" , de oov Ó 8:- 
uioroxATe eirínv foys pmÓ(tew, vOv  imoínos mQ0g «Oróv: O9* doa 
x14. Ahrens stropham tribus versibus iambicis constare censet: v. 1 
tetr. acat. v. 2 tetr. hyperc. v. 3 dimeter. — V. 1. novos, Hermann 
uobvog óg, Ahrens Contra o)x* coc Tipoxo£éov póvog. — V. 2 eox.a- 
TOjLEL SCrlpsi, nam praeteritum tempus omnino requiritur, ÓgxieTopei 
Hermann, vulgo guit vípoL, F wxAowwv 0Qxiv vou, À dpxte TÉAVO 
- (vel zépo), x O0pgxiv réÉuvsi. Hartung uoovog ow Mróowiww. ÓQxLeTOLOY. 
— V. 3—5b affert Apost. VII 28 et Arsen. 231, ubi xol &A4ot zovmool 









TMAPK€-OMETT S SC TUARUM CORR LDTVMeTTTPPMT 


T TV ERN NE WENTRS 


qo MT MSS 








TIMOCREON. | 539 


oUx Éyà uóv« xóAovgig' 
5 ivrl xal GAA«, &AoEXEg. 


4. 


Diogenian. Praef. 179: Kagixog 0b alvog Aéyevon, ov &va- 
qégovoiv sig yéve& Küga &vÓga* voUrov y&Q cie vvyydvovre qt- 
püvog Ot«cduevov moÀUmoÓc simsiv' si uiv &moÓvg xolvufhjooips 
im eUróv, Quyo Go, i&v Ób wj Àdfco vóv molónoda, rÓ Aug r& 
zweu40Í dmoÀd. Kéyomrou Ób và Aóyo rovro xol Tiuoxgéov iv ué- 
Aecw. Cf. Walz. Rhet. II 11. 


5. 


Diogenian. Praef. 180: 'O 0à Kwzgroc (eivog) moocnyógevros 
Ói& T0 mewg& Kuzoíowg AéyecOor cg émiyoQuog" mxéyomros Ob xol 
rovro Tiuoxoéov, iupelvov dc of &Óme modccovrsg xol dg Vore- 
Qov rQv zQocqxzóvrov rvyydvovGwv. Kol y&Q và L400vid, iv Kéónoo 
TwuajOivr. x0 vig -qooÓírqo uerà vnv veÀevr$v oí Komoioi foGog 
ivíeóuv msguGréQdg, oí Ó' dmomrücoi xol ÓuvpvyoUce: «vig &do- 
xirog. tig &AAqv &umecoUGo: mwvo&v Oieg9éoncev. Cf. Walz Rhet. 
II 12. 


6. 


Wu M. du NE MEL 


AUS NA Aa zt Nu 


ZuxeÀóg wouw6g &vijo 
z0Tl r&v ueréQ go. 


scriptum, — V. 3 et 5 ivrl, FaAia £vri. — V. 4. ox, Hermann xovx 
Ahrensio probante. — xóioveie, exspectaveras xoAovoís, sed secundum 
grammaticorum praecepta etiam Acjwovoug (5 cAozm&) erat propar- 
oxytonon, cf. Lobeck Proleg. Pathol. 460 seq. Adde Hesychium xo$ov- 
Qu»' dAoTEw«. — V. b. GAÀot, ia &ALow Videtur versus glyconeus re- 
stituendus i»vcl x&AL«u. dAemexsg, aut ivrh xci dAMo! dA TTXAtG 
eodem metro, quo poeta usus est v. 1; cf. Ananius fr. 5, 5 x«l Aeyov 
xelozixov, Ahrens scripsit o4A* évrl xGAAc "Admexee, sed postea £vri 
x«l GÀÀow GAcTEXEG edidit, 


Fr. 6. Hephaest. 71: T xe9«oó £qOmnuuusos? 0Àov &cuc Tio- 
xoíov cvvíQmnws' ZXuxsióg wrÀ. Respicere videtur Plato Gorg. 493 A: 
Kal rojro doc rig wvtoloydw, xopwóg dvio, imc ZiwsAóg tis 5j I«- 
luxóg, moQdycov và ÓvOpari Óu& vÓ zwÜGvOV T6 «cl micrixÓV QvOUucos 
míüov, vovg Ók dvonvovs &uvQrovc. ubi Schol. oíov 'EuzsOowAne: Ilv- 
Oeyóostog Ó' obrog Qv, Om-ioygs Ób Axgeyavtivog" Axodyeg ài zóltg 
ZewtA(ag ...5dq? 1g obróg vt xc OLóunmtog (Schol. Olympiodori 0A9u- 
70g) 0 jAomoióog. 


1204 


540 EAE POETAE MELICI. 


1 


Schol. Aristoph. Vesp. 1063: lloív mov wv, molv vara" vv 
à' olysvoL aóxyOv v Pu moAwregoi Oy oid  éimovO9oUci volyec] 


A(àvuóg gwuéw, dg megoónos va)re £x Twv ToU Tiuoxotovrog ToU 3 


"Poóífov. 
8. * 
NAn € ED iRC Roe AXES PARARE T I ACT AEG es ur AS o nU sees LAW PARES SV Cu ele vu 
4/ 
A77 
FAS NUR, TN MEL SIRE IE OR ETUEOS COR QT denn EE LIKE NUS 


"QOpsiév 9, à vvgAi IlAotve, wire yp wQr àv 9«A4coQ 
wír év djmeíoo qewijuev, 

GÀA& Tégvagóv ve vatcwv xcgfgovra' Óuk Gb yàg GUumxaVT 
év &vOgozoig xcxá. 





EITITPAMMA T A. 1205. 


9 
'Qu ÉvuBovAsUsww q3oe zo, vo)g 0b mága. 


Fr. 8. Schol. Arist. Pham. 532: T. oxoécv 9b ó '"Póotos, us - 
Aomoióg vOoi00rOv PFyoeye ouóiiov eara TOU IIlosvov, e 4 corn 
"agsisse, o c. II. . uv. év 71, wá iv 9aidcvcn CU Kad qure 
g cv 10pevat, -TYR- T. ve v. xüág£govcza'* Ote ct y&o dye d: 
x«x«. Eadem Schol. Arist. Ran. 1302 ed. Ald. (ubi ye vasi) » Sui- 
das v. ZinóMov (ubi ógsisg). Cf. Isidor. Pelus. Ep. II 146: "E90c qv 
zoÀlol0v eT Thvs Gvve Gic Gzc69oL opor xol dósw* "AmoAoto, à 
Ilio$cs, xcl unies év yg gavsine, tU E iv 9o1dcog. — T 
dgshév s Ilgen et Mehlhorn, Schol. Ar. dgsAeg, Suid. 0gsisc, Brunck 
dqeAég y', Teuffel dgeAsg c9 vvqàf, frustra. Etiam apud Pindarum 
Nem. II 6 óge/Aet impersonaliter dictum, nam locus Eurip. Iphig. Aul. 
1981 ambiguus. — gjzs yj, legebatur wv iv yj. Doricas formas hic 
et alibi non audeo revocare. — 7jmeíoo, Schneidewin 09QUvG "coniecit, 
quod quamquam iam olim in lahni Annalibus XLIII 126 reiicien- 
dum esse docui, denuo certatim commendaverunt Teuffel (in lahnii 
Ann. 1859 p. 760) et Haupt in Herma Vol. I 398. — geviusv scri- 
psi, ,pavijven Hoepfner, vulgo qoviuevot, Natalis Com. 182 govijuevot 
zorí, M. Schmidt frustra qoviyv requirit. — V. 29. e)uzovv scripsi, 
legebatur zé&vr, Meineke z&vz' £v . Diaeresis neglecta est ut Bacehyl. 
28, 2. 


Fr. 9. Heph. 4: Tiuoxoé£ov £v roic "Eziyoáuueaci (OPSE pr. 
A rtuioxQ£ovroc iy rÀv émvyooetudicov) * o £vuf. — à om. À, Boeckh 
TO, mihi T0 Bvufovisósiw scribendum videtur. -— qàec. &z0, voUg Oi 
"oup, bos &z0 vo)c 07 FIBH, zs0oív c' &zo C, ,6806* dr0ívovg à7 N, 
Xfoc' &zo Turn. et P, qui zs9ociv in marg., gs06. &zo E, oioc 8, zoo" 
et supra xsooív A. — 'Traiectione verborum insolenti ' videtur poeta 


WM CTWWSWrt 








Tuus basguacc sue SUL Luc Ae oim 









monu mmu ne m - 


Y YR € 





TIMOCREON. 541 


10. 
Kwí« us mooo5jA0s qAvagí« ovx &9£Aovca. 
Ox i0£Aovrá us moooTA0s Kmí« gAvagía. 


usus; dicendum enim fuit vo?g mcoo, jos Ó' zo, quae maledicentissi- 
mus poeta fortasse in Themistoclem iecit. 


Fr. 10. Anth. Pal. XIII 31: ab eadem m. T'uoxofovrog "Podíov 
Óuocog. »x-, ien Timocreon convicia, quibus ipsum Simonides ep. 170 
laeserat, sed displicet o$x é9élovre: nam Ehodium, quamvis aegre 
tulerit Cei maledicta, dissimulavisse dolorem consentaneum est, neque 
vero oóx &déxovre poetam scripsisse suspicor, sed o9x deO4sUvre i. e. 
otiosum, vel potiüs o9x£cv' dó»ca i. e. mortuum, apud inferos versan- 
tem; ita satis facete Rhodius notavit epitaphium, quod vivo destina- 
verat adversarius, vid. Simon. ep. 169. — Aliud epigramma Timo- 
creonti tribuunt edd. vett. Anth. Planud. (cf. Iriarte 92), sed rectius 
"Egouoxo£ovrog inscribitur, vid. Anth. Plan. 11. . 


XXVIII. 
MYRTIS. 


Plutarch. Quaest. Graec. c. 40: 'Euéeoc vo0 KqgicoU xoi. 


Zhuéüog EUvoorog vv vióe, O geciv vzó voupuc Evvocrag ixrge- 
gév roUro yevécoon vobvopa. KoÀóg 0B dv «oci Oíxei0g oUy 
qTov qv Ggoov x«l c«UvcrQo0c fgacóijvos óà evr0U AÉyovoiv 
- Ogvav, ulav vàv KoAovo) Ovyoríogov Gvsikv ovcav. "Ems Ói 
meLQG)Gov Esvosvog &zevQéworro, xol Aoidogrjoeg &zijÀOsv sig ro) 
GÓsÀqovc xevijyogrjsov, &pOocev y megOévog roro iotboca xot. 
éxsívov xol ze Quibvve TOUG aàsigobs "Eysuov xcl ovre xol Bo- 
xoÀov dzoxrtivou vóv EUvocrov, cc mo0c Díav ovvij ovyyeyevqu£vov. 
"Exsivou. uiv oov ivsügsócevveg méxvtwvav vOv viovíoxov: ó ài 
"Eleg éxiivovg Üümcsv' v 0 "Oyvq uerepelouévg xol yfuovow va- 
oeye, Gp uiv cvv &moAdbor Qflovce vijg Ói& róv fgcvo Ame, 
Guo Ó' oiwreoovGm vovg GÜsAgoUg, d(yysie moüg 1óv "Elf. nücav 
viv éAjOtiuv, ixsivog Óà KoÀovó' KoAovo? 0b Omdcevroc of uiv 
&ÓsÀpol vic "Oyvmg Ppvyov, eov] Ói xerexompvictv fovrqv, cg 
Mvgzlg 4| 'AvOq0ovía moumroía uskàv forógqxev. 


|! 


TU T MUT CR C.EMIR TUNSNNNUNUN TORINEUNELCPRSERRERRU ORC REA 











XXIX. 1206 
CORINNA. 


BOIQOTO 2X. 
1. 


"T7975 -— 
BEENNVESUUCULLCULU.LC LIWUU Wu wu uwow 








Tob 0h, uíx«o Koovíüm, rov IlorztÓécvog, tva& Boworé. 


KATAIIAOYZ. 
2. 


Na e. MM UV 


, 
NU c cLuu. 


A MueunM aU 


Corinna. Fr. 1. Herodian. zsol uov. ££. 11, 8: II«Q& uévrot 
Bowozoig IIorsiócov voazévvog o9 6 s(g v: Kóguvve: Bouiocvoí toos 
píx«ao Koovíóüm: vro zocveiücovog üvat oíccvt. Ori. 0AloUg 
imoínes ojynuevuGuo)g x«l àv fvíooig siorre:. Recte Ahrens Kógiwwve 
Bower: rov Ó£, ut carmen Botoróg dictum sit, quod eponymi herois 
memoriam illustrabat. —  Koovíów scripsi pro Koovíóg, Ahrens Kpgo- 
»iüjs i e. Koovidumis, Saturnii filii, at insolentior haec forma ne nu- 
mero quidem versus convenit, poteratque Boeotus Neptuni filius Satur- 
nique nepos recte XKoovíó«g appellari. — Ilorsiócovog, haud scio an 
Ilovsióecwviog, Fdva£& Bowové st corrigendum, antea scripseram llore:- 
9éov, ut Corinna non Boeotum, sed e tunum indigitaverit; Hartung 
vo) llorsiÓdowog &voxrog z;j Boworé, Ahrens Iloriódovoc, J&va£f scri- 
psit, iniuria formam llorsiódov addubitans, quam Boeotis plane vin- 
dicat Herodianus, neque aliter titulus Thebanus ap. Keil Syll. n. 12 
Ilozsiódov. iuzwvA5ot satis autem superque constat, sermonis Boeoto- 
rum quanta sitin his rebus varietas et inconstantia. — Boworé Koechly 
delendum censuit. Prima vocis syllaba hic, ut saepius fit, correpta. 
Memorabile est Herodiani librum floíors exhibere: potuit enim prae- 
sertim in vocativo antiqua verborum pronuntiatio a Boeotis servari; 
Boeotos reicere accentum solitos etiam 'lheognostus 53 indicat, ubi 
dicit Zeroiog et 490105, cum nomina uri sint, proparoxytona esse; 
oíc Ouotov x«l t0 roczéfowog foworiexÓóv Uv x«t Ov rÓvov wxcl wera 
iv your». Atque alias quoque aeolici accentus vestigia restant, 17 
zQopérne et ylovxov, quae non videntur ex librariorum errore profecta 


544 : POETAE MELICI, 


Níxao' ó ueyakostévio 
Siaglav, Xeioecy voám £otg 
züG«v GvoUpmvev. 


*89. 11 3207 
Schol. Nieand. Ther. 15: Of ài màsíovg Taveygetov slvot 


Q6. zóv Solve Kógwvea (VR, Kógwo KP, Kóguwog A) o H- 0 


uti id eoróv Aéysu wol imei OOvra soliots TÓTIOUG TusoGat 
xod xoOvolcor «nó Oqolov. 


LAN AU eo NU ER Esca 


Ov y&g viv 0 q9ovsgós Óaíucv. 


IO0A4A02Z. 


5. 


* M -— € - LES , 

Apoll. de pron. is B: 4a ro t $| vig maa Avugoyo ... 

xol rov rt và iv olco Koguve. Cod. rovre, divisit Boeckh, 
sed malim xoi rÓ svv6 ve. 


'EHIT" EIII GHBAIX 


6. 
Ev. d WA LEM 
O)uig Ób xopucOÉvrsc. * 
ETEPOIA. 
[5 


Anton. Liberal. e. 25: IMhuóy xoi Mevímm. 'Iorogei INL: 


esse; quamquam Choerobosc. I 202 adversatur; fortasse etiam (l&ve 
fr. 21 huc referendum. 


Fr. 2. Apollon. de Pron. 358B: "Eo)g' aUcq dx0Xov8og Zopruj 
vjj v&006, 1) cvveyQg xci Kóouvva £ggrouvo iv Koavánio: Néunao. 
»tÀ. — V. 1. ó, Hermann 0». — ueycioo9ívge, Ahrens ueyoioo0tveig. 
— V. 2. Qoíov, cod. aegsíov. 

Fr. 4. Apollon. de Pronom. 365 B: (Tiv) vig evo cogat Kogívvg 
xol im^ abwewüs iv Karámio: O wrÀ. iüvrl vo0 c£, xci cagig àg 
««z' ivolAeynv zcroosog. — Ono, óqpuov Ahrens. 

Fr. 6. Apollon. de Pron. 319 B: Boworol usv& ÓupOoyyov vov ov 
ovuig 0b x. Kóoguvva Ezxv. inl Ojflus. 

















CORINNA. 545 


x«vÓgoc £regorovuévav Ó' xol Kógwva ÉfreQolov «'. "iolovog toU 
"Fpiéog iv Bowwríg Myívovro Gvyerígeg Mmrióqm xci Mevízza 
eUret, Ort Coolova 1jqcvicsv & àv8gaztov "Agree, &ofqovro mag& 
Tjj uwvgl. xol '4O0mvà uiv düecxev avr&àg Íorotg i&vgolvav, Aqpo- 
Oir Ói «vreig Fücxe wcAAog. meh Ob "Aovíav Olqv Üiefe Aowuóg 
xel z0AÀol &méOvqcxov, Os090vg &néGvuAev mag vOv AmóAAove 
Tüv l'ogr(wiov' xcl «Uroig eimev 0 90g, fAccec0o. Óvo rovg "Eguov- 
víovg Ot0sg" Fpm 0b xarexovctv e)roUg vyv uviv, cà Óvo Óvoiv 
£xoUcat megOtvoi OUuore vyívowro' mgóg Ob Óy r0 uavrtiov ov0s- 
pic vv iv rjj móÀet magÜévov orxovOsv, you yvvi O500c vóv 
xououóv dbxveyxs moóg vàg 9vyorígeg oU "iolovog. a à' og éx- 
Oovro megl rÓv [GrÓv Pyovcoi, róv vmig dorÓv O4vorov dftavro 
mgiv 5 vQv émióWuuov bmwxtGoUGnv «)ràg device. vócov, roig Oi 
Boncdqevar q90víovg daíuovag, Ort eroi &xobcot OUpovo ylvovrat, 
imérabav favràg vij xsouÓ. maQ& yv xAsióm, xol &víoon&av vv 
Gpeyqv' x«l «Ure. ubv éuqórsQos xorímsGov dg vyv y5v'  Osgoc- 
qoi i xal img oixriígeavreg à uiv Gouora rÀv mogOtvov 
qgpévigav* &vrl Ó' ixsvov &orígeg dwuveyxav ix vig yüg' oí Oi 
qavévreg &vqvég9uoav eig ovgavóv, xol «)rovg ovóucocv Gv9oo- 
wo. xout«g' [üguGuvro Ob mvreg Aoveg iv 'Ogyousvà vá Bowo- 
veg [tgÓóv imióquov vv magOévov rovrov' xol c)rwig xc  fxa- 
GrOv Prog xógor ve xal xógos utiMyuera qígovowv' swQoGoyogsvovoi 
0' e)ràg (you viv lolsig xogcvídog meoOfvovg. Carminis titulus 
"Exeogoíov (Mellmann 'Ersgozovuévov commendavit) insolentia offen- 
dit, sed llegOevsí(ov, quod aliquis coniiciat, nimis recedit, fort. 
simpliciter Kógwvve «' scribendum, ut érsgoíov temere ex prae- 
gresso éregorovuévov sit additum. —Welcker Kl. Schriften II 136 
item titulo tradito fidem denegat atque géAy intelligenda esse 


"censet, —  Fallitur Dübner, qui Etym. Flor. Miller Misc. 239 


xtQuíd. memiütiv Corinnae vindicavit et ad hoc carmen rettulit; 


. mihi videtur Homericum (wióíog zxemi9siv esse. 


* 8, 


Fr. 8. Priscian. I 36: ,In plerisque tamen Aeolis secuti hoc faci- 
mus: illi enim 9ovydtno dicunt pro 9 vy tno, ov corripientes, vel magis 
v sono w soliti sunt pronuntiare, ideoque adseribunt o, non ut diphthon- 
gwm faciant, sed ut somum v .Aeolicum ostendant, ut KaAAigdpoov 
q9ovóg £9otíag 9ovydvqo. Corinnae tribuit Welcker, cum in anti- 
quis editionibus contra codicum auctoritatem Callimacho esset tributum. 

PozrAE Lym. III. 85 


1208 


546 ; POETAE MELICI. 


.. KaAAuóoo j9ovóg 
Ovoíag 9obyavsQ. .... 


9. 


'H Ouavexdg stÓsig; o0 uv mgog q69« Kógwva. 


10. 


MU ua CL WU wu 


m di EO TOUNS u 
"ovs, à' sígcv &ostág - : 
q&ocucócv (eio). 


—  KeMgooo Schneidewin, xoA4uyooov vulgo, codices varias cor- 
ruptelas exhibent, E xo44:7000:1, ac fortasse hac Thessalica forma pas- 


sim etiam Corinna usa est. — Ooo/eg Müller et Welcker, R Svo Log, 


G sov. getxc, Krehl ex cod. Heidelb. s?osí(eg. — $90vyorso scripsi, ita 
enim BARGL, solus K 4ovyovqgo, vulgo 9ovycrgo, Ahrens 90ovydcsio. 


Fr. 9. Hephaest. de synecphonesi disserens 22: "Eori guévroi xol 
iv fmi, Óg m«oà Kooívvp iv và míumvo' v Óiavswóg wr. ubi 
Schol. zwig Óé qucw év Qu, wosivrov 0E iv méumvg. — vj Óuav exe, 
C 5 ówwvviexüg. Non obmutescit littera I, sed pronuntiandum £evszàg. 
Sed valde offendit antepaenultima correpta, quae secundum consuetu- 
dinem produci debebat. Itaque Arnaldus ó:u& xev&g coniecit, ego de- 
leta particula zj antea proposui Óievexéog: unde Curtius favex£eg com- 
mendavit. Sed nihil novandum. Videtur littera A4 huius stirpis, cuius 
origo latet, à principio brevis fuisse: in compositis vocabulis haec vo- 
calis solet qui graeci sermonis mos est produci, atque haec ectasis 
latius serpsit, itaque etiam 7rsx£cog dicitur, quemadmodum jvsuósie, 
quc90s:5, alia. Verum tamen alias quoque prosodia passim fluctuat, 
velut apud Homerum &vóAs900g extat, Attici dvoAs99og dicunt; Óv65- 
eig et óocsoig promiscue adhibentur, vocabula quae ab dor'uóg descen- 


dunt ectasin admittunt, partim repudiant: non solum s?5Qvsuog et sO- 


vtuog, sed etiam soXvsuog fuit in usu, v. Crinag. Anth. P. IX 555. — 
sUv0sig, PE seÜÓwe. Exspectaveram Boeotorum more sPó:g, si ad e00o 
refertur, sed mihi videntur Boeoti svósiu. dixisse, quemadmodum »ó£uu, 
gíAsui, alia; quod Hesychius servavit &v0s.6: Tjovyafs,. (ita recte 
codex, nisi quod esvósío: scriptum) testificatur hanc verbi speciem, 
neque vero ex Boeotorum sermone repetitum, quorum consuetudo s9- 
ósiv. requirit, sed ez diphthongus passim etiam in aliis regionibus vica- 
ria est litterae 7, velut in titalo Sigeensi extat ézo(f)ewsv. — 569«, 
fort. sie 9'« scribendum, Turnebus oio9'. — Post Kógwvoa Hermann 
addit ozvoàé£o. i . ; 


Fr. 10. Apollon. de Pron. 325A: Bowovol iov, ... Kóguvva ... 
x«L Évi iovsi 5Ó Tooov Goeràg ystQocÓov. quae correxi, quamquam 
per metrum etiam g&ioodócov vel xsiooídcv scribi poterat: 7, quod 
delevi, ex dittographia íóvx ortum: in proeedosi scripseram (àv &siov 
t(ocmv dgserüg ysiooiócv, Ahrens íówsi v0" sig. do. gsioocÓcv pro- 
bante Koechlyo, nisi quod $9 .-90' praeoptat, Hartung .. 90« 9' (ve 
Eiooov &osreg ysiootdOov. ... 








wm 





—Te 








CORINNA. 541 
11. 


EN uu. 


- Jlegl ve00g "Egu&g z0T' "Agtve zovxrtÜi. 


12. 


Eel au AP WMV M ue 


" Adüovrog Qovaxorgógo. 


13. 


WM LUV ue MW us 
Ky zevvüxovv! ovviías. 
14. 15. 16. 17. 18. 


Fr. 11. Apollon. de Pron. 358 C: T'o?)g .. . xol £m Kógiuvva: 
msgl v. 'Eg. mor' cgevazovxrevi. Correxit Boeckh (Valckenaer "4gz« 
TOUXTEUEL). 


Fr. 12. Theodos. ap. Dindorf. ad Aristoph. Schol. T. IIT p. 418: 
Kóoivvaoa: AcÓ. Óovoxorgógpov, quod correxi. Olim suspicatus sum 
NN£Oovrog potius scribendum, sed Nedon in Cea insula fuit rózog, neque 
vero zovepnóg, vid. fr. 39. - 


Fr. 13. Hephaest. 108: Kel éml rv yAvwovsiov vowbro oynucro 
maooLo uev erat * olov iv voig Kogívvmg...d0s xol vóÓs; Kal mev- 
vüxov)' ovoif(oag (schol. obyiec). — XK7 Ahrens, vulgo xel. — 
mtvtíxovr oDwigíco P, mevrüxovtx vowigíag E, sed idem in schol. zev- 
víxovt' owyiíuc. Ahrens mevve(xov9^, Hartung oswímoómc. Fortasse 
versus ad lolaum referendus, in quo carmine poterat Corinna quin- 
cuc, Thespii filias ab Hercule compressas commemorare, vid. Dio- 

or. 29. : 


Fr. 14. 15. 16. 17. 18. Hephaest. 106: "Er: 0 xol mAsíoow arm 
(Kóguvva) xéyonrew cyruacw: dovocarog xvi. Hermann coni. 4os- 
eurog Dor im ímmío Kara ws fosuousvou moAw ZhiemokOousv dzQo- 
qavég' D'4o?xov Ó£ zov tig oiv Ilsiíxsoc. Óovsiv àv. probante 
Schneidewino, nisi quod og «q' (zmmío wore u£yc QouuoDusvor m. im. 
qz9ogoevéíg'* yÀ. Ó£ zc vig &-oi0uOv msAsu£soo. Oovsivr scripsit. At non 
cohaerent hac reliquiae, ac ne id quidem certum est, omnes ex uno 
eodemque petitas esse carmine, Hartung duo fragmenta esse putat, 
prius Zfogezío à' ig' immo, Keguuévousv Qounovusvow mólw à' imoa- 
Sousv moogev;c. alterum l'4ovzóg Ó£ rig eíós(ov (i. e. aifgàv) IIeAÉ- 
xE66L Óvysity. 

85* 


548 POETAE MELICI, 


Zegerog Gov ég' Vmzo. | 1210 
K&gva uiv Bouwtuevos. | 

IlóAw Ó' émgttousv, moogavsís. 

IAovxov Ósí vig efc. 

IlsAéxsGGL Óoveirq. 


19. 


e**»-—-—wWJwuU- 
E70 uu UL WUWwiL 


AE ec UE eet m 


o. (Ebovvulqg) 
zió« Fóv 9fAoc« gíAge 
&yx&Agg éAécOq. 


Fr. 14. óoQgeroc scripsi, vulgo 9o?ocroc; per metrum licebit etiam 
óooerog scribere, nam Corinna .trochaieo ithyphallico vice tripodiae 
logaoedicae utitur. Non de equo Troiano haec dixit Corinna, sed de 
Ulixe naufrago, cf. Od. V 871: &ug' £»L Oovoa,. Qowivs, wfAn9' dg 
Ummxov ile$vov. — Fr. 15. xcgr« Hermann, vulgo «orà, CP corr. xoi 
tà. — owwusvor scripsi, in edit. 2 fgoiueóusvoi, vulgo fouwpusvor, 
C fowuousvoi — Fr. 16. zóAw ó', E pro var. lect. zóAw à' $9. — moo- 
govtígs P, vulgo zooge«v5s, Schol. zoogevgs. Vulgo consentiente scho- 
liasta zoogovsíg adhaeret proximo versiculo, idque in ed. 3 secutus 
sum, ratus Corinnam passim etiam paroemiacum purum his logaoedi- 
cis carminibus inseruisse. Nunc sicut in ed. 2 subiunxi huic versui: 
neque tamen verborum restitutio certa, fort. móAw à' £zo«9' ó uiv 
ztQopovsíg, i. e. partic. aoristi zoogevive: Neque enim, ut tuearis 


émocSousv, pluralis numerus adiectivi zoogev5s asciscendus: hoc enim 


vocabulum omnino alienum. — Fr. 17. y4ovxov, vulgo y4o?xov, E Turn. 


yÀvxo?. — Osí scripsi, vulgo dé. — «dev Ahrens, et sic P a pr. m. 
(supra set), C &e(üov, Fl «ióov, A c5óov, E in marg. «zo», vulgo 
&ócv. — Schmidt huc revocat Hesychii glossam I'&óove* iówov, saga- 


citer corrigens I'&óov díócov», ut explicatio y4vxv cv intercepta sit: 
existimat igitur olim in Corinnae versu scripturae varietatem y4ovxo? 
et Dl'wóo? extitisse, Mihi in Hesychio scribendum videtur y&Oov (vel 
y«000)* Tóiov. — Fr. 18. zsAéxsoct, E zsAéuso, Schol. zsiéxscw, quod 
metro non adversatur. Ceterum hie versus utrum íiripodia logaoedica 
an anapaestica sit, ambigi potest. Pherecrateo versu Corinnam fre- 
quenter usam esse etiam Tricha p. 30 testatur. — óÓovsivg Boeckh, v. 
Ooveicot. 


Fr. 19. Apollon. de Pron. 396 B: A/oisig psrà v00 J wete mücuv 
zvàow «x«l yívog* ... ópo(íog xcl Boworoí(: 8&voviuvmg Koguwwva z- 
üsyov 9:106« gíAgc &yxdimc snot. Emendavit Boeckh, sed 
evovvuíng vix rectum, videtur titulus carminis latere, fortasse é»v Mi- 
vvéáci Kogwve. mic xrA., ut intelligatur carmen, cuius argumentum 
adumbravit Anton. Liber. (vid. fr. 32), id quod etiam Hartung coniecit. 


Ceterum nescio an potius z70' Jv scribendum sit, et possis apud. 


ipsum Apoll. suspicari ópocog x«i Bowovol £Jóg, Mwvdct Kogwwvo, sed 
haec incerta. — dyxeAge, Hartung eyxeAmcur. 








CORINNA. . 549 


20. 
EMo.dvw- 
BRL Uii 
4. 
DU UL.U-vv9- 
BE aou. 
KàÀía yégovr! aiGouéve j 1211 


'Tevayoíócoot. AtvxomzémAvg: 
uéya à' duQg y£yoaGe mÓAu 
Avyovgoxot(Amg évómwWg. 


21. 


ZAUU GV L.WMVU--wVvswvVl-wuw 


, , 
OO EL KU LCP Uu MA V M 


- Méugour 93 xij Auyovg&v Movoríà (wya, k 
0r.. Bavà qoUo  é« Ilwódgoio xov! égw. 


Fr.20. Hephaest. 106: 'Ogo/og 03 x«l iml vóv D'Avuovsiov voubre 
eynuero e dsors e erdt olov iv roig Kooívvng: Kaia xrA. ubi re- 
petit schol. Videntur autem hi quattuor versus cohaerere. — V. 1. 
xAía yíoovr! dicoué£vo scripsi, legebatur x«A« yégow sicouéva, w«A« 
Fl. Rhed, om. — y£goi«, sch. et Turn. y£geve, Ahrens yeo$; (i. e. yegouc) 
digouéva, Hartung xoeA& JFégow &sicouéva, quod occu interpretatur, 
Koechly «xdA' s(oow d&ic« gwóva. — V. 2. ÀevxomémAvg Ahrens, vulgo 
AevxomémAowg, Fl. àevxomímAovg. — V. 3. éug Boeckh, vulgo £u. — 
yéyacs scripsi, vulgo yéyo9e, P yéyoa96 ... cc, Fl. uéyaós, C uéyo ^ 
$.... 0&. — móÀug om. Schol. — V. b. AwovooxcoríAgs Schol, sed 
eodd. ut videtur A4wyovgoxor(Ags. — évomqe Boeckh, vulgo £vozijs, 
C ivo. 


Fr. 21. Apollon. de Pron. 324 C: O£uc Zorív, 0 ov£?yog of corol 
(Boworol) qecl vj uiv Gyv viv (dw, vj 0b Fyovyo vn» tovyo' Kó- 
oeuvva* Míugoua, 0b xol 4. Mvozíóa (ovyU, oci B. povoo Cc 
Ilwóoaoíoto zov. £gvv. Emendavit Boeckh, nisi quod fortasse Movpo- 
tí(Ü' servandum fuit, sed IIwóeoío:o, quamquam Leutsch (Philol. XI 7) 
et Unger Paradox. Theb. 123seq. hanc formam defendunt, non feren- 

"dum, quod vel metro refragatur. — ídwy«, de accentu ambigi potest, 
sed paroxytonon tuetur grammaticus Etym. M. 315, 11 quamvis futili- 
bus argumentis usus, sed antiquam haud dubie memoriam secutus. 
Aspiratio, quam Trypho testatur, quam non recte Ahrens addubitavit, 
non caret ratione: nam debebat /ov» dici, sed traiectus est, ut alias 
Saepe, spiritus asper, qui quidem ex gutturali littera exortus est, quae 
fuit a principio, quamque reliquae dialecti graecae linguae servaverunt. 
— V. 2. Respic. Herod. zsol uov. Àé&. 18, 26: Tó yào maga Kogívvm 
Bívoa o) xowóv o$0i sig vy A5yov, dAi& iOwov déua Boworàv racoó- 
psvov dàvtl r09 yvvij. Cf. etiam Hesych. v. rai et gavzx«c. Cete- 
rum conferas quae Pausan. IX 22, 3 dicit: £er&. à iv vó yvuvecíp 
yo«qi, rcwíg rjv xsqaAn» 7 Kógwva dvadovuévo vig víwng Évewe,. 


550 : POETAE MELICI. 
22. 


, 
GOOUU LR OQ UOI 


Tó Ó£ rig ovutov &xovoccvo. 


28. 
Oéczwix xcAAvyéveOAs, quAOEeve, uoveogtAqre. 
* 24. 12127 
Tsbg yàg Ó xA&gog. 
»25. 
"Auóv Óóuov. 
* 26. 
"EcGcoys zvoA£uo. 
21. 


Athen. IV 174 F: Tovror (ywyoofvoig cvÀoig) à xol of 
Kágse ygOvroni iv voig Ogqvoig, si uy &gc xol 5 Kegía Qowlxm 
£xeAsiro, c meg Kogívvm xol Boewyviióg iouv eügsiv. 


28. 
Pausan. IX 20, 2: Teveyogeior à oiucrwv cqucu Ilofuevógov 


qv llívóegov &cupeu évíxgosv iv Of. sed haec ex mystagogorum 


explicatione petita videntur. 

Fr. 22. Apollon. de Pron. 382B: Ovuíov: Boworot TO xz. 
Kóptivve. Cod. ovustov. 

Fr. 23. Schol. Hom. Il. 8 498: Ofov xoi zao& Kooívvg: Ofczie 
x:À. Adde Cram, An, Par. III 351, 8 et 137, 10. Matranga An. 420. 
Respicit Draco 47 et" Steph. Byz. v. O£czsua yocgevo, xol uk vo9 i 
xal iéwvsívevo, wol cvovéLAsra,. muoà Kogívvy. qui hoe dicere 
videtur, Corinnam alibi etiam 09 écz «v littera media producta dixisse. 


Cf. etiam Eust. Il. 266, 5. 


Fr. 24. 25. 26 recte Coriunae tribuit Ahrens. — Fr. 24. Apollon. 


de Pron. 356A: Tee . . &cvt Ób wol Boworwaxóv ÓTjAiov dg: TeUg XTÀ. 
D) méguozto.00 bv Thv mrQGTÓTUTOY enuettvei. — Fr. 25. Idem 381 C: 'Ouotas 
Bowovol "Auícv, ézi 0$ vig wvquwis "Auów, d uàv Óóucov. — Fr. 26. An. 
Oram. Ox. I 172, 14: Zvveumímvst ó$ 4 ég z:900'£oLG xe &AAqy Bowo- 
view; mtooD fce, vj; &&, éc Moved dvi vo) ix Movoàv: dv 0$ qovijsv 
imigéomvoi, Óuà Óvo co: foc Aoyumvoléuov. Similia leguntur ib. 
160, 19, ubi £cewoyoc moreguóg (unde fortasse aliquis coniicilat £es«g- 
49s zoT' éuóg). Correxit Ahrens, nisi quod zoiéíue scripsit. Ex Co- 


rinnae carminibus etiam prius exemplum ig Moveóv repetitum vide- 


tur, sed utrum ig Moc&v an cum Ahrensio ég Moccov git scribendum 
non liquet. 





did m MC nib a PL "sd 





CORINNA., 551 


 yevécOcs Aéyovatv, XoignolAeo maido, oU "Iacíov, oU "EAsvésjoog* 
voUrov Ó' 'AmóAAovóg te xol Ai9oVonc vor vic Ilootidvog' Ilol- 
povdgov ài yvvoikd qe«cuw ayoyío9nt Téáveygav, vyarioe Alolov' 
Kogívvy dé ieuv ig e)vjv menouuéva, AóconoU «ide svo. 


29. 


Plut. de Mus. c. 14: 'H óà Kógwve xol OideyO vol quo 
t0v L4mólÀo vom AO(vàg cUAciv. 


30. 


Schol. Apoll. Rhod. I 551: "4guevídmg Ói iv roig Onfaixoig 
'"Auguxriovog viov "Ivovov iv 0s66cÀio yevvuOsjvot, xci AMEovógog 
iv và «' vàv Kogívvue (ita cod. Laur, vulgo Kegwxdv) vnzouvn- 
prov.  Consentaneum est Itonum ab ipsa Corinna in carmini- 
bus fuisse commemoratum. 


31. 


Schol Apoll Rhod..III 1178: 'Qyvpíeg db ràg OWfeg àmà 
QQOyóyov roU (moGrov addit Unger) feciie(cevrog «vrÀv' Kógwve 
0i róv "yvyov BoworoU wvíóv: cmo rovrov Ob xci vÓv OwnfBàwv 
cVÀe«. Eadem Philemon 128. Pertinet fortasse ad carmen, quod 
Boworóg fuit inscriptum. 


32. 1213 


Anton. Liberal. ce. 10: 7Mizvvdsg* 'Ioroge? INíuovógoc &rsgotov- 
uívov Ó' xol Kógiuvve. Mov vo) 'OgyousvoU éyévovro 9vya- 
tíoeg Aevxímm (Plutarchus, qui in Quaest. Graec. c. 38 eandem 
famam attigit, "4ocwóv appellat), 44ixo90q, xol &mífqoev éxró- 
cc giÀsgyol, mÀsióre 02 xol vàg GAleg yvveixag $ufuwevro, Oc 
ixumoUGor. viv mwoÀw v Toig Ogecw éddwysvov, you Zhióvvcog 
&ix«G0slg xógm meQuüveosv cUreic wi? ixAsimewv csÀerag Y] uvorY Que 
TOU O:00' af OP ov moocsiyov' mgóg Ór voaUro goÀsmwWveg Ó 4hi0- 
vvGog &vrl xógue Pyévero vaUgog xol Aíov xol mgüclig, wel ix 
Tüv xtÀeÓvvowv iggUw véxraQ cUtQ xol ydo. mxQóg 0b và Gmusia 
v&g xógeg FAefs Osiuo. xol uer oU moÀv xAggovg sig &yyog aí 
otio éugoÀoUco. &wiímmev' ime 0' Ó xAoog gEÉmsos AevximzwwG, 
qU&ero Süuc cg 9:9 ÓOdcnv, xol "Inmecov vóv fevrüg mide 
OifómeGe GUv roig GÓtÀgwig' worelimoUGoi b và oiwsia voU mweTQÓG, 
üéxysvov iv voig OgeGww xci gvíuovro 600v xal uÀexe xol 
Óégpvqv, &ygig avr&g "Ego cwépuevog Tjj QafÓo erífoÀsv eic 
OQviQag' xol cUrGv x uiv dyévero vvuxregío, y, 0à yÀeUb, m Óé 


552 POETAE MELICI. 


fito' Fguyov 0b ai vosig vqv «xymv vo) mov. Carmen videtur 
Mivv&ósg inscriptum fuisse, vide ad fr. 19. Fortasse huc per- 
tinet fr. 24: 


TeUg y&g 0 xAdgog. 


33. 


Schol. Eurip. Phoen. 26: Tivig 0i xol viv uvíga ox «- 


voU (Olüízo0oc) &vnorcO9or, cvslsiv 0& eUv0v oU uóvov vov Zoiyya, 
dAÀ& xol viv Tevunoíov (A. Tsumoíev) cAomexe, oc Kógwwvo. Haec 
omnia videtur Corinna tradidisse; de pugna cum Sphinge cf. 
Overbeck, heroische Bildwerke p. 19. 


94. 


Schol. Arist. Acharn. v. 720: '"4yogefeiv, iv &yogü Oua- 
voífewv iv i&ovolg wel meognaío icriv cvrwOg, 09cv wol vj KOgwva, 
dérh voU llwódgov drwwiGri imsh xoi iv vÀ moovo Tàv llag9c- 
víov iyouóero jj Abe. — Locus corruptus, vid. ad Pind. fr. 103. 


: 35. 

Schol. Hom. ll. o 197: I«49dg ... xol w' dowve foovrüg 
&vrL voU oovnjceg. Recte Schneidewin cum aliis correxit Kó- 
owvve Boovzcg, quod Cobet nuper tanquam a se primo repertum 
protulit. Atque fuerunt qui hanc formam etiam apud Sophoclem 
Philoct. 1199 sibi deprehendisse visi sunt, vid. Schol: £er& uév- 
vor xol Aefeiv Boovr&üg vri voU foovrjowg, i.e. foovrég. C. 
quae adnotavi ad Pind. Pyth. 4, 23. 


36. 
Apollon. de pron. 366 B: "Ecoz, xoi « &iv dmó Tüg veiv 
zog Avupueyo x«l Kooívvg iml Oowwüs (recte Bekker eivievi- 
xc coniecit) £69" Ore megeAwuovou£vg. 


9T. 


Apollon. de Pron. 354 C: 'H iuoUg ow; ovow Zwvgoxov- 
cíov x«l BoworQv, x«90 xci Kogiwvo xci "Emntgcouog &yoncero. 


88. p : 1214. 


Choeroboseus I 80 (Bekk. An. III 1381): Go&vv£, 99«- 
vvuxog iml voU O90vov meg Kooívvg. Of. ib. 81. 















CORINNA. 553 


39. 


-  Choerob. I 75 (Bekk. An. III 1393): TO uévrou NéÓov 
... T8 Aóyo tw uevoguxv Ou oU vr xAvet Kógwva, olov Nédovroc, 
— of Óà meoi Z(Óvpuov xol Amíovo Óià voU v wAvovo, &vaAóyog, olov 
Néómvog. Vid. Strabo VIII 360: zeg& óà dwo&g Néóov éxfcAAe, 
óíov dià vg Aexovunjs, fregog Qv vijg NéOag. Eye ' fegüv én- 
Gquov tác -4O«vàg NiÓOovoíag" xol iv Ilowjícon Ó' écuwv AOqvág 
NNeÓovoíag ([egóv, àmowvuov vómov rwvóg NéíOovrog, i& ov qoecw 
oixíóe. TQAsxAov lloujeGGev xci '"Eyci&g xci Tocywv. Igitur non 
rivus, sed locus aliquis in Cea insula Nedon vocabatur. Disseruit 
de Strabonis loco Broendsted Reisen in Griechenl I 88 ff. 


40. 


Hesych.: Tóv9ov' mag« Koglvvy, iml vorielov (cod. vor 
Bíov) xoíog vó Ovouo. 


41. 
Cramer An. Ox. I 62, 20: doécco, dg! o9 5 Koópwve 
Bowrindg qoévro Afys &vr voU qodoco. Cf. Eust. Il. 824, 
22. Od. 1654, 24. Favor. 121. 444. Schol. Hom. Il. x 572. 


42. 


Phrynich. 309: *Pís90c, qusgóg, VcÀog' &querivovow of Oi 
TOU & Aéyovreg, àÓÓxiuov ycg' xol yj Kógwvva zÓv odAivov nic 
O«cs:c. Coniido rov 0', vel roov (vid. Apoll. de pron. 329 c) 
i e. tu vero flagitabis filium pulerum, ut Corinna o«A- 
vov eodem modo dixerit, quo poetae Latini vitreum. Ceterum 
conf. Hesych.: $»j60' eivjoo, Bowroí. Hartung vov Ó' vdAwv 
ztÜeO0Gti; de speculo interpretatus. 


XXX. 1215 
LAMPROGCLES. 


I 
C 
I 


Uer AL UE TRS DEKLUNMURAN, 5j 


I« 
I 


iv » AJOUT N 


i E 
OX UU e X UM 


II&àAAdÓn mtoGémoAw, Óswüv 950v iyosxóOoiuov 


,bLamprocles. Fr. 1. Aristoph. Nub. v. 967: Eiv qv ztoop.cd eL 
Gon £otüncnev, TO uno pu) Bvvéyovvas, "uu IIciieOc zeQGoémoAuv 
ócivdv D Tqié éÉmOoQÓóv cL ES «O0, évrsewouévove viv douoríav, qv 
of 2 TTTTS meo £arworv. Schol. cod. Rav. et V et G: Ileiiaóa , Ay?) 
Goporos Qovvéyov, dg "EgurocQ vine qot (&cp. qnouw dg "Eo. g oov 3 
DoUvtyos Óà «voro? voUTOV TOO ouovog Qr puoveet eg A«uzooxAécovg 
ovrog" IIa AAcóc meocémoluv 2Ajto (megoémvoduv xAn(to AV), TO0- 
Asuoóóxov (zoAsuoÓ0xov £g) &yvav (tyvi» G) naióc Zióg usy&- 
iov. Dindorf adiecit Oeucimmov ex Schol. Ald.: sim douávov epu- 
gózeu., TÓ Ila 44&4Ó« me ocíézroAwv Qsdv xol rÓ T«Aémooóv TL 
Bóopa. T0 uiv vv moórEQOv Aa pz00xÀfovg sivai pacw AQmvotov, 
TOU Miüavos víoV: &gei Óó oUvrog: Il. msocémcroAiv xAgí($o. m. 
«yvóv z. d. wu. ócgudcuzzov. Si recte se haberent prima verba 
huius scholii, quicunque haec scripsit, diceret Eratosthenem non recte 
hoc carmen Phrynicho tribuisse, eum sit Lamproclis: at commode i ipsius 
Eratosthenis verba servata sunt in alio scholio: "Aog" ovrog "Egaro- 
cQ évos* Qovvwog cvr0U TOUTOU v0) Gouerog uéwmeon eg Aeuzoox£ovg 
óvrog ro9 Míówvog víov 3 ueOüwnroo' fye, Ób ovvog" IIciAdÓm mco- 
c£mvoÀluy ósiv)v 9iov éyosuódoiuov morixAmito zoÀlsue- 
óóxov &àyvov zoióc 4g peydlov üeudcummov. «cl xoro Aou 
zt90xÀ£o vzoviQ16L x«r& ifÉw. quae Dindorf ita interpolavit, ut Óew7jv 
950v yoswoOouwov zov, — eliceret. Non tamen existimandum est, 
illum scholiastam impudenter Eratostheni adversatum esse, ut quae ille 
docuerat mala fraude in suum usum converteret, sed videtur in illo 
scholio scribendum: Aot] &ouevog Dovvígov, às ài "EoeroctévQgs qmnotv, 
$o)viyog cvr0U0 rOUTOV xtÀ. Phrynichi carmen ab Aristophane notari 
nonnulli ex antiquis grammaticis dixerant, Eratosthenes contra Lam- 
proclis carmen respici docuit. Phrynichum ipsum, qui hymnum in 
Minervam condidit, olim existimavi Lamproclis carmen, quod in eodem 
argumento versabatur, in pedestri aliquo libello adhibuisse: sed magis 














LAMPROCLES. 555 


morixANEO mzOÀsuOÓxOv, Gyváv 1216 
meiüc zig ueycAov ÓOnudcuxmov. 


verisimile est Eratosthenem Phrynichi comici poetae auctoritate illud 
carmen Lamprocli tribuisse. Errant autem, qui existimant veteres dubi- 
tasse de auctore huius hymni in Minervam, sed duo diversa sunt car- 
mina probe discernenda, alterum Phrynichi, alterum .Lamproclis; huius 
prooemium Eratosthenes adscripsit, illius initium in priore scholio ser- 
vatum est: Aristophanes autem ILamproclis carmen respexit, id quod 
docet àsiv &v additum, quod in Phrynichi carmine non comparet: hoc 
cum deesse animadverterent comici interpretes, quos Lamproelis hymnus 
latuit, male coniecerunt hoc ab Aristophane adiectum esse, vid. Schol. 
Aristidis T. III 537: IIeAAdó« ms9címroAw' siüog ÓP rovro Gouevog wal 
doyu' 10v Ob mowvQv c)ro0 "Povqog xci zhiovociog (erogovew £v cj 
Movciwij Dooriyóv we, Alo, 0£ qct Acuzooxiée ;j ZvmQeígogov (sed 
Paris. D ap. Frommel róv ài zowvjv «$rov do)viyov nw qacw 7 
A«pmgoxiia, 5 ZXx«mo(gogov): v0 Ób Osuvdv IInAAdÓa yeko(og tvtíust- 
vuL' rÓ yàg Gou« ovrog £yev IInAAdÓo meoaémvoAu uAsucomols- 
uaàóxov (BD Ox. zoAsuodóxov, Mon. zoisunóoxov) &yv&v (Ox. &yéav, 
B &yviv) zai0c zi0g usy&Aov (ueycAa B, usycAot D, ueycAnv Ox.) 
O«pvozxóoLov (sic A, Ócuvrzóoiov rel) éicrov (&gusrov Ox. avrov 
Paris. D ap. Fromm.) z«o9évov. Hic igitur, ubi secundum Rufum . 
et Dionysium carmen Phrynicho tribuitur, prorsus eodem modo, quo 
in schol. I Aristoph. legitur, adscriptum est, sed paulo auctius: 


IIoAAdóm gréocímolw wAjfo, molsueÓóxov, cyvav 
mc«iÓc zhióg ueydAov, OcpuvUimzOY, csl moo)éfvov. 


sic enim videntur novissima éorrigenda, Minerva ócuvimzog vocatur, 
cf. Cornut. 113, quamquam alia quoque possunt voniici, velut ó cuv - 
mov», sUzoAov, &OÓdpucorov mzoagÜütvov. In edit. T coícrav m«- 
Q£vov scripsi, ut Kleine edidit: in edit. 2 servavi traditam scripturam 
ÓepómoÀov &i6rov zc99vov, sed dubitanter, itaque Hartung edidit, qui 
Lamproclis versus nescio cur ita conformavit, ut v. 2 scriberet mór- 
viav xÀstco zo. &y. lleiów Zzhióg ueycAov, Óuudourzov csícoov 
z«oO9éívov. Nihil iuvant alia testimonia: nam ex Schol. Arist. sua 
hausit Tzetz. Chil. I 683: Tovrov vo? Zrqowuógov Ób ufAog omzcoyst 
vó0s. lloAAcóe mtocímrolw wAjfo m. &y. m. 4. p. Ó«uózcAov (cod. B 
Oauvónziov. &:0rov z. Of. Schol. in Cram. An. Ox. III 353, 13 (Tzetz. 
Epist. ed. Pressel 101): Aog Z/r]owyógov. twvig Dovvíyov rovro gacív, 
fregot Ób AamumooxAéovg. Aristophanis autem locum praeterea resp. 
Dio Chr. XIII T. I p. 259: of àv (x«vàg wxweoícoc. lloAAdaóc zt9ct- 
zoÀww (ita BM, zeooézroAw rel) Óswvdv (ita M, Oswwav 950v CP, 49- 
v&v rel), et Suidas v. T'jAézogov, Aguoroqávqns: vqÀémogóv tt (jónu« 
... Éort 0b doyr Gouerog, dozsQ vO zeQcímolw (sic A, vulgo zegot- 
zroAw) A9dvcv, — Quod autem alii de Stesichoro cogitaverunt, inde 
repetendum quod hic quoque videtur hymnum aliquem in Minervam 
similiter exorsus esse, quorsum referendum videtur fr. 62. lam simili- 
tudo illa, quae intercedit inter hymnos (Stesichori) Lamproclis et Phry- 
nichi, haud dubie inde est repetenda, quod antiquioris alicuius hymni 
sive nomi exordium ex more imitati sunt: hunc hymnum puto memo- 
rari in Et. M. 474, 30: 'Izzíe' ixin9n ovroc 5 A9nvà, imd ix vig 
xegaiijs toD zhióg usO" Ümmov dviiero, óg 0 im^ aote vVuvogc OnAol 
(eadem Bekk. An. I 207 , 32 et 350, 25, sed hoc posteriore loco og ó 
po$os legitur). 


e Mo E IES Ud 


UU AU NM uit VUES EON ue RA 


. Fr. 2. Athen. XI 491€: dried * idi à )voo 
(nas: eXr&g (llievtomg) simev ó iv "e TE vreoeis d iv 
AU v& wvÀ. Eadem Eust, 1713, 8525] — NV.1. T pete — V 
scripsi atque ita Meineke coniecit, nelods 
TOL e Eust. - 








"ET lt CU EMPENMUUSTELVAUTTVESENNU T. m, TW. ^C. det so-^ . 7 
5 apsct d Lten cce EAL, Pe N E eec 
^ died dic. VIN Ca T XML Y z^ t "N^ 


* 





La 


XXXI. : 1917 : 
PRATINAS. 


'TIIOPXHMATA. 
1. 


, , , 
CON U deut 0) 


* " 
, , 
o 
»^vutjvuuC?uuzouvuCc vvutco)vv- 
A , 
vuuCGouuCOouuzuucluuliZuw.-— 
^^ 
Vw wwuuu.-wvwucwuug- 
B RUOAR UU. 9 Lu cEsu Cu ev 
"EUER Up Es M VE CERE TC CEN) err 
dior Low Meu aso Me Ww X Ww. 
stb. QUI WE Wu WU WV WW EM M Io 
Uu DU La 
ad. 
IU veu. 0. zx 


b Lj 
— 
Vw wWwuUZ2wuvVwuxve-l4wuwu- 
Med ALL XU. Mus 
aM uso wAMUL.un 
LIU -Wul-wy-wuszwu-uu-w 
MAC Au M SERE 


Pratinas. Fr. 1. Athen. XIV 617 B: IIgazívag 9à ó dAiotog 
«)Àqràv xol gogsvrOv uic9oqóQov wartyóvrov ct&g OgQyüotQue, dya- 
vexreiv Twwag iml tà To)g cUintGg L7 Gvvavieiv roig j000ic, w«Q- 
&zsQ "v mtQu0v, GÀÀAG TOUS xogove cvvósw coic evAqvreig* Ov Ov tiyt 
$vuóv xcr& ràv ra)r« zoi|vrov.O lloevívag Óugevífs. Quà rovós 
rov óz0Qg9perog  Tíg ó 96 ovo c x14. Pratinae locum egregium, - 
Coxpueam maximam partem emendatus est, rursus coniecturis tentavit 
— M. Schmidt de dithyrambo 249. Versus partim aliter discripsit Ross- 
- bach III 372 seq. Hartung carmen ex quinque disparibus strophis con- 
- stare existimat, qui quod dicit me carminis exordium in choriambos 

. redegisse, fallitur: nam diagramma versuum satis testificatur me paeones 
eum anapaestis consociatos agnovisse: v. 1 mihi videbatur tetrameter 
esse paeonicus, euius tres priores pedes inani tempore complendi essent, 


: 558 POETAE MELICI. 


Tís ó 9ógvfog 00s; ví rác v& gogsiuaca; 1218 
Tíg Vfgug £uoAsv éml Zhiovvoutón zoAvzirey& Ovu£Acvs 
2» t ' c , Lgs - »* ^ 
£uog éuog 0 Boóuuog" éu& Ost xcAmÓsiv, dub Óst mevaystv 
5 » 7847 * ur 
&v' Opec OUusvov uevà Noióov 

5 oid ve xUxvov Gyovvc zowuuAózTEQOv uéAoc. 
v&v &oi0&v xeríGvaos llusolg feGíAswwv: 0 à" «Aóg 
vorsQov qogevéro' x«l ydo £69 voxwqoírag. 
xou uóvov 9wgaeutyoug ve zvyueyíxuo,. vécv 9éAs. «9- 

oivaov 

éuusve, ovoavuAácog. 

10 z«is vóv GOpgoya vÓv &oi000 
ZzOiX(AOU 7tQoCyéovva* 


Nune etiam in v. 1 quemadmodpgm in v. 2—4 anapaesticum numerum. 
agnosco. Pratinus noviciam artem musicam perstringens licentiam so- 
lutionum, qua aemuli utebantur, imitatur: itaque non iam offendit v. 1 
quarto loco dactylus vicarius anapaesti. Cave enim hune versum ad 
dactylicum numerum revoces, qui ab hoc loco plane abhorret. — V. 1. 
ví v&0s, Stephanus rívo vc0s, Hartung vívo và. — V. 2. moAvzecoye 
resp. Io. Alex. 11, 30 et Et. M. 280, 2 (ubi perperam zo4vzercyo). — 
V. 4. $wvusvov AC, quod praeeunte Dindorfio restitui (cf. Hesych. éx- 
eOusvog' voy9c, atque commendat Curtius Gr. Verb. l1 186), cvusvov 
B, quod Fiorillo requirebat, PVL écovusvov. — Noiáóov Fiorillo, vulgo 
Naeíóov. — V. 5. &yovra insolens vocabulum notandum, cf. Hesych. 
&yo' ufAzo, Góc. Olim versibus aliter discriptis conieci dóovre. — 
zovkiAO0zT:o0», Hartung zojwx(Aov. — V. 6. àv . . . (aciAswuv. om. C. — 
v&v c&oi0&» PVL, v&v &oi0&v Stephanus. — »oréoreos llisglg scripsi, 
A wer£oroGsTLEQsIG, celeri xersoreg (sic P, wors&g VL, we«9soríg B) | 
imisosig, Heringa «orécvog c) Iligíc. — (ecíAsiev scripsi, vulgo gaect- ' 
Atv. — ó à' C et Hoeschelii epitome, v. o9 à'. — V. 7. ozxoévog A, 
vznoérgs PCVL. — V. 8. «oj scripsi, xov AP, «óuov CVL, quod. 
iungitur cum iis, quae praegressa sunt. — 4vo«uyow rs A et P. a m. 
Sec., zvoouoy0:g v& P à m. pr. VL, 7/ooe uczotg ve C, $ooepetyouot — 
vs epit, Hoesch. — azvyueyéou: véov 94s. Dobree, zvyueyíacw £ov 
(A sov, P iov) 9é« (A 95a) si; (B st) BPVL, zvyuog(at. véov 9c 
epit. Hoesch., zvyueytos cw£ov 9c C. — $941: Rossbach é9£Asr re- 
quirit. — zegoívov scripsi, zeégowov BPVL, zeo' oivov Dobree. — 
V. 9. ezoazgAcrag, B ovoerqAdTgc. — V. 10. maie vóv Oo)oyo vüv doi- 
9o) scripsi, libri zeis zóv Oovvo(ov. Ilo(ewu est apRQert, velut ap. Arist. 
Vesp. 456 zeíew cqijxeg cm vije oix(ec, Pausan. | 24, 1 "49«và me- - 
zoínvou. vóv 2iqvóv Magcoonv mzo(ovoa, Ori. Ób rovg «100g &v£AowoO, 
égoiq9wi cqig vrg 9:09 ovioufvgce, quem locum frustra coniecturis 
tentaverunt, neque licet Pausaniae,locum revocare ad Myronis opus a 
Plinio XXXIV 57 descriptum: fec et Satyrum admirantem tibias et 
Minervam, nam Myronis Minerva tibiis canebat, artifex, cuius opus in 
arce Athenarum dedicatum, fecit deam tibiis abiectis Marsyae mini- 
tantem. Antea in hoc Pratinae versu ze«s (velas, mo98) v0» Doy" 
doi0o) scripseram, lacobs ze?s vOv. Dovyo rÓv zowAov $gobv zQo- 
xfovra, Emperius qovvíov zvoà» fyovi«, Hartung m«ós zóv do)y . 
«vAoU zovx(Aov zvocv PÉyovva. — V. 11. moowyéovze scripsi, legebatur 
zQocvéyovrao, 











* 


PRATINAS., 559 


qÀéys vv óÀeGuGLeAOXCAnuOV,, 
 A«Aoflagvóza ze«oeusAogvO9uofcrev 9 
bzcl rovz&vo Ófueg memAcGuévov. 
15 qv (Oov: &Ó0s couv Oc 
xal zoÓ0ó0g Ou«goupe, 9oreufloOLO vous: 1919 
xiGGÓycwv üv«& Gxove r&v éukv zdQuov yogsíav. 


2. 


QUU uu uw uw 


Aáxov 0 vévu£ sÜvvxog ég yogóv. 


3. 


MEE AuE- wnt Vli dA VP aes mor de NÉ pea Ms i nx 


O)? yüv «bvAcxwGuévev &oOv, &AÀ GGxagov uarcócv. 


AYTEMAINAI H KAPTATIAEX. 
4. 


Athen. IX p. 392 F: IIoorívag 0" iv Z4vóueivoic 9; Kaová- 
rTu.G.V &Üsgovov ioc xoAsi rv Ogvuya, mzxÀQv s m mxoo& 
roig QAieoÍo:g T volg 4éxc0t qowvwWevrtg, Gg xol of méígÓixsg, ubi 
Zivouaíve:i; Meineke corrrxit Anal. Alex. 360 (cf. Hesych. Zfo- 
peuvon af iv Zmégrg yogoíuósg Bewyor), A'vpeivorg Toup scripsit, 


Vi. 15 ó1eGLGLorLox d euow scripsi, probante Emperio, À óo- 
6(alov «àLogov, PVL óAocteiowilauov (P 04.), Stephanus óÀtcievAo- 
xdienov. — V. 13. Aeioflegvóme megoeusioovünoérav 9' ózn«l scri- 
psi, et 9" $zol etiam Emperius, quamquam fortasse aliud quid latet, 
velut $9oeupivà rovz., PVL AeiofetovozcooueLoov?uofevov SvzozQv- 
z&vo, C AaAofevzogogeAogvSpoBerov voce Qvzo omissa, sicut C quae 
post Opes ,Sequuntur om., , Hartung AeAofeg£c, megopeLoov8. opcra» 
Ora rovzmvo. — V. 15. d» (do? (gvidov)- &ós cot Sehweighaeuser, 
A qv iàov « às co, B qvidovaósco, P vividosadsco, VL vgvidóvo. ó£ 
601. — LTDA Bamberger ÓsfuXg. — V. 16. zog censor Ienensis, lege- 
batur zóAog. — ,Sreggiga, À Oiéosgoa, B i&ogiga, PVL Oi£ogoge. — 
AN 14: pni ord Sehweighaeuser, »iecoyaír PVL. — zíóoiov A, 9àgov 
B, àópstov 

Fr. 2. Athen. XIV 633 A: Zhi nowv ài uiAura rÀv EAlQjvov 
Aax&ÓotuóviOL Tv poveixnv, misíoty evvjj Xoousvot... 09s» xal IIoa- 
vívag gnot* Ad *0v XtÀ. — Adxov 0 vévri£, Meineke Aexovorécvis. — 
&Ovvxog AC, eUrvyog PVL. 

Fr. 8. 'Athen, XI 461E: Korà zóv diucctov TOUTTvV Iatívev 
09 yüv ari orxuopévacy. dgÀv, vÀÀd cwvqor qioccesov , xvAecmyogroov &g- 
Xouct. ubi evÀcxiGuÉvav epitome, codd. adLonuoubv dvógóv, unde doàv 
vir doctus apud Casaubonum restituit. Deinde ex$gov CVL et Eust. 
1632, 17, Gxeqov P, exéqov AB, ego &axoaqov restitui. — uareóov 
Fiorillo,' prev v VLC Eust. ; paorévov B, uovreóoy AP, uoreooov 
Porson. Haec Pratinae sunt, sed xviixqyoonoov foyouet Athenaeus 
adiecit, cf. ib. p. 480 B. 


560 POETAE MELICI. 


codd. Zfeucveig. Kegveric: debetur Daleeampio, A KagudriGrv, 
PVL Koeoítow. Ceterum Pratinae fort. est quod legitur ap. 
Steph. Byz. v. Kegve' Keov&rig uéAiGca. 





LA CQ SENA. AAERE T. QR Ub ANE EP Sys S 
Zgduwue(ql-yeboluqevrzus 
* * 
* 
Mu uL AMI MU Www AR S WW. 


Mhvs 6vvrovov Óíoxs, wives v&v &vewvav "Taovi wobcav, 


GÀÀ& vàv u£cev . . veOv &govgev cióAe v u£Aa. 
* * 
* 
Ilgémsu vou z&cw d&oi& Aefigíwreue ioAlg &ouovía. 
6. 


Plut. de Mus. c. 7: "4Aio. 0à Kodrrog sivaí qc. zóv Ilo- 
Avxípeiov vóuov, ysvouívov guoe95100 'Olóumov: 6 0i Iloerivog 
'Olóumov quov sivo, vo9 vscrígov róv vóuov robrov. 


T. 


Plut. de Mus. c. 9: "44Aor 08 Aevódeuov imogyrpdicany tou]- 
Tiv ysyovivot quc xol oU mre yen, se dme Iloexívag, xol c)v00 
0? roU Eevodcuov &mouvquovevero &ouo, 0 £cr. gavsgóc vnóoynua. 


8. | 

Plut. de Mus. e. 42: Té£gmevógov à' &v rig mogoAápor vÓv 

viv ysvou£vqv storà meg& Joxsücwuovíotg -Greoiv. xevolioovra, xal 
Occxv róv Kore, 0v qoot xev Tu zvOOqororov Zoxsüciuovíove 
ze«goysvóuevov Óu& uovowwijc i&ooc9o«u, &moAAéber. vt vOU xoruGyÓv- 
TOg AoruoU Tiv Zmégrqv, xoeO9czx:o quocl lloexivog. — Pratinae 
phallophorum cantilenam (carm. Popul. 9) tribuere voluit Porson. 


Fr. 5. Athen. XIV 524F: "Ezsl o)v ró , Log ioviv ozo0dQgiov, sí- 
xórog AloA(üa qrneiv sivawu vov &ouovíav ó 44àcog, pr] Iloavívag ót 
z0U Qnow:' Mise WtÀ. iv ó& voig és cagéorsQóv pnowv lloégsu xvÀ. 
— V. 1. prs ABC, wj PVL. — Góvzovov, Iacobs zíooíóc excidisse 
putat, Dindorf lacunam significavit, sed cóvzovov poeta eam harmoniam 
dicere videtur, quae apud Platon. Rep. III 398 E cvvroroAvótorí voca- 
tur, Polluci IV 78 est cóvrovog 4vóizí. ita etiam nunc Westphal Metr. 
II 81, sed deinde p. 351 retractavit, hanc quoque Iadis harmoniae 
speciem fuisse existimans. — pure và» AC, uüz ceteri, — dveii£vav, 
&veuuévnv PVL. — "Ieczl uoocev Toup, iecriv ovcav ABP, lecti ooc«v 
V, tecti ovcav CL. V. 2. uécav PVL, nécga AB. Deinde lacu- 
nam indicavi, fort. del excidit, — vsàv '€, víovy PVL. — V. 4. vot 
z&cw A, roig zio» PVL. — coiàà AB, doidé» PVL. Possis doió&v 
coniicere, sed malim doidolafod»oic, quod now et Nonpias 
probant, Meineke doióois Aefocwvoug proposuit. 











XXXII. 1221 
PHRYNICHUS. 


EIX AOHNAN. 
1. 
b y vo. MOTA Kio 


. IlaAAtÓn zsgoéímoAw xAnto, moAsuaÓóxov, Gyváv 
z«id« zhióg usy&Aov, Ó&uvuxzov «ici ze«g9évov. 





REoGLu d LU Uc ue Ui Ww. weoM 


Acyuzsu à' iml moggvo£eug z«QT6t qog poros. 


^ 





EIHTPAMMATA. 


9. 
 Zy5uera Ó' Opyuoug vócc uou mógsv, 000. ivi móvro 
|. XUpevC zooLeiveL yeiuevt vob OAOr. 


Phrynichus. Fr. 1. Vide ad Lamproclem fr. 1. 

Fr. 2. Athen. XIII 564F: $o)vigog à? ixi vov Toot1ov pn: Adu- 
mz.» iml mooqvoaig mzaojct (sic Porson, BC zen, A maínot, 
PVL z«oti56:) p. &. ldem rectius 604A: óg x«Aóg Og)viyog imotnotv 
simug" A& umet 0. inl mogqvo£eug (B zogqvoéci) zao76« (zn: 
PVL, ze«osiciot C) q. £. Ap. Eust. 1558, 18 est Adpmeig et moogvoais. 
Fortasse in Dithyrambo, cui T'roilus nomen fuit, nisi malis ad tragoe- 
diam referre. 

Fr. 3. Plut. Quaest. Symp. VIII 9, 38: Keíros x«l dovviyog 0 vàv 
TQ«yoÓLOv zowujt]é msoQl «vr00 qeu, Ort Ey5nuarc xvÀ. — V. 2. gsl- 
peti vob 01o, Hartung ysiuc vwvoocóusvo. — Praeterea. Paeanem Phry- 
nichi memorat Athen. VI 250 B, ubi Hecker mon recte voluit Tynnichi 
nomen substituere. 


PorrAr Lvm. III. 36 


XXXIII. 1229 : 
'DIAGORAS. 


1. 
EIZ APIANOHN APTEION. 


QUESO ULIDSER C ERAETESS E AMCRTE E. 
ice A Nui Mo us 


JE XU IE Eo UA WEN AL Ur 


Góc, 950g mQÓ mavvOg £oyov fgovsíov 
vou qoév' vozsgriüvav, 
evroÓcw)s Ó' &gerà foeyov oiuov £om&. 


-! 2 
EIE NIKOA9PON MANTINEA. 


Diagoras. Fr. 1i. Philodemus zeol svoseíeg p. 85 ed. Gomperz 
Vol. Herc. nova coll. II 11 (Phaedrus zsoi 9sàv p. 28 Petersen): O 
uiv ydo (ZhwyóQuc) Pmoibev, simso wel &o« oov! eUroU iorv, dAA' 
00x. ÉzsvQvswret, woQ«zs0 $v voig Mavtwéov £9tow 'Ag.ovóbsvóg quow:- 
iv Ói vj mowjosi vj uóvy Qoxovog wor! dAuOtuav om. cUr0U ysyodqO o: 
vois 0Àotg ov0iv &csiig meotviqnvsv, dAÀ  ioriv sÜqmuog, óc mous, 
síg TÓ Oowuóviov, xoUwzto &AÀo vs uegroosi wol vÓ yeyooupévov tic 
"Aoutvümv rv Aoysiov: Osóg ... 9zsov&cvav. Una cum v. 2 affert 
Didymus Alexandr. de Trinit. III 2 p. 320. — V. 1. foors/ov, cod. Herc. 
BPOTEIC. et deinde gosve. Diagoras in carminibus pietate insignis, 
ut in postprineipiis vitae impietatis crimine notus, adhibet solennem 
sacrorum precationem, de qua vid. Eustath. Il. 258, 26: 7v» Ó& fj«ot- 
Aviv Qeiórqvo Ómioi xol r0 Qs0g Q950c, 0 word vov llovcov(auv cci 
«oyoig ot maAotol ÉmfAsyov imwpqpufóusvoi: AlAwog Ób zhiovóciog quotv, 
Or, xol év [egomoweug xci dAAeig mztQcEsoi v0 Qróg O9t0g Émsiéyero, iv 
0 frío AsbiwQ Oqvoou«Q qéosvoi, ov. srevvüg &oyov doyóusvor PAeyov 
$9s0g 9tó0g. Adde Hesych. Osóc 9óc. 


Fr. 2. Philodemus zegl e?es(j(«g p. 85 ed. Gomp. Vol. Herc. nova 
coll Il 11 (Phaedrus zegi $s» p.93 ed. Peters): Kel vó síg Niwó- 












DIAGORAS, ) 563 


Kar& Óefuova xal vóycv 
T& z&vt& fgoroioiww éxveAsitau. 


degov róv Mavrvéía: Karà ...w«vsAsioOnt. (cod. Zw veAse . . 9o) 
tà maQemAQcut à  a)rQ méQié£get xol v Mavrivéov y jevpo, Seri- 
bendum esse Zxreieiro: docet Sext. Empir. IX 402 ed. Bekk.: zftyógag 
ài ó Mitos, Ov9vocufomoióc, àg qací, v0 modrov ysvóusvog, cg si 
Ttg Aog ÓriciÓn/g.ov, Og ys x«l Tijg movjctog fevro? xovQobero rv 
TQÓzOv rOUTOYV' xc t& Ó. x«l vOgyav züvrc rtÀeivo,. lmitatur Ari- 
stoph. ÀÁv. 547: xarà Óe/uova xal xerí cvvrtvyíav, Ceterum ex Philo- 
demi loco cognoscimus etiam tertium carmen éyxopuov tig Mowrwwéog, 
sed quod Schol. Aristoph. Ran. 320 dicit: zfi9voeplonoióe Ó zwuyóoec 
- edi cvveyüg "a*gzt, Ia*zt Gov, id ab inepto interprete con- 
e est. 


36* 





XXXIV. 1993 — 
CLEOMENE S. yes 


Athen. IX 402 A: "Emi óà 60 xol vó moofAm9év coi d-o- 
7zw90G7ez0LqGc. mol Tijg yo0cc roU KokvÓcvíov cvóg, si wig evrüv 
forogsi Asvxóv vv. ygóev yeyovóra, igoUusv musig róv timóvra' vO 
0À uegréQiov &víyvevcov GU' mzdÀos yàg vvyyévo dcveyvoxoc rovc 
KAsouévovg vo) "Puyivov 019vocufovg, àv £v 1à énygegouévo - 
Msàecyoo voUro [órógqvou. 


XXXV. 
CYDIAS. 


Lh 


XOU NM ROG LAW 


AU Ero Uo Uu. 


EvA«fsv 0i uc xarévavra Afovrog 
véfoós dA9Àv uoigav aígsic9«t xgscv. 


Cydias. Fr. 1. Plato Charmid. 155 D: Tóze à», à yevvaóa, ti- 
ó0v vs và ivróg vo? [ucvíov wol igisyÓum» wal ovxív iv iuavrov Tw 
x«l évóuuca coqororov sivo. vv KvO(av (sic codd., nisi quod Cy Kz- 
ó(ev, vulgo Koiwíav, Hartung, qui Cydiam poetam omnino fuisse negat, 
et hie et apud Plutarchum XK»xós/ógv restituere vult, vid. ad Frag. 
Adespot. 102) zà govwxc, 0g sizsv Éml woAoO Aéycov mouÓ0g, 4AAo vzo- 
vi9usvog, svAo(lsicOot wr) warívovro (sic vd, wev' ivavzía 9[Oxr, xoc- 
ívoavr vulgo) Aéovvog vs(loóv &A190vr« uoiQev (uoioe 9[ et, O a m. pr.) 
ofosicQ9w, xosÀw (vswgdw Fi) «ovrog yco uoi iÓóxovv $z0 voU roi0)Tov 
Oofuuorog feAoxéver. Praeterea 9(0 addunt post 449óv»re haec: d9«- 
veroLcQ. 9six. Cf. Athen. V 187 D: mou y&o (llidvov) «9v0v (Zo- 
xodvq) dovuqorog zor? uiv oxoroÓwidvra wol usQvoxOusvov vQ TOU 
zt0i00g Poor, xol ywopsvov fEsÓgov, wol woSdmzso vsQoov vmomsmro- 
xóre Àfovrog dÀw;j, duc Ób xereqoovsi»v qot víjg Goes «)r09. Ex his — 











CYDIAS. 565 


2. 1224 


Plutarch. de facie in orbe lunae c. 19: E à» wj, Oéov 
quiv oorog róv Miuveguov émábe. xol vóv KwÓ(av xol róv AAgyl- 
Aoyov, mQóg ÓÀ rovroug vÓv Zroíyogov xol róv Ilívómgov iv reig 
ixAehpecw. 0logvgouévovg vov (leg. &órQov) pavsoorarov xÀst- 
mróuevov. xol uéGQ uec. (sic Schott, vulgo Gu« viv) vuxva 
yevou£vqv (hoe fortasse Cy diae est), «cà vv &*7ive v0U TvA(ov 

 6xórovg drQuzÓv .... g&cxovrag. — Cydiae voluit Bernhardy 
vindieare hemistichium illud T'yAémogov ve fówue Avgec, vid. fr. 
Adesp. 102. 


Cydiae versus restitui: quod in duobus libris additum est écran 
$sex, id nihil omnino confert ad poetae locum redintegrandum, sed 
uto haec verba ex antiqua parepigraphe orta esse: haud dubie enim 
in antiquis libris adseriptum erat svAefsicOo: ur) €avoracg 1 9£c, 
ut expliearetur sententia illius carminis. Contra Sauppe iv Q'avero£ccc 
$c elicuit et Cydiae tribuit, ego in proecdosi scripsi vsggóg i49ov 
aOovázo 6' (üfa uoiguv afozro. xosQv, Car. Fr. Hermann &«vácov c 
7 Qéo uoigev afocticQ'u, yoscv, interpretatus : cave, ne leoni occurrentem 
innuleum te ipso aspectu mori fatale sit, At sententia est: Noli hinnu- 
leus cum sis cum leone contendere de praeda, simile proverbium apud 
Arsen. 355 (413): My) zoóg A£ovra Oogxàg Gwouct. ucéyns. Denique 
M. Schmidt coni. vegoog àA&ov (9síg 9uvordóÓs; uolo  &qoigrjt «oov. 





XXXVI. 
PRAXILL A. 


AIOYPAMBOI. 


AXIAAETZ. 
r 
"AAÀÀd vsóv oUzore Q9vuov vi ovaoscow EmaS9ov. 





AASNIZ. 
2. 
K«&AAwGvov uiv iy Asímo qog meA(oto, 
ÓeUregov GGrQ« qocu& GsAqvetus ve zt9Ó0GCz0V 
50i xci eg«íovg cixvovg xcl wijA« x«l Oyyvag. 





Praxilla. Fr. 1. Hephaest. 22: Ileoc IIa $£(11m iv Oidv- 
e dup oic iv o05 énmiyoagou£vg AyiAMs Ug: AÀAG wA. nisi forte 
róv scribendum. Eadem Sch. , Hepb. 152 (ubi £zeiev) affert, item 
Cram. An. Ox. IV 326, 20 ubi otzods ovsíOecu énsíOsov legitur, Draco 
Straton. 146. Bachmann. An. II 180, 17 (£zei9ev). Eust. 12, 25. 805, 21 
et 1372, 9 (ubi &44' évsóv). Gramm. Harl. 320 (ubi z&6»). Hartung. TOL 
coniecit. 


Fr. 2. Zenob. IV 21: "Hii$óvegoc r09 llo«£(AAqg AOovi- 
9og (Cod. "Coisl. add. iml vv dvoinvov).. IIoc£iiAa Zwuuvovía us- 
Aozoióg &yévsvo, óc qoi Ioifuav* ec 7| Ilgc£ilie TÓv "Aevi. £v 
TOig péAeGuY (cod. Coisl. év Toig Üuvotg) eicd»yet igordputvov $ vz0 
tÓV xóvo0, Tí XcAALGTOV xOrQÀUTOV xocrccQa, Tov x«l csiqvnqv xol 
cix ovg. xol wie o9tv sig gteg0tuuéec zoony9n o Aóyog. "Hi(9:ov yao 
vÓ TO TUO zoo ew ro?g cuxvovg. Sed cod. Coisl. servavit ipsos 
versus: x«rcumov PkjeUtv, ixtivov Ok Aéyowra oUrQg: KdAAiovov 
x1. Ev5j9ns ydo vig loog 0 vQ TA(o xol vy ctinvy HL cux oovg xe 
tà Aowre cvvaguüudv. Cf. Diogenian. V 19. Suid. v. 'HAt$udfo. Apo- 
stol. VIII 53. Resp. Liban. Epist. 707. — V. 3. oyyveg Schneidewin, 
cod. ógvovg. 








pep RET, FODNSENI TRI erp m WP 


d 








| 
| 


————À ——m owns 


PRAXILLA. 561 


II APOINI A. 
8. 1225 


"Aóurov Aóyov, à 'r«ige, uaQ9Àv rovg &yatovg qíAz' 
vOv ÓsÀQv Ó' &méyov, yvoUg Ovi ÓctAQv ÓALye qdoug. 


4. 
"Taó mavri À(89Q Gxogmíov, à '"veige, qvAdoGco. 


5. 


MON LNMKLVKVUMLIWwW-NM 


74 
ZUM WAXNuULIJUuuLu.B.z 


'Q, Qi& vàv 9voíüov xeAóv dufAéxowse, 
zugÜéve ràv xsqeAdv, v& 0. £vegüe viua. 


Fr. 3. Aristoph. Vesp. 1239: "4óurov Aóyov, à 'reiQs, u. T. d. 
qiAs. x«l ro0ro &oy7 oxoA(ov: £E£ng OÉ ovv: vv ÓsiÀ Ov ... gcigug. 
Praxillae esse carmen docet schol. ad v. 1240: vo?ro cí AfÉsig oxo- 
Aióv] xoAcxixÓv TO cxoÀtóv xal zc«oc& Oso09ov, rovro o[ uiv Alwotov, 
oí ü& Xamqoóbg: o0x Fort O£, QAM. iv voig IIgn&tAAmg qéosvou IIoo- 
oivíorg. nam haec non esse referenda ad sequentem cantilenam (ovx 
£ovww dAomex(ttwwv xvÀ.), sed ad Admeti scolium, vel inde apparet, quod 
schol. dieit xoAcxixóv et z«o& Osooov. Confirmat plane Pausanias ap. 
Eust. Il. 326, 36: 4zó óà vov QnOévrog AOuQrov cxóióv rv iv A935- 
veig GÓóusvov, og cl IIavcavíeg quo iv và oíxsío Asbwo, Afyow, 
óg of uiv Alwaíov qaclv «v:0, ob 0? IIgn&(AAnge vro Zuxvovíag: 
cox Ób vo9 uflovg a0vq: AOÓyuQrov wrÀ. fous Ob Oi& uiv vÓv dya- 
9ov viv ysvva(av «cl qíAavógov vz000AoUv "Al«novw, Qux à vÀv Ósi- 
làv róv AÓuárov zarígw, 0g àxvqos Qovsiv oxio vov moiÓ0g. Vel sic 
tamen coniicias etiam alterum scolium, quod huic apud Aristophanem 
subiicitur, item ex Praxillae carminibus petitum esse: 


Ow Fou diomnsuifsw, 
o90' dugoré£goust. yéyvsecQ'au qilov. 


Ceterum Hartung etiam Schol. 22. 24. 25. 26, quoniam eiusdem numeri 
sunt, quem hic fr. 3. 4 exhibent, Praxillae tribuit. — V. 2. à' om. 
Schol. Arist. — y»o?e, ap. Schol. Arist. Ven. z/ovo', Ald. zoiov?e'. — 
Inter scolia refert etiam Athen. XV 695 C, ubi v. 1 AB o éraige, ib. 
L git, AB get céov, C qíAove offov et v. 2 Osiois 0Aym ycors. 

Fr. 4. Sehol. Rav. Arist. Thesmoph. 529: T7» z«gotuíoav à' 
émauvO riv zaÀlcidv xrÀ.] 'Ex vàv sig IIgctéi2Aav avogsoou£- 
vov' Tzó xrÀ. xal £ríga, zmívra A(dov xívsi Ceterum simillima 
sententia est in scolio 23, atque haud scio an illic germana Praxillei 
carminis forma sit servata. De ipso proverbio cf. Zenob. VI 20. Diogen. 
VIII 59. Apostol. XIX 91. — zo, Fritzsche coni. £v rox. 

Fr. 5. Hephaest. 43: Kol rO zog tQuicl (O«xrvAoig Pyov rooyai- 
xjv cvfvyíav) xolosusvov IlocE(AlÀietov: 'QQ xr, — V. 9. usquav, 
A xegaAcev, quod notabile, nam fortasse Aeolensium more Praxilla te- 
nores retraxit, cf. Schol. Theocr. III 52: Níx«vógog xsqcAav, og mQu&- 


568  . POETAE MELICI. 


6. 1226 


Athen. XIII 603 A: IIod&uie à 5j Xuwvowvío vm Zhióg qnow 
&grocOTve, vóv Xocwutmov.  Valckenaer coni. oz  Ojóímodoc. 


T. 


Pausan. IIT 13, 5: Iloetí(AAg uiv O5 memowuutva iorív, de. 


Ego s xol Kdgvetog, xol cvvOv &vsOgéworo "AnóAlov xol 
Zr, ubi Kégvog pro Kdgveog corrigendum, cf. Hesych. Kao- 
velog, émí9evov 'AnóAAovoc, loo dmó Kdgvov, roU Zhióg xci Eo- 
oocc. Cf. Sehol Callimachi in Apoll 71. . Praxillam respicit 
Schol. Theoer. V 83: lIloc&ie (sic Warton, libri Iloe&íAieg, 
Iloo&íAec, IlootiAog, IIotiAog) uiv &mó Kogvstov (recte cod. Ambr. 
Kdéovov, alii libri Kegvíov vel Kegívov) q«qolv voudc9oet ro 
Zibg xol Edgosvme viov, 0g wv igousvog vQ "Amolovi, (xà Keg- 
veux). Cf. Eudoc. 251. 


8. 


Hesych.: Bexyov Zfiovqc* of uiv fowjevvuolec (corrigunt Box- 
qevroleg) ZeuéAqe, of 0à Bewyov voU ZfiovíGov xol AqpooÓírqg ríe 
Zhao, vugócov Óiovvulo zxtol vàg Oteg^ llod&iààe OB T Zuxvo- 
víe "AggoüírQe moeiüe rov Os:0v [Grogsi. 


quv* zoAÀ& y&o (AloAuxc) cofsvut. mwoà Zvocexovoíow. quae Nicander 
in glossis potuit observare, nisi forte Nixcvoo scribendum, quod etiam 
R. Volkmann suspicatus est. Adde Macedonicum. xéfgig, ita enim 
passim libri, quamvis Arcadius p. 107 xs(jAg commendet. 


3 
3 
1 
* 
[, 
1 
4 
" 
1 
1 





TIT IT NSOEHNOITSY PCS WIUCA RES 10 PCR TIR IER PII I RLW RR SCTWRR 











XXXVII. 
BACCHYLIDES. 


EIIINIKOLI. 
1 
E Ja Uu ua UU ur 
RM Or R0 EU M S UNA MIC 
IC uL ud utu uou Ww - 


'- "OAfhos, ovs 90g uoigáv rs xaAdv Émogev 
cóv v' &ntáAo vróya &gvaàv fuovav Outysw: 
oU pág rig émuy9ovíov z&vra y' evOatuov. égv. 


2. [9.] 1227 
m"obMAPECPG Ww | 
IW ASSUM u.ou uU 
WWELL XU I'LEgww 


Ova«roiG. u1) ova géguorov, 
uu &sA(ov zQociüsiv qéyyog: 
OAfiog Ó' ovóslg fooràv zvr« ygóvov. 


Bacchylides. Fr. 1, Stob. Flor. CIII 2: Baxgzvàíóov 'Ez:i- 
vix&v (sic A, Énmwixwov Vind., om. Trine). V. 1 et 2 affert Apostol. 
. XII 65e. — V. 1. óve Neue, legebatur orwww. —  £zmogsv Voss. v. 
£mogs. — V.2. émif£dAo Neue, vulgo ZzifrAo. — vvzo, A vae. Coalescit 
Ko cum proximo vocabulo,.nam dactylo hic vix est locus. — V. 3 
affertur etiam a Stobaeo XCVIII 26: vo? «vvo9 (Baxyviidov) "Ezxwixàv, 
ubi zévz« y^ legitur, priore loco z&vz', À Vind. z&v y', B zavevóa(uov, 
rine. mevrsvóc(pov, Schneidewin coni. zevsvóo(uov, Hartung z& 
züvva y' s90., Heimsoeth zvtc« zor' £90. 

Fr. 2. Stob. Flor. XCVIII 27: 'Ev cà «vr9 (Vind. om. lemma). 
Praegressus est v. 3 fr. 1, atque vel propter argumenti vel propter 
metri similitudinem ex eodem carmine fr. 1 et 2 petita esse apparet. 
Videntur autem haec Sileni verba fuisse, vid. Cic. Tusc. Quaest. I 48: 
»Affertur etiam de Sileno fabella quaedam, qui cum a Mida captus 


*) Numeri adiecti sunt editionis Neuianae., 


510 j / POETAE MELICI. 
*8. [34.] 
— ONU EL E NK us AU Ada MAU NUM 
— aU LX US UM 
WA uL Wy 


Il«vgoit 0$ 9vevàv vóv &zavr« yoóvov và Óc(uovi üàxev 
zo&óGovrag év xcd moALoxQóvaQov 
y5üo«s (xvsto9wu, molv éyxógoa. Ove. 

4. [2.] 


uS, us a I NMLM e MCA LL LAUREL Lab NM LLUATE 


'"üc 0' &mxa& cixsiv, goéva xol mvxwav xéoÓog iv9oozov 


puit. 


5. 


Schol Aristid. T. III p. 317: 'Egey9eUg moOroc zeo' Aüwvüc 


T0 €guc &Óf£ero, frego. O0 qwoi llílome meo llocsióÀvog' &AÀou 
0& Aéyoveiv, Ort iw ZuweMag igtvm viv &oyiv.  Boxyvióne y&ào xol 
Ilívóegog 'Iégovo xói IfAove, rovg XuxsMeg Goyovreg vuwmcavveg 
xci mÀtiGra OovuuGuvreg fv (mrmmAecíg, moüg qo c)vÀv simov 


Og ZixsliQven moro. &oue i5eUgov. ita C, rectius fortasse BD: o£ 


y&o migl Bexyviióqv xoi Ilívóeoov ouvwücavreg roUg ztol "léoovo 
' , , IJ - , e , A LJ S 
xoL ltAove év ímmawi megéoyov vnóvoiev Zuxcehioreag Tiv [mmwuwQv 

ébevoeiv. 


* 
6. [5.] 
Pup MULT DX IIIS VU MXN LUT. 
AL RANK LES ort ALTA 
D Ae, 7 MRPRENIR UN rt d 


esset, hoc ei muneris pro sua missione dedisse scribitur, docuisse regem, 


non nasci homini longe optimum esse, proximum autem, quam primum. 


mori. Cf inprimis Aristotelem ap. Plut. Consol. ad Apoll. c. 27. 


Atque huc refero, quod Photius Bibl. p. 158A ex Hephaestione Ptole- 7 


.maeo affert: Us égti TÓ z«o& Boxyvi(óg cg dazó Zewmvo? sipgquévov 
x«l zo0g (va sims v0 70g; 

Fr. 3. Clem. Alex. Str. VI 745: BewgvAtov ce Web Ile9$- 
QotGL XTÀ. — V. 1. zt $0LGL Stephanus, vulgo zeo' oíct. — Qverów 
Neue, vulgo 9wgróv. — và Oc(uov. ÓÀxs, Ursinus 0 Óe(ueov £ücwsv, 
Neue' Óecuov fócoxsv, qua coniectura non tollitur vitium.  Laboranti 
loco subvenire difficile, quoniam Clemens passim mendosis veterum 
libris usus est. Fortasse scribendum vÓv GmOvTO Xgóvov £o9aAuve 
Oàxe (Fsóg) modccovrag iv ogteG (h. e. sine intermissione). — V. 2. 


zQitocovtag Sylburg, cod. Par. ze«ccovre. — V. 3 resp. Hesych. T v 


Éywóocot (adde dn): molv minci«cot vic 1,000700) &Íotg. 
Fr. 4. Stob. Flor. X 14: Baxgvit600v "Ezwixóv (sic À, om. Trinc.). 
— dveoozcov A Vind. Gesn. marg., vulgo d»$9ozo. 


1 








E BACCHYLIDES. bil 
3 |». AK«vOórguya uiv Geg£vixov 

3 "dÀgsóv z«g' s0Qvü(vav zov dsAAoÓgóuov 

| &làe vixdoavca. 


*'1. [6.] 
E o 


'Q IléAomog Aucwgüg viov 9só0paroL TOÀ. 


7*8; [1.] 


9795 
$ A - e -4Wu WV. 


| Ilgoógoveire vuv. én víxeug. 


| *9. [8]. 

XQ t Ne. A € uU 

| MAU QE. ec d AM XA Ls OD Mou co XM 
oq ME BT NA VIE d RETI BI Na 2a 9 LT wi ape 


e... Níxa yÀAvxvÓopos ... 
iv moÀvyogvoo Ó' 'OÀvuzo Zqvi x«guoveuéve xoíveu v£Aog 
düevéroicí ve x«l Qveroig &gcrüg. 


Fr. 6. Schol. Pind. Ol. I Argum.: To àà óvoue vov vixGvrog izz0v 
$eoéívixóg iorv u£uvnva, 0$ a$voo BaxgvAíÓmg yodqov oUro* Xav- 
Qóro. xvÀ. — V. 3. eiüe cod. Vat. et Vrat. (/ós) addunt, vulgo deest. 
— vix&cevro Neue, vulgo vic16evro. — Respicit poeta Hieronis Olympiam 
victoriam Ol. LXXVI, quam Pindarus carm. Ol. I celebravit. Antea 
putabam versus petitos esse ex carmine in victoriam, quam Hiero Ol. 
LXXVIII quadrigis rettulit, sed huic coniecturae obstat tertia persona 
tiüs, in cuius locum s/ósg vel sióov (ut ipse poeta interfuerit mercatui 
Olympico) quominus substituatur, numeri lex obstat. Videtur poeta 
haec mortuo Hierone scripsisse, regis victorias enumerans, vel in epinicio, 
quod Hieronis filio superstiti dedicavit, vel im encomio, quo Hieronis 
memoriam ornavit. Eiós nihil aliud significat, quam expertus est, 
L victoria ei contigit, neque enim ipse Hiero.ludis Olympicis arbiter 
| interfuit. Praeterea fortasse scribendum óig siós vixecavre, ut utram- 
que victoriam et Ol. 76 et 77 Pherenicus reportüverit. Neque, quod 
in Hieronis monumento Olympico currui adstabant duo equi (Paus. 

V1 12. VIII 42), inde conficiendum, aliam alio equo partam esse victo- 
riam, sed duobus equis binae victoriae significantur. 

Fr. 7. Schol. Pind. Ol. XIII 1: IIo09wgov» xol 99g«g sio9cct xa- 
Asiv viv Kogwéov Oi rÓ Goymnv 7 vflog sivo. vig llelomzovvrQoov vÓv 
"Icüuóv, zoó9voov Ói roig sig IItÀomóvvQoov otsiÀoufvo:g" BawgvAt- 
óqc' Q) wA. 

Fr. 8. Apollon. de Pron. 368 A: "Ert xol 7) vív v&ocsvot iml mÀg- 
$ovg: . . . Ilgocoq. xx4. BaxgváitOms. 

. Fr. 9. Ursinus p. 206 ex Stobaeo Flor. IlI (in codd. et edd. deest): 
BexxyvAí(óng 0h cQv Níwgv yÀvwo0cQóv quot wol £v moAegoco 
'Olóumo Zqv»i megiurcuívnv xoívew cvílog dOavdrow( vs xal $wmroig 
&ger5c. Constituit Neue. 


po----"—ÓPRRE T PCPRTTTPNSBSTUNT DU FN 


mU 








512 POETAE MELICI. 


10. [9.] 1999  — 

Ammon. 79: Na«oetósc vÀv voU INNqotog Ovyorégov Owg£gsr. 
Zíüvuog Ouolog iv omouvüuets Bowyvildov imiwvíxcov: gol y&o 
xor& Aííwv' Eilol voívvv, of qoc Óiegíosuv vàg INwosióng vOv OU 
INmoéco Ovyorégav, xol vàg uiv ix 4ogídog yvqGíog córoU Quyoré- —— 
occ vouíteoOoi, v&g 0& àE GAAov TjÓr xowóvegov INmosióeg woÀcioOos — 
x:À. Cf. Eustath. Od. 1954, 5. Eudoe. 306. 2 





YMNOI. 
11. [10] 


Ait víxog &uévsgov, 
usifov 1| mevOsiv éqivw xexóv, &q9éyxvoww i6ov. 
12. [11.] 


Schol. Aristoph. Acharn. 47: To) 0à KeAeo uépvivon Mum 
Atónc due vOv "Tuvov. 





IIAIANE :. 
13. [12.] 
BAR CIOLT DICES HFUAE UM C 
AR E uu re ibo iram. "am A E 
IDEA AU. uCE Kel Us ier K o ER 
Aio OAM IU CIEN 
D ZU ONE guy vu E OS LE RC 
Epodus. 
S ARUR OESCS) IC HIREDEIUC INTE BGNE 
KJ. Ms uota E EMT 
QOL GUESS ATUS (EE IOS 1102 
Wd enc ns au E rdh NP SNE 





Erik Stob. Floril. CXXII 1: Bexgvàiíóov "Tuvov (hoc om. - 
cod. Vind.) Fortasse Danaé haec conqueritur. Hartung Hecubae esse 
verba Cassandram compellantis existimat, et ad hoc carmen refert fr. 29 
— V. 1. aíoai, vulgo o? «f. — V. 2. dpo iyuroncw, Gesn. m. cqeoxroiu. 
— Bacchylidis hymnos memorat etiam Menander de Encom. IX 140 ed 
Walz: eiol voívvv xol và BowgvAtóg (voi &zonsumzvoí. adde ib. H 





WT. Urn", 








vcro. 


] BACCHYLIDES. 513 
BESGUMLLIA4ULL4uwW-luwv- 
Mv Lcl4wuw.- 
UU Uu Wu Aue Uedu sew 
Tíxvs, Ó£ v& 9vavoiow sigtva ueya 1230 


zAo)rov xal usAvyAcGGOv &oi0&v GvOsc, 
Qei0aAÉov v' éml foudv 95oicw ci0cc)«. (oov 
EavOG pAoyl woe vravvrQí(yov vs wüAov, : 

5 yvuvaGíov ve véoig «vÀAOv vs xol xocov u£Acw. 


'Ev ài ci0«goüfroig zógzma&w ciQàv 
&gcyv&v (ovol méAovrau: 
éyye& v& Aoyygovà Éípsá v^ dugdáxea Óduvarat &0Qolg: 
quAxsüv Ó' oOx £6. GaÀm(yycv wvvUmog' 
10 ov03 cvàÀüraL usAí(poov Uzvog &zó fAspégov, 


Fr. 13. Stob. Floril. LV 3: Baxgzvaíóov IIatdvov. Haec unius 
strophae ambitum videntur excedere: itaque post v. 5 interstitium feci, 
ut antistrophae extremam partem (v. 1—5) excipiat epodus integra. 
Pariter M. Schmidt (Pind. Ol. p. LXXII) v. 6 epodum inducit, sed 
non recte stropham integram esse credit. Contra Hartung sic con- 
stituit, ut v. 1— 5 epodum, v. 6—11 stropham conficiant. Denique 
Blass (Mus. Rhen. XXXII 460), qui studiose per omnia strophica re- 
stituere nititur, v. 1 existimat clausulam epodi esse, str. v. 2— 7, ant. 
v. 8—12 constare, quod conamen irritum esse manifestum est. — V. 1. 
re om. Stephan., malim cor. — s/gcvo Boeckh, vulgo síg5vn. — usyáAe, 
malim u£ycev, Hartung uéyov ve praeoptavit. — V. 2. xol usAvyAoGGov 
codd., Boeckh scripsit usiwyAdeco» vr. — c«oi9&v Boeckh, vulgo &o:- 
àüàv». — V. 83. Óci0aAéov A Trinc,, vulgo óeiÓcAsov. — ai9tcQc L. Din- 
dorf et Schneidewin, £969 A Voss. Vind. Ars. Trinc,, c(9svret vulgo, 
Leopardus ei9srot. — V. 4. &uvOG, Vind. Trinc. £uv?é*. — uoc Butt- 
mann, r«»vzQégov L. Dindorf et Schneidewin, vulgo usoíÓósg soroíyov, 
Leopardus uzoíc và» sovoéyov, Blass ugoé^ $?voégov, A urnobvav, Voss. 
pegirov, Vind. Ars. uaoírav, deinde ommes.sórgíyov. — V. 5. uéAsuw 
A Vind. Voss. Ars. Trinc,, vulgo uéAsi. — V. 6. cidegoÓ£roig Plutarch. 
Numa c. 20: "Gore xol vàg mowuxag vmsofoAàg ivósiv mQO0g vyv rOrt 
xerdorucuw Afyovoiw* "Ev ó$ ci0agoOévoig zo0oza£rv (sic Stephanus, 
zoomabeww Sg, moematew vulgo) «i9 Gv (sic Stephanus, vulgo £v$« à* 
ut FaL, iv0d0  STV) doogzgvàv fPoya, xat s)0QOg Óckuvotaei 
Fygsd ve Aoygova &ípsd v G&ugnxsa, quiuxéov 9' o)xéci c. 
xrózog (C vozog ex corr) ovóÓL c. u. 9. &zÓ fisqdocov. Stob. 
ciüegoÓévoicuv, — mógzoÉw, ap. Stob. Voss. Vind. Ars. B Ogze£w, A 
Eomobuw. — ci9v Grotius, vulgo ei9ov, B civ. — V. 1. &goyvàv, v. 
&odgvoav. Blass &z' &g«gvüv. — íoroi Stob., £oy« Plut. — séAovrau, 
Ursinus coni. z4éxovra: Hartung e(9àv £oy' cQeyvíov n£Aovro: scripsit. 
— V. 8. dugdéxso Stob. (A éugdxsa), Plut. &uqrxsa. — £v99og quod 
om. Stobaeus, addidi post óduvero:, vulgo corngunt svoog Ó«uverat, 
at Plutarchus non servavit ordinem verborum integrum. Blass prae- 
terea verbum dactylicum omissum esse censet. — V. 9. zo4xe&v Schnei- 
dewin et ap. Plut. V y«Axa(av, FaL yoAxéav, vulgo y«Axéov, Boeckh 
4«4Àxsog omissa part. Ó. — ovx ger. scripsi im ed. 2, et sic ap. Plut. 





514 POETAE MELICI. 


, M e , , 

«uov og O«AmeL xémQ. — 

cvuzooíov à' égavàv Boí£ovv. &yvwi, zeudvxo( 9" Duvot 
gAéyovzau. 


14. [13.] 


vu LN LÀ! XJ ug gue 


C E Mu SMCU EMOEE CE AN EL AE 


er , [d , ^ , , , - 

Exrtgog é& évígov Goqóg vÓ vs zÀ«L vO v& vOw. 1231 
ovÓi y&g ÓGOTov coonrov éméov zA«g 

&&evgstv. 


15. [14.] 


Zenob. Prov. II 36: "4oxvov zegovcqe Uyvm uw turi. 
él vÀv Órikdv wvvmyGwv sigwvor T) megowío uéuvgvo: 0i eve 
BowyvMónc iv Ilowicw. Cf. ibi interpr. 





AIOYPAMBOI. 


16. [16.] 


Schol. Pind. Pyth. I 100: Ter vij [orogíe xol BowyvAloqc 
*evugovsi àv voi Zi9vocuoic, ov. Ó1) of "EAMQveg ix Zdiuvov usz- 
eorelAovzo 10v Guloxniuv "EÀfvov uavrevoouévov: suero yàg &vev 
TOv '"HoexAsiov vóbov uw? moo9n9T7wvoi vrv "LIuov. 


11. [17] 


Serv. Virg. Aen. VI 21: ,Septena quotannis] quidam septem 
pueros et septem puellas accipi volunt, quod et Plato dicit in 
Phaedone et Sappho in Lyricis et Baechylides in Dithyrambis, 
et Euripides in Hercule, quos liberavit secum Theseus." Catalogus, 


FaLq Stephanus, vulgo ooxézi — V. 10. ovA&ro:, ap. Stob. A Vind. 
Voss. Ars. Trinc. cvA&rs. — zog, Vind. Voss. 9zvov, Trinc. usAíggov* 
Uzvov. — (Asqéoov, yAspeoov Boeckh. — V. 11. &uóv Heyne, vulgo 
&uog, Vind. &uoc. Blass dog 0g. — 9cAzs; AB Voss. Ars. Gesn. m., 


vulgo 9&Axsi. — V. 12. evuzocíov, Arsen, Voss. yvuv«oíov. — gàAé£- 
yovraL, fortasse pAéyovcui scribendum. " : 
Fr. 14. Clem. Al. Strom. V 687: "Ersgog 0B .... 70 vs v». 


quocl BawgvAé(óng iv voig Ilat&cuv, ov05 yao xA. Particula óà.— - 
Clementis est. V. 2 et 3 affert Theodoret. Therap. I 14, 36. (óGerov  . 
de vitio suspectum, fort. leg. ó& 'czív, vide de forma ó« ad Aleman. 
fr. 42. Bacchylides videtur haec in Pindarum aemulum iecisse, 














"EV EET Tr wn I 


RR T. 


iis do 








BACCHYLIDES. 515 


quem Servius exhibet, ex logographis videtur petitus esse, quam- 
quam fortasse Baechylides quoque nomina memoriae prodidit, 
quae etiam in Clytiae pietoris vaseulo Florentino, antiquae Grae- 
corum artis praestantissimo monumento, adscripta leguntur. 
Nomina, quae Servius exhibet, corrigere tentavit O. Tahn Arch. 


Beitr. p. 453, cf. quae idem Münch. Vas. p. CXVIII exposuit. 


18. 


Serv. Virg. Aen. XI 983: Versis Arcades armis.] Lugentum 
more mucronem hastae, non cuspidem contra terram tenentes, 
quoniam antiqui nostri omnia contraria in funere faciebant, scuta 
etiam invertentes propter numina illic depicta, ne eorum simulacra 
cadaveris polluerentur aspectu, sicut habuisse Arcades Baechylides 
in dithyrambis dicit^ Neue huc refert fr. 41, quod quidem per- 
quam incertum. , 





IIPOXOAIA. 


19. [18.] 
SUL LCU NI WULA  UXVuwuw.uw 
WW Lw Ww .U Law uu.wuug lcuw 
NA MIRA wil wu M 1232 
Vóvu--v-zZuv--£iwVM 
bDo^o5oou-u-vuM 
Mou X WMV WuM 


Eig 0gog, uíe Ó? fgoroig éGriv süvvy(ag 000g, 
Ovuóv si rug &yov &zevOT ÓOwreAciv Óvvavau Bíov: 
0g 0b uvoíav usvow&v c&uquxoAst qpevt, 

r0 0b m«Q' &uág v6 bec vUxv& ucAÀÓvTOV qguv 


Fr. 19. Stob. Floril. CVIII 26: Baxgviióov IlgocoóÓidàv (sic 
A, om. Vind. Trinc.). V.1—3 usque ad fov leguntur etiam ap. Stob. I 9 
(sed Gaisfordii libri omittunt) et Apostol. V vi 55f. — V. 1. ué« à 
Beoroig scripsi, legebatur ,uí« Qooroiew. Neue coni. uíe ài Midielem. 


deleto devív. — V. 2. dmevórn, Trinco. &zevüj. — V. 3. OireAsiv 
ó9vera. iraieci, vulgo ÓO$verei Owwrelsiv. Neque vero hoe verbum 
sollieitandum , Neue coni. QivvAtiv, lacobs Oumiéxeiv. — 0g Grotius, 


libri ofg. — uopla nevowdv correxi, libri uvo/« uiv. Neue coni. o ài 
^um etiam Stephanus) uéouuv dpqumoAei.. Hartung oic ài u£guuv? 
pgpuoAet eéva t0 xz«Q dud ze xal voxto ueAAovrov ydo, «iiv 
nona 1 Ad xov Tio góvov. —. V. 4. vó ób meQ' Gud ct 
x«l Grotius, nisi quod róós et "peo scripsit, (duo Neue), libri có i 
Mo m«góueore, Stephanus ro ài müv qug vt xeí. — V. b. £óv 
czrevc. Grotius, libri &óv« (Vind. «ovti) &zrerot, Boeckh atv idzrstou, | 


516 POETAE MELICI. 


5 £óv (&zverau xéog, 
&xcgzcorov £ysu zóvov. 


20. [18.] 


JUOD QU ETE M. QUIS WU Ou NATU 
v 














hh G 


kA 


Tí y&g éAeggóv &' dev! (ngey9" (30^) 0OvoOusvov Oovetv 
xogOtov; 
21. [19] 


ue IG uU nerd Na ATA vr 


IlávvsG0. $wevoicu ÓOcíucv émérate móvovs GAAowuwv 





&AAovg. 
YIIOPXHMAT A. 1233 
22. [20.] 


4vüía uiv yàg A(90g uevosu yovcov, 
dvOpgàv Ó' dgeràv Gogíav vs moyxouvQg dAÉygeu &AdO eua. 


Gesner &óvi omisit, Stephanus óczzsvo: coniecit. — V. 6. &xcgzorov 
dedi, libri d&«eozov. — £ysi, B £yew. 

Fr. 20. Stob. Flor. CVIII 49: Boxgyviíóov lloocoóióv» (hoc om. 
Vind). Est ex eodem carmine ex quo fr. 19 petitum, ac videtur, ut 
iam Neue divinavit, continuo illud excepisse; est enim antistrophae 
primordium, respondens fr. 19 v. 1 et 2, nisi quod primus pes solutus. 
— V. 1. £v' displicet, fort. fu legendum. — &zgooe79" (99^) scripsi, 
&zooxv' AB Vind. (vulgo omissum), Boeckh dzomxv' scribere maluit. 

Fr. 21. - Stob. Flori XCVIII 25: Bex»gzvàíóov IloocoótóÀv. 
(lemma om. Vind. Trinc.) — z«cvzsco: ut videtur codd., Neue z&vrsot. 
— $varoici, Hartung $verois. Fort. mevrsco. 0» Qworoict. 

Fr. 22. Stob. Floril. XI 7: Bexzviíóov Tzooxznucrov (sic 
A Vind., om. "Pzooy. Trinc. et in gemma apud Caylum Rec. d. Ant. T. — 
V. tab. 50, 4: 4vóíc A/&og uc .. su gov ... &vOgàv Ó' qdg...... (x t8 
ZX...... qs v &Éy...cAd)sue. — V. 9. Verba soyxoerüe &A5n951« ex 
hoc versu exhibet Schol Hom. Il. z 57. cogíav vs zoyxoetÜe 6AÉyyst 
Salníasius, legebatur cogíc (Damasc. et Schowii codd. a c e cogíav) re 
zoywouv]e Tr. £A&yysu (Vind. Voss. B à m. Trinc. Schowii b zeige) 
quam, falsam lectionem etiam tuetur gemma. — d4&9siw Schowii b, - 
vulgo 4459s. Ceterum conieci aliquando fragmentum non satis 
integrum servatum esse, ut sit instaurandum adhibito fr. 43: E 


Avàü/e uiv y&o Aog 
4gvoóv foovàv yvopoic. povost xaugór * : 
dvOgQ» Ó' dosràv cogíov vs mayxoerre fAíygsu cAdO tie. 











BACCHYLIDES. DT 


23. [21.] 

— 
EU LIEN WM Ww. wM E: 
Eo lO E Ut eX Vx 


Ovx £ügag £gyov ovÀ' GufloÀdg, &AAX qQvoavy(üog 1234 
"Itovíag 
49? x«o' sóOaí(üaAov vaóv &A9óvrag &fgóv vv Ocitau. 





EPOTIKiZ. 
. 94. [23.] 


Sed haec incerta. — Fortasse Bacchylidis fragmentum ibidem apud 
Stobaeum XI 2 delitescit, ubi legitur: 'OAvuzwcóog: 


"Ald9:e 9tàv Ouózol;.uóva Qtoig cvvowou£vo. 


ubi lemma alienum esse apparet: sed frustra Schmidt coniecit 'Oivu- 
zíov, de Agrigentino poeta prorsus ignoto cogitans, quem Schol. Plat. 
Gorg. commemorat (Oài$uztog ó usiomotóg) Apud Damascium autem 
hoc fragmentum, quod apud Stobaeum "Oivuzi&óog inscribitur, con- 
tinuo subiungitur his Bacchylidis versibus: itaque verisimile est, eius- 
dem esse poetae: nec tamen in unum haec coniungenda sunt, quod 
olim suspicatus sum: est autem scribendum: 


"AidOsu Boovóv 
ónómoAtg uóvo tois 
Gvvótxicouéva. 


Lemma autem 'Ojvuzidóog videtur inde ortum (ut etiam Meineke suspi- 
catur) quod olim Pindari locus Olymp. X 65 hie legebatur, qui reapse 
apud Damascium extat. ; 

Fr. 28. Dionys. Hal. de compos. verb. c. 25: IIng& Bea»*zvAíóm: 
O44 x14. Ex hyporchemate esse docet Gramm. Keil Anal. Gramm. 
7, 21: duisi 0b rà bzoQgrpeTo roUrO tO zo00l worauetosic0ot, olov 
ovy £ügec £oyov ov9' &ufloicg. atque hoc carminis exordio utitur etiam 
Athen. XIV 631 C. Aelian. Hist. Ánim. VI 1. Lucian. Scyth. c. 11 (097 
fógug voívv»v o90' Gu(jolàg Foyov, àg 0 Ksióg quew). adde Achill. Tat. 
V 12. — rovíag, huc respicit Lactant. ad Stat. Theb. VII 330: ,,In 

uà Itonus.regnavit, Hereulis filius: haec civitas Boeotiae est. Hinc 
Bachilides Minervam Jthoniam dixit (cod.Fris. Bacilides inuervam ethoniam) 
et Alalcomenen (sic Mitscherlich, vulgo Alcomenem, cod. Mon. Alchomenem, 
Fris. Alchomenen) significavit (sic Mon. Fris., vulgo significat). Hic Ba- 
eilides graecus poeta est (haec recte addunt Mon. Fris., vulgo inepte: 
significat quem im.) quem imitatus est Horatius in illa oda, in qua Pro- 
teus Troiae futurum narrat excidium." et ad II 721: ,,Bachilides Miner- 
vam lthoniam dicit ab Ithone: ergo Minervam ab oppido cognominavit, 
quod est in Macedonia, ubi eius antiqua est aedes vicina Boeotiae. 
ubi eodd. baccilidis . . . dicit, Ithone (Fris. — nem) ergo Minervam ab oppido. 

PorrAE Lvm. III. 31 


518 | POETAE MELICI. 


.. Bore viv ám &ywolug Qoi 
TOoiGÓ0s roig vsavíaug 
Aevxóv &vcve(voGon mTvv. 


*95. [94.] 


BOXE LN VEA LOU AD au iunii f. E 





"H x«Aóg Osóxgwog" o9 uóvog &v?oomov $güg. 


*26. [25.] 1235 
VOIERM M MS LL 


MA uh ALL Uo e aa 


2b 0 £v qwóvi uovvo 
zo riv qQíAqv yvveixe qQsvysig. 





HAPOINIA. 


* 91. [26.] 
wel 0b UN ue M NM NE LEA. 
DOW Arg M o Uc 
CAP QUUD M y:AUrE M 
AUGERE uS We. M ren cdm d. NS NE 
I4vxs àvdyxe Zr. «. 


Fr. 24. Athen. XI 782 E: Ayxvàq Kol Bawxyviíóme: scs 
«:4. eb XV 667 C: Baxy. v "Egotixoig: sovt xtA. — V. 1. Initium 
affer& Eust. Il. 344, 26: zoZe:g Ób x«l worvAme (?) m«oc vs Bowyvilon 
iv và sov: viv &m  dywóAme mívovc: (quod errore ex Cratini versu ap. 
Ath. ortum). — V. 29. voicÓs roig A. altero loco, roig Ób voc: PVL, 
priore loco omnes nihil nisi vog. — »seví«ig, Meineke vsovíeuc: prae- 
optat. — V. 3. &vcsívace Ath. posteriore l, évrsívovcoe priore. 

Fr. 25. 26. Hephaest. 130: "Ecri 0é vwwe xol và xoAoDusvo imi- 
pO9eyuaruud, & Ótepéos, vary TOv igvuvíov, 0v. và uiv Éqouri 
«cl zo0g voOv cvvrsAsi, và Ob ÉmupOcryuervua wol ix meQuvvOD, cg m00G 
v0 AseyÓuevov, vj ovQoq? 7t9ÓócxturoL, (suo iure Westphal transponit in 
hune modum: 6óvt zà uiv $gouviw iw mzsQwtrOD Og zo0g TO AsyOÓusvorv 
Tjj 6vQoqj ztoÓGXtivot, v& Ób fmupÜsyuorwaQ wel zwQ0g vovv cvvTsAti), 
olov vó Baxyviióov: ^H wiÀ, ucl modAw moagd rà eor Bawgviióq: 
Z9 wr. — Fr. 26. uóvog, C uóvov, Gaisford uo?vog in priore editione, 
nt videtur casu. —  ég&g Ursinus, vulgo 60G6, Stephanus 0pg. — 
Fr. 26. V. 1. uovvo ut videtur libri praeter E, qui uóvo. — V. 2. zv 
qq», malim và» g/A«v. 

Fr. 297. Athen. IL 39 E: zió Bawgvitóne qquot* Dl'Avxst wr. 


Cf. Eustath. 1198, 20. Neue Scoliwm (sive Paroenium carmen) esse E. 


putat, quem nune/^sequor: antea inter £rotica rettuli, quoniam haec - 
arcta necessitudine coniuncta sunt. — V. 1. dvdyxe« BOD, dvdywm VL. . 








BACCHYLIDES. 519 


é6Gvusvüv xvAíxov 9cAmqco. Qvguóv, 
Kzoig dg* éAmlg y&g «(90005 qo£vag 


* Erg. f. 
dupuuyvvuéva. Zliovvotoic. Óógorg, 


5 &vügéác. 9' byoráro zéuzsu usgíurag: 
«Ur(y' 0ó uiv zóAsOv xguósuve Av&, 
zm&G. 0  ivOgomO(g uovagynoeuv ÓOoxei- 
Zr. y. 
4ovoQ Ó' dAfqgavrí ve uweguaígouGu oixot, 
zvgogpógor 0 xev' «iyA&evre (xagmóv) . 
10 v&eg &yovow am 4iyvmzrov, u£yuovov 
zmAoUrov: Qg zívovrog Óguaíveu x£aQ. 


"28. [21] 1236 


EM MLODU OUO cw Www dw awuwdu.lo.^:€3u-—--.üud.- 


WAR dou .usg.cwu uv Xxuu-wv 

O? fodàv mz&gsót. Get, oUTt yovGóOg,.OUrEt z0QQUQtoL 
TázwTeg, &ÀÀ& Ovuóg sUweviye 

Mood vs yAvxsia xol Bowvío.tw év Gxvqousw olvog 10Ug. 





— V. 2. icovusvàv scripsi, nam minus placet iccvuévo, csvouévo BCD, 
yevouíva VL. Herwerden requirit cevouéve "*« w«viwov, quod non 
ferendum, Blass csvousv&v requirit; ego aliquando conieci veuccogevav, 
quemadmodum Phocyl. fr. 11 dixit »vÀéxov zsgwsiwcousviov. — V.3. 
Komgig dg* iAmlg yàp ai90cos. qoívoag scripsi, nam Kvzoíae og £Azic 
«i9. po. minus convenit. Olim Erfurdtium secutus sum scribentem 
Kongidog 0^ £Azlg Ovi cosi, libri Kvzoídog* &Azig 0^ aiQvocosi. — V. 4. 
dupiyvouéve, vulgo ivapvyvvu£évo, Neue dmpuyvvu£vas. — V. 5. dvógact 
9^, libri &vógdc. 0. — V. 6. aoríg Ó uév scripsi, vulgo «?róg uiv, 
C av uév, Meineke «oró9: uiv, idem postea ovrog uév», i. e. zftóvvcoos, 
non recte, sed multo deterius quod Blass coniecit &vógco: 0' vwvordro 
mfumsu vel mípzsig uso(uvag n )rÓg' Ó uiv i. e. oivog vel zfi0vvoog. 
Idem v. 3 à:o(299c65 corrigit, quoniam $«Àz5s. v. 2 coniunctivum esse 
censet, sed hoe versu indicativum tuetur. — zóAscov, fort. zoAíov, quod 
nunc etiam Meineke commendat. — xg5ósuvo Erfurdt (nisi malis xgd- 
ósu»v«), vulgo xeüósuvov. — V. 8. ueouoatoowiv Neue, vulgo peouoc- 
eovcw (ita L, ueouotoove" V). — Y. 9. eiyAdsvroa scripsi, legebatur 
eiyAQjsvro, — ««ozóv adieci, Erfurdt zóvrov. — V. 10. vósg scripsi, 
vulgo viec. — &m , ém BCD. — V. 11. óg Ilgen, vulgo óz. 

Fr. 28. Athen. VI 500 B: Mvwmauovevsu Ób và» Botorixóv cuogor 
Bexgviióngg iv vovvowg, z0otosusvog vróv Aóyov zQOÓg rovc Ztoc- 
xógovc, x«4dóv atvov6 ixl Éevío (corrigas &£&vio): O9 Boóv xr. 
Ad Paroenia rettulit Neue. Carmen puris trochaeis constat, nam v. 2 
in voce Bororío.c: prima syllaba ex more corripitur. — V. 1. à44à, B 
&AÀog. — V. 2. Movo«, olim Mois« conieci, sed in his trochaieis versi- 
bus atticae dialecti vestigia ubique insunt, cf. fr. 24. — Boicríouciv, 
B Botocé siciw. 

97* 





580 POETAE MELICI, . 


ES AAHAQN EIAQN. 


. * 29. [30.] 
L-- M Ug Lu LZXdgXA. WX A rU 
X *LWLXUUDÍ DDR XE 
JO LAU Uu D uL xw 
D rud cura Qu ugs crx 
5 - 
£) Toósg cguíguAo!, Zsvg vuuuéücov, Og Gzavra Ófg- 
XET(L, 
ovx ciru0g Üvaroig usyiAcov dyéov' &AÀ iv u£oo xeivat 
XUyeiv 


zov &vOgozowL Zíxav óc(xv, &yvág 
Eb)vouíag &xóAovOov x«l mwvrüg Ofuioc 


5 oAfícv zciüío vuv sbógóvrseg GUvoiuxov. 
30. [4] 
v.a Je wee. M Adm 
Loi R'AUMALMU CX 
We ide UM muse cu MES nU uA SS E 
dicouot 1237 


-z46T0v xÜ0Óog £yew ügevdv' 
zÀAoUrog Ó$ xol ÓsiAotow d&vOgozxov OA. 


: - 81. [22] 


0p qu NM. AUD LX 
Lf D M : EA) , ^ E ? » 
4, IlsgíxAswt, vXAÀ &yvoqosw uiv ov G' &AzOouat. 


Fr. 29. Clemens Al Strom. V 731: Koexóv yco 0 950g obmors ci- 
vi09* Q ToóGsg 4o. Ó Avguxóg quot, Ze?g x4. Recte Sylburg et 
Boeckh Bacchylidé vindicant, nam secundum Porphyr. ad Hor. Carm. I 
15 Cassandram Bacchylides fecit Troiae excidium vaticinari: ,,Hae 
ode Bacchylidem imitatur: nam ut ille Cassandram fecit vaticinari fu- 
tura belli Troiani, ita hic Proteum.* Adde Schol. Stat. Theb. VII 330: | 
»Hie Baechylides graecus poeta est, quem imitatus est Horatius in illa | 
oda, in qua Proteus Troiae futurum narrat excidium.* ita fere ex codd, 
Mon. et Frising. restituendum. Ad JHymmnos haec refert Hartung. — | 
V. 3. &yvàg scripsi, legebatur &yvd», quod eiiciendum censuit Neue. 
Parum felix Blassii suspicio scribentis Ocí«g &yvág Eovouíug v' &xó- — 
Aov$)ov coll Eurip. Bacch. 370. — V. 4. O£uidog, fort. O£puvog. — 
V. 5. zaiüéc vww Neue, vulgo zeiósc o viv, Brunck zeiósg of viv. 

Fr. 30. Plut. de audiend. poet. c. 14: To à &cousv wA. Àsyó- — — 
uevoy omó ro BewjvAidov. — V. 1. gdcopot scripsi, legebatur q&sogev, 
Boeckh coni. ziczóv qécousv. Antea conieci pco uóvev zt6tüv xrÀ. 

Fr. 31. Heph. 76: Zíe0mAóc9w ó£, Or& xol Oa Gcuera woncxuà 








 BACCHYLIDES.  . 581 


32. [91.] 


Serv. Virg. Aen. II 201: ,Sane Bacchylides de Laocoonte et 
uxore eius et de serpentibus a Calydnis insulis venientibus atque 
in homines conversis dicit." 


33. [32] 


DUEG uU wu Bau ou uw ww- 
EBODU D oU ud. ud i aprés dg ico m 


XM. . 


"Eova d' éml Adivov ov0óv, rol Ói (oí(vag (vrvov, o£ v 


éga* 
Abróuaro! 0' &ya8Qv Ouirag tóóy8ovg imégyovva, Ót- 
x00L 
| goes. 
3 34. [33.] 


A ub M. M ad TM ux TM NITLESNIESTM AR 


HX E d Aa Mrs, - i 


GvvcíOcvat, dozeo x«l zaoà Bowyviión, o msQukAsuvh 0. GAA wA, ita 
libri, etiam A, nisi quod Turneb. v' 444. Scripsi à IlIegéxAewre , v&2A", 
nisi forte praeterea c&g' scribendum, Neue coni. à IleguxAevtidm, dAA' 
et inter Hyporchemata rettulit; est fortasse ex Partheniis, quae Bacchy- 
lidem scripsisse testatur Plut. de mus. c. 17. Blass scripsit & zsQi- 
wAswb ZàÀ', &yv., hominis compellationem ab hyporchemate alienam 
ratus, quam opinionem refellere nihil attinet. 

Fr. 33. Athen. V 178 B: Boaxgzvài(ómg b msol HooxA£ovg Aéyov 
dg qAOsv iml vóv roo Kix9xog oixov, guoív: "Ecva «vA. — V. 1. £ora 
Neue, vulgo Zovg, B £e... Pro £cve 9' fort. rectius £ere v^ scribendum, 
ut hoc incisum cum dó£ v' Zq« congruat. — £vvvov Neue, fvrvvov 
VL, s)rovov B. — £q« Neue, £gac" PVL, Égaox Stephanus. — V. 2. 
à", Brunck delevit, Hartung evvóuero, "m' dye» perperam. — Re- 
spicit haec Zenob. i119 evróuoro,. 0  &yoQol &yo)Orv im. Qeitac levvau: 
ovrog "Hocxswrog Pjorjocro vjj ztugotie, dg "Hoexifovg iéniowroovrog 
iml viv oixíav Kw«vxog vo? Tocywíov xci ovrog síimóvrog: ubi pro 

- vitioso 'HodxAswog cod. Milleri Misc. 350 recte ó BoxyvA(ónc. Schneide- 
win 'Heíoóov scribendo paroemiographum, non librarios castigavit: 
nam sane poeta lyricus Hesiodi vestigia legit, qui in carmine, quod 
Kuxvxog yd&pog inscriptum fuit, Herculem hoc versu eóvóperor 0^ cyo$oi 
&yadG!v iml Omirag Üevras hospitem alloqui fecit; nam schol. Plat. 
Symp. 174 B a vero aberrat, cum dieit a principio deiióv ézl Ówitag 
fuisse, quamquam fidem habuerunt cum alii tum Müller Dor. II 481: 
neque enim par fuit Herculem tam gravi opprobrio hospitem laedere. 
Eupolis primus ut videtur ludibundus 9s:4óv substituit. Locum difficilem 

- . Platonis, qui falso criminatur Homerum corrupisse proverbium, quod 

. ille omnino non respexit, nemodum probabiliter expedivit. Alia varie- 

- . tas, quam nostri homines commenti sunt, 9ei40l ósi4óv omni auctoritate 

destituta est. 
Fr. 34. Clem. Al. Strom. V 715: 4xoveopusv ov zéw Bawgvàil- 





582 * POETAE MELICI. 


Oí uiv &Ouüvsg &cuxcAuRv siGl vóccv x«l &vatoL, 
ov0iv &v99ozoig ixsAot. 


95. [95.] - 1238 


s m Nue Nul ans re oes NE E 
UU AU ae v esc a NU ae. M ER Ras 
O) yàg ozóxAozov gogsi 
Boovoicu qovesvvo Aóyov Gogía. 


96. [36.] 
pides uin M erc EU TAE 
mid Aet MEE AE TE m NB d 
Vat W RODA anc S Cli s CS s e 
* PRLU LIES ds OS V OC UI 


DunEDtA 0' o)x aai petoL 
obr OABoc oUr Go pavo "Agus oUre zug socis cxácig, 
&AÀ' émwuyo(uzveu vépog &AMov ém GAAav 
yei«v & züvÓcQgog c«iGa. 


31. [37] 


Heart Od nilofca 5 ipse oS, e o Ratis T 


Ei 0t Aéyew vig &AÀeg, mAcvcia xéAcvbos. 


óov To? uehozoLot ztoi v0U Osí(ov Aíyovvog: Of uiv &OumcTsc dil 
x«l ài(uv voocov sicl xci dvoírioi xrà. Eadem Euseb. Praep. 
Ev. XIII 679, ubi detxsA(ov et deinde eixslo, legitur; cóu&reg scripsit 
Boeckh, &ruxsÀid» Neue. Deinde eic vócov xe &vero. scripsi (et 
voro. iam Schaefer emendavit), cum olim vo$ewov siol x«l (xcxóv) 
Gv orca edidissem. Neue coniecit deleto verbo e/otv, &vocoL, T , lacobs 
x«l Qvo. wovOtv, Hartung Scripsit voocov vt xol ynoos &vovoi. In 
exordio fort. leg. sol uiv «0. 

Fr. 35. "Clem. Al. Ped. III 310: O9? y&o v. g. Bo. povésvc« 
Aóyov, TALL Aóyog cogíe, dg qnot Bewyvitóns. ubi eodd. Nov. 
Pal. Reg. cre, et Bodl. cogi exhibent. Verba gere Aóyog (quae 

&yTc Aoyov 
videntur ex antiquo libro correcto in hune modum gova& £ovot Aóyos 
orta esse) delevit Neue, Schmidt scripsit qovüvco. ióyov ig véAog cogag. 
Locus nondum persanatus, nihil egit Cobet 4óyov & cfAstog cogíe 
corrigens. | 

Fr. 36. Stob. Ecl. Phys. I 5, 3: BawqvAtOov. — V. 1. Qveacoict 
Neue, vulgo 9wrroic. — 9' add. AV, vulgo deest. — V. 2. 0ifog V, 04- 
fios A, 94foc v' H, vulgo óApov. — &xaeuzroc, in proecdosi yvouzrtog 
scripsi. — zepuqesoci; VÀ, zevqoOsocis E, vulgo z&vqsootg et sic H. — 

V. 8. AH. Zzmuyoízver et Émoiev. — V. 4. y«iev Boeckh, vulgo y&v. — 
«icc Canteri cod., vulgo óc. 

Fr. 37. Plut. vit. Num. e. 4: Eí 95 Aéyew (C Aéyor) v. &., xot 
Bexxyviíóngv, mzÀ. wfAsvéogc. misi forte priora Plutarchi potius 
sunt verba. 








BACCHYLIDES. 583 
38. [38.] 


UU zug uU cos U dU 


MeA«yxsvOis cióoAov c&vÓgóg IO9cxquoíov. 
39. [39.] 1239 


NU Iu WLBRXuuwUuuwW uw. cM 


T&v dys(uavróv ve Méuquv xol Qovaxcósc NeiAov. 





40. [40.] 

"Exiv« 0g0ogógs Nvxvóg ueAnvoxóAmov QUELS 
41. [15.] 

v4 duUULIL4U-WwWwW-My 


, 
—— 
BUE AM LUWM WV.ISNXATZAMS M 


Iloczt0viov àg Mavvweig vo.óOovce 
qaÀxodci0cAo.,v iv &oníc. qogsbvreg. 


42. [42.] 


vu oJ. uU V ud MM 


"Afloórqr. Evvé«ow "Iovov fa«cujec. 


Fr. 38. Etym. M. 296, 1 et Bachmann An. I 208, 13: EióoAov: 
cxio0eg Ouoíopue' 7 govcogío GOpoTOS Gic Tig degotidje, eg xal 
Bexgvitóng: Mehaywsebg wv. ubi M &vógog "I9exnoíovcs. Eadem 
Cram. An, Par. IV 168, 30. At Schol. Il. € 449 (om. Bekker), Apostol. 
III 37. Suid. v. eidwio» psieufopés exhibent. Recte Neue peAeyxev- 
$c, non tamen satisfecit Hartungo, qui ue dxmreg scripsit. 

Fr. 39. Athen. I 20D: Méugur ... m&Ql Qs Beugvitóng qnot: 
T5v xA. Respicit Eust. Il. 864, 22. — TG» Neue, v. vv. — Hartung 
ad Hymmnos refert. 

Fr. 40. Sch. Ap. Rhod. III 467: Bexyvài(ómng ób NvxrOg qnow 
eov (Hecaten) OvyatéQa '"Exévra wt. — 9odogógs Ursinus, L 
«idogóos, v. dedogógov, P. egógov. — u&lovoxóAzov Ursinus, v. 
ueyodoxólmov. — Hartung ad Hymnos refert. 

Fr. 41. Schol. Pind. Ol. XI 83: 'O. zt/óvuog 9? oUro xoO(crrc. rv 
ióyov: viv Mawuvéav qnalw tiva, [eod vov' IloosidQwog wal meoec- 
Qerav vv Baxgviiónv A&yovva oUro* lIocsiócviov ut. — V. 1. IIo- 
Ge.Ó viov Gott. Vrat. D, vulgo Ilocsidüoviov. — Mavziveig, olim Mavzi- 
véeg scripsi. — V.2. qaAxodciddiotow, Vat. yeAxoÓctódAo:g. — «ont, 
Hartung &ozíow. — Neue ad li VÀ rambos xefert, vid. fr. 18. 

Fr. 42. Ioann. Sicel. Wal I 241: '4ggol ró meAcióv of "Ioweg, 
Gg zov xal BaxgvAíómg quot, tóv opàv oovov óvOuóv onÀàv: &oó- 
v5ti b. "Iovec Q«c. Contra Schol. ib. V 493 et VII 982 vow &floofíav 
"Ióvov &v«£, eadem cod. Vindob. 199: unde Tóvov pro "Ioveg restitui. 
Resp. 7 enr &foórqti dme órttL, qure. Hartung ex his 
composuit. . . . Iovov (acis | «ooftov. 





584 POETAE MELICI. 


43. [43.] 
-—L M IW cs XU 
Xovcóv fgoràv yvouceiu6i. wevUst xc9cgóv. 

44. [60.] 
Met ARLU VTSioosu c^ Ao o RU GAMEE C11 ERE A UTIMS 
Opoyal uiv &v9gozxcov Ówxexouu£vet wopíau. 

45. [41.] 1240 
E AL CERE Ec MEI AR C RO 5 
IlÀjuwvow zóvrov Qvyow. 

46. 

A Uo UM 


Zivouevéov Ó' aids. 


41. [59.] 


Noua&va, 0  év &vgvyévo ge. 





Fr. 43. Prisc. Metr. Terent, p. 251 ed. Lind.: Similiter Bacclulides: 
Xovcóv wvA. Hic quoque iambicus in fine tribrachwm habwit. 


Fr. 44. Zenob. Prov. III 25: At x0loi y»oua' Tte. TÓ Sur 
lóióvgozo,, xovà usrüAmyw. —XóÀog y&o 7) Ooyn, Ooy5 9 TQóz0g. 
Bawgvitóns: 'Ooy«l x1À. Similia Hesych. s. v. ó/yoAow. . . . gó4og 
y&o 7?) 0oyr, x«l (Ógyr, 0) voómoc* Bowyvilónc (cod. làog)- ópycl ui xtA. 
Respexit etiam ut videtur idem Hesych. Ouexexouuévon: Óvexeyogtcuévat. 
Contra Alemani haec tribuit schol. , Hippocr. ap. Daremberg 204. ré 
V 484: Oeyas yao T0Ue TQÓmove £x ovv oí &gyoioi, Og x«l Aixuov 
qquow: iv uiv &v9oozo ógyol XExQUbÉvOL (Foesius Be Besnvan) upto. 
unde Schmidt lusit vrl 0" dv9odmov uiv vel "Ao guew év uei v 
c. Idem invitus in Hesychio vett. edd. vitium óixxexouuuévou repetiit, - 
quod in errorem induxit nuperum Erotiani editorem Klein. Alcmani 
per errorem tribuitur hic versus, fortasse quia Alcaei versus olim prae- 
cessit, vide ad Alcaei fr. p. 193. 


Fr. 45. Et. M. 676, 25: IIhmupwolg . . . à pévvoi óvop& £cnw, ,ü- 
ioyov feoovscQ9w. oovó Oià vüv moa Boxgvitóg aivieviXv , olov: 
IliXuwvogow «v. cf. Favor. 368. 


Fr. 46. Cram. An. Ox. I 65, 22: Begvróvog Ói vó Aiüme, tÓ yco 
imi evwuóv Obovevow Óvc. 0^ d. Aéysu BawyvAtOms. 


Fr. 47. Sch. Hesiod. Th. 116: BexyvA(óns ài X&og róv pw 
ovOÓueGs, ÀÉyov ztol vov devo): Nopgüvou wvA... Of. Ibyc. fr. 28. 





BACCHYLIDES. 585 


EIIPPAMMATA. 
48. [28.] 


Kovo« II&AA«vrog moÀvowvyus, zóvrvwx Níxa, 
zoópoov Koavaióov (usgósvra yogóv 

«ilv ixomrevoig, mOÀÉug 0  év &Ovguac. Movo&v 

Knuío &uguri8s. BexyvA(ór 6vsg&vovs. 





49. [29.] 1241 
Ebóquog vóv vqov im dygoO vóvÓ  &véüwqusev 
TQ zvrov &véuov zui0TtvQ ZsgUgo. 
tUÉ«uévo ydg oi $A9& flon900g, 0goc v&yuova 
Auxajon zemóvov x«gzmóv &z GovcyvOv. 





50. 


Ammian. Marcell XXV 4: ,Item ut hoc propositum validius 
firmaret (luliamus), recolebat saepe dictum lyrici Bacchylidis, 
quem legebat iucunde id adserentem, quod wt egregius pictor vultum 
speciosum ceffingit, ita pudicitia celsius consurgentem vitam exornat. 


51. [44.] 
Apollon. de Adv. Bekk. An. II 596, 14: "Ov vgózov xoi im. 
óvopcrov peromÀcGuol yívovrot, xeOémiQ ... vÓ mvQyoxégaro 
z«o& BoxyvAdm. Conieci m?gyov vwixégore, cf. Pindari fr. 325. 


52. [45.] 
Apollon. de Synt. 186: 'EvreüOcv «0 "4oíóvaggog xol v« 


Fr. 48. Anth. P. VI 313: A Boxgvi(0ov. — V.2. Koavoióo» Meineke, 
zooqpoovéíog Kooav«àv Schneidewin, cod. Ko«evvaíov. Neque tamen 
satisfacit Meinekii coniectura, nam si atticus erat chorus, iribus 
nomen velut Kexgozióóv exspectamus. Ego olim Kog8eiw scripsi, 
quod probavit Hecker, qui praeterea etiam v. 1 xovoy et Níxm, v. 3 
Movoeiov requirit, Hartung iv Koevadov. — V. 3. , Moveü», cod. Movcav. 
— V. 4. Knto . Bexyvi(óg Brunck, cod. xnóoo. s.s Beuyvitóns. 

Fr. 49. Ánth. P. VI 53: A et corr. Boxgqviidov dvádque tO feq po 
avéuo stg svÓQuov ysogyov. V.1 et 2 affert Suidas v. z10TQT0g. — 
V. 9. ,morizo, Unger et Schneidewin coni. zi6roréro , Schneider Saxo 
zon)étóáro, quod ceteris criticorum inventis multum praestat, com- 
mendatur enim sermonis ambiguitate, quam poeta videtur uaesivisse, 
Meineke Astovévo, Rauchenstein i« moovárQ, — A 8. ydo oí, Hermann 
9 of, Meineke yào z549s, sed deinde yàe oy 7496, quod verum 
videtur, Schmidt perperam y& ims. — flo«90og, Pl. fon9os. 


586 | POETAE MELICI. 


ToUTQ OpoLx wvgux Ovrc z.Q0g ivíov oU xevnorOusizo eig và cUvOtro, 
Or, ur xe roig ÓnAovuévoig éxfygmro dÀÀ imi ys vosrav iüznvvro, 
Og 1 m7QoTQ G)vOscig imexodvst, xo90g Py 10 &oloraQyoc 
(&guGvmgy A, dgiGréoyov rel) Zeog mwo& roig mtol BowyvAlüqv, 
x«l ovy r && vorígov ysvouév ovufoÀun) usrd9eoig. 


53. [47.] 


Athen. IV p. 174 F: I'iyygotvoic: y& of Goívixeg, Gg quow 
0 &evogQv (fort. Ssevogévnug), £joóvro cvÀoig, GmuQwuieloig vÓ 
uéysÜoc, Obv xal yosgóv q9eyyouéívoig" voUro:g 0b x«l of Küapsg 
49Qvrou iv voig Oo5voig, si wr Goo xci y Koegle Dowíky éxodsixo, 
Og «gà Kogívvg xol BoewyvMóg dox sogsiv. 


54. [48.] 


Sch. Arist. Av. 1536: Eíqgóviog, Ort Zfióg Ovydrqo v) Baci- 
Azío* xol Óoxsi v0 xor& Tiv aOcvaciov cvv; oilxovousiv, 0 Fyet wol 
mega BowyvMÓm Tj A0nvà, và TvOsi OcGovca vv cO«vacíav. 


55. [49.] 


Sch. Pind. Ol. I 37: 'O 0à Boewyvilóne vóv IléAomeo v5Qv 'Péev 
Aéys, vyiéGot xoticnv Ou voU A(froc, dq ov xoi Oyujg &vi009s. 
ubi corrigas dyxe9sicav méAw và Aé£gmvi.. Schol. Vrat. A quod 
his subiungit zoU fov' oov dxovoréov, librarii correctio est, qui 
r0 OsUregov vel ix voU Ócvrígov addendum censuit, cum quid re- 
quireret instituta sententia, animadvertisset. Hine poeta nescio 
quis ap. Et. M. 279, 14 Pelopem dixit óle mfavro. 


56. [50.] 1242 


Schol. Il. u 292: Evgómwv v$v Goívixog ZeUg 9soodusvog £v 
vuv, ÀAeuuvt uevà. INvupiv v6 &voléyovcav qodcOw xol xcrsAO Ov 
iAlebev favróv sig voUgov xol &mó oU crtóuerocg xgóxov fmv&. 
oUvro Óà vv EUgozrqv émorqGeg éigéoress xol Oiwwmog9usiGag sig 
Koirqv. du£yn otv" (9^ otro cvvoxuccv eveiv Aoreotovi và Kon- 
rÀv fecisti" yevouévg à Eyxvog ixsivm vosig maideg Pyévvnos, Mí- 
voc, AXeomqóóve xol "PoduevOvv: 7 Ícrooíe mec '"Hoiódo xol 
BowyvAtóq. 

91. 

Sehol. Callim. in Del, v. 28: & 02 Aígv moAéeg 66 méQirQogón- 

civ oido] 4E Ilvócoov xl Boxyviíóov. unde coniicias poetam 





in carmine aliquo Deli laudes celebrasse, nisi interpres ille com- - * 


mentus est. 








BACCHYLIDES. . 581 


58. 
Himer, Or. XXIX: Kol Xuwovíóg xci Bexyvión dómov0aovo: 
^* móhg .. . ("TovA(g.) 
59. 


Schol Il. o 496: Il9evov uíav rextiv ivvecxoiütxo, oUy cg 
Boxyviióno mevrikorra vüg OsovoUg vmoyQdgti maideg. 


60. [51.] 


Sch. Od. p 295: BexyvAlóng 0 Qiéqogov oltre: zóv Eogvríava: 
qol y&à émiéevaS£vre Zdcbeusvo (ita Barnes, v. Qc&cuevog) dv "Hiidt 
vfoiorukGg imuyeigijócs vjj roU ÉevodogoUvrog Ovycrgl xal Ói& voUro 
$nxó 'Hoexifovg &vetgsÜWver xeigiog Toig olkowg émugtévrog. Cf. 
Eust, 1909, 61, ubi éxe? pro oixorg legitur. 


61. [52.] 

Sch. Pind. Isthm. IV 92: 'I/og zóv "Avzeióv qot (Ilivóogoc) 
rv ÉÉvov vàv mvvouévov roig xoavío:g égégsuv vóv voU llocsióÓ- 
vog vaóv' rovro y&o [orogoUcr zóv OpGxe Zhuopnónv mxoiiv, Baxwyv- 
Aídgg 0à EUqvov imi vàv Magnícogg (sic Heyne, v. Moegoínznc) 
prqovjoov, oí Óà Olvóueov, óg Xogoxüg. 


62. [53.] 


Sch. Apoll. Rh: II 498: Tivig zécoeQec Apgiotolove yevenloyoU- 
Gv, Og xci BoxyvAldgg: r0v uiv Kog)orov, GAÀov Oi Xtígovog 
(sic P, L et v. Xégovog, fort. Xe(govogc), &AAov 03 Io xoi Ovga- 
voU, xol róv (l véregrov) Kwgnvug. 


63. [D4.] - 


Gellius N. A. XX 7: ,Nam Homerus pueros puellasque eius 
(Niobae) bis senos dieit fuisse, Euripides bis septenos, Sappho 
bis novenos, Bacchylides et Pindarus bis denos." 


64. [55.] 1243 

Sch. Hesiod. Th. 914: 'Hozéo9or àà rv llsgGsqóvqv qaciv ' 

of uiv i» XuxsMag, Bowyviiógg 0à ix Kore. 
65. 


Vit. Hom. V p. 28 Westerm. (Cram. An. Par. III 98, 15): 
"Oumoog .. . xorà 0à Boxyvilónv xol LAgiororéAqv vóv quiócogov 
"Tán. 


588 : POETAE MELICI. 


66. [56.] i 
. Strabo XIII 616: 'O 0à Kdixog o)x zo vá óc Qs, xoOa- 
zo &iomxe BowyvAómc. 
61. [51.] 
Schol. Apoll. Rh. I 1165: Póvócxog moveuóg iow Govyloc, 


ov uépvqver BowyvMOqc. Schneidewin Bacchylidi tribuit quod est ' 


ap. Sch. Il. e 759 et Eustath. ib. 'Póvóezov &ugl Be99cyorvov, 
quod Hecker Callimacho vindicare maluit. 


| 68. [58.] 


Sch. Apoll Rh. IV 973: Mvmquovevst (roU 0psvgdAxov) xol 
ZwQ6íyogoc xoi BewyvAnc. 


69. 


Tzetzes Theogon. v. 81. (Matranga An. 580): iv uiv vi yij 
yeyóvoG. rosig "Egwwüsc m9Grov, y Tuicipóvm, Méyougo, wol Alquvo 
GUv reUTOLG, X«l GUv wUveig of vícGeQsc Óvoueorol Telyivec, Auvoioc, 
Meyodi616, "Oguevóg ve xol zóxoc, ove BowyvAioue uív ge Ne- 
uécscog Togrégov, &ÀÀoi vwvig ÓÀ Aéyovoi vij I'jg ve xol vo) Ilóvrov. 


Quod exhibet Natalis Com. Mythol IX 8 p. 987: ,Dicitur 
Polyphemus non modo amasse Galateam, sed etiam Galatum ex 
illa suscepisse, ut testatus est Bacchylides." qua fide sit dignum 
prorsus incertum. 








A UMP, AUS SPP 


XXX VIII. : 1944 
MELANIPPIDES. 


AANAIAEZ. 
1. 

nd Ley de NM LIE 
n ra a uruE- «M Md 
T 1p ce er D T ME ANT eR ER Pas V. ped 
QE bi X9 he SEN us M A e 
WU RU OTLCL Y Uo ERAT NINE de c 
OSuz1uo0M 





yàg àv99ozov qógevv uoggav éveidoc, 

o0 Ó(cuvav v&v yvvcuxsíav Pyov, 

&AÀ dv águérsGG. OwpgoUyorg dyvuvátovr! &v sv, 
0v GAGsa mzoÀAdx. 91jpcuGuv qoéva vsgnóusvau, 


Melanippides. Fr. 1. Athen. XIV p. 651 F: MeAavumm(óng 9 
ó Mijog iv veig Zeveto. qoívixeg vóv x«omóv oUrog Óvoudtsi, tOv 
Aóyov zowvusvog mtgl «)rÓv: và» y&Q díÓcov (A dióov) Ov9 yào 
«1A. Recte Dobree et Emperius scrips. msol cvràv rÀwv Zovatücov. — 
V. 1. Videtur in archetypo Athenaei versus intercidisse, id quod sae- 
pius usu venit. Fortasse poeta scripserat: o9 y&Q dvOgozov qOgtvv 
uoopéáv, ó Nesiàog (ovg voéíqer geAoygy(uove vel Owwmerg) Nam 
Dobrei correctio gogq&ev sióog omnino improbanda, quamvis secuti 
sint Emperius o9 zeg9£vov, et Meineke o? ydo cv9gozóv praeterea 
novantes; Meineke adhibuit Hesych. &»9Qozo' yvry' Adxovsc, sed 
eiusmodi ambiguitatem aversantur poetae, nisi qui griphorum obscuri- 
tate legentes decipere student. Hartung ovóà ze«güévov qogsiv uog- 
qv v siósg, oU Ofcutav v. y. Üysw. — V. 2. oU Ó(ícwvav vàv scripsi, 
cum in proecdosi edidissem 000i r&v Oíaitav, ut etiam Dobree con- 
iecit, libri o902 rà» «)v&àv, ubi Casaubonus et Emperius cvó«v coni. 
»— qvvoiwxsíav Casaubonus, PVL yvvorxíav. — V. 3. üv $0 | 0v GAosa 
scripsi, Emperio placuit d» &9 | 7 94^ &Aese, Meinekio dv' 50^ dAcs« | 
moÀÀcxig. Libri dvevgAutoÓsa. — V. 4, $5Qciwiv scripsi, 95joeic Por- 
son et lacobs, libri $7056. 





590 POETAE MELICI. 


5 19' (sgo0exovv A(favov soos rs qoívux«g xaGíuv TE 


pocTeUGa , 
végeva Zógux Gzéouera. 
MAPZTAX. ^— 1945 
2. 

2o »ov! 207. AM Lr 

ICON re ERES LC SRUT XU REC INA 

uL WA ME CERE Ao AAT eei 

Ur wWouo MOUE I UXALUORO. M 


. A uiv '49&va 
óyav &pggrbév 9^ (so&g dzÓ ytuoóc, 
sizé v'* "Epgev adagsu, cour, AUG, 
oU u& vGÓ  éyà xe«xóvevu Oídcyu. 


IIEPZEQSONH, 


. KeAsiva, 0^, sivex! iv xóAmowt yoíag 
&q8  &iGLuV zQoy&ev , 
"Ay£oov. 





V. 5. 59^ fegóOokovv (i. e. 7jvot) seripsi, Emperius 1 (sgóOoxovv, 
libri fe god oov. — pgorsoco,. Emperius, more Ogat AB, xersoeoí PVL. 
— V. 6. Zióoie Meineke, v. Zvoíeg. — ozéouoce Fiorillo Emperius 
Meineke, v. zéoguer«. 

Fr. 9. Athen. XIV 616 E: IIsol uiv yào ovr» Ó uév TiG fgn TÓvY 
Mekovizzonv xodg iv và Maossg ico porca viv ovÀnwwQv sion- 
xévet msi vij Agmvás: "4 uiv xtA. — V. 1. & Sehweighaeuser, À habet 
a, PVL và. — A9dva C, sed ABPV &9«voro, itaque v. 2 in proecdosi 
tápycv" scripsi, sed fort. rectius L à$evate. — V. 2. fooupéí» 9", 
PVL Fooupé ve. — V. 8. ., Gor A$uc«, Meineke copueróAvuo. — V. E 
00 us Scripsi, Hermann 5 5 libri ép£. — 140' Hermann, codd. *. 
xoxOóruz, Ó et A a m. pr. x«xóvqgc. PVL. 

Fr. 3. Stob. Eclog. Phys. I 41, 50: "Ag£govce phy óià và E eg 
«ci Mehewwrm(ng iv Ilsocegóvg" xaisirot 0 iv wu. — V. 1. 
eivew" iv scripsi, legebatur £v, nisi forte £vsx' £v» praestat ionico nu- 
mero continuato. Quod inserui sjvexc coniunctionis loco praeter Hom. 
H. in Ven. 199 adhibuit Pind. Isthm. VIII 33, , frequentant Alexandrini. 
Hartung xeAeizou ydo iv edidit, — V. 2. eye slew correxi, VAE 
d'y60lGt, vulgo &yonotet. Grotius ése , Schneidewin Gua Sveroiói (&v- 
VocimoLt), Nauck &ys« Qfov Ay., Emperius dzs« foroio: ó£ow, Har- 
tung &yse óóouw. 











MELANIPPIDES. 591 
4. 


, 
um 
4 MV IOwWWwWwMV.- 


BL MU u UM, mM. ue 
Uw wu wuuU.-wvuWMLlwWN.-WM 


EU Aure d UM 


Ilávvsg à  &zs6vUysov vÓocQ, 

TO zQolv éóvvsg Giügueg olvov, 

v&áy« Ón váy« rol uiv àm' Ow OAovro, 1246 
rol 0i zagdázAgxrov qyéov OÓug&v. 


5. 


SLE ILE AXE: ME MI 


"Exóvvuov, Ófózor  oivov Otvéos. 


6. 


WIN Ww WM usu uU 


AHORA LE ESLUIMLM SS us 


KAv9i uou, 6 mzrtQ, 9«Uu« fporóv, 
Tüg &&ifoov usÜfov wvyüg. 


1. 


^ 
d UU NM uv MEM Zu C 


IÀvxo yàg 9£oog &vÓgóg vzoozsígov mocmíüscot mótov. 


Fr. 4. Athen. IX 429 B: Of à? cyvoo)vreg viv to? oivov Óovauiw 
zÓv Zhóvecov qoxovcou ueviv sivo. civuov roig &v9oomzow, (Aecqn- 

$vrtg 09 uszQíog: 09:v Óó Meàavurz(üng £qm* Ilévreg «rà. Hartung 
Do fr. et fr. 5 putat petita esse ex dithyrambo, cui O/vevg nomen 
fuerit, — V. 2. oivov, h olvov. — V.3. dz^ dw OLovro correxi, A ovv 
&zoLosovro, P dazoÀovovro, VL ovv &zsiovovro, Schweighaeuser obw 
dzxoÀovro, Hartung vo)v czóAovro. — V. 4. rol L, rà V, vóv P. 


"Fr. 5. Athen. II 35 A: 'Orw vóv oivov ó KoAogoviog Níxovógog 
GvouáoQ«u. qnolv &zó Olivíog ... qnoi 0b xol Meievumzióne ó MojAwg: 
"'Exowvuov xr. — O£ozov (0fomora B) BCD, à ófcmor' VL, fortasse 
à', à Ó£enor' scribendum, vel éxóvvyuov 0óg zov', Hartung 9óg O£ozor'. 
— JOlvéog scripsi, v. Oívéos. 


Fr. 6. Clem, Alex. Strom. V 716: 'O usiozoig Ób Mesiawwurz(óns 
&Oov qnoí(v: KAo9. xà. Eadem Euseb. Praep. Ev. XIII 680 C, ubi 
v. 9CF dei£óove, D v&g dei£oo. — pusÓ£cov wvzàg DF ap. Eusebium, 
legebatur «vz&g usÓfov. 

Fr. 7. Plutarch. Erot. c. 15: l'Àvx? y&o 9£oog d. v. z. m. xat 
róv MeAiavwrzíónv (0 "Egcog) rà Ti0T« uéyvvct roig xeAA(cro(g" 7| vg 
Égn, Aéyousv, à Zeoburzt; — moamíósco: scripsi, vulgo zQezíóev. — 
móUov, E zó9«, unde possis zó&wov restituere. 


599 2s POETAE MELICI. 


8. 


Cram. An. Par. III 289, 2: 'H 0à zsol vóv ívov ícroole 


z«Q4 GuÀoyógo iv vj £9! xol meo& MeAevimmiÓg. m. Schol. 
. Hom. Il. c 570. 


9. 





Schol. Hom. Il. v 350: "EvreüOcv 08. Melovinzióne wvovcav | 


dm Zhióg Ofuv ixÓo95voi. LlyAsi Óu& rà (mOívra vmó IloouuOéoc 
ijvot. 8cuidoc. 


10. 


Philodemus soi sUcefléíug p. 23 ed. Gomperz (Vol. Hereul. 
coll. nov. II 51): «el 2ogoxige &(v "Ivd)yo v$v yüv u(mrt)oa 
TÀv OsQv gwu(cw), iv Towoiéu(o 0b) xoi "Ecvíav siv(ov) KAst- 
Óquog àà (Pav addidit Sauppe) uqríoe 9sGwv s(ivow 0) x&v roig 
(tgoíg Aóyoig vivig éÉevmv(ó)yacwv: MeAev(ummí)0mg 0à Zhwmw(pe 
xol) wqríge 9sÀv q(w)ow píev vmeoj(swv). ita novissima redin- 
tegravi, Nauck et Gomperz Msieviunnzióng 08 Afro) wqrtoe 
Ov 9()ow ulev zépyewv, Sauppe Zmwire(ow) puríoe Oedw 
&(oín)ow. uiev onzc0ysv quae omnino improbanda sunt. 


Hartung praeterea coniecit, Melanippidem scripsisse carmen, 
quod JNoxiGGog inscriptum fuerit, abusus Meleagri prooemio v. 7: 
NágxióGóv ve vooQv MzhovinzíÓov Pyxvov Vuvov: at ille versus 
ad Melanippidis epigrammata spectat, quae penitus interierunt. 
— Bed Melanippidis reliquiis addendus videtur loeus Plut. de 
mus. c. 15, ubi de Lydiae harmoniae originibus disserit, satis 
ille quidem impeditus: 'OAvuzov y&o moGrov -Agioróbevog iv vé 
zoo eol Movcuxio imà và lló9cví gwow émwwjósov coco. 
"Lvüucvi* sich 0" o? Msàiavummíówv rovrov voU glove obo: qoot 
llívómgog à' £v lleiücw imi voig NNiófme yéuow qwoi .4)0iov 
&ouovíev zgGrov OideyOnvow GAAo! 0B TóoonBov moOrov rjj &Quo- 
vío qoucacOot, xcOdzio Ziovuciog 0 leufoc [orogsi. Haec aperte 
corrupta, nam omnem fidem excedit, quemquam huius. inventi 
laudem Melanippidi vindieavisse: itaque Volkmann .Amníhippi no- 
men $ubstituere voluit, quod nomen interpres latinus a Pindaro 
memoratum esse auctor est: itaque Burette et Boeckh supplent 
moGrov OidoyO vei vm. -AvOimmov, idque etiam Volkmann pro- 
bavit: at si isto modo redintegratur Pindari testimonium, non 
iam potest supra eiusdem .Awfhippi nomen in Melanippidis locum 
succedere: nam plane praepostere Plutarchus eundem hominem 


bis memorasset. Equidem puto scribendum esse: eol Ó' o? "4vO- 


1241 








MELANIPPIDES. CINESIAS. 593 


um70v rovtov roU guéAovg Gobo. qao, xaQ4mneo Mehavimmí- 
dqe' Hvóagog 0' iv lleuiow imi vg Niue y&uoig qol Z- 
Ói0v &guovíav xodrov OidoyO voi. ut Pindarus non auctorem har- 
moniae Lydiae nominatim appellaverit, sed tantum memoriae 
prodiderit, quo tempore sit inventa. In Pindari fr. 84 oblitus 
sum supplementum illud (om^ 'A4v9ímmov) tollere. 


XXXIX. 
CINESIAS. 


(AEKAHIIIOZ.) 


IL 


Philodemus zregi svGefeíeg ed. Gomperz p. 52 (Hercul. Vol. 
colleet. nova II 131): 44oxA«m(0v 0b Ze)Ug ixsgeivo(Gsv og u)iv 
ó :& Nevmo(xu)kà Gvyyociweg (xoci Z)v "AoxÀumud (Tel)Éorug xal 
 Keww(olag) ó usAomoióg, O(r. vv) "ImmóÀvrov (mago)kigOtlg vm 
"Ao(répu0)og &vécr(m)osv, (àg 90") iv "EgupvAg 2(rmoígopo)s, Ovi 
Ko(mevía xol ^v)koUgyov.  Redintegraverunt locum Sauppe et 
Gomperz. Cinesiae carmen unde haee petita sunt, haud dubie 
"Aexiwmig inseriptum, quemadmodüm. Telóstis dithyrambus. 


2. 


en do MER 
QOouor AquAAEU. 
9- 
Erotian. p. 113 ed. Klein: 'Peifosióéorerov (libri Qefoció£- 
Grerov, correxit Stephanus, Qeufosidécrorov Charterius) xeuzvio- 
-rarov* óeifov (Qegóv libri) ydg x«i yoUcov tO GrQefAOv Aéyevou 
xcvtóg Of zov quoív' xeumvAoraru. Óà &vOgoov mAsvgol iol 


"Qinesias. Fr. 2. Athen. XII 551D: 'H» ó' óvrog u«xgórerog 
xal AezrtOrarog 0 Kivnoíag, tig Ov wol 0Àov ÓgGu« yéíygaps Zroárrig, 
Doc» "Apiéo adróv xcÀdv, Qià vó iv vj avrov zoujcst cvveydg vo 
$9i)re (Aye adde) A£ysw* moífov o)v sig v4v (ófav avrov fg, 
Q9u)r' ApyAsv. — Alia ex Cinesiae carminibus fortasse delitescunt in 
parodiis Aristophaniis, velut in Avibus v. 1372 seqq., quamquam ibi 
' etiam aliena admixta sunt, ut non iam liceat illa discernere. 


PoxrrAE Lvm. III. 938 





594 | POETAE MELICI. 
Geifociüée (QeBosi0éo libri) voómov' mAecíov (ita libri, nisi quod 


qm EN nÀeylog coniecit Charterius, J4exievíov ói Klein, quod 
ferri nequit, debebat certe "J46xAczov, quemadmodum apud Ly-- 
dum de ostent. 9 'A4oxÀeríov perperam pro '4oxÀézov, apud 
Sueton. Domit. 15 .Ascleiario pro .Asclepio legitur) émi ro0 xer& 
tw ubv xoílov (B xoiAov), word v. 08 xeumviov (B xeumvAov), og 
Kiwqelag véooss v5v Aé&w. quae descripsit schol. Hippoer. apud. 
Kleinium p. 13. Igitur Cinesias voce óeifoóg usus est alicubi in 
carminibus, de qua voce cf. Et. M. 701, 12, ubi cod. Flor. addit 
x«l Geuuóov (iv zhiovéco xeymvów quod Euphorionis fuit carmen, 
vid. Miller Misc. 49). Prorsus a vero aberravit M. Schmidt, 
qui collato Arrhiano Tact. 16, 3 corrigit óg xoi 'Iíoov fece 
viv vob. 








XL. 1249 
ARIPHRON. : 





EIZ YTIEIAN. 

v oz mA X OU tL s t AA NE ME 

v4 Uu MM Ae eui es 
—-M4u-.-2z1vvv-wuwv- 

E EIC LECTOR ZEN UE ACUTA EIL EL 
BMA UI UI AF EA Ww U 

, 

NEL NNI uro ML Ad cR Dim d mos 
SEM SEL XA C aA es. 
IPAE D IAÁAS WS MM 

ELA UCM NA TL UA 


Ariphron. Athen, XV 702A: 'Or zei&va sig Tyísuuv énoínos 
TOvÓt Aoíqgov ó Zuwvoriog: Ty(sia «z4. Carmen legitur non tantum 
in epitome, unde foras datum est, sed etiam in cod. A, unde edidit 
Schoell Herm. IV 171. Idem carmen legitur in Boeckhii Corp. Inser. I 509 
(cf. Addenda p. 916) eive C. I. Att. III p. 66, in lapide Cassellis servato, 
ubi carmen vitiosissime insculptum legitur versuum discriptione neglecta 
in hune modum: "Tysíe Qooroic: mo. u. u. 600 vécu v0 A. Qíov. cv o£ 
pot zoóqoor £vysíqv 5)' ao91g 7 niovrov diu 7| ttxícov 50  av9ug 
svOc(uovog dvOQoztovc BaciAnidog doy&g Qmiógoor £vyine "Agooós (rag 
FAxect (nosPousv J| (sU) vu; GAAx OróQsv -dvQgomoit víoyic 7] móvov 
AK^ATCOAAEIvot. usrà QOueuoxs .. oytía ríÜoÀs wol ... ztt Xapt- 
ro» OAAA o£Ütv ... eb0a(uov Fgv. Kaibel Epigr. Gr. 1027, 6 repetiit 
novo usus apographo, testatur v. 1 vé£u» ut priores, non vésuw, v. 5 
"AppoÓírag, v. 6 initio H4C i. e. ed Ó£ (vig), deinde v£gyiv ut priores, 
item AKOATEOANTAI, v. 7 uéxeig , v. 8 véDoAsu .... uztt Xapt- 
tov OAOC, v. 9 céütv Ók (yjoglg. Atticum hoc exemplum, quamvis 
tot tamque gravibus mendis obsitum, tamen passim (vid. v. 5 et 8) 
opem tulit. Initium usque ad fior&g afferunt Lucian. de lapsu inter 
sal. c. 6: (v& coi 7) tÓ yvogiuuorarOv Íxeivo wol mot Óux cróuarOg 
Aéyo. e& Maxim, Tyr. XIII: dàera£ vt ££ &oyafov dcuc iv svye uoti. 
— Ariphronem quamvis dubitanter huc olim rettuli. Antiquum poetam 
esse qn hoc paeane utuntur significant, quamquam vel numeri suadent, 
ne ad nimis remotum tempus hune poetam referamus. Neque falsa 
specie me deceptum esse arguit titulus Atticus apud Rhangabé Ant. 
Gr. II n. 981 (Hermes II 23) APIDPONEAIAAXKEN, quod monumen- 
ium didascalicum cum litterarum species tum alia indicia arguunt non 
ita multo post finem belli Peloponnesii excitatum esse. Fuit igitur 


38* 





B9B POETAE MELICI. 


"Tyíewt, zoeof(íovo uoxkoov, usrk GsU voíouuu vO Atuxó- 
uevov -1250 

piovüg, 6v Ó£ uou zQóqocv cUvojxog siQe* 

&( y&g Tig 7] zÀoUDTOU qug T] vexÉGV, 


Ariphro Philoxeno ceterisque dithyrambieae poesis, qui tunc extiterunt, 
principibus aetate fere suppar, item Licymnio, quamvis hic ut videtur 
aliquantum provectior Quo magis animadversione dignus consensus, 
qui inter Ariphronis paeanem (hoe enim nomine insignit Athenaeus) 
et reliquias carminis, quod Lieymnio tribuit Sextus Emp., intercedit. 
Conieci aliquando de auctore huius carminis dubitationem fuisse, ita 
ut alii ad Ariphronem, alii ad Licymnium rettulerint, vid. Licym. fr. 4, 
neque integrum. carmen servatum esse, ac fortasse Athenaeum scrip- 
sisse "oípoov 7| Avxvpviog. Verum hane suspicionem dudum abieci: 
nam Ariphronis carmen integrum esse servatum non solum arguunt 
Athenaeus et lapis Atticus plane congruentes, sed etiam Lucianus et 
Maximus Tyrius, v. 1— 2 adscribentes, manifesto carminis exordium ad- 
hibent; videntur enim hoc carmen etiam saec. II p. Chr. n. in con- 
viviis recitavisse: nam patrio more novissimum poculum Aesculapii 
natae propinabant (usrevuzvoíóc vic Tywsíeg)  Licymnius autem alio 
exordio usus est, quod non licet conglutinare cum Ariphronis paeane. 
lam quod Ariphronis versus tres (3. 4. 8) totidem verbis leguntur apud 
Licymnium, alterum alterius carmine usum esse apparet, sed inventi laus 
utrum Lieymmnio an Ariphroni sit vindicanda, non diiudieaverim: nisi 
forte uterque antiquioris carminis flores decerpsit. Athenis enim die VIII 
mensis Elaphebolionis proxime ante Dionysia, qui dies Aesculapio erat 
consecratus, in eius dei honorem paeanes canebantur, vid. Soph. fr. 
supra II p. 245 sqq. Neque Aesculapii filia expers fuit honoris. lam 
si quotannis nova carmina non solum in Aesculapium sed etiam in 
filiam condenda erant, non est mirum poetas, cum omnia fere iam de- 
libata essent, misso novandi periculo, a prioribus passim sumpsisse, quae 
se non melius éxornare posse crederent. Meineke Ariphronis carmen 
à Licymmnii hymno non diversum esse censet, existimans Sextum errore 
quodam Licymnii nomen in Ariphronis locum substituisse. Etiam 
Hartung ad vnum carmen omnia refert, sed contendit Sexto maiorem 
fidem habendam esse, quam Athenaeo, ac praeterea suspicatur apud 
Athenaeum scribendum esse Énoígotv "oíqoov. Auwvuviog. — Versus 
carminis pàssim aliter discribendos censet M. Schmidt Pind. Ol p. 
LXXIX. — V. 1. "Tyíewx Athen., "Tysíc« Luc. Max. neque aliter lapis 
secundum consuetudinem istius saeculi, quamquam iam Demosthenis 
aetate haec forma usu venit, siquidem in Attico titulo Ol. 105, 4 vel 
106, 1 navis semel Tyeí« comparet, quae alias "Tyisée appellatur, vid. 
Boeckh. Seeurk. p. 323. Neque tamen hoc loco admitti potest ista 


forma, nam grammatici testantur trisyllabam ultima producta diei, 


hine in epigrammate Romano CIGr. IV 6273 'Tvstn scriptum, item in 
novieiis poematis passim vyí£nge et oyírv legitur. — cs? Luc., cov Ath. 
Max. — vetouua , Luc. vulgo (non codd.) et Maximi cod. Par. v£otpu, 
Nauck vefow fov ex titulo non recte: fortasse in exemplo fuit veeur 
ue, quemadmodum in votis suspiciendis passim infinitivus adhiberi solet. 
— V. 2. evvowxog siye, Hartung titulo Attico obsecutus cvvwsínge, per- 
peram, nam ne id quidem constat, utrum Bvvsíng an fvysünc lapidarius 
in suo exemplo repererit. Maximus tuetur Bovoixog scribens Éovoixov 
«)rO P&AOtUv muQexiei, — V. 3. e£. (ij A) yg mw 3) (7 A), Hartung 
ex Licymnio víg y&o ;. Aut hoc Ariphronis aut Licymnii carmen (vid. 


4 


| 








ARIPHRON. 591 


j| v&g (6oda(uovog &v£oozou f«cuAmíóog toy&g, 7) xó0cv, 
5 oUg xgvq(oug "dqgodíreg £oxsouv Ougsouev, 
jj el vig &AAe 96Ó0cv GvOQomo(t régis 1] ztóvov &uzvoc 
zégavcat , 
uer& Gelo, udxeuQ. "Tyíeu, 
ré9«As [mcvra] xal Aduzet Xagoírov &£e«gt, 
Gí0ev 0L yoglg obrig eb0a(uov (igv). 


fr. 4) resp. Plutarchus de virtut. mor. c. 10: 7 rs vov copue«rog vysic 
... Ooxsi uéyuorov dya9óv: oUrs yàg mÀoUrOv qdgu 7] vexícowv, oUrs 
rüg (cod0c/novog &vOgo mou (lacumióog doyüg, vtÀevrOvreg Ób wol vQv 
dosrt]v dvoqsA; xol «vóvmrov TyoUvcot, voO vywuivtuww ur mQóvrog: 
sed cum de virtnte nihil dictum sit in Ariphronis poematio, Plutarchus 
censendus est Licymnium adhibuisse, qui amplificandi gratia hanc sen- 
tentiam exornaverit. Huc adde Plut. de fraterno amore c. 2 (Stob. 
Flor. 84, 9): 'Hg 4eoig otre mAo?rov, q«cív, ovre vüg lcodc(uovog &v- 
Qoomoic f«ciin(0og doyGg siva( vwo doi. xal Ovncw. Sed Themist. 
Or. XI 151 (j«c:4. «oy«g clarum poetam, quem cum Pindaro componit, 
dixisse testatus, utrius poemation versaverit, incertum, — V. 4. 7 ante 
t&g Boeckh ex Licymnio adiecit. — /coóc/uovog Epit. Hoeschelii, /co- 
de(uovóg v' C, sicoün(uovog (v) A, eo0c(uovóg v L, igócíuovog v. V. 
— 14 mó9ov, À zó89cv. — V. 6. «ovqíoig, Hartung év xgvgío:g. — 
"Agoodízag C, dqooüírgs VL. — £oxsot scripsi, lapis s4xsot, quod mani- 
festo mendosum antiquae scripturae vestigia servat, Athen. &oxvoiw 
(A &gxovoi, cod. epit. ap. Schoell. &oxvor) quae est interpretatio, cf. 
Hesych. £gxsow Oixrv0:c, schol. Hom. Od. XXII 409 £gxet, vov có 
9ixv9o, adde Polluc. V 26 et Photium. Sophocles saepius utitur, 
velut de Nauplio ap. Herod. z. uov. 4. 31, ubi corrigas (xol) «cro 
(xdoo) xofuavro:, omíg Ozcog iv Egxscw. — V. 0. 7| ti vig, À utrum 
hoc an 1 fr. v.g exhibeat, incertum, lapis IL4CTIC (?), Hartung 7j vic 


scripsit, — &A4e, A &ud — V. 1. pixouo', uxo ACVL. — "Tyíeu, 
À óysix. — V. 8. zédoAs C, véünA1s VL, utrumque A. — z&vr« prorsus 
otiosum, praeterea iusto numero adversatur, quod quidem animadvertit 
Boeckh, summus harum rerum arbiter, qui x«i véQAs z&vvo xo suasit, 
at vocula illa plane iners est, itaque praeeunte Hartungo adpunxi z«vra, 
quod omisit lapis, hoc loco interpolationis expers, cum v. 1 ineptum 
additamentum fjooroic: praebeat. — £c: scripsi, quamquam etiam £«gog 
conveniens, quemadmodum Pindarus Ol. Il 72 &vOsu« zovooUo qAéysti 
dixit, vulgo Z«g, A ó«gog vel 9«gos, C 6c, epit. Hoeschelii óag:, epit. 
(Laurentiana?) ówgu yo. 0«g, lapis OA4OC i. e. 0o(g)oc, non q«og, ut 
Kaibelio visum. Hartung solita audacia Zegc« scripsit. — V. 9. £gv 
ex Licymmio et titulo adiecit Boeckh et Mehlhorn. 





XLL 1251 
LIOCYMNIU:S. 


, 
LN v T Eicge ali: 1. i; o lege NT LaL V BUS QJ x1 E ca 


Muvoíeig z«ycig Ó«xovov &yéov ve fovet. 


2. 
MAE SI DW Ry : 
Q WU E e. u.s un 
. Ayéocov. (yse 
- , 
Boovoic. zogOusvet. ... 
9. 
Ee. LA ue A ou We. a2 


"Pavog 0b qcí(oov Ouucvov cUycig doeet vn 
06G0ig éxo(quGs xoUgov. 


Licymnius. Fr. 1. Stob. Ecl. Phys. I 41, 50: Ayfgovra uiv 
óià cG &n (wervovopeegur). . . &c od  Avcóuvidg qot dMvototg xTÀ. 
— moyoigs Grotius, v. z&cous. " Ante dyéov Grotius vi 1 £go addidit, 
quod videtur commendare unus cod. (V) égégov pro &yéeov exhibens, 
sed numeris adversatur hoc additamentum, itaque abieci: nomen hoc aut 
subsequente versu legebatur, nisi forte scribendum: 


Mvgíoig zoyeig Óoxobov cyéov v (Ayfgov) 
Boves. 

Fr. 2. Stob. ibid.: «el zv: Agéoov x4. — V. 2. Meineke trans- 
ponere mavult zoo)usvs. oocoicw. 

Fr. 3. Athen. XIII 564 C: Ax óprtoc 9" ó Xiog vóv "Tzvov qo«s 
égüv TOU "Evóvu(ovos ovt x«Oe500rvrog eor0U xot on od mE To?g 0g- 
9eiuobs, cA dvomenvoévav TOY BAsgeoov. xouttsu vOv £oóuevov, 
Omog Ói.* zavróg d0À 001 Te 0v Ü'eapsiv qjO0ovge' Aéysu 0' ovrog: 
"Tarvog. «tA. — V. 1. "Pavog L, Uzvov PV, ?uvov B. — V. $. éxotpu£e, 
ABP Éxotueev, Meineke coni. dc6oLcw Ínotiucs «0voov, M.. Schmidt 
Éxoíuu£sv xógag. 


LICYMNIUS, 599 


4. 
(EIE TDCIEIAN.) - 
gPASUD Z0 UM uem M 
£V---cuvuv-wvVU.- 
MAU V las SN esM 
* " * 
TUS ELI" IP MUT 2 SONT IST VE 1252 


Mua X. MU aee M^ W^ VE SLUT 


ho 
C 


Oeo. ANS ETE ME Uum 





Auxegóuuere u&reo, bUiorov Ogóvov 
Gsuvàv AxóAAovog BacíAswc mots, 
zo«UyéAog "yeu. 

Tíg y&o 3 mAoUrov gdgug d] vexécv, 

5 1 tüg (Gode(uovog &v99ozoig fciAm(0og doyás; 

6£9ev Ói qoglg obrig evOa(uev &gv. 


5. 


E Athen. XIII 603 D: xvpviog (ita Reinesius, libri dixiu- 
- vic) 0 0 Xiog iv 0u90vocufloic Aoyvvvov quolv Zgousvov '"Tu£- 
veiov yevécOou. 


6. 


Parthen. Narr. Am. c. 22: IIeol Navíüog. 'H íGrogía ma«Qc 
Zxvuvío và. Xío uslomoig xol "EownGttvextt. "Egooav 06 nweg 
: x«l viv Xagüiov dxgómolw x0 Kgov rv llegcàv feciiog 
| &AGver, mgoÓojvGmc rig Kgolcov Ovyergüc Naevídog. '"Emsór yào 
&xoliógxet Xgüsig Kügog xol otdiv «vvQ tig GÀcOw Tic nóng 
ngo fewer, iv moÀÀQ ve fei mv, ud greet TÜ GUupQOyIXOV 
crie vÓ Kooíco &iodriiev cvvQ Qv GtQuri&v, vóve vQv maQOcvov 
reUrQv ciys Àóyog mol 7w9000Gíug GvvOsuévqv và Koo, si xor& 
vópovg llegodw fe yvvaixo cvv, xor& v]v xocv uqütvóg quv- 


Fr. 4. Sext. Emp. XI 49, 556 ed. Bekker: Ano vLog ài mQOELTV 
vrabra" AuzCQÓUUATE ... oy efe. zmoiov vwurnióv imupégsv víg y& 
zioórov xv. De necessitudine, quae inter hoc Licymnii et Ariphro- 
nis carmen intercedit, vide supra p. 596. — V. 3. Tyícu, legebatur 





oysí«. — V. 4. cíg ydQ 1] scripsi, vulgo cíg Je. — tt&xíov ex Ari- 
phrone restitutum, vulgo TowQov. — V. b. dvÜgozoig ex Ariphrone 
restitutum, vulgo &v$9oózov. — Inter v. 5 et 6 nonnulla a Sexto 


praetermissa esse manifestum: neque vero carminis novissima pars 
lane congruebat cum npn hymno, sed peculiaria quaedam ha- 
ebat, vid. ad Ariphr. v. 





600 POETAE "MELICI. 


AdcGovrog Ow  OyvgOrqre ToU qcpíov sicÓfyscOct. rovc moAsuLove, 


- 9 eh * | - , " ' , - * 
GvvcgyOv cvvjj xul GÀÀov vwvOv ysvouévov' rov uévrou Kogov wn 


dumcüdGo. cUvij vv VmóoyeGuv. 
do um 

Ael. Fest. Aphthon. p. 241 ed. Gaisf.: ,,MéAog autem dietum 
putant a Melia (legebatur AMeline, quod correxi) Oceani filia, 
quam primum quatuor chordis usam adfirmat Lysanias (ef. 
Boisson. An. IV 458), sive ut Licymnius c7:0 ro) ucÀectewv, TOvT- 
ícw SO9qveiv.^ Nisi forte hoc ex rhetorico aliquo libro petitum, 
de quibus Spengel dixit Synag. Techn. p. 88; quorsum etiam 
refero, quod legitur Schol. Il. 8 106. Quod Dionys. Hal. de 
Dem. 1035 affert: xol rwUre rà méguóv oU Zixvuvior vor  siclv 
ov  'AydOovsg ob Aíyoveg vVfguv mw molv piG9Q moOiv : 


uóq90v zergíócov (Schmidt coni. Ufo yj Kümguv 0ccov mó90v- 


5| uógy9ov zgcníóov), utrum Agathonis an Licymnii sit incertum. 





E 
! 


XLI. 1253 
PHILOXENUS. 


AEIHNON. 
1. 
QUU TL ax 
QULA ECC ICA E VOPAA WEE UP NUS ub XL^M 
DESCR E JA. AA ATE. VE m emt db: MUN E MU Ur. Sm 





. Kar& ysgóg Ó* 

(Av9" DÓc9' &zaAóg moei0(Uxog év &gyvgée qégov zgoyóo 
éxéyevev: 

&iv égege Gvéqavov Aemrüg &zó uvgríÓog sbyvivov xA«- 

üéov ÓiwGvvezcov. 


2. 
Eig à' igegov ÓuxAóor maiüsg Auragdoze TQcmsav 
&ug, €regou 0^ érégav, &AAoL 0". évégav, u£gou ov zAígo- 
G«v oixov. 


Philoxenus. De Philoxeno ceterisque dithyrambographis cf. M. 
Schmidt Diatribe in Dithyrambum, Berol. 1845. De Philoxeni poemate, 
quod Zzfeizvov inscribitur, commentatus est Meineke Poet. Com, III 
635 seqq. 

Fr. 1. Athen, XV 685 D: duóbsvog 9' o io voetufomoióg iv TÓ 
Émiyoaqouévo deínvo dgyyv mowtiva. TOv Gréqavov Tie eo íec 
obrocl iéyov' Koerd xtigóg wrÀ. — V. 2. 9 jv9, B uiv". — gíé- 
Qov zQoyóo scripsi, libri zmQoyóo. gégov. Erfurdt moójo gégov. Har- 
tung xara &t90g Cd: ge Üüog &zoAóg zci0(oxog' iv doyvoéc zQÓyo 
0E pé 8. £gsos, B Égsgev. — erégevov iemtüg, cz puvg- 
vídog. Motifend, vu vulgo Gre quvoAeztüg ex uvgr(ümv, — eoyvi/cov, fort. 
&Uyvduntor. — xAcÓfov correxi, legebatur xAdóov. M. Schmidt coni. 
xA«Ócov 9vcavovóv, Hartun xiadíav Qucbvoxrov. 

Fr. 2. Athen. IV 146 F: duiófsvog à' ó Kv$jgrog iv và imiyga- 
qopévo deímvo, timeo roro x«l Ó wxopoótozotóc Iiácov iv và 
ovt iurijot7, x«l ur vov Atvxaó(ov dulobivov, voiuvrQv nti eran 
maguoxeviv Orínvov: Eig à" Pqgsgov wu. usque ad v. 899 xacd yei- 
QG v. — V. 1 affert Eust. 1388, 64. — V. 2. dugu' scripsi, AB ugue, 





602 POETAE MELICI. 


vcl Ób zgóg UvjuAUyvova £oviABov eDyág 
evorégevou Aex&voug zagovíc. v' Otvfégov [zAwQosus] 


GUv T€ yAi0QGcL 1254 
5 zm«vroÓczoic,. rÉyv«g sogQueo. zoóg fuoviv, vvy&g Otc- 
CGU OTLOLGLV. 


. zíggegov év xcvéous uwttag quovógooag, GAAot 0^. . 


(roig 0") £m. more zeQ1A9 oo xáxxofog, à quórag, 


i | GÀÀ' &AAÀomAaveig vÓ WéyuGTOV 
züvv émo9sev Aurugóv v. ég éyyéAsd vwveg ügiovov, 
yoyygowro,ovqvsuov zAijoss Osovsomég: m" móvg Ó 

10 &AÀo za«giA96 vócov, férig 0. événgg (cóxnvxAog. 
puxg& Ob xoxxéfw deo, Yr cipe T0 uiv ycÀsoU tL, 


vaoxtov &AMo, S OE AC 
. zeige 6vegov zíov «&zó vevüwtócv x«l GumuomovAvszo- 
Ocícv 
(ràv) &z«AomAoxcucov: Q9souóg uer& vore zxQTAO9ev 
15 (Gorg&zéfog 0408 vijótug GvvóOov . . . 


VL dug 0', P Gupa ^. — fvsgow Ó' fvégow scripsi, vulgo érégaw à' 
&r&Q0L. Neque vero haee satisfaciunt: elisio dativi pu magnopere 
offendit; fortasse locus ita refingendus: &uut, pégov à évégous, GAÀOL 
9' £végoirg, i. e. iidem pueri aliis ferebant, ahi vero aliis ministra- 
bant, commodiore etiam oratione, nam vulgo plane bis idem dicitur. 
— pEtOU, BC uéyotg. — V. 4. &Ooréguvot iere vel Aer ivoug zt- 
ow T scripsi, codd. éevegávoug (éoregvoig A, ci cveqivois VL, £ccs- 
quv ot B, deregeévot P) ied vote ztQOTp(GL TE, Hartung numerum ever- 
tit Aexdveug v& T«gowíc,. v' scribens. — mnes cancellis saepsi, mani- 
festum interpretamentum vocabuli s9erígovow vrocmzsfot i. e. Zmwvs- 
qsig, quod restitui, atque sublato isto additamento simul legitimum 
numerum reciperavi. — V. 5. zteyvoocmotot scripsi, mevroó«zois ABP, 
z«vroO0ezovs VL. — eoprMetGL P, eboruomt AB, sog xem VL. — V. é. 
Indicavi lacunam in principio et exitu versus. — ztéggeégov iv xevéowg 
scripsi, legebatur atetoéqpegov iv "ttv £0LGL, Hartung nihil deesse ratus 
máqtQor iv xev£otg uc Gorg gtovóyoocs &GAÀLoi* oic £n scripsit. — 

V. 7. voig à' ni scripsi, vulgo ézsé. — ze1jA9^ scripsi, legebatur zte- 
119v. — eA. P. dAAa VL. — &AAomAersig A, &AomAoteig DB, &Aoma- 
vsig P, Aomg 1e '" VL, Aozt&c Ti Dobree. Emendare nequeo. Quae 
Schmidt et Hartung hic et in iis, quae proxime sequuntur, periclitati 
sunt, si quis cognoscere velit, adeat ipsos. — V. 8. z&vv. AB, avr 
ETE £noev A, £xma9s B, £msQsv VL, Émsotütv Auroagóvrtg éygéled 
viVEg P. — 4' Ég om. B. — iyu dled AB, 2yyélede VL. — V. 10. pevis 
0 ivígg scripsi, vigo Bacvwénv. — V. ih x ow a ie scripsi, X0 0c 01- 
Bíéne AB, xcxndfi L, wewwoft V. — yoÀoU vL, veoxíov &ÀÀo scripsi 
et laeunam indicavi, P yo4so? vt vegxíov &Aiov, vulgo yosovrivCoxLov 
cov. Hartung Schmidtii inventum c«Qxí(ov 'praeoptavit. — .V. 18. 


aov, zt)» P. — cevüwtov scripsi, v. cevüudtóoa. — enmiomoviozoÓs(ov 


TÓV scripla vulgo enmíov zoivzoóíov, Hartung onnionovivzóosuov re- 
quirit, V. 14. ueràü vo)vo Om. Bau V. 15. v5aorig scripsi cum 












"--—XwY ur SN M 


pU." vRTRPTUTTPMUPS 


"TM 








PHILOXENUS,. 603 


zvgóg éxewe (jaQuoDg dvuífow: iml và Ó' éxímeavet 
vévO(0sg, à qíAe, xà&avüwauéver xagideg al xvgal zag- 


7490v. 
Oovuger(0cg 0! iml raUveug tÜmévaAo. yAcQa( 0' &Óvgá- 
; Qvyyeg . . . 1255 


zUQvov v& Orty«vel vorcl usy&O90g xex& xcxxapov yÀv- 

xvov 0&9 ... .... 
20 opqeAóg Soíveg xeAsivat m«gd y' éulv xel vív, Gdq' 

oiÓa. 

Uorav«a vol u& 960bg OxztQuéycOcc vu Ócuag OUvvov uóAsv 
ózrÓv éxeiDev, 

OsguoD 09. yAvg&vous revuQguévov só9vg iBág9n: 

v00 Ó' ozoyaorQiü(o:g ÓOuxvexécog ÉémxwUovecv 


Schweighaeusero, vulgo u»75orge, Hartung vijotwg cwódovrog o v — 
seripsit. — V. 16. zvgóg, antea zvgoog substitui, sed cum sequentia 
nequeam probabiliter expedire, nune antiquandum censui. Hartung 
&mzeiQ  dydO' üvuí(fov. — inínoacvor scripsi, vulgo ézízvoro:. Meineke 
coni. dvuí£ov £vi, và 0" Exi moaotat. — V. 17. à qAs Dindorf, vulgo 
& qíAat — xübavOüwuévar xoagidtg scripsi, legebatur x«l £evéoi usi- 
x«gíüreg, Meineke xol Écv9oi uéAt (1i. e. uéAvrt) x«oí0sc, quod non ido- 
neum, nisi forte quis duriuscule interpretari malit £ev$«l (6$) u£A, 
Hartung «cei £e«v90v uA * * * 4agiüsg. — xvqol scripsi cum Schweig- 
haeusero, vulgo xo?qgoet. — V. 18. somérolo:, B fmívoioi — 9" àóv- 
qágvyysg scripsi, ve 07] q&ovyyse AB, re zÓvgdovyysg PVL. Postea 
nomen placentae alicuius excidit, — V. 19. zógvov vs oreyavol qvotat 
seripsi, Schmidt z$gwe xel creyovol qvoro:, Hartung z$ovo xol ore- 
yaval Qvcoro(, legebatur zvgíov vs (sie APV, zxoíov ve L, zvoíovce 
B) eveyvel (crvyval P) QWovow — guéyoQog, P uéysÜoc. — x«x& AB, 
om. PVL, — yàvxvov A, yivxvov B, yAv«v PVL, yAvxvo&ssg Schmidt, 
Hartung guéyo90g wcx&ov yAvxvoteig. Postea indicavi lacunam. — 
V. 20. Sjoívag scripsi, vulgo &owdec. — meg y' &ulv wol vv, odg 
oid«, scripsi, et sic etiam Meineke, qui z&o y' iuiv praeoptat, fortasse 
recte, vulgo zegceysuuv xezuv óc«qv0oi9c (P c&qv oióc), Hartung ze 
v uiv requirit. — V. 21, Vovovo vol uc 95006 scripsi, vulgo Zeraóevatua- 
9'éove (B £9evaÓ£vat u& 9«ovc), Schmidt síra 0? xv4. — vozxtouéysOeg AB, 
bztouéysgoc PVL, Hartung ?v ózeouéysQ9sg numero hic ut alias corrupto 
scripsit. — i Ófu«g 9v»vov scripsi, vulgo ví9suog 9vyuov, Schmidt 
ríuay0og O9ovvov. — V. 22. Osouoo 094 ylvgüvoig vtvuQuéívov so9v0g 
ijdq9n: vov à' oxroyactoidorg scripsi, libri satis mendose Qeouóv Odev 
yAvglg vérusvov (P yAvgíg vs uívov, VL yàvglg vsusvov) soQog im 
«)rüg r&g vmoyucto(0wc. Oronov 2g quod restitui est: calida aqua 
mersum est corpus. Hypocoristicis cum alias quoque Philoxenus in hoc 
carmine sit usus, non dubitavi ro9 à' ozoy«croióío:g corrigere, cf. Eu- 
bulus ap. Athen. III 113f 4ozaócyzot Aevxiv ozoyccroró(ov, thynni enim 
bzoyacrou« cupide expetebantur. — V. 23. OGievexéog imauóvswv simso 
&gív vs uio, «cl rív scripsi, legebatur Óuevexéog (P Ou& víxsog) ix«- 
wove zíuuvte (P mé quv ve) uélot xa vw (P xoi v5v). Hartung rác 


 Vmoyeoro(Owg si xs Owwvexécoc Emauout "uiv vs uíAoi, Schmidt o9sv 


moÀvmovg verUQpéívog so80g im' a)0rüg vàg vxoyacrtoídag Atv. vàv 


604 POETAE MELICI. 


&imeg iuív ve uéAoL x«l vív, wcA« xev xeyagoíus". 
25 &AÀ' 009cv éAA(mousv, O0oíva zagéíqgg, Ov ém«AAcEau. OvU- 
ver émuxgoríog £ycy' Étt, x00 
X& AÉyOL Tig. 
züvvo zone évouog Guuuv' zcgémeuoe Ob 8eouóv 
GzÀAcyyvov, ézevce Ó& vijorig 
ÓcAg«xog oíxevux&g xol vorog éo5]A96 xol Ogg xci u- 
vvoíyucvoc O95gud* 1256 
xe xeguámoy 0Àov Ojtzrvyso égbv &zegmevüqvóg &Ac- 
xtorQógov zvixtüg égíqov zuo- 
&Ünxev' 
30 sire Óísq9' dxgoxóAut, Gysiíüng ve uev cUTOV 
Aevxoqoguivoyoóovg, QUyyu, xeqcAcLux, z00cg vt, qvovud- 
TLÓV T€ O&6LAQLOMÉVOV. 
í£pO& v ímswa xg£ Omv& v AA égípov v& xal &gvàv' 
d9vz£gcue x«oóg yoogü0& yAvx(ova 


ób OiwwvEwÉcG Iaisong &piv «TA. — V. 94. xeyogo(ue 9", legebatur x£g0- 
po(usQ9w. — V. 25. 09ev &Anousv, Soívo mOQÉnG scripsi, vulgo ov9iv 
&Aetnouev Soiwezeoéne, Schmidt éAMmousg. — Ov. éneAlcbor P, vulgo 
OTt mo iot. énad i dbon secundum schol. Il. N 358 id quod cora. 
— Over, B óovoavoi. — Deinde Éyxoevéog coniicias pro ézuxoeréog, 
sed locum non ,expedio. Schmidt 0v! &zeAAdÉmu ÓUvowro iuióv EmtLQat- 
zíog" Àéyo y' or oov. XE Aéyoi vig «tÀ., contra Hartung. &AAa à" dvsi- 
Avméog $oívas, &zeQ ovv imi£bot Pbyxoucéo &» Fyoy! £u. — foy 
£ri, x00 xs scripsi, vulgo fye ysrwxoU xor, P &yoye TULOV xo. — AEyot, 
R Aya. — V. 96. zugije Meineke, vulgo ze«ornv. — évóuog scripsi si- 
militerque. Meineke, ET B et ut videtur A (non fr0uog), fvo(umg 
PVL. — Gur scripsi similiterque Meineke, vulgo Supr. — megémtou6E 
scripsi, vulgo L0. QÉTEE0G8, B ze éme out. — V. 98. vàrog icji9s scripsi, 
vulgo vOTLOG einge. — 66g, PVL 0cgs, B iss, A ios. — ypu- 
vvobypuoto, B uuvvolapoo. — V. 29. &meozsv9mnvóg, (mto neo0nvog P. 
-— GAexTOTQOQOv , dAexvQogóQov P. — , Tao uev , fort. zugé9mnuav, 
sed omnia incerta. Hartung £g$0» onéoQgev Oud Tig dievoorgógov 
z. £p. mog£Onuev. — V. 80. sivo O(tq9" dxgoxaAtu, conieci sire à 
Vei dxooxoAw. Cf. Luciani Lexiph. 6: TQEGHEUQGTO ài mola. x«l 
zou iio, Uy Vewx «wol oxsAüeg xo qtowxío xol voxcóog bg. TÓ fu- 
Bovoóóyov £vreQov xci Aofog éx veynvov. Ceterum A ó/eg9« "xooxo- 
Ae, P oiég" dxgóxoAa, VL óísg9o xoóxo Aocysiióoc. Hartung iustum 
metrum corrupit &x90xoAu€ T£ Scribens, similiterque proximo versu 
ónm:à v' Ev AA. — V. 81. xegoAoue, módug T£, yvovuGi0v v& SCripsi, 
csciAguouévov Meineke, similiterque. Dobree correxit, ,confirmante ut 
videtur cod. A, ,vulgo «cl xeqowAeL &z000g rszvcotL Üvreg (reyvetuac- 
Tíovteg uj Teva lóvvsg VL) Sewpouévov. — V. 82. f£g9€ v, malim 
í£g9a à'. — XQ£ ózt& v scripsi, vulgo xo£a ózvé. — V. 83. eOvn£- 
Qo uo xepgóg À, dévzegoueeoog B, &Ovzíoxoue xao0g P, cOvztoxoue 
Xe90g NL. Fortasse $m-e9QOuóxQt eg novaverat poeta. Hartung 

& 9' ÜzsQ, 0 u&x«geg. — 4ogÓó& yAvwícvo uieguparvoyevis Scripsi, 








PHILOXENUS. 605 


pu5eoupagvoyevig, Gv 01] guA£ovri 9eo(* rovrov (GU uv), 
o quAórag, £o0oig x&' Aa- 
yQa« à £e dAextQvóvav TÉ 
v£0GGoÍ , 

35 megÓíxov qa«oéov vc qvO0mv dw ma«gsfáAAero Seouc 
TO0ÀÀK. .. 

xal uaAcxozrvyfov &orov' óouoGUGvy« 0$ £avOOv v' éxac- 
jA9sv u£A. xal ycÀ« GUuza- 
XTOV, TÓ X6 TvQOv Gzug tia 

qutv dpecy! &zxaAóv, wiyàv igduav: Or: à Qóq  — 1251 

Bocrvog 4i zorürog ig xógov musv ér«igoi, 

vüjv« uiv é£amsgov Óudsg, Ééxevva 0$ maiüsg vímrQ' io- 
G«v xct& qeiQOv, 

40 GuueGuv (guvouíxvoug yAvegoD'wAzig vÓcQ Émsyyéovvsg 

róGGov, OGov (rig) £yom& , éxvoíupuev& vs ... Aeuzoá 

c.vüovvgij, O(0oc«v (0i) yoíuave cT'' &uflgocíoÓue xal 
.6regtvovg (o9«Aéag. 





legebatur PLUR yivog. vepubeoupatgroy£vig (B. vo iéeQugpatQvoyevije). 
— V. 34. dv Dindorf, dv à7 ii£ovtt P, vulgo &vóngi£ovrt. — T0v- 
TOV c) iv d scripsi, rov à B, rovro 'P, TOUTO Nb. Antea conieci 
r«O9cT 6 quioreg QiACOG. Hartung $9'o( mEp- TO)TOY, À qulórtag. — 
qiióreg Dindorf, vulgo gquàéreg (P quiero). -- £otoie, 'P £9. — «&* 
AeyGa Ó' scripsi, legebatur xal Aeycoc c' (sic PVL, Adyvva ve B) unde 
Sehweighaeuser. xci ieyOd v. — V. 35. qeoéav scripsi, cum ante 
qeog£éav correxissem (Meineke qc«ocav), vulgo gceov. — qv0«v $ón 
scripsi et lacunam post zroAic significavi, legebatur qvàav* NULL! à£. -- 
V. 36. ópocbfvyo. Dindorf, vulgo. óuoccofvy«c, Schmidt &grov xoc, 
G»£vya, Hartung & Q LO, evfvya. — Gp LTOV. Schweighaeuser, GvUT X TOV 
PVC. — có E Dindorf, vulgo TÓ. xat, — vvgüv Gg Tug Schweighaeuser, 
vulgo rvoov&zeorug. — V. 37. qTutvo Dindorf, vulgo 7j uév. — Égeey 
Dindorf, vulgo Égaaxev. — V. 88. djusv £raigot scripsi, vulgo Éretioot 
"—: (sie A, lopev P, fjouev VL). — V. 39. rrjv« uiv PL, vüveusv V. 

lEemásigov scripsi, vulgo éEamae(osov. — £docav, £ümcav PVL. — 
xoà qt:00»v AB, xarà ysio0g VL, woc&à gtiQ0g ystov P, sed del. zei- 
góc. Ath. IV 156 E non hunc locum respicit, sed dictum aliquod facete 
sive huius Philoxeni sive Leucadii. — Hane extremam partem affert 
Athen. IX 409 E: Kei duióbevog 0 iv và Émwygeouévo Aeínvo quotv: 
Émsira Ob maiÓsg ... lo9wAÉag. — V. 40. cugueciw AB, cuxyua- 
civ PVL, deinde V loiouísroi. — (qiego9'ainig Schweighaeuser, qet£oo- 
Salze À, qei59o8dAnsg B, yowrootainig P, yotgotaAnig VL, yAwxgo- 
9eXnig Schmidt. — £meyg£orvtes, Ineneypéoruis A, émiyeovrec Hartung. 


|. — V. A1. vó660v AP, vulgo rócov. — rig Fyonf! scripsi, vulgo £yon£ev. 


— iwvoluporá vt PVL, indieavi autem lacunam, £«rgiuu r8. AB, éx- 
ve/(upere Schmidt et Hartung. Respicit hoc verbum Eust. 1887, 50. 
— epo siwdovvgr, L, AeuzQeow »óugy B, Aeuzoa cwdovóngr RA 
Aepmod ciwóovóqy V. — V. 42. ó0í0ocav Oi seripsi, Meineke à/dosdv 
1e, vulgo óí(0ocav. — zoínear& v' Villebrun, vulgo zone". — déufoo- 





606 See POETAE MELICI. 


9. 
T&g Ói Ó7) moóc9cv uoAoUvGag .... AuxeQuvysig, 
zo0o9uí0eg zoAAOv &ya9dQv z&Aw soqsgov ytuovcag, 
r&g égnjusgou xaA£ovvu vouzétag (Ocvrégus,) : 
c9ivavo, 0 v "AuaADs(ag xépog. 
voiG. Ó' év u£coug xa9109001 u£y« xou fioorois, Asvxóg 
uvsAOóg yAvxsQÓc, AezmtTOUg dod- 
qv«c évaAvyxíow, zémAouG 
GvyxaAUzTOV Ow ciGyUvag vxo. uy xcvíóg vig 
ucAoysvig mv Auróvv &vyxeig 1258 
Engóv iv Éugetg LAouovatov zeAugUrow zeyais* 
TQ Ó' Ovow "c GuvAog' ysoclv Ó' éméOtvro oróuuiOv ua- 


ex 


Aegaig 
jor ED S vüv Osbmucvav OÓ vu. x« Ói0Q Tig" & Zavóg 
XOÀEUVTL 


6ioÓ uo Pd &uoocioio00uc B. His versibus fortasse subiungendum 
continuo fr. 3, quod etiam Meineke coniecit. 


Fr. 3. Athen. XIV 642 F: "Eze óÀ wol ó Kv&ijotog diióéevog év và 
Zeínvo Ósvréoov TQUEOv pvmuovesov mold xol vOv uiv are QUREL- 
uérov ' dvónacs, qp £os xcl roUrOv GzOUuvQuOvtvcOusv' Tag OL à7, XTÀ. — 
V. 1. Post uoio?ceac lacunam indicavit Meineke, fortasse rero ou 
addendum. — V.2. elaqegov Meineke, vulgo eloíqegov. — V. 3. igijusoot 


Meineke, ,vulgo 2 égruéotor. — xoA£ovci scripsi, legebatur «e«A£ovrt (B «a- 
A£ovco) vi», delevi importunum additamentum vv, quod servans Mei- 
neke xoAsovti scripsit. — ósvrégwg adieci. — V. 5. TOGL, Meineke 


roig numeris aliter discriptis. — xoe$9109)91 scripsi, vulgo 2yxadi0g09. 
— feorois, Hartung flooroíew, hic versum terminans contra legem 
huius carminis, nam nusquam Philoxenus anacrusi usus est. — codyveg 
à v. ivo yuios suspensum, cui patrium casum adiunxit poeta, quam 
structuram OpLoLOG et zogemincig quamvis raro admittunt. Possis 
&océyvorg conicere, quemadmodum Homericum xópout yoírsocur pouce 
eandem ostentat breviloquentiam, sed hoc loco officit sententiae in- 
stitutae. — Évedwywtovt APV, évoAéysig L, cAvyxutow, B. — V. 6. cvy- 
xcAonvov L, evyxcAonrov APV, Meimeke Éyuoiónrov. — xar(0s vig B, 
xeíóne PVL, xOT(ÓgG TE Meineke. — V. 7. uoi oyevis Meineke, yulgo 
poloysvig, B unoysvéíg. — mV, Hartung zvi0v. — Avmóvt Gra yug 
Meineke, qui praeterea suasit ,nadoysvke (xoeveQoic:)) m9 Avróvr (£v) 
&vüyxeig, codd. àuxów» veis &veyxoig. — V. 8. Énoaic Meineke, lege- 
batur &mooíc. —  meMooórow:, Meineke t6AMQQUzoLGL, quocum conf. 
Hesych. v. MeALoQUTOLGL, ego in proecdosi sto QgUtotGL.. — moyois VL, 
zt yog AP, M. Schmidt st yos. — V. 9. «à à' óvouw' jc GpwAog Mei- 
neke, ÀÁ vo à" von US &uvAiog , B «ó à* órouncepvlos , P có 9' óvo- 
una pvióg, VL có 9' Ovouacav iv oe. — qtoci» PVL, geool B. — 
ixidevto VL, imí8tvro ABP. — cróuiov, Hartung oreurov. — tori 8- 
ocig, fort. ue eger. Deinde lacunam indieavi. — V. 10. Os&ouévov, 
vulgo ós£euévg». — xc ó10Q Dindorf, vulgo xal ó/0o. — 4€ Zevóg 
Sehweighaeuser, vulgo dfovóg. — xcov Meineke, codd. xeAéovri 








w—w—— Mq Xuauw-»Uv- 


Wee ———— 





We Tig vimm 





Silent. Anth. P. V 270 xal 7j uziiqvoros 


PHILOXENUS. 601 


vQoyuar ' Emsv — éméveuuev  ÉyueTexvexouuyhg méqQvy- 
uévov 
zvofloouoAcvxegefuv9oEtvO cu! Éxxgirov. &à 
podou« vó za«yxeviüquxrov: cuzvgunooidQor(yeag za«geyt- 
| vétO TOUTOLG 
Gt(iTLVOXOyyOUCyNo 40  wetovcAcLoEavO exime yxez ioo Tog 
gouotvag. 
15 &Oü£a 02 ..... xvxAoOO9' óAóqoxr GváouOua«, 
x«l usAímNxv« vevvyuév! GqO0ov« GaGauógoxra: 
vvgaxívag 0b ydA«xr. xal ufAu Gvyxaráqvgrog qe CuvAos 
zAeOavírag: 
G«Geuorvgozayi Oi x«l fecrAciomayT mAerOvsro GaGcuó- 
Zto.OT 1259 


(B xeiéovvo) — "V. 11. vooyuovr AB, rooyuara PVL. — £mzüc 
Schweighaeuser, isl v' PVL. —. éyxevexvexouvyig Meineke, vulgo 
iv wardüxva xouvyíc, M. Schmidt £ygyvrowvawouwyég. — V. 12. zvoflgo- 
polsvxsosQuvüoÉduvOwcu' Pwxorrov &Óv dubitanter scripsi (Meigeke . . . 
toffuv9ov dvOscí(woerov &Óv) et v. 13 cum Meinekio foóu« rÓ zcy- 
xarcuixrOv, À zwv9ofoouozevusos BuvQoowovOovuxQutonÓvfocworozovz- 
«vepuxrov, B mvoofouoAsvws ós(uvOocxavüov quxrQvo aOvoouoro 
müvr Gveuixrov, P mvgofoouoÀ iofAw90 axav9ovg wuxrQivvoóvQoo- 
perog zovr  üvouuxrov, et sic fere VL. M. Schmidt partim aliter con- 
stituit. Nunc Meineke scripsit zvofloouoisvztosQuvO'ewovOouóxoorov 
&àb. — duzvov«nooiünov(yac, B duzvx: *noos Onortyec, Meineke cu- 
zvoixnoioónozézeac, Schmidt dpmvorxmooióum crac, Hartung duzvxcnQoto- 
Ouorigéo. — V. 14. ovowvriwwvOXoy ouoyro qo woeiorsiotoEovéezumoywoo- 
eorog yoigívac, &Ó£c« Ói scripsi Meimekium secutus, nisi quod ille 0 rz 
fsesieio — correxit, quod cum numerorum legi non satis conveniat, 
antea 0 rs os6:4et0 — dedi, nune 4Ó spoirsÀow0 emendavi: sait, 
quamvis Hesych. cAgire iA«ío OeÓsvu£ve interpretetur, potuit tamen 
hoe loco praeterea olei mentio fieri: cf. de hoc vocabulo Ruhnkenium 
ad Tim. p 9231. Apud Athenaeum legebatur raírwv 0 xoAyouevnüs (xoy- 
zoucv5c B) vobeucsie:0 (sic A, s4so PVL) ÉcvGQezízoav xomxvoóg, yotot- 
vicdÓra Ó£. Hartung crowrwwoxoyyonwyne, £eosioío EdvOQomi moyxcnv- 
eoroc yoigwíg. — V. 15. ài, lacunam indicavi, Meineke à' :$5. — xv- 
xAd9' óÀOpoxr scripsi, x0x109' óuogpoxr Meineke, vulgo zvyiora 
(P «vxAor«) óuopioxrá, Schmidt s0xvxior', quod Hartung et Meineke 
probant. — V. 16. &q90ov« Schweighaeuser, c«cwuoóqoxre Meineke, 
vulgo ég9óreg dcvuóqAoxra. — V. 17. u£At scripsi, vulgo u£Awt, quod 
Hartung servat, Meineke gusAuwvyxardqvoros, fortasse recte; cf. Paul. 

daíey j9t0g &guovín. — cvy- 
xeraüqvgrog 1$ Schweighaeuser, vulgo ovyxeveqvoróone. — nio9oavírag: 
6«c«uorvoozcy; Schmidt praeeunte Meinekio, qui zAe$9evírec* c«ca- 
poovrozoy; scripsit, mAevevioca c«uoovrtozeym PVL, miotiüvicce ca- 
uópvro zy) B. cf. Batrachom. 36: o0 zA«xoog vr«vozsnziog Üjov z0Av 
cno«uórvgov. — V. 18. £ecsAotozay; Meineke, vulgo £eesiowozdymn. — 
mÀeróvero Meineke, accceuózeoro Schweighaeuser, vulgo zAárvvrog 
&cwuómaGre. — V. 19. wdr' éoéfwwéor xvexocvuurysig (nvowouuysig 


608 i POETAE MELICI. 


zéuueve, x&v  &gífuwOoi xvoxoovuuuystg GzxActg 94A- 
Aovteg GQcug, 
20 Q« v', GuvyÓcA(Ósg ve v&v ueAexoqAolócov ... vt vQoxrü 
T& JUCLGLV 
&Óvióm xcov, (AA« v' 0GGc zQéxeu meo Ooívav 
AfiómAovrov (Zuzv) zóGig cv! émtQeívero xóvrafo( vs 
Aóyou v' éml xowüe: 
£v9o vi xowvóv éAéy91 xouyóv &Ovoutriov, xal Q«uacav 
«Urt éní v iwvuooaw... 


4. 


* X 2b ób vr&vÓs Boxyíov 

s&U0gocov zou uevevumvo(óe Oftoi: 

zoo Tí vou Boówuog y&vog r00& Óovg iml réowuv 
zvrag yet. 


5. 

Ilíbevo vexrígtov zu iv qovoécig mzQorouais xo(Aov 
X&QTGQV, 

iBo£yovro 0i xev& wwxoóv. 


gy 
t 
M 


Schmidt) Meineke et praeterea, xc«Aeig, vulgo xol vtoefivo (sie AB, . 


Osospiwüo PVL) ,"vexocvupwyeioo eios (sic A, moe PVL, yeic 
czcAcis B). — ceoeiwg, Hartung év Goetg. — V. '20. dd c BPL, nisi 
quod zs exhibent, L om. — cs vóv to e ogpiotücv scripsi, te TÓY po- 
AexogAolov ... rt TtQOXTO Tt Meineke, codd. cà» (B v) quor, on Ó poto: 
7 e t 

Qv TP TéTQUTUTE (sic À, ov reTQU eG PV, ov TéTQOeTE L) Hartung 
T€ TQOyueTo ToLiGv. — V. 21. dóviór, Fiorillo &veóT.. Mihi locus 
ita videtur redintegrandus: (Oooid) v& roce, ré zoiciv & OS £Osiv 
(sive roy", &rs), cf. Xenoph. Anab. V 3, 12: quíoov OfvÓgov igv- 
vE00, Occ lori TQat oci«. — V. 29. Éusv adieci. — z' ézl wowüg 
Schweighaeuser, z^ émuxowetg A, ve TX0UV GG B, ve zvxwag VL. Nescio 
an rectius scribendum sit r' al 10ívag retracto accentu, ut Philo- 
xenus siculo sive latino vocabulo coenae convivium nuncupaverit: quod 
vocabulum fortasse etiam Hesychius exhibet XOLivVG, q0QTOG, XOU], 
ónuocía. — V. 28. wowóv Dalecampius, vulgo wá. — oóuocov 
Meineke, vulgo iQo)óuacoav. — iní v' scripsi, Émswt A, Emewo PVL. 
Fort. scrib. jvncav z£t0i660g. 

Fr. 4, Athen. XI 487 A: duióbevog Ó Ó ó Qv9voctfozrotóc iv và 
imvyoegonévo Zsímvo ustà TO darovépecotot 7. yeioug mtoomívav vivé 
qqow 2X) ób vdvO! wvÀ. — V. 1. vdvÓs Bowgiov scripsi, nisi forte zv 
exo praestat, cf. Archilochi fr. 83. Meineke vévós Bewyuv, vivo 
énfonxoyl B, zàvó* Exft AP, vívÀ' inewywov VL, Hartung scripsit 
ov ài rávàs Bewytov &D0gocov ednAdjon. — V. 3. zoe ví rOL À, zQ&v- 
Tito, PVL. — V. 4. zivreg Meineke, vulgo &zevreg, nisi malis £z 

; TÉQULV Gro GyeL. 
Fr. 5. Athen. XI 476 E: Kol diió£evog à ó Kv$jovoc iv và iém- 


Aa 





| 
| 





PHILOXENUS. | 609 


KYKAOQO p, 1260 


Videtur carmen ab aliis l'wAéree (vel etiam KóxAow 1 
l'eAérée) inscriptum esse, vid. Schol. Aristoph. Plut. 290: 0 dx- 
Aó&evog Ó Oi8voeuomoióg iv ZXuxsÀig Tv mà Zhovvolo' A£yovai 
0é, Ur. morb leAert(g [vwvi] mweAAox(Ót Zhiovvcíov mxQocífaAe' xoi 
pa9dv Ziovüciog ibooguGev abróv sig Lorouíav* qevyov ÓÀ ixeiOtv 
qÀ9tv sig và 0p tÀv KuOwoov, xol éxsi dgGua rqv l'uAdvtiav 
inoínsev, iv à sioqveyxs vóv Kóxiomo igOvre vig DwAeriag, roUvo 
dà aelvurÓuévog sig Zhiovóciov' menace yàg avróv v KwxAomu, 
£mel xoi e)róg Ó 2hiovUciog ovx dEvÓOgxe. Cf. inprimis Athen. 
I 6E, ubi similiter Philoxenus modo yoígov civ loAereav, 
modo zoiàv róv Kxioze dicitur. Ceterum carmen nobilissimum 
multi respiciunt. cf. inprimis Aelian. Var. Hist. XII 44. Schol. 
'lrheoer. VI 7 et Argument. eiusdem carm., Hermesianax v. 69 seqq. 
Aristot. Poet. e. 2. — Fortasse ad similitudinem Philoxeni adum- 
brata sunt, quae habet Synes. Epist. CXXI: 'Oóvocsóg Pmeos róv 
Iloiéguuov Óiwgeivor «)0r0v ix voU czmAa(ov' yómg ycg sip& xal 
&ig Xeigóv &v Got mugelmv ovx tuvvyovv: v& &ig rÓv Oolcrwov 
foore" AX iyd vor xol imoÓug oióe xol xeraüfcuovg xol igo 
xQg Xerüvéyxuc, eig ovx tixóg &vriGytiv ovOb moóg focyv vqv I'a- 
ÀAdréiev' uóvov vmócrQ9i. Gv rv Ooav &zoxiijoet uàAÀiov Ói vOv 


Ovosóv roUrOv' iuol uiv yàg xcl cxgorQoiov sivor geíverei' iy . 


0i émavü&o coí, O9ürrov T] Àóyog Tiv meiüe wersgyeGeuevog' Tí 
Aíyo, xertQyoOdpuevog; «rmv £xsivmv cmoqavà Gori ÓsUgo moAÀaig 
lVóy& ysvoufvqv dyoyiuov' xol Oencsvo( Gov xci awroAQot: cU 
à' &xxwj x«l xereipovevoQ' &raQ uevotU ué vu xol roro rov POgaée, 
p5 rÀv xoüíov ó yodcoc &wÓrne yévqver xógn vovgoon xol Aovo- 
uévy vüg fuégag zoÀÀéxig" xeAóv obw ti mávra tÜQtvhGeg, Cxxoprj- 
GtuMg T& XGl Cwmvveig xol ivOvuudcsimg vÓ Ócunov' Fr Ób xcà- 
Àtov, &i xol Gvtgtvovg 7v«QoGxevéGoi0, xivroD Tt xol uíAexog, olg 
Gevróv vé xal và 7tcui0ix& &vodwnccio* GAÀe ví Ówwrolfeug; oUx iy- 
qsigeig JjÀw Tjj 9U9o; mQüg ovv vete 0 Illoivqwuog dexcyyaoé re 
0dov rÓ/vero uéyuGrov, x«l vO qeige éxgórqGs' xol 0 uiv 'OÓvoctug 
diero cür0v vz0 qeguovijo ovx PCycw, O0 vt fev qonocuro, xerzÀ- 


yo«gouévo ziímvo qrnov, Émwt vÓ wrÀ. — V. 4. mívero Meineke, éz(- 
vtro Dindorf, libri £mu»e r0. — zóàu' Dindorf, libri zóu'. — xo(Aov 
scripsi, legebatur vs &AA1ov, idem etiam Meineke proposuit, eui antea 
x«ióv, postea yr»«uzróv probatum. — V. 2. égofyovro scripsi, libri 
88osgov. Meineke Cun À' «9 xatd puxgóv (Gmavrsg) vel Ffosyov 
[02] xerà uexoóv, Hartung éfo£yovro 0' o9 xcrà uxgóv. 

PorrAE Lym. III. 39 


1261 


Bb wo POETAE MELICI. 


mícevra vOv mouiÓuxv mégiícsGÜQ. 0 Oi, UmoysvtkGag cUrÓv, O 
Ov, Fyu, Oguwórerov uiv dvOgomt0v Foweg tive xol iyxevewz- 
TouuuÉvov iv modyuaciv* GÀÀo uévroi vu molle" ivOfvos yàg ovx 
&x00gcostg. Nam Synesius si non ipsum carmen usurpavit, at 
rhetorem aliquem antiquiorem, qui illo usus est, videtur secutus 
esse. At non respexit Philoxenum Himer. I 19: & 0óà zeli có 
&vOog vio Owsoc yocqswv i0fAouu, và movvàv avdyxn q95yysoOoi 
Q ÀsvxóTqrOG xol ydioxrog' toUrG yéo 70 Tig TOV TtUQ. 
ixslvoig mo9Gv viv leAéruev v$v Imouíóe mQoctíogxcv, ix vc 
£ewvroU0 mowjcec TÉjvqe v0 u£Aoc. nam hoc ad Theocrit. XI 20 
referendum, frustra enim Hartung praeeunte Schneidewino in his 
Philoxeni versum: 


"(2 AevxoretOg x«l ydAoxtog Aevxovígag. 


qui antiquo poeta plane indignus est, sibi videtur deprehendisse. 
— Ex Philoxeni Cyclope fortasse petitum est proverbium ap. 
Diogen. VII 82: 
Ilóg imi ÓoÀov iA960v. 

inl vÀv ceyéog ywouivov: &mó ro0 Küxiomog w uerwgoge. ubi 
vid. interpr. Sed cave ne item huc referas proverb. ap. Zenob. 
I 99: "4v oivov eizq, xóvóviov avvQ 0í0ov. enl rv aya 
uiv eitosvrov, Ótwà Ói A«ufevóvrov. T 0i [crogíe &àmÓ rov Kw- 
xÀco7t0c, z«9000v eir(cec oivov róv 'OÓvccía rÀv óg9oÀudv fore- 
"Qon xvÀ. videntur enim grammatici, qui haec ad Cyclopis fabu- 
lam rettulerunt, omnino doctrina intempestive usi esse; recte vim 
proverbii exponit schol. Aristoph. Pae. 193: geívsrou 0 imi vÀw 
zoi0Ív Aeyóuevov gyolov Ov' 


qv Ó' oivov civi, wovÓviovg «U)rG. Oídov. 
4 4 


vmuig voU iOífeww vovg moiüeg uyüÉv vw mégurrÓv aiteiv. 


*B. 


E MK. Lu Ad IMASRA en. ias c UND VER. 


ZvufeAovua( rw. ufAos vutv sig Época. 


Fr. 6. Athen. XV 692D: "Exi à' ivraó9« vov Àóyov écuév, cvu- 
Bokoouot vt uélog vuiv sig foora' xova tóv Kv9ijgtov zour5v. Eadem 
respicit VI 271 B: Zvufoiobouat r& x«l ovt0e uéAog sig fomre vO coq 
^oi qureTO Zmnuoxoízo. Respicit Dionys. Hal. de comp. verb. c. 1: 
efe Ór rovTO TÓ u£goc, 0 Os TQUytOv véoug doxsioton, cvu BA Lopat GOL 
u£oog (M. Schmidt u£iog) sí(e vóv fooroe, vÓ zepl gvvQ crac ,Ovopdro. 
et, fortasse etiam Plato Sympos. 185 C: Teór:& cot fg, oc i» rov ma- 
ocxyoruc, o Geióps, mtol Eocrog cvufilopnon. Adde Proverb. Append. 









| 





PHILOXENUS, 611 


t. 


Schol. Theocr. XI 1: Kei dXxAó&evog moist róv KoxÀomza« ma- 
oauvDouuevov favróv iml rQ vo l'wAert(eg Pocrt xol ivrelAóutvov 
roig ÓcAgiciv, Omog Gyyt(ÀoGwv evt], Ort. raig Movocig rOv Pgcre 
dxtire, Plutarch. Symp. Quaest. I 5: "Oxov xol róv Kwhome 
Moicocig £0povoitg iàcQ9al quot vóv Fgora duAóEcvoc. et si- 
militer Erotie, c. 18. Respicit hue Philodem. de Mus. Vol. Her- 
eul. I 15: Koi wQv ovói mze«geuvOtio89c. Ósvero: uovcou vàg iv 
Poor. Óvongabíeg, Àóyov y&Q uóvov tO roioUrov, cvemuiflArovg mtotet 
mtQuG7 Gu, xoOdzxto aqoodío.w xoi uíOn' moWuera Ó' si mgoci- 
Qeiroi, di00090, xol dulóbevov, tÜ voUr. qvírrero, up vtÀfo aptU- 
dsc0o:i. Adde etiam Callimachi Ep. 49. 


8.. 
u uw WU 
Au "UU .-ud 
uU uU wo Lu 


'Q xaAAuQoGozE 
4ovcoBoorovye D'«Acreua, 
q«oirógove, 9«4Aog éoorov. 


9. 


A MELIA uU uuuu M 


Oío uw ó Oa(uov réQur. GvyxaOikcv. 


IV 77. T. I p. 453: Zvufiaiovusvog (Meineke cvufleAoDuot u£log) xor' 
Kswav xal corn: ivÓsi yg s(g foora: uéurqroat var] Ai£tavÓoog 
(Bernhardy Ave£evógíónc). Existimo exordium esse Cyclopis, itaque 
hue rettuli, contra Meineke Philoxenum peculiare carmen in Amorem 
composuisse censet. — Videtur evufeAsvuér et Duuw» restituendum. 
Pro futuro alios cvuféAAioucr legisse non satis certum, nam solent va- 
riare qui poetarum versibus utuntur. 


Fr. 8. Athen. XIII 564 E: 'O à? roo Kv9moíov duio&bívov KvoxAow, 
igóv ric Dl'eAert(ug, xol imowàv atüg tÓ xaAAoc, zQOuGvYTEVÓULEVOS 
Tüv TOgÀoGw, züvtt u&Allov corüe imowsi 7] ràv OqQ9cluórv uvquo- 
»tótt, Afyov dcÓs' o xcaAAwumQOGOzS xrà. Cf. Eust. 1558, 15. — 
V. 9. zovco(jóctQvys scripsi, xyovcsoBócrovys ABC Eust., yovcioffóctovye 
PVL. — Daeiérsux om, Eust. — V. 3. $&Aog scripsi, libri x«440g, Fio- 
rillo $2406. 


Fr. 9. Zenob. V 45: Ofo u' 0 0. r. óvyx. izi vàv Óvcavacysrovv- 
rov Ímí rwt Óvoysosi zQdyueti Acystou 7) maQouuo Kóxiow ydo ion 
doGua dulobívov ro zowjrov, iv à 6 'Oüvestog mtQioytÜsig ro ToU 
Kvoxionzog oznAc(o Afytw oio u' 6 9. c. Frustra, ut trimetrum resti- 
tuerent, cvyxoQr(oíaro, cvyxaroxisv, nlia coniecerunt. Cf. Diog. 
VII 19. Apostol XIV 24. Arsen. 379. 


39* 


612 ; POETAE MELICI. : 


10. 


2/9/09 MÀ Model CIC TEL ioie- 


... ES9voag; ivri$U6y. 


LE. ^. 1263 

Aristoph. Plut. 290: Kel uv £y fovAQcouer SosrreviÀo 

rv KvxÀonze MuiuoUusvog x«l voiv mo0oiv oÓL mogsvcolceoov "Tuc 
üysw' &ÀÀ sie Tíktm OQouív' imevefoóvrsg Biwyousvoí vs moofla- 
Tíov ciyÀv v& xivefoovrov puéíAu, "Exec0' cmevolqu£voi' vgdyot 
à' àxgowsíc0c. XOP. 'Husig Ó6 y' «0 fmvioousv 99svraveÀó vOv 
Kóxiome BAmyousvoi, o8 rovvovi mvüwrea  xerolofóvreg, llüocv 
Éyovra Acyoavd T &yguw, ÓgocsQe, xgoumoAQvrea, "Hyovusvov coig 
mgopoeríoic, Eixi 0i xeredegOivra mov, Méyav Aefóvreg qdup£vov 
cgqxíoxov éxvvgdGoo. ubi Sch. ad v. 298: évrab9e 0 oue 
moLyvio0Gc émiupígsi và voU Guobévov símóvrog mm«o«v facra- 
£euv vóv Kóxiomoa xol Àcgavoa ioO9(ítiv' oUro yàg memolnxs 
rÓv TOU Kóxiomog vmoxguv sig viv oxqvmv ticoyóusvov. duvmcon 
0à xol vc vvgAcGsrOc, Og otoqo iv vO mou(uozr voUre OE 
m&vr« ÓiwcUQov róv GuAÀóbcvov cimtv, cc ur cAm9svovra. Ó yàg 
KéóxÀow, Og quow "Oumooc, xgíc $691, xol ov Adyavoa' & vOlvvv 
Épuosv éwsi 0 duAóÉsvog, raUre 0 000g tig v0 uéícov &vogépa. 
Omnis igitur illa apud Aristophanem descriptio adumbrata ad 
similitudinem carminis Philoxenii. Idem: zjo«v £yovre] Guio&évov 
&ozl negnyuévov xal voUro v0 Qu9£v: vouoUrov yàg vv KoxAone sid- 
ye Tüjoov Éyovra xol éml vovvg ygro Acyava. vcüro Of quor xol 
t& £büe Qe xol váe vvpiOGsog vvr0U oUoqgc £v vQ monui. 
Fortasse aliquis colligat etiam illud $9srr«vsAó ex Philoxeno pe- 
titum esse, nam schol: ad v. 290: of óà Aéyovreg rÓv 9gevraveÀo 
Küxlome, $yovrv tóv GOovte v0 OgstravcAo, xol Óu& roUro r0 Àc 
ueysQ9Uvovrtg, cueOsig croUr0 0b ix KvxAomog OiAobívov 
ddrív' memolqxs yàg ovrog ióv Koxhoze xiQ«glfovre. et ibid. d- 
Aó&evov vOv Oi9vgeufomoibv x rocygoÓoÓidccxelov ÓOiecUQsu, Oc 
Éygews vóv EZoorc voU KxAomog vüv imi l'aAewsíg" tira si9dgac 


Fr. 10. Suid. "E9vcoac, dvri9$cy (vulgo dvrl ro0 S$9$o5)' rovro 
z«o& GuioÉívo 0 KoxAow Aéysu. zo0g v0v OOvoctoa. dzsÜfyovrto yào 
v0 iévOddOÓs m)Q ws(nuvrsg iOv0cousv (Hom. Od.; 231) za«o& TO 
zowujvy sionoOw«i imi vcÀv GovÀv, ovyL Ob v0 dzsÜwvcauev (fort. Éms9w- 
c«uev vel £9vuudcnusv) vosiotüo:. Hue respicit etiam Schol. Il. « 219: 
5 Our, Ovi. 9'Ocev o9 cqdÉor, (oc) 0 Tiuótsog onzétafsv xal uio- 
Éevog, Óópoíog Tj Tusvíoy ovvnO9tíu, dAAG Ovpicor, wol Ort Qurniag 
v&g Émi)vouévog cmogyoc. Cf. Zonar. 625 (f89vooag dv vov Owog: 
voUro zoeg& Ouobivo) et Append. Proverb. II 10, ubi O dvridvog, V 
&vtt09Uq, B ivre. 

















PHILOXENUS. 613 


Wygov puposuevog iv rà cvyyoduperi, roUró quu TO Que 9oer- 


r&v&ÀÓ' ixi yàg tiócyé vv. Küxhona xiDapglfovra xci igeDi£ovra 
(fort. xol vegerífovre sig l'«. cf. Athen. I 20 A) vQv IeAerev. 
sed tamen hoe non satis tuto colligas: nam videtur ridieuli gra- 
lia hoe ipse finxisse Aristophanes, cf. sch. ibid. Zfueooer 0à dx- 
AóBevov rÓv rQeyuxóv, Og tlomyeye wiOnglfovre vov Iloiógruov, TO 
0b OoerroveAó svo10v ufAog xol xgovucrióv idórwv, r0 0b QAM sia 
v. 0. im. dx roD Küxieonog Ouio&évov éor(v. taque hic ipsius 
est Philoxeni versus: 
-2£u0ovév6uQ03u-Vw 


"AM dle ríxen, 9ouiv! inovepodvrsg. 


ubi non opus est, ut émevefoare scribatur, quod M. Schmidt re- 
quirit. Praeterea verba Aég«v& vr &yQi« ÓgocsQc et ipsa ex 
Philoxeno petita videntur. 


ZYPOZz. 


12. 


Hesych. MeGevysveg* "ouroqevae quot Mecavgévag véxvag, 
&corovg (Dobree coni. rotg c6xovg)' Ou roÜ pu yoemríov ueGcw- 
q£véc, Or. uícov cUyfva «)r00 (M. Schmidt &6xo)) zmuéfew (cod. 
mefei) magefAAovro r0 Gyotvíov. rocycoÓsi Óà (fort. megevoeyo- 
0e; 0i, Berglein zegoós? 02) rà £v rà duAobévov (cod. dwio- 
&vo) ZXvgo' Fwoi Ób Ói& voU Ó voígovor Osce ysveg, xol ov 
x«Adg (Schmidt x«xàc, postea oU x«AGg deleto xol scripsit). Locus 
variis coniecturis tentatus, quemadmodum Schneidewin uscevyevac 
xvvóg dGxovg coniecit, Hartung gerevyeveg vdxog vovg doxovc. 
Sed scribendum: "4oiórogévgg got 


.... MiGebzevog 
víxwvag, QGX0UQ. . . . 


et deinde Or; uécov c)yéve d6xoU mau£fss 0 msQuefcAlovro (Hartung 
mégifoAAóuevov v0) Gyowíov. Utres, quoniam ex pellibus mor- 
iuorum animalium conficiuntur, poeta comicus véxveg appellavit, 
nee tamen id suo ingenio invenit, sed id ipsum opinor Philoxenus 
dithyrambicorum more novare ausus erat in carmine, cuius nomen 
haud dubie corruptum, neque tamen Bergleini coniecturae AXxcU- 
go vel Eoo placent, coniieio Zerógo, in quo commode eius- 
modi quid commemorari potuit, Comicus ut Philoxeni audaciam 
exagitaret, epitheton de suo adiecit: sed lectio incerta: quor- 


1264 


614 ; POETAE MELICI. 


sum etiam spectat Phot. 259, 13: Mecewysveg' of &oxorqüig «U- 
xfveg (ser. of &oxo(* oí Oi Oecevycveg) ^ Adde Hesych. v. ZfeGev- 
jsiveg et Et. M. 258, 29. Sed veram lectionem videtur Pollux 
servavisse II 136: fwceíygv 0i ó rovc uiv Opovg &vtAwov, rÓv 
0i e)yíve cvvéAxov, Ov imífoviov "Agwrorélg qvoetoyvopuovst (in 
Physiognomicis, quae vulgo Aristotelis nomine feruntur, voca- 


bulum non legitur, sed res significatur c. 6: o/g ó? fgeyve Gyav 


vocymiog, émífovior). xol BucaUytveg rotg &oxovc -Aouoropévne 
xíxÀqxev, eaque lectio videtur etiam ab Hesychio memorata esse, 
ubi serib. Zvior 08 did voU Ó yociqovor Oscevyeveg xol (Bvooqeveg) 
ov x«Àóg. Hartung fvcceUysveg requirit, cf. Xenarchus Ath. II 
63 F: xoürs fvcovynv O:üg zhmo)g covorxog ynysvne Bolgog, ubi 
Dindorf item fvocevzgv coniecit. 


YMENAIOZ. 
13. 


C M LAS e SC Ie rt Aor V NU PC pp 


Iwus 95: Anuagórers. 





EIIITPAMMAT A. 1265 


* 14. 


AUroi y&o Ói& Ilaovaóo00 .... 
yovéogógov Nvugéov si6o (icav) 9eA«ucv. 


Fr. 13. Athen. I 6 A: Osrog (duióEevog) eig "Eqs6ov xXevorm)e vog 
I Tv Óspozcao tot xevQv, énv0tro LULA eivíov' xal ue àv OTL ztüv 
&(g yépovg Gvviyógecron, Aova&pevog magijv ,éxÀmros dg TÓv vvugtor. 
Kai quera TÓ Ogimvov &c«c Tuévetov, o5 1 dori: DL&us $9.4. ndv- 
veg Apvyoydynoev JA óE 9:9 vocpuozorés. xol o ,"viLgíéog, duó£eve, 
sims, wal cbQiov cs Oeutveis; xal 0 Guóbsvog, àv Owov, fgm, uj 
1011; tig. Suidas v. dulóÉsvog AsvxoÓ(ov similia narrat de Philoxeno 
Leucadio: utcunque statuas de illa narratiuncula (cf. quae dixi in Com- 
mentat. de Com. Att. Ant. 211), ansam ei praebuisse videtur Philoxeni 
poetae carmen aliquod, cui "Tu£veiog nomen fuit, quare non dubitavi 
in ordinem recipere. 


Fr. 14. Antigon. Hist. Mirab. 127 (140): Of Zsigol ài Aéyovow, 
ov, iv TO Ileovecco xor TivPOG Xgóvovg v0 Kogvwxiov gaívecthou Xov- 
cosió£s. E *«L TOV duAóBevov ovósig dv sixaLoAcAsU» simou Aéyovo" 
oUrog* «Urol xvÀ. — V. 1. eirol, Emperius, qui lyricos numeros sibi 
deprehendisse visus est, coyn vel &)rr coni, Versus fort. sie redinte- 
grandus: ztÜzeg yvsuofoceg. — V. 2. (cav adieci. 






TUM T 





PHILOXENUS. 615 


" 15. 

'TAqxóAsuóg u' ó MvgoeUg 'Egu&v &qerüoiov fguc 
(oo0oóuoig OQxcv zig 0 IloAvxgíreo, 

0ig O£xw' dmó Graüí(ov évaycwviov: &AA« moveire 

uADaxÓv Éx yovírov Oxvov &zcG«usvot. 


EZS AAHAQN EIAQ9N. 
16. 


—— — — bo 


Evgtí(rag oivog záugovos. 


1T. 


Antiphanes ap. Athen. X 446 A: Ilagaóíóov Ó' é£&5g ioi 
oivov (corrigunt róv) &oxecíyviov, dg Ppecw  Evguiünc. B. 
Ebouíóne yàg voUv' PFpacxev; A. AAÀ& río; D. duAó&evog Óvxov- 
Ocv. A. oj0iv Ouagéígu, d rkv' £KAyytug u^ fvexa GvAAofe ug. 


18. 


Aristoph. Nub. 335: Te)r dg moíovv vyo&v Negelav 
orgemvelylav (orgemvowylav) dciov Ógucv. ubi schol. rz«Ura E eig 
Quió&evov róv Oi9vgegfozotóv' 10 yàg órgenralyAav obrog sincv. 
Aristophanes illo loco non potuit Philoxenum notare: sed nequa- 
quam improbabile, hoc vocabulo usum esse etiam postea Philo- 
xenum, id quod istum grammaticum in errorem induxit. 


19. 1266 


Theophrastus de Ventis 38: Ilve? 9' éviwyoU uiv qtuuíguog 
(0 Zéípvgog), 09:v xol Ó moujvig Ovocs mQocmyógevosv" ivicyoU 
Ói usrtoíog xol uoloxGg, O10 xol duAOScvog iOíeav (recte Meineke 
qOsiav) avroU mzemoínxs vrv mvoniv, 


Fr. 15. Anth. Pal. IX 319: A Diiobévov. Corr. &ls "Eguov &yod- 
puo, meo &véOnxe TÀnnóleuog Mvgsog. — V. 1. TAqzóltsuóg w scripsi, 
vulgo u' deest. — £ou«, Dorville coni. Eoug. — V. 2. Iloàvx (zeQ, 
aub IIoAvxoivíóso aut Iloivugdreog corrigendum. — V. 8. oig óéw' dmó 
orcóíov, Hecker II 115 ólg Ó£x« mQÓ 6reÓ(cov coniecit, Mihi scriben- 
dum videtur "Eouàv évay viov Éoue ...Ólg Ófxa mov craÓ(ov &g- 
&v(jotov. — Berglein epigramma Philoxeno abiudicat, quoniam Pausan. 
V. 8, 1. Tlepolemum Lycium Olympionicam circa Ol. 131 commemorat, 
a& non docuit eundem hominem utroque loco significari. 


Fr. 16. Athen. II 36 D: 'O d Kv8jotog duióbevog A&yev* &Ugosc- 
r«g xtA. Recte C et Eust. 1770, 9 £9gsíreg. Hartung ad Cyclopem refert, 


616 POETAE MELICI. 


20. - 

Plin. Hist. N. XXXVII 31: ,Phaethontis fulmine ieti soro- 
res luetu mutatas in arbores populos lacrimis electrum omnibus 
annis fundere iuxta Eridanum amnem, quem Padum vocamus, et 
electrum appellatum, quoniam sol vocitatus sit Elector, plurimi 
poetae dixere, primique ut arbitror Aeschylus, Philoxenus, Euri- 
pides, Satyrus, Nicander. ^ Hartung carmen, unde haee petita - 
sunt, Oaé0cv vel Hiiósg inscriptum fuisse suspicatur. 





Ex Philoxeni carminibus Suidas v. duió&evog (cf. Eudoc. 428), 
postquam dixit Éygewes ói9vocufove xó', unum memorat: £yocnwe 
0$ usuxdo levseAoy(aev vÓÀwv .AlexiÓÀv, cuius alibi nusquam fit 
mentio. Sed extat aliorum carminum memoria. Ex Suida v. 
"Aviytv(óng Xovígov, Onfeioc, uovcixóg, «vÀgÓ0g Guiobévov' o- 
Tog vmroónuco. lMimoío:g zoGroc éygucero xel xooxoróv iv TO 
Kouecvi msgufcAAevo (ucvwov' £ygews guy Berglein coniecit 
ipsius Philoxeni illud fuisse carmen: sed hoc quidem ambiguum. 
— At huc pertinet, quod dieit Aristot. Pol. VIII 7, 9: «ol rov- 
rov z0ÀÀ& m««ooüs[yuere Aíyovouv of meQl vov cGíveciww vovvQv Aie 
ve x«l Oi0vt. GuAóEsvog iyysionoeg iv vi] Zeouori zowjcc: Ór9vQapu- 
Bov vo$c Mvcovc (ita recte Schneider, v. uó90vc), ovy ológ T. 
" Qv, dÀÀ . Vmó rijg qUotog «ric ibimsosv. sig viv GOovywu vuv 
zoocmxovccv zuAw. Huc refero Plut. de Mus. 33: dors ovót 
(wvelv mega veUTQo r0 OivyvOvor ÓvvacOai, mórtQov oixz(og tiÀm- 
gv 0 zoujvie cg olov simtiv £v govcoig (corrige Mvcoig) vÓv 
vzo0oQuov rOvov imi v$v GgyQv, rw rov quboAé0i0v rc xoi Ócgtov 
imi vqv Pxfocw, 5 vóv omoggUyióv rt xci qUyiov imi vüv uécqv 
(ró uéícov?).*) — Etiam Persas scripsisse Philoxenum conieci 
(assentiente Susemihlio ad hunc librum p. 162) ex Aristot. de 
Poet. c. 2, 6: otov "Opooc uiv feiríovg, KAsopdv Ob Ouoíove, 
"Hyducv i, 0 vàg mego0[eg moujóeg zwQürog, xci Nixoyagne, 0 
viv Zhque, qcíoovg" Ouoíog Oi xol mob vovg Oi8vocufovg xol 


*) Westphal Proleg. z. Aesch. Trag. p. 74 negat Aristoxenum  Mysos 
Philoxeni respexisse recteque monuit ozoódotor tóvov, quem Aristoxenus 
exordio attribuit, non congruere cum dorica harmonia, a qua Philo- 
xenus orsus erat: sed verisimile est librarios Plutarchi peccavisse: si 
permutaveris óoguov et 5zoÓoQiov scribens zóv Ódouov vóvov ézl viv 
doyQv, 7| tv uiEoAs0Lóv vs wol óz00oc9oi0v inl vv Éxfaow, omnis 
dissensio est sublata, nisi quod Aristoxenus modos poematis accuratius 
quam Aristoteles descripsit. A  Philoxeni hoc dithyrambo originem 
duxit proverbium dz zíeogíov imi dovywv (Apostol III 61), quo Sy- 
nesius utitur. . 





[ 
1 
[ 
. 
| 
Í 


SEA UNSERE NPTR NL 


PHILOXENUS. 617 


rovg vóuove, Og llégóeg (ita Ald., nam Ac og megyüg, NaBec 
dome yüg) xoi (add. Ald., om. libri) KxAemeg TuuóOtog xol 
Quioievog [p«uijoniro Gv vig]. Existimabam Aristotelem non sim- 
pliciter Timothei artem, quae meliores exhibebat homines, cum 
Philoxeno eomparare, sed utriusque poetae carmina: iam ut con- 
stat utrumque poetam Cyclopem scripsisse (hinc apparet mon 
recte Reitzium coniecisse KóxAoz«), ita verisimile arbitrabar etiam 
Persas edidisse tam Philoxenum, quam Timotheum, et sic demum 
hoe exemplum cum altero apte componi videbatur. Sed non iam 
audeo Persas Philoxeno vindieare, cum haee suspicio nulla aucto- 
ritate firmetur, quamquam hi poetae eadem argumenta certatim 


. iterare solebant. Neque Aristoteles inter Philoxenum et 'Timo- 


theum eam ingenii diversitatem intercessisse significat, qua pictores 
clarissimi Polygnotus, Pauson, Dionysius diremti fuerunt: nam 
quod Timotheus Cyclopem scripsit, id ipsum indicio est, hunc 
poetam humiliora argumenta haud aspernatum esse: haec enim 
fabula ita nata, ut qui generosa ingenia moresque imitari stude- 
bat, eam omnino abiicere coactus sit. Igitur Aristoteles cum 
exempla ex lyrica poesi petita affert, aut duo tantum argumen- 
lorum genera disceinit, quemadmodum deinceps, ubi dramaticam 
artem perlustrat, ut Timothei nomus Persae generosi generis, 
Timothei Cyclops pariter atque Philoxeni dithyrambus humilioris 
generis exemplum adhibeatur, aut si tria, quemadmodum in epica 
poesi genera distinguit, Timotheus in Persis meliores, idem in 
Cyelope mediocres, Philoxenus in Cyclope deteriores imitatus esse 
censendus est: atque haec quidem ratio maxime probabilis. Nuper 
Susemihl domso (lIlíoceg Tuuó9sog xci "4o)y&g, KixAomoeg xrA., 
quemadmodum iam olim Tyrwhitt Gomeg z4oy&g proposuerat. Alii 
alia moliuntur. — Ea quae Athen. I.5 B ex Platonis comici 
Phaone, ubi Philoxeni 'Owegrvoíe versibus heroicis conscripta lau- 
datur, profert, non sunt huc referenda, sive statuis Philoxeni 
Cytherii 4feimvov ibi liberius a comico exagitari, sive Philoxeni 
Leucadii carmen aliquod didactieum ad similitudinem Gastrologiae 
Archestrateae compositum rideri. —  Philoxeno vindieare vult 
Dindorf duos versiculos ap. Antiphanem in 'Ouoforg ap. Ath. XI 
471 C: 

Oc Ó' irínvmóav, Gvvdwer BovAoucr yàg vàv uéco, 

xci Zhóg corijoog qA9s Omolxieov Opyavov, 

Uc vovg toc &nzó écfov Gcuvonmvoov cvayóvog 

zii$otg, Gg oífov, £xacrog Oc&ivegg O^ FAefev. 
item ex eadem comoedia ap. Athen. XIV 642 A: 


1267 


618 POETAE MELICI. 


tiv Émeciytv yogslav v vodmsfev Ocvrégav 
xal magíümxe yéuovcav méupuoac. moavroóozotc. 
At sunt hi ipsius Antiphanis versus, quod vel numeri docent, 
quamquam Philoxeni zfeizvov obversatum est comico poetae, qui 
non tantum z«gergoyoOcí, ut solent mediae comoediae poetae, 
sed etiam dithyrambicorum lumina et ampullas aemulatur, velut 
insignis locus ex Aphrodisio (fr. 1) decerptus docet, ubi v. 7 seq. 
ad exemplum Philoxeni fr. 3, 5 seq. conscriptos esse verissime 
animadvertit Meineke.*) Non probari possunt, quae de his Cobet 
in Mnemosyne anni 1856 p. 85 disputavit. cf. Nov. Lect. 133. 
— Non recte Philoxeni nomen restituendum censuit Hemster- 
huys ap. Hesych. v. Zfogógovov' róv Oogvgovotvra' Agucrogevne 
ZoidcAo, Or. 08 QuoxrQvue vij AíÉer Pyonoero m9Qrog, Ónoi Tm-- 
AexAs(ümo iv Ilovr&veoww. rectius Meineke 4.AoxAsZge proposuit. 
— Corruptum Philoxeni nomen in Et. M. 753, 51: Teoumuógrov 
roUg v6 qoÀxoUg slows duAósevog (P gíAov, ML qu) ubi recte 
Meineke alii dxAjuov emendaverunt. — Et. M. 376, 4: 'Eou£g* 
xÀwómOvg, émiidT iv c)roig Pylvgov &ycAuera "Eguo?, Og igógov 
Umvov xal óvsíoov xal Guoíévge qdgicrv, Sylburg dubitanter - 
Aófevog, sed recte M gvàexZc y«oiv, idque etiam ceterorum 
codd. lectiones firmant. — Alia denique quae passim apud gram- 
matieos Philoxeni nomine leguntur, ad grammaticum sunt referenda. 


*) Etiam Timocles in Heroibus fr. 2 item ;coquum sermonis amba- 
gibus usum deridens duofévetov roómov affectare videtur. 














XLIIT. | 1268 
TIMOTHEUS: 


Timotheus. Tümothei carmina Suidas haec recenset, ut, solet pro 
arbitrio inserens carminum generibus aliquot poematum titulos: yoa- 
weg Oi imàv vóuovg uovowxobg (9, mooo(gix AS , AQtepav , ÓxuGuevasc 
n, éyxóuua, IlÉocug 5; NoavnAwv (V Naonisior), duvc(üng, Ao£ornv, 
Ou9vocufove v], Uuvovg Xa ' xal &AA« vww&. De numero nomorum pau- 
lulum diserepat Steph. Byz. v. MíAgros: Tiuó9sog x9ogoSóg, Oc 
émoínos vóuov xi«goOiov ífAove Owvowoüsxoa, sig ànàv Oxvowogy:- 
A(ov vüv c&giOuóv, xci zoovóuie (fort. zoooígui« ut: Suidas vocat), 
&ALeov» (e94óv Bothe coni) 44e .(Salmasius gu/ov). Incertum, utrum 
in numero librariorum culpa error sit admissus, an critici veteres, qui 
Timothei carmina in ordinem redegerunt, passim dubitaverint, quorsum 
singula carmina pertinerent. Velut "4orsuig, quod carmen hymni loco 
fuisse indicare videtur Alexand. Aetol. ap. Macrob. Sat. V 22: 4444' 0 
yt mtvOOusvog mzdyyv D'gowxoic! uéisoO9o: TuuoOsov xw)céooc iOuove 
x«l utAéov, Tov Ozoocvógoio, rüv $vtcav dvéoa cíyhov Xqvotíov 
feog 97 vóvs quud: Tuvica: ragíov Qmw Q5vtigav OvtotOv, "Hr. 
imi Keygotío v(uov oixov fysi fortasse secundum alios Nomos fuit. 
Certe Ilíocat Nomos fuit, vid. Pausan. VIII 50, 3: IIvid0ov 9i Mrya- 
Aomolírtov uiv dvÓgóg yévog, wi9«oco000 0b rÓv ig! Cavrov Oowuuorá- 
vov xci ivgonutvov IvQux5v víxqv, vr: 0b (Oovrog Tiuo9éov Nóuov 
vo Mixeíov llíoocg xrà. Adde Aristot. Poet, c. 2: ópoíog Ob xci 
z&ol vovg Oi€vodu(ove xol ro)?g vOpovc, Og Ilígcoag xol KoxAozesc, Ti- 
nó9sog xal dulóbevog wuurGcwro Gv ric. nam Cyclops haud dubie di- 
E Heri fuit: item Laertes et Phiniadae vel Nomis vel Dithyrambis 

scripti fuerunt, non encomiis, ut Suidas videtur testificari. Quod 
Suidas dicit, Persàs etiam NevzAtov vocatos, manifestus error est, fort. 
legendum IIéocecs, NavczíAov 7) Na9zAtov, ut etiam Bippart coniecit, 


ef. Athen. VIII 338 A (Eust. Il. 1538, 5): ó erg Zlegíov xcreytlov 


r00 iv tà Tiuoüíov Naevrío (Casaubonus coni NewvzA(o) qtuuówosc, 
Ép«oxsv fv wewwdfe (sovow usifove Cogexévo: geuuva. — QÓive« 
Timothei memorat Athen. VIII 352 A: gzoexovceg 9: (Zvgotóvixog) Tis 
Ooivos tz;c Tiuo8£ov, EL à* £gyoAc(lov, £g, Priuvt, wol uj] 960v, mo(eg üv 
19ftt ovas; integer titulus eu £176 og fuit, vid. ephororum decre- 


*um apud Boethium de mus. p. 182 Friedl. (quod quamvis ficticium, tamen 


a musicae artis perito arbitro Aristoxeni ut videtur sectatore et anti- 
quae disciplinae vindice compositum, haud inepte Timotheum exagitat): 
za«uxAnÜclg 0b xal irrOv djÀva vào "EAtwcwvíeQ zÓiporQoQ &moezT, Óie- 
xttéouTO r&v TG uíto OwwGusidv' r&v ydo ZsuéA«o diva o)x iv Oíuc 
vóQ víoo OiÀdxxsi. Adde etiam Dio Chrysost. LXXVII 768: ré4og ài 
TV xÓpm5v Oizicavia x«l rà yíveia và aWyueti, xol vÓ orOue u- 
zAQncavre x«l tàüg yvd90vg £xavéoec nói E&o faüífew, dont eAobvro 


620 | POETAE MELICI. 


EIE APTEMIN. 
z 


EOM UUOUÁCAM LXXX 


Mowd&óe, $9wvi&óe, qouíüe, Avcctóa. 


- 1269 


l M 


IVA, Vu M x2. 

IVA VI UJ um ARUM A. 
^ 

Zh& xv&vseov zóAov (orgov, 
, , 

ÓuX T" cxvrÓxoio GsAcvag. 


*9. 


e" 9 c , , - 
Or d&E&erüL CA(OU CUyaig. 
KYTKASP, 
4. 


i342 37 uf RE AJ. s MÀ 


R^ 
AND WWIW x iE 


viv tijg Zeune divo. — Alvvre uewóusvov, quem "Timotheus Athe- 
nis tribus Pandionidis choro usus docuit, solus Lucianus Harmonid. 
ec. 1 commemorat. — Denique Nió fv Macho ibid. VIII 341 C TS 
vide fr. 6. 


Fr. i. Plut. de audiend. poet. c. 4: Twotéo uiv yo dOovci viv 
"Agvspuy. iv TO 9edvoo, Mouwaóo , 9vdó«, gorpaó« , ivcadóe, Kwn- 
Gíag tv9Ugc dvvEq Ove Tics 60t OQvycvno yévoiro. Eadem de su- 
perstit. c. 10 sed inverso ordine 9vwdóa, qoi. uci. àvoc. Vulgo $9v«- 
óo«, scripsi 9vic Oc. De hos Timothei carmine conf. Alexand. Aetol. 
ap. Macrob. V 22. 


Fr. 2. Plut, Quaest. Sympos. III 10, 3: "O9cv NT xol Tr)v "Aeré- 
uiv Aoxstav xal EiAe(üvweev , 00x OUGQYy fvégav, qj vv csi5vqv, ovo- 
uec9ou. Tuó9sog X üvvixovs qno( zhià wvdvsov «tà. et rursus sine 
poetae n. Quaest. Rom. c. 71. Eadem Macrob. VII 16, 28. Haud dubie 


est ex eodem carmine, ex quo fr. 1. — V. 1. xvévsov, Macrob. A«gu- 


zoo». — Meineke ad hoe carmen refert Hesychii gl.: m01vo cave - 


"Aovsua, zoAvOGavs xovpo. 


óuc 1Ó Svodvois xol oochV x07,69 ct, UE ou z0ÀAeyOQecv Qocsru, eg wv- 


vmy£vs, 7] xoAv9dverog (zxolvüdvxrog) 7) z01v9 voíeGtog.. 


Fr. 3. Porphyr. ap. Stob. Ecl. Phys. I 41, 61: Jleotov pbv mzsÓ(íov 
sixóvog ZQ0GELTLv tv Tis ctis impávewy og jM ov ^ (TOL CE [7E 0 — 
uévmv , 0v «bbscoL 1À(ov a)0y«ig, dg quo Tiuó9sog. Meineke 
áibecon et &Aéov restituit, qui censet hunc versum continuo subiungen- 
dum esse fr. 2, idem iamen coniecit fortasse praeterea versum inter- 
cidisse: dtf v' dwvróxow csiévog (q&og «iQ£giov, mvoósvrog) Or. cé£&e- 
TUL ^TÀ. 








| 
1 
| 
E 
1 
3 
E 

: 









MTRYMTTMMTG X sWwrIM€—RMKP T 








í 
! 
; 
: 


TIMOTHEUS. 621 


OU ro. vóv y' ozsgauzéyovca 
, ^ , 
ovo«vov eiGava[Mjosr. 


(3 RP I REST HN PRI AMI S uu s dc- que: 
M-OuULu42w-u.Ww 

E UIUWwwuuUuuuwg.w 

EUM LACAXU.LwuwA4wW WU lw. 


"Eyeve 0' 8v uiv Óémag xí60wov ucAa(veg 

ór«yóvog &ufoórag &qoo fovctov: 

&ixocwv 0b uévg! &véyevev £uoyé 9 1270 
«iue Baxyí(ov veoggUroug Qexgioicu. Nvugàv. 


NIOBH, 
TO, 


"Eoyoucw ví u^ «vag; 


Fr. 4. Chrysipp. zsol ézmogarixów c. 10: Ei Kóxhow ó vo9 Tiuo- 
Qéov zmgóg vww« oUroc Qmtqüvaro' oU TOL XtÀ. — V. 1. cod. vóyys. 

Fr. 5. Athen. XI 465€: Tiuó9sog À' iv Kóxlom (ita L et 
Eust, Kvxiozíy PV) "Egeve wv. et Eust. 1631, 61. — V. 1. £yeve 
à' om. C et Eustath., Zysvev ài B, £yeve Ob L, £yvvsv Ói P, £qvvse Ói 
V. Scehneidewin £zAqes, fort. Zyysve, nam craterae vini poculum in- 
fundit, Hartung plane delet. — gusAeíveg, B uo4aívag. — V. 3. si'«ocw 
Dindorf, vulgo s/xooi. — dvéysvev CPVL, e&víysvav AB. Ap. Eust. est 
sioe! Ób UO«avog uíro  fysvev, unde $0«rog restituendum censet 
M. Sehmidt: sed hoe est Eustathii additamentum, evanescit difficultas 
copula re pro ó? restituta. — £uuoys A, &owwye PVL, dvégaoys C. — 
V. 4. 9^ aigue scripsi, 0^ eíue Grotefend, A àwwue, CPVL 9' Guo. — 
Bowyíov, B cxysia. — vsooo?rotg C, veogo?roc A, vsoovtoc P, vsoo- 
ovrog DB, veooovro VL. — Ocxovow: C, sed PVL Oaxovovo:i. — Nvg- 
gü» Schweighaeuser, PVL v»vugav, C zyàv. 

Fr. 6. Diog. Laert. VI 28 de Zenone: érsAsóva 0b oUrvoc' ix vic 
GyoÀ5ágs dztOv zQocfztei68 xol róv Ódwrviov mtQiéQonés' maíceg ÓL vv 
yhv tj tto, qnoi v0 iw vie Niofme' Eoyouow ví u' &Osig (aOsug 
Hermann, nisi praestat &$)7s75); quae ipse Diogenes deinde in epi- 

rammate imitatur &oyoue«t evrópoerog: Tí ÓT| xcAtig use; Eadem Stob. 

lor. VII 45 (ubi c£ ue &yetg) et Suidas v. ePs:c. Ex Timothei carmine 
clausulam haac petitam esse fidem facit Macho ap. Athen. VIII 341 C: 
cAÀ' imei 6 Tiuotdéíov Xcoov cyoldfew ox ig ovx tie Niófme, gogsiv 
ài mog9uóv (zoo9u/0' Casaubonus et Meineke) &vafloz, «cs; 0 uoige - 
víyiog, ze wAvsiv gyotov. Ac Timotheo etiam Nauck vindicat, Hermann 
Aeschyli Niobae, Brunck cognomini Sophoclis tragoediae adscripsit. 
Sed suspicor etiam praecedentem Charonis versum servatum esse: 


"Eufe, zog9u(dog fou, 
apud Teletem Stob. Flor. V 67: d6mzs9 àx* ovuzocíov cmelievrouot, 
ojÀbv Ovcysoaívov, otto xci ix ro? (ov, Ór«v 1| àg« 7, Cufe zogOu- 
dog Zovue, ubi Nauck Fr. Trag. adesp. 433 £gg« correxit. 


- 


622 POETAE MELICI. 


OATZZETZ. 
T. 


v"uvc?uuvcvvcuuucév«óouu.-4 
Teveuévov ógíyeve ÓuX uveAovosqn]. 
IIEPZAI. 
8. 


XO aAA LAN Ww OESOUUXHEN ZU NEU 


Nw 





j 


Wm MTM dyes porous OCT CHER. ENVPIT UBELA, 


KàAswóv éAsv9eoíag veUyov uéyav '"EAA«ÓL xócuov. 


9. 1271 
Mu wu uw AJ T 9. A AM AAA S 


Zfeo9' «ióg cGovsoyov &ger&üg Óopguucyov. 


* 10, 


Qu Aera x TE Eel XU EE c M. 


"Ague vUgavvog: yovcóv '"EAA&g Ó' o) ÓfÓowxsv. 





Fr. 1. Et. M. 630, Al: ^H nei] (Gg qeu Qivy Évgs) eUonrou iv 
cvcroÀy 7| ot cvAAo(hj, dg zoe TÓ Tiuo9 £o TO ALCUN ceTOUÉVOV 
(M et Flor. TeTLEvO) $e. ó. uvekoroegi, (M uv£1rog7)) Oóvccsíogc 
9'. Go yxevtoL à' ovrog 0 Sci tog G0 roO LEGIO TVLO, 0 Ói csisvraiog 
70UG dvdaro6róg icti, vv Óv0 Booy£ov sic wav poo cvvatostudv. 
'OÓvccsíac à* Sylburg ita redintegrandum censuit, ut scriberet eg Ói0- 
vQEgi£oc Baciiijoc , 'Oóvcecsíag Ó', sed potius dithyrambi nomen latet, 
itaque scripsi 'Oóvcecsi, et M habet o9, D oó^. Flor. om. Ceteram 
'Oóvecs?g fortasse non diversus fuit a Cyclope. Ipsum versum servavit 
etiam Cram. An. Par. IV 12, 25 (reteuévot ; uosLorosgT)). 

Fr. 8. Plut. vit. Philopoem. AREE p "Apri. 5 oorGv siosAnivQórov 
xOrü vUyNv IIlvicónv rÓv xi9«ooÓ0v GÓovca T0Ug Tiuo9 ov II£ooug 
£vdoEood cu: Kiswàóv x1. (ubi M xisvóv v oim 4 Vb xLswdv ix 
£A. et pro TEDQOV M zc s9ynje, Vb revye, Stephan. re$) &uc i Tj 
Ao QOtITL tjs qovij vov tol viv ztoCnouy yxov. cvuzo£povrog, iai- 
pisi yevícOoct vob Osdroov movrte«yo9sv s(g róv duAomo(usve wol 
«oórov ustc xyc«oGg. Affert etiam Pausan, VIII 50, 3 ubi item TEULOV 
scribitur. 

Fr. 9. Plut. de audiend. poet. c. 11: "Aq! àv xol Tiuó9soc 9p- 

ur9sig ov xaxOgc iv roig Iléocetg rovg "EAAQvog mt QEXAEL* Zifso9" 
"14. Respicit idem de fort. Roman. c. 11. — Seripsi Óogiue zov, vulgo 
9oovuc yov. 

Fr. 10. Plut. vit. Agesil. c. 14: "Hóterov ài 9ioue toic XOTOLLOUGL 
Uv "Actov "EAMqow jov of. médio Baosis xol &qógnrot xal Ótcoo£ovreg 
vnó miovrOUV x«l rQvqiS vzcoroL xal arQatiyot, óeóuórec x«l $go- 
zEVOYTEG v9 oaov év voíBovt mEQuióvza Av xci zo0g tv ónue focyv 
x«l docwovixov couofovreg fovrovg «ci usrcagnuetí£ovreg: (GTS 70À- 


TE Sm MP SERI e RT URS e 9 ERR Na T n Y 

















TIMOTHEUS. 623 
EZ AAHAQ9N EIA9N. 
11. 


OU WU. QguuU-z21o-u 
NL Od uM su 


WE wa WX uuvV.WwL.- 


, Mexáguog q69«, Tiuuó9cs, x&ov& Or timev: 
vux&. Tuuó9sog Muajouog 
vróv Kéuovog vóv (ovoxcuzrav. 


12. 


Ada e cu UU Vu 


AW wvwuV-l- 


Aoig ime. cà Tov Tiuo9£ov A£ysuv* "Aoug TUQuvvog (rbQavvov 
SgCTuqV): zovcóv ài 'EAiag ov ó£Ootxc. Transposui 0é. Respicit etiam 
vit. Demetr. c. 42, Adde Hesych. v. "Aogs vÓgavvoc. m«gowuo. Suid. 
s. h. v. et remos in not. ad Arsen. p. 19. Auctiora exhibet cod. 
Milleri Misc. 363: 4ens TíQuvyOG" TOUTO TÓ v opudctov ix rÀv Tiuo9 ov 
IIsocàv, 0 di viv £v thv cogi eonuegcv Avyow émwoAaca- 
c«v sig mzegouev megiéGTQ" ufuvmtot ravrggs Mévavógog iv Geitài. 
quae expedire nequeo. Videtur Timotheus nomum hune docuisse circa 
illud tempus, quo bellum Corinthium exarsit, h. e. Ol. 96, 2, cum Age- 
silaus in Asia Persarum imperium bello quateret, et Titbraustes satrapa 
per Timoeratem Rhodium in Graeciae civitatibus viros populares pe- 
cunia tentaret, quo promptius Lacedaemoniorum dominationem depel- 
lerent: cf. comment. de com. Att. p. 389 seq. Huc spectat opinor Milleri 
anecdoton : , grammaticus, ut quae sequuntur Timothei verba yovcóv 
'EAlag Ó' o9 OfOowxev explanaret, harum largitionum fecerat mentionem, 
quibus Athenarum opulentia insigne incrementum cepisse visa sit. Sane 
Xenophon negat Athenienses quidquam pecuniae a Timocrate accepisse, 
sed Pausanias Epicratem et Cephalum corruptos esse auctor est. Plau- 
tarchi autem testimonium cum hac coniectura, quam feci de tempore, 
quo Timothei Persae docti sunt, facile potest conciliari: nam consen- 
taneum est, versiculum hunc, qui Graecorum animos graviter percussit, 
celeriter hominum sermonibus propagatum esse, ita ut in Asiam Age- 
sillao nondum revocato pervenerit. Nauck requirit Xovcóg r9gavvog: 
"Aon à' 'EÀÀ&g o9 OfÓowtv contra mentem poetae. 


Er Plut. de 8e ipsum laud. e. 1: dii P2) un Greqavovu£- 
vovg iv roig dydciy rego. vixOvtec ,&vayogssovatw , hv dntev TS 
m£QuovtoLoy (as dqatgo)vreg: q xoci róv TiuuóOsov ini U xera dbosvi- 
og víxn yedqovra: Maxdouog *TÀ. &ixórag Ovoysgaívouev, og Quov- 
Gas xoi zu Qavouog dvoxnoórrovro Tiv favrov víxnv. — V. 1. x&v 
Or. SCripsi, legebatur órE xnov&, Hartung scripsit. Twuió90g, Oct xGQv£. 
— V. 2. Two9soc scripsi, legebatur 74uó9sog 0. — V. 3. Kepovos 
scripsi, legebatur Káoflovos, Schmidt Z»«cuovog vel K&ufovos coniecit, 
quemadmodum qui zegl soonuarov scripsit Zxáuov vel Keg di- 
citur. Cf. Pollux IV 66: Kal doo» ài róv Kduovog (CF xafawoc) 
péAsct 7:01 vxo GL, TOig Vzó riv xopnodor ÓvaxoAoxcuzrotg And tic, 
xtj07c9«r Aíyovow. Male Suidas v. $o»rvig K&vozog filium dicit. 


624 | POETAE MELICI. 


Vu es MON GE C 


S 
Do UL MWV 

O?x &s(Óc và mc, 

^ jJ , , 

x«uve yog uA xotíooQ" 

véog 0 ZeUg fciusUsu, 

v0 z&ÀAc,. Ó «v Koóvog &gyov: . 
5 àzíro Movo« zxcAcu. 


13. 


UL AW AV XJ3 


MC 
I 
I 


js S 


E 


uv 
MIEL. uis NA 
vA 
v4 


l 
C 
C 


iv 


C 


ZW v à vóv à& móAov ovgáviov 
&xviGu A«uzoate Aie BCAAOV, 
zéuUyov &xefjóAov iy99oi$ BéAog 
G&g &z0 vevo&g, & (à Iloutv. 


* 14. 


2b 0i vóv yqysvérav &Qyvoov aiveig. 


Fr. 12. Athen. III 122 D: Kez& y&o vóv IMMuQotov Tiuó9 eov 
TOY ouv Oox dsíÓo wc. Cf. Eust. 1422, 50. — V. 1. 07x de(óo, 
Meineke ov xisío. — V. 9. wowaà VL, xol và ABP. — udi« scripsi, 
vulgo Guo , om. C et Eustath. M. Schmidt 9oua , Schneidewin DT 
y&o Couezo xQ£ooo. — V. 4. «0 zo: Meineke, vulgo zó zeAeió», — 
V. 5. &zíro, BP dzsíro. 

Fr. 13. Macrob. Sat. I 17, 19: ,,Sed Timotheus ita : 65 v d xr. 
- V.dnooé o3 vulgo, có ve G libri, fort. o9 9 à praestat, — V. 2. 
&*»viot Aeuzocig scripsi, legebatur leumooig d»víct, Ian Aeuzoaig cxvio 
edidit, ex libris ut videtur, nam nihil adnotavit, nisi quod N exuere. 
— "Ate Schneidewin, vulgo 74:€, RB HAT, praeterea B BAAAON, — 
V. 78. £49 9oig, Ian £18 oisi ex libris ut videtur. — V. 4. vevoag, BR 
NETPA. — à i$ Ilotàv scripsi, legebatur à is Iloewiv, PN exe ztLOV, 
BR oe mupev, SP7 à zeidv, vulgo zetév. Scehneidewin à i) Ile», 
Hartung à mw Iloiv. Sane ipse Macrob. ib.: »Obtinuit tamen ut 
cum sanitatem dari sibi precantur, /7 ziv per 5 litteram enuntient, 
id est medere Paean; cum autem ít Ilowtv per s litteram dicunt cum 
aspiratione prioris litterae, significant hoc dici in aliquem adversa pre- 
catione, «Ais lleiwtv, id est imumitte feriendo.* tuetur /e, verum (i 
non segregandum ab ' interiectione ij, quae formae mensura tantum 
novissimae syllabae differunt inter se. Cf. carm. ,popul. 45 et 47. 

Fr. 14. Plutarch. de fort. Alex. II c. 1: AoyeAdo à Óoxobvri 
yAt6yooréoo ztol teg Oopsdg eivoa TiuóO tog &ómov iine zoÀAd- 
"ig TOUTl] TO woujutriov' Zo O7) vOv y. o. «i. 'O 0i "Aoyílaog o)x GuoU- 

















TIMOTHEUS. 625 


15. 1973 
Ov9' ó zrigorOg (&óg Óuucvov, "Eoo, 
ó Kvmgiüog xvv«yóg, 7| Qoevàv xig, 
ó ui vívov $96oi6wv ogxíov Ó(xag. 





16. 


Antiphanes ap. Athen. X p. 433 C: Ox àv &uéoroi Ó£ mug 
xcl r0 zon(jouov evroU (JNéorogog) Àéyov quéAqv "Ageog xer& vOv . 
"Avugpévovg Kew£e, iv à Aéyerat oUrog^ si vj Ó5iog (Emperius 
coniecit sir' 5óx dóg) gidAmv (ró Omiov vulgo additur, delevit 
Koppiers) "40£09 xcr& T'iuóO&0ov Evoróv vs féAog. Cf. Aristot. 
Ars poet. c. 21, 6: Aéyo Óà oiov Ouoíog Fue guéAm moüg 2h- 
vvGov, x«l «Gzig v90g -Aoqv' égei voívuv xal vQv domíü« (A. addit 
oU) gicAqv "Aosogc ("Aosog G) xol viv gucAqv &oníón Ziové- 
gov (fort. hoe quoque exemplum ex Timotheo petitum). Of. : 
Rhetor. III 4 et 11 et Athen. XI 502 B: "4va&evóoíógg 0? gid- 
Aeg "Aosog wes rà morQoiw vc)re (hine aliquando conieci in 
Anaxandridis versu ap. Athen. IV 131 legendum esse gucAqv v. 
"Aosogc qÓi AemecrQv). M. Schmidt credit Timotheum qgucAqv 
"Agsog &owov vel gutAqv "Agsog olvov dixisse, abusus Aristotelis 
loeo de poet. c. 21, 8: fom 0i vgómo rovro 5g usreqogég qoij- 
GÜ«L xul GÀAÀOc, m90GcyogevGavre T0 cÀÀorQuOv c70Qoc. TÓw ol- 
xtíOv tt olov el vQv &ozxíde timor gucAmv 5 4ocog, dÀÀ Goiwov 
(ita Victorius praeclare, libri oivov). ubi Schmidt intempestivam 
adhibens medieinam voculas w5j et dA4' delendas esse censet. 


L5 


Anaxandrides ap. Athen. XI 455 F: "4gríog Óumgrdumxe xol 
r& uiv Oievexjj Zoerog uígu Oeufs iv mvgixvíro(ci yàg, 
TiuóOsog Fg mor, &vügsg, viv qUrgav oluci AÉyov. ta Mei- 
neke Poet. Com. Fr. T. III 164 emendavit, vulgo év zvgixz- 
x06. yg (sic PVL, iv mwguxréto:G: yüg A, iv mwgl wwuricwy&g B, 
iv meguxtívoió, yeig Dobree). 


cog &vrtqorqgos' 6v Of y' «itsig. Eadem Apophthegm. p. 177 B, ubi 
recte c» Ó£. Videtur autem ex ipsius Timothei aliquo carmine peti- 
tum. — ymnysvérav, Meineke yeysvécav. 

Fr. 16. Stob. Append. p. 23. Tiuo$9£ov 9' o zreQoróc. Scripsi 
009" 0 zr. et "Ego, vulgo £go, Meinek siO" Ó mreo. vel A9" Ó mrsQ., 
Nauck $óg mrsQorOg. — V. 2. Kvozgidog Meineke, legebatur Kwztog. 
Ceterum valde dubium an hi versus dithyrambographi sint, Meineke 
Timotheo comico tribuit, sed. fort. Zc:i9 £ov scribendum, olim conieci 
TtipoxA£ovg, Nauck Tigotidéov praeoptat. 
| . PoxTAE LYm. III. 40 


626 POETAE MELICI. 


- 18: 


Et. M. 271, 57: 4veiyalgovca: dieovgovaa" xci TiguóOtoc 
viv éxlvouévqv xol scuiperotiun cquoíve, xol vvv "jeeuadev. Ex- 
guíómg imi voU xoOo(otwv, oiov: 


IAóccq Owpeígovce wvxrQoov rómovg.  — 1274 


Zonaras 536 eadem, sed plenius: cmueíve: 0À (xol) vQv motuolav 
xivqouv.  Eo9unmíümg & v. x. wfqgouvas dj ÀíEei, olov wv. 
' Adde Mingarelli codd. Nan. 492. Ambigas sane, Timotheus utrum 
poeta an grammaticus aliquis sit intelligendus.  Tiuó9sov, quem 
Et. Flor. Miller Misc. 215 de origine vocis gereooífo adhibet, 
grammaticum esse apparet, si integrum est nomen, neque vero 
cum Nauckio 7Me900:0g scribendum, cuius nomen HusquAM com- 
paret in Et. Flor. 


19: 


Schol Il & 219: 4 óumA$j, ow 96e: o) cgébo: (og) 0 Ti- 
uó9tog vntAesv xoi duAóEevog, Ouoloc vij vusríoe GvvnOtio, GÀÀa 
OvuiGGon, x«l Orw OvqÀac vàg imiSvouiveg &meoyéc. Haud dubie 
ad Cyelopis aliquem loeum pertinet, vid. Philox. fr. 10. 











FOU, UCUUN CAT YN o UENUES TUM TE 


WOMEN ETT RCRNLEM T NECETT MES TRETEN ORENSE IRSTMT T E WT 


M UNS 





WC NP TP VM RN NER NT SS 


Tow Up 





XLIV. 
TELESTES. 


API SOS, 
nh 

NEW LPUPSETON PUGn RA EC WW rue Ww Itu 

GE Vr do de re I 

Vox uswIWw.wu £A 

Au I Wu AU 

B UE LUEMA X iru AJ ux S 

UE AME Aus WC uiu uo usc 

TEAM OQ Urea unu F.L—- 

AE UM, LA AU Uu M 

Aq CA aL Uomo um e ME IZ ALME rar SEE uL 
SO i wl wouow M S 

EEG Ku WTCOU WM EE uUw Uu, 

EA 4 19 Jt oa UA Agua QUU ue ACUEn A AI e NL v 


.. "Ov cogóv cog&v AafobG«v ovx ÉxéAmoucu vog Oovuoig 
óp&(oLg 
ópyívov Oíav 'A94vav, | 1976 


Telestes. Fr. 1. Athen. XIV 6016 F: 4444' 0 y&e ZeAwovvriog 
Teiéovqge vÀÓ MeAavurm(óg &wrwxoovccóusvog iv Aoyoi £qu, 0 Ói 
Aóyog icri mtgl vig AOnvag' Ov coqóv ... KAc90À (v. 1—7) og o)x 
&v svAe(mOtí(onc viv eicyoóvgr« roU siÓovg Oiuà v5v maoQtivínav. fÉme 
vé qnow:-"ALAQ p&crav...0vti00g (v. 8—10). usrt vobrc Ob iy- 
xo puictov viv evAquxsy Aysv và xv. (v. 11.19.). — V. 1. ov, Meineke 
&v coniecit. — Aefovsav, B A«ovca. — ógsío:e L, 0oéotg AB, óofoug P. 
— V. 2. ógyévov scripsi, libri ógyevov, quod cum relativo 0v v. 1 con- 
eiliari nequit, quod refertur ad «$4óv, quem poeta antea memoraverat. 
Animadvertit difficultatem Meineke, sed correctioni à» adversatur ver- 
borum ordo, qui tunc invertendus erat &» coqcév cogóv A«fovear, ne- 
que placet &v, cum continuo nomen deae subsequatur, unde colligas 
Minervae in praegressis versibus nullam factam esse mentionem. Quod 
restitui ógyc&vov cum «iogog iungendum; "Telestes fabularum memo- 
riam de tibiis inventis enarrans adversatur Melanippidi, ita ut illius 
verba ír. 2 aperte respiceret: & uiv A49dvo Ooyoav. foonév 9 
feo&g dmóÓ gsi9óg, simé v'' Foosv! nil'oyse, ocuari Avue. — Óíav Mei- 

iem. 


628 POETAE MELICI. 


ÓvcógO9«Auov ciGyog ixpofnosicav, 
«09ic ix yeoQv BoAsiv, 
5 vvugayevst yogoxvbzo quoi Megoóg xA£oc. ! 
ví y&Q viv sU9g&roio x&AAsog OEUg £gog ívtigtv, 
& z«güevíav &yauov xal üzoc0  &zéveue KAo90; 
&AÀC Wwürav Gy0gevrog 
&Ós uevouoAÓ0yov qtue zooGénvo9" "EAAdÓc uovooxóAov, 
10 Gogp&g éxíqp9ovov fooroig véyves OvtiÓoc, 
vàv ov usguP)orárcv Boouío mzegéíóoxe osuvüg - 
Óa(uovog &so0iv mzvsUue Awyvzvégvyov GÓv &yÀ«&v Go- 
TOTL qELQQv. 


AXKAHIIIOX,. 
2. 
uL. A ADI KE AN ash Au ic AJ KL M 
LL XML ND TN de NE 
D ay AP C es T AID A, V lectis We Xo 5s a ele 
08) o3). 3 159 QW SS OS. 
neke, legebatur ó/ev. — A49«vov Schweighaeuser, vulgo A9cvàr. -— 


V. 3. éxgofn9eicov, Meineke ixmieysicev. Ego olim proposui £xgo- 
pu9 sicov eióyog. — V. 4. «00919 Hartung delevit. — V. 5. gogoxvozo 
scripsi, idemque Meineke coniecit, vulgo 4st00xXT07:Q. — qrec Hartung 
70 qnuoí. — vvuqoyever, P vvuqayévet. -—— o8. yo, C o9 yo. — 
«&Alsog, C «cA ovg. -— Évetoev, C fyeioev. -— V. 7. & scripsi itaque 
Dobree (vel &zs9), codd. ef (A eb). ydo, Iacobs & ye, Meineke v& yg. 
— Gyoruov Casaubonus, libri dyevóv. — dzívsius, Meineke inévswiev 
coni. — V. 8—10 continuo adiunxi prioribus, nam nihil intercidisse 
apparet, sicuti etiam deinde v. 11— 12 statim adieci, nam omnia bene 
cohaerent. — dy ógevroc Grotefend, libri dvo'óoevros. — V. 9. quot 
Sehweighaeuser, gue PVLetAa m. pr. (a m. s. gru). — moocézTo, 
in proecdosi zoocézre scripsi, versum hie terminaps, libri 7z:90GÉz TOTO. 
-— IL0vG0z:0À.cv VL, guovcozoàiov P, uovcozóiov BC. — V. 10. cogágc 
AC, copag PVL. — éníg9ovov, P énipOüóvov, — véjyvog, À a m. s. 
cégvus. — V. 11. vàv oo usoiPovavav intactum reliqui, nisi quod A&ysv 
vv ex Schweighaeuseri coniectura recepi, nam libri AB cz» oom 
wv Asys yov ov (B A£ye y&vov) uegid'ozevav , P AfAeyaw ov zisQuPorá- 
vy VL Aéyew vàv oov msgid eLovcivov. Praeterea Sehweighaeuser rd 
oóv &gidevovzav, Kayser vàv Üvuopscrovov, Emperius yévove uot 
foovecvoav ,. Bippart Tüv 00r &otoouovvev, Hartung yévouá vL Q'eiOTc- 
vov, M. Schmidt v&àv cvvsoudovévoav Boouío z«oíóows vs)uc, aec 
cvvsQuQ'ovtzov etiam Hecker. Haec pericula non satisfaciunt, non in- 
commodum fuerit c&v «oguov £giQozácav, aptius etiam z&v Qvg- 
eo&Oicvovdcav, nomen $wusosÜicv5s, quamquam non est traditum, 
rationi convenit, inde si superlativum deducere instituit Telestes, dithy- 
rambographo audaciae venia parata est. — V. 19. deg v, in proecdosi 
«egoósv conieci, Kayser meo évevu' etoÀ., ovostog Hartung. — zv epu 
AvyvzríQvyov refinxi , elolozzsovyov AB, elAomrtoUyov P, &siÀomrsQU- 





Dar on 


TELESTES.  : 629 






"Hoya xaAAmvóov «vAGOv (sgàv fecum, 1276 
ZAvàóóv 0g &GguoGs zQórog 
Zagíüog &vríx«Aov uoóc«g vóuov aióAov Og, 

| zveUuerOg &UzmreQov «UQav GjpumAÉxov waAduoLg. 

| 3. 

Philodemus egi evosfeí(eg p. 32 ed. Gomperz. (Vol. Here. 
coll. nova II 131): "4exAgm(0v 0b Ze)eg éxtgeívoo(sv, cg u)iv 
6 rà Naevme(xnu)kà owyyocipuo (x&)v LAoxAqmu (Tei)Éormg xol 
Keww(c)eg 0 uskomoióg, O(vw vb)v "Immólvrov (mego)rin9:lg om 
"Ao(ríur)Óog &véorssv. Cf. ib. p. 17 (II 45): róv "Aoxi(gmuóv Ó' 
$)mó wig xs(gevvo)Omver yeyo(éqeciv) .... xol 0 v(& Nav)- 
maxre mowoeg) wel TeAéor(e -AG)wAnmuQ. 


E yov VL, Hartung dsAAomrégvyov. —.6)v cyledv woo. Casaubonus, 

E , * , , ^ ^ LÀ 

cvvaycavo xvtüv; B, cov cyAcuv ouvrir P, cov cylogv wvrüv VL, 
^ , - L4 

Hartung ov» «yavàv o». y. 


E Fr. 2. Athen. XIV 617 B: Kouwóg 0h «àv TO AcoxAnmub 0 TeAé- 
| crQg ióQioos Tü)v TOv aOÀÓv gosíuv iv vobrow 7| Dooya x14. — 
V. 2. Avóów og Huschke, libri «óóovog. — &guocs Schmidt, rjouoos 
Grotefend, PVL 4//oocs. — V. 3. uo?e«g Schmidt, vulgo uo?enc. — 
vóuov «iólov scripsi praeeunte Dobraeo, legebatur vopocíoAov. — Oug& 
Schweighaeuser, ógq&v Huschke, óogvc/ PVL, Hartung vógov «ioAó- 
uoogov edidit. Quod Phryx primus dicitur tibiarum cantum (vópov 
«i(ólov) adaptavisse voci humanae (0uq&), cum constet a principio 
eXAqrwx;r fuisse wizv ac Clonam Graecum artificem primum «94190:- 
«09g vóuovg condidisse, condonabimus facile poetae, qui Olympum 
potius, quam Marsyam dicere videtur, id quod Lydii modi mentio 
suadet, cf. Plut. de mus. c. 15: 'Oivuzov y&o mQdrov AgiovóEevog ... 
iml và Iló9wv( qnow énwunósiov a)156ot Avoiv(. Ipse antea de emen- 
datione Huschkii dubitans (quam quidem Z/eoíóog, quod subsequitur, 
satis tuetur) suspicatus sum scribendum esse: 


«940v 0g dopocs moros 
Zamgíüog dvcíxoalov Mácvng vouocíolov 0uq& g. 


vel potius, eum «?4óv repetitum displiceat, $79óv' 06, sive quoniam 
| anacrusis ab hoe loco aliena, &óó»' og contractione admissa; vid. de 
voce dzüàv Bekk. An. I 349, 3: dnóóve, fort uiv ? Orig, fw ueva- 
qogüg Ób of rgoyixol vv yAloocíóüa vÀv (oÀv (nvAOv), £cvv 0à Omov 
x«l róv q0A10v. 7 ÀAé&ig Zi)uov. adde Hesych. «qóóve et Aotívag 
&5óóv«g. neque obscurum hoc loco vocabulum, cum «ev4àv fsoàv («ct- 
A5j« praecesserit. Quod addidit poeta vouoa/oiov, ad eundem modum 
esset novatum, quo Aristophanes zregozoíxiAog dixit. Formam M«evge 
ex Xanthi Lydiacis affert Hephaest. 14: et Xanthus quidem fluvium 
Marsyam hoc nomine appellavisse videtur, cf. Et. M. 249, 15, sed idem 
etiam viri nomen fuisse testatur Plut. de mus, c. 7: vróv O0 Magovav 
qecí rwsg Máconv woAsic9ot, of à' o0, aAA& Megovav. sed apud Plut. 
de Is. et Osir. c. 24, ubi de nomine Mdvre disserens addit ov £v»ioi 
Mdácóqv xalovo,, num Dübmner recte M«oonv scripserit, dubito. 


Dv rng 0À 
"aid y » 
) 





630 POETAE MELICI. 


YMENAIOX. 
4. 


"AÀAog à &AAav xAmyy&v (sic 1977 
xegerógovov qoé8i£e ucyadtw, 

év zevragéfo xogÓ&v &o89uo 

yelge xouvió(cvAov &vcórooqQOv víyog. 


Oo. 
e a S DUK oA Ne 
RU WU IUNII 
GEN U BC 8 Meis de LOC e 9) 
SESS AR taret) oet eR DESINIT Do Bg 
P AREIS S IS 


Iloórou zeo& xocvQouc EAA4vov iv «vois 
Gvvoza«óol IlíAozog wevrgóg Ogg 

Dotqor &suGcy vóuov* 

vol à' obvgoivois zowWxví(Ócv weAuote xoéxov 
ZAiütov vuvov. 


6. 


Athen. XI 501 F: Ocómoumog Ó' v AÀ9eíog Pm Aeobvc 
z(onu qovoíev uscóuqolov gucAqv! Teiéovgc à" Gxerov ovóuoft 
viv. Og TOU TtÀíorov üxerov vpv qucAqv tigqxórog. ubi Gxarov 
Porson restituit, libri &xoorov. 


Fr. 4. Athen. XIV. 631 A: Teléotne o" iv "Tusvoto 9r8vodu po 
ztevvi g0oodóv quei coviv (ueyedw) sivou Ou rovrov: "Aliog Ó' GÀhov 
xvÀ. — V. 2. qo£8ifs scripsi, legebatur $oíOifs. — gucyeóww , B- udya- 
9ov, Dindorf coni. norydà" év, aut iv delendum esse censet. — Y.:8; 
zevraQéQo B, mevreod fà ABP, mivr«oodfóo VL. — xogóuv Porson, 
vulgo q008&v. — doOuo "scripsi, libri deiduó, Meineke óv9uo. — 
V. 4. xopapioteviov, BP «aps. OtcvAov. — dvocrQoqóv Eustath. 1108, 
1, qui hune versum s. p. n. affert, vulgo &v«0roogàv, Meineke coni. 
3vaGtQoqüv Toyo 


Fr. 5. Athen. XIV 625 F: Ma9siv oov vg &opovioc veUTOG TOUG - 


EAMvag srorg vovtov (vàóv OovyOv xol Zvààv): 10 xal Teiéovne 
Ó Zieuovvvióg qno Ilodou 41A. — V. 1. ztQÓT0L, B mocrog. — 'EÀ- 
Advowv scripsi, vulgo "E4A5vov. — V. 4. voc, BP coic, — znxvtóov, BP 
zvxv(óov. — apeAuoig PVL, contra AB voiuot. 





3 
; 
1 
"s 
i 

I 

3 

: : 
M 
». 
| 

H 

E 
2 
* 





dii dll X ane i 









TELESTES. 631 


T. 

Philodemus zi e$osfe(og p. 18 Gomperz (Vol. Hercul. coll. 
nova 1D): .4ieyvAog à' (iv duvei) xl Eif(vxog xoi Tt)Aéorqg 
(moto9owv) r&g iAom(víeg 9vqox)oUseg om(0 vàv Booíov ma)bov. 
ita supplevit. Gomperz. 


8 


Philodemus egi svcefe(eg p. 23 ed. Gomperz (Vol. Herc. 
eoll. nova II): Meàevum(mí)ógg óà 2hwr(on xol) umríon Otàw 
g(n)ow uíav vnmágy(tw), xe TeAéo(ryg) — CTIONACTC — 
AIPEANC —, ubi Sauppe suspicatur legendum esse xol TtAforQg 


0i àóyov dorsiov yet wol "PÉuv (Nauck 0b vàg yovàg vo) . .). sed 


haec satis incerta, fortasse Telestes idem quod Melanippides (vid. 
fr. 10, quemadmodum ibi Philodemi locum restitui) perhibuit in 
eo carmine, unde petitum est fr. 5. — Telestis nomen Gomperz 
Sibi visus est etiam alio loco deprehendisse p. 42 (Vol. H. II): 
"Ouqooc à' v (roig Vu)votg moóm(oÀov) xci (0)meove, (TeAéor)nc 
0$ rgogóv, praeeunte Nauckio, qui T*iéorge à Toogovíov pro- 
posuit, sed haec conieetura nimis incerta: de Hecate philosophus 
disserit, Homeri locum hymn. in Cerer. v. 438 respiciens: vijou 
0' iyyóOsv $A9' "Exórq AwvegoxoQüsuvog" molÀà 0" &g dugeyd- 
c56s xóonv Zhqumregoc &yvmqv, ix roU o[ moózoÀog xol ómáov EnAsr 
&veccv. taque Proserpinae nomen omnino addendum, et scri- 
bendum zgózoAov xol óméovo (IltoGtqóv)nc, (£AAor) 0à rgogóv. 
Librarius omisit AAor sive poetae alicuius nomen. 


1278 


XLV. 
POLYIDUS. 


Tzetz. Lycophr. 879: lloiVidoc óà 6 Oi9voeufomoig tv 
"Acavre vo)rov moiwévo Aifvv eet», 0v ua uec. az0A9o- 
evo. ài vxo llegoíog, Osífevrog ebró TV Pogyóve Ói& TO uj) 
dv qUr0v Oyeiüsiv, aAA égasüv. cvrOv rTíg tl' rovrov xol TOU 
"Aviavroe víóg qv 0 "Eczsooc xor& ToU Aorrovg, ov xor& TOv llo- 
Avidov. Adde Tzetz. Exeg. II 132, 18 et Et. M. 164, 20: "4z4ae, 
0goc -digvne' lloAvidog 0i. 0 Ou9vgeufomoióg meglorqow — cbrüv 
mOLuéve yeyovévat, xoí guow, Ov. megeysvousvog 0 llegceUg émego- 
TOuEvOg T& Um. cUrOU, tío tim xol móQtv dgixro, Émeió] Aéyov ovx 
Énevücv, &vdynm ünbev eUvG vO vijg looyóvue moócozov xoci &m- 
eM8cGsv «Uvóv, xol &m' cUroU v0 0goc Ldrleg ixÀwO«.  OUro 4v- 
xóggovog iv émopuvwQuer. — Quod habet Schol. Hom. Il. o 804: 
 VAvuxol v0 megíósumvov vdgov Acyovoi, lloividog ÓB v0 uvmusiov, 
corruptum videtur, fort. IloÀvgomvior vel tale quid legendum. 








XLVI. : 1279 


LYCOPHRONIDES. 
1 


Obvs,zc(00g &ogevog oUre zagOücvov 

TÀv yovGogógov oUte yvvoeuxov fo9vxoAmov 
xcÀóv vrÓ zQóGcozOv, (v wj xóGuiov mzeqQUxm. 
qj y&o «ióÀg Gv&og émwmsiQs. 


Lyeophronidem huc rettuli propter Clearchi auctoritatem: non 
tamen inter antiquiores numerandus est, ac si constaret illum versibus 
ionicis à maiore usum esse, Alexandrini. potius saeculi poetis accensen- 
dus: Clearchum etiam novissimis poematis usum esse colligere licet ex 
Castorionis fr. 2. 

Fr. 1. Athen. XIII 564 A: Ilgóg &Acj9siav ydo, xwa9dzso nol KA- 
«oygos iv rÓ zQOTO TÓv "Egotixóv Avxoggor(drv &lonxévat [q Iguser 


obcrt «tA. — V. I. &gpsvosc, Meineke &oosvog. — meg évov , eineke 
oU evixàv. — V. 9. rov delendum censet Meineke. — obvs Porson, 
vulgo o$ó£. — V. 3. dv wi] xócgtov msiqUwy scripsi ex Meinekii emen- 


datione, nisi quod ille 7» praeoptavit, vulgo dAÀd wócpiov mEQUUxEL, 
Schaefer zíqvxev refinxit, ego olim conieceram g7] &u& xocpuov üv 
mígvxsv. Versus 2 Sotadei prae se fert speciem pariter atque 3, si 
traditam scripturam: 


, Li * , , 
x«Àórv rÓ zQOGOo7OV, dÀAG xOcQuiov ztqpvxEL 


tuearis. Verum enim vero d4A& aperte refragatur poetae proposito, nec 
xcov priore producta videtur admittendum, quandoquidem infra fr. 2, 2 
corripitur. Quare v. 3 aequiparandus est Cratineo: "Eoecuovíón BáOimme 
tv &oQgolt(ov. Nec iam eredibile ionicum a maiore semel ac seorsim 
admixtum esse alienis numeris, itaque v. 2 ad choriambicum numerum 
erit revocandus. Nee Sotadeus est qui videtur fr. 2, 3: 


rà» $m5oogóvov Aoyg(0', ims( uot vóog AA, 


nam neque licuit v. 2 vocula x«l terminare, neque v. 4 a verbo «£zvvot 
inehoare propter hiatus asperitatem: itaque hic quoque versus pro 
choriambico habendus. 


634 POETAE MELICI. 
2. N 
QA V JL NALAUUM 
AJ xU o AJCSE COS cs CET As 
Ju ws noA I AES up MN AD 
SU S URS ZUEU IU Ceci 9 oscar 2 Cx Mine pesi 


Tóà' &vaví9qué cov óó00ov 
x«A0v &vaOqnue xcl míóiuAe x«l xvvéav 


$57 
pad 
me S 


xol r&v $19ogóvov Aoyy(0, émsí uou vóog &AÀq xéyvrau 1980 


imi v&v Xdguww gíAev m&iÓc xal xev. 





XLVII. 
CASTORIO. 


EIX AIONTZON. 
1. 


QU b oW UM ocu M V AD A uns 
zi 


Is 


e fe calce 4n Vo ADAM e 


'"E&óyog Ó' soyevérag fAwXóuoogos fa9£oug 
&Qyov 6&5 viuGig yegaígeu. 


Fr. 2. Athen. XV 670 E item ex Clearcho: "O8tv Avxogoovíóng 
TÓv £odvra ixsivov aimóAov imoínes Aéyovva: v00- dvovidnut WXtTÀ. — 
V. 1. óó0ov, Hermann óoósiov. — V. 2 fortasse trimeter iambicus est, 
vocalibus coalescentibus novissimi vocabuli xvvéev. — evc9nuo scripsi, 
vulgo vogue, Meineke &v95uc« maluit, Hermann uua. Longe aliter 
C. Fr. Hermann, qui legendum censuit có0" dvevidnut GoL Qónaiov, 

9 (vel à) vetu. at cf, Philostr. Vit. Apoll. V 15: , 6 sin uév TOTE 
moii Ó Aiozos , véuoL ót LATIS feo "Eouo) ... 0 Ói Al'samog po 
niv ovrog , óc unóbv TOV TOLOUTOV fyew, geí0ovvo Óà wol ov & 
yeAexvog 0b «970 cmívóo, 0cov olg uci y üelao. £ó(ov, xcd or 
TÓv Bouóv qégot, 0cov TV xeioc &pmijoot, feri&v à atv xol ubororc 
(ero xol mzoocQUsig Ov TV cv 7 vv lov xou; oA ya cL y& Ósi, 
e -Eoui, , &Leye, oreqivovg mi EXE x«l cpsAsiv vÀV zooB&tov; ms 
xXvv£oav AB, xorvénv PVL, zàv »vvéov Hermann, — V. 8. «àv Dindorf, 
vulgo zz». — L2 rr Schweighaeuser, Glo. ABP, e410 V, &AMj L. — 
xéjvt«t Dindorf casu, ut videtur, omisit. — V. 4. Xdpiw scripsi, lege- 
batur Xdguoi. Meineke Zzeí vo vóog &uiv (vel ànàg) uégvvos éml ct 
vàv Xdgoior qiia. 


Castorio, Fr. 1. Athen. XII 542 E: Ev ó cj TOUT), vv Zovv- 
cic, qv Emewpev (zmuijtotog Ó DoAnosog) oyov yevónevog, yÓs xooóc 
2 eOvOv 7rcOV[octO Zeioiuevog roo 2oléog (PVL ZXoéoc), iv olg 
1 Móuoegos ,"tQ0Giyyoge ero" iÉóyog wA. Recte Leopardus Kacco- 
eíovog roo Xoiéec. Quod Athenaeus scripsit &/g «vv, negligenter 
locutus est, nam ut recte animadvertit Meineke carmen hoc, in quo 


Ard. Cel WOTENE S LVETS ONE NIRENPA I 











MNIUSUY T ENTRE T Wwc-»T 71 


CASTORIO., 635 


EIXZ IIANA., 


2. 

X róv floàatg vipoxrimoug Óvoysiusgov 

va(ov0" £ügav, 9quoovóus II&v, q9óv' Agxdócw, 1281 
xAnoo yge«q; vrEÓ £v Cog m&yxAewv £m 


etiam Demetrii Phalerei mentio faeta est, in Bacchi honorem conditum. 
— V. 1. £&óyos, ita etiam Eust. 1558, 1, sed C Z&£óyog. — 9', Eust, ze. 

— sÜyevérag, B sóysvétgs. — diuónooqos Kuhn, itaque Eust. legit, 
vulgo jjmuópotgos. — V. 2. viueig, Meineke ruueiot requirit. — Nescio 
an versus ad ionicum numerum revocandi sint: 


"E&ógog 9 &Oysvécag T/16uoogoc 
fa96oig Goyov cs vuuatci ysoatost. 


ut poeta in primore versu . v . — admiserit loco ionici pedis u u — -, 
qua licentia postea passim usi sunt Anacreonteorum poetae, Ad eun- 
dem modum etiam Aristophanes in bacchico carmine Ran. 324 et 342 
creticum copulavit cum ionicis pedibus 9i TóvÓ' dvà AttuOvo yogtv- 
cov» et vvxrígov vsÀetzg qo6qQógog Goto. Carmen hoec compositum 
Olymp. CXVII 4. 


Fr. 2. Athen. X 454 F: To ói Kacorogíovog ro) ZioAéos, óc ó Kii- 
agxós gnaw, sig rüv Ilàve aoro TrOoi00rÓv icrw' vüv moÓdv Exacrog 
010g óvóueGct. zegtilQuuévog müvreg Óuoíog T]5uovixobs xal dxoiov- 
Ourixovs Éget rove móóag, ofov Zi 1v es EE (Auyu Ins. xal và 
Aouza aóv aoróy tQÓmO». TOUT(OV W a Éxeotov TÀv z00Àv dg v rjj viet 
$us r0 «v10 uérQov &zrodoGEL, oUrog' Ei vóv Qlóiowg VLOXTUTTOLG Óvc- 
ge(uegov , vigoxvómoug 6i vóv (ólowg Óvcyt(usgov. xci Ort rÀY z00Gv 
ExuGTOg $oti exoyodiuuerrog. ubi Sehweighaeuser iam ante Cobetum 
Var. Lect. 221 recte dcr £vOsxeyokuupoerog emendavit: tot enim 
litteris singulae dipodiae constant. ortasse eiusdem  Castorionis 
ibidem est lusus: 


Mézoov qodcov |i0L, TOV z00óv uéroov iav. 
Ov Qo?iouet y&o vOv zoÓ0ÀQv uíroov Aoffeiv. 


V. 1. foieig Meineke, legebatur ó4ow. — V. 2. voíov9" L, véov 9^ 
ABPV. — £ógav Cobet, nam £àoe, quod Scaliger scripsit, sic demum 
licet tueri, si plane scriptum voíovrc statuas: at alias in hoc carmine 
vocales elisae non numerantur, ó0óg PVL, ó9oi B et codd. Cas. — $- 
govópe, Meineke coniecit $9400góvs. — 19ó»' L, y9ov APV. — V. 3. 
xA5oo Schweighaeuser et Cobet, legebatur xljco, quod litterarum nu- 
merum excedit: sed quod Cobet dicit: , verbum celebrandi non est x1sío, 
multo minus x44co, sed xAío . . . lones dicebant interdum xàsío ... 
itaque x4iqoo et £xinc« Graeca sunt, non xÀ5Jwc et fxAmca.* de his 
kis dubito: sane forma x45o nullius est auctoritatis, at dicebatur 

xAu&o (xAqifo, Leite, etiam xAe(fm extat in epigrammate), unde recta 
ratione descendit «456c et Éxiyea: idque verbum pariter atque x4éo 
tam mwncupare quam celebrare significat: at num etiam verbi xAEc 
futurum xà5co et aoristus £»4gc« in usu fuerint, ambigo: sane in Et. 
Gud. 294, 46 x45co ad x4ée refertur auctore Herodiano ztoQl mov. 


. ef. Et. M. 519, 31 seq., sed veterum TLÓ Ü ea de re exigua 
0 


auctoritas, libri modo addunt i, detrahunt, ac variant saepe 
eodem loco: ; in his mature oblitteratom esse "s hic Castorionis 
versus. Me quidem iudice errant nostri homines, qui Nicandreum £x47oe 


636 e POETAE MELICI. 


GvvOsíg, &va&, Óvcyvoora wi GoqQ xAv&w, 
5 uoGozxóAs 919, x5góyvrov 0g uc(Auyu. Veg. 


à xAéo, Aristophaneum »xAjsere, Apollonianum x45jcovcr a »A5jto repe- 
tunt, nam omnia pariter ad xAijto sunt referenda.  Vicissim aberrant, 
qui 6660, fcocc« ad edo referunt, quae descendunt a principali verbo 
600 , sed iste error iam dudum se insinuavit, hine non solum libri, 
sed etiam tituli passim £cco6c exhibent. — zi à iy Porson, 77ós vulgo. 


— müyxAeu Porson, zé&yxigyv  ABPV, móyxivv L. — V. 4 cogó 


Meineke, libri coqois: hane malui emendationem probare, quam 1AUEV, 
ut Cobet scripsit. — V. 5. LO GOzOLE Cobet, legebatur uovcomóAe, tamen 
doriea forma non videtur huic poematio convenire; sed ovcozot, 
quod olim proposui, non uno nomine reiiciendum. — »190jvtov 0g 
Porson, x19ogorovog À, Xvgojvrovog P, »1goxévovog VL, Cobet «co0gvrov. 
— uetivyu? (eig Scripsi, Cobet us/yg eig, legebatur uetAvyu Une, 


sed usAvyu feig VL, uAvyuéeug B, ueduyudeug P. — Ceterum hoc carmen 


Cástorio fortasse Antigono Gonatae dedicavit, quemadmodum etiam 
Aratus in illius regis gratiam scripsit Qurov elg Il&ve, quod carmen 
Theocritus Id. VII respexit. Igitur hoc carmen Castorio multis annis 
post carmen in Bacchum et Demetrii Phalerei honorem composuisse 
videtur. — Eodem hoc artifieio non inscite usus est, qui epigramma 
praemisit Eudoxi arti (Notices et extraits XVIII 2 p. 43 seq. coll. 
tab. IX). Epigramma duodecim versibus titulum operis exhibet E9- 
9ó&ov v£yvr, sed ne acrostichis lateat legentium animadversionem, pri- 
mores litterae repetitae sunt: singuli versus tricenis litteris constant, 
praeter novissimum, in quo sunt litterae XXXV, ut epigrammatis tot 
sint litterae, quot dies anni. 


E 'Ev cs Qe($eo müowv Énpoteiv cogiv 

T "Tu£v "móiov covcaEw iu Beexst ióyo, 

4 Zoos vijc0E vé4vne siÓévou cag] mot. 

o Oo8tlg ydo iccw £vóeje yvóung, oco 

5" mévov geveivon, vÀvÓ' iav Bvvgj xà. 
O O uiv gréyog ets iov, veiuna à" qu£oc 
T Tuiv, doi) pv à icov [7 TG yocpuorco 
T Toig Tjuéootow, Gg Cyti uéyeg. 490vog. 

E "E»wob6tov Boovoic. mégío0óv T. Ég& 

X Xoóvog oiv doríoov yvootcuea. 

N NixG Ób vovvov oO0iv Evsgov, GAÀ del 
H HKCIT*AIIANTA €ICTOATT OTAN€AOHOXPONOC 


V. 5. vàvÓ* scripsi, in charta est TQIZ4. — V. 8 librarius perperam. 
uÉyeg 0 yoóvog seipsis. — V.9 malim zsoíoóov 9' £yei. — V. 12 videtur 
sic scribendus: 


"Huet và mz&vr tig va9v0v, Ov dvéA9Q Ó goóvos. 


^n 


^ 


Articulus, qui numero versus non satis commodus, adiectus est ad lit- 
terarum numerum redintegrandum: nam elisarum vocalium nulla habe- 
tur ratio. Conieci praeterea, sed dubitanter, s/s vo09^, 0r Qv dA£gq9 
xoórvog. Boeckh (vid. Wachsmuth ad Ioh. Lydum de ostentis p. Fi 
scripsit Ze ve«09' Oómóvav P1935 xoóvog, ut elisarum litterarum ratio 
habeatur, quod non videtur: admittendum esse; idem v. 11 £rsgov ovóslg 
non recte, nam ita redundat littera. 








] 
1 
| 








"uere 8 99mm 


XLVIII. 1282 
HERMODOTUS. 


Plut. de Is. et Osir. e. 24: "O8ev "Avríyovog ó y£oov 'Eguo- 
dórov ruwvóg iv monjuecw cvróv 'Hà(ov m«ióa xol O:0v Gvayo- 
QeUOvrOc, OU rOL«ÜrÉ OL, &imtv, O0 A«G«vogógog GUvoidev. Cf. 
Apophth. Reg. p. 181. Parum probabilis Sehneideri coniectura, 
qui hie "Eguoócoov nomen restituendum putat, cuius epigramma 
extat in Anth. Plan. 170 (cf. Meleager Prooem. v. 44). — Huius 
Hermodoti an alius cognominis sint versus ap. Stob. LX 3 
(Apostol. XIII 39 m.) non decerno: 


O)y ó Àóyog éU&et Tv ríyvqv mQu0G0g Ov, 
dÀÀ evr& xocueü vQv r£yvqv tà mQéyuaro. 


Comici poetae esse videntur, si ex finitimis eclogis licet coniec- 
iuram capere, neque vero tragico indigni. Quodsi tragoedias 
scripsit Hermodotus, possis eidem tribuere fr. ap. Stob. XCVIII 
66: 'EouoAóyov ("Trinc. Vind. "EouoAcov, Apostol. IV 23 g. s. p. n.), 
ut sit ser. 'Eguodórov, quod Meineke quoque coniecit, cum Pflugk 
Süimonidi vindicasset. Videntur autem hi versus ita refingendi: 


"Arnuegrog Ó müg 

(Boovoic) Bíog oó0iv Fyov mucróv UESER GvvrvyLoiotv. (ast): 

&mlg 0b ggéívag magatagGUve, r0 0b uéAlov dxgiflàg 

olüsv ov0slg 9verüg Omg gégtrou 

&wvumwei yàg mz0ÀÀldxig tÜvVylo:g Otwvé vig eU" 

Oc0g 0b mvrag Év ye wuvü/vowiv Ev v^ vig nvfegva. 
(traieci v. 5 et 6, legebatur 8:0g 0B . . . &vumvei 0b...) — 
Meineke Hermodoti nomen etiam restituere vult ap. Athen. XV 
697 A: 'Em Avnyóvp 0à xol Anuizolo qol Quiógogog A9nvalovg 
üÓswv moiGveg tovg memonmuévovg omó "Egouímzov voU Kofunvobv, 
ipeuíAÀlov ysvoufvov vÀwv meuiüveg mowujókvrov mx0ÀÀÓv, xal roU 


"EouoxA£ovg z9oxgiOévrog. Meinekio utrumque nomen mendosum vide- 


tur, Schweighaeusero alterutrum, recte opinor, eique 'EguoxAfovg pro 


1283 


638 : POETAE MELICI. 


'"Eouízmov corrigenti assentior. Hie paean in Antigoni et Deme- 
trii honorem videtur conditus esse, quo tempore Demetrius primum 
Aihenis eommoratus est, hoe est Ol. 118, 2. Non defuisse Athe- 
niensium adulationi versificatores certamen, quod memorat Athe- 
naeus, arguit. Extat etiam nunc eiusdem aetatis monumentum, 
incerti poetae ithyphallieum carmen in Demetrium, vid. Carm. 
Popul. 46. 





In edit. 9 Cleomachum in ordinem receperam , quem exi- 
stimabam patrem esse Gnesippi illius, quem amatoria carmina 
composuisse constat, vid. Comment. de comoed. Att. p. 32: at 


illum Cleomachum poesi operam dedisse omnino non constat. - 


Cleomachus, quem Hephaestio p. 63 dicit, Magnesius fuit, cinae- 
dologus, id quod schol. a Gaisfordio in ed. 2 foras datus ostendit 
(quem scholiastam deseripsit Tricha p. 34), comparato Strabonis 
loco XIV 648. Atque etiam numerus ionicorum à maiore, quo 
usus est Cleomachus, plane congruit: sic autem scribendi sunt 
ili versiculi: j 
Tí; viv vo0glqv fuóv 

"Ewógno ; (y mívov. 

ubi Hephaestionis libri uv vel óuv exhibent: fuóv autem priore 
producta dietum, quemadmodum in compositis cviu&v et xo9uu&v 
passim fit: molosso enim hos versus terminari testatur Hephaestio. 
Ceterum quod Schol. Hephaest. p. 36 vocat KAeoueysiov uérgov, 
potius KeAAudysiov est, itaque nunc Gaisford ex cod. G edidit. 
— De Damophyla omnia. incerta sunt, dubiumque quid veri 
insit in iis, quae Philostr. v. Apoll. I 30 (37) narrat: xol xeAé- 
Gug tv Zdpuv' ijoov us, (qu, moonv 0 Tw Ovoua mv vij llougvAo 
yvveuxí, 3| Ó5 Xemgot ve OjuAmoo! Aíyeret xol Tovg Uuvovg, oUg 
ég wv "Agiéguv. Tijv Tlegyotov. GOovot, EvvOsivor vv AioAéov ve xoi 
Ileugov vQózov: qjoóyayv, fy, 10 0$ 0voua ovx siztac* oUx, 0 qonoré, 
simov, àÀJ. iÉnyoUuqv Gor rovg vopove vOv Üuvcv xol t& ovópcro xol 
0c t& (cod. Par. vàv) AioÀíov sig tó dxgóraróv vt x«i vO iÜwov 
IleugvAov ze«QuiÀots: mQóc GAÀo usrà voUrm iyevóusOc xol ovxér! 
ijoov ur ztgl roU OvOporog' xcAtirei rovvv T Gog?) «vtr ZlauogAn, 
x«l Aéyera, v0v ZwvmqoUg voOmov mug9ívovg rs ÓpuAqrQíeg sxrüca- 
GÜct monjucré vt EvvOsivoi rà uiv igemuxd, và ÓB Uuvovg' v TOL 
ig vv "Aorsuiv xol zwagewrei cvrij «ci dm vàv Xamgoov 16rau. 
Quae de Pamphyla poetria Sapphus amica (videtur ZfeuogíAe 
potius quam ZfeuogAe dicta esse) Philostratus narrat, haud dubie 
fietieia sunt, ex Apollonii opinor epistolis deseripta: sed hymnos 














—ÉaB TN 
V 


L. 
, 

; 
: 
| 


HERMODOTUS. 639 


antiquos in honorem Dianae Pergaeae Aeolico sermone Pamphy- 
lorum in morem conditos usque ad Apollonii saeculum propagatos 
fuisse satis est verisimile. — Eurytus Lacedaemonius euius aeta- 
tis sit, prorsus incertum: memorat Lydus de mens. p. 117 Bekker: 
Opoíog Óà xol Tóym ipógo (mUjyovto), Zwoggocóvg ve xal "Ego, 
Ov of uvOixol Zipugov roO yl(yavvog*) sivor z«ide abioUcuw, 
Gg qwuow Evovrog 0 zoextÜciuóviog Ó ueAomot0g" Ggyevor 0b oUrOg' 
&yaAuosidic"Egoc (ubi Meineke verissime restituit d y1c0g£:0£c). 
Frustra G. Wolf T'vgreiog scribendum censet, nec minus fallitur 


M. Sehmidt, qui ad Alemanem haec refert, corrigens Gc oí 


z0v Qnurüc. — Nec magis constat de Arei Laconis aetate, cuius 
melieum carmen commemorat Antonin. Liber. c. 12: /erogeó JNé- 
x«vàgoc &regotovutvov y' xol "AgeUg 0 A4dxev iv GGuori Kuxvo: 
idem, ut videtur, etiam epica carmina composuit, vid. Pausan. 
III 13, 8: Oéoriov y&o róv 4qóeg moexíga "Aosióg quow v voic 
Emeoiv "Ayqvogoc zoiüm tivoi voU IlievgGvóg. nam nomina 4grüg 
et ^4os0g etiam alibi promiscue usurpantur. Sed diversus ut videtur 


"Aosiog 0 *"PéáArgg, qui Stratonici musici fuit aequalis, vid. Athen. 


VIII p. 352 B. — Hermias poeta, cuius versus Hephaest. 120 
affert: 
"Exmrá uot Ólg vQwéxovro facikeUg GysÓ0v. 


videtur iambographus Cypriu$ esse, qui Stoicos insectatus est. — 


 Lamynthium non recepi in ordinem, nam titulum tantum car- 


minis testatur Athen. XIII 597 A: '43àà juxgoÜ . .. i$eioO0umv 
buiv &imsiv Twv r6 Avr gov 4vdv, mgooér. 0b xol viv Opdivvuov 
reris Éradgov "viv, djv qyéne Zau)v9iog ó MiQjoiog* É£xérsgoc 
y&o TOUTOV TÓV mxOwUvÓv, Gg gno. Kiagjoc év roig Egoriroic, 
vic Beoféoov 2vü5c sig imwOvuíev xerworkg bimoíqosv 0 uiv d 
yeloig, 0 0^ iv u£kzi v0 xoAoUusvov moíquc Zvàsv. — Pancrates, 
quem memorat Plutarchus, Aristoxeni vel aequalis fuit, vel paulo 
ante vixit, ut etiam Volkmann censet, nam ex Aristoxeno haud 
dubie descripsit, quae de eo Plutarchus memoriae prodidit. lam 
quod Panerati tribuit Plutarehus, apparet apophthegma aliquod 
esse, neque ex carmine aliquo petitum: vid. de Mus. c. 20: & 
ovv vg Aloy0Aov 3 Go/vuyov ge OU Gyvowwv ámsGyo0o: roU 


1284 


, 34: ? , kl P ^" e * $» -« , ^ 
Xocperoc, «oc y Ovx «v GrOzOg ti]; O0 yaQ cvrOg xcl lloyxgarqv 


dv timo, dyvotiv tO qooeruxóv yivog" dmiíyero y&g xe otrog dg 
&muromoÀo rovrov, Pygucaro 0 fv wwGw' oU Ov Gyvowwv otv OqÀov- 


*) Cf. Aeschyl. Agam. 669 Zegógov y/yavtog «oc, cuius loci venu- 
statem adeo non perspexerunt critici, ut temerariis coniecturis tentarent. 


640 POETAE MELICI. 


ór., &ÀÀà Óuà viv moocíoeGwv Gmeíyero.  i(WÀov yoUv, dg cUrÜg 
Épq, róv Ilwódosóv ve xol Zuucvíds.ov vgómov, xol xc90Àov rÜ 
&gyaiov xoAloUutvov ozó TÀv viv. Ab hoe Panerate fortasse 
trochaieum penthemimeres dictum est metrum Pancration, vid. Serv. 
Centim. 2, 1. Endlicher Anecd. Vindob. 516, ut Burette proba- 
biliter suspicatur. —- Philonis versus: 


, , - 
Tí uw «véíuvaGog xsívov wvxAxv; 


ap. Athen. XV 697 B: rowbre Aéyovrog 00 Zhquoxoízov 0 Kovovixog 
Égq xí w^ d. ox. xvÀixov (ita libri, quod correxi, Sehweigh. 
xxiv) xor& r0v GOv (róv cogóv PV) G/Aove novicii poetae 
esse videtur: certe de Philone Aristotelis discipulo (vid. Athen. 
XIV 610 F) non est cogitandum: quem poetam et tibicinem Philo- 
nem Stephanus Byz. v. Mtrezovriov intelligat, prorsus incertum. 












E — OOHMA- 


— 
aX "ml 


m 











n 


—— FRAGMENTA ADESPOTA. 


PoxTrAE Lvm. III. 41 


»QARMINA POPULARIA 











SCOLIA. 1987 


L 
IITOEPMOT. 
Qv0iv qv ügc« vüAAa mAqv Ó yovGcóg. 





2. 

tV .vv-wv-wu.- MF) 

UL Qua u.-:'--XU Mu Ww. uuu U.- Wu 
MWCRZUV ZW 

RU wv-.w-uuuu M LEV. UU uU uh VIAM cM MIU 


Il«AAàg Towoyévet, &vacc A0nvà, 
0g9ov vqvÓs zÓÀw vs xal zmoA(v«g 


Scol 1. Athenaeus XIV 625 C: «cl ài IIo9sQuov róv Tuv iv 
TQ yévsi vijg &ouovíug «v Tovro mrowjG«L. Gxcid (cuólux) ufAm" wol 
dià cO sivaL rÓv mowQvuv ovwóv Ioctl wine7vot viv &ouovíav: ovrog 
ier. Iló9souoc, o9 uvnuovsósi. Avdwwuog 7) Imzóvot v roig icufoig ov- 
vO6* yovcóv Aéyti IIó9: Quoc, og ovóbv v4AAc* AÉyst 0^ oUvoc 0 IIdto- 
uoc" o0?» (PV ov9iv) «rà. Diogenian. Prov. VI 94: Ovóv 5v vào 
züvro mÀ5|v yovcóg: «Uy &Qy15 $6tt Gx0Àt00. Gvorwtic. Ób avr0 llv- 
9ouovi (Ilvüéouo). Plut. Prov. I 96. Suidas v. o90iv yv» (ubi meo& 

ro &ga). . 

F Scol 9. Aihen. XV 694 C: Tóv oov üsumvocoqiórÓv o uéív xig 
Keys ràv cxolíov ró0r, Ó Of rig t00s* mdvra à qv rà AeyOEvvo voUco 
Ile4Ààg «và. — V. 1. 495và, haud dubie a librariis vulgaris haec forma 
ascita est, cum poeta 49«&v« dixisset: in titulis Atticis usque ad Eu- 
clidis annum solenni consuetudine AO nvaa, raro admodum ^A4$qv«&« 
scribitur: post belli demum Peloponnesii exitum publiea auctoritate re- 
cepta est forma "49và, quae quamvis haud dubie iam antea populi usu 
irita fuerit, tamen recentior esse videtur, quam quae his cantilenis po- 
pularibus conveniat: consentaneum est 4ücv« hic usurpatum fuisse, 


*) In primo pede etiam singulares aliquot formae reperiuntur v v .., 
UL. wv. 

**) Haec forma, quae hendecasyllabi modum videtur excedere, nam 
bini dactyli medium loeum tenent, reperitur Scol. 9. 11. 12. Casui 
autem fortuito tribuendum, quod haec licentia in secundo tantum versu 
strophae deprehenditur. Ceterum similiter Seneca tragicus in hendeca- 
syllabo Sapphico dactylum geminavit. 

***) Hane pede auctiorem formam restitui Scol 5 et 10. Cf 
Scol. 17—20. 


41* 


644 T T RN SCOLIA. 


'— (reg GAyéov xol ovácsov 1988 
xcl Q«vavov &ógov c vt x«l zcv. 


9. 
llÀovvov wqvéo , OÀvuxíav &t(Óo 
Zhjugvoe evegevugógorg év Goes, 
6í ve zai Zhig Oroospóvg: 
qotosvov, £0 0$ v&vÓ  dugémevov zóAw. 


4. 
"v ZhíjÀAe zov. &wuxrs véxva 4AavÓ, 
Qoifov xyovcoxóuav, (voxv AnÓóAAO, 
, , 3:28 / 
éAagupoAov v &ygorépav 
"Agveuuv, & yvvouxOv uéy' Éysu xo&ros. 


5. 
'Q, IIév, "AgxoÓ(ng «s0£ov xAssvvüs, 
 6oyu6vt , Boouícus ómo0b NUugoug, 
ysAdGsuug, c lldüv, ém égeig 
&bggocUvoiGu., v«lo0  Goideig xeyognuévog. 


6. 
"Evweausv, og éfovAóOusc9a, 


quam formam ex lyrica poesi asciverunt tragici, — V. 3. xoà Hermann 
libri ve «o£. — V. 4. &ógov, C et épit. Hoeschelii s2690ov. 

Scol. 3. Athen. ibid. — V. 1. 'Oivuzíav, Casaub. cont. óuzwíuv, 
quod prorsus metro adversatur, certe Ouzwic» esse debebat, v. Herodian. 
z. Ouyo. p. 354. —— c&s(üo, A siÓo Onumvoeorsaveg, B &Oo06v uqroug 
vt Or8Q. — V. 3. cé ve A, vulgo deest. — deoosgqóvo A, vulgo llsg- 
esg0vng. — V. 4. Gugénzsvov Canter, vulgo Gugscov. 

Seol 4. Ibid. V. 1. zéxvo, Hermann zeió« (moiós) coniecit. — 
V. 2. 4zóAAo llgen, libri &zóA4ov' vel &zóAAova. — V. 3. éAognfóAov, 
exspectaveris éiegeflóiov, sed in his scoliis plurima inaequalitatis 
vestigia deprehenduntur, velut sc. 3, 4 vc»ó' legitur, ubi c5vó' con- 
venientius. 

Scol. 5. Ibid. V. 1 et 3. d II&v Hermann, libri (à II&v. — usó £cv, 
Hermann uéíócov.— V.2. C nihil nisi fjoópus pro Boouéate . .. ysAcosuasg. 
— V. 8. ysAdcsuxg Valckenaer, libri yeAecío:g, nisi praestat ysiccoig 
(à. -— V. 4. se090060voi6t, voicÓ  dcoideIg scripsi, libri sógoocoroig 
vois Ó. coiDeig ési0s (Gor0s AB). Vulgo ex Hermanni coniectura s9- 
qeocóreig doideig xegyoconuévog. Nunc Meineke eandem emendationem 
proposuit, addens etiam zgó' «oró& scribi posse: si quid mutandum, 
malim vc&có' doió&g, cf. Theocr. XXVII 70 xegeomuévog sóvág. 


Seol. 6. Ibidem. Hoc scolium recedit ab usitato numero, nam non 


Y. 


SCOLIA, 645 


x«l víxqv &oc«v $50l qéígovrvsg 
ze«o& Il«vógócov og qíAqv AO0Qvàv. 


* 1289 
Ei9' i£Qv Ómxoióg vig vv fx«ovoc 
T0 6r590g ÓwcAÓvr , Éxevva vOv vobv 
&c.0 vv, xAc(Gevra mÀw, 
&vóg« qíAov vouítew &00Àg qgeví. 


8. 


"Tyiatvew ubv. üguórov &vógl 9vavQ, 
üeUregov 0b qv&v x«Aóv ysvéotat, 





solum tertius quoque versus est hendecasyllabus, sed etiam in prima 
sede hae formae vu .. et u v reperiuntur. — V. 2. &col AC, vulgo of $01. 
— V.8 de vitio suspectus, coniicio zeoc& lldvóoocov og gíAqv 
495v&, nam Pandrosus, in cuius sacello primigenia oliva, Minervae 
carissima ex Cecropis filiabus, Hartung novavit z«oc Ilevóoócov Kz- 
xoozídog One, píAne A9nv& .... Ceterum A49«ve potius legendum, 
vide ad Scol. 2 v. 1. : . 

Scol 7. Ibid. et Eustath. p. 1574, 16. Respicit Aristoph. Eceles. 
969. — V. 3. dcidovra, Eust. (Qóvra. — zcv, Dindorf coni. z&Aw c'. 
Si quid mutandum, malim x4sic«í ze ncAw w&vógoa xv. 

Scol. 8. Athen. XV 694 E et deinde adiicit: de4évrog Ó& rovrov 
^«i zavrov noütvrov im^ «tQ wol uvnuovsvodvtov Ort «cl O0 waAOg 
Iliérov evr09 ufuvqrot Og ure LRdUV. ó Mvotílos Éqm Ava- 
É&evógíO nv «r0 ÓtxsgAevexévou vóv xoo0Lozor0v iv Onsavoo Abyov- 
v& ovrOg' 'O rÓ cxOÀiov togOv wsivog, Oocg qv: TO uiv bywvtw 
zQGrov og &giorov qv (l 0v) Qvoucotv OgOGg OrsórtQov Ó' sivi xa- 
Aóv, Toívov ài mAovrsiv: ro09', óoGg, Epaí(vsvo. lIMevà cv5v vy(tixv 
&o tÓ miovreiv Oiqéígey  Kológ 0? mzxtwàv Pew alcyoóv Qmo(ov. 
bio -sepitil Gorg. p. 451 E (ó v0 cxoAtov zou5]ccg), ubi Schol. qui in- 
tegrum adfert, ro cxoAi0v ro?ro ot uiv ZiuovíOov qacív, of ài 
'"Ezwig«ouov. Cf. Leg. I p. 631 C et II p. 661 A. Respicit etiam 
Lucian. de lapsu inter salutand. ec. 6. Popularem cantilenam, cuius 
auctor ignorabatur, ut locupletes testes Plato et Anaxandrides asseruni, 
Simonides in carmine aliquo commentatus erat (vid. Simon. fr. 190 A), 
inde perperam praeter schol. Platon. huie poetae tribuunt Clem. Alex. 
Strom, IV 325: ó uiv oóv Xuwovíóng xaOnto xol Agusvor£Agg vyivsuw 
uiv &gucrov &vÓgl yodqsi, ütovcoov 0t e0qv& xol uaA0v ysvécQat, voívov 
ói miovrsiv càóAcg. Apostol XVII 48 d. Theodoret, XI 153, Schol. 
Lucian. l. L, Arsen. Viol. p. 456 ed. Walz. Cramer An. Par. Il[ 291. 
Item quod alii Epicharmo tribuunt, inde repetendum, quod comicus hoc 
scolium commemoraverat, videturque huc pertinere versus ab Arist. Rhet. 
II 21 servatus, 4vóol à' byií(vsuww Gguotóv £orw, dg y muiv oxi, 
dorica ille quidem dialecto orbatus (ubi Méineke Poet. Com. HT 169, qui 
et ipse Epicharmo tribuit, £uiv scripsit), ad quem locum schol. ap. Cram. 
An. Par. I 290: c0 dvógl à' oyiwívetwv Goiovov Xiucovídov icoriv dmó 
TÀÓv 6xoÀtóv o9r00 ixàv, o) à "Exigdonov. Ex hoc loco etiam Walz 
Rhet. 1154 d&vógl 9' óyiaíveww Ggiotóv £ori. Denique Stobaeus Flor. 
CIII 9 nomine Z2»4goíov (sive rectius Z«/gov) integrum affert: fortasse 


646 SCOLIA. 


v0 vQírov Ói mAovrsiv dÓóAog, 
x«i v0 vívagvov mB&v uevt vÀV qíAcv. 


9. 1290 
(KAAAIZTPATOT.) 

'"Ev uwógrov xÀeÓL ró É(pos goo1Qco, 

dezeg ouóóuog xol "AguGroysivov, 

Ore TÓV TUQUYVOV XTQVÉTV 

(covóuovg v' A95vag éxouodcqv. 


10. 
QíAva9" "4ouó0v , oU ví zov v£Ovuxac, 


hie quoque comicus alieui fabulae inseruit, aut cum Soleriae versus 
librarii negligentia intercepti essent, lemmate relicto comici poetae 
nomen huie seolio adhaesit. Respicit etiam Liban. Epist. 1060. — V. 1. 
9vorQ, Athen. epit. 9»qvà, Schol. Luc. &vizà vào, Theod., Ars. om. 
$voro. — V. 2. qvàv xcov, ap. Ath. AC xoa4óv qvav, L xoAogvarv. — 
V. 3. «ó om. Apost. Theod. Schol. Luc. (idem exhibet zAovrésuw), Schol. 
Pl. legit có à voívov. — V. 4. «c ró, Apost. eive v0, om. Schol. Luc. 
et Plat. (ubi praeterea réroorov 0s) — 1&v, Athen. cvrvnfdv. — càw, 
ap. Stob. Trinc. cóv. 


Scol 9 Athen. XV 695 A affert (adde Eust. 1400, 18), quod quo- 
niam eum Seol. 10. 11. 12. 13 in eodem argumento versatur, Fritzsche 
(Quaest. Aristoph. p. 50) et Schneidewin haec in unius carminis formam 
redegerunt. Callistratum carminis auctorem esse perhibet Hesychius v. 
"Aouoóíov qiog: vó mi AguoÓío mowuÜiv cwohov vmó KaAlwrodrov 
o)rOg £Asyov. quod ad primam huius argumenti tractationem referen- 
dum videtur: sed princeps quae sit ex variis cantilenis incertum, for- 
tasse est scol. 10, quod quodammodo firmat Schol. Acharn. v. 980: "Ev 
ruig và» zóTOv GvvóOowg 700v vi AouoÓ(ov xoAo)usvov, o9 T. doyQ 
(coQ' Aouóüw, o0 ví zov víÜwqxoc. Bespicit Harmodii scolia prae- 
terea Aristoph. Acharn. 989. Pelarg. fr. 3. Antiphan. Athen. XI p. 503 E, 
adde Diogen. Proverb. II 68 ibique interpr. — Scol. 9 respicit Aristoph. 
Lysistr. v. 632 ibique Schol, Suid. v. év u$grov et Apost. VIII 35. — 
V. 1. gogo, Suidas xoer5oco. — V. 2. xci libri, quod hiec et pariter 
Scol.11 et 12 servavi, Brunck *' scripsit, at non ausus sum huius elisio- 
nis insolentiam his quamvis popularibus cantilenis vindicare: est sane 
particulae x«/ minor vis ae pondus, hinc ubi longa vocalis sive diphthon- 
gus subsequitur, plerumque ecthlipsin admittit; at ubi a brevi vocali 
inchoatur subsequens vocabulum, ibi vero cum illa coalescere solet. 
Metricam potius agnosco licentiam, poetae hi formas specie dispares, 
reapse aequabiles alternatim adhibuerunt. Atque etiam Meineke, qui 
olim 14ouóótóg v' Aguovoysívov $' coniecerat, nunc in Athenaeo x«i 


servavit. — V. 3. «vavévqv AC, xevoav»éírgv Cant. L, xavérgv requirit 
Cobet. 


Scol. 10. Aihen.' ibid. Respicit Arist. Acharn. v, 1092 "Oeyroro(óee, 


v& gíAv«9^ "AouoÓ(ov, xcAcí, ubi nescio an scribendum sit zó g/Are9" - 


"AouóÓv, o9 ví zov. — V. 1. oU ví zov Schol. Arist. Acharn. v. 980. 
Suid. v. o90£ zov! iyà et mdgowog et Aristides I p. 133 (ubi o0 vi zov 


SCOLIA. 641 


wÉooug à" v uexápgov GÉ qaGw. sive, 
(va msg zo0o»os AyuieUe, 
Tvosióqv ví q«cww io9A0v. Zlvounjóca. 


KR 
"Ev ugrov xA«Ól r0 É(pog qognco, 
dozxso douó0uog xcl Aguovoysírov, 
Or "A9qvaíqg iv 9v6ícug 1291 
&vÓgo vOgavvov "InzaQyov éxowérmv. 


12. 


Aid éqQv xAfog £6Geva, xav! aav, 
qíAra9" 'Aguóütog xal "Aguoroysivov, 
Or. TÓv vÜQuvvov xvavétQv, 
(Govóuove v' AA9:xvag éxoujedrqv. 


*13. 
Ovózg momor &vyo i£ysvv  A95voug. ? 


14. 


Aiat, Acupügrov zooóco£érougov, | i 
olovg &vÓgeg &zoAsO«g, wegeotau 





40, ofr. zo vulgo), ap. Athen. obzo. — V. 2. vieo:c, B voco. — 
V. 8. Agiieóe Brunck, vulgo Agidàeóg. — V. 4. om. Epit. — q«cty i691óv 
scripsi, libri ac: zóv 2o940v. Vulgo ex Lowthii coniectura vóv £6910v 
deletum. 


Scol. 11. Athen. ibid. — V. 2. xai AB, x' Cant. L. 


Scol. 12. Athen. ib. — V. 1. A/e A, vulgo «el. — V. 2. "4ouó0tog 
Ilgen, vulgo ^4ouódu. — x«i B, v. x". — V. 3. óvt AB, sed Cant. L 
ürs. — wravéirQv, B xavavévqv, Cobet xevétqv. 


Seol. 13. Aristophanes Vespis v. 1224 videtur hoc novi scolii exor- 
dium servasse: 'Eyo eicouot x«l à7 yo siu &yà KAéow, Aio 0» zoà- 
vog oguoO(ov: Obs. Óà c: Ovbvósig momor vno iyívev AQümqvaiog 
(quae Bentley correxit) Oóy oUro ys m«voogyog xAémrng (scr. ov0P 
xAén tI). 


Scol. 14. Athen. XV 695 E. Legitur etiam ap. Etym. M. 361, 31: 
"Emi Asupvógío uym, qycgíov ozio v]c IIdQvn9oc, 0 ivsíywav of qv- 
ydósg vàv vvodvvov, dw o AAxuotovíüct mQosor6xscav.  P»moluQgxn- 
Qü»rov Ó' a)srív mzó tÀv msol Ilew(orQurOv, GxoAit0v sig c)roUg 
j0sro' AT «? «tà. Apostol. VII 70. Arsen. 239. Eustath. ad. II p. 461, 
26 (ubi omissus est v. 4) et Suidas v. zl 4swpvógío udyy. — V. 1. 
Aie? Dindorf, vulgo «e? «i. — zooócc£reigov Hermann (et sic in Et, VM, 


-E862 2o — S SCOLIA. 


. &ya9oUg vs qUu. evmavoiOns, 
of vór. &Oct&av olov mevégov ÉGov. 


15. 
(v uw) cuc : 
—gbOA uM UL WU e 
vV£tu---1wWw-- 
B OB LO V Loma Uis T sd Kee Kc 
* ko "Ex yüe yon xeriuüsiv mAóov, 1299. 


si vig ÓUvowro x«l ta agone &yov" 
imel Ó£ x^ év móvtQ yévijtán, 
TO 709sóvt. TQÉysww Gvayxy. 


16. 
QE Ad) ANS. 
Ade Ng) Tai : 
oJ Uus C 
M Lv SU, v Apt 


'O xagxívog àà' &g« 

q«A& vóv Oguv Aeov: 

&OO0v qgi vóv évaigov &uuev 
x«l uw; 6xoÀuX qgovetv. 





E 


zto08oofatepov D), vulgo zpoÓocévoigov. — V. 38 et 4 desunt in cod. V 
Etym. — uota, Ars. Apost. udyeoQ", Eust. et Suidas vulgo uczs- 
9o v' (ABEM à"). — V. 3. «e z&u. scripsi, legebatur ve x«l, Eust. et 
Suidas vulgo ^el (sed. : T6 xod AE, ys «wi BV ut Apost.), Hermann 
ue geatat t ayeovc yévsi v'.. Nisi forte scribendum dye$o)s v' iz 
v' (iveg v) sÜmeroí(Ócg, quo pacto indigenarum nobilium invidia, ua 
Alemeonidae. laborabant, amovetur. — V. 4. om. Eustath. — o? vor, 
in Et. D ómóc' ut Suid. Arsen. Apost. — £cav ap. Suid. ABVE (vulgo 


noo») et Ars. Apostol., £aciw Etym. (£ucov DM), «?onc«v Ath. Fortasse 


aliud quid latet; conieci £y«v, quod Hesychius éyévevo interpretatur, 
sed ibi lydvorro omnino scribendum. 


Scol. 15. Athen. XV 695 A: ££gc 0' &£y9m xal vdOs: $« y3g wA. 


Excidit ab initio Exrniov vel mógonQsv (quod etiam Schneidewin com- 
memorat), Grotefend ix y7s uiv &vógo, ego antea i» ie, Méleyyos, 
ut esset Aleaei carmen, conieci: et Aeolici poetae sane videtur esse, 
sed exuit germanam formam. — V. 8. 0é w' Dindorf, àà «' Cant, b 
0b x«l ABC. — V. 4. voéyew de vitio suspectum, fort. TÓ) mwüQEOvTL 
yoísco" &v«ywmn scribendum, cf. Plut. praec. reip. ger. c. 2 "de lis, qui 
inviti in altum feruntur: &Éo fAémove: vavriàvreg wel vaQavtóusro,, 
uéveww v& wol yoro9«L. toig magovour dvéyxq fygovvsg. . 

Scol. 16. Athen. ibid. — V. 1. 6 A, ó 0i BC et Eustath. p. 1574, 14. 
— £go, A Eust. £g V. 2. gye4& vóv Eustath. C (nisi iid hic PT 
supra script.) epit. dies 


chel L, ze44wó» AB cod. Cant. — V. 3, s$dov, 





SCOLIA. 649 


ZERO UU uw uuduuzcNy Ms 


Eu euM.Iw-ZAXwuuvu-vVuMVswM 

llet TeAeudvog Aicv aiyuwv&, Aéyovot Gc 

ie Tooíav &guGrov iA&eiv Aavadv uev! AyiAMéa. 

i 18. 1293 

Tóv TeAeudwe modrov, 4i«vra 0b Oeóvegov 

ig Tootav. Afyoveww éASeiv Zavadv uev AquAMÉ. 

19. s 
Eis Aga x«A5 ysvo(uqv dAegavtívy, 
x«í ue xaAol zeiüsg qégotev Zhiovvotov ég yogóv. 
: 20. 
Ei9" &mxmvgov x«Aóv ysvo(umv uéye yovotov, 
x«í ue xcÀj yvvy qogoíg xa9wgóv 9su£vq vóov. 





C só9sa, Epitome Hoesch. L et Eustath. s0$£«. — Zuusv Casaubonus, 
codd. svusv vel év uév, Eust. C et cod. Cant. Zusv, Cobet siusv. — 
Olim scolium sie conformandum videbatur: 


0 Ob xagxí/vog OÀ' fqa goLoicw rÓv Óquv Ao: 
£090» zo7 tóv fraigov fuusv xol ur 6xoluk qQovtiv. 


quemadmodum etiam Cobet constituit, nisi quod rg rz«Ag scripsit. Ce- 
terum conf. Fab. Aesop. 70. Aliorsum pertinet paroemia, qua utitur Plut. 
de Herodoti malign. c. 27: Méve, xegxíve, «cl ct usO5oo. 

Scol. 17. Athen. ibid. p. 695 C. Eust. 285, 2. Respicit Hesychius: 
"Aids (moi) Tekoudvog* Tv vv Gxolióv ysygeuuévov sig Al«vra. — V. 1. 
Aéyovat os, C Cant. L. Eust. Aéyovot o^, A Acyosvonc. — V. 2. usv' Eustath. 
(ubi etiam "4yeiàv pro zfeveov), vulgo xol. Respiciunt huc Theopom- 

us com. ap. Athen. I 23 E et Antiphan. ib. XI 503 E. cf. etiam Alcaei 

. 48. Brunek hoe scolium cum sequente in unum coniunxit. «Ceterum 
videntur fuisse, qui PZndaro tribuerent hoc scolium, vid, Schol. Arist. 
Lysistr. 1237: ^4oy5 viwvog cxoA(ov: mai Tilopóvog &iyunre mel ob. 
edrAoror 705 (vid. Schol. Acharn. 980). ó 0? vob, Or v&. évavr(a A£- 
yousv £avroig x«l zocrrousv. Orav yo vig (o7 &m0 vÀv cuolcov IItv- 
üdpov, A&yousv Ori Ót£ u&ALov "I &z0 Kiswweyóoug Tig zOujtoíag. 

Scol. 18. Athen. ibid., omisit C. — V. 2. usr', libri xoc. 

Scol. 19. Athen. ibid. et Dio Chrysost. D 36: "H v7) za vàv Acrvi- 
xGv cxoluóv re xcl imoívov sóyág 00 (ecitóc: moszOUGec, dAÀG Óm- 
póroig «cl qodroocuv &yofcois x«l cqó0g« dvttuicvoig: Eis Aoga wvÀ. 
— V. 1. yevoíunv, Dio yevo(uav, fortasse recte, ut est in vasculo Attico 
Annal. Inst. Archaeol. 1837 p. 186: à Ze) mrtQ, «iÜs zÀovctog yevot- 
pov. — éAsqevrívg Ath., sed ap. Dion. tantum M (&isgevrío supra, 
&Asgavzíovg C, dAsqavtiva BA, 2Asgaveím P, dAeqaveía vel). — V. 2. 
qéígorev Athen. et ap. Dion. CM (sed ex corr. gooé£orev, ut rel.). 

Scol. 20. Athen. ibid. e£ Dio Chrysost. ]. L, qui omisit verba xa$«- 
góv 9. v, — V. 1. yevo(ugv, Dio ysvoíuev, — V. 2. gogoíg Athenaei 





650 : SCOLIA. 


IIPAEIAAHX. 
jo ues QU UP TOR SUC METUIT NOE 
MAUS Susa AERA. RGDU ORA CAU er LO URP 


"Aówirov Aóyov, à "vaigs, uoOOv vovg &yo9oUg QíAu, 
vOv ÓsÀQv Ó' dnuéyov, yvoUg Ortu ÓcuAotg OÀA(ya qug. 


22. 
2v uoi zmivs, óvvife, Gvvéga, Gvovegevggóost, . 
GUv uou. ucvouévo uacvso, &ov Goqpoov. Gogpoóvt. 


* 


23. 1294 
(IIPAEIAAHZ.) 
"Paó zmvvl A(8« Gxogzíog, à '"veiQ , vxoÓvera 
qofev, wí 6s BkAg' vQ Ó' dgavet z&g &mevowu ÓOAOg. 


.24. 
e 1 ; 2 E] *. 
"A vg vàv fdiAavov r&v uiv £ys, vàv Ó' égevew AcfMeiv: 
, NI P ^ ^ x E] ' 5 » 
x&yG 7c x«Amv viv utv &£yo, vqv OÓ é£gaueu Acfetv. 


25. 
Ilógve x«l B«A«aveve vovTOv £yovo' éuxsüfcg 690g 
év vaUTG& zvéÀo TÓv v &ya)0v vóv ve xoxóv AÓc. 


codd., et ap. Dion. M (rel. gogorev vel oebtin. Praeterea ap. Dion. 
est yov; w«Ar (sed P xeAn yvvg). Brunck coniunxit cum praegresso 
scolio. 


Seol 21, Athen. XV 698 C. Eust. 326, 40. Dixi de hoe scolio ad 
Praxillae fragm. 3. — V. 2. óA/ye Eust. 0Aym Athen. 


Beol. 22. Athen. ibid. et Eust. 1574, 20. — V. 1. cvvife A ei 
Eustath., vulgo gvrixe. — ovoréqaviqógtt €, Gvvcrequvipógst L. Cant., 
Gvyxoviqógst Eustath. — V. 2. cov cogor, coqpoóver Canter, 6v6Go- 
qoóvst cogor. C Eust., 6vecogoov5co cogoo»vt A,  Gvv6aOqgov1160 
cogoov. L. Cant. 


Seol. 293. Athen. ibid. — V. 1. o 'reig', à ér«íos ABC.. Confer 
Praxillae fr. 3. : 


Seol. 24. Athen. ibid. — V. 2. jv piv AB, et vv à" B, vulgo 
và» uiv ... tàv Ó'. — £yo, £yov AB. Dubium est, utrum doricae 
formae a librariis tantum t 'oblitteratae, an consulto poeta variaverit. 


Seol. 25. Athen. ibid. — V. 1. zóove scripsi, v. zógvq. 


E 
: 
! 
Ü] 








SCOLIA. | 651 


26. 
"Ocrig vüge qíAov uy zgoÓ(Ócotw, usycAmv Eysu 
vuv év ve fiooroig Pv ve Ocovow xev  éuóv vóov. 





21. 


"Eyysu xoci Kuócwi, Ówtxovt, wq émuaxgov,: 
&( Ó5 xyonc «yc9oig &vÓgéow o(voyociv. 


28. 
YTBPIO?. Á 

POCO UMOR MO TRGEE TORT VMder Tu 
EOM DU EIL Lu M unco 
SUPE Tu QU ETANLEU WU SNEM 
E iiu Meca ido pA B visti UU os AJ. 2. V ar d 

: 2x9. «. 
"Eevu uo: zAoU0roe uéyag ÓO0gv xal E(goc 1295 


x«l v0 x«Aóv AcwcQtov, zoófJAuue yocovóc' 
, ' , " , , 
TOUTOQ y&Q «Qo, vovrQ Ogíto, 
z , M Ce 3 $0319 "PEERS 
TOUTO z0Tí0 vOv &Óbv oivov dz cuméAo 
9 


Scol. 26. Athen. ibid. -— V. 1. ueycAev scripsi, vulgo geycAmv. — 
V. 2. $s0oiciw, 9&eois B. 


Scol. 27. Athen. XV 695 E. — V. 1. xol Kio AB cod. Cant., 
xcov. Canter, 07 499«»v:i Porson non recte, fort. Kó0ovi scribendum, 
vide Proverb. aeís/ vig ív XKvócovoc Zenob. II 42. Diog. Vlll 42. — 
Ouixove AB, Ouxovs L. Cant. — V. 2. TA à7 X9"je scripsi, Vulgo el à7 
407) vois, Porson e 407 vois, Dobree 4j qo] voíg. Possis 7 O7) qo5 6, 
M. Sehmidt e£ à7] A6 zonerois. 


Scol. 28. Athen. XV 695 F: 2ZXxóAwv f qoc qug xal TrÓ UvzÓ 
"P8oíov vo? Konróc mowmOiv. Fysu 0' obrog É6vi x4. Eadem 
Eust. 1544, 7. Attigit Goettling in comm. acad. lenae 1855. Duabus 
strophis carmen, strophae quinis versibus logaoedicis constant: v. 1, 2, 
4 sunt hexapodiae, v. 8 tetrapodia, v. 5 pentapodia, sed in hoc hendeca- 
syllabo strophae discrepant, variavit enim poeta: in priore versu dactylus 
tertiam, in altero secundam sedem obtinet, quemadmodum etiam Seneca 
tragicus sapphicis versibus subinde phalaeceos interserit, pariterque 
Priapeum carmen (Meyer Anthol. Lat. 1704) phalaeceos passim sapphi- 
cis versibus temperat; item in stropha v. 5 primam sedem occupat 
spondeus, quae licentia etiam apud Senecam deprehenditur. — 
Hybriae nomen Schmidt suspicatur restituendum esse apud Hesych. 
v. Tgvxr5o (Philol. XIV 760), ut ille Cretensibus etiam £ufavijorov 
condiderit. — V. 1. u£yat , Eust. uéyo. — V. 4. &uzéio Stephanus, 
&uztiiov OL Cant., éuzéiov Eust. Hartung audacter novavit zeréco c 





652 | SCOLIA. 


5 roDro Ósózórag uvolag xéxAnue. 


TE cd | Zxg. p. 
Toi 0$ ur roÀuGvr £ysw ÓOQv xci E(gog 


x«l vó xcov Ac«Lowtov, zoófAquc yocvóg' 
zévveg yóvv zemvqoveg (dug) 
duóv . . (zgoe)xvveüvet (us) Ósozóvav 

10 x«l uéyav Beoiume« qovéovreg. 


29. 


DOMUM CAP ZLO4X 0 UA c. ME 


XoqQueve xci Bíov KAsweyóoe ve xd uol uer& OsocaAGv. 


oivov [&09v]| tm^ &míAo. — V. b. uvoteg scripsi, ut tribus syllabis 
pronuntietur, quamquam enim in huiusmodi versibus nonnunquam 
spondeus vice dactyli adhibetur, tamen praeter necessitatem mon est 
admittenda ista asperitas, In libris est pvoícg, nisi quod C et Eust. 
plane omittunt, Hermann ósc6zóv« uvotc«g scripsit, ego in edit, 2 
suspicatus. eram guvoíreig (wvoceuc), Hartung verbis traiectis Ósezóreg 
uvoteg TOUTO xéuAmuet , non recte, nam covro suo loco non debebat 
moveri, Meineke ó£ezorc pvolteg. — néxAnua., B féfginue:. — V. 6. 
ToÀu àvr Hermann, vulgo roÀuovreg. — «el É(pog om. Eust. — V. JT. 
"T Patque L Cant., "aoo Aqu TL ABC, om. Eust. una cum voce X0cvóg. 

8. mETUQOTTEG Eust., mem ÓTEG ' Ath. — ug adieci; £uóv, cuius 
loco Hermann cuór, Goettling &piv scripsit, quoniam eo vocabulo 
versum terminaverunt, servavi: nam in versus exordio non offendit 
syllaba anceps. — V. 9. lacunam indicavit Hermann, quam Goettling 
inserto éqeuuócot Sibi redintegravisse visus est. — zroocxvrsüvti ws 
scripsi, vulgo. «vvéovz:, Hermann woveovet vs. Eust. interpretatur 
Tyov» szoocxvvobGt tue óc Occmóvnv xoi zoocqpovo)ct uéyov pecia. 
— V. 10. goce scripsi, cum in libris sit fwciiío, auctore Hermanno. 
— qovéovisg ABCP, qovéovr, VL, Cant. Eust. 

Scol 29. Aristoph. Vesp. 1243: Meri ro)rov Aloy(vgg 0 ZX£Alov 
ó£evat &v1jo. 60906 xol IOUGULÓG, XOT Gosero,." Xo5uoro wc iav KAsi- 
r(yóoc ve «Quoi usvx OsrreAOv. Correxi Béov et Oscccidv. Ceterum 
Schol. ad h. loc. Kiswayóong ji£Aog Sepoet tÓ ei coc» Kiswayógav, 
7 TiG éy£veo zLOLIT QUO Gecvodi) Tug yOYQ ...- i» Golton twóg dor 
Ae qvatoi ób Orcraloi Gvveputynoav iv T6 LE TO)G TvQüvrove 70- 
Afuo. et supra. ad v. 1239: -Ho60txoc 0i iv "vois Xouaodovuévous xol có» 
"Aüunvov dvoryéyoage ,. | mro oettelg TG TOU Koatívov ex Xeigóvow Kiezti- 
toy óge dósiv, Ovov AÓuiov píAog cvAT. "AmolAóvitog Ó ó* Xotoidog 
dg "Aerepiàooog (cod. Ven. dore puddoov) qot, i giv vio KAtiwra- 
j6oc«c Tüc mou totors y Oct eg dvgóvvuov dvetyéygoqpe KAswroyóoov, 
"Auuovtog &zelíyyst oOvÓv, msQi Ób roU AÓurov magsiyev. hoc scholion 
quomodo emendandum sit, incertum: Herodieus videtur Olitagoram et 
Admetum recensuisse, sed Ammonius utrum et ipse KAeweyógev tan- 
quam cvügavvuor in indices retulerit, an Herodici errorem castigaverit, 
non ausim decernere. Clitagorae scolium commemoravit etiam Arist. 
Lysistr. 1236, ubi Schol: có Káevroryóoote Uis mountoíag* 7) yao KAzi- 
veyóQo TOVITQUO. T|V Aca, qs ufuvQrat wol iv zhavatow "Agioropd- 
vnc. Hesych. KAewro'yóoc , Qàjc vL &iÓog wc (moujrowt) A4s6f ie v0 "jévos. 
Sed Clitagora an revera poesi operam navaverit prorsus incertum, hoc 
certe scolium non est ab ea profectum. 


"ue M 





SCOLIA, 653 


* 30. 1296 


ELA NW LwX4wWuxau. 


MM ERA UVU'u V 
O) 4o, xóAÀ  Éysuww Ovqróv GvOgozov, &AÀ ég&v, 
xal x«rtGO0(cuv' Go Ob xcgre qeíOm. 


Scol 30. Amipsias ap. Athen. XI 788 E: AvAeL oL uékog, Zo» 
cüe moóg* v/v" Éuníonos 0^ Pyàv víog' AUAsL G0 xal G9 viv Guvoriw 
d favs: Ov xo7 «xà. Non videtur hoc ab Amipsia compositum esse, 

sel vetu scolium, — V. 1. &év9goozov, Meineke &vóg' vel &vOoomor 

.— V. 2. ^el xececü (sw, Dindorf x&c9(tw. Deinde Meineke coni. 
d "o xaor dgtióng, et fuit fortasse sie in seolio, quod consulto muta- 
verit Amipsias. Hartung, qui negat optimos hos numeros probari posse, 
ita conformavit: O9 ze7 zoüuer« m01À fysw|Ovqróv Gvóoa mor, 
dAÀ' dgüv|wol xev. wvÀ. 

Aliorum scoliorum memoria paene intermortua, velut unus Hesy- 
chius cantilenam huius generis, uae à vocabulo Bogé£eg inchoabatur, 
testatur: Bogéaeg: 60110v TL OUTOG dÓóusvov (Meineke , &egóuevor) 
Keyov. Sed quod comicus poeta fr. inc. com. CCCV: "Tuvsivo à 
alozoOg xAàve zo0c x«A0v Ódgvne 0 Doifoc oo moosgóc dicit, paeanem, 
non $colium significare videtur. 





CARMINA POPULARIA. 1297. 


IOT A OZ. 
1. 


- 3 , 
llAsióovov ovAov Vet, iovAov tat. 


AINOrZ, 


2. 
"Q, Aíve (x&or) 9olow 
vevuuÉve, Gol yag £Ócx«av 
z.Q0vc uéAog &v9gozoLiGLtv 
ovatis Avyvoais &eloou 
5 Goifos 03 xóro 6' &veugst, 
Mov6c«. Ó£ 6s Ogqvéovow. 


Fr. 1. Athen. XIV 618 D: Zuog à Ó Ziiuog. iv 16 mgl mou om 
qnot: T« 9odyuore TV xgidày eor xo9* obra mQ0GryóQevor &uá- 
Aag, cvvcs orc £vro 0i xal x. z01Àdv ucoy yevóusve O opio. obiove 
xol loviovg* 12] LL unto óc uiv XAiónv, óc 3 Tovio: dz TOV 
oov tj Zhjunroog &ognucvov Tog r£ X«QzOvg x«l rove vpvovg roUG sig 
"rv 9t0v o)1ovg wcAobci xci (ovAove: Orpijtgovou. xol weAAtoviot. 
Kol IlAsiovov ws. Got àé geciw égiovoyov. sive KU oü5v. Eadem 
Eustath. 1162, 42: x«l imi óvnuc éuusibg v0: ritiorov *TÀ. 
Cf. Sch. Apoll. Rh. I 972. — oXov semel Eust. PV, o?4ov o)1ov Lue 
fe, ÀC à m. pr. Eust., fe; PVL, íj C a m. sec. — ioviov, P ov4ov. 
Versus, ut Meineke animadvertit, hendecasyllabi speciem prae se fert, 
si sumas prosodiam vocis fe. variatam esse, quod non solum novicii 
poetae, cum idem vocabulum iterant, dedita opera admittunt, velut cà 
u7 x«Àd xocAa méquvtoL, sed antiquis quoque non inusitatum fuisse 
testatur Homericum "4ezg "4osc Beocoiovy£. 

Fr. 2. Schol. Hom. Il. 6 570: "Eozi ài u£log Sonvquixóv. ó Aívog 
ueT lo1vogavioc cóóusvog .. . £Bonveito ye«g ovrog zaod vàv Mov- 
càrv ovrog: Q) Aívs O9toic cenuuéve, col ye mQGTO uéLog £v 
&9voro, dv99ooz0wt qovois Avyvoais a eio: Qoifoc óé cs xÓTQ düvot- 
es/, Movcat Óé os Oonvíovcow (ita codd. AV). quae correxi, ita quidem 
ut z&c:. adderem, quod saepe excidit, estque in epigrammate. ad imi- 
tationem huius cantilenae composito (ap. Eust. zmévr«), et d9uvaroi 
eiicerem, quod ex isto epigrammate irrepsit; reliqua menda facili nego- 
tio procuravi, ut iustos numeros restituerem, v. 5 correxit Schneidewin. 
—  Scholiastae si fides habenda, ferebatur haec cantilena ab ipsis 
Musis in Lini honorem condita, quamquam fortasse scholion non inte- 
grum propagatum, ut ante o)reg nonnulla intercepta sint. Carmen 





CARMINA POPULARIA. 655 


YMNOZ EIE APTEMIN. ——— 1298 
3. 
"Aovsuu, Go ué vu pprv égíusgov 


hoe, pc non sit antiquissimum, tamen ns ran speciem prae 
se fert: deprehendimus hic exemplum metri, quod apud Graecos anti- 
quissimum fuit, unde hexametri quoque origmes sunt repetendae: 


uU 
UE wvu-uU-w 


vel ó 
A Wu uXu.-—-x 


semper autem bini paroemiaci, ut fit in popularibus carminibus, copu- 
lantur. Schneidewin haec Melanippidae tribuit, quoniam idem schol. 
paulo ante dicit: 'H xer& Aívov ierogíe xaoà duioyógo iv vj (9' wol 
zeo& Meiavuxz(ós: & cuius poesi isti versus prorsus abhorrent. Ad 
hanc veterem cantilenam compositi sunt hexametri ap. Schol. Hom. 
(solus V addit), Eust. 1163, 59. Eudoc. 277: 


QQ Aíve, nc. Osoic. veviu£ve, col yàg &Oowxav 
GOdvoro: zQOvO uflog &vÜQgcmovww sicot 

iv moUi ÓsbivsoQ: Movooai Of cs Qonvsov avra 
pvoóusve, uoAz5Gw, ims Aímsg TÀ(ov oy. 


Horum versuum auctor cum dicit Linum primum cecinisse carmen £v 
z001 ÓsfurtoO, videtur ipsum numerorum genus indicare, quod in hae 
cantilena deprehendimus: i. e. dimidiatos hexametros: veteres artis 
magistri priorem partem heroici versus ÓsÉióv, posteriorem dcgursgüv 
appellant, vid. Aristot. Metaph. N. c. 6: flaíverou ó& (£mog) iv uiv 
tO üsbu ivvía cvAlo(uis, iv 0b vO doioveg Oxvo. adde Alex. Aphrod. 
eomm. p. 813. cuius doctrinae vestigia etiam novicii magistri produnt, 
velut Marius Vict. p. 108 ed. Keil, hine Marius Plotius p. 514 et 544 
hemidexium trimetrum appellat quod hemiepes (óe£v) dici solebat. 
Quod Eustathius hos quattuor versus vocat zz/yowuuc«, item Cram. 
An. Par. III 289, 7 ézuygegr, dorw. iv Orjfouc, error subesse videtur, 
condonandus sane, quandoquidem in scholiis illis epigrammata in Linum 
leguntur, de quibus supra p. 357 dixi: at hi heroici versus, qui para- 
phrasin popularis cantilenae suppeditant, ab 'epigrammatis natura . 
prorsus recedunt. am cum scholiasta praeterea Orphicum carmen 
memoret in Lini honorem conditum: 7 vs xeAovu£vy Zgaioo zoínuc 
igviv (Eust. 1163, 57 zowuériov) sig tüv A(vov, dvagégsvos Ób eic 
Oegé«, ad hoc poema fortasse quattuor isti hexametri sunt referendi, 
ae possis coniicere, carmen illud, quod schol Zeige» inscriptum 
fuisse testatur, a Persino fuisse fictum; nam Mall. Theodor. ap. Gais- 
fordium script. lat. rei metr. 537: , Metrum dactylicum hexametrum 
inventum primitus ab Orpheo Critias asserit, Democritus a Musaeo, 
Persinus à Lino, permulti ab Homero.* vel quem descripsit, fortasse 
verba Zv zoól ósÉwsoo perperam ad hexametrum rettulit, quemadmodum 
Plotius trimetrum dactylicum appellans hemidexium aberravit. De 
Persino, qui apud Eubulum Atarnitem vitam aliquamdiu degit, itaque 
Hermiae et Aristotelis aequalis fuit, vid. Pollux IX 93. Ab hoc Orphico 
carmine diversum eiusdem nominis poematium, quod Schol. Hephaest. 
p. 54 memorat: £6r. Óà xol Zqaiga x«l Goóvog ovyygouue waAovptvov, 
quàe figurata fuerunt carmina, haud dubie Alexandrini alicuius poetae, 
fortasse Simmiae. 

Fr. 3. Athen. XIV 636 D: Ko£ufaAa' meQl ov qoi zhxwo(ooyog iv 
roig ztQl vov '"EAAdÓog (/ov imwyoQukco! qéowov zorb waQ vmto[oAnv 





656 CARMINA POPULARIA. 


er e 
UuvOV vevcau v6 O0Otv 


AL 0b cíov9' &u« qygvoogásvva |. 
xo&uBoAo yeAxozegge qegoív. 


YTMNOZ EIZ APPOAITHN. 


4. 
"AváfeA' &vo vÓ y9oacc, 
& xcÀ& "Aqpodíra. 
EIXZ AIONTZON, 1299 
5. 


KaAsire 95óv. 
ZeusANÜt "Iuxys mAovroO0ca. 


EIXZ AIONTZON. 


6. 
EA9sbv, qoo ZiÓvvos, 


sis TÓ 7t90600 6009 'crf TS wol ztQ0Gc.ÓS Iw vig yvvoislv 0gyové TUVO. T£0LO, 
Qv Oct TLG GzTOLTO TOig DewriAote, zOLEDV Àvyvgüv vogov' óg4ovo9at 
9" iv và vij AgtípiÓog Court, o0 éovw ágyr: "Aevsui ... geooé». 
Facile apparet duo diversa fragmenta eiusdem carminis afferri. — V. 1. 

igtpegov AB, ig! Zusogov PVL. — V. 2. Vuvor L, 9zvov PV. — vevot 
A, vévoi B, fév Py ó9sv BVL, 09s P. Emendatio incerta, 
tentavi cof u $é&zl gonv cóc. ég(utgov Suvor &tiü£usevaor (antea 
vqow£usve. commendavi) ze064 sv, i.e. por» toL énéocvro, de elisione 
vid. Spitzner Exc. ad Il. XIIT, de adverbio zt0ó08s» cf. Pind. Isthm. 

V/38. — V. 8 of ót cíovO" Gua yovcogdsvva scripsi, vulgo GÓÉ vig 
(P &0é vic) &4À& govcogavíe. Requiritur verbum, itaque cfovrt restitui, 
de qua forma cf. Anacr. fr. 49. — V. 4. yoÀxomcéoee, À a m. sec. 

qeÀxomzéone, & m. pr. goAwozttoco ut PVL. — zsocív, conieci 75907», 
ut hie versus aequiperetur v. 2. 

. Fr. 4. Plut. Quaest. Symp. III 6, 4: AE wo ztoocsvyóusda à5- 
z0vOsv cU) Aéyovvsc íév cvoig 9:óv PDuYOLG' &vdgais WA. — 
"AggoOtce ,Dübner, v. "AqooÓ£c. Quod est apud Hesychium &vooAo- 
yóoug* pdopexóv vv xol Aifog iv Zip fortasse eorbigendum dv«flei- 
4óynec«c, quod ad exemplum vocis "lovein£Aag est novatum, lapidi 
enim Samio, cuius magna vis adversus varia mala esse perhibebatur, 
etiam haec virtus potuit attribui. 

Fr. 5. Schol. Aristoph. Ran. 479: 'Ev» oic 4qvoixoic dy dot TOU 
Zlovócov 0 Oc«00Uyoc XoTÉyO Acgiot Aéysv xeAsivs QsÓv: wol of 
Émowobovtsg Boóow  Xeusiqv "Iawgs miovroOóre (ubi malim 
"Iexz' à, ut numerus anapaestus restituatur) qj moóg vÓ év vais $9votoug 
Émásyóuevor: imsidàv yàg cmovóomoujoovtoi, imufyovow "Ewuwniyv- 
rUL' X&Asi Qeóv. 

Fr. 6. Cantilenam, quae quidem nulla Eleorum sermonis vestigia 
ostentat, servavit Plut. Quaest. Graec. 36, 7: zhi& ví vóv zfióvecov ai 


; CARMINA. POPULARIA. 65 


"Aisíov dg vaóv 
&yvóv Góv Xagívsoow, 
ig vaóv 
5 r9 foío zoól 9vov. 
&&e v«UQs, $ 
&&e raUQe. 





1. 
(Aváysve závvsg,) &v&ysv , sUgvyogíav 
TQ $69 zoLdite' 
&O£As, yàg Ó 950g 0gfO0g iogvOcuécvos -. 1300 
ói& uécov paoíteu. 


8. 
Zoí, Báxys, ví&vÓs uobGav &yAottousv 
&zAoDv QvO8uóv xfovvsg «ióÀo uéAs, 
xatv&v, &zxxgévcvrov, ovr. vais ztgog 
xeyouué£vav gO«icw, &AÀ  cxQparov 
xavréQyousv vOv Uuvov. 


zàv "Hisíov yvvoixsg vuvobocri moagoxoeAoUGu. oío mzoÓ0l mogQeyíyvscQat 


zQ0g «Ürdc: Éyei 0 oUvoG 0 Üuvog: dA ev . . . 9 cov, sicot Og Émc- 
Oovcw: "AÉvs va99s. — V. 1. joo, non ausus sum 7/oog substituere, 
minus etiam zíi.óvvcov probabile. — V. 2. "Asíov scripsi, ut duo sint 
molossi, cf. v. 4. Welcker "44:ov, vulgo &4:0v. De Bacchi cultu apud 
Eleos eiusque festo Owvi« vid. Paus. VI 26, 1. — V. 3. &yvó», conieci 
doíayvov. — cvv, Leutsch, qui in Philologo XI 730 de numeris huius 


cantilenae disseruit, &u& coniecit, v. 4 redintegrat ",44síov ic vaóv, 
hoc quidem probabiliter. — V. 5. rà, conieci ze9. — V. 6 et 7 Cobet 
Né£w restituendum censet, non recte. í 


Fr. 7. Ithyphallorum cantilenam affert Semus ap. Athen. XIV 622B: 
Of ài i(9Ugqo1Àot . . . Órav xarà uéonv Tiv Goynotoav. yévovvot, Ém- 
érQíqovoiuw síg r0 Ofargov Afyovtsg: &dvaysvs &EvQugOQ(uv xvÀ — 
V. 1. dvdyete z&vrsg ad versum redintegrandum adieci, évdysrs xàuov 
addidit Tyrwhitt, rectius Meineke dv&ysr' dvcysrs zvrsg coniecit, sed 

raestat, quod dedi &véysts zvrsg, dvdyer , ut percussione variata 

lteratum vocabulum sit insigne. — V. 2 cà 9*9 moisite Porson, codd. 
moitite T Oe. — V. 3. £9£Asi, Meineke 94e. — Zoqvócu£vog scripsi 
atque sic etiam Meineke, libri Zegvoou£vos. 

Fr. 8. Phallophororum cantilenam servavit Semus ap. Athen. XIV 
622 E: Of à qaALogógor . . . mooíoyovros of uiv ix magóÓov, of ài 
xarà pécec r&g Ovoag foívovrsg b doPuó x«l Afyovrseg: EXol Bá*»ys 
«tl. — V. 1. col, B. o9. — V. 3..x«euw&v Hemsterhuys, codd. x«l uev. — 
V. 4. wsyonuévav cci Porson, AÀ xezonusqav cOciciv, B ffyomus 
xavoOncw, P xfyonusv xavoOecw, VL xsygonusQ« zcvoOcci. — Pra- 
tinae sine idonea ratione tribuit Porson. 

PoxTAE Lyn. III. 42 





658 | CARMINA POPULARIA. 


9, 
Ilági9t, xógnu, yépvgav: 
0Gov oUzO Tgig ztoAfovouw. 


: 10, 
"soóv freue mÓvvwx xoUDgov 
Bow fouuóv. 
11. ew. 
Tíg vijós; moÀAAol xdyaSoí. 
Exu£gvvos: x&Asu Otóv. 


Fr.9. Proclus in Hesiodi Op. 389: oí àà &oyoiot xol zooVaíregov 
fozsigov, xol Yo ix vÀv '"EAevowiov vsitrÀw. ubi A haec addit: £v 


oic &Aeys r00 m 9i xópr yeqooov Ocov otn. * TQUxÓAcOv à£. Scribendum 
éy oig éAéysvo: mdoidu xógr yégvoa ócov ovzo volg moAfovoui». 
i. e. mox ter agros arant, quae ad II1oonoócix referenda sunt, quae mense 
Boedromione celebrabantur, cf. Aug. Mommsen Heortologie p. 75 seq. 
et 220 seq. 

Fr. 10. Origenes (Hippolyt.) adv. Haeret. p. 116: ó ài 6rd qve o$- 
TÜG dev. «el mro. AS vatois 9 mad 70v MA VAL d qoc aÉ- 
AeLOG uéyes, xod emeo. coros, 0 (sgogévrrg . : vvxtc ív "Eievoirt oz 
zt0AÀAQ zvQl eld và geyoÀo wol opto uvorijoua fog xol XÉXQOyE 
Aéyov: IT, Écexse móvvi* xo)oQov Bowuco owu5y' vovrtéotw 
ioyvo& ioyvoóv. ubi foiuóv scribendum esse vidit etiam Miller. — Alias 
cantilenas in mysticis sacris frequentatas praetermisi, quoniam maxi- 
mam partem satis sunt recentes, velut quod est apud Firm. Mat. p. 26 
ed. Bursian: 

Xeigs vvugít, yoioe véov qosg. 

et ibidem p. 30: 
Evoi Ouéooc, Ó(uoogs. 


Prior cantilena ad Phrygia sacra videtur pertinere, nam de Magnae 
Matris et Attidis mysteriis supra disputavit Firmicus, cf. Lobeck 
Aglaoph. I 649. Firmici codex cum exhibeat A€NYNO€ XAIPENYNOE, 
fortasse coliigas in sacris variatum esse yeigs vvugís et yoios vUpuqnm, 
nam tauroboliis et crioboliis etiam mulieres operam dedisse multi 
tituli et graeci et latini testantur, quamquam fieri potest, ut ibi 
Phrygia sacra cum Mithriacis coaluerint, quam societatem praeter alios 
lapides arguit planissime, monumentum ClGr. III 6012B. In altera 
cantilena haud scio an Eo«v Owu£goc Díuooqs scribendum sit, nam in 
codice est €AI (cf. Et. M. 553, 46 Evag Ebavrog' £orw Oi ÉniQevov 
Zhovocov), sed quamvis Bacchus indigitari videatur, tamen taurum a 
Mithra percussum invocari testatur Firmicus, quod non mirum, quando- 
quidem multa aliena translata sunt in haec sacra, itaque Mithrae sacer- 
dotes passim etiam munere archibueoli Dei Liber funguntur. Ex 
Mithriaeorum sacrorum carmine etiam versus, quem Firmieus p. 6 ad- 
scripsit, petitus: 
Mb$scra oowiomíns, vit Ó£fie merQ0g cyavov. 


Fr. 11. In principio libationis utebantur versu iambico: 
Tíg vijós; zoAAol xayoot. 


CARMINA POPULARIA. 659 


12. 
"Hàtog "AmóAAov, ó Of y' AmóAAov AG. 


13. 
"yatvqv 6víavog &uxAscov vgáyov. 


14. 


Agysu uàv &yàv vv x«AA(GTOV 
&40Acov r«uíag, x«ipgóg Ob xaAst 
uoxévu uéAAEU. 


quem morem respexit Aristoph, Pac. 968: soyousQ«' Tíg vgjÓs; mov 
z0c' tiol moÀÀol xcy«O0(. ubi schol. Zé»Óovrsg y&ào £fAeyov: r(g 
rjÓs; dvrl voD río mdQtotww, tirm of zeQóvreg tOqmuitóuevor CAeyov: 
mz0ÀÀ0l xdy«a90(. vovrto Ób imoíovv ol emévoovrsc, ivo ol cvvsidOveg 
Ti Éavroig Gronov ixyogoisv vÀv 6novóQry. Eadem Appendix Proverb. 
IV 90 ubi x«4ol «cyc«9oí. Peracta autem libatione precabantur, ut 
schol. Arist. Ran. 479 docet: 7) zoóc r0 £v veig 9voíoug imsyóusvov: 
insiÜàv y&g cmovOomowujcovvai, ÉniAfyovsw: ixwé£gvvav x. 9. 

Fr. 12. Heraclit. Allegor. Hom. c. 6: xol t0 ómquoósg &vo «oli 
xro OQgvilovusvov' mAtog xrÀA. Huc refero, quod Proclus Theol. 
Platon. VI 12 sip: ó "Hiiog AmólAov v$uvovutvog yoíosu Owwqsoóv- 
TO$, x«l AnóAAov "Hitog àvexoAosusvog, quibus Lobeck (Aglaoph. I 111) 
anacleticum theurgorum hymnum notari existimavit, non recte. Etiam 
Schol. Plat. Rep. 509 B Solis et Apollinis nomen componit, schol. 
Demosth. Mid. 9 praeterea Bacchum adiungit. . Praeterea latinum 
earmen apud Festum p. 318: £w es Apollo, (tw Sol in coelo deus.) non 
decet praetermittere. — Usener Mus. Rhen. XXIII 373 versum segre- 
gandum esse censet, quippe qui vel Euripidi vel recentioris comoediae 
poetae sit attribuendus, at eiusmodi argumentum a nova comoedia 
alienum, neque tragici poetae hunc versum esse arguit spondei species 
sede paenultima: quamquam fortasse Aeschylus in Bassaridibus Orphea 
in eandem Sententiam disputantem induxit, cf. Eratosth. Catast. 24: 
zóv uv ziióvvcov ovx éxí(ua, vóv 02 "Hivov uéyuovov Qedv ivópi£sv sivau, 
Ov x«l AmóÀÀlova zQocQyóQsvosv, émsysugóutvóg vt Tig vvxrOg xcv 
vqv £o95v5v imi r0 Ogog rO llójyoi0v woAoUusvor zQoofusvs rg dva- 
t0Àdc, ive i0y có» "Hitov z9Ovov. 

Fr. 13. Athen. III 109F: zeíveg' rovrov rov Ggrov uvquovtvti 
Znuog v 0yÓóo Zhqdédog AÉyov vaig 9souoqógoig yíyrvscOn. sicl ài 
&oroi ueycÀoi, x«l fogry xeAsitou MeyaldQrua, imiLtyÓvrov TOv ge- 
oóvcov: Axyaivnv (dyaivov B) cv. £unAsov (sic AD, duzxAso B, £uzáisov 
VL) rocyov. hane imperativi formam esse pro tocys docuit Meineke ad 
Athen. Syracusanis hane formam vindicat Choeroboscus, vid. indicem 
v. &izov et Xvgaxovoioi. 

Fr. 14. 15. 16 reliquiae sunt cantilenae, qua praeco in ludis 
gymnicis utebatur. Disputavit de hac cantilena Haupt: de pede a prae- 
conibus recitato in Instit. Archeol. nuove Memorie Lips. 1865 p. 209 seq. 

Fr. 14. lulian. Caesar. p. 318: Kol 0 Zeiqvog óny9slg iow)ze xal 
roig dycvi£ouévoig i« robrov rÓv vobv mgocsiysv: '"Eguzg Ob iwnovr- 
vev' "Aoysi ubv dyàv Óó vÓv ... uéAAsiv. quamquam lulianus in 

42* 





660 CARMINA POPULARIA. 


15. 1302 
BoA(ió, zoóov 
Oévvsg z00c ze zoÓ« (irc). 


16. 
Zhjys uiv dyàv vÀÓv xaAA(ovov 
 G&GOAcv rcuíug, x«L90g Ot xcAct 
waoxér. uéAAew. 





ampla cantilena, quae sequitur, etiam alia ex praeconis anapaestis 
videtur adhibuisse, velut quod continuo subsequitur: &Ai &*x0907v- 
v&g (Cobet cA uM ovre coniecit) zzv Zuscíoov w5govx« fgodv, 
fuit opinor: 

pape uA e dA elovceg 

viv TuetfQuv wiovxo fodv. 


item novissima: N/xqg à? r£Aog Zm«vl usà5osw rubra vov "Eguot 
XT10UTTOYTOG £vAmooorro. nam hic versus: 


NNí«ge 0à vílog Zo» usinosi. 


praeconis voci satis est conveniens. — aeto0g xTÀ. iteratur infra 106, 2. 
Of. Soph. Philoct. 466. 

Fr. 15, Moeris p. 193, 4: Bodfiósg of imi ràv dgécsov fjíctig by- 
ve yoroory ppévon , eig Inéfuwov at Opogueis, ty éE icov levawvvo (cf. Har- 
pocratio v. Beats). TO xod. of wiovxsg iml vÀv TQEjóvrav" B«2gida 
mz000g Qíévcs móüo mzaoQX mzó0Uux, wol vov Eri AÉyovow. "Avvwuot, 9o- 
zAn& ob xowóv. ita Bekkerus ex cod. Coislin. edidit pd variant ibri 


dye zo8óv dli lenius foret ni Pls Ar Ht, nec tamen satis 
commodum.  Pierson edidit Salmasio auctore oApió'- dz60og, Qérs 
zó0x zc«oc zóÓ0c, Hauptius dimetrum anapaesticum restituit: 


Beàipióe moóóg 9írs móÓcw mogd móc. 


verum neque numeri apti, nam anapaestis solutioribus nullus hic locus, 
neque satis intelligo, unde accusativus fe1gióe sit suspensus. Tenen- 
dum autem est in singulis certaminibus hoe praeconium pro rei natura 
variatum esse; his quidem versibus utebatur praeco, cum cursores ad- 
hortaretur, quorum certamen non solum Olympiae, sed etiam alibi 
primum obtinebat locum; cf. Plato Leg. VIII 833: cr«ó:00oÓuov Ó7 
ztQOTov O0 wiovE Tuv, nod dmeQ viv, $v toig dydot zx Qon oret. 

Fr. 16. Lucianus in Demonactis vita 65: Ort ó Gvvijyker oUxé9^ 
oíóg T6 (V aoTó, émixovosiv , &imÓv. zQ0g Tovg uoÓvrag TÓv év- 
oydviov TOv soin zó0c* A^Wyst . . . uéAMeus. — uel at vt OV 
7:0610u£voc &m5A09s vov /(ov qoidoóg. Initium tantum cantilenae ad- 
scripsit Lucianus, praeco alia addebat, ut indicat Philostr. de ,gymn. 
dig (Cobeti editionem non licuit inspicere): tb Ót um] Qo ójag dxobeig 
| T0U x(gvxos, ópüc og imi m&vvov xngvvreL An tuv ui» rÓv vÀv QOÀov 
TOJuLoc y dyóva, Tv cdimuyyo ài và r09 Evveiíov c paívetv, 
mtQoxedovuéyny TOUG víovg eig OzÀa' «sAsosu Ób vovvl TÓ wQovyuo xc 
T0UÀciov docu évovg iwzoÓdv mO0i gígsiv, oU Og dAeupou£- 
vovc, &AÀ eg mtzovpívovg voU GAs(pscOo:.  Cantilenam hanc Lucia- 


CARMINA POPULARIA, 661 
11. 
Ilógoo yég, à z«iüsg, móÓc 
uev&fare xol xoa 1303 
BéAvtov. 
18. 


"Aubg móx' queg GAxwuot vecwvíau. 
"Auig 04 y! sluég" «i 0b Age, eDyáG0co. 
"Auig üé y' io6óusc9« moAÀQ xggoveg. 


nus róv éveyoviov vÀv wqovxov zóóc«, Galenus de motu muscul. II 9 
et in Hippocr. Epidem. IV 24 etiam brevius r0» xeA4ovusvov zóÓ« (ràv 
xnovxov) appellat, ubi zovg neque pedem neque versum (ut est apud 
Arist. Ran. 1392), sed periodum, systema significat, quemadmodum 
xopnperiov, quando parabasis partem significat, item latius patet. Huc 
adde Pollucis locum IV, 91: v0 à wgovxov yévog .. . «ak vo9g cyo- 
»igrüg dvswüovttt»" xol rv Gydwicuo GdAmvyyog motoforsoov. sig Ói 
quioruov vv im. avr0 mzQosiÜÓvtov of ve xa A4oóusvou mÓÓ6g ovv- 
sréíUmcnv, PFAsygov £govveg eic uiywog zmvevuarog wvA. lgitur 
haee cantilena etiam in certamine praeconum usu veniebat, quod tubi- 
cinum certamine antiquius esse tradit Pollux, cum Africanus utrumque 
eodem tempore Ol. XCVI institutum esse auctor sit. Hic Pollucis locus 
satis superque confutat ea, quae Haupt proposuit de pede praeconum. 
— Denique addo falli Naberum, qui in Mnemos. Nova I 164 in narra- 
tione Heliodori Aethiop. IV 1 zé4og 0 uiv xiovb of ó mira maQióv- 
rov &ve(ónosv versum sibi visus est indagavisse: 


"Avógsg OmAivoaL mQuÓvtOY, 


quem huie cantilenae adscripsit. 

Fr. 17. Lucian. Saltat. 10: T'owyegoov x«l ró coue, 0 usreto Og- 
gosuevot (of Adwovsg) ddovew, "4qpoodívnqe ÉfmínAnoíg iovw xol 
Epdotov, óg ovyxouctoisv crois x«l ovvooyoivro' xol Orsgov Oi 
tV QGuétorv — ÓVo ydo COsrau — xci Oi0ucxoA(ev Pyst Og xor Og- 
qsio9o.* móoQo ydo qeow (grow), à maiüsg xvÀ. tovréovww Guei- 
vov ógg5o«c9s, ubi xouc&ere Solanus, xouc&ovs a, xopdcors codd. Of. 
Hesych. »oucóÓsw: OógysicQoi. 

Fr. 18. Plut. vit. Lycurg. 21: T'gióv y&g gooÓv xarà vàg cvQsig 
qAek(ag GvvioTuuévov iv vaig £ogvoig, 0 uiv vOv ysQóvrov Goyóus- 
voc jÓtv: "Auueg mox wt. 0 ÓP vv dwpafóvtov» ducióusvog 
Keysv: "Auueg Of y wr. Ó Ób vQírog 0 vàv maíÓov: "Auusg xv. 
Possis ad Tyrtaewm referre, siquidem Pollux IV 107 dicit: roiyooíav à 
Téoroi0g fovmos, vrosig Acwxdwvcov xogosg, xo9' Tua» f£xdovqv, mai- 
O«g &vóoag yfoovrag. lidem versus Instit. Lac. 15 et de se ipsum citra 
inv. laud. 15 (ubi inverso ord. v. 1. 3. 2) leguntur. — V. 1. &gig hic 
et similiter v. 2 et 3 scripsi, Miller Misc. 367 &usg x09" 7usc, vulgo 
duuec, Plut. secundo loco &ueg (Xyl. &upeg) — mów ACS primo Plut. 
loco, v. zot'. — use, tertio loco vulgo 7 uív, sed Mosc. 1, 2. 5use, 

rimo loco FaL zusv. — V. 2. óé y', Keil coni. à' £r'. — slug 
lutarchi primo loco tantum X (s/uhiv ACS, siusv ia), secundo gouéw, 
tertio s(uév. Ahrens Zeuig vel 4uig requirit, et sane antiquior Dorien- 
sium sermo »u?e desiderat. — evyccóto dudbel locis, z&iogev Ac primo 
loco, non recte Rauchenstein ze:odoÓto coniecit. — V. 3. éecóusct« 
primo loco AC, v. ZoóuscQ9a, Herwerden gocsóuscüw. — moAAo Steph., 





6692 : . CARMINA POPULARIA. 


19. 
Ilo? uou và QóÓ«, zov uoi và iw, zoD uou và xoc 
G£Awva s 
T«Ól và QOÓÓ«, v«Ól và im, vaÓl và x«Aà cíAwe. 


20. 
X«ÀxQv wviav $1046o. 
GnodGsug, &AÀ o0 Amwe. 


à; 21. 1304 
A. XéAet geom, ví zolew; év vQ uoo; — ; 
B. Megvou' &oux xel xoóxev MinQoav. 


codd. zo4ióv (C zo410»), qui etiam xoelacovsg praebent. Cf. iie 
schol. Platon. p. 293, ubi v. 2 £wecusv, 5v 0i Age, msioguv Aeé. 

Diogen. II 30 et V 3. Zenob. I 82. Greg. Cypr. I 48. Apost. II 72. 
Arsen. p. 51. Conferas denique epigramma Laconicum ap. Plut. Consol. 
c. 15 et Arsen. 369: 


Nàv &uusg, moó09" &AÀoL £o AAcov (&eisor), eoríxo à Ho 
Qv &uueg ysvskv oOxévr Emowoóusto. 


ubi Cobet &uig scripsit. 


Fr. 19. Athen. XIV 629 E: Hv ài xod maroc TOÍG (verres 1| 9| xcÀov- 
uv &v9eua vo)ryv Ób coyobovro uscü Afbsog voiwvorQg uiuoDusvot 
x«l Àéyovtsg: IIoO wA. — V. 2. om. PVL, add. ABC et epit. Hoesch. 
— c«0i và $00« censor lenensis, codd. zov uot coi và 600c «rA. 


Fr. 20. ,Foll. IX 123: H ài qo] uva, vov oc :à 0g9viuo mt8pi- 
ogíy&evvos £vàg 7.066 , 0. uiv meQuGrégeTeL xnobrzov : yeu » p. 
9., of Ó& , dto Quv Oque voL en Qdcsig *TÀ. GuvreGL (vfAivoig cvr0v 
ma(ovcw, £og vwüc coràv Admnrou. 


Fr. 21. Pollux IX 195: H ót qe4i xev mod évov éeriv 5 mou- 
ud, motpgóuotóv tL £govce Tj y9roo E pev yàg xaÜncoi, xol woieirot 
gehn, ot ài mtoitQ£govouv dvo Td got q5AÀ 4:4... . 9] Ob dztoxo(- 
veret* foi ueagU. ... eiv. éusivat ztdÀww éu(loGow: 0 s Éxyovógc cov 

«d ÓüÉ gno: ievxév xri. Eadem Eust. Od. 1914, 56. — V. 1. "E 
qe Eustath., qui dicit: fev. 0" £v TOUTOIG TO qd TIQOGTOXTUEÓV 
9er, moro duevov [27 yea. Nisi forte malis ys4s?, vid. Hesych. 
qsAeve* xigdoa et yelso* qt4Àvm. Pollux qsA5, sed Bekker 181i seio. 
Simile est zóvo zóvmoog, vel rectius z0vomóvnoos ap. Arist. Vesp. 466. 
Lys. 850. — moírig Meineke et v. 3 zotav, i.e. moéeig et mo£ov, lege- 
batur zoisig et zowv,. ta in tabulis Heracleensibus leguntur non 
solum zrofcov, zoícovzi sed etiam é£szórov (i. e. £&ezoíovv) et zoióvrocot 
(i..e. moLEÓvtE6GL), vid. Ahrens D. D. 208. Praeter Dorienses etiam 
Boeoti eiusmodi formis usi sunt, velut in titulo Chaeronensi (Act. Soc. 
Saxon. 1854, 199) zotóusvs:, iu cuius locum non erat zoL0Upevog sub- 
stituendum, quamquam gos tus &t vitiosa, item ib. 200 dvoviü(cavv. 
T)Óv Fióto(v 9o)4ov . .. . và) Zegdzi. ràv dvdOtcw (mo)ióusvsu i. e. 
zotóusvot Quod in titulo Ólympiae nuper reperto (Arch. Zeitg. 1878) 
extat IIo1óxAevrog ézówe pro émóswe dictum arbitror; nam semibarbarae 
sunt formae quae extant in titulis Cnidiis, quos Newton edidit, 


CARMINA POPULARIA, 663 


A. 'O à' ixyovóg 6ov ví mofov &moAero; 
B. A4evxüv àq' (xxv sig 9íAa0Gnv GAaro. 


22 A. 
"E&ey', à qA "HA. 
22 B. 
'E&éyo yoÀóv vgayíoxov. 
23. 
"Iouev sig A95vasg. 
24. 


Maxgal ógUte, & MéveAxa. 
| ; 25. 1305 
 "Exxógst, xógru xogowv. 


IHOIXZAI et IIEIIOIKH. — V. 2. ueQvou  f£ow« Meineke, v. fue 
BAASopet, idem xgóxav (v. xgówqv) scripsit. — V. 3. £wyovog, Eust. 
yyovos. 

Fr. 22A. Pollux IX 193: 'H 0à ?Esg' d q(A. Ave modi xoóvov 
Éyet tv maüov cov và imonuor: vosvo, ónórav víqog imgduy tóv 
Q:óv, 096v xal EZrgárng iv dowícooig: si9' mAi0g uiv me(Ürvoi toig 
moi0íog, Orav A£yccw: i&ey e qíA' Tw. Of. Aristoph. Insul. fr. 4. 
Eust. ll. 881, 42. Athen. XIV 619 B: 'H ài síg AmóAAove Q7 qiAm- 
Audg, Óg TeAícilAa mepíotrow. 

Fr. 22 B. Hesychius: £&dyco go40v vgoy(cxov' moidiEg sidog maga 
Tegavrívorg. Exordium hoc cantilenae puerilis. — Item "Theophrast. 
Char. e. 5: xci roig uiv (meid(ío:g) cvumaífew Acyov 


"Aoxóg, méAsuvg, 


r& Ób iml vig yaovrQ0g idv waQsí0s.wv Guo Olfóusvog principium pue- 
rorum cantilenae videtur adhibere. 
Fr. 93. Plut. Quaest. Graec. c. 85: TY ó»5mors veig xógctg TOV 
Bortwaov P$og Qv Aéysw. gogsvotootg: "Io uev eig AO9vasg. 
Fr. 94. Athen. XIV 619€: KAéegyog à' iv moóro Egorixàv v6- 
Lov xeAticÜe( rw qno dàn» àm  Hoigavíoog, yodtqov obrog* 
Hotgavlig 7? utiozotóg, Mevdixov xvvmnytroUvrog ig«cQcicn, U9u- 
orve uero £ovca vaíg émw)vueig" qose yàg x«l mAe«vou£vr mdvrac 
tovg Ogsíovg imsbje: ÓgvuoUe, óc uü8ov sivai rOvg Àtyouévovg obs 
Qoóuove, dore ur uóvov rà» àvüodmov robe doroQyíe Oucq£oovras, 
dÀÀ& wel rv $500v rovg dvqutoorérovg GvvOaxoUcat và mGOti Àa- 
fBóvrac «ics igotwwie Pimí(dog: O9sv imoínet ve wal mowjceca ms- 
quje xarà v5v ignuíuv, dg qoc, dvefodca xol &Oovow r0 xaLobut- 
vor vóuiov, iv o iow Maxell ógoec, à MévaAxa (B MevaAxat). 
Eriphanis cur non sit recipienda in numerum poetarum, facile apparet. 
Fr. 25. Horapollo Hierogl. I 8: Tyjg 0à row«$rgg «t9rOv (rOv xo- 
Qovov) óuoroí(ag q&ouv uéyot vov of "EAAQvec iv roig yduoug x xogl 
x*00L x0Qcov1 (sic cod. Par. C, cf. codd. ap. Bachm, An. II 407) Aéyovcetw 
dyvoo)vrtg. sed cod, Aug. et edd. Zxxogl wool xogavmv, codd, Par. AB 


664 CARMINA. POPULARIA. 


26. 
Zwoíyy Gmozoyzeiv 
vuxtiBóev (yàg), 
óvo(yy «x0 AcGv, .. 1806 
0gvw &vovvyuov (éy89Qv) 
5 oxvzógovg éml vijag. 


cod. Mor. xX0goT. Adde Schol. Pind. Pyth. III 27: x&v v9 Bio Gxopst 
(cod. Gott. &UxoQEL) &vil v00 x0ocg (cod. Gott, xos9ovg) Xogd vag. 7:090- 
vo?voveso Ó^ (cod. Gott, ztQOTQETOVTEG) £vioí gaciw: éxxogsi x0govg xogó- 
veg (cod. Gott. éxxóosu xópst xogdveg). quae Boeckhio ex dittographia 
orta esse videntur: idem scripsit Exwópsu, ÓQ&t XopGvmr ,exorna, orna 
cornicem. Hermann Opusc. u 328: xdv Ti Bto, donegsl avri 00 x0$- 
govg, x0pd vog z90TQUvTEG &vvot qoc Éxuópst xógv , xogdv e. 
devirgina, virginem cornix. Welcker Prometh. 397: ,exwóoet, xógs, vgl 
vrv. Mihi leg. videtur: Dr, i Bío éuxopeiv vtl tov $zoxovolt- 
$ecd ui, xal XogGveg wgorQovovreg Fwio( qacw* Biwógtu, wópm 
X0pdvq. Etenim quod vzoxovoítecQ9«,. vel xovoífsctot dici solebat, 
vulgo dicebatur &xwopsiv, vid. Hesych. xovoi&opératg, Suevotovpué- 
voLG, youobuévaus, Óià v0 Àéysw: cov axoUgotg. ve XQ xÓgoig* OztQ vOv 
zeospüeouévog $xxogsiv (cod. &x w«ógsv) Afysro. Haec explicatio 
etiam adhibenda huic cantilenae nuptiali, restituendum autem xxópsi 
x00 x0govi, hymenaeum cane, virgo corniz, quo nomine apte appellare 
lieuit cornieem (quod Hesych. habet: xvotüoxogovg' vouqr ex comico 
poeta petitum videtur), nisi forte quis comparare malit z£As: gsiowm, 
quod extat supra. Ex eadem hac cantilena nuptiali fortasse etiam 
petitum est, quod exhibet Schol. Pind. et Hesych.: 


Zw xópotg v8 wc xópoug. 


quod Aeschylus in Danaidibus adhibuit. Resp. huc etiam Aelian. Hist. 
An. IH 9: "Awovo Ói T006 mto Aot Axe év toig yénow. per TOv ouévotov 
viv xogóvqQv «xcAsiv, cóvOnuc Ouovoíag rovro roig OvvioUGiv éni T 
ztouió ot oLLo &i8óvrog. 

Fr.26. Festus p. 314: (Strigem ut ait Verri)us Graeci ozo/yyo ap(pel- 


lant) quod maleficis mulieribus nomen inditum est, quas volaticas etiam. 


vocant. Itaque solent his verbis eas veluti avertere Graeci: ETPPINTA 
IIOMIIEIEN NTKTIKOMAN ZTPINTATOAA4ON OPNIN ANQ2- 
NTMION AKTIIOPOTZ EIII NHAZX. — V. 1. dmr07t0 UTE eb , Turne- 
bus. dmomépmt , sed Hesychius dzt0Tt0UTE UV v0 Gmoztuweotoi. x«l 
azt0xo ooo. — V. 2. vvwtónv yàg scripsi, ut versus aequalis sit 
proximis, vvxtijócv Turnebus, vvxruooóviv Müller, quod nusquam 
legitur, neque aptum: voxtixÓQono: 81 numero conveniret, dici poterat: 
nam hanc avem sive noctuam (cf. Ungeri copias ad Valgium p. 13) strigis 
nomine significari veteres credebant, ut Hesychius testatur: at in vetere 
hae eantilena avis feralis proprium nomen additum fuisse non est veri- 
simile, nam veteres ipsi ambigebant, ut Plinius docet H. N. XI 232: 
,Fabulosum arbitror de strigibus ubera eas infantium labris immulgere: 
esse in maledictis iam antiquis strigem convenit, sed quae sit avium 
constare non arbitror*, Recte igitur Turnebus vvxtióav scripsit, quod 
Hesychius planissime- confirmat: Zivoéyiog* T ívróg v00 xfoaTOG' vvxt(- 
qottov: «osito 0b wol vvxrofoo, of 02 vUXTOXÓQOXQ. quae glossa ex dua- 
bus coaluit, fuisse videtur: evoíyyo' óove 0v voxvíqovtov* "A EUTOL 
ót xol vv wvoBóee. idem Hesych.: yA«o$: vvxto[dg, mttswOv vvurs- 
Qu»óv, ubi ambigas, utrum vvxroflóug an vvxvoflaog sit restituendum. — 


CARMINA POPELARIA. 665 


21. 
£) ví máGystg; uw?) zooÓgQg Guu', (xevevo* 
mglv xal uoAbv xsivov, dvor: 


V. 3, éxó àaà» Haupt, &xó A«o? Scaliger, &AcGriv Sopingius. — V. 4. 
dvóvvuov scripsi, i. e. Óvcó»vpov, legebatur dvov?utov, quae forma 
alias non legitur, sed eam Zzev/uiog et soovóniog tuentur, sed hic 
certe drvorvuíx»v dicendum fuit: deinde autem ipsa sententia aliquid 
deesse arguit, nam permirum est, strigem navibus immitti, quod non 
satis commode Müller explanare studuit, itaque £z9:9óv adieci, ut 
hie versus novissimo sit par. — Frustra haec ad heroici numeri 
legem revocare conati sunt cum priores, ut Turnebus, Scaliger, So- 
pingius, tum Haupt Zroéyy' cmoméumtiw vvwróav, vov croíyy dmó 
. Àaàv "Ogviw. àvorvputov, oroéyy' owvzógove imi veg. et Müller, qui 
scripsit Zwoíyy! dmomowmtiv, vvwrwoQdorqv ctQíyy' dmÓ AcOv, 'Ogviv 
dvóvvuov cxvzógovo éml vag i£la$vsiv. — Aliae cantilenae super- 
stitiosae vel heroicis versibus constant, velut quod Meineke ex Plinio 
H. N. XXXVII 100 adscripsit: 


qevysrts wavQdgíósg" LUxog &yoiog Uus Owner. 


(Suus Meineke scripsit, Sillig &uué, v. ex Dalecampi emendatione a£ua.) 
vel numeris omnino non adstriceta sunt, velut quod est apud Marcellum 
Empir. p. 219 ed. Steph.: gsoys, geUys* xoud) ot Oiwxet. idem quod 
Alexander Trall. X p. 296 ed. Steph. exhibet, pe)ys, qsOys, (o), yoAx. 
5 xogbP0aAog fürs. (quamquam hoc possis ad numeros revocare: 


gsbys, ptUOy , lo9, gol: 0 xoov0cALóg os fmvsi). 


alia id genus; velut morbo averruncando fortasse etiam inserviebant 
graeca vocabula, quae exhibet frustulum chartae Aegyptiae, quod edidit 
''ischendorf cod, Sinait. tab. XX 7: 


€XTEINEI 
IIEPIK€0A4441A 
BTPCA 

€XTOC €KTOC NOC 
CTNXETI 
II I)N 
HIO€OC 
HMISE€OC 


vel denique admodum novicia sunt, velut apud Marcellum p. 307: 


Eióov rQuusQ7 yovotov Tocvadov 

, » , 
xal TuQt(QoUyov QxeGtv Tovo«vaóov* 
60Óóv us GtuvÉ, veQrfQov vméígrars. 


ubi v. 1 ro/uooqov, v. 2 r«&QraQo?0g0v &»é£ciov scribendum vide- 
tur; dxsciv deest in ed. Stephaniana, sed legitur in ed. Basil. — Item 
aliud trimetron ibidem p. 373: 


^ , ^ , » , 
Orog usitvUtL ur wvtuv wxQAov zOvOUS. 


Barbara autem ct semibarbazearmina hinc omnino segreganda. 

Fr. 27. Athen. XV 697 B: Oroe ydg tràg xc«mvQoríoag dg 
donmáferot udALov vàv iazovOoacuévov: ola( ticw a( Aoxogixeal xoiob- 
u£voL, uOigtxo( ruvtg viv qUOiV Omégyovonit, og xci Tót' Q) xrÀ. — 
V.1. gjós* o c( Dindorf, 70£o ct A, rjóeó v( B, 70£o ví P, 70£oc tr: VL. 
— V. 2. uoAiv Bentley, uóAev PVL, uóAw AB, Meineke uoi». — d»(- 


666 CARMINA POPULARIA. 





uy xexov 6i uéyc zoujone xqui r&v ÓsAdxocv: 1307 
&uéo« x«l OW: vó gg fà v&g 9vgíoos o)x Óons; 
28. 


"Eg ve uéGov mzÜü(ov ZwevvxAQuguw, £g v' 0gog (xgov 
Eimer. ouorouévug roig AcxeÓntuovíorg. 





29. 
'"Év gavsg& ysvóuav, m&vQav Óf uov &Auvgóv vÓcQ 
&ugle éyev wicmo Ó' £óv  &giOuoio zig. 


30. 
"Hé6ov &Ayxgo«g moióc vov £x Ofrios. 


6t Bentley, &viozo PVL. — V. 3. ct uéya z0U1616 xin scripsi , libri 
péyo. mtoujonge xa ue, Dindorf m0U61 ct «&u, Bothe zoujogg us. — vàv 
Bothe, vulgo rjv. — V. 4. or scripsi, vulgo TOT, contra Dindorf xoi 
delevit. — £f& scripsi; libri oua, cf. Theocr. XXIX 6 £& vàv càv (ü£aw. 
— ógjjs seripsi, éxopije A, ixóprc B, é6oofjs VL. Meineke z/c0o7jc. Schneide- 
win, ut Locrorum dialectum restitueret, de qua nihil compertum habe- 
bat, v.1 cué, v.2 Xiyov et &víovo scripsit; poterat certe duoc scribi, 
ut est in titulis dx &uopüv. — Hermann (Philol. V 743) cuncta ad 
ereticum numerum revocare studuit: €) z/ moy 6); uj, m atoo0dg 
fu, Íxevsóm ce, mov wol ende gri evovaou -— um xev aéyo 
zt0Ur696 ue và» Osiiexoov' | &u£oc Ó' fcri xol Og: vO qg rÓ Oi vüg 
$voídog o)x sicoode; 

Fr. 28. Pausan. IV 16, 6: "Aguórouéves 0, og dv£GrQrUEv £g TLV 
4vOavíav, vov (ag ot yovoixeg xol và Gooic ,Umpillovoat v)» &vOov 
imfleyov &ouo T0 xol ég qp&g fvw GOOuevov: F6 ve uécov wvÀ. Hecker 
II 41 Epaminondae demum aetate hanc cantilenam compositam esse ar- 
bitratur, sed nihil causae video, cur antiquitatem huic disticho abroge- 
mus, cf. Polyb. IV 38: of y&o Mecoimuot moog. GAiote zt0AÀ0iS xod zoo 
tüv vO0U Zlig v0U Avxa(ov Qouov «vétctcov oráAnv ev TOLG xa "Aptaro- 
uévi «c«ioois, xocUdnso wol KoAAuotgivns quot, yodwavrsg TO yoduuo 3 
TOUTO: 

Ilévvog 0 ygovog RIT Oixnv dófuo Baci, 
soos Ót Mecorjvns cov Zi rov roodórq 
óriótas qolenóv ób AoOsiv 90v &vÓo' émíogxov: 
qeios, Zeo focus), xol ceo "Agxoó(av. 


eadem Pausanias IV 22, 7. 

Fr. 29. Athen. X 455 D: £oviv &omogijcuL xal LL yeioov: iv 
qgaveo& 1A. quove ubv ob» Aéyst tjj Zio, fri o0 9aicong meet- 
égeteu , urne à' 7 Amo, iue Koíov ieri Qwycrqo, Moxsóóvsg OP TÓv 
douQuov *X0i0v 7:00Go/y0QEUOUGL.. cf. Eustath. Od. 1558, 3. — V. 1. év. 
qoveoG ABCP Eust, év gevsoo VL. — qttQcty 9é uov AC, zdgnv Óf 
uov Eust, zéron Ó£ uoi PVL. — V. 2. fov L Eust. lov PV. 

Fr. 30. Trypho eol tQÓT.OV €. 4 (Rhett. Gr. IIT 193 ed. Spenge): 
O,eg£gst 03 (aivvyuo) dAAryogíeg, Ovi 7) ub» cuovoobror 1] Acer 1j Owe- 


CARMINA. POPULARIA, 661 


voíg, tÓ Ob xa0' fxdrrgov, olov: jaw d. m. v. ix O£ridog &v£- 
Sosws'ocov yào 0 qs(oov, dAynoeg mov5oug. fori Óh Ort Xe(ígov Ó 
Kívravgog ibi8Qeus vov Aygiiéo. ubi dvéOQoswev quod post Géridog 
additur de medio tollendum: est enim librarii additamentum: nam 
dÀy5oag sive zorQo«s significat Centaurum eduxisse Achillem, quem- 


. admodum est ap. Theocr. XIII 14 àg «órQ x«r& Ovuóv Ó maig memova- 


ívog s/Q, alias éwzoveiv dicitur, velut ap. Eurip. Iph. Aul. 207: 
Aye Xsígov i&emóvecsv. taque Tryphon griphum enodans recte 
utitur verbo &é99svs, ubi quod nonnulli libri addunt dcAy5seg xol 
mevijc«g, non debebat Finckh Philol. XXIV 338 his obsequi. Respicit 
hue, si recte memini, etiam Demetrius zeol £oumvsíag, sed locum nunc 
non reperio, item Quintil. VIII 6, 37: ,,Graecis tamen frequentior, qui 
Centaurum Chirona 5660v« (ita recte emendavit Meister Philol. XVIII 
518) et ó&síog insulas &o&c (ita corrigendum) dicunt, nos quis ferat, si 
Verrem suem aut Aelium Catwm (hoc addidi) doctum mominemus?. ubi 
meae correctiones excerptis Parisiis plane confirmantur, vid. Halmii 
ed. Quod addit Tryphon: xoc zeAw: 


js £9avsv xeraüfcuov, Ov dyytíov dqauaorev. 


dvrl vov Al«g Ó TsAoudvog irsisUrQosv, Ort vv OmAov dmítvys' yis 
y&o Alag yívevot, (x«ra)Ofouov TeiegGvog, dyysíov Ób vOv OmALov, 
alius est griphus multo ille quidem magis frigidus et perplexus: ubi 
Finckh y7e £9«vsv xov sono? scripsit, non recte. Prope accedit 
ille giisbns, quem Sext. Empir. adv. Math. p. 673 adhibet, qui fortasse 
et ipse numeris adstrictus fuit, quamquam anapaesti species parum 
elegans: ; 
"Efeofgeoi£e 49ovAov fAxog £yov xsoí. 


i e. ievgifev ó Ilàv ojgvuyya Éyov iv vij ysigé, qui griphus Theocrito 
cum Fistulam conderet, obversatus est. Ex Anthol. Pal. libro XIV, ubi 
plurima extant aenigmata, heroicis versibus vel elegiacis, passim etiam 
làmbicis exposita, nullum recepi, pleraque enim admodum recentia 
sunt, unum tamen alterumve aliquanto antiquius, velut XIV 18: 


"Exvooe róv llowiuov Zhwopióng /»revev dvijo 
aile mo0 Toocov Fyysi uoovausvov. 


ubi ucovcusvov Brunck scripsit pro uegrvcusvog, quod mendosum esse 
arguit alius poeta hoc gripho usus Anth. Plan. III 29: "Exroo« róv 
Ilowiuov . . Ov zort ge«ovcusvov zhounóne fveavtv dv5o «ug m0 
Toocov Ze«vaoict uc 45v zooqpégovro. Pentameter, quo griphi augetur 
difficultas propter ambiguum «eig i. e. yzg et 4iwg, fortasse postea ab 
alio adiectus. V. 1 adhibet etiam schol. Aristid. III 509: yoigog Ó£, 
olov "Exrog« . . Pwrewev awno. ivrao0« Ooxsi uiv siÓfvoi v0 QmOfw, 
dyvosi Ó£, Ori zhiouróng 5v dv5o 0 AgyuAeog: ixsí(vqv yàg P6ys utr 
viv Bowníón" 09:» xol r0' Ov ovx f£xvtwws Zhiounóng, PCxrewvev dvo 
Zhouónc. Adde Apostol. XII 88 et Eustath. Il. 596, 22 6 sizàwv zmsoé 
vwvOG, Ov Ovx QvsiÀtv Ó ZhiopÓne, tÓóv wv&ve zhounóng dv5o. Novicium 
est, quod ex cod. Flor. cum aliis griphis edidit Piccolos in Anthol. 192: 


"Hv d0fAge, Aolío qovüs O(ya' col y&Q omoyti 
qoví, éuol 0t u&vnv ys(üe! dvovyóusva. 


Antiquorum aenigmatum reliquiae satis memorabiles supersunt apud 
Gregor. Corinth. z&ol roózov (Spengel Rhet. 1II 225): «vv&Q £ztl deuróg 
uiv dong i& Foov Évro, ita enim scribendum videtur pro ézsl à' «Urol 
uiv xv»íccne, sed reliqua quibus griphus absolvebatur, desiderantur: 
versus Hesiodeus opinor, quemadmodum is, qui praecedit, et ea quae 
subsequuntur, quae ad carmen XKwvxog y&pov pertinere alias dixi: sed 





668 CARMINA POPULARIA. 


31. 1308 
Tí mz&vreg ovx émiGviuevou Oi0coxousv; 


32. 


Tí va)tóv (i6rwv) ovOmuoU xal. zavrey00; 


39. 1399 
Kou)g «qAotov yvÀov ógydoeg zs. 


34. 
IIANAPKOT, 
Aivóg víg éGTwv, Gg &vxo v6 xoUx dvo 
M 3 L4 , , , , , , 
OgrviOw xoUx OgviO" (Ov vt xoUx (Ócv 
émi EUAov vs xov EUAov xaQqu£vqv, 
A(9c v& xov A(9€ BdAo, ve xov féAo:. 


valde dolendum quod hoc aenigma de ignis origine. non integrum ser- 
vatum, haec tantum licet recuperare: uajtéoet utoós &yovro dfeAéqv 
TE Xo ónvod iq Xr GqpeTÉQOLg TEXÉEGGL teOvduevou. 

Fr. 31 et 32. Athen. X 458 B: doyotórovoc Li devi Aoyuxóg yoiqog xol 
Tis. ;700 youpeUsu qUvosog oixeióverog Tt müvrtg wvÀ. (fr. 31) «ol v4 
TeUrÓ» x7À. (fr. 32) xal- ví ruUTÓv iv ojoavdG xal imi ns xal 
év 9aidccy, vo)ro Ó' £oviw ópovvp£o, xod y&o &oxrog xol gie. vel 
devóg x«l xvov icri iv ojgevà wo i yj, wo iv 9elévry. TÓ ób 
40670» one e eua yao morgd at OiV Ó a'brog xal oXócpuo , óid TÓ 
p5 v &vi tóm Tv qoot gei TÓ à zQodcyov gri Vvydg (scribo 
za«gcpoycg) £ysw* voUvo .y«o ov0slg quÀv imwrcusvog Oi0dowsi TÓv 
mÀnotov. — Fr. 31. «t, B ov. — Fr. 32. ioriv addidit Meineke, nisi 
forte praestat rí raoróv ov0«uo0 vt gue zavroyo9. — Etiam tertium 
griphi exemplum (quocum componas Aristoph. Vesp. 21) videtur numeris 
astrictum, Meineke septenarium restituit: 


Té va)vóv iov iv o)Qovà wav yy vs xnàv QaÀávt; 


Fr. 33. Athen. X 455 D: vel inl Ts amtuGdvme Koi9 76 xà. Bed 
quod ibid. legitur 457 B: Aelóv coi6Tóvixov iv udyy xodrog ex tragico 
aliquo poeta petitum videtur. 

Fr. 34. Schol. Plat. de Rep. V p. 479 C: KAsecozov yoíqoc* Aivóg 
x14. et deinde: &AAog: 


"Av8oomoc 09x v9 gozos , dv oowos à" ÓuoS; 
ovid X0U0x ópviQa, 0griQc Ó' Oucg, 

éml É$Aov vs woo EóLov xod nu£vqv , 

A(9o Boiov rc xov A(8« OiQAtosv: 


vvxwrtQí0o Ó ebvoDyoc véoünxog wicGügst. (Similiter Schol. Aristot. IV 
p. 14, nisi quod ter ovi.) Plato ipse dicit: rà rà» moo» ivi uet 
TÓ meol TOU tOvoOyov rtijc Inv méoL Te vvxreoí8og. Affert etiam 
Eustath. Il. 713, 10, ubi v. 3: xo nuévqv TÉ XoU xoaünuirqv, Suid. v. 
Aivog, ubi v. 2 "lovi - 09x 0griQ«, ogriQa O^ pog, v, 8 Bernhardy 
iml EvÀov us, vulgo us deest, v. 4 libri 4/8 us poAov àuoAecev. Re- 
spicit Trypho ap. Walz. Rhet. "VIII 136, Choeroboscus zi rgózov Rhet. 


CARMINA POPULARIA. 669 


35. 
Iwoórgo 0Aov v0 GOu«, zcvray5 BAémov 
óp9«Auóg, £omov roig 00ovG. 9uo(ov. 
36. 
Toíxovg, y0vro«, Avgvelov, &xvata, Bctgov, 
6zóyyog, Aéfs, Gxegsiov, 0Auog, Anxv?bog, 
ózvoís, utyeuo, vovfA(ov, xoeTqo, Qa. 
2T. 1310 
"Evvog, qexij, v&guyog, (y9 Uc, yoyyvá(g, 
6xógo0ov, xgéug, (vvsov, GAux, xoÓupvov, 
GxóAvuog, &A«(m, xezxmuQíc, BoAfóg, wvwus. 
38. 


"Aue, mA«xoUg, ÉvriATOG, ivQiov, óO«, 
Qóv, ioéfw$9os, enocun, xomr), Borove, 
(G4g, ümtog, méoGsum, uA , cuDyOcAa. 





39. 
Zivov iv mqÀQ gUvsve* vov Ói xgiüqv iv xóva. 


Gr. ed. Spengel III 253, Moschopul. 75. — Panarci vindicat Athen, X 
452 C: xal vÓ | ITeváguovg à' ieri voiobrov, de quet KAfaoyog iv vÓ 
z£ol yoigov, ÓTL páoi £510 vé xal oo EOAo xa9nuévqv 0gvida xl 07x 
ügviba vio vt xol ovx «vno A(9c cs x«l ov A(&w. Cf. etiam Photius 
v. NvxrvegíOog civog. 

Fr. 35. Plut. Am. et Adul. c. 9: ovrog. &me.906 qv xóAoxog ó voui- 
fov vc leu eio revil TO xÓLorxt pov 7 vQ x«xívo (leg. v waoxívo 
u&AÀov J| vÀ xÓÀewi) mwoocQxew: LD'woT5Q xri. Nisi forte ex comico 
poeta petitum est. 

Fr. 36. 37. 38. Athenaeus XIV 648 FF ex Clearchi libri zeQl yoíqov 
(unde etiam priora aenigmata fr. 31, 32 videtur petiisse) hos puerorum 
lusus ac nugas adscripsit: Eusón xsev ovrog Aéyeww. Opowx &iztiv: 
Teoízovg xr. (fr. 36) xal ziv üvyov ovrog: Ecrvoc xz. (fr. 91) in 
TS TOY rQaynpéáror ouoíog* & qug xvA. (fr. 38). — Fr. 36 v. 1. axcaéo 
genveutaee &xrxi« PVL. — V. 2. 04pog Dindorf, legebatur ó4uog. 
— V. 8. enxvo(s, B onio(s. 

Fr. 37 v. 1. yoyyvitg, B yvyyvits. — V. 2, 8oóvvvsiov. Schweig- 
haeuser, 9vvvíov PVL, Qvvíor B. — &Aug PVL, 44i B, «4Ay A. — 


; xoÓpuvo», B xoópvov. 


Fr. 38 v. 1. $ó«, ov Salmasius, libri doóóov. — V. 3. sígstie 
Salmasius, z£oct«« P, "negato VL. — "mu Sehneider Saxo, libri MESE 

Fr. 39. Plut. Qnaest. Nat. c. 10; 4i& ví Aéyevow Gitov xvÀ. — 
q)reve, legebatur gvrevere. 





610 : CARMINA POPULARIA. 


40. 


Ai Gveuog feq uev VEpÉRUS; vxyv Ó' cite 70L&b, 
oyéóvy Óü' dvéuc m&G Émsvoi vegéAm. 


Fr. 40. Theophrast. de vent. 51: "Enel ài moóg Tc yog ÉxdGtoig 
xol rovg TÓT.0UG inwegij xol cd oto, [Ir TOUTO xol E Tv iv zt QOL LO: 
Aeyopévav zóg vvveg TOmovg tiov, dc zmsol T0) &oy£ovov xci Awóg- 
(cyvoóg Ók udALTe mol KvíOov xol "Pádov- Aly &vsuog wv. — V. 9. 
«i9'9ic Turnebus, ei9oix, À, eif'otov Vossianus, «i9o/og ed. Bas. 


Extant alia praecepta popularia de tempestate versibus paroemiacis 
aut iambicis aut heroicis inclusa, velut apud Theophr. Hist. plant. 
VII 4" et de causis pl. III 23: 


"Evog qéost, ovy &oovgo. 
posteriore loco.o?)r. legitur. ltem ap. Theophr. de vent. 50: 
Qus? Ób wórog usto zOvqv. 
ubi fortasse D4éys: corrigendum. Item ap. Theophr. ib. 37 et Aristot. 
Probl. 26, 31: 
"EAwov iq! abrüv dors woww(ag vígm. 
apud Suidam v. z£yys: 
CHuog ài uolvuóg v &vOtL xol Seouog &£eu) 
Oivo mvsouovo ríyys, qpiAng Ó  azéyov KvOsotims. 
ubi versum 1 de coniectura adieci. ap. Theophr. 49 et Aristot. 26, 9 et 14: 
O?zors vvwvsQuvüg (looíug voívov ixsro qéyyos. 
ap. Aristot. 26, 48 (respicit huc Theophr. 46): 
Ei à' 0 vócog foe£av 7.900 éGGeteu, orit oc q8uiov. 
Eí foooàg mmAÓóv wovoAmwerow, corno ysuucw. 


priorem versum adhibet etiam Plut. de primo frig. c. 11, ubi seriptum & 
0i vórog .. . «)ríxv v(wsi, utrumque praeferendum lectioni Aristo- 
teliae. ap. Arist. 20, 2: 


Mív&qv iv molíuo wüv  fe9:8 urs q)rsvs. 
ap. Aristot. 26, 21. 28. 43. 47. Y 
"Aogonévov vs vórov wol AQyovrog Qoo£ao. 


praeceptum hoc navigationem spectat, cf. Theophr. 5: xol 0 u£v Boo£ag 
tvQvc doyóuevog néyag, .ó Ói vórog Aqycv, OQtv xol.-7 zt 90M cvg- 
BovAsvs. vc mol ro)0g mAo)c. et Apostol IIl 72. cvvvzexoverat TÓ' 
Oei mÀsiv. (adde Aristotelis libellum de inundatione Nili apud Rose 
Arist. Pseudep. 636: propter quod  proverbialiter loquentes dicimus: 
inchoante autem austro et desinente borea.) ap. Theophr. 61 et Aristot. 
26, 59. et 25, "1: 


Mj mOT 2 dd qmiíoov. Osten végos, «AA imi móvrov 

qs1uGvog, 9£osog Ób &m wjmsí(gowo usioívnsg. 
Denique : 

"oyouévov cuvov xol Aqyovcóv xolowvvrdv. 


ap. Schol. Aristoph. Pace. 1001: Or. ó xoeAol of zootuot cimvot wal 7, 
z«goiuíc ÓnAoi. sed quorsum spectet praeceptum, non addit. 


CARMINA POPULARIA. 611 


41. 1311 
'HA9", A96 yellow, 
x«À&g Qgeg (yov6Oa, 
xa«Aovg évuxvroUg, 
iml ya6ríoe Asvx&, 
6 él vore u£Acwa. 
zaA49uv GU zQoxUxAt 
£x míovog oixov, 
oilvov v& ÓézeGrQov, 
TUQOV T£ Xüvv6OTQOV' 
10 xal mOQv« ysAuÓGw 
x«l AexiOírav 
obx &zo9cr«. mÓóveQ Gmíoueg, 1? A«foustw; 
-& uév vv Octo EL Ob uj, ox édcouev, 


Fr. 41. Athen. VIII 360 B: Kol ysAidov(feww b woAsivot moe 
"Podíog d'ysQuóc tig &AÀog, msol oo Ofoyvís qqow iv Oevríoo negl vàv 
£y 'Póüo 9voiàv yo&qov oUroc' Eijoc Of vw v09 dytíosww yelidovi£sw 
of '"Pódiow xaAobcw, 0 yívevew TO BonógoutQv. uQvé* gelidovi£siv 
àb Aiéyerow Óuà vO tlo90g imwpowsicÓni:: |"HAi9' «tà. róv Ob dysouóv 
robro» wotíütiÉs moorog KAtóflovioc 0 AívOiog iv Aívóo xosíeg ysvo- 
uívme cvlioyüc zxomnucvov. Cf. Eust. 1914, 45 ubi afferuntur v. 1—5, 
deinde s/r« cg év cvvówsu. qívot, o0 mxoÀld9av fnvobusv oivov cs 
Ofmactoov, à xshióov wol AsxviS(vav ovx dzoOtitea. usque ad v. 15, 
uevàü Ob OÀUye vsÀewoUro: 7| OT] eg vÓ &üvoty xA. (19. 20). Dixit de 
hoe carmine Ahrens Dial. Dor. 478. Schema v. 1—11. 17 et 18 est 
UU2vv-Vvel.zvu. v, denique etiam abiecta plane anacrusi 7 u u .. v, 
ut 11 et 17, quamquam facile hi quoque poterant corrigi. Sed non vide- 
tur ferendum schema hoc 7 v vv. v, quare v. 3 et 5 correxi. Copu- 
lantur autem, ut fit in popularibus cantilenis, bini semper versus, nisi 
quod primus haud inepte singularis est. — V. 1. Hermann Z»9" 7v9s 
Doctr. Metr. 461. — V. 2. óoeg Hermann, v: ógeg. — V. 3. 4«Aovg Her- 
mann, v. x«l x«Aove. — V. 5. émi Eustath., «dzi vulgo. — ué£ieitve 
Eust. uéi«vo BPV. — V. 6. moid$wv có zoox?xie& Hermann, v. z«A&- 
9«v ov (P1 goaAavQ9ov, P2 zcio0dvov) mooxvxisic;, Meineke zaAd9Qov 
zQ0xvAugov vel zooxvxAncov, idem praeterea proposuit zocid9«av o9 
zQoxvA(cttg (z9oxvAéttig); quod a numeris huius cantilenae abhorret. — 
V. 9, vvodv B, vvoà PV, zvgo? L. — x&vvotgov V (cf. Pollux X 806), 
x&vvvorgoov BDPQ, xévictoov L. — V. 10. xal z$gv« ysiidow scripsi, 
x«l zvoova yshiiüov À, wol zvoóv & ye1i00v B, xol zvQdv gslidov VL, 
vulgo xéviorQov x«l zvQGv; & yshi0o». Ahrens rvQÀv tt x. xav Qo Y 
& qtio». Conieci etiam xozvodvo yshiQv xol Asw., nt wozvQdv 
fuerit panis genus, quod ze«zvo/ótov vocat Athen. III 113 D. — V. 11. 
AguiO (vav, Aexi9u vàv P, Aeuí9uv vàv V. Hermann róv Asex., Ahrens xal 
05 Aex., Meineke x&orov sx. — V. 12. dz sivo, P azo9titot. Versum 
trochaicum alienum esse censet Meineke, itaque haec verba o?x dzo$eirot 
corrupta esse arbitratur, deinde trimetrum restituit zórsoo m dAiv dzíc- 
peg, vel zóreQc «tvol mouse, quemadmodum iam Ahrens coni. xevol 
mOTtQ . — &zíouse, àzíopsv C et Eust. — V. 13. cf. Homeri Carm, min, XV 


612 ; CARMINA POPULARIA. 





^ ^ , , ^ , , 
1 v&v 9vgav gégouso ?) TOUzÉéQUvQoOv, 
15 4 v&v yvveixa vüv £60 xocoquusvev: 1312 
uuxoX uv éGvt, Óo0íog puv olGouev. 
&v Ób géone vi, 
uéya Ó vi q£goro. 
P4 , ^ ^ , , 
&vovy , &vorye v&v 9Ugav ycAudÓve 
20 ov y&Q yéoovrég éouev, &AA& moa. 


42. " 
Zé&eu vàv &yoQàv voyav, Óct&ou vàv oyíauxv, 
€ - €- 
&v gígouev zeQ& vüg 9500, Cv éxxA£GGeTO TQva. 


43. 


90nm8 
VU .L VASOS uL 
A ores U MUS Agite 


Ju wuwwcs-wwx.- 


14, ubi praeterea v. 11 zsAióovicpov mos respicitur: veUuoí vo. vetpet 
iv»iaUGiog, Govt qsiu0Qv £ovqx v moodw)ooig, wiAT móOmg. — V. 14, 
q£ooutc, C qíoousc, Eust. pégousv. — rovméoO9voov, vulgo vÓ vzéov- 
gov. — V. 16. uuxo& £v, fort. uuxot yc o. — pv, Meineke vw. — oíco- 
usv PVK, oiícoue, C. — V. 17. àv i scripsi, v. àv 7j, formam d» solli- 
citare non sum ausus, quamquam sane dorica dialectus «/ 9$ vel «i «« 
ó? flagitat, sed supra quoque v. 13 s legitur. — V. 18. vv gégoro scripsi, 
zu. qéooug B, vov qéooig P, vv «ol. g£ooig VL. — Efficiunt vulgo ex his 
duobus versieulis senarium, velut Dindorf "Eàv géogs ó£ vw, u£yo O7 vt 
x«l péígoig, Meineke dv à7) g£ons vw, uéyo vv Or) woovóc (xoa)v1]) qéoors. 

Fr..42. Argument. Theocnti llÍ: 'T'o?e ó& veviXTuévovg (Bovxó- 
Aovg) síg v&g mcQvoww(ÜÓng qoQsiv, (ytíoovreg favroíg vüg Tooqpag' Óu- 
Oóvor 0b wol KAÀc vwvà mzouÓiüg xol yfAorog iyÓusva, wol sUqnuo)vcag 
émiEyew: ZdéÉon. «14. Ahrens in quatuor versus discripsit. — V. 1. 
ócfo. và» PQ Geu. Call. Ambr., legebatur ó£&e: 9'. — Lips. Borb. bis 
viv, Gen. «óv &ya9óv, Lips. (ysev, Ambr. oysíav. — V. 2. géoousv, 
Ziegler g£oouec fort. ex Ambr. possis gé£ousv coniicere, vid. Et. M. 253, 
25, quemadmodum gore dicitur, sed dactylum tuetur proximum colon, 
si lectio vitii expers. Ahrens € qégousv edidit. — cic Hermann, vulgo 
tijg, Ambr. vo?. — $s0v, Schneidewin 9:0. — Gv £x. viva om. Vat. 
1, 9. Borb. Lips. — xe4éccero, Call éxeiícaro, Gen. éxoAécavwro, ' 
Ambr. éxisicoxsro. Emendatio incerta, fortasse av éxA«fero vel 
éxigfíoro vive legendum, i. e. quam dea claustris suis retinebat, ut 
sit media verbi forma, passivum testatur Hes. x«rexAdgero: xoreuuAstoto, 
xarcxsxAtucuf£vog siytv. Hermann coni xdy«oícóero vivo, Duebner 
d» igagíocero viva, Ahrens & 'wsAncero v5va. 

Fr. 43. Plut. Sept. Sap. Conv. c. 14: 'Eyó ydo, sims, vig Éévne 
;j4ovov dOoscng zQ0e tjv ubólqv iv Aso(j ysvóusvog: isi wrÀ. — 
V. 2. &AsL scripsi, ut etiam Koester coni, vulgo «4s; legitur, quod et 
institutae sententiae et numero versus adversatur. Ritschl in Mus. Rhen. 
I 301 auctore Reisigio contendit hane cantilenam argumento esse, olim 
Graecos in versibus pangendis non tam syllabarum mensuram curavisse, 
quam accentus habuisse rationem, itaque servata scriptura «4s; carmen 





CARMINA POPULARIA,.  . 613 


"AÀsu uA« GÀ&L* 
X yàg lluvexóg &A&, 
gey&Aag MivA&vag facieDov. 


44. 1313 
'O, maiüsg, 000. Xegírov ve x«l mavíQov Adcyev d604dv, 
ui gPovet" (oes &yabotai ÓuLACOV* 
gir y&g &vÓgsg x«i O0 AvGuusAng éQeog imi XaAxidécv 
O&AAsL mÓASOLQV. 


45. 
Tóv 'EAAdÓ0g &ya9ccg 
GrQar«yÓv 4m &UQUyÓOQov 
Zmágrag vuviGouev, à 
(5 IHewv. 


in hunc modum esse metiendum £u; .; v|zu-vzv.luzu-uz 
vu-v£w, postea autem Aeolicos accentus Mircpns esse ratus v. 2 
verba traiecit xol IIrzexog y&Q &Àet o 2 v — v 2 —, Facile apparet ele- 
gantissimi carminis varietatem numerorum iis plane everti: ac permirum 
ili legi, cui olim Graecos obtemperavisse opinatur, unum hoc astri- 
etum esse monumentum, satis illud quidem exiguum nec valde ve- 
MM: attamen Ritschelio assensus est Hermann Epit. doctr. metr. 
220 ed. 2. 

Fr. 44. Plut Amator. c. 17: "Aguarozélne ói róv uiv ,Kisópayov 
Aag dzoÜ«viiv qnot, xootijGovro TÀV "Eoevoiéov iv T py: vóv ài 
ozx0 ToU £gouévov quin évea vàv &z0 Oogxns XahwOfov yevéaQon, 
meo fva Toig iv Ecfon: XaAviütbcuw Zníxovgov: 09:v dÓscbaL 
ze Qo toig XaAxiÓs cw ^ zaióss XtÀ. — V. 1. 060L scripsi, vulgo ot. 
— Aégev  Meineke, ééyerve vulgo. — V. 2. ópiMmv, aut ÓpAeUv, ut 
olim scripsi yi wow aub Ge«g «&y«90ic (Éoevàág) ómáav. — 
V. 8. avàgsíu, BE dvóo(a. 

Fr. 45. Plut. v. Lys. 18: Iloáov ubv y«e, dg (aropst Zlovois, 
"EAavov ixelvo (4vcávÓoo) Bepuobg «t móÀsig &véovnoav E 9:0 xal 
)otag P9vcav, &lc zQOTOV 0b moiüveg fjo916«v , Qv £vóg doy) 
uvruovtóovot TOLGvÓs * EL Qe. — V. 9. orQacoyóv, Sg arpatiyóv. — 
edeugópov Naeke, v. e99vgogov. — V. 3. vuvijoonev, SgAC ouv jcouev. 
— o om. C, praeterea SgAPzSV o; med». Fort. praestat à (7s, 
d Hephaest. p. 128 et exitum paeanis Chaleidensium in Titum Fla- 
mininum ap. Plut. vit. Flam. 16 (ubi correxi quod v. 2 legitur uey«- 
AevxrOTÓTOY OQxotg): 

míovw ài "Poue(ov cífousv 

Tv ueyoiovyovirav Opxovg qvAdoGGEtv. 

péAmsTe woUvQot 

Ziv« péyav Pouav ze Tírov 99 Guc« Pouocíov tt 
míoviv Dje Ilowtw: 

o Tíve córeg. 


nisi praestat divisim scribere /; (i, nam ex geminata interiectione 
originem duxit adiectivum jog. Variari solebat epiphthegma in pae- 
PoxTrAE Lyn. Ill. 43 


614 ics CARMINA POPULARIA. 


46. 


'Qe ol uéyworo. vv OcOv x«l qíAveTOL 





anibus, vid. inprimis infra 47 et Timoth. fr. 13. . Huc adde Athen. XV 
696 E, ubi hune ipsum paeanem memorat: oox £ysv Ó' ov0B vÓ mou«- 
ywxóv Énígogue, xo9czto Ó sic AvcavÓgov róv ZmogrwirQv yoogtie 
üvrog Twv, Ov qnot zovgie iv voig Zoulov Ézwyoeqouévoigs ooi 
&0scÜo, iv Edo. lloukv 0' i6r:l xal ó sg Kooavsoóv vov MawsÓovo 
yoouqsíg, 0v ivswrQvoto ALsbivog 0 OwwAswrw«Og, Og qmow "Eopummog ó 
KaAMgdystog iv và modro mtol Agiororélovo: (Osrtoi Ob wol oDrog iv 
ZsAgoic, Avoí£ovvog yc vwog zeiÓ00c. Kol 0 sig Ayruovo à* vóv Kogív- 
Quov, AÀwvóvQe zoríQu, Ov &Oovoi Kooívüwo:, Éysu vÓ mowxvixÓv  Én- 
qOeyua* mooétero 0b eoróv lIoduov 0 zsoupyntie £v vij moóc AgdvOtov 
émwroAg. Kol ó sic Ilvolsuoiov Ób z0v movov Alyonvov (wcisócovre 
ziv  iovw, Ov ovo: '"Pódior  £qys0. yàg. v0. (y moidv Émt- 
qO9eyue, Oc qnot l'ógyov iv và moi vOv iv '"Póóo Ovoww. "Em 
"Avwwyóvo Ob x«l Adqumcoío quocl duióyooos "A9nvelovg GOsw mot&vag 
TO0)g z&700U£vovo vxo Eouínzov ro? Kvtwqvov, ÉégoulALov ysvouévov 
TÀv mzc«i&veg zoucovrov zo0ÀÀAOv xol vov Eouoxifovg mooxou)Évrog. - 

Fr. 46. Athen. VI 253 C ex Demochare haec refert: '"Exzoevsi$0vrc 
ób róv ZmuwQvrQiov c0 vic Asvx&Oog xol Ksowvoag síg vàg AOT1vag of 
"AOqvator éÓéyovvo ov uóvov QwvuidOvrsg wol oveqoavoovreg wol oivoyo- 
o)vrsg, MAÀG wo zQocoÓicxol (ita recte Bernhardy, legebatur zt906001« 
xol) goool xci (9OqoAAo! usT  Opynosoc xol c0T5e czüvrov «r0, x«l 
igiovápsvoi xeva voUg OyÀovg jOov ógyoUusvo»r wol imdOovesg, Og sim 
póvog Qs0g GAq9wóc, oí Ó' GAAo! wc9s00ovow 1| dmoÓnuovcow 13 ovx 
sío(, ysyovàg Ó' six ix llocsióQvog xol Aqooóírqe, và Oi wdAMsu Oud- 
qogoc xol vj ztoóg &moevvoug qiA«vQoomíe xowóg: ÓsOpsvoi à' avr0U 
ixévsvov xal moocqvyovro. Deinde Athen. pergit: zlovoig à 0 Z«uog 
iv vj Osvríom xal s(xoot; vàv (uroQuUv ucl «cUvr0v rüv (QOqaAAOYv 
(zogé9&ro addidit Casaubonus, z«occídü'sve, Hullem.). o6 of u£ytovot 
«TÀ. lnitio duos tantum versus (fortasse: 


» , , », , 5, E 
Av»eyeve zwTtg, (vQyeT , eUQUTOQUOV 
TOig Ü's0íc zOLEíTs.) 


Meineke deesse censet, item Cobet, qui librariorum neglegentia haee 
omissa censet róv (9óqoAAov (mogoríüsro. ovrog Üyovra: Xo(pgovrtg, 
€ svrtg AO, ovvíAQsve mQ0c vOv [(QvqeAAlov). Carmen hoe quo anno 
sib conditum, ambiguum. A vero prorsus aberrat Schneidewin, qui ad 
Ol. CXVIII 2 retulit: Droysen Gesch. des Hellenismus I 512, cui assen- 
sus est Hullemann Duridis rel. p. 111, revocat ad annum quo Demetrius 
mysteriis initiatus est, Ol. CXIX 3 (sec. Droysenum CXIX 2), verum 
cum hoc tempore Aetolorum mentio vix potest conciliari: deducimur 
potius ad Ol. CXXII 3: tunc enim Aetoli Delphos occupaverant et 
obstiterunt quominus Pythia agerentur, itaque Demetrii iussu tunc 
Athenis celebrata sunt. Demetrius tunc a Corcyra et Leucadia redierat 
Athenas; videtur igitur Thebis expugnatis classe Corcyram pelivisse a 
Lanassa invitatus, vid. Plut. vit. Pyrrhi c. 10, qui cum dicit x«l r«or« 
Kéíoxvoov Évaygog íqnonuívos usr& Tc yvvowxóg, huic rerum gesta- 
rum ordini haud adversatur. Corcyra igitur occupata Demetrius Athe- 
nas rediit, uí hoc ipsum carmen v. 3 indicat Boedromione mense, quo 
Eleusinia agebantur, ab Atheniensibus honorifice exceptus, atque haud 
ita multo post puto eum Pythia instauravisse, fortasse mense Pyane- 
psione: nam iusto tempore hune mercatum Athenis celebratum esse 
neque memoriae proditum neque per se versimile est: hieme autem 





CARMINA POPULARIA. 615 


vj mxOÀtt máQsucu. 
évraD8« (yàg zhüjumroe xal) zhqunrouov 
&u« za«gQy O xcugóc. 
6 yu uiv và G6suvà Tác Kógugg uvoryoux 
&gys0", va mouj6n, 
0 0' (A«góg, dozsQ vOv DtÓv Ost, xol xaAóg 
xal ysÀAQv mágsoiv. 
Gsuvóv ti qaíveD', o( qíAo, z&vreg xvxÀo, 
10 dv u£couct 0^ cvróg: 1315 
Ouorov, dozeQ oí qíAo, uiv &6Tégsg, 
qAt0g Ó' éxsivog. 
à rob xoaríórov zai llootu0Qvog 9600 
qaios xeqooírne* 
15-&A4o. uiv 5 uexo&v y&o azíyovetw 950(, 
j o)x Éyovew ova, 
3j o)x siGív, 3 o9 zQoGfyovoww Tquiv ov0b £v, 
gi 0i magóv)" ógOyucv, 
ov ÉUAwov, ovós A(89wwov, &AA. &AnOuvóv: 
20 eDyOueG9« Ó» Gor. 
zoOrov uiv sigQvqv zoín6ov, gíAvatt' 
xUgiog y&Q &i GU. 
viv 0' ooy| OnBàv, &AÀ OAms vüjg EAAW006 
| Egíyya zQuxgaroboav, . 
35 AivroAOg OGTig imi mérQag xeÜ€uevog, 
dozsQ T] zu, 
. T& GOuo9' quOv z&vr' &tvagnaóag Qégi, 


exacta bellum intulit Aetolis, id quod hoc ipso carmine flagitant Athe- 
nienses. ltaque cum hoc carmen Ol CXXII 3 sit conditum, oportebat 
ab hac sylloge segregari ; nolui tamen praetermittere, quoniam olim in ordi- 
nem recepi. Cf. p. 637sq. — V. 1. óc, Hullemann og. — V. 3. yàg zrunroc 
xoi addidit ex coni. Toup. — zfgurrorov Casaub., zfgurroiog PVL. — V. 4. 
&u« PL, €uog V..— zeQny Don. mv PVL. — V. 7. xológ xol 
ABC, x«Aióg PVL. — V. 9. esuvóv t. scripsi, quod Meineke quoque 
coniecit, csuvóv, 09. ABDPQ, csuvóg, 09. VL. — qaívi0' ABP, 
qeívov9' VL. — V. 10. e?vóg C, «?roig PVL. — V. 11. Onoiov scripsi 
uod etiam Meineke coniecit, libri óporocv. — of, Toup. s. — V. 12. 
xtivoc, B. ixsivow. — V. 14. «agpo0í(rne, PVL xol éqooóírgg. — V. 1T. 
ov0b Év, P obó:ív. — V. 18. megóvO', zcaoóvra ABCP. M. Schmidt 


inutili coniectura haec tentavit z«oó»r 990UDusv scribens, — V. 2 
sógOusc?o, sógOóusüa PVL. — V. 91. uiv, À ue. — V. 94. meguxoo" 
rovcav Casaub., libri z&gumerobcav. — V. 25. AivoAóg ABP, Aíivoióv 


DQ, eíroA(à' CVL. — V. 26. 7 zaAewt Casaubonus, 7 z«A«t VL, of 
43* 


616 CARMINA POPULARIA. 


xovx &yo pwoüysotnu 
AivaAwóv yàg &oz&oci. và vOv míAag, 

30 vov Óà xol và z0Qoo' 
ucAL.Gvx uiv Ó! xóAecov «rog: & Ol uw, 
Oiüízovv vw soQ&, 
viv Zgíyy« voUrqv OG0Tug 3| xeToxQQuvist, 
7| GzíAov xou(jGsi. 


41. 


MAKE(A40NOX) 
ILAI AN 
EIX AZKAHIIION. 
« — ZhjAvw seogagéroo(v x«A« u£AmevE 


zéAe, P. — V. 81. «oAe«cov Toup, oygóiecov PVL. — V. 34. ezíAov 
i e. méroav (vid. Hesych.) Meineke, quod ego quoque conieci, ez&ívov 
À, oztwov P, zswzv CVL. Schweighaeuser ozívov, Meineke antea 
(vide ad Alciphr. 99) xo/vov commendaverat. 


47. -Legitur carmen in lapide nuper Athenis propter Asclepieum - 








reperto, edidit Cumanudes in 49:«veío Vl 143seq., unde receptum est 


in CI Att. III in addend. 171 b a Dittenbergero, qui novo exemplo per 
Duhnium confecto usus est; denique Kaibel in Mus. Rhen. XXXIV 208 
iteravit. (Ego Cumanudis exemplo usus paeanem restitui, antequam 
Dittenberger et Kaibel eidem. negotio operam dederunt) — Poetae 
nomen praemissum: ; 
Moxs... 
éxo(n(csv , 


i e. Mexsóov vel Mexsóóviog, quemadmodum Cumanudes supplevit; 


nam Romanum nomen JMéxso non placet, minimeque de Pompeio 


Maero (vid. Meineke Vindic. Strab. 214) cogitandum. Litterae tituli 
sunt Romanae aetatis, eidemque aetati etiam carmen haud cunctanter 
atiribuo: neque enim existimandum est antiquum aliquod et nobile 
carmen, quemadmodum Sophoclis paeanem vel Ariphronis hymnum, 


posteriore tempore monumento fuisse inscriptum.  Huie suspicioni, 
quamvis numerorum ae passim sermonis habitus videatur favere, ad-: 
versantur tamen manifesta recentioris aetatis vestigia, quae ibidem de- 


prehenduntur: ac vel poetae nomen arguit, non admodum vetustum 
esse. Itaque carmen ab hac sylloge erat segregandum; nihilo setius in 
ordinem recepi, quoniam paeanum speciem atque indolem commode 
ilustrat. Ignobilis sane poeta, quem consentaneum est alienis potis- 
simum usum esse, ut ingenii sui inopiam occultaret, sed cum antiquo- 
rum exempla sit sectatus, quorum nullae vel tenues admodum super- 


sint reliquiae, poema animadversione non indignum. Lucianus in en- 
com. Demosth. c. 27 (vide supra ad Sophocl. Paean. T. II p. 947) . 
&estatur Athenis in honorem Aesculapii etiam posteriore tempore sin- - 
gulis annis novum paeanem compositum esse, sin novi carminis copia - 


non esset, antiquum paeanem vel Sophoclis vel Isodemi Troezenii reci- 
tatum esse. Ad illorum poetarum exemplum novicios paeanes fere 








CARMINA POPULARIA. 611 


i eUggov. 9vuo, eognu(siv à, 
(Bo CPerüoe xAdÓov iv meA«(uew, 4g 
d(yA)aÓv £gvog, xovQov AO0n(véov). 
y 5. WI....AME.. ^OXYMNOZAEI 
KONCTONNEL S. ONV LILIvVsBuzk 
Óü'  '"Emwággo90v O(g) mov. (éysi)vavo 


factos esse consentaneum est. Dittenberger ibidem 171c reliquias alius 
paeanis edidit eodem loco repertas, quae ad Macedonis paeanis simili- 
tudinem proxime accedunt, sed maior pars tabulae periit, ita ut resti- 
tuendi periculum irritum sit. Item carminum reliquiae deprehenduntur 
n. 171 d, 171f, 171g, 171 h, 171i, 171 k. — Neque Macedonis poema 
omni ex parte "integrum servatum: nam tabulae dextra pars cum ab- 
scissa esset, licuit novissimos tantum versus recuperare, neque quot 
litterae in fine v. 1—19 interceptae sint, comparet. Sed si ab his de- 

irimentis discesseris, poema incolume, constans Xll pericopis binorum 
plerumque vel ternorum sive quaternorum versuum, Versus in lapide 
non sunt diremti, quemadmodum in Sophoclis paeane fr. 7, sed lapi- 
darius continuavit scripturam, ita quidem ui in secundo pericoparum 
versu (nam binis fere versibus absolvit pericopas, peric. 6. 9. 11. 12 
unus versus suffecit) s/c?9sciv adhiberet, velut: 


"Ho" Teà) Axeco Tt x«l AlyÀg xal Ilavewswux "Hmóvne RE 
&ouzoémto "Tyieu i5 Ioue. 


Itaque carminis articulis distincti species nulli dubitationi obnoxia: 
praeterea perieopis 7—12 clausulae loco epiphthegma solenne subiectum, 
quod nec prioribus pericopis 1— 6 defuisse consentaneum est, sed quo- 
niam pro numerorum lege variatur (hj maidv, i$ Ilowtv, o f^ IIci&v, 
à i£, à ik lleidv) satius est hoc additamento abstinere, Seriptura 
eum passim evanida vel fracto lapide intercepta sit, moneo Cumanudis 
esse supplementa pleraque, ceteris locis auctorem nominavi. — ART 
et 2 redintegravi, tetrametro dactylico bini dimetri subiiciuntur, quem- 
admodum in Euripidis Phaeth. fr. 775 v. 6 dimetri cum tetrametris 
copulantur, QOxtavov ztüíov oix5rogsc toqousivt OG wxrÀ. Ac simili- 
bus numeris Aeschylus in extremo Eumenidum cantico usus est. Hia- 
ium uEAmETE sÜgoovi et rursus 9vuo sógnueit & tuetur Euripides 
ibid. dmi oete à ire Amo, — V. 8 et 4 ze uote, Zhóg et xovoot 
Aenvíov yel AOnvóv scripsi numeris iisdem, qui supra v. 1 et 2. Ne 
quis participium £yovrege desideret, haec breviloquentia videtur hymnis 
inprimis propria esse, cf. ad Pind. Ol. VII 9, quamquam ita etiam 
ali, velut Apollon. Rh. II 443 éz' evro 9 Üuuoco x0v017 AoÉd, zc 
iumagiv Gyop£vn &mriro woLómzvonv, ubi 'recte schol. ieímst v0 Pyovca. 
ac similiter passim tam Latini, quam nos. Zhóg Éovog est Apollo, 
quod moneo, ne quis ad x4&óov referat. Dittenberger iv meA&(uetcuw 
fgovcsg liatac) &y. 8. x. A9nvàv scripsit, Kaibel versus numero con- 
sulens non meliore successu év ze (eig dvéyovtec v--|-v dAa(ag) 
d. 6. x. AOn(vatov vo o v), at. xo0go. AOnvaiov sunt Athenien- 
ses, universa civitas, v. Hom. ll. B 551, xovgoí AOnvaov (e odv 
iuventus Attica, vid. Hesiodi versum ap. Hesych. im! Eovvy?g 


c&yo0v. — V. 5. 6, quos restituere non audeo, exhibeo secundum 
novum exemplum, " Cumanudes nivvóv 5-10», Kaibel x4vróv wí9tov 
proposuit. — V. 7. 9c) mot' íysívaro scripsi, lapis ut videtur 


OFrTTOZ, Cumanudes 0(v) zoz', ut de Aesculapii matre Coronide sermo 


618 CARMINA POPULARIA. 


P d E. 
voUvco(v 10») ÓUng AcxAumóv, sÜgo(ov)e xobgov. 
& — Tóv à' &và IInAi&Óng xogvg&g dQiddE(uvo vé)gvu(v 
10 (xal 6o)píav Kévravgog &Asb(movog usoómsGGuw, 
s  lleió« Kogovíóog tmwv &v(0)odet, 
Óeiuove Gsuvoro(vov. 
€ . Tob à' éyévovro xógou IloóuAsíouog 10$ Mey&ov, 
'"EAM(vov xoc) Aóyyne, iQ Ileuv, 
X 15 HÓ' I«oo 4xeGo) vs x«l AlyÀm xol IIevéxzm, 
"Haiwvgg (9Uyeroes avv) Govxgénvo "Tyveio. 
(p Iloucv. 
9' | Xaigs Boovois u£y' Ove, 
Óciuov xAtswOvete, 
20 d ((à Iloidv). 
L AexAwmié, o$v Ói O(0ov cogíav 
vuvovvrag ég ai(sé : 
(9)dAAsw év fuovij cvv vegmvovávy vyiws(a. 
(y Ilew(v. 
X 25 Xofoig 0^ AvO(Ón, Kexgomíev móAw . 
aiv émsgyou(ev)osc, (& IIeucv. 
iB — "Hzwog £600, wtxoQ, Ovvyso&g Ó' &mégvxe vovGcovc. 
(6) i£, à i$ IHoudv. 





sit, quemadmodum est in Homerico hymno 16, 2 víóv 4zóAAiovoc, viv 
ysívevo Oi« Kooovíc. Logaoedicus anapaestus cui displiceat hoc loco, 
poterit Zys(vevo voseov | (toye1énc rs) Óóne scribere, cui supplemento 
non adversatur vacuus locus: atque id ipsum commendavit postea Kai- 
bel, qui praeterea w5750 Goyciéne vs Óvnc heptametro admisso con- 
iecit. — V. 9. £0iàdbaro véyvmzw scripsi, lapis ZE . .". . ^NH, Cuma- 
nudes £ó/üe&s ríyvmv ve, neque hoc neque &ó/óa&s réy»vqv commodum, 
nam logaoedicus versus, qui in fine paeanis v. 27 adhibetur, ab hoc 
loco alienus, — V. 10. vAsíímovog nov. ex., Cumanudes dAs&ímovov. — 
V. 14. 'EAAQ(vov &xo«) Aóyyge meum supplementum tuebitur Theocr. 
XV 142 ov Ilelozmwióoci v& wol 'Aoysog Goo IlsAeoyot. Dittenberger 
"EAAm(cww wocu5voos) Aoyyme, Kaibel à dx£crogs praeoptat. — V. 15. 
Prava correptio 70" Toco novicio poetae condonanda, poterat Homeri 
ad modum «cd v' 4xscd vs scribere, iambum spondei vicarium ad- 
hibens. ^4xeco inter Aesculapii filias refertur nusquam nisi hie et 
apud Suidam: 'Hzióvg, yvv5 Acwinmt0, xol 9vyórqo (scr $vyecé- 
eec) movic "Tyícu, AlyAn, Tooo, Axusco, llovdxsw. — V. 90. à (i 
Ilewtv) epiphthegma subieci, in lapide unius litterae € particula com- 
paret. In alio paeane CI Att. III 171€ v. 10 (x)Aewózee ià (Ileiaw) 
legitur. — "V. 22 iripodia est anapaestica, nisi forte lapidarius ante 
vuro?vr«g neglexit 7u&g. — V. 27. dzégvxs, Dittenberger perperam 
&mtoUxso. — V. 98. (5) i£, à ib Ilowt» scripsi, lapis //lEQ, idem 
Kaibel vidit, Dittenberger (à à (à Ilai&v. 





CARMINA POPULARIA. 619 


Antea huc retuli: 


MéAzousv 
Zhióvugov &yA«ópoggov 
^ Bexyevvooe &avOoxdonvov. 

quae leguntur in ara rotunda, quae pompam Bacchicam seulptam 
exhibet, litteris ad antiquitatis speciem scriptis: iam Boeckh C. 
Inser. I n. 38 (cf. etiam Franz Elem. Epigraph. n. 35) titulum 
.hune subditieium esse censuit, quippe qui mala fraude sit com- 
positus ad exemplum hymni, qui extat Anth. Pal. IX 524: 


Míinoyusv fece gusviov, slgequomqv, 
&ooxóuQv, &ygoixov, &olÓuuov, &yAaópoggov, 
Boworóv, Boópuov, Baxyevroga, Borovoyaízqv ... 
&vorofóAov, £vvóv, &evodorqv, ÉavOoxconvov. 


Aique Conze, qui monumentum in museo Pembrokiano denuo 
examinavit, Boeckhii suspicionem non vanam fuisse testatur. 
Non recepi cantilenam, quam Meineke sie constituit: 


Mijmor &v foüswv yígovte, uxó? zxeida fcxovov, 
puób Oowu yvvoixo, unuÓài ysírovog xiva, 
wy xvfsgvirqv qíAvnzvov, wj] ÀdAov xonnuicumv. 


(vid, Diogenian. VI 6. Suid. v. dyomore et v. uuóémor! sv. adde 
Arsen. 356 ^et Paroemiogr. II 528 ed. Gotting.; proverbium 
dicit etiam Aristot. Rhet. I 15: oov si vig GvuflovAsver jw] motsi- 
cÜcr. qíAov yígovra, voíro qegrvgsi Tj mapotrnío, Momov tv 
foüceu.v yégovra. — Contra quod. Athenaeus VII 325 D ex 
Chariclide eomieo ut videtur poeta profert: A4O:vnc: 0» xol vómog 
tg Toíyhe weÀeivon, wol c«vv009. iovv dveO9wue Tij "Excite Toyhav- 
9£vy (Eust. 1197, 30 zouyAeOrvy). 010 xol Xagiilelüng iv AMcu 
quot 4íomow' "Exdrw roio0izi, voluogge, rQuxQOGOTe, rolyÀo:g xm- 
 Aevuéve (ita BC, xmAevuévy PVL Eust.) non ab ipso poeta vide- 
tur profectum, sed ex populari cantilena adscitum: 


Ztonow' "Exérq rgio0ir, 

voíuogqe fec, rouifoóGc me, 

volyle:g wmAevuéva . . . 
— '[itulus Dodonae repertus, de quo cum alii, tum Kaibel Mus. 
Rhen. XXXIV 197 disputaverunt: 


Os0g' rUyo. 
ZseU Zoov«e utótov, 
.v00s Gol Ódgov míuz m«o' iuo 


1316 





680 | CARMINA POPULARIA. 






"Ayé9ov "Eyspikiov xol yevsà 

moó&evo, Moloocóv 
xtÀ. praeter alia hoc nomine memorabilis, quod exordium ex 
nomo antiquo in Iovem Dodonaeum widetur translatum: 

ZeÜ 4do0ovqc usÓíov, vóÓs coí 
ÓÀpov m£umo.*) 

— Permira sunt indigitamenta, quae leguntur apud Plutarchum  - 
de superstit. c. 10: Toà Tiuo8fov viv "Agrsuuv GOovrog iv "Aen- 
voig xal ÀÉyovrog' Owcóe, qoifóe, uewddóe, Avooaón, Kwwoleg — 
Ó uiÀomoibg 6x vQv OsorÀv GvaGrág, vowwvvm 60r, sims, Owyevqo 
yévoro. Kol wv Opuoww rovrowc x«i ysíoovo mol Aorfjudog of Oti 
cide(uoveg vxoleufcivovow, airs x&v às dyjovas aifoco airt 
xcÀtyóve (sic Dabief) xolspve cod. — * ot Any Wytten- 
bach, Turnebus x&v Aego) avaícers, a! rt xàv Pxxtxoog 
uotovco (Harl. Zxéxooc u' ove) àv msqvoutva icii9sc (sie 
Dübner et eod. Harl, eoi9:; Wyttenbach) e? (om. C) vs «ai 
(om. Ven.) é« vovmóócov xa9' t£oudvscc: (CE Harl. xo959uc- 
TEG0,v, cod. coll Nov. x«9" foudrsow, Wyttenbach xo9" £oucrev- 
Gv) émiómouívo (Mosc. 1 émuvouéva) v0 molauveío cvu- 
mÀsy9sico. Emperius haee sie conformavit:... Aeyofov (Aeyctó") 
&zoxAéGoGo ix vsxooU uoloUc  dumrtqvouévo mooGcijAOtg, Gre wo* 
tQu00cv xo€wguoreGG  imiomouíva và moeAeuvelo vs GvumAoxeico. 
Mihi scribendum videtur: e/re xev &-x cyyóvog at&acoa, aivt 
xc ÀeyOv uorocauéve, cire xov ix vexoog uaivovca (vel 
ix vexoGv oaluaciv) &umsquouétva icílOme, aive wo(v) ix 131 
vQuOÓ v xa9coudzecoiv éniomouéva vÀ ve malauvalo Gvu- 
zoÀoey9:ico. Quod Diana cw' &yyóvegc cifece indigitatur, con- 
grui cum Arcadum religione, qui "Agreuuv &meyyouévgv divinis. 
honoribus colebant, vid. Pausan. VIII 23, 6 seq. Clemens Alex. 
Protr. p. 24e. Atque Arcadum dialecto peculiaris forma xav, 
quam hic haud dubie deprehendimus, vide quae dixi in comm.. 
de titulo Arcadio p. XVI (1860), quamquam etiam Dorienses ea 
forma usi sunt, certe passim jn Pythagoreorum reliquiis com- 
paret: itaque aliquando suspicatus sum haee indigitamenta ex So- 
phronis mimis esse petita: ac numerorum sane quandam speciem 
ostentant, ut fieri solet in eiusmodi solennibus cantilenis, neque 
iamen ad legitimos numeros revocare licet. 


» 
ETENIM ERE NS UT 
Kom QE PSU uu MR t 


E. Las gh 


1) Quod Osócg: zóyo praemissum est (cf. plane geminum exemplum 
CIGr, I 4 in titulo satis antiquo), 9*óg non rectus, sed patrius easus 
videtur, i. e. 9&0? v$zo. Antiquam hanc formam composita 9:*6c0oroc 
et Seoce Dole tuentur. Ad eundem modum dicitur $s0c TÜor vel 
$960c voyoav cya9dv, vel "ies cyo90s dpud] vóxyo, vel dyod7 voxn Ze vg. 








CARMINA POPULARIA, 681 


Porro ommia, quae heroicis versibus composita sunt, procul 
habui. Seiungenda igitnr cantilena notissima E/gscioveq, cuius 
exordium eum alii, tum Plut. vit. Thes. c. 22 affert: 


Eigscwbvm GÜxe qíget xol míoveg &orovc 
xcl uéA& iv xorUAm xol DActov dvopwucacfa, 
x«l wl. t0fdQov, Oc Qv usÜUovce xaOtuÓn. 


quamquam fortasse deinde versus alius generis sequebantur, quem- 
admodum etiam Homerica Iresione (carm. min. XV) duobus tri- 
metris iamb. terminatur. — ltem seiungendus versiculus, quem 
Chaeroneae cantabant 


"E&o r&v BovAuov, Fco v&v miovOvy(tav, 


vid. Plut. Quaest. Symp. VI 8, 1 (ubi ifo fosAuov, Zoo 3i 
mÀoUrov x«l vyísev scribitur), patrio more fovA(uov é&éA«ciw ce- 
lebrantes, quacum comparandus Areadum ritus ap. Theocr. VII 
106. — Neque recepi puerorum cantilenam, quando nmnoctuam 
ceperunt (cf. Pollux IV 103), quae commemoratur Cram. Am. 
Par. IV 103, 26: A/9' Ogsleg Oaveiv *| mavvcrerov OgyncocG9ou. 
versus haud dubie fuit: 


A9" ügslec Oavénw T] Vorerov OgyncacOo. 


legiturque, si recte memini, etiam alibi, — Item proeul haben- 
dum carmen adespoton, quod Stob. Ecl. Phys. I 2, 31 servavit: 


"Hoexiéog wQorigoU, Og pav Exc Drev Goto, 

netQopiiro v& 9:00 llovóg vouíoio fovdxto, 

Svoràv v leríjoog AcxAmmuo) OÀfiodoe, 

motOfíoreg ve Oso "Tyius(eg utiuyodo pov, 

vevoí v' m owvmógowt Zio0xoUgov imupévrov, 
Kovoirov 9, o? uergi Zhióg "Pée ivil mágsügor, 

xoL Xoegírov usuvücOon. iv Poyo movil uéyiGrov, 

q0à Xoóvov zaíÓov Xioüv, c] mévra qovri, 

Nvugüv v ovgtGv, d) vducra xc dpinovu, 

buvéousg uixeguc, MoüUcot Zióg Exyovoi, aqO(roig doiudaís. 


Mihi quidem Heeren haee videtur recte Orphico alicui poetae 
iribuisse, quamvis Hermann Opusc. Il 248 et Lobeck Aglaoph. 
I 600 adversati sint. Ceterum locus non integer servatus, non- 
nulla fortasse ab initio intercepta sunt, extrema autem aperte 
complurium versuum reliquias dibelliu- ibi haud dubie dixit 
poeta de deo summo, cuius gratia haec Stobaeus adscripsit: quae 
supersunt, sic videntur conformanda: 


LI 


682 , CARMINA POPULARIA. 





"Tuvíousg uíxogec, Moboot Zióg Pwyovow, .... 
. (850v) dg9irov aitv doidoic. ; 
Praeterea v. 3 ubi libri non 9veróv, sed 9s.«rÀv exhibent, haud 131$ 
dubie corruptus, conieci csi0 v, oO lerno oxAQmu OAiodGxa. . 
V. 5 pro émgévrov malim g«s9óvrov, sed v, 8 ggóvov maí- 
Óov non est sollicitandum, quamvis 490vóg possis coniicere, cf. 
Hesych. 490vózci0' "32oev. — ' Incertum, utrum ex poeta ali- 
quo an ex populari cantilena petitum sit quod servavit Hesy- 
chius: cL &veog«' zvgo& zw9ó9vgoc. zUo 90 vOv OvoOv. BScri- 
^bendum: ; 
Jm, &vecG«, mvg& 7909v9oic. 

ac zvo« eliam Palmerius. Interpretatio autem sic restituenda 
videtur, hue relatis iis, quae falso s. v. oworijos leguntur: Zft& 
qoguexov siae vyveg. éncyew viv. Eudrqv voig oixíotg, wUQ 90 
9vodv (&vénrovrsg). Cf. Theodoret. T. I 352 ed. Sirmond: sidov 
y&g £v vw: mOÀsOwv &meb& vo) frovg iv veio mÀereleug Gmrouévag 
mwvQXg, Xwl veUrag viv&g UmegoAlouévovg wel zwxÓGvrag, oU uóvov 
meiüec, dÀÀ& x«l QvÓgec. rà Ó6 ye foígo megegtoóuevo Ou vig 
pÀoyóg' éÓóxsi Óà ro)vo dmorgomueGuóg sivoi xol xéOegcig. — 
Denique carmen quod servavit Origenes (Hippolytus) adv. Hae- 
ret. p. 72 ed. Miller mihi quidem quamquam non valde anti- 
quum, at certe non prorsus novicium videtur: 

Neoregín qy90ovíg vs xol ovgovíg uoÀs BouBo, 

eivodín, voioÓizt, qesGqógs, vvxregogolxi 

&y9or uiv qor0c, vvxvóg 0b gm xol &elgn: 

qoígovce GxvÀdxov vÀex v x«l obuors qowé 

"Qv véwvag GreLyovGo xov olo vtOvmorOw, . 

eiuezog fusígovow, qófov 9v«qroic. qéígovca, 

yogyà xol uoguo xol wvy xel moAUuooge, 

A90oig südvrqvog ig! musvfomor Ounoic. 
Certe hane vel simillimam cantilenam "Theocritus respicere vide. 
tur II 13, et hine etiam repetendum quod ibi pro égyouévav 
vewvov d&v& T mole xol ufAev oigo ali legebant &vc v' ole 
xexugorQv. — V. 1i. Boufoó, quod tuetur Dilthey Mus. Rhen. - 
XXVII 393, Millero suspectum, qui Bev scribendum censuit, 
aique revera sic indigitatur Hecate in alio hymno quem nuper 
edidit Misc. 442*). Quod olim*conieci óóufo iam retraeto, sed 


1) Tria carmina magica in Hecaten, in Solem, in Lunam, quae 
Miller in Misc. p. 437 seq. edidit et Orphicos hymnos inscripsit, haud - 
dubie in chartis Aegyptiacis reperta sunt (nam editor nescio cur reti- 





CARMINA POPULARIA., 683 


malim Bo:uo scribere, quo nomine Hecaten Lycophro indigitat, 
misi forte fuit a principio scriptum gqóàs Óe000, postea magus 
aliquis substituit nomen Moufloó (vid. Hesych.) sive Moguo, quo 


'lTrivin v. 7 invocatur. — V. 2. Meineke vvxrtgogoít. emendavit, 
legebatur vwvxregogoíry. — V. 5. &v véxveg Dilthey, legebatur 
àv véxvoiv. " 


Aliorum carminum prorsus non constat quae fuerit forma. 
Ita epicumne an vere lyricum carmen fuerit hymnus in Herculem, 
quem memorat Ptolem. Heph. p. 186 West. ignoramus: r/vog 
iorv 0 Üuvog ó dOóuevog iv Owfaloig sig "HooxAéa, iv o Aya 
(ser. Aéysra:) Zhióg xol "Hoag víóg' ÉvO« mol vÀw xorà móAtg 
rOUG Üuvove moujoévrOv, xol dg Guiootípavog 0 JMavrveUg Ó 
zouQve éx yeverüe [uarío ovx Pyonc«ro, x«l og Mri; 0 Onfoiog 
Vuvoyodoog uvociveg zeo' OÀov vOv fov écireivo. unde coniicias, 
Ptolemaeum hune hymnum ad illum ipsum JMafrin retulisse, de 
quo- cf. Athen. II 44 C, ubi Meineke 6048«e/og pro '"49qvoiog 
 eorrexit; sed éyxoyuov Hoexifovg, quod Ath. X 412 B Matridis 
nomine affert, quodque etiam Diodor. Sic. I 24 respicit, non huic 
poetae tribuendum videtur, sed. rhetori, quem dicit Longin. de 
Subl. c. 3, nisi eundem hominem et rhetoricae et poesi operam 
dedisse censeas. — Non ausim decernere, id quod exhibet Pollux 
X 162: cígviv Ó' iv roig 4vuxoig Vpvoig o0 TQv yiüv Evo 
àxoUovon dAÀà viv Guríuv, i$ qe 1| Zinwrrmo mQoUxóuufe T&g TQo- 
q«c, utrum ex epico an lyrieo carmine petitum sit. — Alia 
autem aliena sunt, velut ex /ifwlo sepulcrali virginis Spartanae 
petitum existimo, quod habet Pollux IV 102: Kel fgígecw óé vi 
qv tlog Aexovixge ógpnotog, T"; xcl rà 491v moovr(0tro oU voig 
z16l uóvov, GÀÀ& wel veíg xógo:g" Pe Oi GAÀeoOor xol apavtiv 
toig 706 90g t&g mvyde, xol norDueivo rà smÓwuere, O9tv xol 
inl qug qv Pmíyoeupo 
X4 mox Bigivrt, micióra 07 rOwv mij mox«. 
Legendum videtur: 
X(u' & mox! «Aro (fcr, msiotm 09 ràv va moxa. 


Xí & Bekker correxit, &Àro fufcri ego restitui, Meineke feri 
et zc zt0x« scripsit, Ahrens (II 483) 4/&' &óse mox& fiífavu, 
mÀsióre Ór vOv zw mx0xe. — Alia, quoniam non sunt numeris 


cet, unde sibi horum carminum copia sit facta), cf. Dilthey, qui in Mus. 
Rhen. XXVII 375 seq. post Meinekium et Nauckium de his hymnis 
disseruit et commode adhibuit magicas chartas Berolinenses, quas Par- 
ihey in Actis Acad. Berol. 1865 p. 109 seq. edidit. 


1319 





684 CARMINA POPULARIA. 


astrieta, seiunxi, velut puerorum cantilenam, quam memorat Schol. 

* A ' , - K 1 - X. 
Aristoph. Av. 56: Zfóg ro Gx£Aog tX mwévQo wel mweGoUvron rà Ogvea, 
vel preces Atheniensium in honorem Iovis Pluvii, quas adhibet 
Marcus Anton. V 7: 


"Tcov, ó6ov, à qíAt Zt, 
MJ - , , kN, , 3 Ld 
xer« Tijg «govoog vno .AOnvoíov xol vv zsÓ(ov. 


ubi néseio an scribendum sit: xer& vc «govoec rüg Onvalov | 
xol vOv llsÓite(ov, ut urbani tantum pro se et Pediaeis deorum 
pacem imploraverint. 

Alia carmina, quoniam recentioris originis notas haud dubiàs 
prae se ferunt, non in ordinem recepi, velut versus ex Hymmo 
in Apollinem: Hermann apud Buttmannum Mythol I 277 hym- 
num ad novissimam Platonicorum sectam refert, et quamvis du- 
bitanter ipsi Porphyrio tribuit, adversante Buttmanno huic qui- 
dem suspicioni Versus sunt hi: 


Zol Ó' (ge mwy&g vosgàv vo0érov 

(ANafüsg) &vrooig uíuvovoou, 

&euov yeíne &wroliouevot 

zveUueTL uoUG0Qg Ofomw ig Ouguwv: 
5 val Ó' oxig ovOag 

Ó.& mwMvre veu éj&o o 

zegéyovor fooroig yÀvxegOv Qeí8oov 

cAuméig mQoyocc. 


Servavit hos versus Porphyr. de antro nymph. e. 8: óz& óà xoi 
rüio vUugeig GveríOrGóuv GvrQa, xol rovrov gdAuore volg locu, 
o? imi mwwyQw sio, xix vàv vÓcrov, &y' Ov sic. Qooí, NNolüsc 
ixoioUvro, Onoi xol 0 sig -AmólAovea Upvog, iv à Ayevo* Xol 
0 xrÀ. — V. 1l. vosgóv haud scio an Porphyrii librarii intule- 
rini, poetam vegóOv scripsisse existimo. — V. 2. Nose adieci, 
quod hoec loco lectum esse Porphyrius ipse testatur. — wéuwvovcaot, 
fort. veíovóci, van Goens óuvobcc, — V. 8. &rvuov post paroe- 
miacum inserui, legitur vulgo 4ócrov véíuov (Barnes ríuov) &v- 
vQorg uip. yobng. — V. 4. mvevpoti, Barnes svsUuooi van Goens 
yeíqv (yotav) cv. Qevpuoc.. — / V. 6. vézg Hermann, vcw vel ven 
vulgo, Barnes veouo)g, praeterea Hermann post óQ&eco: addere 
voluit &sí. — Neque reliquias Hymni im lovem recepi: 


Ze vóv m&vrov Vmorov xiyto. 
* * * 
IloÀo yàg m0A$ uoi vo uécov fiórov 


CARMINA POPULARIA. 685 


ufAzeww ve Ocobg Üv T! süqgocívoug 
qrog laívav 1320 
TO." om) meuidovóno. 
Affert Arisiid. I 452: Gevríoe iÓóxovv iv vQ (eg sivow vov 'A- 
GxÀqmioU 09Oguqv c0OUc 25 0000 moÜtv xcov, xol qalosiv. og vayécg 
dvegyvuro* ddóxovv Ob xol rovg meideg üÓtv rÓ dgyolov àGpa, 
ov 1 &gpj dr 4o wÀ. xol slvew iv ixelvoo v uíoe voU GGua- 
r0g* m0ÀU0 x: Hoc quamquam ab Aristide antiquum vocatur 
carmen, satis tamen novieium videtur. — "V. 1. Aristides quod 
infra dieit p. 485: xsAe/s. . . . xoO£EroDoi tig viv cvÀQv roU 
ís90U, xaloüvra Zo, O:óv (l 96Qv) Umorov xol &Quórov, ad Ho- 
merum referendum. — V. 2. ró uécov, fort. Àdovov. — V. 3. 
rt O:0Ug D'10, v. vovg 9s00g. —— V. b fort. moidovousi. — 
Aperte ficta exordia hymni in Minervam: 
"EmeoOs llegyéuo véot. 
et in Baechum: 
Xaip' B ou xugaro ^ 
Zh vvcs. 
quae rhetor halucinabundus profert I 513. Idem valet de paeane 
I p. 62. 

Segregavi reliquias Hymnorum in Alitin, quae leguntur apud 
Origenem (Hippolyt.) adv. Haeret. 118: T'wyegobv, guoív, orav 
GvvtÀOOv 0 Omuog iv voig Oecrgoig sioíou rug mugusGuévog GroAmv 
ÉaAlov, xi9&gav qíoov xal wdALov, oUrog AÉysu &Ócov r& ueycie 
wvGrhQue oUx siÓng & Aéycu' Eire Kgóvov yívog, site Zhióg udxa- 
Qog, eive "Péag ueycAqg qeige rÓ xorqgic Gxovaue '"Píeg "ru, oi 
xcloUc. ubv L4oouguo. vgumóO rov "AÓcviv, Oy Ó' Alyvnzog "Oci- 
Quv énovoéwiov wjvg xégag, EAMaveg cogíav, Xoeuot99Gxeg AÓGu 
Gefauiov, Afuóvio. Kogfevioa, xci of dovysg &Alors uiv Ildmav, 
z01b 0b víxvv, y O:óv, 5 rÓv Gxagmov, 5j cimóAov, 5 gAosgóv Grd- 
qvv &9évra, 1 Ov mO0ÀUx«Qmog Prexsv aqvyOcAog &véga GvQuxrav. 
Toorov qguoiv sive. mxoAUuoopov "ruv, Ov wUpuvoUvreg Aéyovoiv 
oUrOg' "ruv Oopnvqco róv 'Psógg, ovx cOuvàv GuufOuoic, ov0 
cvÀAGv 'Ióe(ov Kovgnrov, uvxrQre, dAÀ oig Ooitíav uí&o uoUoav 
poguíyyov, sooi. evàv Og llév, og Bexysg, og couv Asvxdw 
&groov. Haec Sehneidewin (Philol. III 247 seq.) ad numeros 
revocare studuit, cf. etiam G. Hermann in Actis Soc. Sax. 1849 
p. 1, qui hexametros restituere conatus est, et Schneidewin in 
Nuntiis Gotting. 1852 p. 101. Sed prior quidem cantilena mihi 
aliter eonformanda videtur, constat autem versibus anapaestis, 
quos deinde dactyliei tetrametri excipiunt. 





686 CARMINA POPULARIA. 


Xeip', sire Koóvov yévog sre Zhióg, 
née, eire "Pío ueyepe el, 
0 qceio& xorQgic &xovcue "Péog 
"Avrq' 6b xoloUci ubv Accíouo. 

5 vouoO «zov "Adoviv, 0Ay .Ó£ 
Alyvnvog 'Ogtgw, émovocviov 
Miujv«e x£oag "aisi Gogíav 


XondBosiet "4 à e vo ibo 

"dnpóion Kogvfavro, xol of dDoóyes 1321 
10 &ÀÀoré uiv Llézeno, nost Ó ov víiwvv 

X 9s0v 4voi xegmov 1] aimólov 

$4 qyAosgóv Gr*yvv GumOtvre, 

y molóxogmov, Ov frexsv diyOolos, 

&víge ovgixzav (molvovvpoyw). 


V. 3. &xovouc intactum reliqui, conieci 4 9wouo, Hermann (xou6ua, 
certe xorngég "non est solliitandum. — V. 6 Schneidewin parum 
recte conformavit scribens 0crov Ó' 4iyvzrog émovodviov avus 
xíguc, "EAMvec 0^ 'Ogíav (postea retractavit scribens xégeg "Eà- 
Aqvég, KwAMQvior Àóyiov): nam ipse Origenes p. 106 testificatur 
Graeeos émovocviov wvxuc xíoeg appellare, hine ipse Attis guvo- 
vÜgevvog in titulis tam graecis quam latinis indigitatur, cf. de 
tauroboliorum sacris disputantem Prellerum Roem. Mythol. 738 seq. - 
quorum sacrorum ne germana quidem Graecia expers fuit, ut 
attiecum epigramma docet, quod illustravit C. Keil Philol Suppl. 


II 588 seqq. Excidit post cogíov versus. — V. 8. "A4Óeuve 
seripsi, cf. Hesychius: "AÓoegweiv! guAsiv: wol Govysg GÓduva TOv 
píAov Aíyovow. — V. 9. "Awuóvior scripsi, Schneidewin JMauóvior. 


— V. 10. Il&zmov, nisi forte Ilomí«v praestat. — V. 11. [roi 
scripsi, haec quoque Schneidewin satis audacter neque vere im- 
mutavit, nam ipse Origenes et O9s0v et oímóAov tuetur. — V. 13. 
z0ÀUxegzov restitui, nam ita nuncupari auctor est Origenes, — 
V. 14. moàvovvuuov addidi, vid. Origenes p. 117. — Alteram 
autem cantilenam Schneidewin in hune modum restituit: 


"Avuv xjoo tiv "Pss, 
ov xQàovov cvv Qoufoic 
ovü cvÀGOv lÓocíov 
xovgQrov wÜoxrNre., 

GÀÀ' sig QDoieíav ui$o 
uobcev goguiyyov, svoL, 





" CARMINA POPULARIA. 68 


tükv, Og lIlív, óg Bowyevg, 

dg mOiuv ÀevxOv Gorgov. 
Hermann v. 3 et 4 sie constituit ov0' "Ideíov xovggrov AvAóv 
puxqtüv govaig. 

Extant praeterea apud Philostratum quaedam carmina, quae 
quin sophista ipse finxerit, non est dubium, velut Hymnus. in 
Thetin 
*- Gr. wvavéa, Ov. Ipso, 
cU uéyav réxeg viov Ayiéor 
Overà& uiv 0G0v qcig Tveyxev, 

Tooía À&ys, GG; 0^ Ocov aOcvatov 
yevédic nic FomaGo, Ilóvrog bye 
Beive zQ0c eimvv vOvür xolovov, 
uev Ayéog Fumvge (faivs)' 
Beiv' &Ócxovrog uer& Ococolíag, 
Gér. xvavéa, Ori IInAs(a. 
item alius: ] 
"Ayó, meo& pvoíov vong 
u&yéÀov vaío.gm míoev Ilóvrov, 1322 
AjkAÀen 68 Aóge Óu& g6iQ0g Pug, 
cb Ób Oeiov "Ougoov Gadé uou — 
5 xÀéog &véíoov, EAS 
xA£og (&gOvrov) &ueríQOv mtÓvOV, 
Ó/ Ov ovx LOuvov, ÓV Ov £crí uoi 
Ilérooxioc, 0i Cv &9evéroic i6og 
4lag fuóe, 
10 à 0v & Qogllzxroc deidop£ve 
(u£Asciw) Gogois 
xÀfog ijowro xov mécs Toolo. 


[«.] 


Prior hymnus legitur ap. Philostrat. Heroic. p. 741. Hane ecan- 
lilenam dieit Thessalos theoros, qui Achilli in littore Troiano 
inferias Dodonaei oraculi iussu offerebant, canere solitos: vvxróg 
uiv Ó5 xe9oouífecOn:. Eds, xal molv GwecOor ráe yc Uuvov amo 
Tio véOg GÜtwv dg qv Otviv ds ovyxtlusvov' Ofvi xà. Eadem, 
Eudocia p.85. — V. 1. Kwevée, xvevaía 9. — Ilnis(a Kayser, 
Ilio codd. IIgÀst, & coni. Visconti, unde Kayser deinde à vóv 
uíyav scripsit. — V. 2. gv scripsi, legebatur róv. — réíxsg Bois- 
sonade, legebatur frexeg. — "AyuAéa codd., vulgo "Aye. — 
Quod deinde libri et edd. addunt rov proscripsi. — V. 3. 0Gov, 
2 ücmv. — dveyxev, b vet. — V. 4. Tooía codd., vo: Toola 





688 CARMINA POPULARIA. 


vulgo. — V. 6. feive mgóg eim)óv 2 (in i yg.), foiv! im avrüv 
1. i 3. 4. — sóvós om. 1. 3. 4 praeter f, in o est zóv, totum 
versum om. n. — V. 7. uev om. Olear. — £umvge, iv mwgü e, 
Eud. — five adieci, Kayser coni. eive 9ed. — V. 8. &üdxgv- 
rog, &UOcxQvrog & (in m. yg. dco.) et Eud. —  us:& Ozccoag 
aperte vitiosum, e Morell. et Eud. uez& $vwqÀ&g, scribendum vi- 
detur v«GÓs OvqAcg. — V. 9. «vavéa, wvevaia 2. — Initio, 
Ilqia codd. — Facile apparet hoec carmen non antiquum esse, 
sed ab ipso Philostrato compositum: istius enim saeculi plane 
indolem refert. 

Alter hymnus extat ib. p. 747: Kol wv, É&ivs, moÀLol vàwv 
moocsi8óvvov vij vmoo xol &ÀÀo roU "AyAÉmg GOÓovrog cxoUnw 
geol, vovrl 0b míQvoiv, oluci, vó oue Touócero quoifGreta vijg 
yvdpug xol vàv ÓOuxvoiQv Zyov, Eóyzewo, 0b dós* Ago xwrÀ. ubi 


aperte indicat a se confectam esse cantilenam. — V. 1. 470, 
suprascr. z(40) b, «yo j, e, n. Olear., GAÀ& y. — me& codd., 
meg edd. — V. 2. ueycÀov om. l. — veoice, véoice 2. ap, ovcc 
p ex corr. eb 4. — ségev scripsi, legebatur sàevo«, — V. 38. 
ce, ÓÉ ce e n. — V. 4. uoi, duol y. Morell — V. 5. &végow, 
&vOoàQv Morell  Olear. — V. 6. &g9izov ad versum redintegran- 
dum addidi. — V. 7. Ó/ 0v, ài! àv m. — o)x Ü9avov Mor. 
Olear., oj 9&vov codd. — V. 8. i6og, icog a. — V. 9. éuóg, 


fuoí v. — V. 10. & ÓogíAgmrog f, ut Wesseling. coniecit, & do- 
ovAxmiog y, &OogUAqmrog 2. 9, &ÓogíAumrog l. 4 edd. — V. 11. 
uéAsG.v adieci, contra cogoíg delendum censet Kayser. — V. 12. 
xov, X«L 4. fort. xci míos Tooí« corrigendum. — Denique con- 
fictum haud dubie quod memorat Philostr. v. Apoll. VIII 30: 
Zuebyse yüg, Ovtlys ég oUgavóv, Gréijys. 
Novicii poetae versiculi deliteseunt apud Boethium de consol. 
IV 6, ubi philosophia haec fatur: »am wí quidam me quoque 
excellentior ait, &vógog (too cuc Óvvégusg oixodouo?c. quae 
temere interpolata esse arguit librorum scriptura quamvis men- 
dosa et fluctuans, de qua vid. Haupt Herm. III 146, sed heroicus 
versus, quem ille restituendum censet, d&vógog óÓ7] íegoU O£uag 
«i9éosc oixoÓóuncev omnino reprobandus. Mihi scribendum videtur: 
/Avügóg 0' [sgoU Ó£ueg dyvot 
qoc (ei9épgog) oixodouncav 
Mendum inde ortum, quod AI'NAIXEPEC et AIO EPOC propter 
similitudinem litterarum male coaluerunt. 


FRAGMENTA ADESPOTA. 1323 
L EAEFLEIA. 


Y. 
Qc dv! &ywómo0ng xol àv&à vguysiav Ovowviv 
qUovra, uxA«xav GvOs« Asvxotov. 


2 A. 


'H vsóvgg &ovgmAog &eÀ Ovqvotó, vévvxvou: 
&( 0b Oíxqv fAdmvow, zmOovAU qsostvovégq. 


2 B. 


Towítüe vo 9vqroio, x«xóv xcxQ, (ug ve x1)osg 
&lAsÜvtou, xsvem Ó' sicüvoww ovÓ' ,AiÓso. 


3. 
Gpucl (07) vqv yguüv émuxvs(ovGu xogowvmv. 


Fr. 1. Plutarch. de aud. poet. c. 13, de fratern. am. c. 13, quaest. 
Sympos. I 4, 3. — V. 1 adhibet etiam Athen. III 97 D. 

Fr. 2A. Schol. Eurip. Androm. v. 184: Koxóvw ys Qvrroig vo véov] 
óià vv mQonévéLav xcxóv v0 véov. 'H vsóvne xtA. Fort. Eueni est, — 
V. 9. z0v4v, x0Av codd. (zo44;j I), emend. Matthiae. — zsosiovégr Cobet 
ex cod., v. yeigovégn. 

Fr. 2B. Plutarchus consol ad Apoll. c. 26. — V. 1. ro: adieci, 
omisit Plutarchus, quemadmodum proxime in Hesiodio versu záeíy uiv 
ci x«wdv zAs(] Ób OcA«cco expunxit yag. — «xov xoxo scripsi, 
egebatur x«x& «*«xàv, quod alienum a poetae instituto, nam xex& 
«€x» sunt summa mala, ut và xeA& rà» x«Aóv pulcherrima, estque 

hoc genus dicendi Atticis potissimum usitatum. Quod restitui idem est 
| atque xoxov émi x«xoó, de quo dativi usu exposuit G. Wolf ad Soph. 
| Ai. 866. — V. 2. Atüsc scripsi, legebatur oa/9£o:, quod frustra tuetur 
Schneidewin comparans Apoll Rhod. IV 1666. Antea conieci xever, 
| à' £xüvoig o90? uío. — Veteris elegiaci poetae versus esse veri 
| simillimum, Welcker Simonidi melico vindicavit probante Schneidewino, 
qui Qweroic. et xsvsc requirit, quem olim secutus melicorum poetarum 
reliquiis adespotis inserui, 
Fr. 8. Cram. An. Ox. IV 337, 26: Tó woe 7] yonve Ouonuévov 
PozrAE Lm. III. . 44 








690 FRAGMENTA ADESPOTA. 


4. . 
'Ev 0i Óugoovacíg xol 0 m&yxexos £uuogs vuwig. 
5. 


OU uoi Év' exsAdócv Upvov uA&, ov0' Pv uoAmijs. 


6. 1324 . 
Ooxér. yvyvelGxovow '"A9qvoto, Meyegijas. 


E 


"4vügl uiv evAqvEo. 95ol vóov sí xal égvoav, 
&AÀ' &ue TQ qvoij yo vóog éxmérarcu. 


8 A. 


Ec940g éQv GAAov xgsívtovog &vrévvysv. 


«ov TOUS Teoves oox ixA(n, viv Ót acum) pr nA £ysi* 
Qoioítqv yon)ov «vA. Seribendum Oeil rqv, cf. Homeri Hymn. in Mer- 
cur. v. 552 seqq. Inserui Ó4, quamquam alia quoque possunt tentari, 
velut oix v' 5v yonóv (zw) £nwnvsíoct x. Fort. Archilochi (cf. Ar- 
chil. fr. 168) versus est, O. Schneider Callimacho tribuit, scribens 
Oil vol v1» «4. 

Fr. 4. Zenob. III 77. Utitur hoc versu Plut. vit. Nic. c. 11 (ubi 
pro £uuoos V £Aoys), compar. Lyc. et Sullae c. 1 (ubi £A1egs), vit. 
Alex. c. 53 (item £A4egs), de frat. am. c. 2. Versus haud dubie anti- 
qui poetae, ad cuius similitudinem facti comicorum versus apud Zenob.: 


"Ev 0i ówooracíg x«l Avógowiéíngs moisuocpoyti. 
(fort. «àv — zoAsueoyor) et: 
"E» y&o &wnyovíy wl ó Keowvos fuuogs viis. 


Fr. 5. Chrysippus z. &zogoerixówv 6.9: si zowmvüe vig ovrog cz- 
qvero' OS uo, xtA. Aleman vindicat Schneidewin, quod si verum, 
exspectes uoAzüg. — ov0 £v, Letronne ovó£ TU. 

Fr. 6. Aristot. Eth. Eudem. VII 10: Koi domeo of móÀtg dAMj- 
Àeig Aet, ovro wol of molitow xol óuoíoc o0* ci .«« Meyaoijas 
x«l oL soAivou wvA. et antea iam MIR 2: E y&ào có genuine vot 
giovciw. dAliAovg xol wéyou TOUTOV, GoztQ 7, zteootue* Die)«' émi- 
XovQog av]o róv cóv qíAog, £exs udqcon. xol oUxfci y. AOmvoiot 
(Mb 49vot, Pb &An95vow) Meyeonog. Fort. Solonis est, eum autem 
qui praecedit versum .Archilocho adseripsi, vid. fr. 14. — Dubium an 
ex elegia petitus sit versus Eth. Nic. VIII 6 (cf. Apostol. XIV 592): 


IloàÀ&g à7) qiA(eg d7z9005yooía OicAvctv. 


Fr. 7. Athen. VII 337 E: 4óyog y&o zo etóg, OT. "4vàol XT. 
V. 1. sb wal fgvce» lacobs, legebatur o)» évégvoav, Casaubonus 
siosvégvcav, Schweighaeuser oov ivígvcav. — V.2. qvorv ABC, qct 
P, ogvcàv VL. 

Fr. 8A. Polybius XV c. 16: "Eort uiv yàg Ort xol vovrÓuoTOv 


FRAGMENTA ADESPOTA. 691 


8 B. 
TóAuem OH, x&v rv rQmyo víucoc. 95o(. 


9. 
'Hv 950g 7 xgéoocv 5 vig" Óvuoóus9o. 


10. 
* OU závra 9tol macw ioxev Pysw. 


11. 
'Ec94ol uiv yàg &nzAdOg, m«vroOnzóg Ób xexo(. 


11 B. 


Tovro zowujo«g 
rÀv GÓíxov i£gyov fv vrÓ Owxeuióvavov. 


&vrímoaís vaig imifoloig vàv dyag0v dvügdv, £cvw Ó' Ore zdluv wave 
viv magouov: io910g wrÀ. Fort. Theognidis e$t. 

Fr. 8 B. Stob. Flor. LI 8 ubi lemma Eguzí(óov ix TuAégov alienum 
esse apparet, recte hunc versum elegiaco poetae tribuit Meineke (Sto- 
baeus illo capite Tyrtaei, Eueni, Callini versus adscripsit), sed non proban- 
dum, quod ró4uge Ós7 vel voAu&v si requirit, vulgo legitur róAu^ así, 


À et Vind. EH &ti, B v0Àugg Gel, scripsi rÓóA4p c 75, quocum com- 
ponas Homericum T'ezic9u 07, xo«óí(g. Lemma x TwuAégov, ut iam 
olim significavi, fortasse pertinet ad LI 6, ut ibi scribendum sit: 
E$oguzíóov (6x TuAégov)' 


Xv voici. Ósivoig ebEsvo xA£og flooroig. 


Fr. 9. Herodian. z. uov. A£&. p. 40, 23: Aéyerat Ób xal woéccov 
ur zÀsováfovrog r00 1... xa(* qv Os0g' 7| woíocov Óí vv Ovncóus9a. 
Dubitanter pentametrum restitui: Lehrs: zv 40g 7) xoéccov: ví 0v60- 
us9«. O. Schneider Callim. II 756 7v 4sóg 7j xo£ocov' v( à oincóusQ" 
(«9 poyéovrec); 4 

Fr. 10. Epigramma incertum in Anthol. XII 96: Ort ucvev va- 
roiot qrig voiéÓs fodvoi, óg o9 mzüvre wr. Fortasse illud ipsum 
cg praemittendum, nisi malis o? yàg &za«vr«. — ltem ex antiquiore 
elegiaco poeta videtur petitum, quod'ib. XII 18 Alpheus dicit: vo9- 
vsxtv 00 geoysuw yàvxov [usoov, GAAa Owdwsuw m6. ÀÉyo' wvgüs 
ieriv "Egog dxóvn. 

Fr. 11 À. Aristot. Eth. Nie. IL 5: Kolói& zavv' ovv tijg uiv woxw(ag 
5 vnztofoÀn x«l y fJAsupu, vüe Ób «ostio 7 uscórge' i6910l wA. 
Ceterum LbOb x«xol à zavroóezoóg. 

Fr. 11B. Suidas: ro?vo zowjcog $v (ita libri, v. «o $v) xer& tv 
magoiuíuv ràv dÓ(xov foyov Ovxotórarov. Adde Polyb. IV 18: of à" 
Alcool ... iyxoavsig yevóusvot vig mólsog vÀv dO(xov Cgyov tv vo)t" 
£moobav Ówxoi0rutOv. et XV 96: Zeívova vOv Zeí(vovog émavsüisto 
"Ayatoxine, «cl rovro ÜPmoabs vàv dÓ(xov foyov, og 7, raQowe qot, 
pe. cota Proverbium hoc ex elegiaco carmine repetitum esse mani- 
estum. , 


44* 





692 FRAGMENTA ADESPOTA. 


12. 1396 — 
Tóv qgovoóv qgovgstv yg5, róv igóvr« Ó' dg&v. 


18. 
"Husig à' sig "EAAgg móvvov &zemAéouv. 


14. 
Kovgat dAegg& zoódv Lyvi &sipctusvos. 


15. 
.. OAM yqe devi. 0iÓncxoA(as. 


IIl. IAMBOI. 


16. 
Auvüg zeAew, yoTi zoAAotcw qm. 


17 A. 
Ilsgl 6gvgóv ze«xsic wor; yvvij. 


Fr. 12. Macar. Prov. VIII 40, ubi legitur 707, qoovgsiv, quae 
transposui. Versus novicius videtur. 


Fr. 13. Mar. Victor. p. 154: ,,Hoe quoque notandum in enuntia- 
tione pentametri elegiaci, nam plerumque aurem fallit, ut in illo graeco 
versu "Husig 0' sig "EAAWomovrov d&m.* Sed hoc divisim seribendum 
esse ipse gramm. docet. Fort. hoc sicut fr. 14. Callimachi est; de 
utroque consentit O. Schneider. 


Fr. 14. Dionys. Halie. de comp. verb. c. 25, ubi de pentametro 
disserit: Ópotov TOUTOLG xoUQut xrÀ. ubi Reg. 1 et Colb. éAogoo- 
zó0ov. — i1yv( Hermann, vulgo /zvs'. 


Fr. 16. Herodian. post Moer. p. 475 ed. Piers.: ói/yme iori Ouda- 
cxoA(og: vcl v0 OACycv Ósite, zo0g uc)now. Ex Attico poeta peti- 
tum videtur, fort. Critia. 


Fr. 16. Rufin. de metr. com. p. 385 hoc iambi exemplum ex Iuba 
affert: &ovéy m. y. moAAgew (ita etiam libri ap. Keilium) g., quae 
correxi, nam /E&»97 nomen proprium illius mulieris. .Archiochi vel 
Anacreontis videtur versus. 


Fr. 17 A, Schol, Aristoph. Av. 1620: guontíav à& of ukv mol Aoi- 
Grogdvi Tiv &íg và dqgoótci dxguGíorv x«i vTÓ' g8gQl... yvvij ovrog 
£Enyobvroi. ubi Ald. zmegsio xol uuo. Eustath. 1651; 1: goéran 9' Qvto 
«ei megowuwo £v vTÀ' z eol wv. ubi uit potius quam pone seriben- 
dum .praecipit. Photius 274, 4: 4ol r0 v ste oouuete ób uéget AtyÓusvov - 
mao xcÀ. (cod. segysiav). Eadem Suid. v. uioQry, Apostol XIII 95. 
— Archilocho tribaunt Iacobs et Meineke Poet. Com. Il 202. 





FRAGMENTA ADESPOTA. 693 


11 B. 
4ígoov vérvxra. fJAdotg, eUCvyov xvépgag. 


18. 
"dv9cUcav dyo90is n&cw, oig 9dAAg nÓAG. 


19. 1326 
Ilgujzíóog vs v5g z90 Boozógov zóAsog. 


20 A. 
IIoÀÀA& ó' év ueveuyuíco 
Nórog xvAívÓs. xvuer! sogsíng &AÓg. 


2/80. 
Ox à&u uuxxov 65 ueycAm Ó' ovx ÉyQ. 
21. 
Kel meyvoxsAns dAevQlg moóg uUANv xiwovuév. 


Fr. 17 B. Et. M. 201, 19: B4óoig' olov: Zíqeov rev. Bicis 
(Et. Flor. Miller 66 addit 'sBtvyo» víoaug) 5 &£Ópa. Gnuaívet ài xal 
tÓ mOQévtixÓv, ica uóAmotg ovc«. Cf. Hesych. Bói" zcoovoíe. Scripsi 
*rígog pro régeg, nisi forle quis yégeg malit. 

Fr. 18. Luciani Scyth. c. 9: Kai FusAMov oUTO rece oeod ot Tv 
yvóunv iüOv mxóAw dxudfovoev d*uj voocUry xal wer& TÓv TOUQUQV 
&xtivov: ávOtocoav (dvüovcav M) xv. — $4415 scripsi, legebatur 
$9«12st.. Versum probabiliter Archilocho attribuit Schneidewin. 

Fr. 19. Hesych.: lloujm(óog v& tijg 7:00 Boozógov. 7zt0ÀEcg EAgo- 
zOvticvis, qv (om. eod., sed recte addidit Musurus) vróv lloí«mov cvóv 
Zhovócov xci Iéorxóvre (Ilegxo rng) q«olv oiwr5cew (oixíco:). Scripsi 
zÓAs0g pro móAeoc. Versus Archilochi videtur. Priapum urbem pari- 
ter atque Abydum et Proconnesum Milesii Gyge regnante condiderunt, 
cf. Strabo XIII 587 coll. 590. 

Fr. 20 A. Cicero ad Attice. V 3: ,Tu autem abes longe gentium: 
z0ÀÀ& wÀ. Archilochi videntur ,versus, quo poeta saepius utitur Cicero. 

Fr. 20 B. Chrysi pus. mtol &zoqetvuOv c. 19: ££ oDtog dxeqoaívsvó 
rig TOV 7OUjtOv' 0)* dí xrÀ. versum quater deinceps more guo 
repetens. JMixxóv,nunc quam 4uxoór scribere malui, charta puuxàv 
constanter, ac simplicem litteram « nomina proprià ab hoc vocabulo 
dedueta identidem testantur. Ipsum vocabulum grammatiei Doriensi- 
bus vel Aeolensibus vel denique lonibus vindicant, quippe quod com- 
muni usu fuerit tritum. Versum AEpicharmo tribuunt Letronnius et 
Sehneidewin, ego olim Ewripidi, sed Euripidem Chrysippus proximis 
prioribus capitibus nominatim adhibuit, videtur minus nobilis poetae, 
iambographi alicuius esse. 

Fr. 21. Plut. non posse suaviter viv. c. 21: 'Ev ài zoumaig xal 
Ovcío:g ov uóvov yfgov xoi yonoc, ovOi mévnc xol (Quovne, &AAà x«l 
z&X. xtÀ. Nisi forte est versus Eupolideus ici alicuius. : 


694 : FRAGMENTA ADESPOTA. 


22. 
Boivs Ad, iml vgeyxAov faivs, xcl méA« y9oví. 


23. 


Ziuog &6vrorOvV xoaxóv 
x«i 9c«Àdooy z&v9' Ouolov ox dcvéuov Quxifevat, 
xci ycAmvóg qv TU45, zQ0g zvetuc focyo xogbGGstcL, 
xiv Tig Gitío yévqvow, vÓv zoA(vqv xcvémuv. 


24. 
IIéAAe y&p (mAsím) 
vQvyOg yAvuxsíQg, Qv érwvev AvOmnÓow. 


Fr. 22. Plut. de cohib. ira c. 9: &gyopot xotoqooveiy TO» Àsyór- 
vOv ... x«i Boaivs wv. Meineke Archilocho tribuit. — zio, Lobeck 
zíÀvo. 

Fr. 23. Dio Chrysost. XXXII p. 432: Kel rere cxovov 'Ounjoov 
ve xol vOv GALov goutóv buvoovcov del TÓv óyiov às qoemóv TE xol 
meu ij 21 7:906 Vfow Evouuov, vo? uiv oUrco A£yovrog — £réígov Ói 
zw c0, diuog wcà. Fortasse Solonis sunt versus, nam Archilocho 
quominus tribuantur frequentia solutionum prohibet.  Meineke inter 
comicorum fr. anon. 48 recepit. Non ignobilis poetae haec esse cer- 
tum est, cf. orationem Antonii qua Octavianum corripit ap. Appian. 
Bell. Civ. HI 20: ó oi 740g &ovw, Gomeo xol oo rÀv EA qvwuàv &oti- 
OiOovos av £uetü es, doted'unrov dozso iv SuAdcon xoue xivoOuevov 
Ó ,ubv qi 9ev, 6 0 à dm5i9sv: o ióyo ned Tv TuéréQav csl rovg Ónuo- 
xÓ7tOUS ó Oguog imi mAsiorov iEdoag, ig yovv fooupsv. quibus verbis 
hune ipsum locum notari manifestum est. Respicit huc etiam Demosth. 
de falsa leg. 136: dg 0 uiv ànuós £gtww Gore uiróvozov mzoGyue vv 
mivvov xe dovvQevoroov, Gozso év Ooidrrg mvsUux dxorcGrutOv, 
dg Qv tTÜyy, viwvoUusvov. 'Sed dispar Livianus locus XXXVIII 10: 

,Atheniensis legatus Leon Hicesiae filius . . . vulgata similitudine, mari 
tranquillo quod ventis concitaretur aequiperando multitudinem Aeto- 
lorum usus" qui ex ampliore Polybii narratione XXII 14 in arctum 
redactus est (orator hie dicitur zf&uig 0 Kupotov, apud Livium Leon 
Hiecesiae, quorum nihil sanum, verba feció A4écov 0 Kruyngotov, zug 
videtur Rhodiorum fuisse orator); referendus est ad Aesopium apologum, 
quem DBabrius versibus explanavit, cf. Solon. fr. 12. — V. 2. ógoiov, 
vulgo Ouotov. — V. 3. jv TUTU Kayser, et yeAnvóg dv TÜT0L Empe- 
rius, évv' yooo B, évveiqa M, £vc 7v V, £vv Qjyó rel. — qt90g 
Reiske, vulgo zv. — Boex?, Iacobs zvz9. — V. 4. Fort. &vrtog (hoc 
etiam Geel) và» zolwíov, et M zoAív &v. Ac negat singularem nume- 
rum ferendum esse Bernhardy. Paralipom. , P. 82. 

Fr. 24. Et. Gud. 57, 33: 4v9móov: 7 uice mag vo v9 év- 
Osiv iv oóvd' &mAoi y&p T9Uy 0c" yivxle 3j qv Ériwvev AvOódv, Et. Sorb. 
ap. Gaisford. Et. M. 108, 44: ,Av$móovog 7 uiAucce, zooX v0 vx &v9T 
ivósiv iv oricij' &zÀC yg voUvyog yAvxing nv Érrncer "Av9noov. Sehnei- 
dewin coni. Anani esse versum: llisío y«o vQvyüg yivuetng qv £ri- 
WTEv dv9nódv id est ucAwee. Sed scribendum: Av9nódv: A pélucca 
zuQ& vÓ và. dvQq E£Osiv: (xal móAig Bovoczíag, Óuà vo mAsiova 


1 he 
pA S 
c da uos n caiud 


FRAGMENTA ADESPOTA. 695 


25. 1327 


'O vóv xvoóv rgo96íg 
jjüsg, Oxmov udA,Gre ToU xg&ávovg yosía. 


26 A. 


Bav fab xerà xov 0g qowvQv tg. 


26 B. 
D«oslg év oíxíowuw. 


21. 
'Eyó uév, o Asvxume, Ó:bu] oívrq. 


&vO9n dv) iv) iv aov: (vid. Steph. Byz. v. 4v9nóov et Schol. Il. 
B 508) deinde possis tetrametrum restituere zéAA« y&g vovyog xvÀ. 
sed malui trimetrum conformare, quamquam emendatio incerta, illud 
eerbum de musto vini Anthedonii (vid. Athen. I 381 B) locutum esse 
poetam, fortasse Hipponactem, cf. Hippon. fr. 38 et 39. 

Fr. 25. Photius p. 355, 19: 0 vOv xcov rgoOslg Tóm Alcomov 
piove rov xocvove yosí(oi, quae emendata sunt a Dobreo in Indice 
p. 728, nisi praeterea zosí/j malis. H. Sauppe 705 y' praefert. 

Fr. 26 A. Io. Alexandr. 32, 33: Kolzoó gv x«ra uéunci xvvóg 0- 
verat, fo) Qoo xol xvvóg pov» (tig: 25 o9 xal v0 (favo Que. Emen- 
davi x«r& x9v' 0g q. (. Meineke olim comico poetae tribuit et fec 
scripsit, sed Atticis canes latrant «v? «5, vid. Aristoph. Vesp. v. 903, 
lonibus gc? f$, unde etiam Heraclides Clazomenius (de quo vid. Plato 
lone 542 D. Athen. XI 506 A. Aelian. Var. H. XIV 5) fortasse fgavg 
dictus id est xwv. Conferas Hesych. KAefouéviog" ovrog "HocxAis(óng 
ó KAefoué£vióg vs wol 0 fja?g xoAovusvoc. Est haec glossa, quae in- 
telligi nequit, coniungenda cum praegressa: KAafouéwtoi. o$r04topw- 
Qobvrai Ooxovot yàg imwvnxTOvtsg moocrilAv: [KAofouéviog] og 'Hoa- 
xAs(üng 0 Klafouévio0g Ó x«l fog xcAovutvoc. Ceterum conf. Auson. 


Epigr. 131, 4. 


Fr. 26 B. Et. M.231,2: 596, ynoge xol ynosie: 7) nerogÀ* ynosig 
iv oíx£ovceiv. quod correxit Sylburg. Respicit huc Cramer Àn. Ox. 
IV 339, ubi y505c: scriptum. "Tria exempla partieipii y59c«e, quae in 
Et. M, leguntur, ex Hesiodo depromta, y5ocvreg ruu&v ad Xeígovog 
vzof5x«cg refero, in quo carmine Centaurus primo loco pietatem erga 
deos commendavit (zoórov uiv Or eic Oóuov ticagíxqot, FoÓsuw fto 
xcÀA& Qsoig eisvyevévgow, Og xs mÓAIg Ottgot vóuog 0  &oyceiog &guaroc, 
hic enim versus adiungendus videtur), proximo loco reverentiam paren- 
tum, cf. Pind. Pyth. VI 21. í 

Fr. 27. Schol. Aristoph. Av. 704: zf(óvpog Ó£, iml 7) cívrm xol si 
vL rOLOUTOY OQvtOv Ósfic zoóg Pocorag qaívtvow. '"Eyo uiv óg Atv- 
xém5 (V Aevxízn) 0. c. Suidas v. Ael roig igóow exhibet à A4evxénzg 


Oríu4. Emendavit Bentley. Meineke praeterea coniecit ós£uj círrg 


retulit autem ad ZHipponactem (Babrius p. 123) et coniecit pertinere 
narrationem de Leucippo et Leucophryne ap. Parthen. Erot. c. 5. Ego 
olim conieci post qe«ívsre, inserendum esse ovi, quem sane non 
est improbabile istam fabellam versibus exposuisse. 


696 FRAGMENTA ADESPOTA. 


28. 
KéoÓmuv' évatge wol 9égove xol ysuudwvos. 


29. - 1898 
MéAAovrag xów« zag9fvois GAwOsioSo. 


III. MEAH. 


30 A. .. 
Moióc uou cugl Zxáuevógov égocov Goyow deíÓev. 


30 B. 
Xaov 405 zoÓQv dxwáyuaeca. 


31. 
Ovóusvoe FeAévav Eliza. 


Fr. 28. Sext. Empir. adv. Math. XI p. 270: Kol £xcovort zc 
£qvzóv 10 wo uiu 0v ávouslsvàv zoodyysiua: KégÓmwv! xvi. — Qgovse, 
Brinck 9£osvg. Koypuxóv videtur Sextus paulo liberius adhibuisse, Mei- 
neke versum ad Eupolidis Baptas retulit, cum olim z4s/gerog coniecis- 
- set, quod fortasse non improbandum. 

Fr. 29. Et. M. 64, 13: àAwÓOÀ: vÓ xvA(o' oiov: u£AAovrag wzÀ. — 
zeoüfvoig Hemsterh., v. z«oévovs. : 

Fr. 30A. In vasculo, quod Duris picturis decoravit, puer com- 
paret volumen manu tenens, in quo versus heroicus scriptus Moioc uot 
A401 Z»au. ETPQN doyoue! AEINAEN, vid. Archaeol. Zeit. 1874 
p. 1seq. AOI esse dugi omissa littera N(M), quae temere addita est 
m extremo vocabulo «s/Nótv, vidit Michaelis. "E$9gov scripsi, non 
é$ggoov, in vasculo more vetusto geminatio omissa; &oyou' ce(Orv, 
non &oyoue. GÓswv enuntiandum esse testificatur Homericorum hymno- 
rum consuetudo. Prooemium haud dubie melici carminis adscripsit 
pictor: argumentum, ut videtur, ex Troiearum rerum orbe repetitum, 
velut possis in hunc modum redintegrare «el Org qíAov vie, map- 
(ovoc0. Nomus certe non fuit. ed 

Fr. 30 B. Etym. M. 48, 39: cxiweyuero' oiov: g5i9o v xà. cà 
Tid ypota vOv. z00Qv usvü QvOuoU xol vÀY yeiQOv xwijuezo* xal zÀ80- 
vecpo roO à xcl r0 y, x«l voozjj r0 5 sie & dxwwayuotc' "HooOi- 
vóg. Haec ex Herodiani opere zeol mo9«ov descripta, in quo ille lyri- 
corum poetarum carmina inprimis respexit. Euphorioni vel Callimacho 
tribuit Meineke. s 

Fr. 31. Priscian. I 20: ,Adeo autem hoc verum est, quod pro 
Aeolico digamma J ponitur u: quod sicut illi solebant accipere digamma 


modo pro consonante simplici, teste Astyage, qui diversis hoc ostendit - 


usibus, ut in hoe versu: ówyóguevog Ksiévav fAv«omOc. H ovópuevoc 
(supra aspiciens), IVA ovou£voc, r ogousvog, G ogousvvoce, D ogounvos 
Putsche oíóusvog. — Pro £Axomióe libri varias corruptelas exhibent, 
neque tamen lectio incerta. — Veteres Latini similiter, vid. Quintilian., 
I 4, 15: ,sed B quoque in locum aliarum dedimus aliquando, unde 





FRAGMENTA ADESPOTA. 691 


32. 
Néovooge 0i FQ mouóg. 


; 38 A. 
"Auig 0' Fegtvav, vt 0c, víággote Moóc« Aye. 


33 B. : 
Aivodgvgrg 0t víAcwa vs0O xdra vrvufogónoa. 


34. 35. 36. 31 A B. 1329 
Kà rvo£óree "HgexA£s. 
KáAAwT vzaviév. 
K& usyaotsvys Aoavaa. 
. MseAdumoÓc v' AgmóÀvxóv ct. 
"Agyouuev yàg xà99aGíav. 


Burrus et Bruges et Belena.* quod sicut priora exempla ex Ennio peti- 
lum videtur, quamquam nunc nullum superest vestigium (fortasse in 
cista Praenestina Ephem. Epigr. | p. 153 scriptum fuit Belena). Hoc 
quidem hemistichium Alcman?is videtur, sicut fr. 32. 


Fr. 32. Priscian. I 21: ,,Est tamen, quando idem Aeolis inveniun- 
tur pro duplici quoque consonante digamma posuisse, ut /Véorogo Ó? 
Fà meiÓ0g.^ codd. et Né£crogo et Nécorogr exhibent, ut optio sit dubia, 
cetera variis modis depravata leguntur in codicibus neque vero de 
lectione ambigi potest. 


Fr. 33 A. Prisc. L 22: ,,Digamma Aeolis est quando pro nihilo in 
metris accipiebant, ut "4uusg à" Jeignvav vó Of r' do 9éro Macc 
Avyaía. Est enim hexametrum heroicum, ita Krehl ex Lips. Zwicc. 
Erl, Hertz &uig 9' Jeiguvav t ro Ós yoQ 9:r0 Móc« A(ysw. Co- 
dicum seripturas qui cognoscere velit adeat Hertzium, Ego tenui 
quod olim scripsi 4uig à' Jeigdvov, vb 0f, rdoootse (vel rao éve) 
Móscoa A(ysww, quamquam emendatio incerta; nam fortasse aliud potius 
oblitterati digamma exemplum latet, velut ró à' Jé«g. Versus Alc- 
Bos Vribuendus, nàm Terpandri carmina rarissime adhibent gram- 
matici. 

Fr.33 B. Apollon. de pron. p. 356 B de dorica forma rsov disserens: 
D 1970s zaQ' Emiuydouo xci Zoqoovw Aivoógvgr9g xtA. Zoggoov- 
ovy 16cov rt00. 'Emzí;«ouog: mzei0l vt09. Grammaticus Epicharmum 
et Sophronem testes nominatim adhibet, sed heroicus versus ab utro- 
-que alienus lyrici esse videtur, fort. Alcmamis. Valkenarius Antimacho 
attribuit. 


Fr 34—37AB. Apoll de Synt. p. 385: 4meige»ig yàg và zoguxa 
Ói& awuiÀÓv dvriorolyov t&g GvvoAowpüg mowitau xo voÉórag xt. 
Ne quis nimium tribuat grammaticorum veterum auctoritati, moneo, 
quamdiu asperi spiritus nota in usu fuit, Graecos tenues litteras sub- 
sequente H retinuisse, nam litterae T'H (x«AA1wr vzeviiv) aequiparant 
aspiratae 6. Iam abrogata spiritus asperi nota sane O substituendum 
erat, sed non mirum si scribae tenues propagabant tralaticio more 


698 FRAGMENTA ADESPOTA. 
38. 
MevéAag ve x&yauéuvov. 
39. 
Lo wl 
KC M RAM V M MM Ww 
oM I NU MU MAI MN 
-— M. M wea NJ C ees sr A rre AE 
boi u wu Lc EX 
Z9 Zo 
* 0k 0k x 
WOW LECKER. EAE ORE 
LOCA ES AED VE 
zn ub dU rod A NU Es uer mie Nl. NE e 
*X 0k 00K X 
TOUT. XL e. NI A ues Ag AU CENE 
UNE NE rsrexse MAN V A Mes SES EUM 
*- 00k 00K 0 
dU Age RE PAUS AM S AMET CAR A ED 


etiam iis loeis, ubi aspiratae in populari sermone enuntiabantur. Fr. 
34—836 Alemamis videntur. 

Fr. 35. A xdAuov : — vzxovi£v scripsi pro ÜzrovAev. 

Fr. 36 emendavit Ahrens, legebatur x«& uéy dmsevnoaow vol à, 
cod. À «eusy' &ot)tvqcocov, Dud, dme yao. 

Fr. 37 A. Fort. rectius ex more 4gzeéAvxov scribas, quamquam 
haec affectio litterae .4 alias passim deprehenditur. Nomina haec sunt 
canum Actaeonis, vid. Hygin. fab. 181, itaque versus hic videtur Ste- 
sichori esse, vid. ad. fr. 39. 

Fr. 37 B. Cod. A xod9aciov. Verba prorsus obscura, nescimus 
utrum proprium nomen àn appellativum lateat, sed numerus versus 
logaoedici integer servatus, itaque retracto, quod conieci &oyoL piv y&o 
pr] Bococov, neque 4o«cíov i. e. &'oxcvrsoog verisimile, quoniam omni 
auctoritate destitutum. 

Fr. 38. Et. M. 579, 19: Mevékag: Mevéiag TE Xe&l Ayepéuvor: 
dz0 v0U Mev£éA«og. duetpoiov, gite cvyxozij Mevé&ag xol (ser. og) 
ZlogsAag, &itE xdost TOU O xol « tig à uoxoóv, og &A£&no &A£&n, Empleo 
Émoío, imaidsvoono Pmoi0s)Go. 

. Fr. 89. Apollod. Bibl. III 4, 4: T& üvOuoTO TÀV "Axvaíovog xvvóv 
ix Ty oUro (sie. codd. praeter Rc qui à pr. m. ix vàv ovro:, vulgo 
éE àv ovc0i). 


Zn] vv uaAóv Gao meguoreOóv, UD ,Siess, 
TOvÓS ódcovro xUvsg xgorepoc- mélog Aowvo Qo. 
*okok uera TOUUTIP , GAxipet TÉxvO 

Avyxs)g xol Bévog z00ug dvsróg, gÓ  Aucgvv9osc: 


xol vovg ,Ovouetcti, Oujveyxsv, Og wertlsÉs (libri xci o0g Óvoueorl Ouj- 
vEyxsv, Og xovoA£bn)' 


x«l vrÓTS Awcalov £9ovev zig évvecinow: 
zQOrTOL y&Q uéAav clue míov oqsrfgovo &voxtog 


FRAGMENTA ADESPOTA, 699 


OL 0 vv xaAóv .. 1830 
GOue zeguOvaOÓv, qOrc 9uoóc, 
TOU0  déGavvo xÜvseg xg«vigo(* mfA«g 
"AÀxeuva mzodv«' uerü veorav Ó  GAxuue véxve 
5 Avyxebg x«l BaA(og móÓ0eg aiveróg 
319^ IAuigvv$os. 


* * * * * 


Zmegróg v Qv "Agyog ve Bogügs v^ «nooxécAsvéos. 
roD Ó' Awraíovog moro. qeyov, clue à' £Aowov: 
r0Ug Ób uev! GAÀor mavveg ÉmíoovOtv iuusuedrsc: 
doyoalíov 00vvàv (xog Cuuevo, &vQoomorciw. 


]ta hae veteris alicuius poetae reliquiae nunc in heroicos versus re- 
dactae sunt, at apparet lyricos potius hic numeros deprehendi, et mihi 
quidem videntur Stesichori versus delitescere, quem Pausania auctore 
1X 2, 3 constat Actaeonis fabulam illustrasse, ut mihi videtur peculiari 
carmine, quod 4zra«íov sive Axcetovíg inscriptum fuerit, vide quae 
dixi in Annal. Antiquitat. 1850 p. 401 seqq. Fortasse Philodemus z. 
evotQ. p. 60 Gomperz c. 147 huius carminis fecit mentionem: (Zrmot- 
q00)0c "Auratcovi wol (AAuue)v, xol xodzsQ ... £v 'Hoíceug A&yevor, nam 
lbi tragicos poetas, velut (Dovvíy)os Awrotovi xc (Iop)v (vid. Suidas) com- 
memoratos fuisse minus est verisimile. Ad idem hoc carmen referas etiam 
fr. adesp. 37: MeàAduzoóc vr' AomóÀvxóv rs, nam utrumque nomen ab 
Hygino 181 inter Actaeonis canes refertur. Itaque sic fere redinte- 
grandus ille locus: r& àà Oóvóuerc rv Axvo(ovog wvvàv £x vàv (Zc- 
6,1090v) oUroc* ot O£ vv xzÀ. ... xol (&AX01), og Ovouacri é£s- 
ve&yxsv 0 Xcvqoíyogog xot A£ÉLv: xol vóv x4. Apparet autem 
quatuor fragmenta servata esse. M. Schmidt (Mus. Rhen. VI 404 seq.), 
qui satis violentis mutationibus heroicos versus restituit, vindicat Zra- 
tosthenis Mercurio, sed ultimum versum (v. 12) ad Panyasin refert. 
ldem postea (Philol. VII 750) in primis verbis à; v)v poetae nomen 
delitescere arbitratur, et zfsiv&oyov corrigit, ut Dinarchus epicus poeta 
intelligendus sit: Delius hic Dinarcho oratore natu maior, zfiovvouxrxc 
scripsit, in quo earmine etiam Actaeonis obitum descripsit, quem ad 
Bacchum retulit, cf. Müller Frag. Hist. IV 491. At Dinarehus nimis 
obscurus: neque de Sacada cogitandum, cuius nomen fortasse aliquis 
hie delitescere existimet. — V. 1. ovrog' Of Óé vv scripsi, quamquam 
possis etiam ovro Ó£ vv, ut ojro poetae sit, libri ovra (ovroi) à7) vov. 
— V. 2. 9590c Scaliger, vulgo $79sc. — V. 3. vo90' ddocvro scripsi 
(cf. Hesych. &«&coevro, FgAcwoev), P ro9 d' «9 vó, labe X rov Óxcavro, 
V rov Ódcavrog, vulgo rovrov iÓcc«vrog, unde male corrigunt ro$ós 
óécavro, quod ab hoc loco alienum; antea dó&£«vro conieceram. — 
xooursQoí, libri «oeregov. — V. 4. "AAxouwve scripsi, &oxsve libri, unde 
Sealiger "4gzvi« (cf. Aeschyl, ap. Polluc. V 47 et Ovid. Met. III 315). 
Compares Schol. Il v 29: oí «vovsg moAÀd»xig Ovoudfovrot: ueràü vOv 
xvQrógov, olov Kéoflsgog 4idov, 'Og&og I'novóvov, "AAxowa  Aucatcvog. 
Ceterum nihil excidit, tres qui deinceps recensentur, Alcaena nati sunt. 
— mre, uerà rxorov Ó' scripsi, vulgo zoory, uer& ravrrQv, nisi malis 
um 9' «$9 v&v. — V. 5. BoA(og Mitscherlich (nisi quod BeAtog scripsit), 
ibri (&vog. — eívecóg Gale, libri &vevóg, cf. Antimach. ap. Paus. VII 25: 
zó0ug aivero) 7/Acosv inzo, et ap. Schol, Il. à 239: zfeiuóg x 1/0? dofos, 





100 FRAGMENTA ADESPOTA. 


xol vrOT Axvaíova xrsivav Zhuóg évveGíouGw: 
z9Grog yào MéA«uzog Gqevígovo (vexvog 
Il&yóg v' 'Ouegyós ve Bog5us v dM Sepe n 


* * * * * 

10 otó* "xvaícyvoc agao, g&yov, eiue Ó Boy 1381 
vovg ÓP uév  GAAoL mzüvveg éméoovOcv duusuadg. 
* * * * * * 


, - , - x kJ 5 , 
&oy«Aeüv óÓ0vvaàv CGxog &uusvau cvOgozoLw. 


40. 
"4 0 ozoüc&au£vo Suij6ovo 
XoUv6sov ciae zorNQuov ... 
41. 
Mv éuó cvvüg 
pajve xoGuyvijcov zó0ug Gxéeg 


TQv6On. 
z00«g civero, vii Gv£Amg. E eri xe TOT libri, nisi quod PeV vo 
om. — Axveíovo »teivav scripsi, VM. &xvotov xveivoi, PDRGX duvoiov 


«vttivs. Poeta hic videtur nomen herois modo correpta modo producta 
antepaenultima adhibuisse, cf. v. 10, sed hic aegre restituas illam for- 
mam xol vÓT Awraíov Éwvov. — vvscíowiw scripsi, libri atvecioot, 
vulgo évvscímow. — V. 8. QOO libri, sine causa zero. corrigunt. 
— MéAeumog scripsi libri u£&ev &z0, unde Scaliger u£Aev ouo. mov. 
—. V. 9. Ila&yog scripsi (fortasse idem apud Hyginum perperam Padri- 
tus dicitur), Znaovóg Scaliger, libri z«grÓg. — v. Oucpyoc scripsi, libri 
T oG (vel à? Qv) ,&oyós. óf. Arcad. de Accent. 47, 18: xal vÓ Oucpyogc 
(ser. "Oueoyog) oovOtrov dzxó vov óuo? x«l ro) deyóc" fov, ài óvo 
xvvós. mi 10. ofÓ' "Axvaíovog nunc scripsi (antea "4xvaovoc), o9 &x- 
va(ov M, ot 0^ dxvaíov ceteri libri, rol à" Auroíovog Scaliger. — Fla 
apotv Scaliger ut videtur, libri Power. — V. 11. uér', vulgo usz'. — 
éméoov?ev Scaliger, émécovüov vulgo. — V. 12 alienum ab Actaeonis 
fabula esse existimant, at dixerat poeta de malis, quae propter Actae- 
onis caedem invaserant terramque vexabant, donec placatus est Actaeon: 
cf. Pausan. IX 38, 5. .Doricae formae bic. quoque oblitteratae. — dp- 
yoals&v óÓvvàv correxi libr. scripturam doyoiéov 9óvvàv. 

Fr. 40. Athenaeus Xl 781D: Avtóg ys uv Ó Zeog Ue. "HoexA£ove 
yevéoemg &Évov Tyeicot 0Gpov Alim od vot moTfjQLOv, OztQ Augi- 
vovovi tixucO9tig Ó(Ócocw: 4 0. vzo0steauéve wrÀ. llov]oiov vulgo ad 
Athenaei sermonem referunt, sed aperte est poetae, quem /emamem 
fuisse suspicor, nisi ad recentiorem aliquem, velut Jbycwm revocare 
malis, quoniam Athenaeus XI460 A ubi recenset eos, qui primum voce 
zor5oiov usi sint, Simonidem Amorginum, Alcmaeonidis poetam, Sap- . 
phonem et Aleaeum commemorat. De fabula ipsa vid. Ath. XI 474 F. 
475 C. Pausan. V 18, 3. 

Fr. 41. Apollon. de pronom. p. 318: Kol £v vó* urjve iu aócüg 
(cod. iu^ evrág) «vA. OifavaAxs Óvcol ztQuozOUÉrocig" rÜÓvvdvti y&Q Gvv- 


FRAGMENTA ADESPOTA. 101 


42. . 
Kol vv 4ióg QUyavtoWeyoAóoteves. 


43 A. 
Ka rv qíAuxxov xev. 


43 B. 


M NAM. LL WwuvNLLuw oc 


"Everíüag zog 6vsgavogógog. 


44. 


AAA & moAvveunjs 
0i" 'EAÉva. 


45. 1332 
"Ay «ov dg oixov vóv KAeqoínzo. 


ve vat Óià 10 Émipsoóuevov órue. — V. 3 videtur scribendum (zz c s) 


rov6yns. 

hr. 49. Apollon. de pronom. p. 328 B: 'H y&o T) 0o87c r&csog 
ovc« sUOsiov cnucívst mcQ& zogievow Kal v9 urA. 

Fr. 43 A. Apoll. de pron. p. 328 B: To .. . &ywAwopuévr à otvia- 
vwxnv (cqueívsu zoo zogisDow) xot vv (Cod. voi) wz4. Legitur etiam 
de s p. 131 et 132. 

. A43 B. Hesych. 'Evsvíüog, zoLovg oveqav.. tum tanquam novam 
lossam: "E»vigóQc* dzó rijg ztol vÓv AÓgíav "Evevíóog: Óiwpégst yd. 
ta codex, quae recte composuit Musurus scribens: "Everíówg zoAovc 

ereqavQgogovg: dz ... Ó:wqégovo: cg. Ego doricas formas restitui, 
nisi forte praeferas patrios casus, quos M. Schmidt commendat, '"Eve- 
tí(üog mo Gvéquavoqó c. Versus Alemamis videtur esse, cf. Alem. fr. 

93 v. 50 xéAne '"Evstix0g. i 

Fr. 44. Schol. Il. z 52: — 0G0tg xvoéoig sig xe Anyovot (jaovtovoius 
GvvOérotg magdxtitat imi sriud Óbvvousvoa, Zoyévqg ... e9vàg 0 Oi0- 
ytvüg. Ilolvvtíxqe ... &ÀÀ& (quod correxi) molvv»ux]ge (corr. Schneide- 
win) óisAéva (corr. Hermann)  Lyrici hand dubie est, cum sequantur 
exempla ex Baechylide, Pindaro, Alemane petita: fort. est Stesichori. 
Ceterum Schneidewin et Lobeck Zfvosiéve, Meineke .eiéve, possis 
etiam Aívsi£vae, vid. Eust. Il. 379, 38. 

Fr. 45. Hephaest. p. 25: Boeyvxerdiqxra Ói wxaAsiro:, Occ dazÓ 
Quxoü(og iml 04c moUi ueue(orot, olov ini leufixov: "Ay! wv. EvravOc 
y&ào Óó cummO mzOv9 vil OÀme (eu(uwiüo wtivat OvmoÓ(ng. — yov ic 
CM, xAegoézmo A, KoAAnoímzo cod. Nan, sed cod. Darmst. 1 xAsoíztxo, 
2 xelsgoínzo. Nomen Kasnoízzo olim mihi videbatur non minus 
suspectum quam Xeigeízzo, a verbo xeAsiv nullum id genus nomen 
descendit misi novieium  KeAsocíyoooc. ltaque KAesibímz0 conieci; 
quemadmodum Lacones Zof£erzog, XoitiréAns alia à verbo cof£o (coià00) 
dedueunt, ita etiam & verbo. xis/fo fictum nomen XAeífuxzog i. e. 
KAe(cwrmog rationem habet. Sed nihil novandum esse docet simillimum 





102 FRAGMENTA ADESPOTA. 


46 A. 
Eiu' óv dm ócoáxo Avril 
46 B. 


a AA Eb S 


» c , 
"Aovou, ÓvrsuQe TOEOV. 


41 A. 


Cramer. An. Ox. IV p. 356, 24. cà Évz, vóv Évra &vrl vov 
vmégyovrw, Gg «oL 1 qoroig Ómioi ovrog byovca' zaióoe vro. 
Cf. Choerobose. II 859. Favor. 205 et 206. Fort. Alcmanis est. 


41 B. 
*4üov gíAov, 0g xsv &GÓm6w. 


48. 49. 
An ig uéye Guo. 
"Aqu 0 xA&wÓOg 
"Auguovovíoas. 


nomen Laconium Kienoeiwro« i. e. Kiswi9ro«, quod apud Alemanem 
in Parthenio carmine fr. 23 v. 72 exstare docui. 


Fr. 46 A. Hephaest. p. 26: "TasoxovoAnxzo 9€, 0c ,moóc. TO T&À&O 
zooGfAefs péoog zoÓóc, oiov ml leu pixov - eiu dev  dmó qv6odo 
veio, ita olim legebatur, PSA ein & rozvocdxo io9:ico, C eiu à 
và 066€ xoAvbtico, M eil à dmvoodo Avüsico, Nan. siw às emv- 
ciAdxAo Av9sico. — dcr ego, éz wv6odxo Bentley restituit: $6coxoc 
Doriensium vocabulum dicit Photius 634, 7, ut possis Alemani versum 
tribuere, quamquam poterat hiec versus etiam ex Alcaica .stropha de- 
promi. Ceterum Schol. SA: dvvl T0) gipt ccrte G7 mo6GdÀov Av0v6C, 
vo0rto Ó' i6ov tQ moosÜouo: GozsQ &70 z«66dAov Avésica. 


Fr. 46 B. Et. Flor. Miller Misc. 263: "Póvsigo, z«oà v0 égUc &igv- 
vio xci ig)rsiQe c7to(oÀ] ToU &. "Aevaut XTÀ. 


Fr. 4B. Et. M. 420. 40: jóo , mood TÓ &GÓo TÓ do£cxo: do» 
qílov, Og xtv 056i r& y&Q dodoxovta qóéoc. Scripsi &Óov et 0g x&». 
Fort. Alemanis verba sunt, de quibus secus iudicavit O. Schneider Cal- 
lim. II p. 723. 


Fr. 48. 49. Et. M. 417, 12: Toz£ov, ori TÓ Ur of Zopueig. &yq Aé- 
yovct à ToU c 27 A. w. 6. rovrtíotuww OmxOUv TOU Ayo TO uéye urn- 
uelov wol oyi ó xÀ. AugirQvovíóns (sed DM — 49a), fort. Augirovo- 
viO«g. — &y. Kulenkamp. — Fortasse continuanda sunt duo fr. in hunc 
modum: 

E A/ya uéyo c&u' (ivaqaívscat), &yu 0 xAewóg 
"Augirovovicaóog. 


neque refragror, si quis haec Alexandrino poetae vindicet, quemad- 
modum Ahrens Callimacho adscripsit. 


FRAGMENTA ADESPOTA. 108 


. DO. 
Kevxov 9' Zuxag fóag. 


51. 


BEL ZGCIKVWRAXuuclo-cwuw 


Totobrog sg Gag zig dopéveo0 Oynuusvosg. 


52. ! | 1333 


Ind Wu We UM ICM urit wu-W 


MáAig ubv £vvq Aemróv £yow im" d&vQixvo Aívov. 


53. 
"Ey gout Mipionium Mot&v £0 Acgstv. 


Fr. 50. Etym. Gud. 308, 26: Kabxovrtg Eluwerg. fóas dz0x071jj p172] 
gvyxoni Kowovse, Kovxovav zt0ÀísO oov, xal xatà GryxOmv 40) 0) * 
'"Hoo0icvóg msol mo9Gv. Scribendum Ka«?xov 9' £Aux«g (óocg, at- 
que ita An. Paris. Cram. IV 55, 29, adde ib. 68, 24 et Et. Flor. Miller 
Misc. 180. Fortasse Ibyci est, ut ille dixerit: 


Koebóxov 9' fAweg focos Acero. 


vid. Ibyci fr. 55. Epico poetae vindicare studet O. Schneider. 

Fr. 51. Hephaest. 81: Tsvod &tQOv ot xao Énwovixóv, 
0 v]v uiv zQOTQv Egex. leu uxrv, ND £&denuov 7 Émvdcmuo», viv ài 
Qevrégav lovvxiyv (dxrà ieCgovog) 7 QevríQav mowovixür, vrv Ob vQíti1v 
Tgog iw] £&denuov 7j ézveonuov , sivra viv Íx rgoya(ov xal vg dOia- 
qógov xarexAtión' olov: roioU0TO0g xv. MóAig ubw wvÀ. (fr. 52). 
Versus est asynartetus Archilochius, velut: 


Zhjumroog &yviüg wel xógnge viv mzewvQyvow céfov. 


vid. Arcbil. fr. 120. — co:o?rog, À rtob7oc, fort. v00 06. Ahrens, qui 
Aeolico poetae adscripsit, rofovrog sig Ojfcug. — doueréGc" Oy"uevog 
Bentley nisi quod &gp. " PE ,bpr. A Turn. Fl, doudreGot xnpuevos , gst- 
u£vog, Àrnaldus &operecc Ogobusvog, ego olim &oudrsoc oymuívog. — 
Versus fortasse Corinnae tribuendus. 

Fr. 52. Hephaest. 81: TevoduerQov Ób xavalnxixóv. ÉziovixÓY . 
olov . . . MóAig niv" Evvi xà. — MáAig scripsi, ut mulieris sit nomen, C 
uat, PA is ru vulgo uólig. — fvvn scripsi, "Evvn o Ee vulgo "Evva. 
cf. Et. M. 844, 1:"Ev»mn fon và: enuatveu T0 vi9o' 0 muQoTe Tix Og 
x«l iml modwmg lori rad xol exi Oevrépag: 1» yàg ier vopnsvog 
dg xAoputvog, dnAovóri icri OsvrégQug: roU và Ó sxgeteTux.Og £vov, £vqc 
Évm, wal mitovacno ToU v fvvn, ovrog "Hoo0wwvóg. quae, ut etiam 
Gaisford coniecit, ad hunc ipsum versum referenda sunt, sed p. 603, 34 
testatur aliam scripturam iva (ucAioro uiv PFvei ibi legitur comparans 
Hesiodium Op. 777 vei viuere, at ibi quoque scriptura fluctuat, B 1 
vi; exhibet, id quod etiam Suidas testatur. Hesychius formam £vet 
Atticis attribuit. — dr drodxro i(vov, A in^ drodwro Aivov. — Fort. 
Alcaei est versus, nisi quis malit Corimnae vindicare (tunc Zgoc« 
pro Zyouwe« corrigatur oportet). 

LM 58. Plut, de garrul c. 5: Kol exómti vv Avoíov zti9O xal 


104 FRAGMENTA ADESPOTA. 


54. 


Schol. Homeri Il. INN 257 xeredáeusv, 0 mov Fysoxov: mÀq- 
Ouvvuxd) $vixg imqyeyev A loAin Gg (hoe add. BL, om. AV)' xoi 
Epinions "Toryi* xcoÀvouscOn ui z«9siv 0 ovAouci ^ Aeolenses 
igitur poetae hane structurae varietatem videntur frequentavisse, 
nunc exempla desiderantur. 





55. 


Aristid. I p. 327: Zfoxà votvevríov soujcswv toig ioleUcL 


- s. - * ; , , L - , (UN ; 
zoLqroig* éxsivoi uiv y&g, émtiÓkv v. BovAovro! vv xaO  cvrovG . 


gevícor, ueycÀo «Oró zuoífolov xol meg  c«gyeíowg meQugpavel, 
qyovusvoi ucAuor Qv oUroc ébeAiybew (ser. 8EsAEy Eat). 


56 A. 

AGCHN . 
VTGNMÉNETI 
ÁNGNKACAGN * (C 
' AOIC. AYTTHCTÉM 

5 X M'ONEIAOC 
OIAHCAIC, €TTI T(A 
IA(NJACAIO . TOT AP E 
(MJONOYK'OYTO(M 
AIÁKHTAI: 

10 — M(HA 


q&oiuv* xaxsivov yoQ £y opi xrÀ. Fort. Sapphus est: ac videtur 
scribendum esse: 
. £yo qu tomiówmov 
Moiàv £0 Aagé£ysv. 


Fr. 56 A et 56 B edidit Blass in Mus. Rhen. XXXV 287 ex mem- 
branula Aegyptiaca, quae Berolini adservatur, quam propter litterarum 
speciem saec. VII p. Chr. n. adscribit. Litterae planae sunt, si quae 
evanidae reperiuntur, cancellis saepsi; fuitque liber diligenter exara- 
tus, aecentibus ubique fere additis, neque interpunctione neglecta. 
Lesbiaei sermonis et Sapphici metri cum manifesta deprehendantur 
vestigia, Blass has reliquias Sapphoni adscripsit, sed zoi0ixd potius - 
esse existimaverim. Tutius tamen visum hie collocare, quam .A[- 
caei*) reliquiis inserere. Denis utrumque fragmentum constat ver- 
sibus sed mutilatis; in fr. 56 B adonii (v. 4 et 8) penitus inter- 





*) Horapollo Panopolita, qui Theodosio imperante Alexandriae, 


postea Constantinopoli grammaticam factitavit, teste Suida commen- . 


tarium in Alecaei carmina edidit. 





FRAGMENTA ADESPOTA, 105 


56 B. 
O€OYMON 
MITTÁMTTAN 
AYNAMAI * 


b ACKENHMO!I 
CANTIAÁMTTHN 
AONTIPÓCOTION 


E rXPOÍCOEIC 
10 RR EI RPE RENCR /.. (POC 


Ov. y&o &oEaro. 


cepti sunt. Videntur diversorum carminum reliquiae esse, nisi forte 
qnis ordinem fragmentorum invertere malit, ut fr. 56B ex priore, fr. 56A 
ex posteriore carminis parte sit servatum. Cum non liceat reliquias 
redintegrare, paucis defungar. 

Fr. 56 A. V. 1 fortasse fuit Óox/uoig g&ouv uot oo*x &zv) Óo- 
Qv. — V. 2. Blass (xA)?vov scripsi, deinde conieci £(zrsogvynsc) et ETTT 
etiam Blass in membrana sibi visus est deprehendisse, cf. Hesych. éz- 
zeooyqg' dvímtg. — V. 8. (x)GAov Blass, idem deinde (g/)Aowg, AvzwQs 
té u& (xdmogíztne sis P)u' Óveidog, (O wv) ol/seue, Éml và (re Ade 
x«oü)av &dcoi0' r0 y&Q (vónuc vo)uov oox oUro u(cAdxog...)Óuixg- 
rot. Bücheler tentavit (cvuq)?rov uév v^ éxt(ovóvoig Aogouct xol x)cAov 
x&cAov i(n£éov dnéAlQe volg qi)Aoug Aoz5se vé u(s, tum idem v. 6 (pov) 
o? ü5ccig et v. 7 có yàg (vóru« ca)uov ot oUto u(eidxog moóg Üpyav 
càv) Óidxqvar, Blassio assensus qui Órd*5]ror indieativum modum e$se 
statuit. Equidem quamvis dubitanter periclitatus sum (7 *$ v) oiórjcot, 
im( v! a(Dy dyu£Ayov Zwvo((av &cct10, hoc enim proverbio usus est Al- 
caeus fr. 110, ézl cum é&ecro iungendum, quemadmodum ézeogzcAAeuv 
dicitur. Quae sequuntur in hune modum refingenda arbitror: vó y&o 
(vóque vó)uov o)x ovro u(cAax&qoov, &g99og vovg) Outvqvo, qui 
coniunctivus est modus. 

Fr. 56 B. V. 3. óvvoqet prisca est coniunctivi forma, pro óovouot 
(dixi de eiusmodi formis in comm. de titulo Arcadio), Blass *00.rou0t 
seripsit. — V. 5 legas cg x&v 7) uot, quemadmodum «ag xev etiam Theo- 
critus in zeidixoig usurpavit. Utrum 7 àn secundum noviciam con- 
suetudinem 7, ut est in membrana, scribendum sit, ambigas. — V. 7. 
Blass (x&)iov zoóocmov. — V. 8 fuit opinor (cv)yzooíc9e:c, Blass éygo. 
scripsit. — V. 10 fortasse (£ro:)oog delitescit. 

Fr. 57. Apollon, de adv. Bekk. An. II 573: A4vcAoyog yàg «ol 7 
maQ' AloAsbo. fgsim vdoig, A&yc Ób rov: Oy. y' à. Herodian. z. uov. 
- Aé&. 26, 11 ubi ówl y&Q doro. Fortasse Alcaei, qui videtur sive de 
vento sive translate dixisse: 


Ilecsivot vagíog: 0wt yàg baro. 


vid. proverbium ap. Schol. Soph. Ai. v. 257: 42A £zsoes ragéog: Ótuu- 
vóg yàg jofero. Futurum aeceire:. Aeolensibus tribuit Eust. 
PozgrAE Lvm. Ilf. 465 


106 | FRAGMENTA ADESPOTA. 





D8. 
"AAAd vig (uui Octo. 

59. ' 1334 
Ileig ó qoos. 

60. 


Kol xov (WoAov óg£ícov. 


61. E 
"AAA d mvv émógswg Aldus. TIR 


62. 
"Ex Xémzqog vó0 "WusAyOusvog uéAu vow gépo. 


63. 
JIógóg cugóvsga. 


Fr. 58. Apollon. de pron. p. 383 B: AíoAsig Gupu* &AAC wA. 


Fr. 59. Herodian. Cram. An. Ox. III 239, 28: T uévcot zov £n 
uóvov T0) Ilevóc Aéyetat wel xAívevot, fmi, ài TOU ovÓsrégov ztevtóg* 
émel wol mg, ztevTóg ézel idv 60L moore(v]]. Tig TÓ müg uAívat: 590v, 
sí uiv TO aoiór ei 9i zio" Alolsbci, movtóg: oi yàg Alohsig Afyovet 
züc mzxig Ó g&ooc' Uva iOcusv Ort mévro."* * * 


Fr. 60. Cramer An. Ox. I 63, 29: ^oc . , &véa ot AloAsig &vao- 
yatreoot etouw vos Aéyovtsg wol xoc! lyxidr óo£cv. et 418, 31: &ÀAd 
xol v0 xaT &oynv AloAsig voímovoi v síg v' xav. (wyAóov ópíov. Sap- 
phus videtur. 


Fr. 601. Cram. An. Ox. I 827, 3: TO q&o 0pÀ ÓOevréoug uiv de 
zoóOrAov, dA e ,Tteórne, dg àijiov ix Tis Alot0og Oei EnrOv , 46 
y&o dao T00 oíxÀ 7] peTOY7) . .. oixeta ovro 4-0 Tov 0gÀ' GÀÀ Gm. 
égopsig "AMie. — Seripsi Énóotic "As. Alcaei videtur, quoniam Gram- 
maticus ibi componit eum alio Alea! fragmento. 


Fr. 62. Choerobose. in Aldi Cornu Cop. 268: Of ài Alokeig wel 
Acaveg, olrwvég siet uégog Zogiéov, mooG8Écs, ro c moioUGt viv ye- 
vvxÉ * olov U Zengó , Tüs Zongàe, xol 7 Anco, cic Anràe, x«l à5- 
Aog ot  Aenioeue ovv £qovcau * Tó ài i» Xoamgóg d. p. v. qp. xal 
z«Q' oov] vj ZoazqQoi' pcÀe «vA. Ahrens correxit, sed quod addit a 
Sapphus discipula versum profectum esse, manifestus error est. For- 
tasse Alcaeí est, nam Alexandrinum poetam iestem adhiberi non est 
verisimile. 


Fr. 63. Cram. An. Ox. I 208, 13: Téguig TOUTO mue Aloiebc, n 
vwd AÉyevou dvad£geva nar dxólovüov uivxo yév&. " - Ónotov 
TO qos" eit 7 ysvixr* iÓpog dipórege &vcl v0U (pos, E Meiéy- 
X9c6 &vcl Leid yxoove. xol cíÓdg &toc. Ahrens POTIS Opgógc vel &u- 
gogo. Fort. fàpos óuge, cf. Hesych. óugd. 0Óp5: Adw*eovsg. unde 
pronus error &uqo et cugórsov, quae vocabula saepius perna M 





* U^ 7 e ' 
m a. . ! 
P- z" x 
4 e s 


^. ^ FRAGMENTA ADESPOTA. 101 
, 64. 
2 Tó zm«GGUQuov quOv &z&vrov yévog. 
- 65. 1835 
KAetqv Ódxgvow. 
66. 
Aiviko v& uérsoga. 
61. 


'O à' ifvm?9« xacra)síc. 


68. 1 
Ilag& Óé 6g xógcu Asvxdomusg. 
Fr. 64. Hesych.: Il«6699Qt0», &v»rl vov mzc«covOínv. Alolsig: TO 


z«66. «tA. Meineke A(oAsig corruptum esse putat, et legendum suadet: 
-... Zero Il&covovoy Tudv (Ovcrvyig) mvvov yívog, ut tragici ali- 


cuius sint versus. Fortasse scribendum ... d&mó Ó' dAevo Ilácovorov 
(upecov &závvov "EO9vog ... quae Alcaeo vindicare possis. 


Fr. 65. Et. M. 574, 65: Mawvínv* &vrl v09 £nvsiv. &«*« vo9 ua(o v 
fgvÀ ... xal deomso vÓ xAa(ew Oujonvat xAoatnv Ódxov, ovrog xol 
potnv xal mitovacuo rov v pcvínv, sed V dozsg v0 xAa(tww AloAuxdg 
Ovjenvoa, xol y(vstat wAatsiv Ócxovoiv. Etiam uavínv Aeolici poe- 
iae est: quod legitur apud Hesychium: ueAisig: $fnvreig, Schmidt gua- 
vítig correxit. 


Fr. 66. Et. M. 587, 12: Mécvsoo«' vo)ro có z$90g vic AloiixTj 
icri OiaMÉxnrOv: olov: Aiviéo và uéreoge (D eirwtorduéreQoe, M. aivi&o 
t' dusTtQoo)' Ó yàg uérotog u£vsogoc ao. axvoig A&yevoi. Hemsterhuys 
óí(feo, Vaàlckenáer aiíti0ós, Ahrens «iz iv. Scribendum puto e- 
tí«0ó | u&v v& uérsooc, ut Sapphicae strophae sit elausula, quamquam 
alia possunt coniici. 


Fr. 67. Apollon. de adv. Bekk. An. II 568: Begovsro: x«i 0cc ix 
pevoAQweoo ort vÀv sig Qev, Ontg £o mag! AloAstot wal zhogisUGL ... 
ónicÜtv, 0zi00«* 0 O' iE. x, Ahrens secundum Aeolensium consuetu- 
dinem xc«6rc9s:c, sed potest etiam .Alemanicum esse. 


Fr. 68. Et. M. 702, 41: sUgnrat 7] 6g Qvrovvuía zaot và zou 
cóv rQ v, Zvgaxobot Ób wlv Léyovo:, Adxovsg pév (ita libri, v. ov). 
sed Et. Flor. Miller 260 addit z«g& à£ cq x. 4., ut videatur Alc- 
manis esse versus, sed forma gl» numero mon satis apta, itaque suspi- 
cor haec ita supplenda: (4£o4si/g 46g) m&ga à &oqu xógat Aevx- 
&cziÓ0sc, nam grammaticum vulgaris formae og: exemplum attulisse 
non est verisimile. Potuit haec Sappho, quae utitur versiculo 20v. uv.., 
de Amazonibus dicere: nam has Aevx«eziówg dici recte vidit Schnei- 
der Callim. II 737, qui elegiaco poetae fragmentum adscripsit. 


46* 


108 ^ FRAGMENTA ADESPOTA. 


69. 10. 11. 


Ióvozóvoi ueíguxsg. —— 
Ov0? Asóvtov G9£vog, ovÓb vgoga(. 


» 


Ai KvbOsgQag éimumveiv Opyux Asvxo vov. 


12. 
"Og zóg Éyeu uewvop£voww. 





13. 3 
Ilívrtg qaevgorégouwg zóxvois qégov. Co 
14. x. 
Tui" àv xoAóvav TvvOagió&v. | 


: E 15. 
Iló9ev à' — 
QAxóg sUmerig &Aqo; 


Fr. 69. 70. 71. Hephaest. p. 50: Ilegotovrot uiv yàg (ro gyoguu- 
fuxóv) wol sig viv (O(ev, zóv Ócwvviov 1] wonuuóv, oiov O(usvoov uiv 
c0: forom. u., voíuezoov Ó£, oiov: ov0b ... vgog aé, vevoctueroov Ó£* 
Ai Kv9. xv. Repetit Schol. — o?, A af. — KvOsonog PC, KvOsorncs 
A, Kv$sgsíag vulgo. 

Fr. 69. Íícrom. u. etiam Mar. Plot. p. 286. 

Fr. 71 etiam Greg. Cor. in Hermog. VII 988, ubi éx Kv$$9. 


Fr. 72. Et. M. 635,22: xol v0 móc, oiov c6 m06 ysuwcwopuévowciv 
&z0 vro) move yfyovs, sed Choerobosc. ap. Bekk. An. III 361 (p. 248 
ed. Gaisf.; ef. ib. 182) £ys& gu. Lobeck coni ó zóg &y ([tuévowuw. 
O. Sehneider uetouévoitv. 

Fr. 73. Et Flor. Miller. Misc. 249: zóxvog: z&vc&g q. v ÓXT0UGL 
q. z«Q& TO zxog zóxvOg. Scripsi zóxr0&6, nam aeolici poetae mani- 
festo sunt verba. Praeterea coniiciat aliquis züvtttg et Égeoov. 
Meineke zoxsróg requirebat, sed formam zoxrog testatur Arcadius 80, 9. 
(ubi Schmidt tacite zéxrog substituit), e oooc Hesychius (pa$?$9oc, x00- 
gog) agnoscit. Quae O. Schneider Callim. II p. 736 de hoc fr. dispu- — 
tavit, improbanda. | 

Fr. 74. Hesychius: Tós: (cod, ví0o:) ivravo9«' Aloksig vvÓüv. 
xoiovüv' TwovÓagi0dv xoAcovüv. Male haec dispescunt, quasi duae 
diversae sint glossae, sed in fine nonnulla exciderunt, scribendum .4/o- 
Asig' vvi0. dv xoAovàv TvvÓagi0Gv: xoAovav (Tvvóagud&v viv Os- 


oeczvov A£yet). Alcmanis haud dubie est versiculus, — Scripsi zviós, . 
quamvis r5Óe possis tueri, cf. Ahrens I 155. B 
Fr. 76. Et. M. 199, 52: "H dzó ro? (üt Óó Ós)rsoog GóQuorog — | 


£gAnv, olov móOsv Oi dixóg xrÀ. Et. Flor. 65 0" £oiwdg svmeég. Fort. ; 
&£Axog sive aeolice 04x0g. .Amacreontis vel Sapphus videtur. E 


FRAGMENTA ADESPOTA. 109 
| 16. 
NaoxíoGov régevoregov. 
41. 
ItàAav ó' à9varou 950í(. 
18. 1337 
mi 0' i«ys 
Zqvóg owegegtg Óóuog pe 
fexyoetés. 
19 A. 


Kángog Tvíy' 0 uewóAge 
00óvr. GxvAaxoxvóvo 
Kózgidog 9&Aog GAsGev. 


Fr. 76. Cram. An. Ox. I 413, 12: "EvOsv onustobvzo,. TÜ vaQX. 
veg. xol A&yovoiw Or. dm Tí TÉgévog sog ere évevou. véoevog' ix 
TrOjrOv TÓ viQevoreQog . . . Ó Ób "vt(ueyog &mó ToD 0 rígsvog sime 


-xerG Gvyxom5v vegévrtgov. Sapphicum videtur. Non recte O. Schnei- 


der Callim. II p. 783 Antimachi esse credit hoc ipsum, vegxíccoio 
régévregov scribens. 

Fr. 77. Et. M. 225, 8: D'éAav: oiov yéiawv wt. xot GvozoAnv 
lepféverot, (ge 7 utroy7 OÓm4oi: yéAavrog y&Q T ysvixs xorc Gvoto- 
Anv vo? à. Sapphus videtur. 

Fr. 78. Herodian. Cram. Am. Ox. III 237, 23: "Ioréov vt vo? Ziv 
Zyvós iqULabav of maiciol "Ioveg vnv wow, olov: Émsl 9^ loge Z. 
bvnotq7s 9ópotg £& Emendavi £oyociés, olim f*yovoog scripsi; ad- 
verbii loco est, cf. Nieand. 'Ther. 290. 

Fr. 79 A. Hephaest. p. 56: zfíuevQov Ób dxordAm«vov, vÓ xociov- 
uivov Divwdvtiov, «9700 r09 (rov om. CPEA Turn) l'Aóxovog 
&b59góvrOg 4DTÓ' Kéimoog xXrÀ. — V.1 etiam Schol. Heph. p. 106. Mar. 
Plot. p. 291. V. 1 et 3 affert Schol. Arist. Nub. 563 og £gs& và I'A9- 
xevog, dilucide haec Glyconi tribuens, quae ex Hephaestione deseri 
sit. — Versu Glyconeo primus, ut videtur, usus est Alcman (vid. "b. 

7, 3), frequentavit hunc numerum Sappho; quare Glyco, si primus 
auetor huius versus fuit, foret Alemane aetate maior aut certe suppar: 
verum poetae, qui tunc inter principes lyrieae artis referendus esset, 
memoriam penitus oblitteratam esse, parum est verisimile: neque credo 


" Hephaestionem id memoriae prodidisse, sed potius ille scripserat: o9 


TOv D'iowovog &boóvrog «0r0, TOÀÀOl y&Q mQÓ «or0U ize qj Gevto- 
olov: Kánzgog xrÀ., sed cum haec intercidissent, librarii «909 I49- 
xevog correxerunt. Diomed. IIl p. 501 Glyconeum inter ea metra re- 


fert, quae non ab inventoribus, sed ab iis qui frequentaverunt sint 


nominata. Glyeon videtur ignobilis aliquis Alexandrino saeculo poeta 
fuisse, in cuius honorem artis metricae magistri versus hoc genus I'4v- 
xGrvtiov appellaverunt. Tres autem versus, quibus Hephaestio utitur, 


ipsius Glyconis, neque vero antiquioris alicuius poetae esse arbitror: 


110 | FRAGMENTA ADESPOTA. 
19 B. 


VAS SM TOP VE de 


'Ouózoua xcu KL odivipés 


19 C. 

d AQ uz me Nr A 

EvoésAavov Óiov oixov. 
80, 

D Ua x MJ 5: 

DI4vxvtérov zoUTtovw UVyvov. 
81. 


U-u. VO ws Wd ecu 


MéAea usAurvégovea Moo&v. 


82 A. B. 1338 


KA09í uou Zoavóg v& xovg. 
Zoví v' éAevüeo(o. 


itaque debebam hos versus ab hac sylloge segregare, sed quoniam alii 
aliter de ea re sentient, nolui haec sede depellere. Glyconis nomine 
extat in Anthol. Pal. X 124 epigramma, quod magis etiam novicium 
videtur. Hephaestionis scholiasta (codicis Saibantiani sive Bodleiani), 
qui alias amplis veterum magistrorum copiis usus est, nihil videtur 
de Glycone compertum babuisse: nam suo periculo haec commentus 
est, p. 60 ed. 2 Gaisf.: xouixóg Ób zv O0 DLowov, ov xol ÓgQuc q£psteL 
«couwxov of GDodirogsc, Glyconem cum Leucone confundens, quem ex 
Arnstophanis didascalis novit: similiter statim p. 62 Phalaecum, cuius 
poetae nomen ignorabat, cum Philico Corcyraeo temere confudit. 

Fr. 79 B. Hesych. Ouózoidoe xciv (cod. »dat) Kacdvóoas: PITT 
zoi0svb)évro (cod. — Qévrec) y opo) rexvoO vro, énsiT) Otóvpot sic. 
Poeta fortasse Parin sive Alexandrum his verbis desiguavit. 


Fr. 79 C. Hesych. Eocshovóvótov oixov' jvOL ztCQQ TÓ o£Acg T, LA zaQU - 


vv ctiQjvqv, iva q d&mÓ u£govs £vooroov. Codicis scripturam &O6£Àa- 
vóvóiov correxit Meineke, cum Salmasius s96£A«ov Zzhióg oixov suspica- 
tus esset. 


Fr. 80. 81. Athen. XIV 633 A: Zherijonaav ót pA Tv '"EM- 0 


vov AoxrctuóvtoL TV UuovoiumQv ... ,"neovot ób xol vov TÀgs &oyatagc 
DITS ése, moivpaQsig vs Big vtov0r«e tcl xol dxousig" 09v wl 
Iloerivag quot* A&wcov xr. (fr. 2): 010 wol of mowjrol (fort. of ixi 
zovjteí, nam de Laconicis poetis haec necessario intelligenda) Otev£- 
Aovv ztgoG«yogsvovttg OUTOG TOG Qd" I4v*. m0. vpvov (ita L, ouv 


AB, om. PV): «ai* Méiee usiurríQovo (sic À, usAumríonoto PVL, T 


z:toot& B) Mo?cav (sic ABPVL, Movo&v Casaubonus, Motc&v Dindorf, 
: scripsi Mocav). Fort. Alemanis sunt. 
Fr. 82 A. B. Herodian. Cram. An. Ox. III 237, 26: Kol £vt usra- 





EE scs NL LM 





FRAGMENTA ADESPOTA. 111 
88 A. 
-- ---M- 
- Beu 9' év aiv. figovó. 
83 B. 
T&g '"Pa9uav9vg muuzAstg fav. 
84. 
Stropha 
LA gen dMouuuLW.iuwu'zwu-w.Auw 
UU ctu .UuuU Ud iaAalcn4uu 
VIR ATUM NES NM UU as m ah M Ee ded NE 
AE LLL 
NUN OE uU uU Wt uoiadod AW c 
XOU GU. wwWclM 4 
Id um md IL WW LWu ww 
- os e IIT ADU EREDEAR TI cw SONHATS. 
SNL ETLSEU rue X o M 
Epodus. 1339 
Ele VUA LU wuw cw 
DEALERS EU OC LUE seu. Uca: QU MC rub A us 
EM dr A . 
SON T5 DESERUNT AC EEDRUSOR E! ACUDSEERE VP AUT ena 


yevéortQot of "Ioveg Óu& rov Zdv, v Zowavi* xAo89i uou Zavóg ve 
xovonéevrtlevéüsQuo. quae correxi. Grammaticus quosnam poetas in- 
tellexerit incertum, fortasse Jonem Chium. Fr. 82A fortasse in hunc 
modum supplendum x499/ uot Zavóg r$ xovQ9 x«l mivvctz;c O£picosc. 

Fr. 83 A. Et. Flor. (Miller Misc. 142: Aéysro: Ó? z«gd có Tour 
xol qot0v «cl Beióv: ..... of 9" i19óvrsg o90' 7 fouóv wel Beto 9* 
iv aiàvi fooróàv xol ou0v iml morauov. Primum exemplum ex 
Homero (Od. XX 462), tertium ex Arato (358) medium ut videtur ex 
lyrico poeta sumptum. 

Fr. 88B. Et. M. 230, 58: £ov. 0i moQoórQc xol ÓOrvrígeag ovívy(ac 
TÓ yuoGc, OomzeQ tO zwuzAGG, olov miumÀO, mWwmAGg wcl miumASig. ubi 
Et. Flor. Miller 76 addit oíov: zac 'P. ziuzAsic f. Videtur parti- 
cipium z:gz Ate fuisse, ut etiam Miller in addendis coniecit, ubi v&c 
scripsit. Apud Hesiod. Theog. 880 legitur ziumAeUcet, sed ex bonis 
libris restituendum z:gzAst£c«: In hoc versiculo pro fe» videtur 
píav scribendum, i. e. x«z& uev, vel uev u(ev (vid. Sophocl. apud 
Antiattic. 108): nisi z&v pro r&g malis. Eadem breviloquentia vide- 
tur Sophocles usus in Chryse: iyó guíeav uiv é&&wvO/fo roírwc, ubi 
roíéyeg iueor. 

Fr. 84. Origenes (vel potius Hippolytus) adv. Haeret. V p. 96 ed. 
Miller, ubi Gnosticorum doctrinam refutat: Meere mg xetà ufgog 
zagà vàv iOvÀv cv dvtbtógQnurov xal dOudqogov vo9 dv&oomov yeveav 


112 FRAGMENTA ADESPOTA. 


Zr. E 


Av99cozov (dg) &vóoxs yea zoom jvsyxuudva xaAOv 
yégag - 1340 


"Aefóvteg émumAdocovo, và XqutQ. I5 óÉ, «ov of "EAAqvse, &v990- x 


gp , ^ ' , - 5 
sov cvéÓowe 7wQOU,, xoÀ0y iveywapévm yéoug, wr qvràv eveiotvov 


uqót 9«oíov dAóyov, «AA Tufoov fdov xol 9eoqilovg £Qílovem uü- . 


vio ysvícOn. XoAenóv Of, qruoív, ibevosiv tive Boworoig "Alwouevste 
vmio i(uvne Kngioíóog dvécys moGvoc dvOgomov, sive Kovornvse, m 


cevíOn, of (siov yévog, 7) Govyvo. Kooófevrsc, o9c ztoGcoc TAG lipids 
ósvÓgogvsig dva(jÀccvivorvrec, sis moOc csAnvoiov Agudóo Ovwmtiooyóv 
joetovéetg obwijcoa, Ofeviov "Eisveoiv 3 Aijvog xolAimoi0m, Kefitoov, 
coonvov éréxvoosv Opy»ixGpO, tive DeAAQvm Oieyoaiov "Ajwvovéo moso- 
Bvvevov IWyávtov: A(fsg 0à Tégfovra qacl zocoróyovov. a91u9oóv 
cvaÓvvro ztÓío, ylvxsiag cmooÉnoÜw. zig BuAdvov: Abyvztíov Oi 
Neilog VÀmv ézwmoa(vov uéyou ojusQov fooyovóv, qncív, vyoüc &o- 
xoUusvo Qeguóvgt. foc, wol cGue cvcOi0ocu: 'Acovoi0i Ób Tavrvnv 
(jOvog&yov ysvícQa, mao! «roig. XoAOoioL Ói vóv "AÓcdg, xol rov- 
vov sivuL qdGxovoi róv Gv9gomov, 0v cvíOcowxsv T yz uóvov, usicQot 
0b abvrOv Gmvovv, dxívQvov, docAsvrov og &vÓguivrog tíxóva dmag- 
qovve ixsívov voU vo vo9 vuvovutvov AÓduevrog ív9odzov. unde 


primus edidit Sehneidewin in Philol. I 421 seqq., qui hoe modo in 


versus digessit: 
"Avr. 
. &v9gonov 0b De? &vócowxs moOrc woAóv iveyxeauéva yfoug - 
p7 qvràv c&voi007T0v ujót 9noà» &Aóyov, —- 
dAÀ' «uégov £oíov xol Q)toquioU0g i8fAowe ukvno ysvíotdmw qois- 
- zóv Ó' iÉevo£usv, 
eive Boworoiow "ALoAxopsvevoc 
zoQrog dvfoozov vnzio Koqiuoíóog A(uveg dv£ogsv, z 
m. 
«ive Kovorvsg £ocov Oeiov IÓciot yévog 
5 9ovyio. Koobofovrsc, 
00e WéALog moOrovo ÉmsiÓsv ÓtvOgogvsic dufAccrdvovtos, 
«irs mooGtAovoiov "AoxoÓ(c Olov IIsiecyÓv, 
IIeooecíoc oiwQvoo' , 5 Zíoviov "EAtvote, 
1 A&uvog (oa woAA(moi0a Keoov doonrov éríwvoc Opgywcuóv, 
eive Dol dva Oisyoatov Alwvovia, moscUorovov D'uydvcov. 


^ 2g. 


Atvse 0' "ItoBevto qevrl mooróyovov coyunoóv avaóUsvrc msÓ(ov 
yAvxsíog dzegbocOe. Zi0e folavov. : 
Alyvnztí(ov Ó Neilog (Avb y&v Aumovov 

$yo& cagxoóueva Osouórcv. foc ve coner crO(dcocw. 


Aliter rursus Hermann 1b. p. 585 seqq. 


Iloóvo Ób yai &vÓcowsv dvOoomov vóv ivsyxauívoa xoi0v yígug, 
&uégov x«l Qeogiiovg uovqo $9 cAowe ysvéc)«s. ysveGg quAsmOv à' 
icviv s9Qgtiv, 

"Ave. 
sire Boworoicw ALeAxousvs)g A(uvag ozio Kogicoí0og 
zoGrog &v9ocmOov dvíGcysv, 
tírs wal Kovortse IÓ«iou £cov, Osiov yévosg, 
3, Oosyvo Kogbfvesc, . 
o)0g vÓTt 7tQOTOvg iÓs ÓtvOQogvsig GufAccordvovvag "ALt0c , 









«FRAGMENTA ADESPOTA. 113 


00.0. ns s TO Ó' dEsvoslv qaáAezóv, 
&lre. Bovovolow "AkeAxousvtog A(uvag vxio Kaquoídog 
zoOvog àv9gozov vfcyev, 
5 eire Kovoijveg éoev yévog Ióetou 95óv, 
qj Oosyto. Kogifavree, 
oUg "4Àtog z9Ovovg £meiÓsv OevOgogvstg ivofAcoTóvras, 
tiv Agxaü(e zpoosAavatov IlsAeGyóv, 
5j Pagíag Z(«vAov oixwvio  EAsvo(, 


| "Avr. 

10 7 x«AA(mei.0« /Guvog &ogürov évéxvoos Káfeugov 

ógyícv, 

eive. IIeAActva OAsyoatov ^4Axvovqo DIvy&vrov zgsofw- 
TOTOV. 


* »* * * o* * * * 


siv' ío« xal mgocsiavoiov IIsAecyOv AgQxaÓ(o, 
7 Peoíeg oiwávoo' "EAevolg zí(aviov, 
E xaliímoide A&uvog doonrov iríxvoos Kdeigov Ogyíov, 
sive IloAAdva Gàisyooiov Pvvvtv Aiwvovi, 
moscQorarov Ogacvyvíov D'y&vvov. . 
"CER. 
zooróyovov A(fvsg à «ov Idofevra xgovtQóv 
q«siv eOyugoOv mztÓ(ov ivaOvvroa yAvxsi- 
eg &mzégobecO«t. BoLívov zióg' Aly9o- 
mto Ób xol v)v Neilog, (ov Pmxwumat- 
vov vyo& caoxovuévev Otouórert 
. 6Ouorc tà»v avóior. 


Dixi de hoe fragmento in Annal. Antiquit. 1847 p. 1 seqq., ubi ope- 
ram dedi, ut paucis quibusdam mutatis iustos numeros restituerem. 
Pindari hos versus esse probabiliter coniecit Schneidewin, sunt autem 
fortasse petiti ex hymno in lovem Ammonem, neque adversantur numeri 
fr. 12: "Aupov 'Ol$uzov Ófozor, quod ipsum hymmi illius fuit exor- 
dium. — Origenis locum quoniam una cum Hermanni et Schneidewini 
coniecturis adscripsi, paucis possum defungi. — V. 1. og inserui, poeta 
enim dixisse videtur,-.im hac re ommes gentes consentiunt, a terra primos 
homines editos fuisse, — V. 2 lacunam indicavi, nam quamquam Ori- 
genes etiam hie summam sententiae poetae acceptam refert, ipsa tamen 
verba certo restitui nequeunt. — V. 3. sírs an eive scribendum sit 
ambigas, cum alias apud Pindarum s/rs nusquam, eive semel extet, — 
V. 5. 9:ov scripsi, cod. Qeiov. — V. 7. dvefAcotóvvag scripsi, cod. 
&vofAccravorvroc. — V. 9. zdí«viov, videtur idem esse Schneidewino, 
" alias ZvccvAge dicitur. — o/x:6v50' scripsi, cod. oixrjtoge. — V. 10. 
eyí(ov Hermann, cod. ógyr«ouo, sed genitivus vix aptus, nescio an 
scribendum sit üoy e àv', nam óoyeóv corrigere, ut ipsa Lemnus mysti- 
eorum sacrorum sacerdos dicatur, non sum ausus, — V. 11. IIs4Ài&vo 
scripsi, cod, ds4i5vy. Post hune versum indicavi lacunam, nam plures 
- haud dubie deinceps fabulae commemoratae; si Pindari revera sunt hi 


114 


FRAGMENTA ADESPOTA.. 





* *  * * gavrl i amQOTÓyovov DI'uocoveo 
Aífvsg evyunoóv zsü(ov &vaüUvra yAvxs(ag zlióg &at&o- 
Eno9ve. BeAavov: 


NetAoe dh o — 08 0$ 4 
15 6egxoUuev' vyo& Otouóvcr,. foc cour ivOioí. : 
? & 
d 
85. 
EHINIKOZ EXEKPATEI OPXOMENI?I. : 
AUS 1 
A UU MY Ed 
X M eura. XU Toa 
QUE TISSU. uL AE 
DU ua DU ACUU 
D D DARE Ep s 
AO SEPA dE ES 
Mod AU CU RUE. 2 
LM en AE, 
TOC o EPISC SI ADAE 
WU AJ A eU NJ 
4 A IW qc wi 
SNC 23S VAST ree 
P MO C Aena to PISIS EL VE MULUSPO ETORTUN 
15 ow -— 
versus, possis huc referre fr. 237 de Erichthonio. — V. 12. Il'«ogéuevve 


scripsi, auctorem Garamantum gentis, quem Servius Virg. Aen. IV 198 
Apollinis filium fuisse perhibet. — V. 14 et 15 certo restitui nequeunt, 
lacunam antea sic redintegravi A(yvmríuv ài NeiAog ém Ut mumívov, 


sed 


fo& cóuer' pro foe xci cÓpc omnino fuit corrigendum, d&vóior 


restituit Hermann. Quae Origenes de Assyriorum Oanne narrat, quam- | 
quam bene poterat etiam poeta huius famae mentionem facere, de suo 
adiecisse censendus est: nam postquam Nili generantem vim illustra- 
verat poeta, non iam locus eiusmodi fabulis fuit. 


qui 


Fr. 85. Hoc fragmentum nescio cuius melici poetae post Eggerum, 
in Actis Acad. Paris. 1877 de. his reliquiis disseruit, Blass edidit 


in Mus. Rhen. XXXII 450 seq. Repertae sunt ante aliquot annos in 
Aegypto viginti fragmenta chartarum, eiusdem ut videtur voluminis, 
quod poetae-alicuius lyrici poemata continebat: sed praeter unum hoc 
fragmentum, quod supra exhibui, reliqua tàm exilia aut male habita 
sunt, ut hoc loco repetere noluerim: nam vel in secundo fragmento, 
quod celeris aliquanto magis integrum est, unum tantum alterumve 
vocabulum lieuit recognoscere, velut egerav vs veueig vel Ouémer vel 


oL 


&ov., insunt autem in illo fragmento duorum laterculorum reli- 


quiae, ita ut versuum clausulae prioris laterculi, posterioris principia 
servata sint, et hic quidem comparet non solum paragraphus — et X, 


sed 


etiam alia nota t, ut videtur coronis. In tertii fragmenti initio 


legitur 





FRAGMENTA ADESPOTA. 115 


"lTuvov àv 


xAveTs' méumo Ó6 viv 


qg«' ue(y)oAocOev(nc) 
TOv' vuv(ov) 
Sed missa haec faciam. Pindaro adscripsit has reliquias Blass, per- 
peram. Huic coniecturae plane adversatur numerorum conditio: singuli 
enim versus singulis colis constant x«rà vóv doyeiov roózov, etiam 
v. 14 i e. hexapodia logaoedica, ubi alter dactylus silentio vel ad- 
iectione est complendus. Semel v. 9 non integro vocabulo terminatur, 
zóÀlw ig Ooyouévo ÓOu|Éucxov, /vüo« morí, sed composita vocabula 
velut ó«oEurmxOg qiigo(uoAzog alia id genus ita si. dirimuntur, venia 
in promptu est. Antiquae igitur artis hic deprehendimus consuetudinem, 
quam Aleman inprimis secutus est, sed etiam alii poetae, velut Argiva 
'l'elesilla, a Pindari autem magnitudine haec simplicitas aliena, quam- 
quam is quoque passim minutiores numeros adhibuit, velut in non- 
nullis Pythiis carminibus. Neque sermo huius fragmenti Pindari auda- 
ciam et ingenii lumina ostentat; atque doricae formae Ilv&wyyfAo et 
'Oezouevo plane a Thebani poetae usu recedunt. Denique cum epinicium 
fuisse carmen videatur, conditum propter victoriam, quam Echecrates 
Orchomenius Delphis reportavit, id quod v. 4. Apollinis mentio testa- 
tur, poema hoe adscribendum foret Pythiis carminibus, ubi non legi- 
tur, quamvis ille liber integer sib servatus. Epinicium dixi carmen, 
nisi Zyxduiov vel cxoAióv quis appellare malit, id quod v. 7 ereg&- 
voe ÓeitxAvrOv arguit, neque enim Blass audiendus, qui inter zeg- 
Sevsiw« rettulit, neque hyporchema fuisse credibile. Cui poetae hoc 
carmen adseribendum sit prorsus incertum. Plutarchus vit. Pelop. c. 16 
Echecratem memorat, qui eo tempore, quo Persae infesta arma Grae- 
cis intulerunt, oraculi Apollinis Tegyraei propheta fuit, quod oraculum 
in Orchomeniorum erat dicione. Eundem Echecratem si hic poeta prae- 
conio ornavit, suppar aetate fuit Simonidi et Pindaro. Idem Blass stro- 
pharum et antistropharum vestigiis indagandis frustra operam dedit. 
Fortasse v. 11 strophae fuit clausula, v. 12— 15 initium antistrophae: 
sane non congruunt cum v. 1—4, at potest strophae exordium inter- 
ceptum esse. Sed possis v. 12—15 etiam epodo attribuere, ut v. 1—11 
antistropham vel integram vel maiorem partem exhibeant, stropha 
autem h. e. carminis exordium plane sit deperditum. Hoc enim frag- 
mentum chartae fuit pars inferior, in qua. scripti versus 17, sed v. 1 
et 2 plane oblitterati. ! 
hartae haee est species secundum Blassii apographon: 
ves ON. 
T 
. N€, TETT€EAIPQ) — vel M€. TETT€A . '() 
ttt t 


ui 
. OC€ . KA... O€MIC. — 
A 
A . TTOMQONI , MÉN. 0 — 
t 
5 ATAIANAPONEXEK . . T€I || 
MIRA 


TTAIAITTYOATT€AQ || 


CT€9?ANOMAAAITI . FCAYT — 
Me or 
TTOAINECOPXOMEN(QA I) 


116 |. FRAGMENTA ADESPOTA. 


og 6&, KA(sv)Béusog mo, 
"AzxóAAovi uiv 9sOv, 

6 dv&àg avOoOv "Eyexodv& 
zeuÓi Ilv9«yyéAo 
Gvegvoyo OcwrixAvTÓV 
zóAw £g Ooyousvd ÓLoE- 
uvov: év89a zové 

10 eg 0t Ebvgvvóue Xcgwuac 





Z|TITTONENOATTOTE . || 
« etd 
10 YC. . €YPYXMA . EA — 
ttr d15odt 


ACCIACET Ire i^ 
ttr 


- eeon . TOAECTTAPOE€ — 
t tt 


... CAFAAONMEAOCC . || 
... O€NH . IAC . OTTOC . . EYHP — 
15 .... NTITTAPANA 


Memorabile stigme interposita passim non solum vocabula, sed etiam 
syllabas separari, velut v. 14, quae stigme modo superne, modo infra 
est addita, modo medium occupat locum, sed ubi infra deprehenditur, 
velut v. 12 et 13, supra locavi, ne quis opinetur litteram desiderari. 
In novissima pàrte versuum ubi nibil deesse videtur, Blass || addidit, 
ubi scriptum oblitterata. — Litteris incertis non stigmen subieci, sed T 
Carmen ut potui instauravi V. 2 méuzeo haud dubie deliteseit in 
chartae scriptura, Ataque (Suv)ov (àv x)iosvs: zfumO (Of viv) scripsi. — 
V. 3 scripsi óc o£, KAsugéguog mci. Blass dicit se etiam haee legisse 
. OC€AQ . eoenicc, sed pro €O etiam AO legi posse. Qui hic com- 


f t 

pellatur (Kiei tutos zc) videtur auctor fuisse, ut poeta carmen in - 
Echecratis laudem conderet, quemadmodum Theorax Thessalus Hippo- 
cleae Pindari- praeconium conciliavit, vid. Pyth. X 64. — V. 4 supple- 
mentum 9s» certum, quamvis Blass dicat pro O etiam € vel H legi 
posse. — V. 6. dr&g, charta ATAI, correxit Blass. — V. 7. ore gávopo. 
OewtixAvrÓv certa opinor emendatione expedivi chartae scripturam 
AAITI . FAYT vel CAYT ut legit Blass, sed professus C interstitio gup- 
plendo non satis facere, fuit scilicet I. Adiectivum OewixAvtog Pin- 
daro Ol VIII 52 restitui. — V. 10. Eurynomen Gratiarum matrem 
agnovit Blass, qui pro EYPYXMA etiam EYPYXPOA et pro XAN legi 
posse XAPI dieit. Solent sane nomina fabulis antiquis propagata vari- 
ari, itaque possis E$ovyóo« coniicere, neque tamen probabilis haec 
suspicio. Orchomenii prae se ferebant, primos se divinis honoribus 
Gratias coluisse; hine poeta vel antiquam aliquam Orchomeniorum. 
memoriam secutus vel suo periculo finxit, Gratias Orchomeni nutritas 
esse, non natas, ut Blassio et Büchelero visum. Itaque seripsi &g o7 
Evovvóue Xdourag SoAescíug Frwvev, froeqor. Eurynome, cum sit. 
Oceani filia, in maris fundo Gratias partu edidit, hine 9wAccoíee Fr- 
XT£», nam eo ducunt litterarum vestigia, quamvis prima littera A in- 


FRAGMENTA ADESPOTA. 1711 





SaA«OG(ng Üruxtev, 

érgaqov: ro 0» zagfévogc 

&üceu6 ^ &yAnOv u£Aog, 

z«güevmíag ómóg eomo&ro 
16 OrÓueTL zéQevav. 


COM CEPIT 1341 


AU cJwuozwuws 


A WWW .-w-wuvwud.- 
(M«yài) zv 0 vri x^ ix dxougíuev 
yAecccv Éxog ÉA9: xsAaÓtiv. 


86 B. 
EO uw wuclwwuw.wudWw, e 


ZEN UL IZWuwMW. 


certa, cuius loco etiam X vel O sibi visam esse Blass dieit. (ETP)€$ON 
(littera € ambigua, Blass ambigit utrum O an C fuerit) librarii est 
erratum pro éroeqor. — V. 19. meo)évog sane incertum, nam Blass 
dieit se etiam TTAP€Z legisse. Novissima haec dubitanter refinxi, virgo 
est Eurynome Oceani filia, quae carmen canit, quod filiae virgines 
iterant, itaque (oróu)er: zígoevav scripsi, quemadmodum dixit Anti- 
phanes unóiv rv &z50yctouívov rovrov msocvye, tv Teiouóorva urb 
Tóv zoiÀQvo un" ouóótov, cf. Meineke Poet. Com. III p. 3. Poeta 
argumentum huius cantilenae deinde pluribus videtur persecutus esse. 
— fBubiieio Blassii tentamina: "Avev' £zso zei|vog s0xA£u Qeuiaxo£ovrt 
... Greqdvouc Oc y  cvr09 (vel Qaucl xAvrG) ... yovàg Evovvóue 
Xágirac | &modscíog Prursev. | évoégovro 0$ mao Ou, | p^. ág &'yAa0v 
uéAog decipit ómóg tv5noérov | ud9ov' vl y&ào &vowv' ... Aliter 
Bücheler constituit: Zué z' £ms' «&yo|vog s0wAsà 9épug qéosev |... . cce- 
frs O«itóg aOrQ |... voti; Evovvóue Xdáoireg | yAvxsíag £xtuvev, | 
roéqovro Ób z«Q 4esoig (vel mcg 9oóvo Zhóg) | voig eyleóv uéAog | 
ma«pgüsvgieg Omóg tÜnourov | feGmv: ví yoQ Qv & ... 

Fr. 86 À. Athen. V 217 C: Kez& y«o tóv sízóvra mowtyv Orci x. 
& d. yAàvrav. £A8x, (£480. B) vovro uz Ówexoívoag yocqet. Lucian. de 
Hist. conser. c. 32: ovt xsv ém' dwoioíunv yÀoocav, paaív, £495. ubi 
G Ovr. xsv, deinde A Zz' dxoigíuev, ceteri libri £xí xs dz uo, iml xa- 
uu, alias corruptelas exhibent. yAà6cav AEGHQ, yAóztT«v v., 2x£A9 A. 
dem Rhet. praec. c. 18: uà ueAAQoeg Afys, Otri xev im. dwoigíuav 
(codd. ut vilao ím( xs ónuc) yAorrav £495. Dionysius de Comp. verb. 
€. 1: ei uéAlovo: uj müv, Ort xsv im^ dxougíuav yAdecuv Fmog Fin, 
Aéysw. Hedintegravi ope Strabonis I p. 23: 7] x«l Ho:ó0o uiv PzQsmé 
uj qÀvagsiv, diAà veig wertyobscts OóBoic &xoLlovüsiv, Ounoo Ói züv, 
Ort dv éx^ dwaigéíuov (Émusouoa BC, xsoruav | A, se ibi i m. £z Zgyj- 
poug, Énl xolónue t) yAOvrav (y, xsAaÓ0siv. Pindaro Dindorfius vindicat, 
Aeschylo non recte Valckenaer in Diatribe: neque enim Attici poetae, 
si ab uno Solone discesseris, particula «év usi sunt: adde, quod Aeschy- 
leum servavit Plato Rep. VIII 563 B: Oóxoov xav' AioyvAov, gn, égov- 
uev Ori. vOv A9 inl cvópo, cf. Plutarch. Erot. c. 18 et Themist, 
IV 32 B, quod et forma discrepat et in aliam sententiam dictum est, 


118 FRAGMENTA ADESPOTA. 


Ov y&g iv uéGow. xsive. Ope Óvcudyuyve Moi&v 
TOZXLTVyÓVTL qég&w. 





8T. 


— xh 4D E NM AU a NAA S oM EE 


A uiu de] M CR iae ARA RR AT EC 


Noà vàv 'OÀvymov xavaüsoxouévev cxoazvoUyov "Hoav, 
&ovi uou zu0v0v veuuctov éml yAoGcag. 


88. 


d AU GL AMA. S SE EC Nar PS 


"Agpooüírag &Aoxe víuvov xol Xaoírov &vdusorog. 


89. 1349 
wea. disc Au) a rapa GR RA d ie 
» AW ES S INESOS VS jore 
* ^: 
Q2 yAvxst siguva, 
zAovrodórsiQe focoisg. 
90. 
CU XU. L^ VV AU.ATS A 
WB WUIMAU ue LAM RA SEE 
MUNDUS TAUTA AU rA E Uo RE 
ui edu M OAUUQT A QC UFU e 
D LSOUAAU QC USC XJ ra MU ALL EP 


Fr. 86 B. Clem. Alex. Str. V 654. — V. 1. uécotot, fort. u£ccotot. 

Fr. 87. Clem. Alex. Str. V 661: Nol vàv «vA. 7) mov qnuow, 
0 vt Aioy)0log: AAA  Éori wcquol xAjg imi yAdocn qUAcE. Pindari esse 
videtur. — V. 1. exozvovyov, cod. Par. cwqzcovyov, 

Fr. 88. Schol. Aristotel IV p. 26 B 35: ev uiv roig ÓtcA0yoig vois 
iÉmvsQuuo?s coge (0 "AgiórotfAcs), cg zQóg vovg f£o quiocogíec Ota- 
AsyOusvog. Gg Ói iv OvwwAswTIMOIG, mOvw(AOg volg puumotow, AqooÓí- 
vns Ovouc réíuvov x. X. d». Haec haud dubie ex poeta aliquo 
desumta. — A4ox« scripsi, legebatur Ovoue, Bernays de Aristot. Dia- 
log. 137 "4goo9/rge évvóuov yéucov. 

Fr. 89. Theodorus Metoch. p. 515: Kel zowujcel óí goo: à y. 
slorvu mA. Fortasse Pindari est, quo poeta ille saepius utitur, et vide- 
tur ex eodem petitum, quod est p. 562: Kol Aeukvsuww iÉóv wal zon- 
uecítec)o. ógavo; wav s( nÀdvvovTOL ztaQ0AvycQsiv wol moeoogdüv &rvemL- 
Grgóqog xol zooerQígeuv, vOTTEL y Opcog opüg 9éAynvo 700vàg 
(Mon. et Aug. 79ovdg), quoiv 7, zoínois. 

Fr. 90. Plutarch. de Pyth. orae. c. 29: Of uiv oov mzsoi v0 D'eAd- 
&v vig Bo»wovíag warowxo)vrsg jo90vvo vo9 Qtov (AmóAAovoc) viv imu-- 
qve» dqOovía ve x«l zegiovoíe yoioaxvog: moofrov yàg Éw m. ». 





FRAGMENTA ADESPOTA. 119 


Lt Ilooféírov y&o ix m&vrov xshcgv&ev 

€ &zó xQavüv gégrarov vÓOQ 
OéAsov y&A« vol à' ém(umAov ioc)usvok míbovg: 
&0x0g Óü' ov0É vig &ugogsbg &A(vv' iv Óóuoig 

5 xéAAeL yàg A(uvo( vs mí8o. nAacÜtv Gmavtsg. 


91. 


GUT M WM. uM WEM. MV iu 


E 


'Ove Tvvóagiü&v &üsAgov GAL.ov voaUvav zó90g 
BéAAe. — - . 


92. 


SEA PEU Qa ust ue, ue M. rm. e A E 


" Nuxrüg Giüvàg degymAotó 90' Umvov xo(ígavov. 


. 93. 1343 
Ebovoz« xéAcÓov &xgogcópov &yvousvov Ói& 6rouérov. 


94. 


0? Váquioc 7 xówig qj xmveg& zowxA09p00v oitvov 
vó000v Qv ysvowv dgu9uóv. 


og dzó wqnv&ov q. V. QrjAtov y. vol Oi d. É. m. d. 0 obvs v. d. éMvvve 
9. néAÀot 0b L(iuvo, zí9o, mÀicOev (sic Duebner, migoQev Wyttenbach) 
&z«v»rtg' quae correxi, similiter Schneidewin, qui Pindaro tribuit, nisi 
quod v. 2 gégriorov et v. & zéALo. Ób wol A(Quvow mítvo: scripsit. V. 3 
pro ézí(uziov malim éz/umisvv scribere. 


Fr. 91. Plutarch. an seni sit ger. resp. 12: "H mioíov uiv &oyov- 
Tüg OU moii yoduuero wvfeornevxd, uj) moALcxig yevouévovg £v goUuvy 
9eavéc TÀv ztQ0g xÜue «ci mvebuo xc voxv« Qstuso(ov qQydovov, 
Ort xrÀ. Fort. Tvvóagidév Or dÓsigsQv. 


Fr. 92. Plutarch. de occ. viv. c. 6: Tà» à vig évevríae wóqiov 
uolo, sive. 9:6s, sive. Oaíuav éozív , "Avà qv OvoudGovcw, TN «v sig 
&siÓbg xal dóQorov TuGv, Ovav ioivS uev, Booifóvrov, Nvxróg xr. 
et rursus de EI ap. Delph. c. 21. Pindari ex threnis videtur versus, 
quibus Plut. ibi saepius utitur. 


Fr. 98. Plut. non posse suaviter vivi c. 13: Iloiog yae üv a5 0g 7] 7 
xi) doo. óinouocuéva mo0g Qv 7 Tig. x000c 899007. .Grouürov 


qOsyyÓóusvog ovrog n9goavev; — dcyvvousvov Ven. 1l, v. &yvvuévov. 
Fort. Pindari. 

Fr. 94. Plut. adv. Stoic. c. 19, ubi o9 Bas. Xyl. TV Mez., vulgo 
0. Adde de amor. prol. c. 4: váuuos . E z0uxiAooóov ol. .. . vÓG- 


60v 09x Eyes «QuOuóv, 000g £criv Óó vàv xingovouo)vrov. unde z0jxio- 
900c» recepi, nam priore loco minus recte zowxiorgoéyov legitur. 


190 —  ' FRAGMENTA ADESPOTA. 
95. 


£u-.v vi v-uv-iuvVv-uUv-uwM e 






ZAínvvyov yàg 00Uvei vvv qjotvxov "AyuAAstov óparos. 


96. 


VZwu-wvlwuwuw.-SYM 

RUM LIA ud ER MS eu UA un fis. 

EA S IUE dup 7 aud" AICS AES ou 

"Emswe xsícevau fjovOÉvÓQo 

éy q9ovi Gvuzoc(ov rs x«l Avgüv duot gos 


(&y&g v& mz«vrsQméog cvAQv. 2 
E- 
z1 

97. 3s 

TUO ue di Ad. WM M E 
Lec dE. NEA AE CA 9 
MAS IM) LSU a Uv ls 


"Qe &o sixóvr« www GuBoóooiov 
vuAcvyig éAacímzov mQóGczov 
&xéAutev &uépog. 


" 98. 
O)x «is 9oiíOovt. fo 


Fr. 95. Schol. Pind. Nem. VI 85 de Achillis hasta: dique yeo 
(rà 8ópv), Gore Óvo dps Éysv wal ui& oA [ors] 01ccà và TQ arto 
dmepydteothon xol Aletvioc ív Nmostotv ... xol 090x416. iv "AquAéag 
fgevoig: 7] ÓogOg Óvgócvouov zí4áxcoov: Ó(zzvyor y&o vvA. Duo 
diversa fragmenta coaluisse apparet: coniiciat aliquis haec ex alia So- 
phoclis fabula petita esse, sed cave xci iv Mvocoig inseras, nam quam- 
.quam verba ad 'Telephum referenda existimo, omnino lyrici potius 
poetae quam tragici versus videtur, fortasse .Pindaro vindicandus, ut * 
sit scribendum (og xol év &Aioig"). Otzvvyot E his verbis traiectis 
ante Aeschyli et Sophoclis versus. — ww ijosuxov AyuAeiov scripsi, 
legebatur uy jiouxov Apdniov. — Quod in Crameri An. Ox. I 122 
legitur évr/ov QooOóg óovvusvoc AyvAAÉQG, ex tragoedia deprom- 
ptum videtur. 

Fr. 96. Plut. non posse suaviter vivi sec. Epic. 26: Kol 8v6ava- 
Gqg&r00GL vOUTOY Atyoufvov, Gg rÓ' Émsure wtíctvrat (sic Duebner 
haud dubie ex codd., v. Évconjeevo) xr. Malim £mewe xsícsat | 
Bea9vósvóoéco iv y9orl | cvurzocíov «và. Fort. Pindari est. 

Fr. 97. Plut. non posse. suaviter vivi sec. Epic. 27: Ovót éo0los. 
ov0' dAomOg dxovopev Qg 4o xtA. — V. 1. &ufooctov vqAcvyte, lege- 
batur vnAavykg dufoóctov. — V. 2. moócozov Wyttenbach, v..z9óg 
rózov. — Nisi forte tragici alicuius est. 


Fr. 98. Plut. de consol. c. 98: E£ yo?v 7) Nióf xava rove uó90vc | 


TOW VITIS META TN RE Ted VR Ier T na 


4. 28 


FRAGMENTA ADESPOTA, 121 


fAdoreug r£ ríxvov (giDouéve yAvxtgóv 
qog óoOoa. 


99 1344 


er wv Ww Lwuwwu...5 


BUM us uo 4a 


"AÀÀov vgómxov GAAov éy&(g&t 
qoovrlg &v99ozov. 


100. 


UL uA... QOL. ZU 


m b Uu 
Ilo0 yce(u«rog dor và zovtíuv Gxguv 
Bog£« zvéorcvog. 


101. 


SM MESS MAP Wu aw. 
JAZZ WOW RO Wu Uu WU EE 


MV MU. 


zL 
KI. Me d MeL METAM ES RU e 


e. q6poz&v xova' qdÀxcov Ó£ oi 
yvattOv ix moAuiv g9eyyouévag vaxíxovs uv "IÓc 


moóytigov siye viv mókqyir vcorQv, Ort 00» qisl...Ó090À6o rsiev- 
TQótt. — V.?9. vs add. Dübner ex codd. ut videtur. — Nisi forte sunt 
tragici alieuius versus, et 'CTragicorum reliquiis adespotis inseruit 
Nauck 304. : 

Fr. 99. Plut. de amieor. mult. c. 6: T«& y&g sOyonora t5Ze qui(ag 
Ó$cyonota yüyvevoi Oi& viv moloquíav: AÀov vgózog, &AÀov iysigtt 
qo. &4., quae correxi. 

Fr. 100. Plut. de sanit. praec. c. 13: &44& zógoo8tv &&svAoQsto9at 
z00 yt(u«tog, Oot «và mzovtíav &*gauv Booo& zv£ovrog. ldem de gar- 
rulitate c. 2: dv à' «óróg &o&nrot Owaígew TO GrÓuo, mQÓ ytí(uavog 
GGt' dvà movtíav dxouv fooífov &££ovrog 9goodusvot cdAov xal vav- 
zíav iÉovícrgcav. ubi Wyttenbach zw£ovrog. Adde de cohib. ira c. 4: 
O9ev 0 ZXwwxodrne Ócdxig cioQorto xiwwovuévov rQayotsQov cvroU mQÓc 
Tivt TÀY q(Alov zQÓ wOuerOg Qg Tivc zOvt(vv &xgav orsAÀóuevog fv- 
süíov cj pori x«l ÓteusiÓ(m v zQocomoO. 

Fr. 101. Dio Chrysost. Or. XXXIII T. II 470: Oó8^ dv óA«xrdcur, 
domto vv "Exdmv of mowval Aéyovaiw inl máci roig Ótwoig veAevvaiov 
moijc«. t&g "Egwwvveg ge«Qózav wóva xvÀ. — V. 1. gegon&v, BUA za- 
gózav, — Of of, B à£oi. — V. 2. yvaO9uóv, Geel jyvdQwov. — moAav, 
M zoiwiv. — gÜ*yyouévog, quod libri exhibent, displicuit Reiskio, qui 
g9eyyouéve requirit, et Emperio, qui quidem hie genitivum servavit, 
sed supra zcAxcov à? s9 scripsit: sed mutata structura satis defenditur 
Homeri exemplo, velut Il. x 531: Orr: of x^ ijxovot u£yec Stc to£a- 

PorTvAE Lyvm. III. 46 


122 FRAGMENTA ADESPOTA. 


Téve0óg ve. zsgu.ogUra 1345 
Opnxioé v& (z&yot) guA&veuoí ve mérouu. 


102. 
TuÀémogóv vi Bóeue Avo. 


103. 


Vou UU wu. tA 


€ i. , , 
O cróv zírvog o6réQovov. 


u£vow. Od. ; 17: Oémog óé of. Exmeos qeto0g pAuusvov. item Il. &£ 25: 
A«xs Óf cqui zéQi qoot yoÀwOg GTtiQne viocouévov aliisque quae collegit. 
Classen de Homeri dic. gen. IV 29, ac leguntur simillima exempla, si 
recte memini, apud Herodotum. — $máxovs ubv Geel, bzreruov£uev BMDv, 
ozoxovsuev UA, bxzoxotops» mr. — "Ióc BUD, ioi A, "Ió£ovg reliqui. 
— V. 8. Tívcóóg s, M in rasura cs Óog ve. — mtouggóro Emperius, 
vulgo zsoioovre. — V. 4. Ognbxot ce (zic^yor) quiivtuot TE TÉTQUL 
scripsi addito vocabulo zcyo:, nam libri Oenbxio, (M. 9orixvoi), neque 
probabilis correctio O ont. aut quod proposui Oenixíeg ve gunvéuoto 
zírQ«. — quAQnvsuot lacobs, qiAcveuo! Hermann, qucvsuoéí ys Geel, 
qiAíigv £uovyjs BMUAv, gant £uovys mx. — Alcmani vindicat hos ver- 
sus Welcker Mus. Rhen. 1833 p. 430, ego olim Jbyci esse suspicabar, 
sed fortasse S/monidis sunt, qui cum pariter atque lbycus (fr. 36) Poly- 
xenae sacrificium enarraret (fr. 209) potuit hanc famam persequi; Ste- 
siehoro certe nolim vindicare, qui cum Hecubam ab Apolline in Ly- 
ciam ablatam esse tradiderit, aliam ac vulgarem famam hiec: secu- 
tus esse. 

Fr, 102. Aristoph. Nub. 966: Ei e) moonoQsi» dou Büidecusv 
E34 HoAidóa meQcémtoAiv Osuv&v , 5 vniémogóv 7L goaqo. ubi 
Schol. zó à znAénooóv TL Boop ^x t0UTO uélovg dog gacl ài ui 
eooíoueoü at Orov zT £orív: Év ydg moz Gpert iv Tij BiBaLo9 p 
sopsiv "Aguorogevr* vwEg Óé got Kvà(Qov TuvÓSG "Eeutovéog: T1- 
íémogóv TL foune Asoc. et deinde TÓ ài niénogov Bónue Kvó(óov 
r09 '"Eoptovécg xiQwoaoOo) có twog vàv coudvov: vniízogóv vi (jÓnuc 
4ógag. Utroque scholio quae leguntur ad Eratosthenem auctorem re- 
ferenda, euius itentidlem fit mentio; Kvó/dov libri, Bernhardy Kvóéov 
coniecit, quae coniectura speciosior quam verior est. Itaque carmen 
quidem ipsum ab Aristophane Byzantio repertum, sed auctorem car- 
minis Eratosthenes, Aristophanis magister, coniectura videtur indaga- 
visse fortasse satis incerta: nam Cydides ille videtur non diversus esse 
a Cecide qui vulgo vocatur ap. Aristoph. ib. 985: "Aoyaic ye wol zhumo- 
Aui: wol vevz(yov dvéuscva xai Kuxsíóov (V wnxíóov, Mm xvxesióov, 
ego aliquando conieci KvxAsíóüov i. e. Ariomis, nam KvxAs(óeg Arionis 
frater, quem Boeckh ingeniose in titulo Theraeo deprehendisse sibi 
visus est, nimis incertus) xol Bovgoríov, ubi Schol. Zhi vodufov 7t011- 
Te TY dj aiog , uéuvieot Ób avrov Koavivog iv Ilovózcroig, et Kv- 
xríóng zoÀoi0g jv movwjtüe c&qeAne x«l &yoegig. Nauck Mus. Rh. VI 


431 ubique K5ósíówg restituendum censet coll. Et. M. 166, 4. Phot. . 


160, 19. (Nomen hoc in tabellis plumbeis Euboicis KEALAEX scribitur, 
vid. Ephem. Arch. Nova p. 302. quemadmodum ib. 204 OKAIAEZ 
extat 1. e. OxAs(Ong.) 

Fr. 103. de iR Introd. Mus. p. 26: Zzííxarog ài vomAwg dé 











FRAGMENTA ADESPOTA, 123 
104 A. 1346 


BULL WXuWUy'wwtu 


Ilowx(AAevau uiv yaic zoAvGoréQavos. 


104 B. 


mw WM Wu WMuUL-lwuvwu-wuxuwuclc-u.- 


O) uxore r&v &gev&v GÀAAdfouer &vv  &Ó(xov x£gÓtog. 


105. 


wA UO cu." 


IloÀvurvi« zavriQgzmg xóa. 


106. 
E X QU 6. dus ; 


O?x siüov &vsuox£a xógcv. 


101. 
GvusAuxkv i9. u&xco quAopoóvog sig égu. 


^ia x«l 3ysuóvog wal yootíov xci icu(jov oiov 0 vOv m. c. — Quod 
ibidem dochmii exemplum proponitur: £rverog ài óóyms, && (cpufov 
xal evemeícrov xol sctüvog ToU «xor& (cw, olov fuusv £x Toíac 
zoóvov, valde dubium est. Fort. pro &veze(ocrov leg. duxt940v, cf. 
Aristid. Quint. de Mus. I p. 39, et deinde: s 


"Eusiw' £« Toofeg yoóvov. 


uod quidem exemplum fortasse fictum ex Eurip. Orest. 55: c»reicw 
Oousi Ougóv iw Tooíag yoóvov GAoic, mAoygOsís. 

Fr. 104 A.: Demetr. de eloc. 164: TO uiv y&o sÜyoorv utrc xócuov 
ixqfgeroat xol Ov Ovopvov xcov d wdAwra mzOiÜ vrüg g&ourag, oiov 
TÓÜ zOLiX(AÀsTQCL p. y. zT. Xol 10 gAoQonig tov. 

Fr. 104 B. Clem. Al. Str. VI 796: o9 pv^zor dv «osràv dÀA«- 
Éouet dvr' dóíxov xígÓovg: dóixov ÓR dvrixQvg xfgÓog nOovr xci Aon 
zórog rt xel qófog xrà. Lyrici vel tragici poetae versu Clementem 
uti manifestum est. Vitium sermonis iam Sylburgius advertit, qui 
quidem o9 uv xz 0 r&v &g. GALeÉogar scripsit. 

. Fr. 105. Cram. An. Ox. I 171, 33: csoqusíoror rÓ llolouvie iml 
rOvtOV' x«l rÓ wÜoiov xal TÓ zrwQoGQyoguxróv jare TO v. Ilo. m. «. 

Fr. 106. Chrysippus z. &zoqaerixov c. 24: s( zoujtüs ri6 ovrog 
&ztqoíveto* ovx xr. Fort. Pindari est versus. 

Fr. 107. Hephaest. p. 76: Zewriüéígo: Óf viwtc xol frío voómo 
TÓ TsTQCpéTQOY, (00T& TQsig tivo. vOUg wcAovuívovg réréQrOvg mzuLOvag, 
sirva cvsAtvraiov TÓv xgurixóv: Qvusiix&v (CO Osushuxàv) [9i «rA. 
ubi scholiasta: ix vàw xoAovu£évov zs4quxóv fovw 7 mooxtiu£vr xoi- 
cig, n3] £y óvcov vó Óvouc rov zougcvov. Meineke, cum hoc scho- 
lion nunc demum Gaisfordus ediderit, versum comieorum poetarum fr. 
incert, 184 inseruit. 


46* 


124 FRAGMENTA ADESPOTA. 


108. 
Boouue, Óogerogóo', ivonAts, moAsuoxéAaOe, márto Ag. 


109. 
"Iexys 99íaufe, 60 vvàÓs yogayé. 


110. 
Zoé, doifs, Movoeig v& eoufouov. 


111. 1347 
Kéyvra, zóAwg DvízvAog xerà yv. 


112. 
Aéys 0b Gb xevà zóÓ« veóyvva u£Asa. 


*. 


Fr. 108. Dionysius Hal. de comp. verb. e. 17: 'O uiv yào é& &ma- 
Gv (loczsuov cvvscorosg, xeioUnevog Ób oxó vwov voífoeyvg zovg, 0v 
sto ct Uy uo TOLOVÓS * Boóuis -..T0AsuoxéAcÓs. ubi cod. Darmst. 
zt0ÀÉpoLo x£AaOs , Mon. mole uoi éLoós. Auetius Keil Anal. Gramm. 
p. 8, 11: Bo. à. év. zt0ÀeuiÓwAovE, zvto Aon. Ut "4one (Mese). corrigatur, 
non videtur necessarium esse, cf. Schol. Aesch. Sept. 105: "rruxag Ói 
vj quxg 6 4Aong, oí i yodqovciw 6 "4gy. Ambigas autem utrum 
Baechus an Mars indigitetur, sed zt£zeo cum a Marte abhorreat, Baccho 
sit convenientissimum, àd hune deum rettulerim; cf. Macrob. Sat. 1 
19, 1: quae de .Libero "patre dicla sunt, haec Martem. eundem. ac solem 
esse demonstrant, siquidem |. .Liberum plerique. cun Marie. coniungunt, 
unum. deum. esse monstrantes: unde Bacchus '"Evváiws cognominatur, 
quod, est inter propria Martis nomina. quare neque "49r in corruptelae 
suspicionem vocandum. — "Versus fortasse Simmiae est. 


Fr. 109. Dionys. Halic. de comp. verb. c. 17: Augrfoovs Gvópa- 
GT(L, X(l Ov 6q00oo vÀv £96ynuóvov $ovi QvOudGv ... oid iori vawz(* 
"Iwxys 0190ocufe xvi. Sylburg O(gaufe, Schaefer ó/Qvoos, rectius 
L. Dindorf ?oé«ufs. Nauck tragicis reliquiis adscripsit fr. 118. 


Fr. 110. Dionys. Halic. de comp. verb. c. 17, ubi de eretico nu- 
mero agit, pergit de Bacchio, quem vocat: dà» di TÜV &oynv «t $0 
poxool XOT GLV , viv ài velevriv. 7 Boote , oid cr. vevv(^ Xol 
xtA. — oi, l ov. —  Mowoouig scripsi, quod in suum usum convertit 
Nauck, legebatur Mo)cc.. — couBouov emendavi, vulgo ovufoysv, 
cod. Mon. 1 coufcouor. Nauck tragicorum reliquiis inseruit fr, 191, 


Fr. 111. Dionys. Hal. de comp. verb. c. 17: Tovrov gooícavteg 
czÓ TOV dvemaícrav KoxAwxóv «10061, mzegdüsvyuo evTOU qépovreg 
vOLÓVÓS' wfyvvoi wvÀ. — wvapímviog, Ald. vwímviov. — Nisi forte tragici 
potius poetae est versus, et horum reliquiis addit Nauck fr. 119, ver- 
sum integrum, quem tamquam cyclici anapaesti exemplum Dionysius 
homo doctus proposuit, inscite sic dispescens ... xégvvot | IóAig viyé- 
zvÀOg xeTOQ yOv ... 

Fr. 112. Dionys. de comp. verb. c. 17: Zxgu« ài «vto? roióvós: 
Aéys wTÀ. — vsógvr« cod. Mon. l, vulgo »sóàvro. Nauck tragici esse 
censet fr. 114. 





MM PEENOUCATPEV T: à 


wr 
4 c6 P Eo. 


Cw $T WD 


CUT TLSSVERPPRN 


deum ?* 


"m f : 
Ex EV WE: TOP LT WIE 


rJ 
"29. 


eta 


FRAGMENTA ADESPOTA. 125 
* 
113. 
"I9. uoÀe r«gUzoÓ0og iml Ófu«g &Adqov, 
zrtQoqógov (ivà) gegl Óóvaxa vi)cuéve. 


114. 
eive, vOv "Aoysuógov vdgov. 
115 A. 
"I9t u&veo usycAa. 
115 B. 


"EAixozéveAe, xaAAuÉAnÓsS, quAogogevr& (Báxyc). 


Fr. 113. Schol. Hephaest. p. 107: Kev& óimoó(av ài cvvri(éuevog 
x«l róv mrQoxsisvoperixÓv zr00v, T& xeAoUnsvo mQoxsisvonporwxG j| 
mzvooQigtex qírom mois, dw mreQaOsiyuero "I9. uóLs vey0zo0og Pmí- 
OrGua (S imi dsoud) 8Àdqov zttQoqóguv ysQcov woOnuévo. ubi S zvs- 


o o 

Qoqógov gt9oó xcSoucy. Kei Anal. Gr. 4: i9v uóÀe vaysmo0s* ial 
Ofuag fÀdqov zrsgogógov: ysii0óva xoQnuévmv, ex cod. Ambrosiano, 
qui sec. Studemundum v«zóxoóog per compendium exhibet. Denique 


p 
cod. Chisianum adhibuit Mangelsdorf, in quo libro £míóss (zrsgogpogov 


om.) zetonóóvo xcOs"" legitur. — V. 1 librorum ope restituere licuit; 
v. 9, qui graviorem labem contraxit, correxi zrsgogógov (&£và) z&0ol 
Qóvax« tiQtuíve, neque enim offensioni est, quod poeta media forma 
pro dvey9:/ce utitur: iubetur Diana pinnatam arundinem manu sua 
arcui imponere. Antea conieci (21) ye9l Óóvaxa xa9éusvo, i. e. manu. 
tenens sagittam, ut demittas; eadem breviloquentia Aristoph. Ran. 340 
usus est AeuzO«g iv ysocl y&o T«ev. Singuli pedes. separati seorsim, 
ut numerus sit manifestus, praeter clausulam v. 2, quocum componas 
Aristophanium ríg 0gs« (fle9U0xoua vd iméícvro (jooróv. Westphal 
v. 2 scripsit zrsegoqógc« 4s90g (&mo) xoOuéusvo (géAq). — Versus for- 
tasse Simmsae Rhodii sunt. 


Fr. 114. Marius Plot. 264: ,Hemidexium trimetrum dactylicum 
... de quibus unum solum ponam Graecum exemplum hemidexium, 
quod repperi, tribus dactylis constans, ut eve rv "AgysQoov végov." 
"Aeztuógov scripsi, cod. AB APXEBPOT, videntur verba ex epi- 
grammatis alicuius versu hexametro repetita. Putsche 497:070v, Sca- 
liger "4oxzefíov, similiter Meineke "4ozs(Mov v&qov siciós. 


Fr. 115 A. Marius Plot. p. 294: ,,Minus ionicum dimetrum cata- 
lectum ... i9: u&vso (À perro, B ugreg) ueycAz, quod correxi. 


Fr. 115 B. Plotius 293 ubi de pedibus numeri ionici a maiore 
disserit, tria haec vocabula exempli gratia proponit, haud dubie ex 
versu ionico repetita, quem redintegravi addito Bdxys. — £Awomtérais 
scripsi, EAIKOCTIHTAAH A, EATKOCIIHTAAH B, £fAxofAigaos 
Putschius, £Auxomáóxague Keil, neutrum numero conveniens, — «oAAtxé- 


196 FRAGMENTA ADESPOTA. 
. 
116. 
Tív! &xviv, vív. vÀ«v Ógtuo; xoi zogsv9O; 
111. 
O( à' éxs(yovro zÀcveig czxXvowt ycAxsuyoAoLg. 





118. . 1848 
Koyoíoig év QvOuois zaióa ucAvousv. 


119. 


IAov &ug. .EAévg zexvoouévov oGAsO. 


120. 
'O Iló910g usGouqpeAoug )eóg zag' £oyocus. 


Aemós Keil, KAAATKCAAH A, (brachy)catalectis A44€ B. — qguilogo- 
pevr& Putschius, $14OKXOPCITA A, 6140KOAOPCITA B. : 

Fr. 116. Dionys. Halic. de-^comp. verb. c. 17: IIeocósiyue ài o5- 
vov (Hypobacchii, quem dieit Dionysius) vo?ro* rív' «A. 'lragico pro- 
babiliter tribuit, Nauck 122. 

Fr. 117. Dionys. Hal. de comp. verb. c. 17: "Pzóósuwyue Ó' ero? 
(Cretici numeri) votóvàs* of 0" xzÀ. — movie, | moovotg. — z)vout 
cod. Darmst. et Mon., vulgo &zvgot. — zoAxsufoAorg, cod. Mon. Darmst. 
l vulgo zeAxsufóAoicww. Tragico tribuit Nauck 120, vix recte. 

Fr. 118. Dionys. Hal. de comp. verb. c. 25 de cretico numero dis- 
serens: O? voio)r0g uívrot xcxtivóg $ovw 0 QvOuóg: Konotoug wrÀ. 

Fr. 119. Marius Plot. p. 259: ,De pentametro integro acatalecto 
monoschematisto: est metrum integrum pentametrum dactylicum, quod 
semper quinque dactylis constat, quale est exemplum Graecum illud: 


A4EIMONAM OEAHNENHIITO9MENONS)AHTO. 


e 

ita cod. A, 4EIMONAAAGEAENEIIITOMENOAECO cod. B. Gram- 
matieus cum dicit quinque dactylis versum constare, non ex Aeolico 
poeta petivisse censendus est, sed fortasse ex heroico versu hunc pen- 
tametrum detruneavit. Seripsi "àrov dug '"EAévy memvoouévov ósto, 
cf. Pindari Pyth. XI 33 éxsl àuq' "EAéve mvooQévror (Qívreg) Toocov 
£ives Óóuovg &(oórovoc. Hecker Eíxóv« 0' &uq^ "EMévag mzezvoopuérov 
04s0, ac Schneidewin quoque ós/xsiov Gu proposuit. 

Fr. 120. Marius Plot. p. 273: , Tetrametrum brachyeataleetum 
colurum . . . ut est: 'O IIó910g uscopqoAt0g «r4. In librorum corrupte- 
lis uecouqpeov delitescit; scripsi uscopg«Aorg. Alia quae ibidem 
leguntur graviter corrupta sunt, dubiumque omnino, quid ipsi gram- 
matiei finxerint quidve ex antiquis poetis sive scenicis sive lyricis 
petiverint, velut p. 275 exempla tetr. hypercatal. jiamb. 


Eióco tQvqsoóv, tióc usiuyoóv, siÓc dmaAóv, sióc GyoAuc. 
OMTCAIEOATETHNIIATIKATIPOAEIITKAKOCMAMMANHTAI. 


(ita cod. B, nec multum discrepat A) prior versus videtur refictus esse 
ex tetrametio catalecto: 


FRAGMENTA ADESPOTA. : 121 


121. 


F'«AÀel umrgóg ógéíns quAó9vgaot Ógoudss, 
aig Évree m«veyeivau xal qcÀxsa xoórcAo. 


122. 1349 
KAdÓc yovotóxagzov. 


tiüov rQvqtgóv, sióov usAujygóv, sidOv ti weAÓv Gyolue. 
item alter, ubi Keil scripsit 0 u)g Oiéqeys vv zc«y(Ów, tvQoU Aemíóc 
xoxGg pecüror, tollendum est xaxo&g, et fortasse rvooU àà zAcx« 
pe«cirer legendum, et tetr. acütal. elod. 


"Avacce 9varOv xowdà uovo« PIOPON Aíccov. 


(4NACCAONAOGQ TIKONAXCOTCAPIPONINCOT cod. B, neque mul- 


iüm discrepat A), et tetr. cinaedoiambieum brachycat.: 
Teyo ce AETTAMTTXH (hovov MAINETE ao0(eo. 


(TAXTCEMETAMTIXH BIOCTONMAINHTHIIPOBACA cod. B, ne- 
que multum discrepat A) corrigas 


"Avaoc! "A9nvoíov (x09, A«yovco ósiQoov 116600. 
et tetr. satyricum colurum: 
vó» IlóQiov, vóv zhjAvov, 0v £v«66s (yogos. 


ubi B ONHTACCCBICTPOC, sed A exhibet ONEDACCCBIXOPOC, Is. 
Vossius 0v &vmg ef(e( yogóg coniecit, scribendum ó uy «sc c£Qe« zooós. 


Fr. 121, Hephaest. p. 68: Tovro uévtot wol ycAMwuuxóv xci u- 
Toooxürv x«l &voxAousvov xcAsivot. (UVorsgov Ob dvowAousvorv £xin9n, 
diuà T0 moÀÀà rovg vscorígovg tig vzv puqrtoo rv ÜtÀv yocwoi rovro 
TÀ puérgo* haec Westphal recte censet margini olim adscripta fuisse, 
eorrigens V6regov à? rÓ &vaxAoutvov iij9n unvoocx0v wu xrA., sed 
repetita est haec adnotatio ex ampliore Hephaestionis opere vel ex 
Heliodoro)' iv oíg x«l rà vo$e toírovg meíevag Pyovra x«l róv motu- 
Bwysvov xo vg tooyoixas dóvgóong mogelepn(rovct ztoüg và xo9«od: 
6g xal rà z0ÀvOvAlAqr« ra0r« maQoO0tiynoro Ónioi: Dl'uAiÀlel xt. 
Post v. 2 alios, quos addidit metricus, interceptos esse recte statuit 
Westphal, id quod etiam alias passim animadvertere licet. Hoc metro 
Callimachus usus est, ut testatur scholiasta: Zf.& rob)ro y&Q umnrodor: 
[iege àh Ói& roUro x«l &voxAoutvov OuX rav xÀdotw ráG qovüg c)tÀv 
xal &zolórgv«*] o (legebatur 0, quod correxi, ac similiter Westphal) 
x«l KolAueyog wégyomro:. Verba, quae cancellis sepsi, postea ab alio 
sunt adiecta. Neque tamen ipsius Callimachi hos versus esse puto, for- 
tasse .Euphronii Chersonesitae sunt, atque huc spectat, quod supra legi- 
mus, recentiores poetas (rovg vsecoréígovs) hoc metrum frequentavisse. 


Fr. 122, Herodian z. ó:zo. in Cram. An. III p. 283, 5: T6 óÀ 
etctÓ« A(uvmv 3 »À. yo. o9y Fbst vwwà e0Osiov crüg 7] wAdg. usra- 
mÀ«Guol yco tío: Prius, quod epici alicuius esse videtur, affert etiam 
Choerobose. II p. 435, qui everd« interpretatur. 


128 : FRAGMENTA ADESPOTA. 


123. 


Kal r&v &xógeGrov aDcrav. 


124. 


Z& ob xci veà ÓGQ cives GxDAe. 


AL xa AU sb AJ Mr Vu TE SDN 


Eo09vg &vémAqgosv dsgofWrav u£ymv oixov &véuov. 


126. 


Demetr. de eloc. 143: 'Ex cvvOüérov ro) óvóuerog xoi Ói- 
9voaufixoU: Ó£czovo miovrov (Par. n. R zAoUrov) usAovo- 
* ' * LÀ A] 
mrt9vyOv (b usyolomr.), vo vzl Ósuvóv (Mor. Quvóv) moó zxe- 
Qíyov «r0 moíqucov. uchora O5 xopgoóue mobyvuk ion xol 
cervguxc. Hoc ex comico aliquo petitum videtur, qui dithyram- 

bicum irrisit poetam, qui fort. dixerat: 


Zécmora lliovrov gsAevomvriQUyov Ovsíoov. 


121. 

Aristot. Rhet. III 11: Oiov y c6zig geuiv éerb guclq "Aotog 
(Timoth. fr. 16) «ol zófov góouiy& &z0oÓoc. Cf. Demetr. de 
eloc, 85: óg 0 Oéoyvig mogevíótvor vÓ vÓfov qóguiyyo G09- 
Qov imi vo) và v0bo fcALovrog. qui non 'Theognidi poetae hoc 


Fr. 123. Cod. V ap. Gaisford ad Hesiod. Op. v. 664 et ad Etym. 
M. p. 497, 17: Mex yao TÜ & qovijevrog éno'youévov zt906TíU eve Ato- 
Auwdg vÓ 0, Og .. . Gi Tow viv gcn», xod TV exópsGrov &v&rev, Quod 
ibidem legitur »dvvy UI- üxy0c et ipsum videtur ex Aeolico poeta 
petitum. Favorinus p. 262: &ovav TQ» Aeéfmv, wei vüv &xógscrov 
ucro. 

Fr. 124. Aristot. Rhet. III 14: T« ài ro? Ovketviuoo ztoooíuuo Ósi 
AeAsiv, Óvw vo0TÓ Obrvecot, ÓmtQ TÀ» Opopuicoov of teóLoyou xol rv 
imóv và 7t 900LpLL0. * tà uiv yàg vÀv Zdi9vg &ugov OjoLO vois énis- 
wtUXOlS" LO wvÀ. — eive, Zb siti, Àc eio. — 6x)À«, Àc ox 9AAc. Schol. 
(Spengel II 427) oiov jov els cs Óix Gk xol và vtà x«l và cà ÓÀpc 
xci sUsoyevrucro x«l rà oxvA« c Ob zióvvcs, quae videtur interpres 
suo periculo addidisse, itaque non est hic abutendum ad locum redinte- 
grandum, velut ox0A' f&oAov zlióvvcs. — Coniicias Licymnii esse, 
si comparaveris Aristotelis iudicium ibid. IT 12: ava Covvat ài ot 
dvoyvoctxot, oiov Xeionucov, cxoióg y&o domso ob Aoyoyoóqor, x«l 
AuwvuviOG TOV 9i9vooqpBozroiàv. 

Fr. 125. Plut. de primo frig. c. 17: 'O yàp I &vícqov, dig Tig 
size vàv àvOv eau pozoidv, FLUE x1À. — &spofi«zov, Duebner &sgo- 
Bevív, malim degofl&reg vel cegofleróv. 





1350 


FRAGMENTA ADESPOTA, 129 


adseribit, sed rhetoris alicuius testimonio utitur, quod vitium 
eontraxisse apparet: fort. 60s0déxvyc legendum, ut is in Rhe- 
lorieis ex dithyrambo aliquo attulerit, vel 6:69090c, i. e. By- 
zantius artium scriptor, quem Aristoteles passim adhibet. Ipsa 
verba góguryá &yogóog fortasse Timothei sunt. 


128. 


Demetr. de eloc. 91: fqmxiov óà xol cívOtra Ovópere, oU 
rà Oi voaufixGg Gvyxs(usve, olov &eomegérovg zÀdvag ov0E 
&orQov QogUmvgov órgaróv. ubi Ocozegcrovg Ald. Cant., vulgo 
Osorsgcrovg, Vind. $somsQérag (supra ov), deinde Ald. &orgov, 
Mor. dogUzrgQov, Cant. &6r900ogUzvoov. 


; 129. 

Aristot. Eth. Nie. VIL 7: 'H à' é£mi9uuín, .xa9dmsQ vv 
"Aggoüírqv. gect* ZoÀonióxov yàg KvzgoytvoUg. ubi Lb Zfo- 
AomÀóxeg. Fortasse redintegrandus locus ope Hesychii: Kwzgo- 
y£vítog' moomólov (cod. zoómolov)' mooceyoyoU (cod. moóayyov), 
ut sit scribendum: 

- Zlolozióx«g y&o Kumgoysvíog moomolov. 
Ap. Hes. seribo Kvzrooyevéog m9óm0Àov' mpocyysiov. 


130. 


Plato Menone 77 À: Zfoxsí roívov pot, ( AXoxoortg, dgio 
tlvou, xoaOdmio 0 mou Aíyst, qeuíQsuv v& x«Aovot (xaAoUGi 
ZETr) xol ÓUvacOa. xol iyo roro Afyo dGgeriv imiüvuo)vre 
vüv xcÀAQv Ovvaroóv sivoi zmooífeG9c:. Clari poetae, fortasse Si- 
monidis vel Pindari locum Plato respicere videtur, ac nescio an 
hue etiam Aristotelis verba referenda sint Polit. VIII 5, ubi de 
musicae studio disputat: veUra yàg tí Ósi uavOcvsiwv evrovc, &ÀA' 
ovy Éfrígov dxovovrag 099g ts yalgtuv xal ÓOvvecO9at xgí- 
vtiv, domeg oí Adxoveg' éxsivoi yàg ov puevOdvovrisg Opog ÓU- 
vevrat xoívtuv 0g9Og, Oc q«cí, và qgmort xel vd uy yonorc rw 
uiÀàv. ubi non opus Spengelii correctione goígev ÓvvecOor x«l 
xolvwv, quaniquam paulo ante legimus ryZv povcumv t0 T7906 
zO10v tu mOttiv, iOífovcav üUvacOan. qgaígs.v 0g90g, et infra 
€. 6: imeh voU xolveww qéow utriytuv si rÀv Loyov, Óià roUro 
499 véíovg uiv Ovrag woijo9«. roig Foyotg, mwotofvrígovo Ob ytvogué- 
vovg tQv uiv-£gyov àgtic0o, dívacOa: ÓR rà xaÀ& xoívtiv 


130 ^ FRAGMENTA. ADESPOTA. 


xei yaígeuv 0gO9 gc Out viv udOncw viv yevouévqv iv vij veó- 
vyu. Apparet Aristotelem aliter interpretari Óvvec9«; quam Pla- 
ionem, eundemque de suo addidisse zoívew. Denique addo Eth. 
Nie. X 10: 6 0à Aóyog xol dj Óidey]) wüjmov  oUx £v &mecuv logon, 
dÀÀa Ofm mooÓieioycGO er roig ftoi vQv voU ax9ocroU wvynv moóg 
r0 xcÀdg goígseuv xol quceiv, domeQ yv qv Oghpovcav ró 
Gnéguo. 


131. 


Plut. Quaest. Symp. IV 6, 1: "4ge, £&g$j, 60 10v movgiovmv 
Oc0v, oO aumol«, sUiov OgciyUvoixe, uoivouévaig dv- 
$iéovro ziuatot Zz.óvucov Pyyodqsig xol vxonoiic voic Efoolav 
&70901,70:£c; eadem de Exil. c. 17 et de EI ap. Delph. c. 9. 


132. 


Plut. de tranquill e. 17: Kwfegw(ty y&o oUrs xÜpe mQeUvot 
rQeyU xol zveÜpe Óvvoróv iorw, oUrt Om0t BovAsvat Ótoufvo Augé- 
vog vvjsv, ovre Owoooléog xol croóuog vzousivot v0 Gvp[leivov' 
&ÀÀ' fog ovx cméyvoxe vj vÉjvm woopsvog, psUytt uéya Àaigog 
vzocrolíGug, £ove ivégvegov (oov iosBo0sog ex Oalac- 
vqg vmígGqq, vofucv xcOÜwnvot xol meAAóusvoc. ubi fore dvégregov 
fóróv haud dubie mendosüm: puto poetam dixisse: geUyer uéyo 
Àeigoc onzooroÀíceg: türs Ó' ivsorígov x)p oijo0fog ix 9a- 
Àécoege vmígoyy, ium inserendum videtur róze Óà rgé£uov xz. 
Wyttenbach scripsit s? dà évégrsgov ... w9j vmígoyg. Adde Plut. 
de superstit. c. 8: süyóusvog 0B vOv olexe mQoGccysi, TQv wsgalev 
ogínót, q&Uytt uéyo Anipoc vxocovolícec £ocfoOsog ex Oa- 
ÀA&ccqc. Et haec sola Nauck tragicorum reliquiis adscripsit fr. 308. 


133. 


U dw UU Ew Xu 


R^ 
W UP T LL AP AUN SUN E 
"Exsoyouevóv vs u«Actovreg fuovcv 
zOvrov oxsíug v dvéuov Quxeg. 


Fr. 133. Plut. non posse suav. vivi sec. Epic. c. 23: c67x£9 si ttg 
iv meldysi wol suivi dagoórvov imwrdg Aéyoi, pajvs viv vovv mue 
Éyew  wv(sovivqv, prive voUg Zi06x0íQovg c)ro)g cgíbtcünt $ mt0Ió- 
usvóv vs uaAcEovcog B(atov zóvzov, üxsíag v &véuaov Quzas. 
cf. de def. or. c. 30: domsg of TvvóaoíOet oig qtwuietopévoig gordov- 


2 , , , , M , », , , - 
cuv, ÉmsQyóusvoí vs uoA&ocovttg (Mo vóv móvrov dawsíug v vtov 


Gurág. Scripsi fuerdv pro fíow» vel fíg vv et versus restitui, qui 
fortasse Pindari sunt. , 





1351 





M FRAGMENTA ADESPOTA. 131 
; 134. 

^ Aelian. His. An. XIV 14: 5 ye qv xolovuévq xel omo 
tüv moujtüv xsu&g Ogceueiv Ox(orm OvflAqg O(ínmv. (Vat. 
joeueiv uiv ox.) : 


135. 


Plato de Rep. X 607 B: seAei& u£v vig Ówegop& qiÀocogíc 
ré xol monpuxg xol yàg 5 Aaxtoguvfa mgóg Ócómórav xvmv 
xol xoavyatovae, xc néyag iv dpgóvov ncveeyogíatót, xal 
ó ràv día Gopóv OgAog xgerv, xal of Àexvàg usoruvov- 
reg Üri 4a mívovrai, xol GÀÀe pwgíc Gnuéie meÀeidg ivevttG- 
G:0c rovrov. Ex his quatuor exemplis quum unum alterumve 
ex comoedia vel tragoedia petitum esse videatur, duo priora 
certe ad lyrieos poetas referenda: sunt, et primum resp. etiam 
de Leg. XII 967 C: xol 7 xoel Aoijognotig y& ixüAQov mowujveic 
rove guloGogoUvreg xvol ueroíoug cmivkdtovrug qoopuéveicw vÀexeis 
4ÀÀ« v' «9 dvóqv siméiv. Pro ósomórav Vat. B óeomóre, Ven. C 
dícmora, Ang. B ó:6mó9ev, deinde xgefovoc« exhibent Vind. F. 
Ang. B. Flor. R, et xeveeyogíe:g Par. K, xouveayogíowt Vat. H. 
Flor. A. Deinde Zfí(e« cogóàv Par. A, ói€ oogóàv vel diecopàv 
ceteri, ! 


136. 


Athen. IV 163 F: Zfioódgov ro) r0 yévog "4omevólov vüv 
nAleyuivqv siGeyeyóvrog xcraGzcviv xol roig ITvOcyogsioug tenAn- 
Giexéver mQoGmoujÜtvrog' xg0cg Ov imuríAÀov 0 ZXrgerOvixog ix- 
Àevés róv &moígovre r0 (uOiv &moyysAo! vÀ megl OngomémAov 
uevíac Vfoscg ve meguGváciuov ovo&v Fyovr: IIv8oyógov 
mtlérg. Meineke scripsit: TQ zergl swgomémiov u«víeg Ujgtóg 
ve mégiGrdciuov | Groàv. Fyovrs IIoQcyógov mtÀcrg. Malim: 

Tà megvüngonénov 
uavíag 9' UfoQióg ve meQuoveG(uov 
cro&v Cyovu lIlv9«yógov meÀero. 


quos versus Stratonieus homo facetus vel ipse iecit in Diodorum 
vel aliunde. petitos parodiae gratia refinxit. 


131. 


Himerius IV 1: ']óo0 7 và v)v, Ó yevveiog, vij vég Gov 
zOÀzL reUtg xol uovcux; Gvveytígerat, caü(vovca uiv x«l zoóc0tv 1359 
gevijver roig "EAlgow, ov0bv yàg olet xoÀóv iOAen ngQUmrtG0ou 


132 FRAGMENTA ADESPOTA. 


€xarí. 0b coU, Pp ug món vrÀv mgóc Àégev Gokvrov, imi 60i 
vqv oÓive rqonuócca, ivo Ó7 vtiécgogov círqv ixiütiln 
x«l oiov. quamquam fere ubique ignoramus, quid iste ineptus 
rhetor aliis aeceptum referat, quidve ipse finxerit. 


* 138. 
-A (X. uae WOO uU LC Dog Vox XA UC XO 
a Lu E WM IiuUaS Vg WE IL dc uu 
M, rmi no Ceo NE ere AA, A atm riri eti de o gen 
N lue V SL dose" AC IBSUR OR a 1t Teeth 


Ov xovcóg &yÀ«Óg Gmaviorarog iv 9veràv OvcsAm(oto 
a Bío, ovó' aóduac, 
,? $^ , , Py ' P d , 5, , , 
ovÓ dgyvgov xA(v«t zg0g Cv) gozov Óoxuatousv! &orod- 
zt, zQ0g Owcig, 
ovó$ y«(aug sbQvzt£Óov yóvuuou BoíOovreg aUr&Qxtug yUGL, 
og &ya9gQv dvOgOv óuogodtOuov vocc. 


139. 
UU IU XT 
wu NR uro WE KA XU. oo MEN uo co ACE E 
X lI AUAM C. WEN X. rr 
AQ Qu X XU LX UG D UM 
D — 4) U uo AR ENS 
XOU UL C AJUSI LSU AL NU AAACN X 
UU. VW LS. VM LC USA 
s KE HERE LAE was QE UU LN 01 M fcil o QUEEN. 
2. Toyo, usgoztov 1353 


Fr. 138. Plato Epist. I: K&xsivo 0i v0 moígue roig vo)v £yovoww 
o0 xcxGg £yswv Oowsói* O9 yovoog xrÀ. Suspicatus sum Bacchylidis 
esse, sed fort. ex tragoedia petitum, sicut ii qui praecedunt versus 
íragicorum sunt. — V. 1. &y4«0g, malim eyAd&sig. — iv Qvoràv, év 
O9varà dn, iv Qvoroig e, Fv9« vo fn. — V. 2. doyógov, e doyvolov. 
— GvOgozov, iv9oonov ein marg. — zgóg Owsic, zoócowysig dfhn. — 
V. 3. ya(ag, yoíng f. — yóviuo, Z yóvv uot. — y$ot, & yvi«, plerique 
yvt«t, — V.4. óuogocópov, ógopocóov n. M. Schmidt aliter numeros 
discribendos censet: Qoxwuefóuevo | evocz ver ... yóvigo, | Bo/Qovzec - 

. . rotg. 


Fr. 139. Stob. Ecl. Phys. I 6, 13 ubi vulgo lemma A/oz54ov prae- 
mittitur, secundum Heerenium VAE A4íeyó1ov "4gwrorsA. (itaque olim 
hos versus Aristoteli vindicavi), sed. Heerenii testimonium satis incer- 
tum, nam ipse sibi adversatur, cum infra ex iisdem codicibus tantum 
Aeschyli nomen protulerit, vid. Meineke T. II p. XXXIII Et ab 


FRAGMENTA ADESPOTA. 133 


&gy& ve x«l vígue' vro xal Gogíag 9axsig £üpos, 
xal vuu&v foorfoig éméDnxeg £gyoug: 
x«l r0 x«Aóv zÀ£ov  xc«xoóv ix GíÜtv, & r& qy&Qug 
5 A«uzet zeQl G&v zrÉQvy« govofav: 
xal ró vt& mÀAdOTwyyu ÓoOLiv uaxaguorÓrarOv TtÀÉDZL' 
r0 Ó' duc«ymvíag mógov siÓeg &v GAyeGuv, 
x«l Aeuzgóv q&og Gyaeyeg iv GxÓtQ, zQogegseovéra Otov. 


140. 
EUM TU uec e IL 
East A M 
MAJ Aras Mio Gam NES oO Adi ULM e "SÉ i 
KW WU UE WA uu A.- 
Bc xuwv.Ww 
X UU wWwUG Lg 4v -Xu.-. 
MNPUPR Wow a Aus " 
uu UcuUuwud wu . 
ovZviwvu- 


KAo90 Adysoís v' sUcjAevoL 
xovg«. Nvxróg, 


Aeschylo quidem hi versus plane alieni, huius poetae nomen fortasse 
referendum ad versum adespoton, qui praecedit: T» s9rvgobvra xoi 
qoorvsiv vou(gousv. Meineke Be xzvàiíOov scripsit, mutatione leni, sed 
mihi hi versus ab recentiore scriptore, a philosopho potius quam a 
poeta conditi videntur: neque enim Sophoclis sunt, quem Fortunae 
numen carmine celebravisse constat, vide quae supra vol. 2 p. 248 dixi. 
— V. 1. vóyo, A vogav. — V. 2. doy& xot ve Meineke, &ozc& xoi libri. — 
tígue, r» Grotius, legebatur ré£gue vel zéguati. — Qoxsig £0gag lacobs 
et Meineke, legebatur &xog Jo&c, ego olim proposui &xgov eds, coll. 
Bekk. An. I 372, 5. — V. 4. ««4óv VAE, v. xcAiov. — x«xóv, VAE 
x«Aóv. — V. 5. yovoéav VAE, v. yovcsov. — V. 6. reG mAdorwyyu VAE, 
v. t &mAdGrwyyt. — V. 7. slóseg, fort. s0geg. — V. 8. &yaysg, AE 
fyeysg, V. (yavsg. — iv cxóvo, fort. ix axóvov. — moogsosoviza, V 
zQogptoéorere, À mQoqaréícrata, E moogovécratov, v. mgogtQxéorarov. 
— Carminis numerorum discriptio incerta. 


Fr. 140. Stob. Ecl. I 5 12. ubi hoc fragmentum adespoton legi- 
tur, praecedunt et subsequuntur versus Sophoclis (ZogoxA£ove ix d«- 
9g«g), itaque possis suspicari etiam hos versus Sophoclis esse vel ex 
chorico carmine tragoediae alicuius depromtos vel ex peculiari hymno 
in Fortunam, vid. supra vol. 2 p. 248. Olim Pindari haec esse conieci, 
ut sint petita ex Hymno in Fortunam, vid. Fr. Pindari 38—41.  Mei- 
neke Simonidis vel Bacchylidis esse putat hos versus. — V. 1. Conieci 
Aica x«l Kio9À0 Adcytoíg ve, ut tres Parcae invocentur, facile autem 
haec duo vocabula potuerunt oblitterari, cum praecedens Sophoclis 
fragmentum terminetur voce eic«. Etiam Homerus Aic«v et sorores 
videtur dicere Od. VII 197 &c6« o Aic« xarexAoQfg vs (legsiot ysuvo- 


194 FRAGMENTA ADESPOTA. 


eUgou£vav &xaxovcat , ovgtvic. y90vvoé v& 
Oc(uoveg à) movosiuevrou 

5 z£uzeve Ó Guy QoÓOOxoAzov 
Ebvvouíav Auxugotgóvovg v' &ÓsÀquc, Zxav 
x«l Gvegavqgógov Eig&vav: 
zóAw v& vrüvÓs fegvQoóvav 
AtA«9ovre Guvrvygu&v. 





141. 


Uu ug AD Ru 


Miéco uv&uove ovuzórav. 
142. 


HAE T picos ADV PROFIE 12i 9 Masc m 


'Oüsós. woig« moóg ríAog &vOgOv, 
oir r&v zQoT«v AsÀÓyyaot Tuucv. 


.143. 


Fr. 141. Plutarch. Quaest. Sympos. I prooem.: ró uicío uvduova - 
GvuzÓru», G Z0ccit Zevewíow, P»wioi zQ0g vovg imwrdO9uovg tignoOo: 
A£yovcoi, qogrixo)g ÉmisuxÓg wel dveyoyove Év và míveww üvrog' of yàg 
iv Xw«siig Zdeogusig, dg fows, vóv Ém(croOuov urvcuove zQocnyógsvor: 
f», Ób viv ma«gowwor olovraL roig z«oc rov Àtyouévoug wol zour- 
vOuívowg &duvmoríag mooccysuv xrÀ. item Plut. ap. Stob. XVIII 28, ubi 
uráuovo (Trincav. uvuocoveg zoráv). Lucian. Sympos. c. 3: Mica *&9, 
qol xl ó z0iQrix0g Àóyoc, uvtuovo cvuzórcv. Martial. I 27. 


Fr. 142. Apollonius Tyan. ep. 83 p. 55 ed. Kayser: Ilero(og. cuv 
z09ottípco cov Oc(uovi, ijdn Oi v& Tig z0Àltog mzocyuero iv và ifeió- 
uc» (igelógmqv) ó0sósi uoioe zQóg vílog dvÓpodv, o) vàüv mQor«v Àt- 


Aóyyoct vuv. — V.2. ofvs pro o? scripsi. — Videntur haee ex lyrieo 
vel tragico poeta petita esse. 


FRAGMENTA ADESPOTA. 135 


Xdümeg uóvov OgQUG. vevOy, 
xegregt rOUTQ XÉxÀcOT dvdyxa. 


Pauca ex multis in hune fragmentorum adespotorum or- 
dinem recepi, et vel in his insunt quaedam, quae fortasse non 
recte hue revocata sunt.  Heroici versus supersunt satis multi, 
qui passim sine poetae nomine leguntur, sed plerique ex epicis 
potius quam ex elegiacis poetis videntur petiti esse, alii ex epi- 
grammatis deprompti, velut Yt. quo Teles utitur ap. Stob. 
Flor. 98, 82: 


"Agusvov iv wuxooíó: xoi &guevog iv ueychowuv. 


Fortasse tamen Elegiaci alicuius poetae, sed certe non Teognidis 
versus est, quem servaverunt Plato Protagor. 344 D et Xeno- 
. phon Memor. I 2, 20: ; 


Av:kg &vio dyoO0g ro:rà uiv xexóg, «AAore 0 i69. 


Veteris elegiographi versus videtur esse, qui extat apud Plu- 
tarchum vit. Themistocl. e. 18: 


'Owi u£v, éugórtgo: Ó' Guo vobv £oynuxeuev (dà). 


Item elegiaci poetae reliquiae opinor delitescunt apud Plutarchum 
de ££ apud Delphos ec. 21: cevAóg Ow? xol mocWv iróÀuyosv go- 
vqv ig! íucoroiciv &gsiver  Pentametri fragmentum depre- 
hendere visus sum ap. Schol. Aeschyl. Choeph. 344: 


. v&oxgQrov T ticsmitouévog. 


ubi veóxoyróg v^ dbemunfouívms scribendum videtur, nisi veóxgy- 
vag OE imuüsnfouíveg malis; verba fortasse ex .Aeschyli elegiis 
deprompta, ef. Et. M. 537, 46: xol vsoxocreg 6movócee Aioyvioc 
Tüc vécotl éwyv9tíoug, adde ib. 541, 31, ubi codd. Voss. et 
Havn. haee addunt: xei zeg& 4loyóio (Voss. xci ZXogoxAyüc) 
veoxoal (Voss. veóxgeg) af GmovÓol Afyovtet, vovríortw «i veactl 


Fr. 143. Plutarchus ap. Stob. Ecl. Phys. I 5, 19: và y&o stueou£- 
vov rQezTOV xol &zogiacov, ys 0 (Meineke, yomeQ Gaisford, cto 
VA, d oneQ E, óemeo Canter) nóvov ógovo: v£67 (Meineke, lege- 
batur ve9Ggt0) X. toU TO (V covro, À TOUTOL, Canter TOPTO, quod ,prae- 
fert Meineke) xiéxAoct. (Meineke, vulgo «éxAor', À xéxA)T ) dweéywe. 
x«l mizQopuévQ' ÓtX rovrO TV eineouivqv xel ddodcrziam xalovct xtÀ. 
meos agnovit Meineke, qui v. 1 antea poetam ome scripsisse 
putaba 


1355 


136 FRAGMENTA ADESPOTA. 


ixyvOsico.. — Ex elegiaco fort. poeta écpt versus ap. Plat. 
Phaedr. p. 241 D: 


Jic Aéxoi &ov' c&yomdo , og meióe quioUcw" igacra. 


Hermog. III 321: cóc A)xo: Gove quÀoUco , sed Schol. Hermog. 
V 487 guitüciv et praeterea var. lect. oly' &yemóc . Sed Schol. 





Il. 4 263 praeter pedestrem proverbii formam servavit etiam - 3 


hane: &gvo quÀoUGt ÀUxot, vfov Gg guÀéovcw igeoraí, nam quod 
additur vv £geoufvqv delendum. — Quod extat apud Apoll de 
Synt. p. 308, 21: Kel yàg Orte mooviGvov iuoic Exi Ocdvov 
ü'Ouxo Do)vvoci, ambigas, utrum ex elegiaco an ex epico car- 
mine petitum sit, conf. Batrachom. v. 3. Callimachium videri dixi 
in Prolegomenis Anthologiae Lyricae. -— Ex elegiaco poeta po- 
lest esse petitum, quod ibid. p. 341, 12 legitur svcsfím ré- 
Ovqxsv (cf. Theogn. v. 1138), fortasse Callimachi, cuius est, 
quod ibidem extat: Edcue9ímv quo ÓOidoUg iué (Epigr. 52 v. 1); 
quod ibidem legitur '"4ógevíg ró0s zoAÀóv, O. Schneider Calli- 
macho vindicat. *) 

Versus pentametri, qui apud ántiquos grammaticos leguntur, 
Callimacho et Alexandrinis poetis plerique omnes tribuendi, quem- 
admodum quod Hephaestio affert p. 92 (ef. ibid. Schol. p. 186) 
N«iósg o? Mo$óqc, oox àyé£vovro gíAo:, quod vel epigram- 
matographorum. imitatio suadet; item Callimachi, quod extat ibi- 
dem: 'Pé&e:v (Qéfew) xal cregéíov s(aÓs vQ llagío (quod 
inserui Callimachi reliquiis fr. 37), porro ibid. meg Gre, rv 
0  dríov d Ótuàg ovx OÀíyw (quod Agathiae imitatio suadet). 
ei fortasse: T'xrecQaw Boovrüv Ó' oóx iuóv dAÀÀ& Zióg 
(conf. Plut. de adul. et amico c. 10); item quae leguntur apud 
Io. Alexandr, p. 27, 22: zàv mévzvov 0" ÉFmvvos moà) (moviv) 
x«r& (cf. Schol. Il..& 279. Apoll. de Synt. p. 305, 12). — Calli- 
macheis elegiis vindieavi (fr. 20) quod ibidem legitur p. 18, 5: 
Koügei msvodov ijguxov 2& ómávov (Choerobosc. II p. 456). 
Callimachea videntur ea quae exstant ap. Schol. Il v 1: "Aoreuu 
Keuráov mórvie ro&ogógov. 40i qoAxoy(voveg &xovere Zeugmveane 
Kool vqodcov d&6ríosg. nam Epicharmi nomen ex émwygepuoGi vi- 
detur depravatum. Non minus Callimachi videtur quod affert 
Steph. Byz. v. Oevuaxíc Govuexingg (egóv AgrépiÓog. adde 
aliud ibidem v. IHegoecío: Zé&ovre: DoAóqg ovore Iaogací- 


*) De his poetarum reliquiis aliisque, quas deinceps attigi, dili- 
genter nuper disputavit O. Schneider in editione Callimachi. 


1356 


PIC 
EFL 


)R.IXAC 


FRAGMENTA ADESPOTA. 191 


dog (nisi cum Meinekio ad Parthenium quis referre malit); item 
quod est in Cram. An. Par. IV 6, 10: & zévryq (legebatur 
&mévry) méávr« Qaluxgóg iy, et ibidem yéívzo 0' divxg. 
— Aliae reliquiae utrum ex hexametris an pentametris petitae 
sint, non satis certo dignoscere licet, velut ro)ró ye pot qcguGot 
ap. Apollon. de Synt. 266, 25 et de coni. ap. Bekk. An. II 517 
et 518. — Mi tuv. Füovow cot ap. Etym. M. 270, 16, alia id 
genus. 

Integra disticha quae hue revocare liceat perpauca super- 
sunt, Quod Plut. Symp. Quaest. IX 15, 2 tanquam exemplum 
pedestris et cacometri carminis affert: 

Tüs i marQo xol &vüo xcl meig fecisig, xol dÓrÀgot 

x«l moóyovow xAjts 0 'EAÀag Ohvymica. 
ex epigrammate aliquo in Alexandri Magni matrem petitum est 
(v. 1 fort. z0Agóg legendum), sed potest illud a recentiore poeta 
compositum esse. — In Anthologia insunt in numero cóxAov 
aliquot antiqua simplieitate insignia epigrammata, quae huc ali- 
quis possit revocare, velut Anth. Plan. I 16: 

Ilüv v mgi00v Gxoigov' imei Àóyog gorl maoióg, 
Og xol r0U uéArog T0 mÀfov 6: oA. 


quod Zeno non indignum. Sed quod Anthol. Pal. X 109 legitur: 


Ilág Àóyog é6ri uret0g, Ó uy) réreÀeGuévog Poyo, 
x«l zcv moii; rÓv Aóyov Poyov Fya. 


novieium videtur. Epigramma apud Suidam v. lleiegs5óne: 


Ein uoi Bí(or)og meveméoxioc, Opp BcÀor Of 
pumor ig! Tueríooug PÀmíGs eGxovím. 


quamvis guo vig vOv meÀeiv subiectum sit, novieium esse ap- 
paret; sed utrum iste poeta Rufino accepta referat Ouu« .. .. 
Bacxevig (vid. Anth. Pal. V 22) an Rufinus anonymo, in medio 
relinquo. V. 1 possis etiam «AA' si f/(or)óg uoi éxw&gxiog scri- 
bere. In Titulis autem quae leguntur, quamquam antiqua epi- 
grammaía insunt multa, consulto procul habui. 

lambica fragmenta anonyma maximam partem ex Atticae 
comoediae reliquiis videntur petita esse, velut ap. Polluce. II 35: 
x«l vv xóuqv qwucoro et £gOTv rqv xóuqv £avoifsra:: 
conf. Bekk. An. I p. 284: &evO/fecO9os ... Arruxol 10. BerreoQos 
r&g Tro/yag. Alia tragicis vindieanda videntur, velut: 


Zuuokv, &xegmov xal qvreésoDnr xcxQv. 
PoxTAE LYm. III, 41 





138 FRAGMENTA ADESPOTA. 


ap. Plut. de exil c. 8 efgrosrer xol vijcov oixeiv qvy&g ysvó- 
uivoc D'óvgov x Kívegov 6xÀmg&v xrÀ. ltem: 


"Egéonsgov Óeíovoe Acumráoog c£Aag. 


Plut. Erot. c. 16: Kel 0mog évre)9e wj Oosveg Ovouctoutv, 
fraige, d] .4oídeg, l'vaOaíviov igíomsgov (ita BE, ig! fomsgov 
vulgo) óeí(ovca (BE ó£ovc«) A. c. ixÓsyouév xoci xcAoUoc «o- 
oüeverot ztoÀAcxic. quem versum parum probabiliter Machoni tribuit 
Iaeobs. —  Proverbii loco erat haud dubie versus, qui extat ap. 
Galen. T. V 878: 


Iloysic yoovrQo AsztÓv oU víwrtL vOOv. 
item: 
A M , , - , 
Mogoog svÀei0g qgoviuov ov soit véov. 


qui adscriptus est in Isidori glossis p. 689 ed. Vulcan. ubi le- 
gibur zeAeióg (qug0g víov qo. o) zoisi. — lambum, qui extat 
ap. Platon. de lusto 374 A (hune Platonis locum respexit Ari- 
stides II. 547, quod propterea notandum, quoniam rhetor hoe 
Platonis libro haud cunctanter tanquam germano utitur), quem 
versum etiam Aristoteles Eth. Nieom. III 5 adhibet: 


. ' £r 
Ovósg fxóv movmoóg o0 xcov ucxag. 


antiqui poetae esse certum est: ego dubitanter Soloni tribui; nam 
quamvis Eustratius ad Aristot. recte dicat proverbii loco tritum 
esse versiculum, tamen satis constat proverbia Graecorum ple- 
raque, ut numeris sunt adstricta, ita poetarum studiis potissimum 


propagata esse, qui veteris sapientiae praecepta populo grata 


acceptaque haud cunctanter carminibus suis inseruerunt: et cum 
poetarum, qui primi usi erant proverbio, non raro oblitterata 
esset memoria, eiusmodi versus tanquam proverbia adespota fe- 
rebantur. Etiam hune versum poeta aliquis neque ignobilis 
effatus est, id quod Plato satis significat: oUx, s? yé vw Os vO 
zonvi miíOtGOoL zoo mou; OGru.e simev' ov0cig x1À. Sehmei- 
dewin praepostere ut solet (Philol VIII 651) -Epicharmi esse 
versum contendit, at Eustratius prudenter' dicit eodem hoc pro- 
verbio usum esse Epicharmum: zregoiuíe y&g rovro, 1 xol "Emd- 


qeQuoc 0 Zvgexovciog xfyoxrow, iv oig qwoív: dÀÀà u&v iyà "vey- 


Xxeiog r«Ure zwXvra m0i50 olouci 02 cg ov0slg £xàv movuoüg ovÀ 
Gr&v Pyov. Igitur versus auctor Epicharmo antiquior, neque co- 
mieus poeta integrum proverbium adhibuit, sed priorem tantum 
partem, quae poetae instituto conveniebat; nam quod Schneidewin 


1357 


P AME 


FRAGMENTA ADESPOTA. 139 


apud Epicharmum quoque ovó' xov puexeg restituendum censet, 
gravissimae est levitatis. Antiquus poeta eum sovmgóv dicit, 
miserum intelligit, id quod ex adverso positum gwxeg satis in- 
dieat (nihil aliud enim dicere voluit, quam quod est apud Pin- 
darum fr, 226 otrig £«àv xexóv svoero); Epicharmus, qui alte- 
ram partem proverbii omisit, ut vis illius vocabuli plana esset, 
de suo adiecit oU0' &r«v Zyov, nisi forte iam. Epicharmus, quam- 
quam non adeo inique quemadmodum Plato et Aristoteles inter- 
pretatus, ut vocabuli ambiguitatem significaret dixit: meque pra- 
vus neque miser quisquam sua sponte est.*) Ac video etiam Lo- 
renzium (de Epieharmo p. 241) recto iudicio usum Epicharmei 
versus lectionem tuitum esse. —  Callimacho fortasse vindican- 


: dum, quod Et. Flor. p. 134 Miller adhibet: Kei yAÀevxózuv río 


zwvrort fooroic:v sÜvofGrerov: nam pro xol scribendum puto 
KaàAÀl(uogog: 
Iievxómuv cio 
m&vrov 9sGv fooroicw sovoscvevqv. 
Ab versus: 
Kócuov zgocqvóg i$exe(usvov qo. 
ap. gramm. ap. Gaisf. Etym. M. p. 46 not. exevpsvov' dxà ro 
OcoomeUo* axéopet, exoUpor, cxcóuevog, dxoUuevog xol xodcst zZío- 
Quxjj v0U- £0 tig Tv ev OígOoyyov, dxsUusvov. KóGpuov xiÀ., no- 
vieii alicuius poetae videtur, quales alibi quoque leguntur, velut 
Ofcmiv xevigoóvrqosv 0 BAémov Om« apud Favorin. p. 314 (ubi 
xertBoóvriGev, initium versus etiam ap. Schol. Il. 8 233), qui est 
loanni Damasceni ex hymno pentocostali, vid. Eustath. ap. Mai 
Spicileg. Rom. V 321. — Iambographi fortasse alicuius, sed re- 
centioris, sunt quae exhibet Plut. Cons. ad Apoll c. 15 mira 
dialeetorum confusione notabilia: 


Ilo yàg và Gsuv& (xsiva); moU à AvüÍnc 


*) Fortasse in eadem comoedia legebantur, quae Philo Quaest. in 
Genes. IV 203 adscripsit: porro optime dixit Epicharmus: quicunque, 
ait, minus delinquit, optimus est vir: nemo est. enim innocens, nemo re- 
prehensionis expers*. Inscribenda autem Epicharmi fabula 'Hoexi5g 
z«o OóAio, cf. Apollon. de coniunct. p. 490 (non z«o& 4), quemad- 
modum alius comoediae Epicharmeae titulus IIvoo« 7] A4svxagíov in- 
teger est servatus in Et. Flor. Miller p. 204 (quo testimonio mirum in 
modum post O. Sehneiderum nuper nescio quis in Museo Rhen. abusus 
est) atque iam licet schol. Aristoph. Pac. 73 restituere: "Exíyeouog iv 
'"HoexAs? và imi róv focvQoa: ... (xal iv) II$o(g« 7] Aevx)aQ(íov:. ubi 
Ilvyuegíov: legitur: prioris fabulae exemplum intercidit, in altero scri- 
bendum 4og«yóg s[g và» wovQ)gov. 


41* 


140: FRAGMENTA ADESPOTA. 


" 


uéyeg OvveorQo Kooícog 5 Afobmge feovv 
feé&ac QoÀcocqc coyív "EAMqomovtitoc; 
Gmevreg Gidev qÀ9ov xol Aá9«g Óóuovg. 


ubi certe Gzevv ig GOcv A9: scribendum, nisi forte quartus 


versus est ex lyrieo aliquo carmine petitus. — Versus qui le- 
gitur Paroemiogr. T. II 778 (Apostol. XX 19): 
guÀsiv &xeíoog oov icri và Quctiv. 1358 


nisi forte casu tantum versus speciem refert (ap. Maximum certe 
Conf. II 549 Socrati tribuitur et ro) ,ucsiv legitur), ita legen- 
dus: guÀeiv cxeíocog éco: vÀ quctiv i6ov. —  Trimetri duo, qui 
leguntur apud Plut. consol. ad Apollon. c. 5: 

Toyo) meguGrél[yovrog GAÀo9! qríga 

dig vmtoOc yíyvev, GAlo9" mwéoo. 
(qui etiam extant apud Macarium Prov. VIII 58, ubi &AAore 7 
&épo cwlg &voOsv dovív, GAlove v &rége legitur) non iambographi 
sed tragici videntur. — Quod Apollonius Dysc. in Bekkeri Anecd. 
II 490 affert: | 

'"Ho' &ou 990o9 6... 
unde sit petitum, prorsus incertum. — Versus apud Herodianum 
T. p. Aé&. p. 6: 

Mm Zvevg Xíuetgev uogíev óghQorc. 
ita enim scribendum i. e, óg Zfveug Xíueigev «vergégov, atitiei 
poetae videtur. — Versus septenarius ap. Plutarch. de profect. 


in vit. c. 2, qui proverbii loco adhiberi solebat, quem olim inter 
adespota Lyricorum fragmenta recepi: 


Iloóg Grí9wp mítoov t(9:00cu, w( vw mQ0g mív9o ordOumv. 


vel propter correptum vocabulum cr&9q comico poetae tribuen- 
dus. — H. Sauppe in Philologo XI 39 seq. complures versus 


claudos sibi videtur indagavisse, qui proverbii vicem partim usur- : 


pabantur, quos Archilocho vel Hipponacti tribuit, velut apud 
Phrynichum in Bekkeri Anecd. I 67, 27: 


"ImsgüsÓ[oxevxog movnolío m&vrag. 


id quod iam ten Brinck suspicatus est: at Phrynichus ut solet 
haee ex comico poeta depromsit, quae casu tantum hipponactei 
versus speciem prae se ferunt: nec minus incerta sunt reliqua, 
quae Sauppe ibi attigit. — Apud Stobaeum XXVIII 18 insigne 
fragmentum ionici scriptoris extat, quod non solum poesis lumi- 


3-5 d c S 


FRAGMENTA ADESPOTA. ' 144 


nibus ornatum est, sed etiam passim iambici numeri vestigia ex- 
hibere videtur: his abusus Haupt apud Meinekium in Addendis 
in versus trimetros redegit, sed numeri sunt innumeri, maxime- 
que vitiosi anapaesti offendunt. *) 

Iambographorum reliquiae complures apud Hesychium vi- 
dentur delitescere, velut fortasse .Archilochi est vel Hipponactis: 
marQóOev zogUnxíüat (cod. mogdix(oos), Ort svevéoov Ovov ticlv 
quíovo,  Arcbilochi haud dubie est ibidem: 2m" Aivígcv 00óv 
(legebatur im" A4ivvégov óddv)' Alvvge, qogíov tic Ogdxnuo «nó 
Aivégov óvouacOfv, ita enim correxi locum coll Herod. VI 47 
(vid. Philol. XVI 590). — Item iambographi videtur, quod ex- 
hibet Steph. Byz. v. éygóg* 44yooiuxmonv q.v. 

Quod legitur in Et. M. 270, 9 not. (cod. Voss.) Zfugreuj- 
Gevreg* Owcexonpevreg, OtvueglGevreg, olov uqAmóov Óiagveudcev- 
c£6. fortasse ex pedestri libro petitum seribendumque cum Mei- 
nekio usAqóóv. lambographi versiculum deprehendisse sibi vi- 
detur Meineke apud Athen. III 126 F: ?ve u5 Aéyge" Gxixvg 
tipi xol Oluyodgavéo, ut xoAcyodgevéío ..scribatur; mihi videntur 
haec ex Aeschyli Prometheo v. 546 liberius conformata esse. — 
Item Meineke suspicatur iambographorum reliquias delitescere in 
Athenaei oratione IX 381 B: ... moAióv émuyfeg fouóv, et rnv 
nuícstev aÀgiroig zo0ÀÀoig xQi9i. 

Diffieilius etiam distinguas, quae melicis poetis, quaeve sce- 
nicis sint vindicanda. Quod olim inserui reliquiis adespotis: 


Zoioag "Ais&évógoro dragféc. 


ex Bachmanni An. II 373, 11, petitum est ex nliphili Byzantii 
epigrammate, quod extat in Anthol. Pal. VI 97 v. 1 Zfovoog 
"AAsbkvógoto et v. D iAe9. OoUoeg dtegfíg (nominativum doUgeg 
agnoscit etiam Herodianus Cram. An. Ox. I 122, 21). — Item 
quae Herodianus Cram. An, Ox. III 261, 30 adscripsit: 


IleMov ve Mcyvqocav xógav. 


*) Seriptorem hune respexit opinor Phrynich. 312 Lob.: IIagoj- 
xqv "Ixzíav xcl'"Iovea rwv&à ovyyoagéa quaolv tignzévot, quod inter- 
pretes non recte ad Herodotum referunt (quem antestatur Thomas Mag.), 
nam hoc ipsum zoe xr et praeterea z«oc$oig legitur in hac ecloga. 
Meineke quamvis dubitanter ad Anaxarchum rettult eclogam, at ille 
Heracliti vestigia secutus dispari dicendi genere usus est, neque loni 
Chio, quem fortasse aliquis haec composuisse auguretur, conveniunt 
argutiae et cincinni orationis, quibus hic scriptor legentes captat. Ipsam 
rem etiam Conon c. 38 enarrat, sed alio usus auctore, ut vel nomina 
diversa et locorum et hominum arguunt. 


1359 


142 FRAGMENTA ADESPOTA. 


Callimacho vindicavi, vid. Anthol. lyr. fr. 198 ed, 2. — Ex co- 
moedia petitum, quod exhibet Apostol XVIII 8: 


A.  Xoeígotg "Tipiseóly gs. 

B. Tovg iuovo màéxo xopvfovc. 
A. OU cor àéyo megl vovrov. 

B. Oépuóg &xoírme ivra)9o. 


vulgo xogUufove mÀíxo et v. 4 cCxowig vel xor zig legitur; sed 
praeterea videtur oU cor ràvós Aíyo mígui, ovuóc ior  ivrev0" 
&xoírje scribendum, — Quod proceleusmatiei metri exemplum 
proponitur in Endlicheri Anal. Vindob. 30: 


"Ovog üvog &míG«ve, vivi vivi. Savio; 


quod Plotius 283 (cf. J. Klein de cod. Nicol. Cusani p. 33) satis 
inepte interpretatur: 


Moreris asine moreris asine vapulans. 


comici poetae est. — Quod Apollonius de pronom. p. 321 ad- 
scripsit (cf. id. de synt. 156 et de adverb. in Bekk. An. II 583) 
Dorici poetae esse antestatus, quodque Alemani tribuit Ahrens, 
ego olim adespotis Lyrieorum reliquiis inserui, sed est potius 
Epicharmi septenarius: 


"Ore ytovérig yvv&à ovOiv moouo9i0vuivao. 


ita vel potius rgoue9:ouéve scribendum (non zgouoPiogu£va, 
ut Ahrens, quem olim secutus sum): hane et similes formas ne- 
que Ahrens (II 210) neque Dietrich (in Kuhnii Diario X 410) 
recte explicaverunt: auctior haec forma etiam apud Homerum 
extat, velut futurum geysovusQü« Od. X 408. XXIV 113 legitur. 
Hiatus in caesura tetrametri apud Epicharmum satis habet ex- 
eusationis. — Versum apud Millerum Misc. 65: 


BÀ&E ve xol wA(8s0g yévouot 


non tam lyriei poetae, quam Aristophanis esse arbitror. — Quod 
est apud Dionem Chrysost. LXXX 9: wr Zw si vweg xogoc 
qouÀemol meríosg, dg 0. vv szoiqrÀv Aóyog, yeÀxuícov megió- 
Àov igpoovoqcoav síguvaig. tragici potius, quam lyrici poetae 
esse credo. — Quod est ap. Aristot. Poet. 21, 7: 


("4Awog) Gmeíoov Gtoxvícrav gÀóya. 


utrum lyriei an tragici sit, incertum. — Ea quae exhibet Demetr. 
de eloc. 151: Zyovo: dé ww orouvAov xol dAAwyogíet vwvíg, d6msQ 
Tó' ÓsÀgoéí zoidíov ouv & xicov (Vind. àxóov, n 0 xov, 1360 


FRAGMENTA ADESPOTA. 143 


Ald. Vind. b &xovov) píos: ubi cum Sehneidero deAgvi scri- 
bendum, fortasse .Aicaei sunt*), qui potuit cum cane praegnante 
non sine contemtu comparare patriam suam, cui tyrannis immi- 
nebat, velut est apud Theogn. v. 39: Kwgve, «vci zog T0t, Oc- 
doxe 0b um réwg GvÓge soÜvvrnoe xcxüjc Ufoiog Tuerígue. Ac 
versus erit Asclepiadeus, si statuas & correptum esse, quamquam 
hoe quidem satis dubium, vide quae dixi ad Sapphus fr. 103. 
— Bed unde petitum sit quod legitur in Et. M. 727, 38 Zn- 
B&gs megà rÓ croiBdfo: "PvOug Oi vO wsUOog criftovoiv, 
sed Et. Flor. 272 $vOuQ v0 w. crii£ovciv, h. e. ozoifB é£ovorv, 
non liquet, alii videntur ocro:fccovo: legisse, vid. Hesych. 
cro(.)Bécovot' coosócovcr, nisi forte scriptura inter croifafewv et 
croetswv (i. e. xexoloysiv) fluctuabat. — In Hesychio denique 
multae glossae latent, quas possis hue referre, sed plerumque 
incertum, utrum ex melico poeta an ex canticis tragoediarum 
sint petitae, velut X90vóza:0  "9gov' x«9' 0 ix I" ai 2o 
r& qvóueve, Og "u£oe "HAlov, x«9" [orogíav. — Non recte lyrici 
alieuius poetae reliquias indagavisse videtur Emperius ap. Dion. 
Chrys. XII p. 223, qui de cyeno moribundo dicit: ovxo)v o0 
rÓre &ÜOooíferer xqAoUutva roig uéAsGi: 


c90g OyÜmv moreno rwvog 7| Atty Ove mÀevUv 
qj xcÜnokv góvo Ajuvqc 
j "we cuuxotv &U9«M] movwuíov vyoido. 


florida haec sophistae oratio. — Quod Dio Chrysost. V 4 scrip- 
sit vó0s uiv Óv moooíuiov, Og fqw« Tug, roU vóuov, non ex an- 
tiquo poeta, sed ex sophista opinor desumtum. — Passim veteres 
seriptores sententiae tantum summam, non ipsa poetae verba ad- 
hibent, velut Aristides II 555: vàv uiv eiczgoóv oU q«ocw Poore 
tivet, vv ÓÀà xoÀOv xdv Otoig sivo, monpvel Afyovciw: sane hic 
rhetor Pindari carmina studiose legit, sed potest hoc etiam ex 
iragoedia petitum esse. — Versum apud Clem. Alexandr. Paedag. 
I 154: 


&gerà y&o imouvsoufva Ofvógov Gg dé&erau. 
detortum esse ex Pindarico Nem. VIII 40: «&eros Ó' erc, 
qAcgeis ioseig cg Ort OfvÓgsov (60s. iv Gogoig avÜpgdv depOsic* 
&v Ouxaíog ve mgóg vygóv ai9íga dixi ad h. l. — Ex tragoedia, 


*) Ex Sophronis mimis videtur hoc exemplum repetitum, sed quo- 
modo verba corrigenda sint ambigo. Usener Mus. Rhen. XXIII 337 
scripsit dósAqóv moid(ov opu» à xvov qígti quae argute interpretatur, 


144 . FRAGMENTA ADESPOTA, 


forlasse ex Euripidis Bellerophonte, petitum carmen, quod exhibet 
Diodor. Sieul. Exe. Vat. III p. 194: Toceórqv Py Ó qovoóg Ó- 
vepuv éml xoxQ mgouuuevog s«o& dvÜgovvoig, ol Twveg Óià Tiv 
vmeofoÀmv Tijg mQ0g ToUrov érmiO9vuíeg m9! Exoorv mcQogégovrot 
TOvrOve TOUG Gríyovc TOv srouróv (sequuntur Euripidis iambi) 
xol và Ói& vÀv usÀv memowutva (Nauck fr. ine. 102): 


"$, qovcé, BAdcorque y90vóg, olov fore ooroicw qAéytc, 
T.CVTOV XQdTLi0Te, TTüvvOV TUQUVV6' 
m0Àsueig Ó' "Apsoc 
xosíóGov' yov O/vojuv, và mdvva Ofhysug' 
2.7. ' ?, bi , Ll 
5 éml yeg Oggsíeig uiv ooic ^ 
&imero Ofvogeo xol QqoQv cvóqra yéívm, 
Gol Óà xol qy9Qv mco xol móvrog (moAióg) xol 0 meuwroroo 


"Aen. 
Item Euripidis videtur carmen: 
Ilóvww d Gogíoe, G9 uoi &vüave* 1361 


0ABov Ó' guol wr yovotov gosvvav 
dxrivo Óc(ucov Ói00íq cogíeg mwéooc v vvgavvído 
Zhóg GnordroO 

5 weitot, «wÀ0g O«cevgüg Oro zQoGÉ(ja. 


vid. Diod. Sie. Exc. Vatic. T. IIT p. 135: Koe/ror ys m06Q xQti- 
vÓv éGrwv éngígecDo, vv mowucvov và viv évavríav vovroig Fyovra 
zogdxAnow* movie cogío xrÀ. (Nauck fr. inc. 103). — Tragici, 
non lyrici est, quod extat apud Stob. Ecl. Phys. 1 2, 22 (Nauck 402): 


INóv o)xém uoi Ófyo Ovuóc, 
dÀÀ& Gegrc (Aóyog £69"), Ov& m«vre fooroic 
Zeug Émixdgow véuwet, 
xo9tÀiov uiv Ooxéovra, 
5 &Ooxqrov Ó' éÉosígov. 


V. 2. Aóyog £69" addidi, quamquam c«g' oid sententiae institu- 
tae sufficiebat; szvr« Bücheler et Meineke, legebatur xol zc. 
Credo autem .JEwripideos esse versus, ac nescio an praecesserit 
fragm. adesp. 72 ed. Nauck, quod nondum in integrum est re- 
stitutum. 

Recentioris tragici, non Euripidis est, quod idem Diodorus 
XVI 92 adscripsit (Nauck 100): 


Qoovsizs viv oi06oog viuAóvsgov * 
xol ueycÀov miÜÍov &govQoc: 


TT 





iiio. 


FRAGMENTA ADESPOTA. 145 


qooveiO' vmeoflaAAóuevot 
móvOv 70vOvg, «qQoGUve 

5 zo00c uor&v vexuoutgóutvot. 
0 0 dugiéAAe vog irove 
xéAevOov foxs. Gxoríav, 

, &qpvo Ó' &gevrog mootfo 

pexo&g eqoeugoUusvog dAn(üag 

10 9voróv zoi/uoy90c idc. 


ubi v. 4 zóvov zóvovg scripsi, legebatur óóuov óOóuovg, v. 7 
foxei, ubi £oyo erat; v. 10 recte emendavit Reiske, vide Arse- 
nium p. 371. Sed praeterea nescio an gravius vitium delitescat 
v. 6, ubi in libris est reyUzovv, non rejvzxovc. lam cum Philo- 
demus zegl Qevérov Vol. Hereul. IX col. 20 extrema hunc in 
modum exhibeat: &gvo Ó' &qevrov z9ooff« uoexocc &qorgobusvov 
dÀmíóeg v0 goto v, liberius ut fieri solet conformata, tamen vó 
X9:Ov opinor non substituisset, nisi ipse poeta alio loco suppe- 
ditavisset: itaque conieci: 


, , 
GqoocUvo 
c9000 TÓ q9tOv rexjcuigopevot. 
MI , , , * , 
r0 Ó cugieAAen veg UmOvV 
xélevüov Eoxsi Gxoríav. 


v- E 

* II. 
Hr. 

J IV. 
« V. 
J VI. 
4 VII. 
y VIII. 


IX. 
X. 


XI. 
l XII. 


XIII. 
XIV. 
JXV. 
XVI. 

J XVII. 
./ XVIII. 
N- XIX. 
XX. 
XXI. 


4- XXII. 


XXIII. 


XXIV. 
XXV. 


/ XXVI. 


4- XXVII. 


XXVIII. 


XXIX. 


XXX. 


XXXI. 


INDEX POETARUM. 


Pars III. 
Poetae Melici. 
Pag. 
Rumelus, . 0. 5 7. eq cud d RU M SD 6 
Toerpuudet . ou v m xu Is ir) du sudxci nM T— 12 
Polymnastus . . . . . AMO KuxEC SUUM. 13 
ALONMAN A I Asa. ev a COT Sot TERRE 14— 78 
ATIOn «03 du a ASPERA C NUI e a1 AT ERE 19— 8t 
MAPPHO OS uec oL EINE ehE . 82—140 
Brinna. $1525 3-255142 2 PME TL ENTE T EE 141—146 
ALOANUS. ara as Sir ILU, cu. ves RE Ct ERROR 147—197 
Piliuous8 e — 201-1524 SEMIS Or E ENDE SL E MEE 198 
DW ioc Vus Quai Edo A dic SATUS 199 
Ule. Who3952 72 GEARS XO Hk EN CERE 199 
Thale&. 0 15.5 acid SOT D OU MER TLERSS TRUPRE 200 
Olbobuldé |... 43190 vus OS OE ONSE 201—202 
Echembrotus&. -.. Quee 05 Mos ELPOU S 203 
Mabndas o EN CC ine CE r cv MEER UE. NOT 203 
Quamihhes o t E US duos uou a CORRI DUI SEE 204 
STESICHORUS. . . .. SOUPE Le UMS xS 205—234 
IDYDUM. (mou da i-o Moo c MEME os ES 235 —252 
ANAGBBON — 2 v lic MELDE ea 253—295 
ANACREONTEA. ; . 059 zx 296—338 
ANACREONTEORUM APPENDIX. .. .. .. 339—315 
Lhasa 0154.49 aAA NUS LO NMRET NETS EIS 316—311 
Apollodorus . . . .. Ais ta Td SETA fuer Lob TE MINE AE 318. 
Tuch. . nonds sereuebs diis s Pun S- PME TEM 319 
'T'elesillà, .1—. vos) ^ SINGU. 2e ECHEERECEED 380—381 
SIMONIDEB .. oL V uS EROR C UNES 382—535 
Tinio6f601L40 icu 29 UC Lei IRIS READS 536—541 
MSN US Vn arde 3-20 cei cera MN 542 
GERBER CLA oS 520 20A VILIA e MCN uo. . . 048—553 
Lampreelea 7.07. IM o DENS 554—556 


Pralindé ./. 715552 945 ulcers PEDRO 551—560 





INDEX POETARUM. 141 
| Pag. 
200 0708 2 S PIPER CCEE IEEE D D E 561 
BEEN CODAMEMMM... rrt nr UG dor uac 562-563 
BEEN... lll TI 564 
EE oh V. orou or rh kot 564—565 
oos os o PSTAts ci NE ES UTR POP EP EPUPR CE REPOCI 566—568 
BEENDEINOUNIDUNS 21 .l uel. $e. 569—588 
ZZ NNNM. LLLI rr . . . 689—593 
BMC LLLI  qbelseistts CR 593—594 
E EE UMS ATi. .z i 595—597 
ELE MN V DUUM rrr 598—600 
XLI. PHILOXENUS . . . .. ENS 1-7... 601—618 
MUDLINML MHENÜTHRUM 5 elles 619—626 
BENV TINLEMIENM . 1 UENE u.s 627—631 
BEEN IOS S... NR. ers 632 
BEELVL lesse ... ..-. ARMS err 633—634 
ENNL OMS... |... esr 634—636 
BENOGHE NENNMol ...... Tut. 631—640 


Seolia, Carmina Popularia, Fragmenta 


1 adespota. 
EE... DM RU Lec ru gs . 643—653 
EE Pepwdaria ..... AS és DetR M DUNA 654—688 
EE &emola. 2.4 vw Pa ime 689—745 














| 


mE 
Ri 


EXER 
— 





| PA Bergk, Theodor (ed.) 
| 23443 Poetae lyrici Graeci. 


BA47 ed. 
1882 


v3.2 


PLEASE DO NOT REMOVE 
CARDS OR SLIPS FROM THIS POCKET 





UNIVERSITY OF TORONTO LIBRARY 














:TALÜ 
TAE C 
EC 


"UT 


Py 
H 


mm 


yiri 
iMt 


DIE 
MEG 


mun 
































itt 


mi 





nutu 














n 




















nnpnmnmn 






































mmn 


























































































































RE re ER OUR 








eR EEY 





























- 






















































































mL 








AZ 




































































































































































2s 






































RS rx
Internet Archive Audio

Featured

Top

Images

Featured

Top

Software

Featured

Top

Texts

Featured

Top

Video

Featured

Top

Mobile Apps

Browser Extensions

Archive-It Subscription

Save Page Now

Full text of "Poetae lyrici Graeci"

See other formats
